Alciphronis rhetoris Epistolae

11쪽

νοιαν τῶν πλεοντων ἐπιστυφοντος ' ελεγε δ' 'Αρατου τινος εἶναι σοφου τα μετέωρα, καὶ τὶν οσον απομνημονευσαντα Ουχολον εἰπεῖν ωδε εἰρημενον .oλίγον δὲ δια ξυλον αῖδ' ἐρυκει .3 τί ουν, ω γυναι, ου σαλπρονουμεν καὶ ori ε του καιρου φευγομεν την προς τον θανατον γειτνίασιν, καὶ ταυτα ἐπὶ παιδίοις ζωντες, οἷς εἰ καὶ μηδὲν μεγα παρέχειν δι αχρηματίαν ἔχομεν, ταδε εξομεν καὶ χαριουμεθα, το τας τρικυμίας καὶ τους ἐκ βυθου κινδυνους αγνοῆσαι, γεωργία δὲ συντραφῆναι καὶ τον ασφαλῆ καὶ αδεα βίον ασπάσασθαι. Κυμοθος Τριτωνίδ ι.4 πισον η θάλαττα τῆς γης διαλλαττει, τοσουτον καὶ ημεῖς οἱ ταυτης ἐργαται τιον κατα πολεις ῆ κώμας οἰκουντων διαφερομεν. οἱ μὲν γαρ ii μένοντες εἴσω πυλῶν τα δημοτικὰ διαπράττονται, τὶ γεωμορία προσανέχοντες την ἐκ τῆς βώλου 2 προς διατροφην αναμένουσιν ἐπικαρπίαν ημῖν δε οἷς ὁ βίος ἐν υδασι, θανατος η γῆ καθάπερ τοῖς ἰχθυσιν ηκιστα δυναμε-

νοις αναπνεῖν τον αέρα. τί δαὶ ουν παθουσα, d γυναι, τηνακτην απολιπουσα καὶ τα νηματα του λινου αστυδε θαμίγις, ῶσχοφορια καὶ ληναια ταῖς πλουσίαις 'Aθηναίων συνεορτά-3 ζουσα; ουκ ἔστι τουτο σωφρονεῖν Ουδὲ αγαθα διανοεῖσθαι.

Ουχ ουτω δη σε ὁ πατὴρ ἐκ τῆς Αἰγίνης, ου τεχθῆναί σε καὶ δ τραφῆναι συνέβη, μυεῖσθαι υπ ἐμοὶ γάμω παρέδωκεν. εἰ την πολιν ασπαζην, χαῖρε καὶ απιθι' εἰ δὲ τα ἐκ θαλάττης ἀγαπας, ἐπάνιθι εἰς τον ἄνδρα το λωον έλομένη, ληθη δε σοι εστω

μακρα των κατ' αστυ τουτων ἀπατηλῶν θεαμάτων.

5 οἴει μονος πλουτεῖν, οτι τους παρ' ἐμοὶ θητευοντας δελεαζων αγεις ώς εαυτον περιουσια ιιισθωμάτων, καὶ εἰκοτως ' σοὶ μὲν γαρ ὁ βολος ήνεγκε πρωην χρυσου κομματα Aαρει- κου, τῆς ἐπὶ Σαλαμῖνι ναυμαχίας ἴσως λείφανα, καταδυσης οιμαι νηος Περσικης αυτοῖς ανδρασι καὶ αυτοῖς χρημασιν, Diuiligod by Corale

12쪽

Oτε ἐπὶ των προγονων των ημετέρων ὁ Θεμιστοκλῆς ὁ του Νεοκλέους ξρατο το μέγα κατα Μήδων τροπαιον. ἐγὼ δὲ 2αγαπῶ την των αναγκαίων ευπορίαν ἐκ τῆς καθημερινῆς ἐργασίας των χειρων ποριζομενος. αλλ' εἰ πλουτεῖς, συν δικαίωπλουτει' γινέσθω δέ σοι ὁ πλουτος saxi κακίας, ἀλλα καλοκαγαθίας υπηὶρέτης.

' αγου με, o, αθυβολε, Ουκ ἀπερριμμένην γυναῖκα Gουδὲ μίαν των ασήμων, αλλ' εξ ἀγαθου μεν πατρος ἀγαθῆς δὲ μητρος γεγονυῖαν. Σωσθένης ὁ Στειριευς ην μοι πατηρ καὶ Θαμλπίλη μητηρ, οι με ἐγγυητην ἐπίκληρον ἐπὶ παίδων

ἀροτω γνησίων συνῆψαν σοι γαμω. συ δὲ βαδιος ων τω Ioφθαλμὼ καὶ προς πασαν ηδονην αφροδισίων κεχυμένος, ἀτιμασας ἐμε καὶ τα κοινα παιδία, Γαλήνην καὶ Θαλασσίωνα,

ἐρας τῆς Κρμιονίτιδος μετοίκου, ς' ἐπὶ κακω των ἐρώντων ὁ Πειραιευς ἐδέξατο. κωμαζουσι γαρ εἰς αυτην η προς θαλατροταν νεολαία καὶ ἄλλος αλλο δωρον αποφέρει ' η δὲ εἰσδέχεται καὶ αναλοῖ χαρυβδεως δίκην. σὐ δὲ υπερβαίνων τας αλιευτι- 3κας δωροφορίας μαινίδας μὲν eti τρίγλας ουτε φέρεις ουτε θέλεις διδοναι, αλλ' ως ἀφηλικέστερος καὶ γυναικὶ παλαι

συνὼν καὶ παιδίων ου μαλα νηπίων πατηρ παραγκωνίσασθαι τους ἀντεραστας βουλομενος κεκρυφαλους Μιλησιους καὶ Σικελικον ἱματιον καὶ ἐπ' αυτω χρυσίον εἰσπέμπεις. mi 4 πέπαυσο τῆς αγερωχίας καὶ του λαγνος εἶναι καὶ θηλυμαννὶς αποσχου, ῆ ἴσθι με παρα τον πατέρα οἰχησομένην, ος Ουτ' ἐμὲ περιοφεται καὶ σε γράφεται παρα τοῖς δικασταῖς κακώσεως.

Ἐπεμφά σοι ψῆτταν καὶ σανδαλιον καὶ κεστρέα καὶ κῆ- 7ρυκας πέντε καὶ τριακοντα, συ δέ μοι τῶν ἐρετμῶν δυο πέμ- νον, ἐπειδη τἀμὰ κατεάγη. αντίδοσις γαρ παρα φίλων εἰς

13쪽

φίλους. ὁ γαρ προχείρως καὶ θαρσαλέως αἰτῶν ευδηλος ἐστινώς απαντα κοινα προς τους φίλους καὶ τα τῶν φίλων ἔχεινηρουμενος.

8 οἱ την γνώμην ἀμφίβολοι την παρα των ε υνοουντων κρίσιν ἐκδεχονται. καγὼ τα πολλα ταῖς αυραις διαλαλήσας ουδὲ γὰρ ουδεν προς σὲ ἐθάρρουν ω γυναι) νυν ἐξαγορευωκαὶ δέομα το λῶον ευρημένην συμβουλευσαι. ακουε δὲ ώς I εχει καὶ προς o τι σε δεῖ την γνώμην δε ενεγκεῖν. τα ημέτερα,ώς οἶσθα, παντελῶς ἐστιν ἄπορα καὶ βιος κοροδῆ στενος τρεφει γαρ ουδένα η θαλαττα. ὁ λεμβος ουν ουτος ον ορας ὁ κωπήρης, τοῖς πολλοῖς ἐρετιας κατηρτυμένος, Κωρυκιον τοσκαφος, λησταὶ δὲ θαλαττης το ἐν αυτῶ συστημα. Ουτοί με κοινωνόν ἐθελουσι λαβεῖν του τολιι ματος, πορους ἐκ πορων 3 ευμεγέθεις υπισχνουμενοι. προς μὲν Ουν τον χρυσον ον ἐπαγγέλλονται καὶ την ἐσθητα κρηνα, ανδροφανος δὲ Ουχ υπομένω γενέσθαι Ουδε μιαναι λυθρω τας χεῖρας, ας η θαλαττα ἐκ παιδος εἰς δευρο καθαρας ἀδικημάτων ἐφυλαξε ' μένειν δὲ 4 πενία συζῶντα χαλεπον καὶ ου φορητον. τουτων συ την α ρεσιν ταλαντευε. οπου γαρ αν ἐέ styς ἁ γυναι απαε, ἐκεῖσε ακολουθήσω. ἀποκοπτειν γαρ εἴωθε τῆς γνώμης η τῶν φίλων συμ βουλαὶ το ἀιιπίβολον. Αἰγιαλευς Στρουθέωνι. 9 Βαλλ' ἐς μακαρίαν, ώς ἐναντίως ημῖν καὶ κατα την παροιμίαν ἐπὶ τα Μανδροβολου χωρεῖ-πράγματα. το μεν γαρ ἐπὶ λεπτῶν κερματων αποδίδοσθαι καὶ ἀνεῖσθαι τα ἐπιτη-2 δεια λυπηρὰν φέρει την παραμυθίαν. ἄρα ουν σὲ συμπρατ- . τοντα ἡμῖν, ἁ Στρουθίων, την παρ' ηιιῶν-ών αν η θαλαττα πορίζη παραμυθίαν ἐκδέχεσθαι. βουλομαι δὲ προς εναῆ δευτερον τουτωνὶ τῶν λακκοπλουτων δια σου προξένου, ἐπρος 'Eρασικλέα τον γήττιον ῆ προς Φιλόστρατον του X Diuiligod by Corale

14쪽

λαργέα, οἰκείως ἔχειν ώς αυτος ἐπὶ τῶν φερνίων κομίνι ναυτοῖς τους ἰχθυας. παντως γαρ προς τῆ καταβολὴ ταργυ- 3ρίου εσται παρ' αυτοῖς τις δια σου παραμυθία Αιονυσίων xi ἀπατουρίων τελουμένων. καὶ αλλως ἐκ τῆς πικρας των αγορανομων αελουνται ημας χειρος, οῖ καθ' εκάστην ἐπὶ τιοσφετερω κέρδει εἰς τους ἀπραγμονας ἐμφορουσιν υβρεις. πολλου δὲ δυνασθαι τους παρασίτους υμῆς παρα τοῖς νέοις καὶ πλουσίοις Ου λογος αλλ' εργον ἔδειξ ν.

Την μεν θαλατταν, ώς ορας, φρίκη κατέχει καὶ τον Ου- 10ρανον υποβέβηκεν αχλυς καὶ παντα πανταχόθεν συννεφελα, καὶ οἱ ανεμοι δὲ προς αλλήλους αρασσόμενοι οσον Ουπω κυκησειν το πέλαγος ἐπαγγέλλονται. αλλα καὶ οἱ δελφῖνες ανα- σκιρτῶπιες καὶ τῆς θαλάττης ανοιδουσης λείως ἐφαλλομενοι χειμῶνα καὶ τάραχον ἐπιοντα μηνυουσι. ταυρου δέ φασιν ἐπι- 2 λην κατ ουρανον οἱ τα μετέωρα δεινοὶ τα νυν εστάναι. πολλακις ουν σώωνται υπ ασφαλείας οἱ προμηθουμενοι φυλαξασθαι τον κίνδυνον ' εἰσὶ δε οῖ παραδοντες ἐαυτους απαξ τῶ πελαγει υπ ἀμηχανίας τῆ τυχη τους οἴακας ἐπέτρεφανφερεσθαι. οθεν ακουομεν τους μὲν κατα το Μαλέας ἀκρωτή- 3ριον, τους δὲ κατα τον Σικελικὸν πορθμον, αλλους δὲ εἰς τo Λιβυκον πέλαγος ρυsari φερομένους ἐποκέλλειν ῆ καταδυε- σθαι. ἔστι δὲ Ουδενος τουτων προς χειuῶνα καὶ κίνδυνον ὁ φηρευς ἐπιεικέστερος. αναμείναντες ουν απολῆξαι το κλυ- δώνιον καὶ καθαρὰν αἰθρίαν γενέσθαι, περινοστήσομεν ἄχρι καὶ αυτου του Καφηρέως τας ακτας, ιν εἴ που τι τῶν ἐκ ναυαγίας ἀποπτυσθεν ευρεθείη σῶμα, τουτο περιστείλαντες ταφῆ καλυφωμεν. ου γαρ αμσθον το ευ ποιεῖν καν μη παρα- 5 χρῆμα τῆς ευεργεσίας η αντίδοσις φαίνηται. τρέφει δὲ Ουδεν - ττον τους ανθρώπους προς τοῖς ἐλπιζομένοις αγαθοῖς καὶ διαχεῖ την καρδίαν το συνειδος, καὶ μάλισθ' οταν εἰς τους ομοφυλους Ουκέτ' οντας την ευποιίαν καταβαλωνται. Diuiligod by Corale

15쪽

11 Ἀκηκοας ακουσματων βαρυτατον, ω Σκοπελε ; στολον Ἀθηναῖοι διανοουνται πέμπειν εἰς την υπεροριαν ναυμαχεῖν

ἐθέλοντες. καὶ ῆδνὶ μὲν ἡ παραλος καὶ η Σαλαμνία αἱ μάλιστα ταχυναυτουσαι προδρομοι λυουσι των Πονων τα πρυμνήσια, τους μαστῆρας, οἷ' μέλλουσιν απαγγέλλειν παρ ου καὶ 2 οτε δεῖ απιέναι πολεμήσοντας, ἐνθέμεναι. χρεία IδὲJ ταῖς λοιπαῖς ναυσὶ το στρατιωτικον ταγμα δεχομέναις ἐρετων πλειο- νων καὶ Ουχ ηκιστα ἐροτείρων ανέμοις καὶ κυμασιν απομαχε- σθαι. τί oυν ω βέλτιστε δρῶμεν; φευγομεν ῆ μένομεν; ανδρολογουσι δ' ἐκ Πειραιως καὶ Φαληροθεν καὶ Σουνίου καὶ μέχρι τωναυτω Γεραιστω προσοίκων χωρίων τους τῆς θαλατ-3 της ἐργατας. πως δε καν ημεῖς οἱ μηδὲ τὴν αγοραν εἰδοτες

υπομείναιμεν παραταττεσθαι καὶ ὐπλομαχοις ανδρασιν υπηρετεισθαι; δυοῖν δε οντοιν χαλεποῖν, του τε φευγειν ἐπὶ τέκνοις καὶ γυναιξὶ του τε μένειν ξίφεσιν ομου καὶ θαλαττηπιαραδιδοναι το σῶμα, του μένειν οντος ἀλυσιτελους το φευ- γειν ἐφανη λυσιτελέστερον.

12 Hγνοουν οσον εἰσὶ τρυφερα καὶ αβροβια των ωθήνησι πλουσίων τα μειρακια ' ἔναγχος δε Παμφίλου μετα των συνηλικιωτων μισθουμένου τὶ σκαφίδιον, ως αν ἔχοι γαληνιωντος του πελαγους περιπλεῖν αμα καὶ συμμετέχειν ημῖν τῆς ἄγρας των ἰχθυων, εγνων ηλίκα αυτοῖς ἐκ γῆς καὶ θαλαττης πορί-2 υται τρυφηματα. ου γαρ ανεχομενος των ξυλων τῆς αλιαδος ἐπί τε ταπήτων τινων ξενικων καὶ ἐφεστρίδων κατακλιθεὶς Ου γαρ οἷος ἔφασκεν εἶναι κεῖσθαι ως οἱ λοιποὶ κατα των καταστρωμάτων, τὴν σανίδα οἶμαι λίθου νομίζων τραχυτέραν

ῆτει παρ' ημῶν σκιαν αυτω μηχανησασθαι την του ἱστίουσινδονα υπερπετασαντας, ως ουδαμῶς ouς τε ων φέρειν τας 3 ηλιακας ακτῖνας. ημῖν δε ου μονον τοῖς ταυτην ποιουμένοις Diuiligod by Corale

16쪽

Aτην ἐργασίαν, ἀλλὰ καὶ πασιν απαξαπλῶς ὁσοις μνὶ περιουσία πλουτου προσεστι, σπουδάυται εστιν ου δυναμενοις τῆεtati θερεσθια. ἐν ἴσω γαρ κρυμοὐς καὶ θάλατταν φέρωμεν ων δὲ ἄμα ου μονος ουδὲ μετα μονων τῶν ετ αμ ερων ὁ Ιωμφιλος, αλλα καὶ γυναίων αυτω περιττων την ωραν πλῆθος συνειπετο, μουσουργοὶ πῆσαι. τὶ μὲν γαρ εκαλειτο ουματιον, καὶ ἐν αυλητρίς' η δὲ 'Κρατώ, καὶ ψαλτήριον μετεχειρωτο ' αλλη δὲ Ευμης, αυτη δε κυμβαλα ἐπεκροτει ἐγένετο ουν μοι μουσικῆς η ακατος πλέα, καὶ ην ωδικον τὸ bπελαγος καὶ παν θυμηδίας ανάμεστον. πλην ἐμε γε ταυτα ουκετερπεν. ουδε γαρ ουκ ὀλίγοι τῶν ομοβίων καὶ μάλιστα ὁ πι- 6κρὸς Γλαυκιας Τελχῖνος ην μοι βασκαίνων βαρυτερος. ἐπεὶ δὲ τον μισθον πολυν κατέβαλε, ταργυριον με διέχει, καὶ νυν ἐκείνου τους ἐπιθαλαττίους ἀγαπῶ κώμους καὶ τοιουτον ετερον ἐπιστῆναί μοι ποθῶ δαπανηρον καὶ πολυτελη

νεανίσκον.

Eἰ μεν τι δυνασαι συμπραττειν, καὶ δῆτα λέγε προς με, 13ου προς ἐτέρους ἔκπυστα ποιῶν ταμα ' εἰ δε μηδεν οἷος τε εἰώφελειν, γενου μοι τα νυν 'Aρεοπαγίτου στεγανώτερος. ἐγὼ δὲ oπη ποτὲ ταμα σοι διVγγομαι. ερως με Ουκ ἐα παρεμπεσὼν υπο του λογισμου κυβερνασθαι, ἀλλα τὸ νῆφον ἐν ἐμοὶ συνεχῶς υπO etos παθους βυθίζεται. ποθεν γαρ ποτε εἰς αλιε α Iδυστηνον αγαπητῶς την ἀναγκαίαν ἐκπορίζοντα διατροφὴνερως ἐνεσκηκγε καὶ ἐντακεὶς Ουκ ανίησιν, αλλ' ἴσα τοῖς πλουσίοις καὶ ώρικοῖς νεανίσκοις φλέγομαι; καὶ ο ποτε γελῶν τους ἐκ τρυφῆς παθει δουλευοντας ὁλος εἰμὶ του παθους, καὶ γαμησείω νυν καὶ τον Tμέναιον ἐκφαντάζομαι τον παιδα τῆς

Πρφιχορης. ἔστι δὲ η παῖς ῆς ἐρῶ τὸ τῶν μετοίκων θυγα- 3τριον τῶν ἐξ Ἐρμιονης Ουκ οἶδ' oπως εἰς Πειραιῶ φθαρέν

17쪽

ξας οIος εἰμὶ θαλαττουργος, εἰ μο μαίνοιτο ο ταυτης πατήρ, οἶμαι, παρέξειν ἐπιτή/ειον νυμφίον. Ἐγκυμων Ἀχικτυπω.

14 'Moμην ἰδων ἐπὶ τῆς hoνος τῆς ἐν Σουνίω παλαιον καὶ

τετρυχωμένον δίκτυον, οτου εἴη καὶ τίνα τροπον Ουκ ἐξωγκωμενον ἀποσχισθέν, ἡδη δε καὶ υπο χρονου παλαιότητος a διερρωγος αποκεοιτο. οἱ δὲ εφρασαν σον κτῆμα γεγονεναι προτουτων τετταρων ἐτων, εἶθ' υφαλω προσομιλῆσαν πέτρα κατα uέσον αποσχισθῆνm των πλεγματωή σου δε ἐξ ἐκείνου μήτε ακεσασθαι μήτε ανελέσθαι βουληθέντος μεῖναι, μοδενος των ἐνοικουντων ως αλλοτρίου ειγγανειν ἐπιχειρήσαντος. η ἐγενετο ουν ουκ ἐκείνων μονον αλλὰ καὶ σου του ποτε δεσποτου λοιπον αλλοτριον. αἰτω ουν σε το τῆ φθορα καὶ τω χρόνω μὴ σον. συ δ' ο παντελῶς απωλεία προσένειμας, iκιστα ζημουμενος, ετοιμος εσο προς την δοσιν. ἔρρωσο.

Aλίκτυπος Ἐγκυμονι.15 Θυσμενης καὶ βάσκανος ὁ των γειτονων οφθαλμος, νησὶν τὶ παροιμία. τίς γάρ σοι των ἐμων φροντίς; τί δὲ το παρ' ἐμου ραθυμίας ἡξιωμένον κτῆμα σον εἶναι νομοις; εἰργετας μαλλον δὲ τας απλήστους ἐπιθυμίας, μηδε σε ητων αλλοτρίων ἔρευς αδίκους αἰτεῖν χαριτας ἐκμαζέσθω. Ἐγκυμων 'Iχικτυπω.

λει ὁ μη εχεις ετερον ἔχειν, εχ εις.

φρίκyὶ σκιεραν κατακορως τνὶν θαλατταν ἰδων ἀνεβοησεν ωῆ2 πλήθους oλου προσιοντος θυννων eti πηλαμυδων καὶ ημεῖς πεισθέντες τῆ σαγήν st μονονουχὶ τον κολπον ολον περιεβαλο- Diuiligod by Corale

18쪽

μεν. εἶτα ανιμώμεθα, καὶ το βάρος μεKον ην xi κατὰ φορτίον ἰχθυων. ἐλπίδες ουν, καὶ των πλησίον τινας ἐκαλουμεν μερίτας αποφαίνειν ἐπαγγελλομενοι, εἰ συλλάβοιντο ἡμῖν καὶ συμπονήσαιεν. τελος μογω πολλω δείλης οφίας ευμεγέ i κα- δμηλον ἐξειλκυσαμεν μυδωσαν ἡδη καὶ σκώληξιν ἐπιβρυουσαν. τοιαυτα θηρασας ουχ ῖνα ἐπιγελάσρς ἐδήλωσα, αλλ' ῖνα μάθνὶς αἷς και ποσαις μηχαναῖς η τυχη τον ατυχῆ καταγω

νιδεται. a

κος ἐραν καὶ ἐκείνηὶ συμpθειρομενον πασαν την ἐφήμερον αγραν κατατίθεσθαι. απήγγειλε γαρ μοι τουτο γειτονων ὁ λτιστος Σωσίας. ἔστι δε των ἐπιεικῶς τὴν αλήθειαν τιμῶν- των , καὶ Ουκ αν ποτε ἐκεῖνος εἰς ψευδηγοριαν ἁλίσθησεν.

ουτος ἐκεῖνος Σωσίας, ὁ τον χρηστον καὶ ἡδυν γαρον εφων 2 ἐκ των λεπτοτέρων ἰχθυων ους ἐγκολπίζεται τῆ σαγήνρ. ποθεν ουν, εἰπέ μοι, μουσικῆς σοι διάτονον καὶ χρωματικὸν καὶ ἐναρμονιον μέλος ἐστίν; ώς αυτος ἔφασκεν ἀπαγγέλλων. ομου γαρ τῆ ἄρα τῆς παιδίσκης 4γάσθης καὶ τοῖς κρουμασιν. πεπαυσο εἰς ταυτα δαπανώμενος, μή σε ἀντὶ τῆς θαλάττης 4 3γῆ ναυαγὸν ἀποφήνxi κνιλώσασα των χρημάτων, καὶ γένηταί σοι το τῆς ψαλτρίας καταγώγιον ὁ Καλυδώνιος κολπος ῆ to Τυρρηνικον πέλαγος καὶ Σκυλλα ὴ μουσουργος, ουκ ἔχοντί σοι ματαιιν ἐπικαλεῖσθαι, εἰ δευτερον ἐφορμα ' Θαλασσέρως Eυπλοω.Tηναλλως ποιεῖς την προς με νουθεσίαν, ω Mπλοε. 19 ἐγὼ γαρ ουκ αν ἀποσταίην τῆς ανθρώπου θεω μυσταγ- γουντι πυρφορω καὶ τοξοφορω πειθόμενος. καὶ αλλως ἡμιωτο ἐρῶν συγγενές, τῆς θαλαττίας θεου τεκουσης τουτο παιδίον. ἡμέτερος ουν πρῖς μητρὸς ὁ Κρως, καὶ υπὸ τουτου 2βληθεὶς την καρδίαν ἔχω πρὸς θαλαττη την κορην, Πανόπη Diuiligod by Corale

19쪽

νομίζων eti Γαλατεία ταῖς καλλιστευουσαις των Νηρηιδων

συνεῖναι.

20 Σχέτλια πεπονθαμεν ' τοῖς γαρ αλλοις ουθαρ καὶ μῆτραι καὶ ηπαρ δροσω προσεοικος παρέκειτο, ημω δὲ ἔτνος ἐν το βρῶμα ' καὶ οι μεν λυβωνιον ἔπινον, ἐκτροπιαν δὲ 2 ημεῖς καὶ oξίνην. αλλ' ω μοιραῖοι θεοὶ καὶ μοιραγέται δαίμονες, δοίητε παρατροπην τῆς αδίκου ταυτης τυχης καὶ μη τους μὲν διηνεκῶς φυλάττετε ἐν ευτυχία, τοῖς δὲ τὸν λιμον σ--οικωτε τῆ γαρ φορα τῆς ει μαρμενης τα τοιαυτα κατηνάγκασται. αδικα πασχομεν προς αυτῆς οι λεπτν καὶ στενῆκεχρημένοι τῆ τυχll. Κωνωποσφραντης Ἱσχνολέ M'. 21 'Ἀνεμαίους ἐλπίδας ἔσχον ἐπὶ τῶ μειρακίω Πολυκρίτω.ώμην γαρ αυτον, εἰ τεθναίη αυτω ὁ πατήρ, χυσιν ΙἄνJ ἐργα-

σασθαι τῆς Ουσίας πολλην καὶ αδηφαγουντα καὶ καθηδυπα- υντα μετα τε ημων μετα τε τῶν ἐταιρων οσαι κατὰ την 2 ωραν πρωτευουσιν. ὁ δέ, ἐπειδη κρίνον αυτω ὁ γε-ησας ἐγένετο, σιτεῖται μὲν τῆς ημερας απαξ, καὶ τουτο οσγε τῆς ωρας ηλίου λοιπὸν αuφὶ τροπας τας εἰς δυσιν ἔχοντος' σιτεῖ-ται δὲ οὐδὲν τῶν πολυτελῶν ἀλλ' αρτον-αγορας, καὶ οφον,3 εἴποτε ευημεριας ημεραν ἐπιτελοιη, δρυπεπεῖς eti φαυλιας. δια μαρτων ουν τῆς θαυμαστῆς ταυτης ἐλπίδος ουκ οἶδ' o τι καὶ δρασαιμι. εἰ γαρ ὁ τρέφων δεῖται του θρέφοντος, τίς ἰν εἴη ὁ τρέφεσθαι ὀφείλων; λιμωττοντα δὲ λιuώττοντι συνειναι διπλουν βλαβος. ἔρρωσο.20, I post προσεοικος codiees adduni: δια τὴν ἐκ τῆς πιοτητος λε

2l, i post πρωτευουσιν vulgo adduntur haec: ἐξαναλουν to πολυτῆς οὐσίας, in aliis libris aliter scripta.

20쪽

Παρεκειτο μὲν ἡμῖν ὁ Γέλωνος του ΣικεDώτου πλακους 22 ἐπώνυμος. ἐγὼ δὲ καὶ τῆ θεα μονον προς τας καταποσεις ευτρεπιζήμενος ευφρονόμηW μέλλQσις δὲ ην πολλή, περιστεφοντων τραγημάτων τα πέμματα ' ην δὲ ὁ καρπός τῆς πιστακης καὶ βάλανοι φοινίκων καὶ καρυα τῶν ἐλυτρων uriρημένα. ἐγὼ δὲ προς ταυτα εκαστα ἐχθρα βλεπων ανέμενον ἐπα i- 2σειν ἐμαυτὸν ἐγχανὼν τῶ πλακουντι. οἱ δε καὶ το ἐντραγεῖν ἐπὶ μήκιστον ἐαέτειναν καὶ κυλικος συνεχῶς περισοβουμενης διατριβας καὶ μελλ/ησμους ἐνεποίουν. τέλος ωσπερ ἐκ συνθή- 3ματος την ἐμην αναρτωντες ἐπιθυμίαν ὁ μέν τις καρφος λαβὼν αεκαθαιρε τὰ ἐνιζανοντα τῶν βοωματων τοις ὀδουσιν ἰνωδη, ὁ δὲ υπτιασας ἐαυτον οἷος ην υπνω κατέχεσθαι μαλ- λον ῆ τῆς τραπεχνὶς φροντιδειν ' εἶτα αλλος αλλω διελέγετο, καὶ πάντα μαλλον ἐπραττετο xi ὁ ηους ἐκεῖνος καὶ ποθητος ημῖν πλακους εἰς απολαυσιν ηρχετο. τέλος, ῶς εἰκος, οἱ θεοὶ 4 κατοικτείραντες το καταξηρον τῆς ἐμῆς ἐπιθυμίας μολις ποτὲ

ἱμείροντά με του πλακουντος απογευσασθαι παρεσκευασαν. τRυτα σοι γραφω ου τοσουτον ἐπὶ τοις ηδεσιν ησθείς, οσον

ἐπὶ τὴ παρολκὴ τῆς βραδυτῆτος ἐκτακείς. Πλατυλα ιιιος Ἐρεβινθοχέποντι.

Ουπώποτε ἐγὼ κατα τῆν Αττικην υπέμεινα τοιουτον 23 χειμῶνα. ου γαρ μονον ἐκ παραλλήλου φυσῶντες, μαλλον δὲ φυέγδην φερομενοι, κατεκτυπουν ημῶν οἱ ανεμοι, αλλ' ἐδηκαὶ χιὼν πυκνη καὶ ἐπαλληλος φερομένη πρῶτον μὲν τουδαφος ἐκαλυπτεν, ἔπειτα Ουκ ἐπιπολῆς αλλ' εἰς υφος ἡρετο τῆς νιπαδος χυμα παμπολυ, ώς αγαπητὸν εἶναι, το θυρίον ἀνοιΤαντα τῆς οἰκίας τον στενωπον ἰδεῖν. ἐμοὶ δὲ Ουτε ξυλον 2oυτε ἄσβολος παρῆν. πῶς γὰρ ἡ ποθεν; ὁ κρυμος δὲ εἰσε-δυετο μέχρι μυελῶν αυτῶν καὶ οστέων. ἐβουλευσαμην Ουνυδυσσειον βουλευμα δραμεῖν εἰς τὰς θολους - τας καμίνους