Opera omnia botanica, in sex tomos divisa; viz. I, II, III. Phytographia, IV. Almagestum botanicum, V. Almagesti botanici mantissa, VI. Amaltheum botanicum. In quibus, stirpes illustriores minus cognitae, exoticae, rarioresque novissime detectae ...

발행: 1720년

분량: 416페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

191쪽

G U A IA V A alba acida, fructu rotundiori, Ind. Orient. P togr. TA. I93. H. q. Guyabo pomifera Indica. C B P. Guatava Indica fructu Mali facie. y B Prim. i.

ensium, Pisonis. I a. Oi.efrudiu est majore, ejusque palpa albicante, Pela simptio ter di tu, H. Malab, Part S. Syae fruectu minore, es carne sanguinea, Malacha-pela, Η. Malab. Plini, est Guyava, fol. 13ῖ. ut recte notat, Raius noster His LPl. 1 33. Cieuku Bomu Flor. Sinens. Jonst. de Arborib. Manis. 47s.

. E D E R A arborea ex argenteo M viridi soliis eleganter variegatis. Hedera forte J Dionysias, s. Chrysocarpos Dalecha ij, Histor. Lugd 142Ο. Hedera Dionysias Dacicham j. y B, T. a. l. IS. I I J. FIuic valde similem si non idem habuimus ex Insula Barba e . Neque prorsus abhorrei a Yerva Mora Canarie bm Hulanis. Hujus Almagesti, foc a. non autem scandit haec sed erigitur. Hedera Clematitis Atragenes singulari solio splendente, Phytogr. 93. H. I Hedera monophyllos Convolvuli. foliis Virginiana, Phytogr. TA 36. H. 2. Clematatis hederacea Virginiensis umbilicato folio, flore papposio. H R P. Hedera Virgi

niun. Clematitis facie, radice flavescente, H. Lo . Si hsiius Flores panis coronantur, ad Clematitis genus amandari debet : mustoties hanc Plantam nos florentem conspeximus, at nunquam nobis Panus occurrit. Forte Batta Valli, H. Malab Pari. II. Tab. 62.

Hedera trifolia repens Canadensis Cornuti. 96. Vitis sylvestris trifolia, Par . Th. 1336. Item Hedera trifolia Virginiensis, eju . Par . 679 Apocynum trifolium Indisum vulgo Epimedium. Bod. a Stape L in Theophr. 36 .Hedera trifolia si nuatis, Se dentatis soliis Americana. Fructu baccarum instar, racemosio, per maturitatem albicante striato sicco. Indebus Americanis dicta. Hederae trifoliae canadens amnis surrecta, Arbor tinctoria Virginiana multis. Heia derae trifoliae Canadensi amnis planta peregrina, Arbor Venenata, quorund. HIR P. 84. Arbor trifolia Venenata Virginiana solio hirsuto, Rali M'. Pl. I 799. Hujus Iconem elegantissime depictam, apud Icones Nobertinas exhibitam invenies, variat etiam foliis glabris. Hederae Virginianae triphyllce quodammodo accedens Arbor Jamaicensis. Forte Nyrvata, H. Malab. Part. J. Tab. 2. Hedera quinquefolia Canadensis Cornuti, de ΡL Canad. Ioo. Vitis hederacea Indica Bod a Stapel. Not. in Theophr. 36 . Hujus folia sunt Acet a sapore, ut recre

nos monuit, D. PeteUer. Fructum habet per maturitatem aridum

H E LICTERES arbor Indiae Orientalis siliqua varicosa Funiculi in modum contortu plicata, Phytogr. Tab. et s. D. 2. Is ca-MUrra, H. Malab. I art. 6.Frutex Indicio, fructu e Styli apice egresso, sextuplici funiculo, in spiram convoluto constante, ri ait Hist. R. 1763. Helictere8:

192쪽

Helicteres arbor In te Occuent. Ductu majore ; yamaicensibis nostratibus a littoninosti dicta, Phytogr. Tab, 2 3. R. J HELIOTROΡΙUM maximum yamaicens Limoniae Mali solio, supra scabro,

Heliotropium Gnaphaloides litoreum fruticescens Americanum Sea-Labente Barba nisibus dictum, Phytogr. Tab. 793. f. s. Ueliotropium Indicum procumbens glaucophyllon floribus albis, Phylo . Tas. 36

f. 3. Est vere tetra permon, Heliotropium Cura gavisum maritimum, folio glauco oblongo, flore albo, Hori. Beaum. 24. Heliotropium Curugsasic. Lini umbilicati soliis. P ΒΡ. Heliotropium Americanum Cynoglossi marini foliis, flore albo, Hort. Amis Dd. I a. im Totecy Ochiuli Mexicen us Hernand. 432. Heli tropium Americanum minus glabrum, solio angusto glauco, Bre n. Pro r. a. ss. Heliotropium Siculum majus flore amplo odorato, Boccon. de Pl. Sicul. 9C. ex Insili Mis derensi. Heliotropium majus Dioscoridi. C BP. 23ῖ. Heliotropium majus flore albo. IB. T. 3. l. J 6Oq. Heliotropium minus erectum, soliis subtus incanis, Maderaseatanum, Pistoer. Tub. 48. H. 7. Myosotis Scorpioides odiae Orientalis. an Heliotropio similis planta cujus meminit Plutarchus, de Flumin. se Montium appellation. Ziam incolae ad fluvij redaspis portas, in tenuissimum pulverem conterunt, is succo asibus se inungunt, ut sine periculo immoderatioris caloris evaporationem ferant.

Heliotropium Curasiaυicum, Scammonij foliis mollibus, subhirsutis. PBP. vid.

HELLEBORI NE angusti lia montana purpurascens. C BP. IS 7. CX Hiber-njd. Helleborine fori ) angustifolia, flore rubente Virginia , D. Banser. Helleborine Virginana bulbosia, flcre atrorubente, D. Banser. Helleborine Imrgiri una Ophieglosii folio, D, Bamser. Phytogr. Tab. 93. H. 2. Hujus exemplar pulchre exsiccatum, nec non picturam propreta manu ad vivum apprimbde lineatam er ditissimus Inventor non ita pridem amicis suis in Angliam transmisit.

H li bori ne flore rotundo, s. Calceoli S. C BP. 187. Damasonij species quibusd. s. Calceolus, D. Mariae. J B. T. 3. l. 3Ι. I 8. Hellebonine Canu ess , s. Calceolus Mariae. Icon. Roberti. Calceolus Marianus

Canadenses Cornuti. 2 4.

llabutim Virginsana, Calceolus angustissiliu S flore amplo PurpUreo, D. Bam Helleborine

193쪽

Helleborino Alpina lutea, s. Calceolus Marte Icon. Roberri. Helleborine Vir=iniana, fore rotundo luteo, D. Banimr. Z. ol. Helleborine similis Canariensis. Flos Spiritus Sancti, Vulgo Flos Spiritus Sa ori.

Helleboi us niger tritoliatus, Tob. Aldin. Hort. Farnes 9S. Helleboraster alter trifolius spinosus, Par . Theatr. Elleborus niger trifoliatUS, Sardinia Britae. Ind. H. P an. 2'. Helleborus Ranunculoides flore globoso decapetalo major. Ranunculus montanus

Aconiti solio, flore globosb. C B P. 18 a. Ranunculus flore globosio, quibus d. Troilius flos PB. T. R. I. 3O. I9. Helleborus Ranunculoides globosius minor. Ranuncnius Alpinus flore illoboso minori. HR P. HESPERIS prodigiosa hortensis Molluginis ad imaginem degenerans, P togr. Tab. 37 R. I. Hesperis Africana ομικροφAλο- floribus Lini caeruleis, siliquis frictissimis, torosis.

Leucoium Africanum caeruleo flore, angusto Coronopi solio minus,HL d. I 66. Hesperis maritima pei Eliata parva, flore caeruleo. Leucoium maritimum latisol. C B P. et o 1. Leucoium maritimum latifolium annuum, Moris His. a. 241 Leucoium maritim. latifol. flore caeruleo-Purpurante. y B. T. 2. L 21. 88o.

Hesperis algoides Alpina parva, flos ulis albis. Sedum vel potius Draba siliquosa, flore albo, an Hesiperidis Athinae species. Vallat, Ii R P. Haec planta meo quidem arbitratu nihil dissert a Sedo petrήo monta'o, Lob. Icon. 38 I. h. e. o S do Alpino hirsuto luteo. LBP. exceptis hirsutie se florum colore. Η E T Ι C H Amorisum Theoni, Hi . Luae Lerio Descript. Brasil. eap. Ist. Ηeticli Indis D AEthiopibus Dalech. in Plin. fletich Americanum Potato's. Par . Theatr. 162 s. in Virginia nascens. αHIERACIUM fruticosum, angustissimo incano solio, Hort. L d. 3I6. Hieracium Terracrepota Monoeliensibis dictum. Chondrillis amnis laciniata quaedam, an Trinciatella. y B. T. a. l. 24. 8o2I. D. Magnol. in Indis. ΡΔω-

tar. circa Monoelium nascentium , hanc non distinguendam autumat a crepide Du- Iecha ij Hia. Lugd. quam J. Bauli. alio loco, vi C. T. 2. l. 24. IOI G. propo-Bis sub titulo Sonchis assinis Terraecrepolae; Figuram autem quam adhibet vir - am ex Lugdunensis depravata tione expressam existimat. tan hoc etiam Raius noser concurrit, quibus se nos libenter assentimur, vid. BOtan. Monsis'. 64. Hieracium Trinciatellae, Baubini, foliis annuum, nostra S, an Hieracium Parvum in arenosis nascens Kati, Quaerendum proponit, D. Sherard, tu Gyus penu exhibetur totius plantae specimen nitide servatum , quod in arvis Hochleianis progeoxonium, invenit idem Sherardus.

Hieracium incanum lanuginosium Ragufinum Pilosellae flore, H G d. Chondi illac forte e Ragusa non deseripta fellucci Indic. H. PHan. allend. 6C. an Chon-drilla foliis Cichorij tomentosis. C B P. I Jo. Hieracium, s. Pilosellae majoris species , soliis rarius deotatis, flore singulari nostras, Phytur. Tab. 37, Μ S. Hieracium

194쪽

Hieracium lati solium pilosum coccineum umbellatum Indicum, II. LOL P togr.

Tab. I94. R. q. filosella Indica Cornuti, de Pl. Canad. append. 2O9. Hieracium hortense, floribus atro-purpurascentibus. C B P. I 28. Hieracium Panno nitum flore saturato croceo. y B. T. 2. L 24. JO P. Huias speciem aut saltem prae, cedentis . conpotonio MeXi Censibus HernandeZ- ef picamur, utut Helioch,, fi

Hieracium Chondi illoides majus Africanum Papaveris folio, flore luteo. Chondi illa Ti itisisis floribus luteis, Papaveris hortensis folio. Hort. Le d. me ge nisi Hierheij sub Chondrita prioris Dioscorid. titulo a D. AleXandro Balaam, α, tis ahhinc annis accepimus ; quodque Hedyp iάis Monspeliens. J B. non pis=om

convenit, ut cuisis vel descriptiones solum conferenti patebit. Attamen de Sonehu rum genere potius est existimaridum, eo quo foliorβm ejus ambitus argui pinnia magmine sunt exasperatae.

Hieracium foliis in tenues lacinias profunde sectaa, scre luteo, Phutogr. Tab. 93 A. 7. Chondi illa lutea. y B. T. 2 I. a . Ioao. SOnchus laevis in plurimas lacinias divisius. C B. Prodr. 6 I. Chondrilla Coronopi aut Cyani facie, tenuissetia

lutea vinearum, Lobel. Adversar. Hieracium rotundifolium Pyrenaicum amplexicaule, Schol. Bolan. I 89. Hieracium Alpinum humile Doronici folio, Schol. fotan. P togr. Tab. I94. g. I. Hieracium P renaicum Verba sci solio tomentosium, Schol. Bolan. I9O. Hieracium P renaicum Cerinthes folio lati folium Villosium, Schol. Bolan. Hieracium magnum Hispanicum, Par . Phytogr. Tab. II 6. H. I. Dens Leonis latifolius caulescens. C Η Ρ. ia 6. 8c in Prodr. 62. Hieracium P renaicum Blattariae folio minus hirsutum, Schol. Bolan. 189. Ubi pro nondum descripto, ponitur.

Hieracium Alpinum latiore folio pilosium fore majore, Phytogr. Tab. 94. H. a. an Hieracium Alpinum latifolium villosum magno flore. C BP. an Pilosella,s. Pulmonaria lutea, angustiore solio, valde pilosa. y B. Tom. a. Hieracium pilosissimum, parvo flore non ramosum, P togr. Tab. I94. A. I. an Pilosella S ridet. C BP. Pilosella maxima dyriaca, Lobelii His. Lugd. Sub quo titulo in Herbarijs bivis, apud Patavinos compilatis saepenumero offendimus. Hieracium peregrinum Limoni j solio non sinuato, floribus in summitate ternis. Hieracium exoticum foliis sidium instar sinuatis, dentatis, floribus luteis singualis, vel binis. an Hieracium perfoliatum singulare, Creticum Cat. 9Grt. Patav. a Turre 'Hieracium peregrinum Iaceae folium, calyce squammato habiliori. Hieracium parvumlVirginianum Vernum, cujus Pappi in semina, ex quinis petatis membranaceis, totidemque staminulis conflantur, D. Banister. HOR MINUM coma purpuro-violacea. yB. T. S. l. 28. Jo9. Horminum

sativum. C B P. I 8. Horminum Creticum, Pr . Alpini exot. IIS. Horminum

Creticum coma caerillea , Icon. Roberti. '

Horminum coma rubra. y B. ibid. Horminum Creticum, sipica incarnata eleganti, Marc. Mani. Cat. PI. Hori. Argentin. 66.

Forminum ilhi j um incanum, foliis sinuosis, AEthiopis dictum, Hort. L d. II S. I thiopis multis L. T. s. variat interdum foliis in profundas lacinias divisis.

195쪽

Horminum majus amplo flore violaceo, iobis florum punctis 'aureis notatis, Moris Praelud. 272. Horminum Indisum maximum flore variegato. ARP. 89. es odore foetidum. Horminum majus Lusitanicum foliis profundius incissis, D. E . Morgani. Horminum sylvestre latifolium Tingit anum, H Minbuta. Horminum sylvestre maculatum tuberosum, Francisc. L Hontiphrijs. HorminUm sanguineum Asphodeli radice Triu etti, Observ. pag. 69. Horminum Lapathi unctuosi folio, seu majus hastato folio, Moris Praelud. 27ῖ. Hujus folia sunt marginibus dentata. Horminum hastatis amplioribus foliis, Ari modo alatis, caulibus pediculis araneost lanugine villosis, ex Insula Gomera, Phytogr. Tub. 3o1. fit. 2. Mustari Infulanis & Salvia arborea vulgo. Horminum luteum glutinosum. CBΡ. 238. Gallopsis species, lutea, viscida, odorata, nemorensis. yB. ibid. 314. Salvia montana maxima, fol. Hormini flore flavescente, Turnesort. Elemens de Boianique. I P. Horminum glutinosum 'renaicum Anguriae foliis, D. Fugon. Schol. Bol. 68. Horminum Syriacum Sclarea dicto congener, flore albo, an Bisermas Cameraris H R P. Gallitrichum exoticum flore magno albo. y B. ibid. 3II. Horminum pratense foliis serratis. CB P. Gallitrichum sylvestre vulgo, sive sylvestris Sclarea, nore purpureo, caeruleove magno, y B. ibid. 3II. Bolanici nostrates ut optime notat Celeberr. noster Ratus 9 hactenus per errorem habuerunt hinc plantam pro Hormino flvestri vulgo in Anglia proveniente, cum snt omnino diverse. Horminum enim quod apud nos tam frequens sponte oritur Horminis Destris Q, Clusii 3' species est i. e. Horminum sylv. Lavendulae flore. C B P. ex sententia Raij se nostra quod idem est Gallitrichis affini Maru si1 non genus aliquod, Sclarea Hispanica Tabe . y B. T. 3. l. 28. 313.Item Gallitricho flore minore purpurascente, & rubro, 6 d. ibidem. Nihilo minus hoc flvestre Herbariorum genus , licet Sagacissimo nostro Autore in Anglia nunquam ostendebatur, aliquando utut rarissime apud nos etiam , spontaneum occurrit, ct idem videtur quod

mel saltem s narratoribus habendast sides 9 in agri Cantiam Vimario Cobha- mensi, nuper inventum est. Variat interdum flore albo, foliis in canis: Inde Horminum pratense niveum foliis incanis. C B P. et 38. Gallitrichum stlvestro flore majore albo. B. ibid. ῖΙo. Horminum Napifolium, s. auriculatum, hirsutis soliis, Stachydis odore. Horminum sylvestre latifolium verticillatum. CB P. Gallitricho amnis planta, Horminum sylvestre latifolium Clusio, y B. ibid. II. Uorminum latifolium Canariense pilosium, foliis alterno situ Tab. Sos. Ag- ῖ. Ηοrminum sylvestre Salvi lium minus. CBΡ. 239. Gallitrichum glabrum solio Salviae flore purpureo, J B. ibid. 312. Horminum Scutellariae facie crassioribus foliis floribus dependentibus. Galli trichum

folio rotundiore, flore magno Violaceo. y B. ibid. Britannica quorundam, MF acussorij, forte Media inter Betonicam & Horminum sylvestre. Britannica Fris eoio ij Ponae, s. Gallit richum flore caerUleo Bauhin. H. Patav. a Turre. i 8. aD. Tood , habuimus. Qui inter multas alias rariores ex Hori. Patavino, cosiectas

kb iliolo solitario Britannicae accepi i Hoc tiam esse suspicor illa sideritia, querno

196쪽

folio Dalechampij, Lugd . simili, quam eodem in Horto Britannicae nomine, anno 1378. legit Casparus Bauhinus, ut ipse a mat in Pinac. 233. Forte etiam Sideritis altera Cassidae foliis flore caeruleo, Wheleri Itineram Melissa Pyrenaica caule brevi Plantaginis folio, Turnes t. Elemens Bolanique. I 62. Horminum pratense foliis serratis, floribus dilute caeruleis omnium minimis, HGallitrichi forte9 varietas. y B. T. J. l. 28. 3II. Horminum pratense fore minimo, SchoL Botan. 68. Horminum minus album Betonicae facie. C B. Prodr. an Gallitrichum flore albo

minimo. s. Ubi minum Verbenar lacinijs angustii olium Trium otii, Obs Icon. s. Florminum

minus, folio sinuato flore minore dilute caeruleo, Mori . Presud. 273. Fortectiam Horminum angusti folium laciniatum. CBP. in Prodr. Monoessisti foliis Scolopen tria: modo divisiis legit Autor Casparus Bauhinus. Hos minum flore minore, folio integro. HEB. 97. Horminum minus solio Betonica: Schus L Hori. Le d. ἶ8. Horminum valde pumilum laciniatum, flore amplo caeruleo, D. Merard. Horminum rugoso, Verri lcosoque folio, cornil cervinum exprimente. ΡE P. P in togr. Tab. I94. Og, 3. Hormin Um S 'riacum tomentosium stliis Coronopi, s. profundo laciniatiS, Bron. Prodr. 2. Harminum rarum foliis laciniatis, Ramos in Herbario Vivo, & Itinerar. Horminum Arabicum alatis foliis, flore rubello, Hort.Οxon. Phlogr. Tab. 49 . D. 6.

Hormino accedens angustissimo folio Madera patenses, Phylogr. Tab. I9 . si T. Plantis siccis dii Boisianis, habuimus.

H Y ACINTHUS stellaris spicatus, s. fastigiatus, lata depressa spita, Moris

Hi t. a. 674. Hyacinthiis stellaris spicatus cinereus. Cfi'. 46. Hyacinthus stellatus multi florus cinera cet coloriS, 7B. T. 2. l. 19. 83. HyacinthuS stellatus Someri. Hyacinth. stellaris ob letecaeruleus vel major. CfP. Hyacinthus stellatus, B Eantinus, y B. ibid. 382. HJacinthus stellatus Iozantinus nigra radice, Ρar . Parad. HyacinthuS stellatus Ozantinus alter, s flore Boraginis, Par . Hyacinthus stellatus Byzantinus alter elegantiss. serotinus bullatus, 'L. 383. Item Hyacinthus rarUS, H d. ex sententia, Laii. Hyacinth. stellaris caeruleus amoenus. CBD. 6. Qui & Hyacinthum latifolium, Dalecha ij, quoad Iconem huc refert. Ηyacinth. stellaris petantinus Boraginis flore. HΗ Ρ. 91. Hyacinthus stellatus spicatus, floribus incarnatis, caule D folio Orchidis. Ex Pro

Hyadinthus stellaris Africanus latifolius floribus caeruleis parvis umbellatis, Mo

Cortentan.

Hyacinthus Peruvianus, P. ibid. 8 . Hyacinthus Indicus bulbosus stellatus. CBP. 7. Hyacinth. stellatus, Particus major, Vulgo i e unus. Hyacinthus stellatus Peruvianus multistorus floribUS c eruleis, in rotundam metam fastigiatis, Moris Hi p. 2, J7 Hyacinth; stellatus Pe, uυ. multi florus, floribus niveis, visu peramoenis Moris ibid. Hyacinthus Eriophorus Orientalis, Moris ibid. Bulbus EriophorUS Orientalis. CBP. Hyacinthus floribus Campanulae uno versu dispositis. CB P. 44. Hyacinthus D pantos

197쪽

Hispa,istis major flore Campanula instar, Par . Parad. Hyacinthus totus albus. Campanilla, P. T. a. l. I9. 386. Hyacinthus Hispanicus obsoletus flore oblongo Hyacinthus obsoletior Iuspanisse, Aetliso similis, y B. ibid. 387. Hyacinth, obsoleto flore. C A P. 44.

Hyacinthus Orientalis flore cίeruleo pleno. CBP. s. variat etiam fl.albo multiplici. Hyacinthus Orientalis flore subcaeruleo pleno maximus Belgarum. H R P. 91. Hyacinthus Orientalis maximUS. C BP. qq. Hyacinth. minor. et ρλυαiIss P L. T. 2l. I9. 376. variat fore alio. Hyacinthus Indicus naidor , tuberosa radice, Par . Pa . i ii Hi l. PI. 11sq.

Hyacinth. Adic. tuberosius, flore Hyacinthi Oriental. CBP. 47. Hyacinth. dic. tuberosa radice, y f. tibiae 388. Mori . Hist. 2. ῖ76. Hyacinthus Indicus major, tuberosa radice, Par parad. Fati Hi t. Plant. Ii 64. Hyacinth. Indicus Autumnalis flore amplo albo odoratissimo, radice partim tu berosa, partim bulbosa, Moris Hist. 2, ibid. Hyacinth. Indicus tuberosus, flor Narcissi. C B P. 47. Hyacintho amnis tuberosa radice Africana, umbella caerulea, inodora, H. L Q

Hyacinthus Africanus foliis Colchici, floribus coccineis major eX Codice Bentingiano, P togr. Tab. IV . D. a. hujUS Varietas forte sit OmiZochiil, s. Flos osse-US, Hernanae apud Recc. 277. Hyacinthus coccineus Africanus minor, flore longo cernuo Codic. Beniingiano,

P togr. Tab- I93-D. ἶ- Hyacinthus Africanus Orchioides Serpentarius, folio singulari undato pilis ciliaribus fimbriato, floribus ex aureo Punicantibus, Codic. Comptoniani, Phytogr. Tab. I93. - Hyacinthus Africanus Orchioides triphyllos, flore croceo Colchici Fritillarici, foliis undatis, capsula inflata ex Codice Comptoniano, Phytogr. Tab. 6. Hyacinthus racemosius caeruleus major. CBI'. 42. Item racemosus latii lius speciosior, 6 d. C A P. ibid. Hyacinthus racemos major latisolius speciosior, Arbuteo flore caeruleo, Mors Hist. a. ἶ72 Hyacinthus racemosius caeruleus minor latisolius, C B P. ibid. Hyacinthus Botryoides vernus minor lati lius, caeruleus inodorus. y B. ibid. 372. Hyacinthus

botryoides caeruleus amoenus, Lob, Icon. Io 8. Variat sore albo.

Hyacinthus racemosus caeruleus minor juncisolius. CBΡ. 4 3. Hyacinthus vernus botryoides minor caeruleus, angustioribus foliis odoratuS. yB. ibid. 57 I. variat etiam flore albido. Hyacinthus racemosus moschatus. CBΡ. ibid. Hyacinthus odoratissimus dictus Tibcadi , Musicari. y B. ibid. 6 8. Hyacinthus botryoides major moschatUS, s. Muscari flore cineritio Pur . Hyacinth. racemosus, s. Botryoides major, s. Mus chari majus, obsoleto albo flore, Mors. His. 2. 372. Dipcadi vulgo. Hyacinthus racemosus moschatus luteus, CB P. 4'. Hyacinthus Odoratissimus,

Tibcadi luteus. y B. ibid 79. Muscari flavo flore, Clus His. Hyacinthus Botryoides major moschatUS, s. Musicari flavo flore, Par inson. Puradis Hyacinth comosus major purpureus. C B P. 42. Hyacinthus maximus Botryoides,

coma caerulea. J B. ibid. 374, Aa et Hyacinth.

198쪽

Hyacinthus comosius 'tantinus, Clus Mn. Hyacinthus comosiuS Byzantios canis dicans cum staminulis purpureis. J B. ibiέ. 8 I. . Hyacinthus comosius albus, Par . Parad. Hyacinthus comosius albus Belgistis. C B P. 42. Hyacinth. comosius albo flore Clus. Hyacinth. comosius albus, cum caeruleis staminibus. I B. ibid. 384. Hyacinthus pennatus, s. COmosus ramosus elegantior , Par . Parad. Hyacinthus S)nnesius coma paniculosa Column- Ηyacinthus comosius, panicula caerulea. C B Ρ. 42. Hyacinthu; com Isius ramosius purpureus Pari. Hyacinthus comosus calamistratus Cornuti, de El. Canad. 2IO. HYOSCIAMUS vulgaris. J B. T. 3. l. 34. 627. Ηyosciamus vulgaris, vel niger. C B P. I 69. Hyosciamus albus, J B. ibid., HyOsciamus albus. major vel tertius Dioscoridis, L quartus Plinj 6 B P. Item Hyosciamus albus minor. y B. C B. ibidem. Hyosciamus Creticus luteus major. C B P. ibid. Hyosciamus Creticus luteus minor, P R. ibid. 6 28. Hyoscianans Creticus alter, Clus. Hist. Ηyosciam US aureus. Pr. Alpin. exot. 99. Hyoficiamus Creticus luteus minor. CBΡ.Hyosciamus quartUS, s. albus Creticus, Clui . His bHyosciamus pusillus aureus Americanus Antirrhini, soliis glabris, Phytogr. Tab. 37. m. Forte Uyosciami albi iij mesi iani varietas minor ex America. Hujus unam aut alteram plantam a seminibus eX America delatis, cura & vigilantia D. Georgij London. Regij nunc Hortulant, & de rebus Bolanicis optimI meruti pronatam consipelim . . HYΡECO UM legitimum Clusii, Par . Theatr. Hypecoon. C B P. 172. Hypecoon siliquosum. y B. T. a. l. 21. 899. Hypecoum siliquis erectis articulatis incurvis, Moris Hist. 2, 37 9. Cuminum sylvestre alterum siliquosum, Don. Lobelij. 7 ΗΥΡERICUM uulgare. C B P. 279. Hypericum vulgare, s. Perforata caule rotu udo, foliis glabris, y B. T. J. l. 29. I 8 I. Hypericum minus supiniam, vel supinum glabrum. CBP. ibid. Hypericum minus supinum, P B. ibid. R8 - .Hypericum pulchrum Tragi, T B. ibid. 383. Hypericum minus erectum. CB P. Ηγ pericum sere orbiculato solio, floribus amplis, pallide luteis, petatis florum in

ambitu crenatis , Phlytogr. Tab. 93. M. 6. Hypericum Numulariae folio. C B. Prodr. Forte Hypericum folio breviore, ejusd. C B. Pinac. Hypericum Syriacum Alexandrinum, B. Tom. 3. Hypericum foliis parvis crispis, s. si malis Siculum, Raii ME. Io 18. Forte etiam Hypericum minus toto caule eleganter ramoso, D crispatis foliorum oris Laeliij, Trium otii apud Eratrem. 6 .Hy pericora Montis Oompi foliis circa margines hirsutis, inhel. in hiner. lib. 3 et a I. Hypericum supinum tomentosum minus, vel Mo peliacum. CBP. Hypericum tomentosum. Lobel , T B. Andros armum album Dalechamp. Hist. Lugd. Hoc astem Lobelius cum Hyperico tomentot Hispanico majore Cloi ij idem dicit, cuju4.

199쪽

cujus sententiae accedit & Raius noster, at Clusius negat idem esse, ik Lobjlitim sibi injurium conqueritur, quod hanc plantam Hyperico sivo Histoico eandem'

esse asserat.

. Hypericum Virginianum frutescens pilosissimum, Phytogr. Tab. 2 s. A. 6- a Hya altar m ipse incu--c PMala CpUκ S audraeae, I si sis Hypericum, s. Coris legitima Ericae similis, Moris Hist. 2. 469. Coris lutea. CBP. 28 o Hypericoides Coris quorundam, & Coris Cretica. y B. ibid. 38 .Hypericum, s. Coris Olympiaca seliolis crispis. ad caulium nodos numerosis, concfertim erumpentibus. Coris foliis crisipatis IV, era, in Itinerar. an Ρolium montanum pumilum tenuisolium Africum, Par . Theatr. 26. Hypericum Virginianum parvum fruticosum, ramulis equisseti. Planta est bidape .sularis ex flore pentapetalo luteo.

Hypei icum Ericoides minimum, foliis cinereis ex Hispania, P togr. Tab. 9 3. H.

s. an Hypericum Francorum non scriptum tenui folium, Belluc. Iud. H. RVan. 28. Forte etiam Hypericlam minus Ericetorum Luseitanicum, Gripleb. Invenit in Hispama. D. Turneortius. Foliola nimis longa pinguntur. Hypericum forte) tomentosum Lusitanum minimum. Elem. de Botan, 222.

Hypericum Andros emum dimim. 7BQ T. 3. I. 29. 382. Androtammm alterum foliis Hyperici, quod aliquibus Hypericoides C B P. 28 o. Hypericum majus,s. Androtamum Matthiol6 Parh. Th. 376. Androsiaemum alter Um hirsutum, .

Column. Ecphr. I q. Hypericum, s. Andro mutar persoliatum, & perflaratum. C B P. Androsemum alterum Apulum, Column. ecphr. 78. Hypericum elegantissimum non ramosium, solio lato. yB. ibid. 38ῖ. Hypericum; s. Androssemum bifolium glabrum persoliatum non perforatum, Moris uni. a. 471. Ascyrum, s. Hypericum bifolium glabrum mon perforatum. CB P. 28O. Androtamum Matthioli, Par . Theatr. 37q- quoad descriptionem. Androlamum Campociarenis, Cois n. ecphr. 74. Hypericum, s. Andros emum magnum Carariens ramosum, copiosis floribus fruticosum, Phlogr. Tab. 3Οa. D. I.

- Ηypericum Chalepense, angustis R6smarini foliis, Phytogr. Tab. ῖoa. A. 2- Forte Hypericum Lusitanum Linariae solio. Elemens de Boianique. Iaa. Hypericum Alpinum magno flore nigris punctis insignito, Schol. Bot. Phlogr. Tab. 9 3. H. 6. Forte Astyron magno flore. C B. Prodr. munere praestantissimi viri, D. Merariu accepimus. Hypericum forte ) Alpinum humilius magno flore punctato, Elemens de Boianique 222 Hypericum, s. Andros emum foetidum, capitulis longissimis filamentis donatis CBR Ruta Hypericoides quibusd. Sicilianae affinis, s. Tragium, PB. T. S, J84 Hypericum maximum, Andros emum vulgare dictum, Raii S nosti. 14ῖ. Hyperi- cum, Andro mum maximum quasi frutescens bacciserum, Moris Hist.

a. 472. Androsemum maximum frutescens. C B P. 28o. Siciliana, aliis Ciciliana, vel Andros emon, T F. T. 3- ῆ85. Hypericum, s. Androsiaemon flore & theca quinquecapsulari, Cmnium maximis,li Moris Hia. a. 72. Qui Ascyrum magno flore, C B. pro hujus Mnonymo proponit. Andros Emtim Constantinopobta m flore. maXimo Whesera hiner. Ascy

200쪽

roides Cretis major, Par . Theatr. D Ascyroides, Pra Alpis; exot. ex sententia, Rati tis. PI. IOI7. Hypericum, s. Andros semum Ascyriam dictum, caUle quadrangulo glabro, Mors. Hi t. a. 47I. Hypericum Ascyrum dictum, caule quadrangulo,)B. T. I. 38 a. Hypericon Ascyron dictum quartum, s. Androtamum hirsutum. C B P. 28 o. Sed male hoc genus denominat hirsutum ; cum nulla in ejus caulibus, aut foliis hirsuties percipi pos t. . st . Ao Hypericum, s. Ascyrum supinum V illosium palustre. CBR Ascyrum supinumi es sim, Cui . Ger. emac. Hujus coma attrituo sanguineum succum minime reddit, ut recte Clusius animadvertit. Hypericum frutescens Americanum flore albo Par . vid. Pruno innis.

HY S S O p U S ab una parte alba, altera viridis, Lobel. Adversar. Hyssopus

. ACE A maxima Hierosolymitama, P . Alpin. exot. 282. Iacea latissimo laciniato folio. C B P. 272. Item Jacea Babylonica, ejuo. Prodr. I 29. Jacea fruticans Pini folio. CBP. Phytogr. Tab. 9 . R. 3. Stoebe capi- , lata Rosmarinae solio Ponae, s. Chamaepitys si uticosa Cretica Besti. y B. T. 3. L as. 36. Stoebe fruticosia angustis Olia Cretica, Par . Thea . an, Chamaepeuce, Pr. Alpin. exot- 77- a Maechadi citrinae A ni, capitulis longioribus, J B. plurimum est diversa haec rarissima planta, utcunque Celeberrimm noster Raius

eandem es e suspicatur , cis yaceam foliis angustissimis subtus incanis denominarepideuit, Hist. Pl. 326. I serioris hujus plantae nobile specimen a Reserendisi. D.

Wheler. ad exsculpend. impetravimus.

Jacea major Gerardi; itemque Scabiosa flore purpureo ejusd. Ruit Hist. Pl. 3 as. Scabiosa major, siquammatis capitulis. CBΡ. itemque Scabiosa major alteras quammatis capitulis, s. Jacea rubra latifolia laciniata ejus . CB P. 269. Centaurium Collinum Gesneri flore Purpureo. y B. T. 3. l. 2 . 'a Eadem flore albo. C B P. 269. J B. ibidem Jacea laciniata alba, Theatr. Jacea nigra pratensis latifolia. CBD. 271. Jacea nigra vulgaris, capitata, & siquammosa, 7 B. T. R. l. 23. 27. Iacea nigra vulgaris laciniata, Par . Th. 7O. Iacea nigra laciniata. CB P. 271. Jacea Astyiriaca sexta Clus. Hist. poster. 7. Jacea cum squamis cliij instar pilosis.

I B. T. R. l. 2 . -28. Jacea lati folia Virginiana radice tuberosa, D. Banister. Jacea angusti folia tuberosa radice Hirginiana, D. Banister. Jacea angustis otia minor Virginiana tuberoSa radice, D, Banister. i ea squamato capite purpUrea, foliis ad tactum glutinosis. an Jacea nigra, I itia' maso capite majer. CB P. 27 I. Iacea montana squamosa malor, semine nigro,

SEARCH

MENU NAVIGATION