장음표시 사용
311쪽
stratione Liber primus secundus
cum Commentario verrois Hebraice. Omnia haec jam enumerata opuscula transtulit ex Arabica in Hebraeam
linguam R. Jacob Antoli, sub Imper. Friderico II Aran aera Iud. 992. Christ. I 232. Sephi Hatrulimali, Liber partim uridicus, partim ritualis exaratus
eleganti charactere antiquo in membrana. f. Gubecher Muhammedae Zachariae Et Razi aliorum quorundam eterum Medicorum nonnulla opuscula Hebraica. . in
charta.. agesum s magna constructio Ptolomaei. Hebr. in charta. q. nocnutis Aphorismi Hebraice sol. Libellus Hebraicus varias Iudaicorum contractuumformulas continens. q. in charta. Physica R Sohemuel Aben Tybbon, Hebraice elegantissimo charactere exarata in membrana in . Eod Codice Dannicii Comment i , Artem parvam Galeni Hebr. Eod Codice Constantini Africani opus
de urinis translatum ex lingua Arabica in Hebraeam.
Anonymi Epitome de urinis Hebr.
312쪽
Eod Codice Tractatus aliquot desul ybus. Hebr. Eod Codice Tractatus de gradibus Simplicium. Eod Codice: Thosauruspauperum, L Introductio in Artem Medicam Hebraice Lexicon Biblicum R. Menachem en Seruch cujus inscriptio: p in n 4 in charta. Eodem Codice . Opusculum quoddam Morale Hebraice. Eod Codice Abrahami Aben Ezrae Liber Astrologicus inscriptus Principiaum Sapientiae Hebraice. Varii variorum autorum tractatus Mathemi ιici Hebraice inter quae V π Σ' ΩΣ Sepher Jefodium a. e. Liber insci plus fundamentum Mundi, vel fundamentum aeternum, cujus Aulo R. Isaac Israelita fin charta.
ce interprete R. Salomone in . in charta. N Aruch, h. e. exicon Talmudicum Chaldaicum absolutum a R. Nathanaen Iechiellen Abraham, Romano Anno Erae Jud q8 gr. Chris . I IOI. Code rarus, pretiosus accuratii meta diligentia conscriptus elegantistimo antiquo charactere ita , membrana f
313쪽
Thorah Lebarambam, h. e. Compendium totius operis Thalmudici a R. Mosche B L Majemon compositum cin quatuor par tes aequatuordecim Libros divisum, quod alias etiam ad Gaza ah, h. e. Manus sortis inscribitur Codex membranaceus ingens in solio maximo accuratissimae simul perfectionis incredibilis elegantiae. Hactenus nudum exhibui Catalogum,
quorundam Librorum Arabicorum, Turciso rum, Persicorum Hebraicorum, quos V Cl.
othecae Caesareae legavit saccuratius autem
uberius peculiari deinceps Libro in hisce commentariis de iisdem agam Ubi simul etiam reliquos longe plures, qui in eadem Augustissima Bibliotheca asservantur Orienralium linguarum praestantissimos codices MSCtos speciatim recensebo,&quidem additis, quantum fieri poterit, propriis cujusque linguae characteribus, ut veritas lectionis ex ipso sonte possit erui Hoc interim quasi loco Corollarii adhuc subjungo, scripsis Virum Perillustrem clinguarum Orientalium peritissimum Dn. Petrum a Valla Romanum, qui orientales regiones diligentissime perlustravit, in Aula regis Persiae Schali Abas diu commoratus est, prudentillimam simul atque erudi-
314쪽
iissimam Epistolam ad saepe memoratum Tengnagelium, prid. Kal. Iunii A. 1628 de
libris a se ex Oriente allatis atque in ea inte caetera significasse, Libros in Oriente, utpote ubi nu typographiae Uussi, non multos reperiri, erarumque transscriptionem longo tem poris indigere intervasio, re parum felicem evenire solere, amanuensium injicitia, incurias ob lueri aviditatem celeritate inscribendo. Codices autem vetustiores a disciplinarum cultoribu aepe erolutos, atque eorum testimonio, ut fieri solet, pro corre Iis comprobatos, raro Penates exire, eosque a possies oribus diligenter si errari, res fortuito aut e vivi ublato Domino, aut alio casu in forum rodeant, a pluriba avide expetitos, confesim evanescere Habere se Pentateuchum lingua scharacteribus Samaritanorum exaratum aeumque e pro apice omnium librorum suorum reputare, eque in Europa fortasse hujus generis Phoenicem e c. Et has quidem literas .ejus generis alias variorum Docto rum virorum ad eundem Tengnagelium epistolas publici juris faciam in peculiari Synta-gmate Epipolarum clarorum Virorum, quod posthac, volente Deo, seorsim edere constitui.
315쪽
AUGUSTISSIMA BIBLIOTHECA CAESAREA VINDOBONENSI.
Qui agit ideI. Nomine urbis iennae ri
II. Libris Miscellis & quidem a Speciatim de α Concilio provinciali Vindobonens
β Rationario Austriae e Syriae S. Statiis c Frinilegiis Academia
ε Codice Dioscoridiano Graeco vetusissimo S c. g. b Generatim de Libris α Bibliothecae Ambrasianae c. I. β Bibliothecae Budensis c. s.
316쪽
. Uandoquidem superiori Libro non tantum in ipso titulo, verum etiam aliis Driis locis Augustissimam Bibliothecam Ces
ream cognominavi Vindobonensem haec inprimis de isthac appellatione notanda esse arbitror: I. Nomen VIENNAE non esse verurru, S genuinum, sed mutuatum duntaxat a celeberrima Galilae Braccatae s. Narbonensis urbe Vienna ad Rhodanum sata, Faesolad cunica opud antiquos Graecos latinos Scriptores Peculiari isto gaudet nomine. Et sicut minime dubium est, quin mutandae vocis me in latinum nomen Viennae praecipua cauta fuerit dissicultas pronunciationis literae , quam Scriptores exteri, quidem mct praecipue ac alii antistaecho molliendamin usui Romano accommodandam censuerunt Ita Germani omnes, qui ante duo vel tria, vel quatuor Secula urbis ien mentionem fecerunt clatine scripserunt, more Germanico
ennam eam, non autem Viennam nuncu
pant, id quod sexcentis vetustis codicibus membranaceis SCtis in Augustissima Bibliotheca Caesarea reperiundis coimprobari potest. II. Ri-
317쪽
II. Ridiculum est refutatione indignum,
Gennam ita vocari quasi Bisnnam, quod Op-- pugnationi C. Iulii Caesaris per biennium reis stiterit, cujus fabulosae traditionis meminit
AEneas vivitas; Pontifex fim in Imperfecto opere Historiae Austriacae, de qua duo exemplaria, propria manu ipsius scripta in Augustissima Bibliotheca Caesarea asservantur. III. Genna non est Viana, cujus Plinius Hist. Nat L. . c. 24 meminit Hec enim in Norico sita fuit autem ciscetium montem in superiori Pannonia jacet. IV. Wienna non est inανα, sive Viana cujus Ptolomaeus l. 2. Geogr. c. I 2 facit mentionem Annumerat eam urbibus bestiae ; ienna autem spectat ad superiorem Panno
V. Genna non est ' Oυενδον, sive Vendam vel potius endum, cujus Strabo Geograph. L. q. meminit. Siquidem istud exin Pannoniam situm fuisse, ex l. c. manifestum est. VI. Genna non fuit olim appellata Galbiana, ut nonnullos tradidisse testatur molia
gangus LaZius . l. Rerum iennensium c. a.
Falsum enim est quod nonnulli . . Histor. c. 86. Corneli Taciti innixi referunt Regm-nem einimam cognomento Galbinnam in Pannonia olim fuisse, Wie amque ab ea d
318쪽
nominatam&tres posteriores Syllabas Biana paulatim in Menna transmutatas esses Quippe autores antiqui uno ore testantur, tennam sedem fuiste legionis decimae cognomento Germanicae geminae, non autem Septima
VII. lanna perperam ab Enea Sylvio Johanne Aventino vocatur Flavium. QP niam Plinius, quo utriusque nititur assertio Lq. His . Nat. c. diserte scribit Euvium in Noricolitam fusis adeoque a Wienna Austriae fuisse diversum. VlII. Vienna perperam ab AEnea Sylvio vocatur Fuvianum Falso enim credit, sitas ibi olim fuisse Ara Fuvias, quarum Ptolomaeus meminit, ipse suum errorem agnoscit revocat in imperfecta sua Historia Austriaca, ubi ait, Ptolomaei Aras Flavias, vel Elavia nas inuns Danubium fuisse in Germania, non vero cis Danubium ti Pannonia. IX. Wiennam ab ala Flavia Flavianum dictum nullo veterum autorum testimonio
probari potest, de figmentum hoc est recentioris aevi.
X. Vienna non fuit olim Gothico vocabulo appellata lavabis, ut falso tradit Joh. Custiniam in descriptione Austriae, deceptus is est a mendos Codice antiquae Vitae S. Seperini ab Euginio conscriptae, utpote in quo
319쪽
quo pro Favianis, Fabianis, Flavianis, quae tres variantes lectiones in aliis Codicibus MSCtis inveniuntur, lavabis scriptum re
XI. Fenna denique non fuit olim a Romanis appellata avia, sive Fabia, vel Favi na, sive Fabiana, ut Otto Episcopus Frisingensis, Leopoldi Marchionis Austriae ex Agnet a Imp. Henrici IV. filia filius qui beneficio fratris uterini Imp. Conradi IlI A. ira 38. Episcopatum Frisingensem adeptus est, aliique nonnulli barbarici temporis scriptores, prava interpretatione aliquot locorum Vitae S. Severini Apostoli Noricorum ab Eugippio conscriptae, decepti, falso memoriae tradiderunt.
UT autem appareat Gennam Austriae e
ro genuino nomine suo a Romanis antiquitus appellatam fuisse Vindobona adeoque Augustissima Bibliothecam Caesi ream haud injuria Vindobonensem a me cognominari probabo istud primum autoritate Scriptorum Veterum, qui unanimi consensu tradunt Vindobonam ibi olim sitam fuisse, ubi nunc Menna Austriae est, nempe in ripa Danubiana
320쪽
nubiana Pannoniae superioris sex millibus passuum cis sive infra montem Celium, iisque deinceps adjiciam approbationes Virorum doctorum superioris Seculi, rundem loco coronidis quaedam superaddam de hujus nominis Elymologia, sive originationes significatu Et quidem primum de Vindobon testimonium extat in Tabula antiqua Itineraria, quam Marcin Vese ex Bibliotheca Peu- tingeriana prim in lucem edidit, quamque aeri incisam una cum explicatione videre licet
in Abrahami Ortelii Parergo Geographiae Veteris, in Appendice Geographiae Ptolomaei
Alexandrini a Petro Bertio editae. Secundum reperitur in Itinerario, quod Antonino Augusto tribuitur, cujusque extat in augustistima Bibliotheca Caesarea Vindobonensi exemplaria, vetustissimum membranaceum in to majori, sive solio minori, literis exaratum majusculis quas vocant Longobardicas. Tertium habetur in Geographia Claudii Ptolomaei, qui vixit temporibus Imp. M. Aurelii Antonini Philosophi L. a. c. I s. cujus lemma: ΙΠαννονίας τῆς ανιλλας h. e. Pannonia superioris stuc uartum se offert in Notitia dignitatum
utriusque imperii sub Imp. Theodoso Iuniore composita intum deprehenditur apud
Sextum Aurelium Victorem, i sub Imperatoribus Constantio constantini M. filio Julia