Iacobi Micylli Argentoratensis Syluarum libri quinque. Quibus accessit Apelles Aegyptius, seu calumnia, antehac, ut & caetera pleraque, nondum edita. ..

발행: 1564년

분량: 775페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

261쪽

etoo Sylvarum Liber III.

Ccia qui castis praeponusti turpia Musis, Et miscent quae sacra,pro ina,nouo Heu quo prouebimur, quitum mutamur ab iis, Haec Ioca qui studijs constituere piis

Qui uolucre rudes animos, Er corda iuuenis

coli, ex strepim plebis abesse procul.

Hic ubi nunc equitu turmae stabulantur, cr inter Quae sitas Domino Iuxuriantur opes. At non hac Paulus, non hac Antonius arte Quaerebant uitae tempora tuta μα

corpore qui duros soliti tolerare labores, Saepe tulere sitim, saepe tulere famem. E1di etiam Sin s constanti robore monstris Iuli corda Deo,construere manus. . a 'At nos quid Acimus qui longum duci us aevum Nequicquam,ingrati pondus inanesoli. Ergo etiam meriti luimm mala nostra, Deo, Has tali poenas pro pietato damus. Forsan iEa dies ueniet,cum funditus omnis Restigio, o superum concidet his metus. Et Ais aliquisθectans deserti culmina tecti Ridebit ueterum uana ministeria. Nas igitur gressu postquam superauimus ora Iamq; tenet medio Phoebus in axe viam, vara sub angusta stectamus moenia ualle,

Urbs a praefracto nomina monte tenet.

262쪽

Iacobi Micylli. 2oi

nnas; licet, esita membra lauaerius ope. Hic etiam acce, it Leuca prognatus ab urbe. Ille meae ictus paras comes P uiae. Idem qui casus mecum mox pertulit omnes, Dum iuga oluos candimus Hercin . Ergo ubi ad occiduos Sol .ia properabat Iberos. Oceani liquidus mox obiturus aquas. Inde Budelytadium,paruam deuenimus urbem

sed gratam nubsitis oscio. ,

Nams erat hoc totis nemo studiosior oris Rerum,qus vulgus pro pietate ficit. Acriter iusiurgens si propugnare Lusterum, Aut solum,uelles, omnia possem Aut si ponhabita monachorum cestbe vita, Lonnubio rungi non paterere greges

Non secus ac isi quod param honesta es utile dia

Zenonis pueri protinus arma mouent. ccas, praecipue tunc nutus erat clamore secundusi in uanas hominum tenderet esse uias. Aut preciam ueteris rideret pingue cucuri,

Factus nodoso cingula funicula. si sineres uicisse uirum, largi nus unae Non cessante dabat uina dapes s manu Alsianos longa iam consuetudine docti Hostilis hac incommoditate fumus. Tempora sed rediens polis radiantia Phoebat Proludit, er planos mbra reliquit agros.

263쪽

Et iam quarta dies Octobres tendit ad Idiu: . Ictaua a carpta denumerata uia: ratio tandem celsis Erphurdia nobilis arces Spectandas linis,hostitiumq; dedit. Salae non ullis urbs p tponenda uetustis, Muneribus fortis, muneribus loci. Saluste o dulces, quondam mea tecta, penates, Musarum cir sivij conficia tecta mei. Vnde ego nuc laudum persoluam praemia uobis,

Quoue modo gratus munera ne stra canam

Nam tib seu fluuijs gaudes Erpburdia uiuis, Non areislacis flauus Hiera vadis. , siue placent uirides cita nemorum p recessuri Elnernora Cr colles, Cr tibi prata uirent. . Non seges in sterili moriens decumbit arena. sed plana flavent borrea messe tua. Nondosunt uites,non dulcis consitor uuae, Et tua plebs Francis proxima uina bibit. Baec tibi fors,Geniusq; loci, natura dedere. At quanta a superis, quot meliora reseras

Nam quo stat reliquis Musarum soria maioris Et quanto est studi, gloria maior opum, Tanto plus alijs amae,lauoms mereris, Que culta esstudijs tempora tanta bonis Qvaes requentata es per tot iam secuti docti

Nis,e etiam castis relligione uiris.

264쪽

pellaras meruis nescia luxuriae. elix ante alias dent pia numm,rerum

fis ut stabili proteritate i.

Atq; huc ut uenitum est,mox conuenere sodala, Relliquiae ueteris,nomina notasschola. Vrbanus,Nossema,Aperbacbus,Megobacbus, cuius Gerungens pars mea magna Procus

Et quondam princeps Hessus studi h schol es,

Flespus quiuatum dona tot unus babet. Qui solet Ionio dignum cantare poetae, Atq; eadem uestiris coe Pisista modis Interdum cir citharis plectro resonare iocoseq. Atq; Venusino Iudere digna cheb.

Libera cui furgit tantis quos prosa figuris, Dicendo ulpinis crase placere tibi. . Et posit dignus priscis orator haberiis icijs non esse poeta uelit. Adde sub antiquis ducibus quaegesta leguntur:

Seu Romane tuis, Graecia siue tuis. ut rerum motus, cursius, causus iaces., Omnia ceu digitos quae tenet ille suos. Vt quascunq; tenet studiorum circulaε arim , Huic merito cunctas dixeris esse uiro. Accedunt animi candoriuultu scp benigni, Et grauitas nullo iuncta supercilio His igitur tantis ornatus dotibus ultro

265쪽

zo4 Sylvarum Liber M.

Ac primum ueteres inquisfluere odales, Partim ignota cohors , sed mihi grata tamem Nam neq, Leucaten prius,aut te Micale norat: Nec uos ante istos uiderat illa dies. χHortatusq; siuis placide buccedere tectis. Etsecum mensis bospitioq frui. Deinde rogans causes ueniendi,Θdera, dixit, sic superi uobis omnia austa regunt. . Sie quando incolumes nostras uenotis ad orati Fortunent reliquam numina grata uiam. Dicite, quis cursus, quae stat fortuna Philippo . An ualet, er seruant hoc mihi lata capulsHei mihi qu*m cupere multo prius ipse perire. Et prior extremum posse subire diem. Si redimen afret pacto uita illim isto. Aut necis auertiuis truculenta queat. Nam nes deinde dabunt,nec fata dedere priorata Teutonico maius lamen babere sola. Omnia qui miro diuorum munera pacto Addita naturae dotibus unus babet. Haec ait,atq; alia his etiam maiora,sed ita Ne quid in os coram,praetereunda puto. Nos quos rettulimes, quae res tempusq; ferebat, pectu laeti coiloquios utrum. siri illum exigimas solam, geminosi sequentes: Grata fuit tota plus mora nulla uia.

uni adstant christi qui tum morata Ocebant,

266쪽

cui βrmant hominum pectora assen.

regius Aonidum comes, tar colibamus acer, Et tu frtunae debite Musa iocis.

Accipimur pu intinctis uerbis , benigne, Et nobis hostes quilibet es cuit.

Nullus erat Astus,nec erat lascivia mense, ni cuperet reliquos temnere nullus erae

Sed quaecunq; decet doctos scisse onosquTalia ficta dabant, talia dicta dabant.

At quarta ut roseos coniunx Titorua currus conscindens almum praevolat orta diem: Ecce iterum ueteri renouantur corda dolore, Nec dum de sierat maeror, er alter adest. Diuersiin uarius cursius hinc tendimus oras,

Et modo coniunctum disciamus iter. Niculus, Cr patriae Ioachimus gloria gentis, Aduertunt Franco vela, teinq; μω. me stra Turingae, quae I sua in ultima terrae Expectat tenero non adeunda pede. Hei mihi quam grauitas ρluatur pectora curis Vis animi robur concidit omne meiscam uideor dulces iterum miserus amicos, Hostes cr ignotos ianter iturin agros. Perstat adhuc ,animo, uulnusq; immobile ruet, Pigressis aceptum chare Philippe tuo. Nec vetus ille dolor medicinam fustinet ullam,

cd uelut immoto status maneis loco.

267쪽

Sylvarum Liber Iss.

cum siubito accedit mare ri maeror, Cr alter Arsurus priscis ignibus,addit opes. Distrabimur focis uario distantia curto Iu Ioca frtuna quens trahente ua. Et iam quos animi iungunt, eademolli voluntas, Dissociat caelum, dissociatq; solum. in no perpetua eii mortalibus ulla uoluptas

Et cito praetereunt, quae cupis esse diu. Nec,nisique nostros in casus, inq; dolores Fata manere sinunt,sita manere sinunt. sic prima uiolae pereunt aestate cadentes, Sic perit a tenero mox bona flore rosa. iAt Iolium infuelix ,steriliss obdurat avena, Nec ii uomeribus diruta cedit agris. Dulcius baud toto quidq inibi contigit aevo, Nec melius Zιdijs,utiliusue meis, Quam mihi s pateat tua consuetudo Philippe, Hic ubi Leucoreos irrigat Albis agros.

Hinc mihi digresso, ait haec prope sola uoluptas,

Atque eadem curis una medela meis.

Nos socios habuisse uiae, socios s laborum, addideras lateri quos bonus ipsie meo. Sed neq; me uitam tecum fors passa Philippe est,.Nec me cum ocijs claudere posse uiam. si Deus immensio qui temperat omnia mundo Nil proprium cuiquam, quod iuuet, possinit. Ergo ubi lepus adest, abit iis utaris paramus,

268쪽

vitae camerariades ultima dicta dedit. rige vis a puero tibi consuetudo Mic DNobiscum,uerbis non eget illa meis. .

Mari tua quod rectis iungebas pectora Mai sis,

Principio es nobis iunctus κmicitia. Quod studiosequeris,non uanus cultor, easden Perpetuo noctri crescis amore gregis. Nec tibi amicitiae subeat dubitatio nostrae, Quae,msi cum summo funere uicta,cadet. conjilijs sed tu nostris parere memcnto, Musus ut primo semper amore cotis. nusarum Duila est quae uincat gloria laudem, Et missas homines, coluere Dei.

Quis foret boc aeuo tantum Iaudatus Achimu pbilochis pater,Telemachi, pater, An quisquam nosset ueteris monumenta Latini, Et ualida Turni praelia gesta manus Quis Fusios, quis Scipiadas ,frtems ccmarum. mis no stet Lodici tristia bella ducissSi nou Pierides struassent omma Musae, flut langaskerent ista perire mora. Musas semper ama,M s laudems decu scp. Et famam,istbo quae caret una, struo

Nec tibis; quando gemmas, aurum, probari

Ante illa cernes,corda Imare velant.

269쪽

Adde quod multo funt haec sic tanta labore,

Planas curarum plenas tristiciae. Sola immortalis Musarum gloria uiuit, Nullae illam uires, iusta senecta domat Quae tu si memori seruabis corde Mioile, Non vanum dices consuluisse tibi. Nuc id quod praesens praestet fortuna precamur, I bonus, Cr Austo odere carpe viam. Atq; ita digresi Francus petit altera terras Astera pars Hesses,Herciniumq; iugum Arestat in exce*o,Mesburgum nomine dicunt Inter sinitimas eminet illa duas. Quoniam bellorum uarijs agitata proceris, Nunc ducis Hermini, tuta quiescit ope.

Subiacet huic vicus numero non magnus,at agro Fertilis,o mitis dexteritate Ioci.

Hic populum chroti non irrita iuga docebat nenius, ex umini foedera certa patris. Quo simul ac uetum csὶ sub prima crepuscula noΗsitio placidus me, mitemq; fuet. ctis. Et mihi ob am bos socio nox Ionga utura, Hospitis optata' bonitate breuis. Ianis iterum liquidos Phoebus conficederat axes. Nos tamen in medium protrabit hora diem. Torsitan tota Acta bis mora lace*lbet, .

Ni jaarent ueteris proxima tecta Goth

QMae quid non longis distabant pus ibas inde,

270쪽

Iacobi Micylli. . ' ros

. s b noctemfero scandimus illa pede Hic tandem fortuna dedit mihi cernere Rufi R m quo non uir dignior alter erat. Vnus qui studio per longos contulit annos, Quidquid habet Latia, Graecia quid1d babel No erat huic lingua quisq m, nec uoce fecudus, Uictaque ceu magnis imbribus acta dabat. Praecipue quoties Musas audem p sororum. hi reparaturum dona canebat opum. Augusto quondam spirabant numine uultus, fas consuerant ora referre Deam.

Ex alto quoties se demii set Olmpo

Latona, aut Maia natus uterq; Iove.

Ires in humano uolaspent corpore Dilli, corporibus diuos talibus isse puto. Sic erat effigisset uiri, corpusq; decoram, cum nondum abstulerat Parca maligna diem leuis umbra uolat, d victuri Venus s. Et positis Iuget Gratia pulchra comis. Ac tegitur modico pectas uenerabile saxo, Quod quodam ut caperet uix satis orbis erat Heu noster sic te superi uoluere peremptam,

Et tutum a nostri temporis ire malis

Nec tua forticis quae fiunt post Ata secuta

cernere fraterna prelia ferta mans. Illa tamen restant,multos quaesita per annos,

, Gloria ex e stud s Ama parata bonis.

SEARCH

MENU NAVIGATION