Michaelis Josephi Morei Carmina

발행: 1740년

분량: 177페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

141쪽

Regula quid moraim . quid rerum scire vetusta . . Tempora , quid solers , nec vana perit; a Legum s . Cuncta quid hare , multum quaφ vel disjuncta valgient, Ingenio possint cum conjunguntuIin uno . Fae videat; stupidoque omnis sae noverit ore Ingenii monimenta tui; plaususque frequentes Immeritus qui eaptavit , te dicere coram Audeat haud ultra quidquam 3 quin Seurra protervus Te timeat semper , semper fugiatque , tuoque Exemplo tandem virtutis probra dolosae oderit , di verae fateatur commoda laudis.

BACCHUS, SIVE PΥRATAE

Ex Homeri Hymnis.

PRoles vera Iovis , Semeles puleherrima proles,

Nune mihi eantandus earmine Bacchus erit a Die; tur hie olim maris atri in litore visus , Litus ubi medius prominet Inter aquas . Illi forma fuit; dulei adventante iuventa , Hactenus Imberbis eeu solet esse puer . Fortibus ex humeris roseus dependet amictus , Ventilat & molles quilibet aura comas .

Eeee autem nigrum velox super advenit aequor . Pyratarum ingens abiete clausa manus . .

Thyrrenis hi forte oris solvere; sed illos Saeva hue auspietis sata tulere malis . . Ut proeul aspieiunt , gaudere , sibique via Issm Innuere , & litus qua via facta petunt. Mox puerum circumveniunt , praedaque potiti Navigio illam hylates Imposuere suo. Hune siquidem pro m perstabant eredere Regum , Quorum numquam non Iuppitu auget opes. Mox

142쪽

Mox manibus eapto nectebant vinenla vInctis i vineula sed vinctas destituere manus. Destituunt at vineta pedes . Sedet ille nIgellIs

Subridens oeulis , nec sua damna timet. iriare ratis ut vidit Rector , quem tollere eaptum

Cui Divum stolidi vinela paratis ait . Cernite quam valido stet eorpore 3 sit bene quamvis

structa ratis; pondus sustinet aegra novum . Iuppiter aut hic est , aut est pharetratus Apollo , Aut Deus undisoni cui data sceptra maris . Non nitor ille quidem mortalia denotat ora a , Haee seperos tantum forma a nitorque decet. Qui siquis is e st , mora nulla οῦ suis reddatur Menis Atque hoc vestra manus pura sit a seelere . Ah vereor , ventos a tempestate ue soporas Sustitet irat neu Deus iste manu . 'Dixerat ; at eontra Dux quom movet Ira , seeundos , Dixit, habes ventos ; sit tuus iste labor . Infelix l dispone ratem a da caibasa ventis , . . Hie autem nostri meta laboris erit.

Spero vel in Cyprum Venior, 'el ad ostia Nili , i

Aut ad Hyperboreos o longius aut etiam . . Tandem olim foetos a iratres, sitaque omnia pandet sSors quando in nostras passa vcritie manus. Hae e dieens , Navis malumque , di vela trahebat ;Τurba operi intenditio velaque ventus agit. Signa sed extemplo patueIe ingentia 3 navem Ambtqso vinum replet odore nigiam ;Et fluiti, & refluit , flagrantemque amat odorem , 'Et videt , & stupet ad talia quisquis adest . ProtJnns en summa veli de parte racemos Explieuit Vitis prodigiosa suos . Nox hederὴ malus sese veilire , smulque Flotibus , di scyctv malus opimus exat .

143쪽

Quilibet & sea linus , quo sendent ormne rema

Floruerat sertis inde , vel inde novIs. Talia eum nautae fieri sibi monstra viderent ,

Rectorem unanimes ante stetere ratis. Me de des nomen : Me deden quisque reponit, Litoraque ut teneat proximiora monent . Interea Leo nave atrox apparet in alia, Coepit & horrendos ore cIere senos .

Nee satis ; Ursa ferox pendentibus aspera vlllis Per mediam visa est ire , redire ratem . rva tuens stelli :lle ι furens surrexerat illa , Et pugnae hine, illine signa dedere trueis. Τune pavor incessit nautas, tune denique summa E puppi ea sus extimuere suos . Rectoremque ratis mox , desipientibus unus Qui sapuit reliquis, eonveniunt stupidi . At Leo continuo navem rugitibus implens , Arripit, heu, iniserum , dilaceratque dueem. Quod reliqui ut videre , neeIs fera fata propinquae Sollieita rat I vineere posse iugi , In mare praeeipiti se dant simul undique saltu , Comitio tisque Illine, hi neque teguntur aquis .

Eeee sed horrendum visu i J Delphines ab imis ,

Nautae qui fuerant, exiliere vadis . Ipse superfuerat jam Rector & uni eus r uni huie Bacchus eum miserans , vivere posse dedit: Addidit & vitam fae7unt quae eumque beatam 3 Addidit aetatem , commoda , divitias . Atque , animo confide meo , gratissime Rector;

Nam sum Baechus Ego , si modo quaeris , ait . Ille Ego sum Baeelius, Semeles quem filia Cadmi Ingenti peperit , progenuitque Iovi. Salve nate Iovis , Semeles nate Inclyte salve . Nemo potest Vates immemor ire tui .

144쪽

E CLOGA.

In Arcadum coetu cum Poloniarum σ SaxonIae Priniscvs Hiaericus L alii Argiret nomine inter Arcadiae Pasi ores acclamatus esset An. 1738. Eriphrius , Miratis . Cone super, Veteris qui nomen ab aede QuirIni Traxit , in Exquilias recto qua tramite fertur , Dum sibi Milaeus eantat sua carmina , nuper Eriphylum vidit , seque ut cognovit uterquec Nam quae de eollo pendebat fistula utrique ,

Prodidit illum isti , simul istum plodidit illi

Areadiae , Miraeus ait , quis te , bone Pastor , Fare mihi , advexit peregrinas Tybridis oras λQuod nomen p quae causa viai voeor , innuit Ille , Eriphylus, magnusque viae LUSATIUS auctor. o solo , tune Alter ait , mihi nomine quondam Note , libens ut Te reeipit MIraeus i & inter Talia , laeti ambo , lacrymatur uterque vicissim . Nox ut multa rogata simul , responsaque multa Re super Areadica , sermonis denique solus Grande suit eaepti LUSATIUS argumentum . Convenere tamen , Puer ut quae gesserit ingens , 'Ille recenseret , praeluderet Iste futuris . . Areades Interea venere hine , inde frequentes. Atque illos facta medios statuere corona . Venerat Epytides ; ia eum Dareeli de sese Junxit Timoleqn Alphaeo : Aurasus illi e , Paret Ius, Varenus atem , Lampyrius , & eum Flosinio Selagus adest , unaque Berillus . ,

145쪽

Vasta taeet regio , cultis habitata eolonis , Terra Viris, armisque frequens , quam mille potentes Saxoniea de gente Duces tenuere per annos; Virtutum plaudente e horo , LUSATIUS illle Caesarea de MATRE satus , Puer Inde Paterna Regales inter euras adolevit in Aul a , , Digna PatrIs soboles, Generis spes maxIma tant I. Cingite Pierides puerilia tempora myrto . Virtutes , puero quae jam plausere recenti , Uirtutes Puerum mox excepere sevendum . Dotibus ingenii faciles conjungere mores a Ire per aetates omnes , Idiomata plura Callere , & veterum memorare exordia rerum 3 Munifiea donare. manu , miserosque levare sEt veram assiduis pietatem ostendere factis, Has Puer , has eoluit , eolit has LUSATIUS artes . Dieite Pastores sestivum , Diei te carmen a Qui mores hominum, varias qui eonspicit Urbes Grande rudinientum v Itae eapit ille futurae .

Si e GENITOR , si e seeit AUUS . LUSATIUS ecee

Magnum iter aggredi inr ; Sicula, Syren Is ad oras In sua Nuptutam dedueens regna Sororem . Mirantur Puerum pa.ssim Germanica Regna sLittus & Adriaeum , miratur & Appula Tellus: Nune stupet, & Pueri e elebrat praeconia Tybris. Cingite Pierides puerilia tenipora myrto γDieite festivit m , Pastores , dieitc carmen . Dixerat Eriphylus; sequitur se protinus Alt Vr . Mir. Tybri pater , quot elata vides praesagia i qaotque Fausta tibi eventura tuo speeularis ab antro , Magnanimi dum facta PATRIS , dum mente verendae

MATRIS honos , tibi dum LUSATIUS ipse re eursat tΑh tibi quo lacryme , tibi quo e suspiria praesens

146쪽

Turbabunt tempus t eum Te elatIssimus olIm Deseret, heu , Juvenis, diversosque inelutus hospes Inviset populos, & pluriina regna beabit lCinsite Pierides juvenilia tempora lauro .

Perge beare alios, mox eum lustraveris orbem , Nil jam laudis egens , tua Regna beare memento . Virtutes aliae revocant Te denique , Princeps , Et reducem tectis expectat quaeque paternis . Recit illi e sineerus amor , Populosque regendi . Norma tenax, casuque omni Prudentia major

Iam tibi noscendae , stabili quas scedere semper

Una reget Pietas , votorum meta tuorum . Dieite Pastores, votivum dieite carmen .

Terra pro eui colitur, quae passibus Invia vulgi , Inelyta ub I solio stat gloria nixa potenti . Sola illue Virtus, Labor, & Constantia ducunt . Illie Meroes genus aere ad grandia Natum , Splendida perpetuae tradu eunt tempora vitae . Hue, PRINCEPS, Tibi PATRE via monstrante, Iuventus Dum viget , advenies 3 meritisque Insignis, di ora Ful gidus , aeterno selix In Monte sedebis . Cingite Pierides iuvenilia tempora lauro :D7eite votivum Pastores, dieite earmen . Talibus Inter se eertabant versibus ambo ;Finierant nee dum reum se LUS ATIUS effert a Veraque ut alloquIo feeit praeeonta miti:

Eloquio sic vera gravi praesagia fecit. A D

147쪽

AD CLEMENTEM XII. P. O. M. E P I G R A M MA.

DIctum In Aula Capitolina Anno I 39.i 'eum plaudente Arcadum e Cetu , Damia ingenuarum artium praessant Oribus 'di Iribuerent ν .MIratur passi in tua facta ingentJa , CLEMENS, Quisqu7s adest Civis , quJsquis N Hospes adest. 'Ten,pla Deo statuis; superaddis & atria Templis , Iustitiaeque tul eon dis in aede domum. Per Te tuta magis sedet Urbs ineendia eontra , Callibus inflexa est , & minus illa suis . Undas magnifieo bibimus de sonte salubres , - Et terimus gressu commodiore vias. Consulit aetati quin Sc tua dextra priori, Priseaque Tarpeja marmora in arce locas ἔConsulit aetati quin & tua dextra fututae ,s Attibus Ingenuis & sua dona paras. Attifiees se Tu ne desint prosipieἰs Urbi : Urbis & ut nomen crescat ubique, facis. Plurima Roma tibi debet, jam Max; me CLEMENS; , Sunt quae debebit postmodo , plura tamen . .

. AD IOANNEM ALEXANDRUM S .R. E.

ET mem7ni, quondam studiis addictus iisdem

Tuque , & ego amni sedit uterque loco . Et memini , jam tum tua quid meliorIbus annis Mens actura foret splendida figna dabat .

148쪽

Cie. istἰ t & rata signa manent: Teeum tua erevit Nam Virtus: erevit Gloria : erevit honos. Hine Tibi Sarmati et data summa nego ela Regni, Vallat & augustas Infula celsa comas . Nee sitIs: en tandem Romano cingeris Ostro ;Purpureos splendes inter & Ipse Patres . SarmatJae delata Tibi nune Summa Tiara est ;Constanti tamen hane resipuis Ipse Animo . Ingens es meritis , ingens & honoribus, ae nil Ulterius quo jam progredereris erat.. At eum LYPSΚE , novos sie aspernaris honores , Qu a meritis ereseas, invenis ecce viam .

AD PETRUM s. R. E. CARDINALEM

DE TENCIN DE GUERIN

Archiepiseopum Ebredunensem .

EPIGRAMMA.

CUm Te purpureo tegeret de more galero , PETRE , Quirinali summus in aede Parens rPlerique ut dicunt, volitare per aera visa est 'RELLIGIO, quae sie dulei ter orsa loquI. Praemia ΤANCENIO, quae nuue das, optime CLEMENS, Haee FIDEI data sint, Haec data, erede mihi. LUω

149쪽

NatalitIo ejus die recurrente. Anno 1 3s

ARCADUM NOMINE . Α Rς des Innoelio Gens jam TibI eognita eantu ,

Et solita In Laudes ire redire tuas.

Natali dum quisque die Tibi plaudere gestit ,

Ante tuos cuperet Grata v ςnire oeulos,

Et Tibi Laetitiae dxtet ampla, ae debita signa , Et Tibi non vanis plauderet Auguriis . Inter Tot Proeetes ostioque , auroque rἰgentes Sed pellita Humeros Turba venire t Ini et . Interea Votis pro Te Coelum omne satigat , Quidquid & optandu ii eredidit , illa rogat . Euge et Tuae Princeps inter praeeonia Laud:s , Ne renuas simplex quae Tibi poscit Amor.

DE PROXIMO LUSATII ARGIRAEI P. A. ACCLAMAT I

D Eseret heu nostros iam jam LLI SATIUS Agros, 'Et repetet patrios Grandia Regna Lares. Areades et heu non ros quis nam lenire dolores, Quis poterit laetymis Impositisse modum Heu bona quot nobis rapiet Lux una i quis illINam Pudor, Ingentum , Forma, Deeus, Pietas Nee satis: ule trahet tres, inelyta nomina. secum Pa stores , nos di desti et Esphylus s

150쪽

Ei phylust, nostrae vetus, ae nova GlorIa sylvae,ini tenuit captos earmine duduiti Animos . Quin Leosiletes, quin & Nomelius ipse , Areas uterque istud linquet uterque Nemus . Ite , quibus tantum tribuit Fortuna , fruique Queis tanti coram Prinelpis ore lieet . Quisque memor nostrum longo sit tempore a Vestrum Nos et Imus longo tempore quisque memor. omnibus at praesens fuerIt LUSATIUS i Ille Inter nos veti Tessera Amoris et Ii. '

ECLOG . .

Acta in Arcadum Coetu ad 'aniculum

CORAM LUSATIO ARGIRAEO P. A. . ACCLAMATO.

mphylus. Diocler. Diph. V LumIn ea , DIoeles, parIter decedere RIpa Cogimur ; assiduis erelier tonat ignibus aeter, Rulleolisque metum intentat , campisque ruinam sDum nos a Fluvio teneros eum Matribus agnos lConamur revocare, tuos Tu eollige tauros, ' :Vielitumque una gressum tendamus ad antrum . Diocl. Diphyle, quando jubes, tibi nos paremus,& e ee Colligimus tauros, sparsos dum colligis agnos . Interea tuto dum nos degemus In antro , Quando tibi faelles veniunt ad earmina Musae , . Carminibus poteris nostrum lenire dolorem. tum me Clotis amabat suos illa reliquit , somnia

Namque fatebor enim, mea somnia risus erant; postquam

SEARCH

MENU NAVIGATION