장음표시 사용
41쪽
norum vero ecclesiasticorum tantummodo ab ordinibus Onestantibus peractam filis apertum Inrmias aequitatis peccaret, qui rincipem sacra pristiria derelinquentem acturam iacere bo rum, tertitoriorum morum secularisatorum, vellet sibi perseo dere, quum ne subditus quidem in mutatione religionis in tam duram sortem conjiciatur, ut bonis hactenus possessis exuatur; dc quis unquam aliis Principio bus Protestantibus Comitibus nimirum Palatinis ad Rhenum, . Ducibus Bruns censibus, Megapolitanis
pristina Sacra derelinquenti is, bonorum suorum Ec-Hesiasticorum ergo, ullam controversiam movit; in-ςoncusso ergo atque firmo nititur fundamento haeci sententia, servatin ecclesiasticum bona tantun
modesecclesiastica imme sata, pristinaque sita qualitari etiamnum gaudentia, applicari posse. Saepius iam
datus, EN NIGI sua Med. ad Inser ne hanc rationem allegaVit, quare reservatum Ecclesiasticin ad Episcopatum Misenensem vim suam non extendat, hunc in modum edis re Epistopatus hi nominetenus tantum seperest, revera autem bona ani di sivitati reddita Privi , legia rei sacra vel ecclesiastica amiserunt, neque obstat, reinanere adhuc sorinam aliquam regimi'nis ecclesiastici in Capitulo muneribus Can nicis, quia haec etiam observare licet in illis Archi-
Episcopalibus, qui expressa conventione per a .cem wes phalicam seculari sati sunt uti loquuntur. Sane ipsis Electoribus Saxoniae hactenus nomenin dignitatem Episcopi Misenensis non valde cordi fuisse, vel ex eo liquet quod titulos suos hoc novo decore ornare non magnNere Cura
42쪽
verint, eam procul dubio ob eausam, quia credi 'dere Duces Marchiones Nishia non opus hab re ejusmodi inanibus titulis cum Episcopatus Misenensis re ipsi iam patiem constituat ipsius Ducatus Marchiae. Unusquisque eorum quibus principia ista, quae, Vir . modo laudatus scientia doctrinaque prae caeteris com
mcuus, in scriptis suis fovet, explorata sunt, facili gotio collM, eundo nihil aucupandae gratia D qinus Saxonicae ergo tradidissae, potius genuinam thdotem rei propriumque instrumenti sensum pervestiganst,in commune commodum ordinum Protestantium. maxime autem Augustissimae Domus Brandenburgicae
utpote cujus piscopatus, eod a tire quo saxonici censenili, respex jsse Ut enim uterque Elector lentissmii. ori Mandelaburgicus priscis temp.rihus medietatem Episcoporum suorum asmeruere praecipue vero reformationis aetate superioritatem territo rialem in Episcopos strenue exercentes, prout id evide tissime commonstrat quoad piseopatus Saxon, eos ordinatio Provincialis iussu Divi Electoris a Asa D τIi Atim Is y promulgata, sic quoque deinde post pacem religiosam nihil impedimenti afferente reservato Eccles isto comprelaenso ac pace, hancce superioritatem territorialem in iis Episcopalibus ulterius su nue tueri allaborarunt, variasque in iis immutationes
suscipere pro eo quo pollebant iure aggressi sunt.
trique coaevorum Scriptorum testimonia pla chrtini restia rimum momenti conferant in attribuenda fide, CHY-ῖα. qTRAE V cujus historiarum monumenta 'mnibus ner- et et quam
43쪽
'uam accepta sunt, quique Divi lectoris vov. sae artiue rebus mortalium siperfuit, consulendus erit ex hac parte, quippe qui in aureo isto opere Chronico scilicet Saxonico Lib. M. ad annum Isb. ita sem iis animi sui aperit:
In Saxonia Ni burtens, m ad Salem Dioecesin post Epistopi mortem Ausus rus Saxonia Elector sibi regendam tradi a Colleigici non adversante obtinuit, ac ut iusque Eleelisi is Saxoniae de Bran-denburgici inperio subjectorum Episcoporum reditus deinceps in Principum fiscos redacti sunt eor toribus tamen collegiorum conservatis 4 Inspectione Eccles superintendenti Consistorii
Idusque liquet, si respiciamus Episcopatum NumἷM Pen bis, quod post decessum Episcopi aviai Elactor Avsvsaeus veluti Princepsin dominus territorialis qualen etiam eo tempore expressis vo bis sese advelsis Capitulares nominavit, hisce Capitularibus nequaquam libertatem reliquerit movum Episcopum postulare, venim potius almatione saperioritatis territorialis id es fecerit, ut scet postremus Episcopus aviari Catholicari eligioni addictus, licet plurimi Canonicorum eamdem religionem profiterentur, ut principem suVenem minorennem filium suum ALEXANDRuM administratorem hujus Episcopatus postularent, ac deinceps o. 3 m cI IIIa in perpetuum Domui Hectorali Saxonicae sese obstringerent, insimulque promitterent, se nunquam a nexu Cli clari isto,quo Domui Elector ii Saxoniae alligarentur, recessuros, qua solenni Conventiones Murgens Episcopatus ad terras Electora.
44쪽
Ie tanquini res pertineris quaedam spectans declariseras nutis. XV. ibus omnibus nihil exinde decedit, quod Electores Saxoniae Collegiis Canonicorum certo modosio reditus atque dignitates reliquerint, exinde emma. tari
non consequivisi Episcopatulae etiamnum omniat seopatus in
da indole Epistopatus ecclesiastici immediati gaud di
re, alias enim exinde possit concludi, Ducatum aDies deburgicum, Principatum Halbers adiensem aliosque ejusdem generis Principatus olim Episcopatus pr-yter Capitiua Canonicorum etiamnum adhuc ibidem Derseverantia, primis gaudere luditatibus. Et si si, Deralis in vellinus, ad minimum id procereo asser re fas est, jura Epistopalia in Episcopatu umberge novam seriem temporibus AVGusTI experta fuisse. obveritiones Episcopatus DomusElectoralis Sammae attritant, curam vero animarum una cum admin me rerum ecclesiasticariim Antistiti sacri ordini , clamandavit, A desiiceps certo respectu Consistorio Commisit. Semper itaque a temporibus Augusti Flectoralis Domus Saxonica Epistopatum Numbur ensie a Mosque Episcopatus Saxonicos velim partem Waccestimem terrarum suarum respexit. Possedit te Episcopatiun Divus Aucvs Tu post eius fit He Hor CHRasTIAM vs I. gloriosissimae memoriae, quippe qui in ultimae sitae voluntatis tabulis successiorem in Epistopatu designavit. Eodem Iure etiam Divus Ele- Aor ara H. Gi o RG L pientissimae memoriae tem H
45쪽
qualitatem de indolem ecclesiasticam maximam par tem amiterat,'p'scopatum Numburgensem possidebat, omniaque quae ad mimus Episcopale quoad ecclesia. stla pertinent, exercuit, unde di ipsi re suis succin Abia futuris nimium Electoribus Saxoniae star Aric V. Instri Paci prospectum filii, ut scilicet si vivio e riana perennis destirma existere debeat, omniaque juraa quae Domiti Flectorali Saxoniae ante dissidia religionis in Episcopatu competierunt, ac ea quae stab Ausus Τι Divi regimine acquisita, omni ex parte confirmata sitim. In Tractatibus enim Pacis . nemini du'biuin sibnatum fuit, an Episcopatus Electorales Saxo, nici de Brandelabus ici ad Electores pleno jure perti l nerent, perpetus penes ipsos remanere deberent, quare IOH GEORGlvs L haud operae pretium este: duxit, uri est iram aliquam illius Episcopatus nomine iis immare, probe civistius, instrumenta Pacis πορφstilio introietiri bonorum sitis superque confimia tam eme adeoque corroboratam, ut ipsa investitura 'nullum i jus robur superaddere possis VI. I y ruso ris censebat ergo merito Divus iste EsectorJo μὰ nisi rum Eo i in I. Eivscopatum Nuthba gravim bonis sitis har, stup reditariis ae in Testamento suo de eo cauit, filio nimi-
lem nunquam rum natu Inim eundem a re ultus tuos ex mue a.
zzzz Gsoκs II in Recessu fraterno principali hisce inhae sit vestigiis scin Recessu minus pruicipali An miniseremsana's treMA Rino inlisubcopatum
46쪽
Episcopatum med an emtini hon solvi conmderavit, sedis expressis verbis ad terras suas retusti Iisdem principiis subsequentes Electores Saxoniae Augustissimi perpetuo innixi, quibus principiis etiam 'a
que administrator Epismiratus Moburges assensunt fraebuerimi status 1 me Catholici reservati recte sitistici tuendi alias avidissimi tamen arbitrati lint, Episcopatum Numburgensem tam peculiari qualitate es se praeditum, ut reservatum ecloiasticum ad eundem Episcos num nulla ex parte extendi possit. Quemadmodum ergo Electori vovs To post fata Episcopi j viii hunc Episcopatum sibi asserenti nullum impedi.
mentum objecerunt, sicin deinceps hunci reliquos Episcopatus Saxonic' pro portionibus terrarum E lectoralium potius quam Episcopalibus Ecclesiasticis reputarunt, imoaceo tempore quo ordinibus Protestantibus propter bonorum ecclesiasticoriim possessio ,
item litem moverunt, Episcopatus Electorales Saxoni cos prorsu in nullana controversiam vocarunt, sed terreis Electoralibus Saxoniae innexos esse concesserunt,
Siquidem in conventu M Uufam Mao Divo Electori Iori. GEORGI I. confirmationem desuper dederunt, eamque postea diversis vicibus praecipue tis . reiteraverunt. Porro publicatione Edicti Fiatam Am-D1NLA, Isis publicati, huic Electori adeo cautum fuit, quod reservatum ecclesiasteum nunquam ad Episcopatras Saxonicos pertrahi ullo praetexui debeat vid. var ANNERO HU.AM. M.LLCap. ε
47쪽
xv u. eaphtilum Ex hisce omnibus ac ductis luce sua radiat, hunc Epia Numburgensest patun reservato et lassico perpetuo exemtum iu in ipsum agnovit te, ipsum Capitulum timburgense nunquam non su
lectionis sua memor tui erga Domum Saxonicam Electo. talem, ac idcirco siubjectissimi sui animi ergo conteilandi
eum JOH GEORG. III. Electore Saxonico felicissima recordationis postulationem Eventualem d. r. Febr. IbIa ere
ait, in eademqtie sese obstrinxit, quod si Duces Saxoniae, lineae umburgensi decederent, quod tunc Capitulum In electionibus luis unice resilicere velit ad lineam Ele- ctoralem Saxonicam destendentesque mastulos Io H. G Ε- ORGra IlI ac tam diu descendentes quidam e Donao Saxonico adsim, nullius alius rationem habere velint . g. XVIII. at, Vehementer isti vero a Scopo aberrarent qui forsi-
eantis non li-tan exinde immedietatem Epistopatu mbureensi vindi cet dueere a 'care conarentur, quia sedis vacantia ab Augusti 11imo P o L. M*ςm ma REGE Ri D. Ausus To agnita fuisset, num enim talis
--ας agnitio sedis vacantiae unquam extiterit, suo relinquimus loco. Quicquid enim hujus rei sit a qualicunque sedis vacantia non semper potest concludi, ad immedietatem Episcopatus. Illa enim Capitulum Canonicorum non reddit protinus immediatum principisque superioritati territoriali nullum aster damnum, sed Capitulum illa tam tum modo jura continuat, quae antea Episcopus exercςre
g. XIX. - r,a..., Sed plura edisserere me cupientem excludit temporis angustia, qua adductus, vela contraho, ac ea qua forfi-ina adhuc excutienda fuissent uberius deducendo alii occasioni reservo. . .