장음표시 사용
2쪽
' periti sunt originum veteriam, gentiumque,antales ignorant, et nimis a migrationum ordino recedunt longiusque declinant, aut mea opinio ne in re seria interdum ineptiunt ac ludunt, qui 'Elysios Taciti Silesios interpretantur, de mor.Ger man. XLIII.s. Et ibidem Beatus Rhenanus, cuius intempestiva castigatio historiae vim affert, nec melior est coniectura Io loci Villies ii, Lygios vocantis, quos Silesitos nomina
II. Verosimiliter ultima nominis initia a convenis litis a Sarmatica dictis repetuntur, quippe quibus antiquae urbium vicorumque appellationes congruunt, et Sarmatici inominis vestigia reserunt, ac temporum gentiumque vices
ostendunt. In quam sententiam Vid. i. olatu Henetius.
prudens et doctus scriptor, Siles iogr. . s. Dissentit Ioachimus Curaeus, diligens et eruditus annalium Silesiae conditor, et Lygios Elysiosque Taciti ad hoc argumentum reser a magno, ut opinor, polyhistore Caspare Peucero deceptus,
P. c. et XX editionis Intembergensi s. Huic assentitur ciri- . sopbori HarιInochius de rest. Polou. l. I. cap.I. III. Antea has oras incoluerunt vadi, finitimi Sarmatis, et morum armorumque apparatu similes, sed natione Germani, ut auctor est Tacitin Germ. XII . . a. m. Marcessi. nrua Lua. Dubra imis Boiem lib. ΠαIV. Postea Sarmatae Lechidae migrarunt in e saeseras, sedesque fixerunt Matth. Michomitu lib. I. cap. I. vo
3쪽
gnitus, nec facile ante Carolinum regnum fama belli et e peditionum celebratur. Id quod comprobant monumenta, quibus res ipsorum continentur. Nam Si uti, iive ut alii legunt, Mi , denotant Silalios, qvi cum Sclavis et Bohemis regni Franci Germanici limitem ruperui Franco
DCCCLXIV. V. Amplius erat huius appellationis vestigium apud.
Ditinariim Merseburgensem, qui primus omnium, quod sciam, meminit pagi Silensis, quem interpretor tractum regionemque Silesiae gentis, lib. VII. R. .cit Mader. VI. Ritu Christianorum initiati sunt, cum summana rerum Polonicarum teneret tecristius, qui ducta olestia Bohemici filia, barbaro more se ab inuit, et abrogato Uolorum cultu, veram Religionem amplexus est, et ad Polonos
S ieliosque transmilit. Di maris Chron ib. IV. . o. Dul Ei uis Boiem tib V. Ioach. Curaeus in annal. Sile . u. Mart. Cromerus er Polon lib. II L. Nic. Henenius Sises graph. cap. VI. Caesar Baronius in annal Eccos . adan. ysis. Nisi quod ibidem erroneam Cranei opinionem equitur, et Van aliae
ambitu Sarmatarum lavortim e terras perperam complecti-
cur Adrianis egen scius s. eccles Larvon lib.I. v II. Simulatque hae gentes Christo nomen dederimi moratiores pariter laetae sunt, et prava instituta inalbque exempli consuetudines omiserunt, et ipsam quoque habendi plures uxores libidinem pie et sapiente improbarunt. Eoscutius Basiinus, vir ne diligdus es cum dures Strans ionimis saepe, era aeter meritu Giἁat Melcbiorem Goldasium, in epit rem Bosem lib. II cap. . VIII. In hanc sententiam commemorat et testatur Procopius non hi istianus sed in hoc genere ingenuus scri ptor Herulos, Stavici nominis gentem, non prius seritatem
4쪽
cum mansuetudine commutasse,quam Christi sacra amplect
IX. Non aliud, nec mitius ingenium reliqui Sarma-itae habuerunt, et rerum superstitionumque a maioribus traditarum tenacillimi fuerunt, quod ex Procopio abunde patet, cuius narratio ingenio populi, et rebus factisque congruit, nec Fr. Combetiis habuit, cur propter α,λJώτα idem , Procopii elevaret, ad Procop. Abet locum de S. σόia p. X. Tantum refert admoneri , quod universa haec gens non uno et eodem temporis articulo religionem simul et cultum susceperit, quoniam ante Dobravae in Poloniam adventum quaedam religionis Christianae semina ibi sparsa sunt, et Cyrillus atque Methodius Episcopi, velut regionum illarum Apostoli, iam ante ludia sua eo contulerunt, ut DP iligione Christiana imbueretur rorsum spectat Mart.Cromerus, quum initia religionis accepta sert Graecis et Italis, notatque hos Episcopos, qui annitente Nicola Pontificet M. Christi sacra ibidem promulgarunt, debeb Polon lib. II imbram us Cura et Regenvolsci et perplures. Nec vero,
quod de Polonis deliisque dictum volo . id ad omnes Vorum populos pertinet, quorum alii citius, alii serius Christi sacra colere coeperunt. Ex quibus certe Hieronymus Stris doniensis eluxit, et sacras literas magnopere illustravis,quem Flacius Illyricus ferme reddidisset posteris seculis, niti de optima et emendata Magistri doctrina deflexisset Interim epocha conete ono Polonorum Silesiorumque generalis omni ino figenda est in A. Ch DCCCCLXV Hinc principium , cultus et civilitatis, hinc primordia templorum ibi ducim-tur ae disciplina et mansuetudo elegantiaque multo
post progressa est ad Prustas, ut alibi traditum probatumquo
5쪽
XL A diu quidem Stasia sui in ditione Poloni et Lecisidarum Principum legibus paruit, ac deinde Piastidarum Duces Regesque coluit comiterque habuit, et amplius octingentis annis talem modum statumque reipublicae servavit Heneistra Suesiog. cap. VII. Seorlim a nobis sentit Hart- ochius, et auctore Vincentio Radlubro probare conatur,Si-Ieliam, quam hic Scriptor inepte Sileuciam nominat, Boles-lai Chrobri ductu. Poloniae fuisse subiectam, tib I cap. 3. . a. de Rep. Pol Sed ex aliis, nec fabulosis monumentis cor stat, Silesiam ab initio principatus Leclii non ignobilem fuisse Poloniae portionem. XII. Tabulae Regum Poloniae indicant pariter et confirmant, eos testandi dominii causa supremos Silesiae duces se scripsisse in epistolis et codicillis publicis, admonetque id, ut ratio intelligatur , quamobrem ita se scripserint Reges, simulque causa perspiciat , quamobrem Silesiae Proceres et Principes noluerint in loco numeroque provinciarum haberi, sed salva status dignitate, integiisque piivilegiis cum regno Poloniae antiqvitus, et cinde cum regno Bo- hemiae coaluerint. Cuius exemplum tituli extat apud Iaco- m Schic fusium in Chron fles. ι ., cap. 2I. De quo id infra
XIII. Tradit autem Melchior oldastus, Polonia Reges dominium Silesiae sub auspiciis Germanorum habuisse, et salvis imperii rationibus tenuisse, atque adeo propter Siletiam Caesaribus sane obnoxios fuisse de Regno obemiae
XIV. inod eo magis certum exploratumque est, postqvam Silesia ad Bohemos transitit, quorum ut regnUm, ita omnes regno innexae regiones ad supremum Germaniae ius spectant. . Docent hoc diplomata, quae egnum Ohemiae seu te evincunt, et sanctiones publicae, quae multis
6쪽
in locis Silesiam Imperio devinctam testantur. In quo a gumento caute legendus est P. Pias cius, qui non raro externarum rerut imperitum se prodit, et regnum Bohemiae vere dici posse sudum Imperiale negat, contra veterum recentiumque diplomatum iidem Chron. an isse. Nam privilegia et immunitates, quas habet Bohemia, non emciunt, ut desinat esse Imperii beneficium , quoniam propter eam , omnia iura, muniaque et dignitates Imperiales , cumprirnis Electoratus et Archi incernatus, et regiones principatusque coniuncti ab Imperio accipiuntur , atque hoc titulo agia stuntur et possidentur. Extat. R. I. U3o. g. a . ubi Silesia
iungitur iis sane regionibus, quae suprema Imperii iurisdicti
XV. Inter Silesiae ducatus, qui sub tempora Bolestat Crispi sigillatim constituti divisique sunt, logoviensis et
Troppaviensis Vladisia regis donatione attributi sunt Ioanni Alberto, quamvis Silesia iam diu ante Polonorum esse desiisset. Vnde interpretationem recipit Ioannis Alberti titulus, qui non ad universam Silesiam, sed duntaxat adducatum Glogoviensem et Troppaviensem pertinebat. D. Curaeus in annaculis ρ Ξυ. Mart. Cromerus, et butu Epitomastes his. Polon. 5b. VI. XVI. Ducatus Oppaviensis, verii quoque Silesiae portio est, et inter huius regni clientelas numeratur, et gauda
privilegiis, qua Silesiae principatus, ut Ioannis Bohemiae re si diplomata satis declarant. Quanquam nuper Thomas
Ioannes Pessina ostendere conatus est, cum ab antiqvotempore ad Marchionatum oraviae pertinuisse, in Marte Mo- v. lib. IV cap. a. Sed tabulae et bullae Lutaeiburgicorum
Regum Caesarumque Oppaviae ducem Silesiae adscribunt, atque in hoc statu ci dignitate confirmant. . Diu vero est, quod
7쪽
, XII. DISPUTATIO, quod iste ducatus ad Cameram ut vocant, 'giant inoliemia cana proxime et immediate spectat. XVII. Ducatum Oisnensem sui fere iuris esse putat suadrandiu Geogophus Gallus, et nihilominus concedit, esse in clientela Bohemiae Regis, ac tantum non sibi contradicit. Nam hi Duces iurant in verba Regis, suntque eius V., si ligit, et iidem atque subiectionem promittunt, atque in hoc statu non sunt sui iuris, Vel qVaii norunt lve et prostentur obligationem suam. Illud tamen lingulare est quod Olsnae principatus devolvitur ad feminas, atque hoc obtinet ex permutatione Bodebrati in Boliemia siti, et femino iure praediti unde appellati sunt Domini de Bouebrat quod Henricus Dux Munstet bergensium ladisias sollemiae Res tradidit, atque eius nomine Oisnam recepit. Schic us
in Chron. lib. II cap. 3ψ. V ducatus connubio Elisabethae Mariae, Caroli Friderici Ducis Munstei b. filiae, delatus est ad Sylvium Nimrodum, Ducem Virtenbergicum, quod recens manifestumque est iuris uxori argumentum. Sed id non habet locum in ceteris Siletiae ducatibus qui tamen in plerisque aliis a communi seudorum ratione et regula recedunt. Henelius Silesiograph. V. G. Duces Munstet bergenses Schick- fustius nominat Irriperii Principes, et praeter institutum concedentis, exponit ac extendit diploma Caesareum, statumque quaestionis invertit, nec servat modum generi pragmatico congruentem. Ad eos ceteroqvi duces pestinuit -- cii Comitati, cuius mentio sit in tabulis beneficiariis anno
MCCCCLXII ab Imp. Fri erico III. datis Uenit hic castigandus scriptor proletarius Georgit Aelurius qui iistia et originem lacu adscribit Idenrico Aucupi et diploma Germanicum contra usum curiae Germanicae veteris eiden tribuit, ac revera ineptit, Glaciographiae Bb, I. cap. t.'.3a. xlagis erudite ac prudenter de hoc Comitatu tradit oldastus
8쪽
detur a Silesiae ducibus , sed regno Ohemiae est coniun-XVIII. at nicii et Briegae ducatus saperstitem Pias idarum sobolem retinuit usque ad annum M DCLXXV. quo Georgius Gulielmus Christiani filius, ex connubio principali digilitate ultimus, in flore aetatis, et in expectatione maximarum rerum, hanc alitiquistimam et regiae stirpis propaginem finivit. Protinde ab illius obitu hi ducatus ii sco regio attributi sunt, et pristinos propriosque duces amiserunt,quos commonstrat . Sisessae, art. V. μ'. ac OGabr. Etsi autem iam ad patrimonium regium pertinent illi ducatus, non
tamen propterea cessat ratio conservationis iurium et privilegiorum , speciatim in parte Sacrorum , quae antehac ibi fuerunt et valuerunt, et deinceps pactione estphalica denuo robur acceperunt vorsum dirigitur interventio Suedica, et intercessio Principum Augustanae consessionis, quarum neutra est supervacua et inanis, quoniam partibus bienniter paciscentibus placuit et probata est, atque eas mutua utrinque obligatione devinxit ad inserendam clausulam, quae in modum formamque contracti libertati religionis cmeret Ingr.stac. verset cum Non quidem nescio, hos Duces stiperiori seculo consilium cepisse de faciendo successioni ipacto cum Ioachim Brandenburgico Elector sed Rex Bohemiae contradixit, et ratum habere noluit, et quod ea in
re actum fuerat, rescidit, irritumque declaravit Henet Suese VI Nostra deinde memoria Ducis Ioannis Christiani, principatum viribus et potantia stabilire cupientis, voluntas et dispositio succedendi ius praeripuit filiis ex altero, tanquam impari, matrimonio natis Sed ignari futuri erat laudatissismus Princeps, dum consulto a di isione abstinebat, nec facile orbitatem metuebat, cum alioquin ratio uisset expeditata,
9쪽
XIT DISPUTATIO connubii in dignitate principali collocandi,ei Vpennetia, quae nominant, constituendi. XIX. Ducatus Crosinensis ex Silesiae corpore veluti decerptus, et a reliquis ducatibus onerum munerumque civilium ratione seiunctus, atque in dominium Brandelaburgicum perpetuo iure redactus est, et ad familiae eius patria monum attinet, hereditariusque sudatis appellatur. Quod omnino amrmant Andrea Angetira in Chron. March. Branae lib. III. p. 3as. Sch; fu μου Chr. Silesib. I. cap. V. et lib. II cap. n. Titulus et insignia huius ducatus, concessu Ferdinandi I. Bohemiae Regis, sumta sunt anno DXXXVIII. Errorcst in notis temporum Hari nochis, quin annum Nat numeramis. Superiores Crosinae mutationes enarravit Curae-m in annal. Silec. p. R. fore. In IV. yyy Verum Ducatus
Carnovius desiit esse ditionis Brandelaburgicae , postqvari non liabita agnatorum ratione ademptus abiudicatusque est, cuiusmodi exemplum antea editum fuit in Oppellenti et Ratiboriensi ducatibus, dum agnati nullo modo impetrar poterant, ut ad successionem ex transverso admitterentur. Quibus rebus isti ducatus ad fiscum regium devoluti, et pignoris titulo postea traditi ad tempus sunt Sigismundo III. Poloniae Regi. Sed nihilominus ratione ducatus Caria vii titulus ducis Iegerndoufensi s a Marchionibus adhibetur et retinetur Tantum igitur cum accessionibus suis Crosnata, dignitate principali superest, quam Marchiones et Electores Brandelaburgici a Rege Bohemiae iure beneficiario capiunt et agnoscunt Neque tamen non dubitat Henelius, an ducatus Carnoviensis hereditarius dici possit, Siles gr. c. n. Quod Reges ohemiae negarunt et praeiudicio testatum secerunt , cuius rei altior causa subest , et acile perquiri potest ex superiorum temporum actis, quae exequi prinpositum vetat.
10쪽
LEMMATA IIS TORI A, XX. Vnus autem restat ducatus, qui veteres sua rationes servat, quique ad fiscum regium proxime non spectat, cuiusmodi est ducatus in ensis, cuius nota foecunditas est, quae facit, ut tribus line contineatur. Etenim ab Sylvio Nimi odo , Duce Virtembergico, primo huius ducatu acquirente, tres Ortae sunt propagines, Ollinensis istillatim Beria stat ensis, et Iulichstatensis, quarum initia ducenda sunt a tribus Sylvit Nimrodi filiis, inter quos Sylvius Frbdericus, Christianus Viricus et Iulius Sigismundus patri superstites,suam quisque sineam condiderunt. I. ratis utensis ducatus iamdudum sublatus e tinctusque est, neque id tamen fraudi est ratisi vias, pirent cultus et elegantiae Silesiarum urbium, propterea quod in pactioneinagmatica eortina exprimitur , et iuxta cum aliis ducatibus mediate subiectis, necdum ad fiscum regium devolutis in libertate, sacra et civilia negotia complectente prorsus confiij atur. Inst. . c. senab ara H. g. 7. Q argiti religionis libere illic exercendae firmum et stabise est neque potest convelli, neque continetur capite gratiae, nec pendet a conditione et clausula interventionu, sed innititur pacto publico et pragmatico, a sociis paciscentibus et sponsoribus simul comprobato. XXII. Ceterum omnes Silesiae Dtices regno Bohemiae se coniunxerunt, et iura privilegiaque salva sibi pacti tanqIam foederati Proceres accesserunt, nec Regi suo , nisi praesciati, iurare quondam consueverunt, atque ante conversum Bohemiae statum, in Regis electione sit fragium habuerunt, et eo numero locoque habiti sunt, quo illi, qui intra regnum, et nativa eius membra fuerunt. Quocirca recte existimat Henelim,Regnicolas in sanctioneCarolina mem ratos,intelligi simul Silesiae Principes, A. B. tu. Vn et Gio- sngrvb cap. VII.