In nomine trinitatis de sensu scripturæ sacræ disputatio theologica sexta et ultima

11쪽

. serie ostendi j probari 'et II. Haec B. emnitivi. vIII. sed, quod Sacra Scriptura Mauriri cpia si peditet, conciliania Contrarictionem ; tum quando sita opponi videntur propositionesduae, quarum altera rmiat adteranaturaliter cognita; tum quando GazPropositiones reae lita sibi invicem contradicere videntur: Id nunc exemplo aliquo probabimus. Nam GenesoLv.ra. dicebat DEu3 d Abrahamum: In Isaac. eabitur ribi semen. Cap. aute XXIImri jubet urse cum mactare, incineres redigere, cae D minoisso ausum o ferre. Haec certe non videbanturcolia

cere. Nam Isaacum habere vivum stipitem progeniet : Et Isaaeum non habere vivum stipitem progeniei ; omnino videntur esse contradictoria. undeelegantissimεde hac ro B. noster Iutherrustribit, Commen in Gos ρ. VII mis fuerit tentatio Abrabs, nempe conradictio promis iri. . Egregia igitur his elueet ejus es, POEM romt avimo, Die -- ei DEO obsequitur; cs quanquam mactandus I Isaac, ramen ista, promissione imponaea nihil dubitat, etiamsi nodum imotionis ignoret. Esautem trepidat parci . qui enim astud acerra P - ter Damen haeret in promissione, futurum, ut albuando haleas semen Isaac. RA ITO HUMANI, pergit, sim Diter contab-

deret, aut mentiri promissionem, ara mandatum non ess DEI MDiabusi. En mim contradicitis mavissis. Si enim ribes Otria H Isaac, irrita ess promissio e Sin rara eiu promissio; impossibilo

HI, Me esse DEImandatum.actu ratione Mess. cur exempla ostendunι iustioribus negotiis s Sacramentarii, scribit porro VIR, contradiction faciunt, quod ora In aeriso Acco, te, hoe en corpus meum ore CHRISTias et ad dextram Patro. inde concludunt: Ergoin carn omisi tantum di iluitur re vinum, non corpus caesuxu MSII. Item: carambum

12쪽

. oria. non H7. Hoc ver/ inia tis di in irruere is Scripturam , Saenum, qui cacum nationis jud cium. Et tandem inquit:

συitum nultam medium came is aes ira Omissione sidcr is morientems tum habituram semen. Idem nos quosae amm. Adbune modum innititur Arabam promisi oni, o tri u di immajestati hanc tentiam, quod morauu bu i reductora ino Gaam. Si trium viii narum ex effera matri e π macre steriai r se etiam pepultum , s mcinerem redactum credidit excitiandum es, ut batiar e semen, sicht Epistola adHiaraeos dicis: Potens B DEUS etiam mortuis dare visum. Inte exit igitur Alnuhamis

artici um de resurrectione mortuorum, caeper e,mmum

iis . contradictio, rem, quae altassent non poces , ac merito striduanira Pro beris es Apostolis ejus sis. Haec B. noster Lurberau. g, quibus patet Lquod nino Sacra Scriptura', ipsa, non RATIO HuM A materialia illa principia suppedi tet, per quae apparentes contradictiones queant conciliari Sicut Abraham per Artieus,wm rrectionis solvit hanc con tradictioneni : cum uta secum perpens et , DEIIM GIa mo tuis excitureposse, Hebr. v. v. U..t I. Verbo simpliciter esse ad

haerend. m; si vel maximo speciathm modum hujus vel italius mysterii n5 possimuscomprehendere. DEUS enim po

13쪽

' passu. Verbo igitur credamus: specialem modum ero DEO relinquamus, & contenti simus generalibus illis materiaita principiis, quas & ineffabilia ista mysteria in Sa

era Scriptura nobis revelavit. . I IX. Liquet etiam hinc, quam non sint statim cristae erigendae,aut armassumenda, quando aliquis dixerit, posse facere contradictori . :Si enim haec ejus sententia est: DEUS poten facere ea , quae Rationi lamane an abusu constituta videntur contradictoria, mel contraaemonem implicare. V eris sima est sententia,& cuivis Christiano probanda. DEus/ enim potest facet upraea, qua inter min, Ephesin.v.ro. Et

quoniam DEus est nfinite sapiens udeo potest secundum

suain sapientiam&omnipotentiam facili me modum invenire, ut contradictionem revera non implicet , quod nobis implicare videbatur. :Sicut mirginem parere; toti mundo ir- regenito videtur contradictionem implicare, di proptere1

esse impossibile. sed DEUS pro sua sapientiaRomnipotentia facilimst invenit modum, ut neq contradictorium id reveri sit, neq; impossibile: quia videlicet factum 4d est per

virtutem A simi, sumbrationem Diritus San Luc .v s. Sic quod i a bes. II. allatum est , ex mente Calvinaanorum: Uuum numero corpαι non posse aesse in pluribus o id verum est de praesentia locali, circumscriptia; & pstentia naturali falsum de praesentia veramentulis persenali: majestatica; cromnipotentia divina. Iterna .d D E U S eB unusu Trinus, omni contradictione caret ; quia Unus ess in essentia: Traniuautem in Persenis; Se si RATio HuMANA hoc penitus intelligeret, non amplius esset mysterium & supra RAT io NEM. Item, Quod finuum non dicitur esse capax in Ditis Et quιlibet Natura individua peculiarem habere ιν asin s conciliandum est cum veritate revelata & sacra Scriptura, ut dicatur, illa omnia ita sese tabere in naturalibus: extra Sphaeram autem

14쪽

Naturae, in x ostendere Sacramscripturam.Nemo enim novisset, H postasin a Natura δε nidua mmama abesse cae σπι ris & post in alicujus Naturae alter , nempe Hypostasis

divinae Naturae, Humanae communicari duarum qi, Natur

rum eandem esse Hypostasin potuisse; nisi Scriptura dixisset: Verbum carofactum Hi, Job. I. v. ι . Beatus igitur qui S crae Scripturae perspicue loquenti credit i malediAus autem , qui ei caecitatem& contradictionem suam malitiose Oppunit ui X. Legendus autem hic erit, Ze conjungendus B. n stet Gerba dus in Methodo Studii Theologici, Sech. post. do cognitione Philosophiae, c. p. r. σα ubi inter alia dicit p. ur. I. graviter peccari, quando axiomata Philosophica accipiantur, ut generalia, mysteriis fidei 0pponantur, cum tamen sint specialia, & in se, duntaxat Sphaera obtineant veritatem. Il. Quando judicium do vera contradictione in myst riis fidei committatur humanae rationes: Certum enim quidem est, inquit, DI U M non facere absolute dc simpliciter contradictolia, ac proinde etiam certum est , contra dicti nem absolute Se simpliciter sic dictam nota habere Iocum in mysteriis divinis: sed ex principiis rationis non debet , nec potest, fieri judicium, quaenam sint vere contradictoria i i fidei articulis, vertim ex revelato verborem hac de re stat endum. ξt p. /u. hoc ipsum, quod judicium de vera eontradictione in articulis fidei non committendum sit humanae rationi, demonstrat i. quia mysteria fidei sint supra captum rationis posita a. quia RAT i o non possit judicare de potentia DEI, quid possit vel non possit praestare. unde p. m. addit. Distinguendum inter potentiam DEI ordinariam &a

silutam, haec enim potest ea, quae contradictionem nobis in volvere Odentur. Ubi notari velimusverba index fur, inquit;

non qua repera in cant; ne quis P. VIRO injuriam iaciat,

15쪽

aut innocentem in jus vocet, & inscitiae aut imprudentiae pia, stulet. 3 Quia RATio perlapsum est excaecata,vanitate, Et roribus ac tenebris implicata,in divinis ac spiritualibus re judicandis. 4. R tionem jubemur captivare sub obsequium

profert nil ophus, γ.ὶ FbHos Duiexfuasiterata principiis, M'- enim ignorat virima siem patet, quod de limitationibus ex apsis mysteriis & ipsorum Principio,sancta Scriptu rapetitis, M&de pia submissione,&admonitione, neRATio suos limites excedat i loquatur) quomodo igitur propter Ha hmi tua eso axiomata Z Sed qua Chrstantia, te otius, qua Nealogus is Theologia principiis. Et hinc est , quod inter Christianos &O thodoxos, Cathedra Theologica & Philosophica nullaten pugnent , sed amice se respiciant. Traducit enim, siqua altera indigeat, operas mutuas , & utraq; alterius, veritatem intra suam Sphaeram relinqui & si ea opus habet, eandem

praesupponit. -Ostensu mergo est ita:-I. Cornuictionem rationis in abuseu constituta non esse causam, quam ob rem fit a ii undo Trostus, aut ruerire nonporteat in reiau FIDEta oti, si ter a. U. Diuium de Contradictuine in m steriis Hist, s in Robis SacraScriptura, quoad terialias si competere The uia. Et propterea I u. Etiam materiactaprincipia, ea cumprincipiis Ra-TIONI s concilianae, ex SHEScriptura rea e petenda. Feritas

Mitem connealonum,&quae ad formalem racionem vera contra

iactionis pertinent : sicut sun t Bona, RATI ortasHUM A N propria, ita illa ipsa eadem ut fidelis ministra ibenter ad usu M divinae ac revesatae veritatis destinat. Recte enim Augustinus, tib I. MD. C. cap. o. PAlos hi autem qui vocantur ps qua foris vera dei nos a commoda diaerunt,maxims P a raniel, no iam formidandamvsint, si ab eis etiam cavoninis

16쪽

atq; nos isei, quoniam alias rem res explicari non potuisset, multa

ejus Cathedra bona ejusdem Pace, huc advocavimus.Explibatio in se-:m; perti

se enim triacipiorum RAT i o Nis, Terminorum i et ad R,riosaM. sed antacatio illorum Principiorum & Terminorum ad REs Finir , quantum quidem misterialia attinet; pertinet admeologiam, cujus est judicare de REsus Fin r. Ac , si idem etiam facit Philo phus, facit id, non ut Philosophus, sed ut G sianus, aut Iraeologin i & ut Fingi a Theologis probatas ex sacra Scriptura, ut Inopum p sustini R Ecui Abi superios ex Lib.ILL d . C cap.Maudivimus , Nempe ; uicquid in sermone disino ne δε ad morum honest

cris Scripturis legitur expersona DEI vel sanctorum ejus. ad cupi ita ir

aut sagitium is in gunata. Si autem sagitium, aut facinus vi tur jubere, aut ut Zm ut beneficentium verare, gunum λ'. sunt ergo, juxta Augustin

inum

Duo hujus rei Principia I. Morum honestas. u. Fidei veritas. Quicquid his adversetus; dici Aunu esset quicquid non adversetur, etiam, Ecuratum non esse. sicut etiam Flaciuwl t. ReguIam ita est ert: Verba crurum litorarum proprie accipirn fiunt, nisi loci SENStasin aliquemrticulum dei, aut uarima praec prumpropa iam incurrat. Unde etiatillaec duo Principia nos libenter admittimus. Sed nondum sit ni Princirium hul R i GLIIMUM N PRIMAM. Quia enim hoc ipsum sat ire in quaestione est: An ahqu locus incarrat in moram honestatem, oe in aνD-' ckium aliquaera P de propterea nonio una hoc: sed etiam ipsa M. O ura Hon .sτAs in dilectione DEI & Proximi, juxta Augustinum,coim

ut mut principium recurratur. Ut itaq; hactenus demonstraurinus: SE SUMSACRAE SCRIPTURAE,quaadno depexire inec ab Ecelem , et e

i Sensu Patrum: sed ab ipsa S IPTURA SA a d Spiritu Sancto pec

18쪽

isti iti temere inveniamus, addamus, aut minuamu , neve ibi vel fin- amu Tropiam, abi non est, vel etiam ne teliam, ubi sit. Verba Ilint

19쪽

. sapientire de omnipotentiae elinquenda est. V. Loci , propiet quo, Tropus admittit ir, debent esse paralleli. Vs. Declaratioci Demonsitatio Tropici Sarous debet esse t evidens. a. sussciens. Uti PL Re νere . m. D. Glassius rectissime cum Flavo tradit De 'cit.p. Multi enim, scribit p. i6 . Haetis: hoc tempore volentes rimonstrare Tro-ρum Dei adicu τ, satis habent unum aut alterum exemplum , ut cuna. si

nile proferre. voae, qui aliud eia, quam a particulari aEumper hau mentari Z Pro declarationes is hoc fatu sit, at prori identidem . Ibatione nequaquam. uare in locis contropersit, imalem qui momen nidumata exsiruuntur, necessaria Arobationes Trosiorum adducen a sunt, ρ obandumρ es, quod eo sese loco Scriptura test Tropo Vs sit,ais eo alio modo, cerem loci vox neces a V accipi debeos Haec Fiactari Quibus nos

set omnia Onsentimus.

Xlv. Idem judicium autem, quod hactenus de ADMISSIONE an PI tulimus: ferendum etiam en de O MO NIt VS PHILOLO. ORVMi miihnim sussicit: dicere aliquem locum ex aliquo: C sso E explicari : sol ex contextu & locis parallelis Demontandum est, quod DEBEAT. Vide Lutώ. Tom. III. yenen, si Germ. A. ys. Ferendum etiam est de RESTRICTIONI,VS & AMPLIATIO

NIB sententiarum. Non elium ulla vel Restrictio, vel Ampliatio ad mittenda ε st. nisi eis eviqenter & suisicienter ex ipsa Scriptura demon. .strata sit. AL 3 enim revera Tino nostra non CERTITI DC. ted meta tura esset OPINIO ; si cuilibet sua hic concederetur liberi as, etiamGerhareum in Tractatu de Interpretatione Scriptura qui legitur Tom. l. qui omnia haec suo etiam approbat calculol Aetantum est , quantum de re summi momenti, SENsu nimirum Sacrae cripturae cum benevolo Lectore communicare voluimus. D. nos DEUSin omnem voritatem' σ ab errore sim s nostras conferret taprae muniat fCOROLL. LOCO