장음표시 사용
11쪽
XXXIV. DISPUTATIOR vha et imperio gessisset. Fuerat quidem familiaris et carus Imperatoribus, qui decesserant, sed vel ob vitia, vel ob artes spernendas et viles, liberali et erecto animo indignas Tiberio libiditiis instrumentum se praebuit, Caligulae aurigandi peritiam approbavit, in aula Claudii plurimum aleae tribuit,
Neroni hilariter viventi apparuit, et inter Citharoedos in stravit. Transvitas in Vitest e. LII. IV. Quae per quidein vituperationi erant, sed privato adhuc Vitellio condonarii terant; Principi autem vehementer derogabant, gloriamque minuebant, et dignitati conlanodisque ossiciebant, atque ,
situm pariter ac civium animis reverentiam excutiebant,causasque perdendi maturabant, cum illorum praecipue erga V tellium amor studiumque re Dixissent, et robore etiam lux ria atque heluationibus con et, nihil laeter imballem tramidamque turbam, imperatori suo reliquis sent. Cum interim Vitellius Ni segiones exarmat obortes, noviqistidis beE semina iniserat. Siquid ardoris ae ferociae miles habuit, popino et commessationiίω , et principis imitatione deteritur. Flagitiosi principes phis exemplo, quam peccat nocent, ac laedunt, et falsa felicitatis imagi, lecepti, curam in perandi abiiciunt, suisque voluptatibus is enervant. Vitia quoque ad cives transmittulit, qui malunt exeiupla sequi, quam leges, quasi aperto ad licentium campo, sic impune lisceat peccare. Postea, quam exhausti sunt, odium subit, et cum fortuna fides perit, ac repente afflicta inclinat respublica,
statusque imperii corruertitur et turbatur. XX. Omnia, quae hastabant, et eventura erant, cogitatione praecipiebat Mucianus, ac nihil metu, vel dissimulati ne reticebat, sed maci propius accedebat ad causam, et directius alloquebatur Vespasianum. Quod faciebat, dueto ab interiori conditione argumento, ac vires utrinque et copias
tempestive aestimabat, idque eo potissimum spectabat, ut reco caret incertus consilii senex, quibus praesidiis niteretur.
12쪽
MUCIANUS, AI TOR PRIN nTisi e Iudaea et Syriar, et Aerapto novem legiones uegrae, nu D acie exbaustae, non discor a corruptam: sed maru usis miser, et belli domitor externi. C sum, aiarum, osortium rabbra, et Isissimi reges, et tua me omnes experientia. Res ipsa, ut coimprobat Mucianus, fidem iaciebat, Vespasianum, si vellet, liabere facultatem adipiscendi imperii, et Vitellio multum praetare viribus, et usu sc ntiaque bellandi ipsum longe etiam anteire Nihil ergo restabat, quam ut Vespasi nus in fortitudine praemium fortitudinis quaereret, ac submoto Vitellio, praecipuam facti gloriam ad se pertinere oste deret, et quod prope iam in manu es let, imperium teneret: tantum sibi primum inter amicos locum decerneret, neque Valentem et Caecinam, Vitellianarum duces partium , Lli virtutis argumento sibi praeponeret, sed vera aestimatione sua citiusque merita pensaret brevi, cum castra moveri, et signa inferri iubeat, quid inter suos et Vitellianos inte sit, cogniturum ne Vitellio quidem',si dare se laudis palmam, sed Vespasiano se concedere ultro, eumque sibi libenter praeserre, ac nihil denique, nec laborem, neque pericula pro eius salute recusare Nobis, pergit, nisi ultra arrogabo, quam nestosi Valentem a Caecinam numeremur. Ne tamen Mucianumscium do veris, apia aemulum uon experiris me Visectis antepono, te, L. Tempori servit, et quid sentiat, quidve cupiat, ingenue indicat, ac libere, sed erga Vespasianum modestiae retinens, exprimit Mucianus XXI. Alia, et ad persuadendum accommodata ratio erat, quam Mucianus e firmo stirpis praesidio, duobus filiis subnux , repetebat. Vitellius praeterquam quod effeminatus erat et stupidus, carebat etiam matura, et apta ad imperandum sobole, nec undamentis insistebat pluribus, quibus imperium familiamque firmaret Tuae domui tris ιais Nomen, duo iuvenes, capax iam imperii alter, etprimis militiae annis apud Germamco guorve exercitu ciarn. Mitum
13쪽
intelligit, maiorem Vespassiani filium, in Germania honori bus militiae periunctum , qui se ac viginti annos con cerat, quum aetate et usu confirmatus ad imperium, si pater dec deret, idoneus habebatur. Tranq. in Tito c. IV De hoc loqui pertendit Mucianus, quem dignum imperio existimabat, adeo ut si ipse rerum summam teneret, Titum quoque infamisiam nomenque asciscere, et successorem destinare verule se reciperet atque confirmaret Domitianum, filium alterum, prudens omittit, cuius non eadem , quae Titi indoles, et mores suspecti passima atque invisi, ius denique nascendi o dine posterius, et spes succedendi remotior erant. Quanquam revera Domitianum amavit et amplexus est, quippe quem, sublato Vitellio, commendationis gratia ad milites asduxit, apud M ionum in Virri Proinde verbis ad modestiam compositis, instat Mucianus. Assurrim fuerit, non cedere imperio ei, cuiusfilium adoptaturus essem, si e imperarem. Vitellius quidem duos genuit filios, sed alterum, ut fama tulit, de insidiis suspectum occidit, alterum nulla re insignem, et negotiorum moli imparem , secum in calamitatem exitiumque traxit, 'an'. l. c. et Mybilinus in eodem Tantum miror, Xiphilinum scripsisse, nullum ex propinquis Vespasiani a Vitellio intersectum, cum pro certo affirment alii, Sabianum Vespasiani fratrem, in Capitolio, ad quod confugerat, iussit Vitellii incenso periisse, Tranq. c. XV in Vire . Quem enim ferro non occidit, igni delevit id quod crudelissimum occidendi genus putari debet. Sed imo adlluc rapisilino sua constat scribentdi ratio, caedem manu armisque factam infitianti. Diversus ab hoc Sabino est, quem is ipse cum Domitiano ex Capitolio salutis causa profugisse memorat, in
XXII. Aptam consilii rationem exposuerat Mucianus, clam pro animi solertia, commodam acquirendi conditioneni
14쪽
MITIANUS, AUCTOR PRINC CONSULENS i proponeret, decusque Augustum ita promitteret Flavio, ut sibi labores et pericula pacisceretur ac reservaret. Hi,nore, vere is daret, et praemio, quod tribueret, se contentum ratus, denuo afferebat causam, cur acciperet imperium, cuius
adiplicendi ratio expedita foret, si modo Flaviusvoluntatem accipiendi declararet, quod eum facere par esset , quando se conlite et socio, et duce bellorum prompto, atque ad omnes casus excipiendos parato, semperet pro arbitratu suo posset
uti. Ceterum inter nos non idem rogerarum in re rum-m rerum ordo erit. Nam si vincimus, onorem, quem dedoris, ha b, aescrimen, cpericuia ex aes partiemur moti melius est, tu bos exercitus reges misi beltam, et praeliorum incerta trade. Vespasianus, iam comparatis potentiae substadiis, facile hac prospicere animo, et ex rationibus argumentisque Muciani, coniecturam facere idoneam potuit, et comsultori certe viri boni fidelisque opinionem reliquit. Lente tamen paulatimque consilium tale conficiendum suscepit, non ignarus incertae bellorum fortunae, et, si vinceretur, exitii praesentis. Sed Mucianus etiam atque etiam instabat, causam publicam privata potiorem ducens, ipsumque sepe riculo offferens, et spei ortunaeque melioris initium ostendens. Acriore, inquit, hodie disiciplina victi, quam victores agunt: orira, odium, ultionis cupissita ad Pirtutem accensedit i illi per fastidium et contumaciam hebescunt. periet errectast antecta et tumesientia Pictricium artium vulnera
bellum ipso. Nulla quidem militis Vitelliani disciplina sorat, neque ignaviis Imperator rebus lapsis consilium praesta-hat versi in mollitiena mores reddebant animos Vitellian cum languidos, ut suam ipsi conditionem moleste ferrent, et inter desperationem metumque ancipites, praesentia non recte disponerent, et instantia negligerent, nihilque --
Dum et expectatione dignum molirentur. Remissae to
15쪽
II XIV DISPUTATIO,pore legiones, otium et quietem potius, quam praelia expe-.tebant, et diffficiles, neque ad audendum promptae neqve ad perserendos niuitiae labores idoneae, refugiebant belli moelestias et fastidiebant, adeo ut non acuerent animos atque intenderent , sed languore corrumperent, et perturbatione
obtunderent, hebetesque redderent, ac infirmos. Ediverso Flaviani non timidi erant, neque ignavi, sed ratione aestimabant pericula , et usu consuetudineque bellandi fidentes et firmi, nillil non propter gloriam faciebant, et in armis paria ter atque lacertis spem victoriae collocabant, non dolore ni tuque confusi, sed pugnandi cupiditate incensi, et flagrantes ira, ultionisque appetentes. Quibus rebus ostendebat fore,
ut Vespasianus omnino vincat, et notas ac monumenta gloriae, fide ac fortitudine insignita, per cicatrices et vult imilitum suorum distingvat. XXIII. Ad extremum non cessabat hortari Mucianus, et finem dicendi facere cupiens annitebatur atque optabat, ut sibi tandem suae Ductiis operae constaret Argumenta, ae ad persuadendum valent, audierat Vespasianus, iam per suas ipse virtutes summatim graviterque admonetur, dignurn
Principe animum capiat, Vitelliumque segnem , pro Γgum
et saevum , ne patiatur imperare. Hoc ut obtineat, apte eoncludit et colligit, Vespasianum omnibus naturae fortunae- me subsidiis abundare, quibus ad liberandam rempublicam, et profligandum hostem opus sit, modo stet animo, et consilio utatur suo. Posse eum, quod petat ac suadeat, essicere, cumulateque praestare, cum praeter diligentiam, quam rebus adhibeat, virtute et recte agendi solertia, atque opibus, bes-lorum neryla. nitatur, atque omnia ab indole et usu adiumenta habeat, quae ad coepta perficienda requirantur. Explic t sunt verba Muciani. Nec mihi maiar in tua miliantia ,
parsimomi, sapientia fiducia es, quam in Vinduisor ore, is hiria,
16쪽
MUCIANUS, AUCTOR. PRIN CONSULENS. tia, aevitia. Tum Vero in armis momentima, et liberandi Imperii spem, et acqxarcndi faculitatem ponit, an loque magis militarem via tutem aestimat, quanto minus utilam censet desidiam ac languorem. Vel eo inprimis argumento, quod non aliasiit declinandi periculi ratio, neque alia restet belli finiendi conditio, quam si ferro diiudicetur. Hinc lubiicit Mucianus. Sed et me rem in lecto cauram , quam iupace salemm. Ad postremum affirmat, non diabere, quod beret, se Vitellio reconciliatum iri, quum sciat, consumptam esse gratiam, nec patere Oreditum, propterea quod i testionis consilium pro defeetione laabeatiar, eademque le- puniatur. Nam qui deliberans, d sciverunt. Huc usque
XXIV Vespasianus Imperium desectione partum, consilio ac moderatione firmavit, belloque civili, quod multis
annis duravit, finem in posuit, et Romam pari eratque provincias, variis antea motibus agitatas, ab exitio, quod imminebat, vindicavit. Collectas deinde vires in Hebraeos
vertit, remque publicam divinis legibus usam, sed postea Deo invisam, ac discordiis sesam, sustulit penitus ac subve tit, ereptus quippe saepius a periculo et servatus, tit supe esset, qui ulcisceretur obstinatae gentis in ietatem Iosephis
debes Iudaico VnXXV. Ergo felicitatis suae principium ab ope divina, et adiumenta ab usu ac prudemtia habuit, neque ei occasio, nec fortuna defuit, sed utramque coeptis idoneam, non legniter adisibendam iudicavit. His initiis tanti conatus operis
stetit, et dissiduitatibus, quae oblistere, es nocere pol rant, sublatis, tandem ad fastigium pervenit. At imperium his acquisitum auspiciis, non diu in familia eius continu tum est, cuius rei causa quin Domitiano arcessenda sit, non facile dubitabo. Nam cautus et sortis pater manu et consilio
17쪽
potentiani sibi comparavit, quana degener filius criidelitatret incesta libidine anaisit Etsi enim Imperia difficilius acquiruntur, quam conservantur tamen illo reipublicae statu, quo inde temporibus Galbae, milites ibi sumebant ei
gendi ius eorum favor pro titulo erat, et XOrta contei
tione partium, alterutri harum ad acquirendum proficiebat Electici autem haec periculosa fuit, et multis nocuit exemplo. Quemadmoduni enim alios evexit, sic deprellit alios , et conspiratione facta evertit. Sapienter hoc reputavit D-fephus Antiq. lib. VIII. e. r. Flavia quidem familia diutii regnatura fuisset, si Domitianus paternas regendi artes se vasset, et ab incesta libidine ac Neroniana, quae exitium ipsi attulit, crudelitate abstinuisset Post caedem Domitiani Nerva electus est, qui adoptione facta, prudens Daenavit militarem liceritiam, et siccessione denuo securitatis prae- fidiun Imperio comparavit Victo et Eutrosim in eo XXVI vi Vespasianum imitari cupiunt, necesse est omnia circunspiciant, quae obstare postlint si Imperium e- Iectione constitutuiri est , ratio acquirendi expeditior, sinsiiccessione fundatum niagis ardua est ad acquirendum via. Venire tamen iis potest, ut in regno etiam, in quo successio obtinet, aeque opportunae sit acquirendi occasio , si alia
de adveniant, quae coeptum fortunent ac iuventa Saepe enim rerum, quas similes esse putant homines, insignis dissimilitudo est, si propius penitiusque inspiciamus. Iam
cent hoc regna, non minus vetera, quam hodierna, vae
ob dilllaniles causas antissa et acquisita simi, illa etiam, quae
continuata successione viguerunt, Assyriorum, Persarum, Macedonum , Romanorum, Francorum, Britannorum, qui
non solum non in eodem potentiae gradii, quo ipsorum maiores, constiterunt, sed 'oque ab eo, propter agendi et regnandi dissimilitudinem, prorsus deciderunt. NeminentsuP-
18쪽
Q uti exempla Childerici II Canuti M. Bretistat, Sigi mundi III novissime Iacobi II qui regnum ab origine sua
liberum, et in libertate perpetua conservatum, ideo misit, quia pacta, quibus coaluit semper et constitit, repromissionis suae oblitus, vioIavit, et religionem , quae integro a libae eculo, primas in regno partes tenuit, specie paritatis infirmare paulatim, et deinceps extirpare voluit, ad quam tuendam iureiurando se obligarat. Hoc enimvero regnum non ex conanumi regnorum conditione, sed ex suis legibus, moribusque aestimandum est , in quo Reges ab ipsis etiam regni incunabulis, potestatem non amplam, eamque pactis astri, tam et aristissime circuns riptam habuerunt quae sane eiusmodi semper fuit, ut omne pondus a suffragio O dinum acciperet, quorum potestas in regno, non turbato eius statu, praevaleret Palam est, Reges illo hostes regni esse iudicatos, qui ordinuni iura lavaderent , Senatusque potestatem intringere, aut desere vellent. Successio quidem recepta , sed ita temperata est, ut momentum ei afferat Procerum et populi consensus. Omnino in monumentis regni, tam editis, quam scriptis legitur, Regum filios videm relinqui a Parentibus, sed Reges fieri volantate et
voto, hoc est, electione constitur, et, quod annotari refert, si phu es ex stirpe regia supersint, iudicio Primorum et populi successorem definiri Memini quove Reges cum propter delictum fratres suos excludere, et privare suo iure cuperent, per seipsos statuere non potuisse, ted causam reiecisse ad Curiam, quae de huiusmodi facto cognosceret, et secundum regni leges iudicaret , convictiimque damnaret. Tum Reges stetisse iudicio, aut si quid contra fieret, ab Osedinibus interpellatos et impeditos, tandem iniuriae, hoc est , Comitiorum decreto , quod eos regno astrictos tenebat,
acquievisse. Igitur in extrenia inciurunt, qui regnum hoc
19쪽
- In IV DISP. M NIN AVcT PRIMI CONIVL. ex regnis aliis aestimini, quippe quod plus ex republim,
quam ex regno habet iccirco tamen ad paucorum, vel ad popularis Imperii conditionem redigi non potest. In eam sententiam legi possunt Matthaeπι Paris. Hi helmm a me
menta et chartae, in regni tabulariis, et bibliotheca Cottoniana. De industria praetermisi Pol dorum Vergilium, odii in Anglos manifestuiri, etsi ex eo quoque indicia et argumenta peti possunt, quae ad fulciendam Senatus populique Britannici auctoritatem liaud obscure spectant. Ego tandent hoc commentariolum finio, bene precatus REGI GUILEI
MO LIBERATORI BRITANNIAE, VINDICI HIBEMNIAE, VICTORI HOSTIVM DOMI ORI PERDUE LIVM, PARIBUS CUM AUGUSTO LEOPOLI O AVSPICIIS, CUSTODI SECURITATIS PUBLICAE, PRO-PvGNATORI AFFLICTORUM PRINCIPUM STATORI DENIQUE LIBERTATIS EUROPAE , REGI DIVUNITUS DELECTO ATQUE SERVATO, UT BRITANNOS E IUGO, QUOD CERVICIBUS EORUM IMPENDEBAT, EREPTOs SVA ET VICINORUM CAUSAsALVOS PRAESTARET, AB INIVRIAQUE DEFENDERET, AC BENIGNE TUERETUR, PRINCIPI PIO FELICI MAXIMO, QUI PLUS CONFECIT, QUAM ALII DESTINARUNT, PLUS FACILE BIENNIO GEMSIT, QUAM AETATE SUA VEL CERTE IMPERII I EMPORE EGIT VESPASIANI S.