장음표시 사용
21쪽
sententia noviter lata gravamen inserat, quod me leuteratione removendum Hiit. cu. g. Lf. XXXVllI. Leuterationi aeque ac Adpellati ni accedit adhaesio, quae est juris beneficium, vi cujus alter, Ammodo remedii suspensivi vel devolutivi ab altero interpositi simul fruitur, dum se hoc usurum declarat. f. XXUX. Ab aliis ita definitur, quod sit benescium vi cujus ii, qui sua ex parte nullo remedio, ne- ue suspensivo neque devolutivo intra decendium usus uit,commodo remedii suspensivi vel devolutivi ab arutero adhibiti, simul fruitur, dum sua eidem adjicit gravamina. Sed perperam adduntur verba: sua ex parte nulla remeaeis neque suspensivo neque is sutaris In ira decenaeum usus fuit; cum ipsi fateri teneantur, quod adhaesio etiam intra decendium fiat, atque haec pro se parata leuteratione vel adpellatione halaeatur vid. ner desis. Pr. Ord. c.3δ. . a. 3. . Perperam etiam indefinitione adduntur sequentia: Dum sua etiam aψiciegna tamina; quia regulariter communia gravamina requiruntur, igitur exceptio non tanquam regula demnitioni est inserenda. QMnquam melior est definitio Textaris in di Acaae differt. 37. f. a. ubi sequentia: Est boneficium,quo illi, qui non adpellaverunt,& exparte sua passi sunt sententiam advers4m in rem judicatam era sire, tamen fruuntur commodo alienae adpellationis eidem scit. adhaerendo, tamen displicent verba: Ex parte sua passi sunt sententiam adversam in remis alum emansire; quia r) sub hae definitione non comprehendit adhaesio intra decendium interposita Omnino a ui
22쪽
strui potest, quod in gravaminibus communibus, uia adhaesio locum habet, etiam ratione adpellati aut leu- terati in rem judicatam sententia non transeat, nisi expresse vel tacite, dum scit. in prosecutione non adhin. serit, sententiam adprobet, consentire videtur Gaia. c. r.
XL. Fundata est adhaesio in LL. passim, in iure
f. XLI. Fit adhaesio I vel ante rem iudicatam a vel ante citationem vel xpost citationem & quidem Lante terminum vel in termino ipso. Qtiae ante rem iudicatam intra decendium fit, adhaesionis nomen vix meretur, sed separata leuteratio vel adpellatio est, a que per se subsistit, modo omnia fatalia leuterationis vel adpellationis sint adhibita vid. Mens . in tract. Sunon
nae. e. Possunt etiam gravamina non communia in hac adhaesione deduci, SIMI . introduct. ad Prax. cap. a
s. o. in=ν. ergo satius est, hoc in casu vel adpellationem uel leuterationem interponere. Monet squidem Stryta quod id commodi maneat adhaerenti principaliter, seu intra decendium, quod non adigi possit, ad praestandam poenam in casum succumbentiar, ubi haec receptast, sed an haec cautela satis firma sit, dubitamus, quia semper haec principalis adhaesio, ut alia Leuteratio vel adpellatio aestimatur ex locis supra citatis. odsi autem alter adpellationi suae uel leuterationi non renun- ei adiunc quosdam effectus habet ratione gravaminum coaemunium,lciu guta nec prosecutionem, nec iustificatiae
23쪽
i ' cationem desideret, sed ut minus principalis adhaesio
consideretur, uti recte statuit Gruner cit. Ac noti Confirmatur enim per alterius citationis impetrati nem dc consideratur ut adhaesio, quae post citationem est interposita arg. O. P. S. V. titILFI Mn. g. XLil. Haee,quam pertractavimus, adhaesio vocatur principalis; quia per se statim ab initi' subsistit, minus principales reliquae, quia alterius leuterantis vel Adpellantis beneficio sustinentur. Si ante citationem, decondio ta- , men elapso, adhaeremus, adhaesio non subsistit parte altera invita,sed adpellationis L leuterationis renuntiatione intercidit id quod exinde pater,
I quia per alterius citationis impetrationem demum adhae, renti jus quaesitum adquiritur sicuti ex locis f. . cicadpa- ret. Perperam igitur supraeit. oe. f. adhaesio. . . nem ante & post emissam citationem factam conjungit,
' habent enim plane diversos estectus,qui exsequentibus ap- parebunt. g. XLllL Si citatione emissa vel in termino ipso adhae-
ritur, ancipites apud Dd. oriuntur quaestiones, an scit. adis haesio ista altera parte renunciante subsistat nee net minis de an communia, an vero Sc separata gravamina haec adhaesio admittat, nec net Priorem quaestionem negat ib-' ner c. l. c. cffect. a. f. ult. net. c. sq. Ceterum si asstef- . . I ians anestationi sua renuntiet, a Go quoque exspirat; nullam tamen hujus asserti addit rationem. Melior igi- tur est sententia assii mantium, quam sequentibus probo. Primo ipsa O. P. S. V διι. F. s.f. inflares iis aperterem edO-
24쪽
Quando igitur emissa citatione ipsius leuterationis usus sine adhaenone est permissus, multo magis permissus erit, . si adhaeserit leuterationi expresse, per hanc enim adhaesi-bnem statim declaravit, se non consentire ex sua parte . in leuterationis renunciationem.' j. XLIV. Secundus locus est, qui nostram adstrula sententiam in C v. aede adpea ubi sequentia '. - et re nolueris, a pesiatus potes nihiAminus prosequi causam iasam, maximo sisen laesisi ex Hiatisxe imminere grais
men. Idem colligunt etiam ex c. o. X. eod. Sed hi texistus omnes sillim per argumentationem rim explicant.
f. 3Lv. omnium clarissimus est texto juris civilis ex L de adpeE. Vbi sequentia: Sancimus itaque si adpestator femes in judicium veneris es causas adpellitis-nis με proposuerit, ha bere licentiam Xa emarium ejus si quod judicatis opponere magurrit,si rasto fuerit, hoc facere sis iciale mereri praesidium. Goties igitur judex hisce in temediis terminum jam praefigit, pio adpellati*ne, appellator res Das in judicium deduxi h. e. adpellationem introduxit Na. α . adversa pinite invita, mutare consilium non potest. g. XLVI. Prosredimur ad alteram quaestionem, a adhaesito ista de qua Dia G. disputatum , etiam admittat separata gravamina, quae adversa pars nos tetigit. Nos credimus, praxin a theoria bpc loco rs cedere. N m secundum theoriam L. MI. C. eis. satis supςrque nos edocer, quod separata admitti debeant gravamina. Verba istius letis: si quid judicarii vponere malueris , adeo generalia lunt, ut restrictio*em non admithi iv uborim per
25쪽
equitur Teatior in g. .seqs consentit etiam quodammodo Gai L os . raa. n. -- Sed aliud observat praxis, ob argumenta satis infirma, quae refutat Terior c. f. qui etiam ibidem f. ιι sententias antiquorum praeticorum collegit, novi oreS vero congessit me ereaeg.
s. sy. Sed in adhae ione principali nobi num praxis etiam
consentit, modo sint observata ea, quae 3 4 I. proponuntur.
6. XLVll. Nova suboratur quaestio, an rejecta leuteratione vel adpellatione corruat etiam adhaesiot Quae facile discuti po est.. Scilicet vel si statini rejicitur adpellatio vel Ieuteratio. quod fit ante emissam. citationem, adhaesio vero post decendium est in telabsita, procul dubio cum istis remediiis & haeece ruit, nam si intra decendium adhaesio pro-pbsita est, obtinent ea, quae βρει I. exposis Sin au-- tem post citationem vel in prosecutionis termino sit adhaestim,& per sententianti confirmatoriam latam remedia suspensiva tolluntur. procul dubio etiam adhaesionis mentio in illa fit, scit. ut etiam ratione adhaesionis sententia sit vel confirmoria vel reformatoria , nam sice adhaesione plane nihil in sententia sit motilium, adhaerens procul dubio pot-
est adpellare. q. XLylli. Quaeritur, an is adliue leuterationem iri- terponere posair, qui priori leuterationi adhaesitZ Dubiuia
movit q. R. tit.M. g.s ubi in prima instantia una saltim leta- teratio unicuique parsi est permissa. alterius igitur ad hae Goprole uteratione haberi, exinde colligi posset, quod adhaerens, contradi senitariam, de adhaesione latam, leuterationem interponere non posset. Dejure Rom. quod adpe IIa tiones attinet, eredibile est, quod adhaesio pro adpellatiori enaberi non possit. Aer e . it. ob verba: autem M avx
26쪽
Dilati absentis potest supplere,sine adhaesione multo magis sadest adhaesio,&ramen adha fio pro separata adpellatio ita non habetur, quia etiam sine ea idem potest perficere, & adhaesio saltim est Melaratio expressa, quod velit ad pellatus, appellationem pro communi beneficio
habere, quos etiam effectus habet sine hae expressa volun- ratis declaratione Mid. g. v. si H . in Saronia tamen res adeo expedi- 'est O. e. S. V. m. ιλ conspirare quidem videt. re Rom. O. R. vero eodem ii l. 3. ab ista dispositi iacedere. Hinc consultius est, in hac dubitatione ad ad pellationis remedium confugere, quod alias necessarium est in adhasione principali,ob dicta in sapiuν
XLlX. His omnibus rite expensis satis colligitur quod adhaesio sit beneficium subsidiarium, quando scii quis nee
adpellare nec leuterare potuit, propter impedimentum quodd/m, in primis, ubi contra adhaerentis voluntatem di*cendium interponendi adpellationem vel leutetationem est praeterlapsum. Nec de jure Rom. aut Can. adeo erat ne eessaria ob leges j ψσeitan priurari ob sin de adpelliae numero cliatam, quia etiam sine liti Maesione idem obtineri poterat, & magis adhaesio dependet ab usu fori & praeticorum interpretatione quam a Lia Hinc etiam variis tritas, est involuta.
q. XLX: superest & alia adhaesionis 'ecies ubi scit.
plures litis consortes alterius provocationi adhaerent per de adpetas. cujus naturam pluribus exponit Iasudatus Textortae. Dc. diversias vero adhaesionis' species excussit Gai . l. sis . Quare, quia ad Icopam nostrum non pertinet, Ilibentes praetermittimus, in primi
27쪽
me, hine etiam practica tractas. Longe tamena tenus es a practicorum vulgo, non stam ea exoris qua in Sax'nia florent , s qua a plurimis - σHMAArur , sed adsumma re etiam conrariis Tribuna. Ita Imperii , as errores baud in tos eliminas. Id edupti, procui dubiε, ex ratisne profers, in satisfacias mandato regis de ann. III. d. V. Octobr. sui de praepares ad abiora. Nibusne molestius est, quam. in inferiori- , practicorum satis per vita di currere. Faxis Dora vi habeas studiorum promatores benignismos, ut TIBI Omnia coepta feliciter cedant. Vitem euad. x riccio Duxxx . .