Jus naturae methodo scientifica pertractatum. Pars prima octava ... Authore Christiano Wolfio .. Pars tertia, de modo derivativo acquirendi dominium et ius quodcunque praesertim in re alterius ... Autore Christiano Wolfio ... 3

발행: 1743년

분량: 813페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

631쪽

Pars In cap. Iri

m tenem

ali aut id mihi jam notitis. dere licet s. 8a δ: quoniam vero pacta sunt servanda s. et 8 9. , ipsici eodem discedere non licebat. Quodsi ergo damnum incurrit, quod mihi jam quid praestiterit, ad quod praestandum vi pacti tenebatur, antequam ab eadem discede- ret, non ego ipsi damnum do, sed ipsemet dat sibi. 88.

para. a. Fur. nat. . Quamobrem cum nemo teneatur relami-

re damnum, quod dolo vel culpa sua alteri non dedit,s go. para. a. Iuminat. ς nec ego ipsi damnum, quod patitur, resarcire teneor. .ando igitur qui prior a pacto discedit jam aliquid praestitit, etsi a me nihil adhuc vicissim fuerit praus

tum, nihil tamen eidem restituere teneor. Haestatio integr alterius subh vicem conditionis pres tionis meae. -do adeo totum, quod promisit, alter praest re non vult, non ipsi tensor ex eo, quod panem quandam prae stiterit. Et cum ea voluerim pactum ex parte mea adimplere, sibi, non mihi imputare debet alter, quod nihil vicissim a me accipiat, cujus intuitu quid prautiterat. s. 83o.

dras, praestatio mea sit conditio, sub qua alter ad aliquid praestanaia - μα tenetur . 8 6. , praestatione mea jam adimpleti qui dirasti. condirio, adeoque alter etiam ex hoc tenetur ad vi ,-. V cissim mihi quid praestandum t s. 469. , consequenter si a pacto discedit nihil praestiturus, ipse in causia est, ut jacturam

mei faciam 3. 487. pari. a. Iur. naild, adeoque damnum dat stiens ac volens I. 488. 't. a. Iam nar. , con quenter do- . . IO QO f. Tos . pari. . Quamobrem cumdam tum dolo datum sit resarciendum s. s 8 o. para. a. H.

nai. ; aut id quod praestitum, si fieri potest, aut aestimatio ejus

632쪽

ejus restitui debet . a. Iur. nai. . Quodsi ergoa pacto discedenti antequam quid praestitit, ego jam quid praestiti, & ego ab eodem quoque discedere volo, quia hoc mihi facere licet I. 8a 7. ; alter quo raestitum est vel aestimationem ejus restituere tenetur. Dispar omnino est conditio ejus, qui a pacto prior discedit, atque illius, qui posterior discedit. Prior hoe facit nullo jure, cum teneatur pactum servare 3.789. , immo fidem fallit ac perfidus est 3.79o. : posterior vero idem faeit jure suo s. 8arci nec fidem datam fallit, multo minus perfidus est

8a8. . Quando igitur prior a pacto discedit, quod jam

praestat, non vult spectari tanquam conditionem sibi vicissim aliquid praestandi: hoc enim quia inerat pasto, ab eo discede. re non poterat, quamdiu ipsi hic animus erat. Et cum a pacto discedit, omne quoque amittit jus, quod ex pacto habet, exigendi scilicet, ut sbi vicissim quid praestetur loco ejus, quod ipse praestitit. Qui vero posterior recedit, non ideo recedit, quia ex pacto alteri teneri non vult, sed quia hie eodem stare renuit, consequenter nulla ratio est, cur quod sub conditione praestitit, ut sibi vicissim quid prauhetur, jam mutato animo spectet tanquam sub ista conditione non praestitum, consequenter sibi reservat jus ab altero exigendi, ut tantiu dem sibi prae- γstetur ab altero, quantum ipsi praestitit, eis patiatur, ut pactum

.sissolvatur.

s. 831. Si ego totam assti, quod ex pacto praestare tenebar, acter vero Gid fre rudiscis praestare debet, praesare non vult; miti'u es adfactameniam G. ' simplendum alteram compelliM .Henim si ego totum praestiti quod 3 in ratam . praestare tenebar, ego pactum ex parie mea adimpleVi, stu astitis, amstrvavi I. 43od; nec amplius mihi integrum est a pacto disce- tertia,n a

dere, quod alias liceret, nisi idem jam adimplevisssim I. 8a I.).ur a pacto quamobrem ciun pacta obligent g. 789. , mihi competit recedit.

633쪽

jus alterum adigendi, ut & ipse idem adimpleat s. a 36.part.

stiri, quod ex pacto praestare tenebar, alter vero quod viciL sim praestare debet 'aestare non vult; mihi utique jus est ad pactum implendum alterum compellendi.

Probe norandum est, quaenam disserentia intercedat interjus cogendi alterugi ad praestandum, antequam ego quid praestiti, & postquam ego praestiti id, ad quod tenςbar. Etenim

s mihi est animus servandi pactum, consiquenter praestandi id, ad quod praestandum obligatus sum, cum praestatio alteriussit conditio praestationis meae f. jus cogendi alterum mihi competit ad adimplendam conditionem: quod utique mihi compotit I f. 36 I. , quia alter eum adimplere promisit 788.). Enimvero ubi ego praestiti, quod mihi praestandum erat, ego conditionem ex parte mea adimplevi adeoque jus mihi est alterum compellendi ad praestandum id, quod sub ea conditione se praestiturum promisit 47o. , nec a pacto disce dere dici proprie potest, qui quod ipse praestare debet, prae- 'stare non vult, ubi alter jam praestitit, quod debebat, sed rectius solvere debitum nolle dicendus. Aliter sese res habet in pactis praestationes mutuas continentibus, quam in aliis promis sionibus conditionatis, in quibus conditionis potestativae adimpletio consertur in voluntatem ejus, qui eam adimplere tenetur, s promisso valida esse debet: in illis enim vi pani conditionem adimplere tenetur, quia ego praestare Volo, ad quod praestandum sub ista conditione sum obligatus. Quamo rem etsi nullum mihi competat jus in promissionibus sub con. ditione potestativa ex parte promissarii eum compellendi ad conditionem adimplendam, quia ad eam adimplendam sese mihi non obligavit; jus tamen hoc mihi competit ex pacto, quod mutuas promissiones continet, quia unus alteri se obligavit ad adimplendam conditionem, sub qua . alter sese ad praestam . dum obligavit. Disserentia haec sitis manifesta est, modo anteriorum probe gnarus attentionem suam desiderari non patiatur.

634쪽

si qui prior apacto Hiscessi poenitoria ae rus uiam eo ua is, velit; alter id acceFrare vin senetur. Etenim quando alter a

pacto prior discedit, ab eodem quoque tibi discedere lieet Iz

8a Id, consequeriter in arbitrio tuo jam positum est, illud continuari velis, nec ne. Quamobrem si alter poeni-γtentia ductus idem continuare velit, tu ad idem continuan-. dum obligatus non es s. t. P Lmactan . . Quo--s iam itaque conirnuationem acceptans, pactum, a quo alter'

iam discesserat, continuari vult s. a.); si qui prior a pacto discessit poenitentia diinus idem continpare velit, tu id acceptare minime teneris. Non hoc Pugnat cum eo, quod a pacto discedentem ad idem serarandum compellendi tibi jus sit. Etenim jus hoe tibi competit ex pacto, jus vero a pacto etiam recedendi idemquerro nullo dςclarandi ex uicto alterius. Dii adeo arbitrii est . . quo jure uti velis: alter raro facto suo jus. omne, quod lex pacto habebat, amisit, quemadmodum ex anterioribus abunde li-.quet. Sane qui declarat, se pacto teneri nolle, hoc ipse quoque jus omne, quod ex pact0 habet, smittit, quippe quod ex tute sui pro nullo declarat. . s. 833.

Quoniam si quis prior a pacto discessit poenitentia d .

ctus idem continuare Velit, alter id acceptare non tenetur II. si 8 3 ad, si in continuationem consentis, pro novν pacto hoc sabendum, tinuatis aciat se reser novis quoque addere pro lubitusotes tanditi res. repulis.

Nimirum in arbitrio alterius jam positum est. utrum conditiones pact' pristino adjectas acceptare velit, nec ne. Quodsi enim nolit, nec te ad continuationem compellere poselli sau. . Sibi imputet, quod fidei temeratae poenas dare cogatur. . . Longe adeo melior est fidem servantis,quam fallentis conditio.

635쪽

Pars IV cap. IV.

. 834.

. si ori frim prior fefellit in alis pacto, non bret tibi reteiare sirim fallii a Si alter fidem suam sesellit in alio pacto, tibi jusis alis laeti c.'st recedendi ab eodem pacto g. 8aT0, non vero ab alio, ab istis rare in quo alter fidem tuam non sesellit, cum hic nulla adsit in duetiuis ti , cur ab eodem recedere liceat. Quamobrem si a pacto alio recedere vis, fidem datam fallere vis I9od, cons quenter fidem datam fallere vis, quia alter prior fefellit.. Enimvero quando alter fidem datam in alio pacto sesellit, obligationi suae non satisfecit 763. . . Tu igitur non visi satistacere obligationi tuae, quia alter eidem non satisfecit. Ast si alter non alisiacit obligationi naturali, non ideo tibi permissum est eidem non satisfacere 3. 631. pari. I. Pr. nat. .

Ergo si quis fidem prior sesellit in alio pacto, non licet tibi

recedere a pacto alio. . Non auendenda hic est disserentia, num in pacto alio quiusefellerit fidem suam, antequam posterius fuerit initum, an vero hoc faciat. ubi posterius jam initum fuerit. Temporis enim nulla habenda ratio est, quemadmodum ex demonstratione im telligitur. Iura 3c obligationes. quae ex diversis pactis veniunt, a se invicem minime dependent.

s. 83s. U LE. Miri μηρυμ a Dria sim es unas paciscentiam a passi rea se sit, si φωρος σε eam recedendι jus em si vero hoc facis, a sariis, ipsi teneror. Etenim si utrinque praestita paria sint, perinde est ac si nihil adhuc praestitum fruisset, consequenterstitis onus assi unus a pacto recedit, nec id continuare vult, perinde est pacto rece--statim recessisseti Quamobrem cum tibi

z jus sit recedendi a pacto, quando alter A eodem recedit sar. ; quin tibi etiam ab eodem recedendi jus sit, quando

636쪽

utrinque praestita paria sunt & alter ab eo recedit, dubitandum non est. erat unum. .

Enimvero quoniam utrinque paria fiant praestita, dici non potest, te alteri quid praestitisse sub ea cyditione, ut tibi vicissim quid praestet, consequenter tibi propterea damnum dari, quod a pacto recedit 3. 488. para. a. Iur. nar. . Quam obrem cum nihil adsit, quod resarciri debeat V. 38 o. para. a. Imri nard; si tu a pacto etiam recedis ad nihil alter tibi t

metur. alteram.

Non minus fieri potest, ut quis a pacto recedat, si utrinque i Parta jam fuerint praestita, quam s a neutro adhuc quidpiam pra, tum fuerit. Quod tibi nascitur jus a pacto recedendi. . s alter recedit, id inde est, quia obligatio tua dependet ab obligatione alterius, ita ut fi nic suae satisfacere nolit, nec tu ad satisfaciendum ciue compelli possis. Eadem ratio adhue subsistit, quando paria jam fuerint praestita utrinque, praesertim cum pactum quoad residuas praestationes considerari pos-st instar pacti cujusdam peculiaris, a quo receditur, dismn, ut adhue ab utraque parte praestitum.

s. 836. Pactum Hssita dicitur, vel etiam solvi, si contrahentes ab obligatione, qua sibi invicem tenentur ex pacto, liberan-a .iis . tur. .amobrem patet, sipactum dissolvitin, antequam ex eo LFid fuerit praestitum, perinde esse ac se nunquam fuisset factum, fata istiis satim fuisset. niarum.

Equidem hie nobis non est animus explicandi, quomodo ab obligatione sua liberentur, qui ex contractu sbi inricem tmnentur ; quoniam tamen hacimus ostendimus, quomodo a pactis non sne perfidia discedatur, addendum adhuc erat, P

modo fine periata hoe fieri possiti is. 837.

637쪽

Pars m. Cap. Iri

silia alteram potes. Etenim fi tu niihi obligaris ad si ab Ali ii quid praestanium, mihi jus est ad id, quod praestare debes s. ωὸ Ω- 3 3. Enimvero jus meum remittere possum g. 33 TAsbia linitate mea I. 9s . . Quando vero Henrremitto, tu, ab obligatione tua liberaris 97. . Patet igitur liemlibet alterum ab obligatione sibi aliquid praestam di sola voluntate sua liberare posse. x

Loquimur hie de obluatiombus quae ab hominibiwfacto suo contrahuntur, non vero de connatis, quae a natura veniunt ps in has enim homini potestas nulla est, quemadmodum alibi demonstravimus 3. Igo.parti 1. Plut νωι i. unin. . Exd i mons ratione autem intelligitur, te alterum liberare ab obligatione, qua tibi tenetur, vemissione juris tui, quod nomacquirere velles a tua unice voluntate Pendebat. Dum vero jus remittiis, idem extinguitur cf. 97.), adeoquet. quod semel erat quaesitum iterum amittitur. Quidni ergo a tua etiam voluntate pendere debet, num sis semes quaesitum iterum amittere velisi Nemo dubitare potest, nis qui jus' libertatis naturalis animo non comprehendit 3. I 6. para ι. Dr. Mosi 83 M. Si uterim contrahentiam alterum A obligatione, qaa ibi ad

ρaLm a praestandum ex passi tene Q. Merat; pactum Hsseisis . Mntra, enti. Etenim si uterque contrahentium δterum ab obligatione, quabus iussi is sibi ad aliquid praestandum ex pacto tenetur, liberat; per χ- paret contrahentes simul ab obligatione, qua sibi invicem ex pacto tenentur , liberari. Enimvero pactum dissolititur, si contrahentes ab obligatione, qua sibi invicem tenentur ex pacto, liberantur β. 836. . si uterque contrahelitium alterum ab obligarione, qua sibi ad aliquid praestandum ex paelo tenetur, liberat; pactum di solvituro

a d diss- Quoniam quilibet alterum ab obligatione sibi aliquid

638쪽

De modo sese aturi obligandi.

pristandi sola voluntate sua liberare potest S 3 IJ , si Vero . ιὰ uterque contrahentium althrum ab obsgatione, qua sibi aliquid praestandum ex pacto tenetur, Iiberat, pactum distat- ne nuitur s. 836. ; pacti contria entibus dissonere licet, s iisdem fla-

SEARCH