장음표시 사용
1쪽
3쪽
Idimus Viennae Au Hae Vir Mintsuis atque Doctissime duo dentes molare admodum quorum unus Fig. ponderis 44 , L
clarum erat. Figura apposita ad oeulum monstrabunt eram horum imaginem quoad magnirudinem, long fuere inter ratera vetustissimi; operarii eaementarii non tantii hos binos dentex, sed in torum horrendum sceleton invenerunt, non puriosi autem erantum magnae cireumferentia instrumentis fieretis malleoque duro comniderunt reliqua ub terra jam calcinati admodum fragilia ossa iterum stelluerunt, nihilque desisto permagno sceleto, praeter isto duos dente . ita memoriam asservarunt. Initium a prope Cremfium oppidulum, eum Suec Anno 1643 fossam durerent di eruerent, in genti gigantis cadaver repererunt, dens ex eodem ah situs quinque librarum pondus habuit, teste P. Stephano Amiod in Germaniaci naturae operihu admiranda
5쪽
Gigantes' magna stupendaeque statura homines in mundo laus nullo modo dubitamuς, exempla horum festerais profana historia innumerasiuppeditat, quorum certe fides non plane reiicienda Ipsi met Helis stadii plui a vice vidimus ossi Antonii a Franckensteia Beugae, inusitata magnitudinis viri, qui ibidem in Academia Iulia Anno DXCUl in theatro anatomie siectus fili cuiusque ossa adhuc ibi servantur. In huius admodum magno cranio, cuiu crassiti ex digiti minimi arripui extremo respondet, nulla adsunt guturarum vestigia, sed ne lam Oidis duo saltim conspieu foraminuta aeque distantia, ex quibus vervi duo perieranio annexior minumini. 1e giganteus homo, quando pone ea en- tum sui domini in terra steterit stupe id bracchia erecta posuit. Memoriam ineum epitaphium cujusdam lio. munis e gigantum iam ilia Hannoverae in caemeterio u his veteris a nobis visum, eius stupendum eo us lapidi sepulehrali quoad omnes dimensitiones assabre incisum hoe nostro aevo adhue non sine summa admiratione aquolibet consideratur Strenuus herox, magnus M an dus eui staruar in Drtitiidinis memoriam in variisse maniae urbibus erectae sunt, nemini non notus. Sed epi
6쪽
istolam hanc exemplis amplifieare nolumuia Pleraque ista ossa maenain ponderosia, quae non tantum in variis locis templorum parietibus di portis appensa, sed . Eu magni dentes in quorandam eruditorum mulieli bvii, quae inui pro gigantum ossibus dentibus venditantur, non sunt de secteto humani corporis, sed potiu&, ae curata Oculari in ectione adhibita, ex corpore elephan lino vel cetorum marinorum genere desumta Q. I me in parva nostra rerum naturalium eo lectione mon- stramus aliquot magnoς cujusdam animalis dentes mo. lares, trium librarum ponderis, non procur olffenbiit tela prope pagum ted eSasos, qui nunquam giganti cibum comminarere, sed elephanti potiu alimenta in -- Pul em molli erimi. Rusin di magna os a gigantum male se seque dicta Vienna, Austriae ad templum Divo Stephano duatum appensa haerent vi imus magnam quandam costam albeccae, non procul Helmstero, ad templum cathedrale vidimus ingentam vertebram Brun Rigae ad domum quandam non procul a p rta e teri St. Petri visu in Hungaria inferiori se obretierimi sentadii quod quatuo Vienna Austriae milliaria distat, bina sie dia gigantum ossa magna molix, qualia etiam Dom Brom in Castello Schinda Hungaria observavit. vid ejusd Itinerata pag. 1 . sed omnia k ingula haec ossa nunquam gigantum corporibus usum praestitere, miliis nites tria Elephantina Sicelaceas movere Coa siderandum enim erantii Cremta emosium, hoe instaemenis magnae rotulida fuit . uale corpus non habuit tisse gigas de quo istud stupendum cra iam defiuratum' dens e fossus quinquestibrarum pondus habuit, quale S, qualisque maxilla, in qua triginta duo tales cunei magni sat amplum satium habuissent posito den hominis
7쪽
ponderet raptim ii corpus illiu uero e nivm pondo νeens Cremsensis pondera Uit quique libras vel 3o draeh-mas, sic moles giganti , ex civius maxilla hie dens de sumtus, ψoco libras ponderasset. Corpus stupendae magnitudinis auctae fuisset, imo os totos boves vivox denatibus comminuere S deglutire potui Set Sed illa ossa dentes sunt mmanent bellius, elephantisin balamis Sepulta sunt haec animalia sub terra vel vi a vel mortua, vel tempore belli oeotia, vel diluviis universali sarti cularibus in aquis sui data, elimque in locis siuhterra
neis, quibus nune olerumque casi rursus carne putredine absumta, ef diuntur. Ut plurimum haec offa subterra longa tempni is mur:ii qua a Dii rusa reconditaj euerunt, calcinata in Uetiit in trircis aseli alii creddita, partim solo manus digitorumque eontactu in farinam repulverem comminuenda, rarissime in lapidem conversa.:
Integrum tale elephanti sceleton sed linburgi superiori se bo in monte Ethit tablisi dicto et sium, quod a Joh. Maver, celebri quondam Dedlinburgensium astrono mo & Camerario descriptum, de quo aliquot ossi ita nostro mula asservamus vid. Valentini Mus Mustor. pag. 483. In ungarii Transylvania haud raro Ele. phantum ossa dentesque imbribus ex terra visceribus eluiata denudata esladiuntur sunt ad albedinem cateinata in ossicini pharmacenti is sub rubri ea re ex pyxide ehoris fossilis dispemantur. Haud promis olffenbuttela ante aliquot annos ad pagum i de dentes ossiae jusdam elephantis e terra eruta, quorum hine inde in milleis curiosorum agmenta&sperimina prostant Nee silentio plane praetereundum steleton istud elephantilium in arenaria quadam Nnna in Thuringit no469ς ἀ- lassium, eujusdem molarisu. libra ponderavit, cornua
8쪽
ψes potius&remus dentes prostantes ebur dicti, qux tuor ulnas longi. Naxe cornua insimul certissimi pose sunt esse testes ejusmodi dentes non giganrum, sed potius elephantum me offa hoe sceleton peculiari epistola siti. Emest. Tentaelio ad Druint ingliab echium,
Consit. libliotherarium Maeni Ducis Hetrariae exarata descriptum est in qua satis eritdite optimisque argumentismonstravit haee olae non gigantum, sed elephan. tum esse reliquias Leuchfeld in Antiquitatibus Gan. derihelmensibus pag. 6 . mentionem quoque fecit eo ecuiusdam gigantis ted aedit, se hae probe inlpecta, vidisse, non ginantis sed Ceti piscis fuisse costam, ver haeius sunt sequentia dii dim Elagatvidit Stilli g, Ridi
qirae de gigantum putatiliis ossibus 5 dentibuς, occasio ne binorum Vienna Austriae obsier atoriam magnorum dentium, quos rude de credaeum homiuum genus ex gigantis cuiusdam maxilli desiumtos esse firmiter erede
re hae vice potuerimus. Vale reliquum, publico artis medie & eientia naturalis hocio perenna seliciter. Serm. o Tenb. d. r. Septemb. 729.
