장음표시 사용
661쪽
Omnes, tanquam si tu esses, ita suerunt. Nihil hominum sermone soris clarius. Ego tamen teneo ab accusando vix me hercule : sed tamen teneo , vel
quod nolo cum Pompeio pugnare satis est , quod instat de Milone ), vel quod iudices nullos habe
mus. Aποτευη in formido. Addo etiam malivolentia in hominum; et timeo , ne illi. me accusante, aliquid accidat; nec despero, rem , et sine me, et nonnihil per me, confici posse. u. De ambitu postulati sunt omnes, qui consulatum petunt: a Memmio, Domitius ; a Q. Curtio, bono et erudito adolescente , Memmius; a. Q. Pompeio, Messalla ; a Triario, Scaurus. Magno res in motu est: propterea quod aut hominum , aut legum interitus ostenditur. Opera datur , ut iudicia ne fiant. Res videtur spectare ad interregnum. Consules comitia habere cupiunt: rei nolunt , et maxime Memmius , quod Caesaris adventu sperat se suturum Consulem. Sed mirum in modum iacet. Domitius cum Messalla certus esse videbatur. Scaurus refrixerat. Appius sine lege curiata confirmat se Lentulo nostro succes
surum ; qui quidem miri sicus illo die quod paene
pineterii suit in Gabinium: accusavit maiestatis,
met enim ne propter malivolentiam hominum ex ipsa sua aecusatione Ga-hinio aliquid emolumenti accedat.
Atil hominum, retii legum) Aut ean didulorum , si condemnantur ἔ aut legum, si ahsolvuntur. NAN.A. eri tu orbem' minime r quia cum imperio erat: aed in Galliam Togam Caesaria provinciae partem . quae ad suffragia veniebat. ID. έ Sane uterque eos. saetus anno
Qitu prosectus esset, Praedonea pere tua absentiam maritima Syriae loea vastarunt. Quo facto , putili sis ea, quae de publieo redemerant, exigeratioti lietiit. Dio lib. XXXIX. MAR. nn eo ) Antique . pro lenes me. ID. De eitis petitione consulatus, iti qua Cieero Miloni, Pompeius Guttae savebat es. aes O Fe. III, 8.Λποτιυγμα ) Institieem suecessum, hoe est absolutionein Gabivit. Namiano χχάυω, spe frustror . non ob tineo. ΜΑ .ca Fortasse legendum aecediae. Ti.
662쪽
nomina data, quum ille verbum nullum. ΙIabes so-
3. Domi recte ; et ipsa domus a redemptoribus tractatur non indiligenter. Vale.
Scr. Romae circa id. Octobr. A. V. C. 699. Scribit de occupationibus suis et rebus domesticis 3; de comiti Ortim dilationibus a p de Gabinio ambitus reo 3i de Q. Cicero iis fili studiis 4. MARCUS Q. FRATRI S.
Occupationum mearum tibi signum sit librarii manus. Diem scito esse nullum, quo die non dicam pii eo. Ita, quidquid conficio, aut cogito, in ambulationis sere tempus consero. Negotia nostra sic se habent: domestica vero, ut volumus. Valent pueri, studiose discunt, diligenter docentur, et nos, Et interso amant. Expolitiones utriusque nostrum sunt in manibus: sed tua paene ad tectum. Iam res rusticas Arcani et Laterii, praeterea de aqua et via nihil Praetermisi quadam epistola, β quin enucleate ad te perscriberem. Sed me illa cura sollicitat, angitque
663쪽
658 EPisT. AD QUINTUM FRATREM vehementer, quod dierum iam amplius L intervallo nihil a te, nihil a Caesare, nihil ex istis locis, non modo literarum, sed ne rumoris quidem asiluxit. Mea uicin iam et mare istuc, et terra sollicitat: nequo desino ut sit in amore ) ea , quae minime volo , cogitare. Quare non equidem iam te rogo, ut ad mode te , de rebus istis scribas nunquam enim , quum potes, praetermittis , sed hoc te scire volo, nihil
fere unquam me SiC EXSpectasse, ut, quum haec scribebam , literas tuas. Nunc Cognosce ea, quae Sunt in republica . Comitiorum quotidie singuli dies toIIuntur obnuntiationibus, magna voluntate bonorum omnium: tanta invidia sunt consules propter suspicionem Pactorum a candidatis praemiorum. Candidati Consulares quatuor, Omnes rei: causae sunt dissiciles; sed enitemur, ut Messalla noster salvus sit; quod est etiam cum reliquorum salute coniunctum. Gabinium
de ambitu reum fecit P. Sulla, subscribente privigno Memmio , fratre Caecilio Sullae filio. Contra dixit L. Torquatus , omnibusque Iibentibus non obtinuit. Quaeris, quid fiat de Gabinio 7 Sciemus de maiestato triduo: quo quidem in iudicio odio premitur omnium
generum; maxime testibus Caeditur; accusatoribus frigidissimis utitur. Consilium varium: quaesitor gravis et firmus, Alsius; Pompeius vehemens in iudicibus rogandis. Quid futurum sit. nescio: Iocum tamen illi in civitate non video. Auimum Praebeo ad illius perniciem, moderatum; ad rerum Eventum, lenissimum. Hubes sere de omnibus rebus. Vnum illud addam: Cicero tuus nosterque summo studio
anno a eoustilibus nolebant, ne praemia consequerentur paeta Memmio et Calvivo, nautaribuseauclidatis. Man.
664쪽
est Paeonii sui rhetoris, hominis, opinor , valdi exercitati et boni. Sed nostrum instituendi genus esse paullo eruditius, et Θrri τερον, non ignoras. Quare neque ego impediri Ciceronis iter, atque illam disciplinam volo, et ipse puer magis illo declamatorio genere duci et delectari videtur. In quo quoniam ipsi quoque suimus, patiamur illum ire nostris itineribus;
eodem enim perventururi esse Considimus. Sed tamen, si nobiscum eum rus aliquo eduxerimus, in hanc nostram rationem consuetudinemque inducemus. Magna enim nobis a te Proposita merces est, quam certe nostra culpa nunquam minus a Ssequemur. Quibus in Iocis, et qua spe hiematurus sis, ad me quam diligentissime scribas velim.
Ser. IX Lal. Nov. A. V. C. 699. De Gabinio propter accusatoris et subscriptorum isantiam, iudieii sordes, et Pompeii contentionem absoluto, scribit, et quare eum nec defenderit, nec accusarit, sed tantum testimonium contra cutim dixeris, Ostendit i; de versibus quos Q. Cicero a Marco scribi voluerat αἱ de tabliotheca Quinti euranda 3; de aliis quibusdam domesticis . MARCUS Q. FRATRI S.
Gabinius absolutus est. Omnino nihil nccusatore Lentulo, subscriptoribusque eius insantius, nihil illo consilio sordidius. Sed tamen, nisi incredibilis contentio, et procos Pompeii, dictatorae etiam rumor, plenus timoris , fuisset, ipsi Lentulo non respondisset, qui
665쪽
66o Ei 1 ST. AD QUINTUM FRATREM
demnatus sit XXXII, quom Lxx lulissent. Est omnino
iam gravi fama hoc iudicium , ut videatur veliquis iudiciis periturus, et maxime de peCuniis repetundis. Sed vide, nullam esse rempublicam, nullum Senatum, nulla iudicia, nullam in D ullo nostrum dignitatem.
Quid plura de iudicibus 2 duo praetorii sederunt, Domitius Calvinus; is apexte absolvit, ut omnes Viderent: et Ca o; 4 is, diremptis 4 tabellis, de circulo
se subduxit, et Pompeio Ρcimus nuntiavit. Aiunt nonnulli, Sallustius item , me oportui SSe accusarct. Iis ego iudicibus committerem 2 Quid essem, Si, me agente, esset elapsus 7 Sed me alia moverunt. Non potasset sibi Pompeius de illius salute, sed de sua dignitate mecum esse certamen; in urbem intrasset; . ad inimicitias res venisset; cum Aesennino Samnite Pacidianus comparatus viderer; auriculam sortiisse mordicus abstulisset. Cum Clodio quidem certe rediisset in gratiam. Ego vero meum consilium si praesertim tu non improbas vehementer approbo. Ille, quum a me singularibus meis studiis ornatus esset,
quumque ego illi nihil deberem, ille mihi omnia;
mere inculcatum putat. T. et sensus est: sed tamen, nisi pro Gabinio intercessissetit sive pre eea Pompeii, sive dietaturae eius ruismor, ex qua maxilue timebant iis dices, Gabinio ne aeeusatori quidem Lentulo respondisset. Nam licet ineptus lite suetit, et eousessus iudicum venalis; tare en ex Lxx, qui gententiam tulerunt. xxxIi condemna runt. Consule ad Attie. IV, is. 6.
3 Non is qui postea Vticensis δἰctus est. Is enim h. a. praetor erat, sed alius ) sie ieete Nanuti pro eo. quod olim vulgabatur . di mis. Cis to vhi iudices eirea praetoria tribunal sedentes aeuientias tulerant. MAI. Pompeio) Extra urbem. Nam erat eum imperio. Id eonsrmant illa, quae paulo post sequuntur verba : In urbem introisset. tu. Cum Aesernino) insigne par gladiatorum indoctum videretur, ut 1 i-eidiantia etini Aesernino pugnatrarus rde quihus Luellius p eta Vide li-hallum de optimo genere oraticat'.
666쪽
ta mon in republica me a se dissentientem non tulit nihil dicam gravius , et minus potens eo tem Pore, quid in me florentem posset, ostendit. Nunc . quum ego ne curem quidem multum posse, res quidem publica certe nihil possit, unus ille omnia possit, cum illo ipso contenderem 2 sic enim iaciendum fuisset. Non existimo te putare, id mihi suscipiendum suisse. Alterutrum, inquit idem Sallustius, defendisses; idque Pompeio contendenti dedisses. Etenim vehementer orabat. Lepidum amicum Sallustium, qui mihi aut inimicitias putet periculosas subeundas fuisse, aut insam iam sempiternam. Ego vero hac me diocritate delector: ac milii illud iucundum est, quod quum testimonium secundum fidem et religionem gravissime dixissem. reus dixit, si in civitate licuisset sibi esse, mihi se satisfacturum: neque me quidquam
2. De versibus , quos tibi a me scribi vis , deest mihi quidem opera, quae non modo tempus, Sed
etiam animum vacuum ab omni cura desiderat: sed abest etiam ho σιο ς. Non enim sumus omnino sine cura venientis anni: etsi sumus sine timore. Si
mul et illud sine ulla me hercule ironia loquor tibi
istius generis in scribendo priores partes tribuo, quam mihi. 5. De bibliotheca tua graeca supplenda, libris commutandis, latinis comparandis; valde velim ista confici, praesertim quum nd meum quoque usum spectent. Sed ego, mihi *si ista per que in agam knon habeo. Neque enim venalia sunt, quae quidem
i) Iunius malehat aliartim igitur. Satis aeria m) Cealiam relaturum, Iti ei irata.) Si ab olutus esset. Da- quod eum non accusassem, testimonio annali enim de maiestate exulabanti conieutus. ID. Mas.
667쪽
662 EPIST. AD Qv INTVM FRΛTREM placeant, et confici nisi per hominem et perit timet diligentem non possunt. Chrysippo tamen imperabo , et Cum Tyrannione loquar.
4. De fisco quid egerit Scipio, quaeram. Quod vi
debitur rectum esse, Curabo. De Ascanione, tu vero
quod voles, facies: me nihil interpono. De suburbano quod non properas, laudo: ut tu habeas, hortor. Haec scripsi a. d. Ix Lalend. novemb. quo die ludi committebantur, in Tusculanum proficiscens, ducensque mecum Ciceronem meum in Iudum discendi, non lusionis. Ea re non longius, quam vellem , quod Pomptinio ad triumphum a. d. m non. novemb. volebam adesse. Etenim erit nescio quid negotioli. Nam Cato et Servilius, praetores, prohibituros seminantur: nec, quid possint, scio. Ille enim et Ap pium consulem secum habebit, et praetores, et tribunos plebis. Sed minantur tamen: in primisque Αρηπυεων Q. Scaevola. Cura, mi suavissime et carissimo
Haeo Aerario. Bae de re extrema epistola sequenti hia verhise Al a rario puto confectum esse, dum abatim. Quaerere praeterea, quid plane rei Lit, inepti hominis esset, vereque, qtiod aiunt, nodum in scirpo quaerentis. ID. Stihuphano Emendo. Stipra. ID.
Falso Ernestius hoe longius de tempore aeeepit. Cieero ait se propterea non in villam longius a Roma dissitam abire, sed tu vietuo Tuscu- .lano manere, quod velit Pomptinio ad triumphum adesse Aρη πυεωυ Martem spirans. Di elum de iis, qui terribile quiddam vultu prae se serunt. Sie in epist. ni Attietim ii lib. XV : me loco, fortibus sane Oetilia . Cossitis c Martem spirare dieeres se in Siaalam non iturum. Api dixit Aristopha
668쪽
Ser. in Tuseulano exeunte mense Nov. A. v. C. 699. De libris de republica e Sallustii consilio restagendis I, et de Caesaris erga se amore scribit a ἔ ad Mersus, quos Quintus a se scribi uoluerat, sibi tempus et alacritatem deesse 3; denique Gabinium cur non defenderit k; de libris Quinto emendis S; de eius negotiis argentariis , et de tragoediis a Quinto fer cis 6, . MARCUS Q. FRATRI S.
Quod quaeris , quid de illis libris egerim , quos,
quum essem in Cur'vno , scribere institui; non cessavi , neque cesso: sed saepe iam scribendi totum consilium rationemque mutavi. Nam iam duobus sactis libris, in quibus, novendialibus iis seriis, quae fuerunt Tuditano et Aquilio consulibus , sermo est a me institutus Africani, β paullo ante mortem , et Laelii, Phili, Manilii, Q. Tuberonis et Laelii, generorum Fannii et Scaevolae; sermo autem in novem et dies et libros distributus de optimo statu civitatis, et de optimo cive: sane texebatur opus luculenter, hominumque dignitas aliquantum orationi ponderis asserebat. Hi libri quum in Tusculano mihi legerentur, audiente Sallustio, admonitus sum ab illo, multo maiore auctoritate illis de rebus dici posso, si ipse loquerer de republica, . PraeSertim quum essese non Heraclides Ponticus, sed consularis,. et is, qui in maximis versatus in re publica rebus essem; quae tam antiquis hominibus attribuerem, ea visum iri sic laesse ; oratorium sermonem in illis nostris libris, β
i) De republiea. έ Qui ipse quoque de republiea
a) A. V. c. 624. scripserat. 3 Iunioris , ipso illo anno luter- έS Tribus de Oratote. secti.
669쪽
quod esset de ratione dicendi. belle a me removisse; ad eoν tamen retulisse, quos ipse vidissem; Aristotelem denique, quae de re publica et praestante viro scribat, ipsum loqui. Commovit me, et eo magis,
quod maximos motus nostrae civitatis attingere non poteram, quod erant inferiores, quam illorum aetas, qui loquebantu n. Ego autem id ipsum tum eram sequutus, ne, in nOStra tempora incurrens, offenderem quempiam. Nunc et id. Vitabo, et Ioquar ipse tecum et tamen illa, quae institueram, ad te, si Romam venero, mittam. Puto enim, te exi Stimaturum, a me libros illos non sine aliquo meo stomacho esse relictos. 2. Caesaris amore. quem ad me perscripsit, unice delector; promissis iis, quae ostendit, non valde pendeo; nec honores sitio, nee desidero gloriam ; magisque eius voluntatis perpetuitatem , quam promi9sorum exitum exspecto. Vi Vo tamen in ea ambitione et labore, tanquam id, quod non postulo , EXSPectem.
3. Quod me de iaciendis versibus rogas, incredibile
est, mi frater, quam egeam tempore: nec sane satis commoveor animo ad ea, quae vis, canenda. 4 Θώσεtς vero ad ea, quae ipse ego ne cogitando quidem Consequor, tu, qui omnes isto eloquendi et exprimendi genere superasti, a me petis 3 Facerem tamen.
ut possem : scd quod te minime fugit) opus est U
Poema quadam animi vis critate, quam plane mihi tempora eripiunt. Abduco equidem me ab omni rei publicae cura , dedoque literis ; sed tamen indicabo tibi. quod mehercule in primis te celatum volebam. Angor, mi suavissime frater, angor, nullam esse rem publicam, nulla iudicia , nostrumque hoc tempus
Honores allis Ambr. is, io, et have aedem verborum leuuii Fe. L iud. et ed. Victorii, sitis hono/Us, Mutivolis. Tvp. Argumentia, materiem.
670쪽
LIB. III, EPisae. 5 6 aetatis, quod in illa auctoritate senatoria uorere debebat, aut forensi labore iactarie aut domesticis Ilieris sustentari; illud vero, quod a puero adamaram, Aiis πιστεύεω , καὶ υπείροχον αὐλων , Ilotum occidisse, inimicos a me partim non oppugnatos, partim etiani esse defensos; meum non modo animum, sed ne odium quidem esse liberum; unumque ex omnibus Caesarem esse inventum, qui motantum, quantum ego vellem, amaret, aut etiam sicut
alii putant hunc unum esse, qui vellet. Quorum 'amen nihil est huiusinodi, ut ego me non in Mita Consolatione quotidie lenia se sed illa erit consolatio ma Xima , .si una erimus. Nunc ad illa vel gravissimum accedit tui desiderium 4. Gabinium si, ut Pansa putat oportuisse, defendissem. concidissem: qui illum oderunt ii sunt loli ordines , propter quem Oderiant, me ipsum odisse coepissent. Tenui me, ut puto, egregie, tantum ut
sacerem, quantum Omnes viderent. Et in omni summa, ut mones, valde me ad Otium Pacemque Con Verto.
5. De Iibris, Tyrannio est cessator: Chrysippo dicam ; sed res Operosa est, et hominis perdiligentis. Sentio ipse, qui in summo studio nihil assequor. De
Latinis vero, quo me vertam, nescio; ita mendose et
scribuntia P, et veneunt; sed tamen quod seri poterit non negligam.
qui omnia adiurant, debere tibi valde renuntiant. 3Ab aerario puto consectum esse, dum absum.
i) Semper fortiter agere, et aliis ex animo planeque sua sponte amare praestare. llias. Η, 93. MAN. Qui Meve ) Quasi inina Caesar non et) Quae epistola non exstat. allevius eo in nodi spe, sed vere atque . 3) For asse legendum . al qti idem