Iesus puer poema Thomæ Ceuæ Soc. Iesu Iosepho primo romanorum regi sacrum

161쪽

Nee minus e roseis manabant dulcia labris verba, quibus blandum saeua inspirabat amorem.

mihi dilecta ante alios Samaraea iuuentus, Si me progenitam caelo, non si dera rursum Optarent reducem, si non in patria Olympi amprimum inueheret sellantia limina coniuxue Haec sedes, fateor, prae cunctis una teneret Immemorem caeli . Terras inuita relinquo, si Zodae queo, extremum lactamis obtestor amorem. Vos contra, si quid merui, per numen trumci, feniugis atq; meum, Tota instaurate quotannis , Ei memorem iurate fidem; eq; axe supernam

Credite descendisi Deum bi poscimus lira,

e leges alias pono Sint libera cuique Arbitria, C et Viros ad votum fingite mores; ue adeo immites posthae imponite Diuos Gentibus. O miseri, caecis terroribus a liHuc serae G vana silerum formidine lusis

Talibus in speciem blandis nequissima virus Condibat dicitis. Frondentibus orgia s luis Interea, latisque choris, largoque Lyaeo, Infernisque epulis noritem gens capta trahebat Mentitamque Deam stupet, at descitque tuendo, Tam belle ad lunam picios mouet arte cothurnos, Sic se rotat auratam, gemmisque micantem

162쪽

LIBER NONUS

ARGUMENTUM.

Oppidani, irrito successu, nouis infortunijs,

IESUM vestigant. Tandem Dei para quere lis motus Deus Pater Angelum mittit, qui prinnam, viatoris senis habitu, Puerum uadicat deinde excantatoris praestigias in sylvadi impat .lESVS in templo Patribus subobscumie se manifestat. Denique Matri redditus in patrium oppidum caelesti comitatu regrediens, a Nazarenis agnoscitur.

AE quibus haec pellex gemmato praebuit auro Toxic t vae populis , quos ilia a flauerit ore et a quibus inque aures fatali murmure cantris Verba susurrauit Nam nunc quoque subdola tulius In Carios , inque ora migrat pestemque per urbes Incedens , lethumq; ehit mortalibus agris. Fuluia narratum, seclis conscia uetostis Haereses Nec ero assimilis se Nam postquam perfida tandem,

rtim, Ebio lassorte obita ut perhibent his gium Jtetit ante tribunat 3

' h . iiii Iegeo ecquid de Puero tot damna ferente

unde OrtV. Sensiret procerum petij niger undiq; coetus. autem, Quantum potui mortalibus, inquit,

163쪽

Nil mortes super idi. Tum celsa Manetes Tempora concutiens , proceraque cornua In illos Mentiris scio latet, inquit, corpore Numen, Nec verum hanc hominem temerarius asserat illus Asserit extemplo Beton, magno ore refellens Dicta Deumq; negat ue si quis putat, huic ferus amens Intendi litem bellum. At putat esse Manas Exurgens contra contenditque arduus alio Numine progenitum, magno Genitore minorem. Paulatim incaluere animi, discordibus irae mentibus rupere, atque implacabilis orta Seditio ue in i has inque in St x didita partes.. Mens es Tartareis gensj immolitis . Ante Versus eat Padus , aut duro se robore sectat

dercus umi, quam quod semel asseruere retractent. Ergo intestini immortalia semina billi Lu ia telo fuerant nisi dira venefica prompto Consili illatas sedasset prouida turbas.

Scilicet hoc, inquit, velit hostis, et ille supremum Dum obis parat excidium, noua regnaq; condit Vos furor, rixae teneant m mutua bella.

ui agite, e quando sedet baec sententia discors, Haec eadem vestris prosit discordia rebus. Hos serite errores terris, hanc spargite labem

Vtiliter, miseri sua quisque ad signa sequacet Mortales trahat ipsi autem in sua damna mitissmHanc estram dirimant di, o sanguine ii m. T re

164쪽

Sic ait inferno placuit sententia regi; Collatisque simul ceruicibus , assensere Concordes omnes. Oli data cura per orbem Ferre tot ambiguas tricas, quas saeua sub Orco Edidicit prius, cy libros dige sit in amplos Per capita. Inde dolis instri ia, atq; arte nocendi, Protinus Q ptum, atq; Afros iasiamque per omnem, Nunc has nunc illas Erebi sibi sedula turmas Adiungens, tabent, contagia, dira ' sparsit. Ex illo quis acerba virum, quis funera fando, Fatales t vices memoret Nusquam illa quieuit , Tot sese infacies vertit, tot nomina sumit, urbibus opponem urbes, regna aspera regnis. Nec mora, nec requies volat exitialis Er Innis, Hostis acerba ferox, ciuili sanguine gaudens, e mbitiosa tenax , popularis , perfidi, mendax

Ploc superi, monstrum, hanc terris auertit pestem. Sed iam puniceo surgens aurora penates,

A tura diem roseo reserarat lampo. a arei vero loca per fluestria circum Ne -icquam exierant; atq; arua, atque oppida late Vndique lustrarant, Carmelum, Galgaia, s omnem Iordanis vallem verum spes irrita rursum, Proiectasq; labor in caelo fusa procella Sub nocilem improuisa ruens, commixtaque grando Terruerat cunctos , profugique in ierii redibant. Accidit fessis aliud miserabile. Namq; Illa recens hospes ruris, quam diximus, Agar Enga b

165쪽

E adde , inter fremitus sis murmura venit, Vastβm ingressa nemus perplexa per Via Disae, Vltima dum sequitur comites ignara tarum; Olli surreptum violento turl in velum, Delatumq; procul dumoso cespiti inhaesit Iniecit , moram. Ruit humens imbrifer Auster In faciem, O virides vestes rapit, atque capillos. Nequicquam socias, quas impetus, o Euro Praecipites agit, infelix clamore vocabat uel Iec meminit callis , ne quo se tramite ducat: Pallintemque metu nox denique caeca tenebris Occupat errantem; collectisque omnibus , una

'Defuit ipsa etiam, ij sponsum, comitesqueffulit.

Talibus implicitum mens prouida Numinis arte modum inlexuerat mirum; quo latior inde Exitus extremus foret, atq; in gaudia tandem

Cura ingens , actusq;. i longas maeror abirent. Iamq; fere medium sellata in veste tenebatdi umida nox cursum pluuiae ventiq; Nieravi,

Nec sonitus nec murmur erat, nisi fontium ab aliis Stillantum ripis, m moti leniter Austri. Ipse procul Iomnos labenti flumine torrens Conciliat, longeque canum latratibus arua Responsant i tacito dum curru argentea luna

Alia polo incedit per opaca silentia mundi. Heu misera, heu sola in tenebris sancti ima Mater,

166쪽

Et fletum augebat vicinus lectulus ille, Sed vacuus, quo membra Puer componere fuerat: nihi nam pleno lucens ex aethere cornu Cunesta ostendebat mansisto lumine nunc frons munc decor, o facies, diu absentis imago Ante oculos redeunt, nunc vox hesternaque dicia. Heu se desertam tenebrosa in nocte relictam, Confusamq; malis Nam quid , pulcherrime rerum, V id tantum aiebat, potui delinquere mater 3 Mater amans , alte nimium sub pectore telo Iola graui Te, summe Pater, te conscia testor, Non aliud peti , aut volui quantum aegra recordor V am meus et Natus , praesenti numine, certam Ferret opem fessis tamen visimul ille lateret: Haec mens, hic animus fuit at non ut miseram me Desereret fugiens bus Onquam velle latebras Infelix potui haec Genitrix ibi vulnera ferre'

Haec lacr ramis precibusque in me conuertere tela'

O Nate o tristes desolatique penates lo domus o patria infelix At sera querelis

Tempora debueram, cum primum conscia casus, ei remetiri sigil cundiaque solers, Dum a iura recens, exquirere ue tale nec ulli Antea oportuerat poscenti credere pignus; Nec sinere ipsa manu prensum diuelerrinquam.

Nunc quid ago' quo me infelix resacia verto orba parens , deserta supens , confusaq; ludiu' Quam superum nemo alloquitur, lenitusq, relictam

167쪽

E caelo inuisit nemo nam te, Puer alme Sublato, vidua haec miserae quis limina curei 3 Hic meus est dolor, hoc ulnus tili fletus inundans Heia sae lamenta negat tibi, sancte ueste, Displicuisse aliquid terra unde, matre relictis

Fugeris ad superos ue nec verba extrema dolentis Ferre, nec amplexus oluisse, nec ultima matris Oscula plorantis cur aegram , Nate, Parentem

Sic fugis Hὶc rupto lacumarum gurgite, flebat mixa horo lassam ceruicem multa volentem Dicere praela gae edi calidae lacrram impediebant Queis oculi vultusque pluunt, vestesque sinus' se, Et madet ipse horas . Superum moestissimus stat

Septus nube chorus , miserans graue vulnus manu is Nammeus ipse Pater cun iis praeceperat ante C litibus, ne quis latebras, furta doceret; INec pietas quemquam miserae lamenta mouerent. Heus caelum tetigit moeror quoque Nigra repente Delituit luna in nimbo, rursum tonat axis, Annosaeque sonant quercus rursum infremit Auster Insequiturque imber, densarumque agmina aquarum, Fulguraque, σgrando veluti si corruat aether

In praeceps iungantq suo pia Lydera fletus A caeli terraeque Sator, cui iusta peracita Virgine tandem visa est mensura doloris; Νοn lira ingentem passus procedere curam. E,1 ad se geniam Mariae vocat ore sereno, Finem allaturus o mis . Iurit istic tranet

Nabi ia

168쪽

NGila, opemque ferat , fletu que absterga amaros Parthenidi, icijs exin mendacia fisi

Excantatoris retegat, penitusque resoluat Taenarias fraudes Libani de vertice iam sol Extulerat matutina intero dera currum;

Dispulerator Austrum summis de cotaus aura Carmeli spirans ad aethere lapsus ab alto Aerj positis pennis, nitidaq; iuuenta,

Induit ora senis Sol ma venientis anhelaque Ora labore etiae, gressumque imitatur euntis. Et iam NaTareae matres per proxima rura Sossicitae exierant, primi ut luminis ortum: Ante alias vero iustissima Parthenis ibat,

suam fidae comites Debora, e Susanna sequuntur. Has τι prospexit iridi e convalle viator, I irgo tamen prior haud longe consederat aegra)Adstitit ante oculos , placidoque haec ore locutus. Dicite, montivagae matres, quot adhuc stadia squIn iuga olivifera Sunae 3 Lua haeccine tuta Semita' an a fluuio dextrorsum tendimus 3 Olli Susannae Exiguum saperes iter amne scundo Carpe viam, qua prona ferunt decliuia vallis.

O ferae, excepit semo , qua cura vagantes I tu egit ' quidue illa procul comes altera plorat ' uoue tenetis iter es Largo tum Debbora fetu Ah pater haud, inquit , nostrae tibi nomen ad aures Fors unquam acciderit Mariae. Non vlla sub axe Sax. Aior in terris nec fas modo singula fanso

169쪽

Enarrare tibi . Sed nune tristissima natum, Cui non et D parem tulit aetas, nec fere τί i am, Iam dudum vaga per montes, perq; oppida iussit

Amissum, et remur, Sol mis. Stetit arte viator, Multa animo eluti reputans Duaque prehenso Incubuit mento, paulumq obtutibus haesiit Intentis, nutu pendente. Inde ora serenans,

Ouae Paeti pecies 3 os 3 aetas color' inquit: Hunc ego fortasse . . . ni trepidis imul traque di by Laetitia inuptis tanto spes impete oborta' mbae sollicitae faciem, vestemque coloremque, Etatem, crinem, Vocem incessumque docebant; Sicubi vidisset forte unquam , aut cubi quidquam Audi et Sol mis, ait ille, simillimus annis, Nunc ibam recolens fac, a Salomonis in aede Nuper erat. Sed enim veniam permittite didiis)Pulchrior illa oris species, quam patria vobis Ferre queat tellus; nec talem iderit sequam

Mortalis, reor: π certe tam rara venustas

Caelesti de stirpe venit. Tanto altius illa Tolle e spem latae, ins vivis depingere pulchra Ora modis, alijsque super muliebribus ambae Indicj in stare nouis. Vbi plurima vero, Vi solet, hine atq; hinc dubia explorata viator Longum iter, atq, alias lassus praetendere curas: Iam simile hinc abeam, nam semita longior urget In patrios colles Simul haec, simul ore sereno

170쪽

O fortuniitae Tanto iam tempore vobis

Lux demissa polo nec vestris credita emis A funera nostis adtac 3 Vobis Regnator Olympi Sorte datus, vestras Numen latet hospes in oris O us accelerate gradus, contendite cursu In sacras aedes Deus est, Deus ille Puellus, uem vestigatis. Tum demum fulguris instar CBica lux animis fulsit Pavor in metus ingens

Principio attonitas tenuit dein vocibus altis Laetitiae astum nemus i livere: Assaria, Huc ades, inuentus 'uer est: sonat undique allis Inuentum inuentum Iesum . Quam saepe videmus Noctibus aestiuis clarescere uti ia repente Ignibus ictu oculi parsis, qua luce renident Tecta atque arua procul, prius atra abscondita nocte; Vir linis haud aliter vox improuisa tenebras Dispulit ex animo iuuat usque atq; Usque morari, Atque audire fui certa 1gumenta Puel;

Singula nersnis, nunc haec nunc illa rogandi. Sed non ferre moram senior: Vos te, monebat, Dum permittit adhuc sol altior axe: auete, Nam, si quando unquam , rapido se gurgite torquet Imbre Cison no iurno audias, qui flumine oberrans Hinc rursum tranandus erit neu sidite ponti. Psaud procul ad stadium ense vos crambula fune Transuebe, inde ferent trito vestigia calle. His latae indicij matres diuina canentes Detersis ac mi ibant ceu ro fidus aer