Iesus puer poema Thomæ Ceuæ Soc. Iesu Iosepho primo romanorum regi sacrum

81쪽

Qid totum tui vallis deserta merera' Nam puto te Sol mi natam, quam fors mala nostris Errantem impulerit terris non ista paetas Fert si quidem regio tales , nec paruuis iste

Agrest de rure venit. Tum regia Virgo More suo arridens, risu quo cuncta serenat, uoue genis accedit honos, visque aurea dicitis ue gnata, o nostros, inquit, miserata labores

suae tibi pro meritis, pau percula es ipsa referre Dona queam Siquidem nobis quoq; parua supellex, O suetaeque manus calathis atque hic lonus infans,

ut mecum graditur, sortem fert equus eandem. Na arides fumus: Enonis nissi dissita vallis, Quam petimus, celerare gradum, solemque praeire Cogeret, haud equidem, tanta est tibia alia fandi, Hospitium abnuerem . Hic studio queribunda puella Extenuare viam, digitoq; ostendere colles, Vicinumque amnem, multum superesi diei. uamquam etiam noctem si fas traducere nostris

Agontanis lar lus , non pauperis, inquit , gesti unera, quinestiles uae, melimelaque deerunt,

estq; olera, inpoma, refolijsi ultus acernis Lectulus; quidquid locus asper . inuida votis Pauperies tulerit. Dein subdidit , ut prope luam Iordanis, nussi deprensa huc usq; , per auras vox incerta senet, scopulisque e r montibus erret.

Multi illam studio nequicquam, atque aure secuti Saepius amnico, malios per deuia traxit,

82쪽

Implicuitque error . Sed non his Diva moueri, I leo comitem melle; ianitas retinere sequacem, e ultu scio O bono lenire dolentem, Seque breui reducem multis promittere. At illa Obsequio Recibusque moras inne iere Saltem Vicinum liceat tecum mihi scandere montem, Vnde, ait, angustum callem, flexusque viarum Ostendam, paucis compendia nota meisque Interea, supplex oro te quas, parumper Filiolum committe minis, qui iam nequit ultra Exiguos passus trabere inter saxa . istud Diua tulit, variysque modis fallebat amantem, Quam nullis poterat procul inde uellere dicitis.

At saltem aiebat, saltem hoc ne despice lactis Laisa via exiguum , quod fas mihi porgere , donum: Ipsa manu expressi nuper. Simallec, simul urnam,

Et situlas posuit , mersitque in lacie salignam, Eduxitq; grauem pateram, quam Virgo prehendit, Admouitque labris Pueri; tum ne laris hausit o reliquum fuerat: nec rursum ut sumeret, et e obtinuere preces Rursum instaurare querelas, Rursum inopes spei re lares. Sed denique ictia Haud tenuit lacrymas; atq; traque brachia tendens,

Exigui pretium potus quale poposcit.

Mater, ait, quando famulam comitemque recusas, Nec te alias reducem forte,nquam asia reui amiPς te, per superos, perque haec gemina bera, pulcher Qua Puer hic quondam pressit; permitte Melis

83쪽

Suauiolam libare tuo nil scimus vltra. Quid non ingenuus candor molesque adici,

araq; pastorum simplex audacia possinit

Nam meruit felix quod non permiserat BCaelica fors inum ahris , duo ferre tenellis Oscula pura genis Tum candida Parthenis V nunc, Sisque memor nostri Procul hinc scatet exiguus fons :Ouamprimum inuenies, pecora illuc cogito spostquam

brex omnis biberit, itrea te respice in inda. Dixit, scin viridem collem vestigia orsit In collem, unde amnis longas , nemus inter opacam, Cernitur ire etias M amaena serpere valle. ingulta mouens animis ibat quoque rustica virgo,

Fragrantemq; zia redolenti l chnidis auram Attonita hauriba, qualem violaria nulla, Nec rosa, nec aliunca recens, nec amaracus halant.

Vnde do hic mirus ' quae iis quae copia florum 3Vnde aura e Eo adspirans tam suauiter ori Confitit explorans vestes singula mirans

Ter circumspexit ue patulis ter naritus ambas Admouitque manus essed quis deprendere unquam 'adippe labris frisgrans ille haeserat halitus ollis, Queis tria Narario nuper dedit oscula Flori. Venit ad imbrosam platanum, quam subter opacus Alluerat riuus riuum obsedere capellaContinuo saturique aedici atque ibi pura ouieuito ba itro similis , super adstans Tertice prono Se liouid in speculo vidit ue deceptaque visu 1 e

84쪽

'FUtit extemplo . Vix primum credidis nia Lumina bis verti retro, si forte puellae tergo peregrina foret, δι cerneret amnem: Bis mersit furtina manum,si forte sub indis Altera virgo foret , sagno quae pulchra lateret. Non erat illa prior Dictu res mira capillos, Ora , genas , vultus speciem mutauerat omnem. mpha videbatur , quales finxere poetae Cor cias Imphas, venatricemque Dianam. Quae noua, facies s quo nuper fusa recessi setque ubi meme ipsam demens Ilita reliqui 'Me rapuit certe latrunculus ille uellas Atque aliam ibi substituit. Sic illa furebat Miraturq; anceps cur fons C stallinus illi Non aliter Cestem pariter , craterase pingat.

Ter frontem rugis contraxit, terque serena Explicuit, formam experiens ter candida risit Mille modis vari, Anxitq; corallina labra, bomposuitque comas, humerisque aptauit trisqS Intenditque oculos, o mouit eburnea colla:

daspi magis decuit formas se flexit in omnes, Nec potis est amens viridi discedere ripa. Discessit tandem notis incognita Diuis. Utque domum rediyt, matremq; patremque fefellit, uncii renarrauit ue dubium quibus abstulit omne

Vox prior, . naeuus faciei in parte relictus, Natiua ' genis picae . Miracula fontis continuo pagos vulgauit fama per omne s

85쪽

Atque illuc multa indigenae tenere puella,miferae lusis totis in te la reNam Multi etiam thalamo pulchram sibi iungere Sympham

optauere proci, quos illa exosa maritos Auersata fugit, nemora inter frondea vitam Exa iura breuem ue namq; illam funere acerso

Mors tulit impatiens, septem post inuida lunas. Historiae haec series. Nomen longinqua vetustas Improba surripuit, quae fax atque ara maligno Dente terit. Verum ne virgo, ignota ageris,

Dictaque ad arbitrium usti, ut solet, ora pererres; on ego de plebe obscuri, nec perbrevis aeui Cognomenta feram Magnum memorabile nomen ipsa luam, agresti quamuis tibi commodat Anna Auria, Pampol liae gentis decus ipsa vocari Pampi liam simit, i, patrio cognomine donat. Tuq; genus claro Heroam de sanguine ducens, S luestris meritum ne dedignare puellae:

Namque hie antiquus mos cunctis vatibus , aruum duersus ferrugineum immortalibus uti Nominibus , quoties Musis gentilia defunt. Nec mihi fas modo nam properant iam proxima metae Carmina longaeu causas euoluere iuris.

Est tibi Romuleo in indo germanus Apollo, Cui libara , di ori fulgentes murice vittae Illius ergo soror , pariterque Ligustica Phoebe Magna Quirinali scitare oracula colle valibus ille pras sacris, teque ista docebit. I a Ta

86쪽

TMus ilibrebris blandissima Virgo solebat

Iam tunc illa suos felices reddere amantes ueriὸ nos extimulet pariter tam pulchra cupido,

Exiiij moram fallat spes alma fruendi. Nam , si quando domos superas det adire leatas Spero equidem)Puer ille Deus , quem reddere cantu

Praesentem, et possum , caeca in regione laboro Quanta erit illa animis exundans dia volapsas Cum Genitrice tua, V tecum pulcherrime rerum , Per magni sellata poli convexa agari, Et reputare annos , i ta perennia lustra internumque illic obeunda expendere secta ladam molis superi , inuideo i vobisque tenelli

La lentes, Libitina manu quos vellit acerbos Vt ferrugineas violas , et perfitca nata Plimitias ruris, Teniens quae sedula agrestis Vrbanis dominis consueuit ferre canistris Laetitiam exaritae bruma , spemque uberis anni. gantum restat adhuc lasso maris aequor arandumsSeptem adeo vitie superest e miserrima lustra Quantum fila trahens in longum extendere possum Fingo mihi atque his exadiis , cum spiritus istis

Se primum exuerit men tris , erit alea iacta iterutra heu i sectis iam non eaocabilis ullis. Tu mihi Diuinum Puerum, ansissimi Uater , Redde oro facilem fac , oris anhelitus ille S premus, sit Virgo tuus ue Te nomine saltem Ter ocet, es toties repetat mox illima IESI M. Me

87쪽

Me rapuit ubitus sinimem in Ddera feruor:

Nunc Mariam, Puerum sacra in defertase i amur, Et celeremus iter ; nam lux iam fera pro ηθμat, Iordanesque, ocul nebulis surgentibus albet. Huc peregrina Parens iam lassa ad fluminis undam Venerat, uenera paulum requierat in herba, Culmina suspiciens scri procul ardua montis Cum pueri vox clamantis audita per omnes Anfractus virides nemorum , auditumq; canorum

Per iuga, per valles carmen , Si semita recta AEqualesque vias Homin jq; coque parate. Hae erat illa sonans per celsa cacumina remi Vocula, quae plures faepe errabunda fefellit.

Atq; haec mox eadem perplexum denique nodum, Exacto bello postquam bis fra ius Avernus, Nuncia diuini Solis postrema resoluet. Et iam vesper erat, clivo cum visus ab alto Paruus eremicola ad fluuium decurrere anhelus, Laetitia exultans: cui illis hirta cameli Tergum pellis obit, funt ruscula nuda lacertiq,

Et parua in manibus crux lignea nexa panyro. Iamque aderat cursu exhaustus, gres usque tenere Per decliuia vix poterat, tenuitque ruentem Parthenis ipsa quinis , gremio complexaq; toto una omnes pariter et iridem conscendere collem.

I fine Iesum, hinc tenerum Virgo trahis alma nepotem, Speluncaemque subis. Ini β ycabra pumice tecta, Exiguusque soηat,iββs circum humida ivbis

88쪽

Saxa madent vitreis guttis et cras ire fecundo animes Iordane parant, dehinc vespere collo Circum ire umbriferos , perq; herbida prata et gari

Condicunt. Nunc somnus adest, quem confraga vallis Conciliat, passimque aliis de rupibus a BD praeceps ut Tacitis it Canthia bigis Pidia madis late pugnantilasci illius altis

Clara interlucent argentea lumina ramis. Atque his delici' placida dum nodie fruuntur e bram interea sub terris abdita regna Nuncius aetherius caelo delapsus adibat, Captiuis Patritus summi mandata Parentis Laeta ferens. Urbs antiquis circumdata muris

of Abel. Ima in valle iacet quam primus dicitur hospes Abebam dixisse suo de nomine , Uus

Invidia fratris Turres, ' tecta domorum Pyraetexunt ederae irti, semperque irentes Intonsu pinus, oleaque, aeternaque laurus

Aere sed tristi lux intermortua fulget, Albentesq; lacus circum ardua moenia lucent Atque , colis quantum pacatus subiacet amnis Aeriae in ripis platani , atque aurantia mala, Egressaque aliis stirpe arbustaque muris Incumbunt sagnis, o opaco tegmine inumbrant. Ipse fui in foribus lethi e lauerat Abel Casum infelicem Genitor super , orbaque mater E campo rediens, spicis iefam onusta, Flere videbatur iuuenis miserabile corpη

89쪽

Sanguine turpatum sors primum egressa sub aurat Miratur terras, sua regna in igne cruentum, Posis defixa agro stat seu securis. Multa in tesibulo dextra Luaque vetustis

Extuderat pariter faxis , sculpserat aere. Protinus im pulsis valuis bipatentibus Ales Coram introgressus , matrum, iuuenumque piorum Concursu in magno medius stetit ue atque ita densum

Vmbrarum agatur vulgus . Latissimus adlum Nuncias, Abramidae. Quamprimum innupta puella, Omina lata ferens , lorica insignis hasta, Huc aderit, primo sublata in flore iuuentae. Ida triumphat vis trix memorabit Auerno Illatam cladem, ,stris se Manibus addet

Vos tamen interea, quorum de stirpe puellus Prognatus Deus , hinc mecum decedere, Patres,

Paulisper super indulgent. Datur ora nepotis

Cernere, colloquijsque frui. Vos inter amoenos Perpetuo autumno costes, secretaque rura Abscondam, incoram opportuno tempore spiam His dicitis festus sublatus clamor ad auras Et simul exortus fletus nam turba reli iaMulta gemens, supplexq; manus tendebat Irasque, Diuini Pueri, atque aurae caelestis amore.

Priscipue Infantum, quos primo in limine vitae Fnis Idumaei iussa, ferus hauserat ensiis, Flebunt exigui manes, umbraeque pus illa, Votier adhac niueis umeris defixa gerentes: uos

90쪽

os circumfusos diuellere dulcibus Albae

Promisis , dictisque bonis retinere laborat. Parcite lac 'mulis nunc o, mea cura, puelli:

Vos ego, deliciae , o miserae Raebetis amores , Haud mora longa iterum regna haec antiqua reuisens In lucem referam, socios, comitesque beatis Cesteolis addam , cum se pulcherrimas Infans

Naacareis tandem manifesto Numine reddet. Sic ait Aliti proaui, fantilique parentes Virginis , ingressi latebrosae viscera terrae, Multa patrum, turbae insontis mandata Puello, Votaq; commissa , c gemitus ac masque ferentes, Exuuijs incti bi manicis qualentibus ibant.

Uentam est post flexus varios iu luminis auram, sua diues campis vasto lenissimas aveo

I V hisen, Θluaeq; lacum, montesque coconant. Hinc iter ingressos, aduerso flumine , eoum d Olem ductor es la tendere iussit. Ipse pios manes vario hermone tenebat Multa arcana docens nimirum ut prodere sese Diuino fulgore, Puer decreuerit almus Maerenti patriae uerit frendens equissimus 'atris Carceribus ruptis, totoque Acheronte refuso, Pra agas magni excidi proruperit Orcus Vtq; olim mentura dies, qua cun la tenebris Obsita paulatim demum caligine soluet. am late, aiebat, populis atque orbibus ingens Vndiq; telluris nunc circumfunditur orbis,