De Ciceronis fragmentis [microform]

11쪽

sragmenti S.

suum ante hos tres annos ommentationem ederem de libro Ciceroniano, qui Hortensius inscribitur u id potissimum agebam, ut quo Singula, quae Supe sunt libri illius, fragmenta sese excepissent Ordine quibusque ea iissent personis attributa, ostenderem. I ea autem scriptione ut Sunt, quae etiam illinc probem, ita Aiosi desunt, qua hodie aut certius sera at aut rectius disputata, aut nova addita Velim. Neque mirum, siquidem illam dissertationeae iuuin scribebam, in eo potissimum elaborabam, mi agmenta in D tiorem, quam quo exhibita ab rellio Sunt, ordinem revocarent. Quo ego ductus coumio diligon erscrutatus Ciceronis libros sum, qui sunt de philosophia scripti, Lactantiique pera Saepius perlegi, in quibus certe incognita ad id tempus de Hortensio judicia me reperturum non se tra speravi sed Scholiastarum, quos idem edidit Oxessius, rationem tum habui sere nudativ

12쪽

Scholiastas quoque ab Oressi editos perlustrarem, facta mihi copia est alia certius affirmandi, alia corrigendi, alia nova addendi. Jam in eo, quae primo loco posui, numero reserenda notitia est, nam Scholiastae debemus, qui dicitur Gronovianus quique saecul quarto vel quinto post Christum natum vixisse ab Orellio putatur. Quae enim in Act. II. lib. I. in Verrem cap. 20. I. Id verba leguntur Quas enim sociorum atque amicorum urbe adia ii Iegationis uro, et omiue si in eas vi cum exercitu imporiisque tui. PH sh ΦΗ, tameW, opinor, quae signa atque Ornamenta ex his urbibus Sustulisses, haec non in tuam domum, neque in suburbana amicorum, sed Romam

in pubIi eum deportassear hae extrema Scholiast illo ita illustravit pag. 404 ed inel et Besti): Hortensium praecipue videtur si nisi ea re, qui a Quum odi ignis et tabulis pictis familiariter do I ctabatur. Ii manifestius in Hortens Io ostendit dialogor

me . Verba, quae omnium, quotquot fragment librorum Ciceronis ediderunt, yge .nt notitiam, quum aperte sint corrupta, alius alio ea modo emendare o latus es Et Jacobus quidem Gronovius hel Ium in velum

mutandum esse conjeci Cui coli lecturae quomitius adstipulemur, singularisnnmerus Velum Obstat, siquidean certum est probatos scriptores non esse ejus vocis nisi plurali numero usos Schuetκlus autein ba In eum legendum Se suspicatus est. Contra advigius ita locum emendatum voluiir uvi mim villam Luculli Ventum eas et omni apparatu venustatis

13쪽

nainti mam enmidationein, -mquam justo ea longius a litteris scholii recedit, quum probarimus cum rellis, habebimus, puto, quibus linuo iuravi nostram stabilianum papa Commentationis illius pmpositam, qua verba Cieeronis de Finibus II c. 2. 7. ' secuti fragmentum G est Ore . r

Ouare velim dari mihi, Luculle, iubeas Ind Icem tra E eorum, ut sumam, si qui forte mihi desunt opinati sumus ita explicandum esse, ut qui verba in morietudo Iecerint. si in villam riuandam in mmnetem e statuantur. Eidem nos conjecturae insistentes propiusque, quam

Madmigius secit, ad verba Scholiantae accedentes intum locum ita refingendum arbitramur vivum in vi IIa Luculli bellum esset omni apparatu venustatis ornat suam nostram rationem si quis propterea diaritet amplectio quod te Ilum dictum in do nunquam sit. 4m conserat verba Ciceronis ad Attic. V. p. 17 haec: IIIum in oris Ioetun se Hulsularium duximus si in ae non admodum certa cludere conjectura licet, si refragemur, ii quis locum ita restitit voti suum in villa Luculli Rncellum esset omni apparatu venustatis ornatum Quae altera nostra conjectura videri possit verbis inbiliri Plinii, qui H. N. Iib. 35, c. 404.26 Eodem tempore, inquit sui et Cydias, cujus tabulam Argonautas Η-S CXLIV mi IU IIbrtensius ordator mercatu est eique Reamn secit in Tusculano suo.

14쪽

, i) ouod meterea pag disserisiimus nostrae ac sinitis, nutensiuiti, qui philosophia egere eloquentiam nega et historiae tussium ut omniam auissimili ei, qui aliquando haberi in miniero ratoriini vellet, commendasse, quodque Dagmentum 10: Unde autem facilius, quam ex annali niti monumentis aut bellica res aut omnis rei pabrica dis ei plina cognoscitur pariter atque sti'. I et M' Hortensio vindic rimis id commotisi usdem auctoritato Schesiastae nunc retractaridum nobis latendumque est, rectius quam nos alterum et Oret ni Onomasti ILpag. 351 eadem fragmenta ad Lucullum retulisse. Idem enim Scholiasta

verbis Ciceronis de imperio Pomprii cap. 10 Insce Pomprius plura

be Ita gessit, quam ceteri egerunt: auo subjecit notationem Constat Lucullum usque ad tempora connulatus X pertem

suis so b Horum ' post in consulat historiis stud visae, ut bella destituta cognosceret. Hunc in illo dialogo, qui

scribitur lucullus. Cicero docet, unde et in Mortensio

o Prin strigmenti verba haec sunt: Unde aut ad agendum aut ad dicendum copia da promi l majori gravia almorum NemPl brum, quas laeorruptorum aestimoniorum, potest Alterius haec: Tu me et allas nonnunquam et pauII Oanto ad ortatus ina; 4nt, inllorum Iact et event conquirerem. Ie Aead. II. e. Ir Lucullus pos stonsiviarum ad ithridat lcum aeIlvm missus aenatu, o modo opinionem vicit omnium, quae de virtute ejus erat, ne etiam Ioriam superiorum. Idque eo fuit mira hillus, quo ab eo Iau imperatoria non admodum exspectabatur, qui ado Ieacentiam in fore ual opera, quaesturae diuturnum tempus tiren, he IIum in Ponto geronte, tu ala, paeo consumpserat. Sed hered hi Ila quaedam ingenti magnitudo non desideravit ludo et Iem aua disciplinam. Itaque, quum totum iter et navigationem eo naum palaa et partim in percontando a peritis, partim in vehu gestia egendis, In Aniam faetus imperator venit, quum Maa et inoma profectum re militaria audis.

15쪽

Seripsi verba, ut scripta i editione Ores pag. 4M exstant. In quibus quod Oreuius m verbis bel a destituta, egendum esse bellica institutis, Oriecit, ea emendatione ne opus quidem esse in tali seriptore videtur, quando quidem probabile est, amiluudinem sum locutionis rem destituere, quae eodem sere atque rem mittere coiis Liv. XXXIV. c. 34 5 redit, secutum paullo audacius scripsisse ae IIa destituta.

Accedimus ad ratione Ciceronis, quarum nihil nisi aut perexigua fragmenta '. 34 flainduat ileri'. AEM- a nostram ne atre Misineluti Et

Vexati, o uncta ad ne sub Iacob Raepe veneri ut, ut auarum fortunarum omnium cauaam dos si senemque sui ciperem me saepe

esso pollieitum, saepe Ostiendisse dioeb Aut, si quod tempus accidisset, quo tempore aliquid a me requirexent, coni modis eorum me non defuturum Iam ad verba fine sense ouestum, Pseudo-Ascon hanc addidit notationem In ea oratione, quam decedens Lilybaei habui L ovum praeterea tessimonium addi ad or

tionem pro Vatinio habitam a Cicerone ced Oret pag. 45s licet, repetitum illud ex Sch6llis Bol,lefiglbus 'das I ID, N -rba facemnis ora in Vatim cap. 6. g. 14 Tu qui is Pythagoreum fio en aisere sic explicata Sestoliis illis eguntur: Hoc ipsum plenissime purgavit atque de-

16쪽

ipso Vatinio 'aeribere ad mea uua eata dehit autem illis temius ei bus, Nigidium quid alii, viri Ioctrina et eruditione: studiorum praeutant Isai inius, ad , quem plurimi oonveniebant. ae et ah obtrectatoribus . veluti moti minus probabilis ci otitabatur; quamvis ipsi Pythagorae sectatorem existimari , vellenti Ad orationem, qua Annium Milonem Cicero primum delandit, cujusque duo ab Oressio pag. 346 allata fragmenta sunt, haud improbabile videtur cum Pedτο - - verba Soholi Bobb. p. 346 reserenda esse, mutila illa

servata neu in pernicie nostrorum o mutanti res nucleo

quoniam amnii lacta semel mentis em 'o' a vid ' iubili laetendum ejus testimonium esse, quo Catilinam, mam ' praestra repetundarum esset a P. Clodio adolesumis immatu . de qua ' Cirrons esse negat pag. 85 in orat in togat an did Vecta Ascoui haec sunt Ante annum, quam asto dicerentur, Catilina, cum redisset ex Africa, Tor

quain, et Cotta consulibus, ac insatus est repetundarunt a P. Cl0dlo 'ad Meticente, qui post e. iiii micus Ciceroni duit

17쪽

Defensu eat Catili pa ut Fenestella tradit, uis: M. Cicerone. uitia ego, ut adstabΞtem ' haec ipsa Ciceronia oratro fauit, maxime quod i nil illam mentionem rei habet, cum potuerit iuviqi 'li fauere competitori tam turpiter adversus en Miti praeis urtim cum 'u rua ςo m petii uxem suum Antonium in eadem hac ratione sua s4muneat. .uo beneficio eum ex ultimo doc' praeturae candidatum ad tertium per-

quamquam noli negamuS, admodum incertum nobis argumentum Asconii videri, quippe quod in solo positum Ciceronis silenti sit, tamen Ipsi, quum afferre certiora mequeamus, , 'erbi. Ciceronim acquiescendum mutic arbitramur, qui I. p. 2 g. l. data ea ad Atticum anno 689 haec scripserit: ioctem pores Catilinam, competitorem nostrum, de sendere cogi -

tamus. Iudices habemus, quos OIuimuS, Summa accusatoris voluntate. Spero, Si absolutus erit, conjunctiorem IIum nobis soro in ratione petitionis: sin aliter acciderit,hnmaniter feremus. I

8 Haud temere aeripsisse Uieland voI L pag. M vem episti. Claemnis videtur, Ciceronem, . quamquam brevi arua a Mue L 1, haec seri bisM: catlalna. si judicatum erit meridere mon lucere, Aertum erit competitor, tum tamen consider se,

18쪽

Ν equo fidentis pra Memittenda Midas est, misi Sorean una nonne stimis mortuum filium claudavit, ac in illa, Ciceroneu es Cuti ad orationem, qua usilam Cicero defendit inel pag. 460), siam holi se ex eodem intelligitur Pseud Asconio luisci. II in Verrem lib. I. s. 13scessi oret pag. DM. Commentarida causarum, de quibus Orellius pag. 4h exposuit,

conius quoque commemorat ad ora in toga candida pag. 87. Cujus conii verna quum aperte sint corrupta neque ipsi sciamus, quomouo possint amari, simpliciter commemorasse sussciat.

orum non solum orationum, quas diabuit Cicero, inscriptionum et Dagmentorum numerus augeri potest, sed etiam epistolas, quarum indicem deperditarum rellius a pag. 461 usque ad pag. 468 exhibuit, aliquot litterarum accessioue locupletare nobis licet. Earm autem notitiam Pluti debemus. Verba Plutarchi vit Cic. c. 24 haec sunt: 'μσροχαὶ δὲ παρὰ κικέρωνος εἰσὶ προς Ἐρυίδην, ά ραι χν ποῖς τον ἔον ἐγκελευμένου Μωφι οσοφεῖν Κρατίmus Γοργίαν δὲ, si me μωμμενος εἰς ' μνας καὶ vς

Catilina, si causam, quam modo dirimns, obtinuisset, quam gravi esset ipsi competitor futurare, praeaeret Prum in x inna m Caesaris et in s gratia Minet, imulque aperasse, a catilinam demadisset, fore ut petitio eram eo, pro quo dixisset, facile

19쪽

παρὰ νζώντων γενέσθω. Fuit autem Herodes praeceptor M. Ciceronis filii, Aulevia quum hic esset. De quo ma tro ep. ad Attici 16, 3 lib. XIV, quae scripta anno 1 est, haec I nt ei Herodi . . . mandaram, ut mihi 'κατὰ μέτo seriberet a quo adhu nulla littera es Vereor, ne nihil habuerit, quod mihi, quum cognossem, jucundum p m a rea foet e. Cons de eodem Herode ad Att. XIV. 18, 4. IV. 16. A. H. 2, 2. I e Gorgia auisae ad amm XV 2I, 6. haec scripta exstant De Gorgia

quod mihi scribis Tiro , erat quidem II in quotidiana

declamatione utilis sed omnia postposui, dummodo praeceptis patris paro rom: δια/ῆ-ηδη enim Scripserat, ut eum dimitterem statim ' De Pelope tandem servo seu liberto haec pauca Cicero ad Attic. XIV. 8, 1. scripsit De Bygantiis eurabis ut cetera: et Pelopem ad te are esses Addendus autem hic ipse Iocus Plutarchi ad ea testimonia est, quae de Ciceronis ad filium litteris Orestius pag. 476 collegit. Locis, quibus carminis a Cicerone de Consulatu suo compositimentio sit, quosque Orellius pag. 567 attulit, hoc accedat judicium depromptum ex Suholl. obb. pag. 267, ubi verbis orationis Ianclavae c. 30 hisce: Nolo cetera, quae a me mandata sunt litteris, recitare: haec subuecta explicati est: Suffecerat enim de ea oratione dixisso, qua is et senatui , eL popul gratias egit unc

s Scripsit an . ῶν Ἀθήνησιν ταιρῶν et xῆμα διανοίας καὶ ἐξεως, quod in breviorem formam redactum Latine expressit Rutilius Lupus r. Rubnkenit irae s. i. 10. rello et Bait.

20쪽

autem et de versibua sui facere mention om videtur, quos intempestis um sit ii judiciali disssetatio si reo itae e. Noli potuit laamen in totoni de is Ita tace es. Nam do e ousulatu suo scripsit o Blico metro, aquae mihi videntur per minus digna talis viri nominees ' sequatur carium oroll. V. 570J, quod de sui se temporibus scripsi a tribus illud libris absolaium ipso testis Cicero os Ad Minta. I. p. s. y Ad hoo carmen non improbabile est verba relarenda esse, quas ad uint. D. II. 15. A 2 Iemntur, quihu Auum carmena Caesare probari ieero dicit. J dem carminis verisimile est rationem habuisse Ciceronem, quum ad eundem uiuium D. II. 16, 2. haec scripsit:0no modo, mi frater, de no atris versibus ae ar Nam primum librum se legi a se scripsit ad me ante et prima sic, ut neget, Se ne graeca quidem meliora legis a L Reliqua ad

quendam Oeum 4 α θοαύτερα. Hoc enim utitur verbo Dic mihi verum, num aut res eum aut χαρακτηρ non delectat lNihil est, quod vereare. Ego enim ne pilo quidem minuου te amab'. ma de re sιa oraήθως et, ut Soles, scribe fraterii P.

In a i ta Io qui ur a satis Interpres, quod forte tit et a prurium illud Ciceronia poema. Hoc tantum Interpres ignificat, non videri alb opera poetica aeque digna Cicerone, ac re, quae soluta ora tone ner,pta a tinta quod facit quivis concedet Ore :et ait Benignius quam Scholiasin, vix tam n rectius Plut de Cicerone poeta judicat .u Cie dap. 1, qui pluit uicum,nem 1 crii it, cum iugent ad omnea iseiplinas

ferretur, ad poeticam tumen se ningis inclinasse, actumque esse, ut non ivd ornior, sed etiam poeta Latinorum optimus liaheretur. Vertini illitis quidem rei gloriunt ei integram es' servatum, mutat haud parum eloquentiae ratione Iianc plane obscuratam esse utque evanitisse, Rim Militi post eum utque praeclari poetae exstitiissent.