Tractatus de vocibus Græcorum encliticis, superiori anno in libera schola Herlouisholmensi propositus, nunc autem in gratiam aliorum, qui etiam seriò græcari volunt, evulgatus, a Petro Ivaro Borrichio

31쪽

De Encliticis in Conjunctionibus ' primum G

pulativis.

nisi

Secundo ξxpletivis.

32쪽

κλυτέ - ubi Schol accipit D uis αν .m L quod prorsus damno, quum accentum remittat eo autem adverbium non inclinat. ιλ. ψ.Atcphane scripturam agnoscit Eustathius, dicens hoc mυ Encliticum, alicubi nimirum ν τῖ--εγκλίση - Uerum H Steph. edidit, θεος - ον ' λκω, quod certe rectius. Hesiod. - rari περ ἐοῦσα , Epigr. ais cuc. γα ab aes , qua ipsa tamen non inclinat. ιλ. t. p. 73. Epigr. i. pag. a.

tili

33쪽

. Et l

ita possis l

μαχεο α 4 me etiam hic vacat

, ιλ. . q. s. τίς se spω βχ. Sic n. in quibusdam legitur exemplatibus quamvis ut jamjam citavimus, ediderat H. Steph. manuscriptum Exemplar imitatus. Ois item causalis cum ci composita, ut negationem significe , --γν non igitur, non ital vel proinde non. Ab si vero negatione retinet accentum, ut e , Ysignificat, igitur, atqui, prosecto enimvero Exemplum prioris est apud Platonem in Hom. Item apud Soph. p. o7. Sc

CAP. VIII.

De Encliticarum Remissione.

Accentum suum in proxime praecedentis vocis ultimam remittunt Emcliticae quando ista vox fuerit.

34쪽

ἰδονγαε οδ. E. H. 367. si ιiν Plura hujus observationis exempla deprehendes apud Est h. p. Edit. H. Steph. Aristoph. in Pluto sub fi-inem. Item οδ. ξ 367. Epigr. I. p. Illud hoc loco praecipue notandum erit, quod μιδε ejus condeclivae vo

ces accentum suum retineant μετα τὰς .ῆ εις παροργ νους τ οχοαικάς. Ut λ.

accentum.

inci

35쪽

sit i. iii

μοι. λ 18. ειδος a. Plura habes apud Esch. Prom. p. 365 P. 1a'. Item Pind. 7. Nem. Atq; hi duo Remisitonis modi puta in in me

φυτηνοή , τροπιριοπωμzνια sunt creberrimi. Verum ab hoc ultimo excipitur verbum an, quod accentum suum retiner quando vox praecedens Mora' πιω- α η, ultimam longam habet Salleinpositione, ut et οἰνιξ κγρυξ. μῶλε αυ- c Dorice ωλαξ, θ ο μῶλαξ q -ο--λαξ θ mr τυξ ιλ. κ. V. Ghuiusmodi. Politione saltem Iongam dixi , eo quod α ι, , in hujusmodi vocibus natura corii piatur quae causa sint cur circumflexo priorem insignirciat tono. Syllaba autem positione solum longa P brevi habetur quartopter circus exus

36쪽

si pra eam nunquam ponitiir,quem act

υ mωμ η ουπιθε . Positi ita in ullius est efficacitatis in collocando accentu testet enato Guillonio 'indocinensi in Gnomone de Syli graec quantitate p. u. Revocandi iccirco sunt ii Gram. matici ab hac haeresi, quod putent in universam, ancipitem produci natura, sequente liter duplice Accentus n. positio aperte fatis eoriam opiniones retundit it patet ex voce Θωθε in qua, nil uli ima esset longa natura, no scribe

aliis similibus habentibus vel indicante apta accentu, ancipitem vocalemna tulara prodi stam ante duplicem. Quod autem anceps dicta vocalis in

hujusmodi vocibus ante Eet in iero nullae sunt brevis sit , ostendunt casus obliqui . in quibus rapemodum

corripitur, ut. αδλὰξ,

hoc est , horasti explicante

37쪽

Scholiaste ωλοι Ἀδ τ ι λαυς Δω- Propemodum addo , quia in i & si desinentes quae et i in rectis casibus '' abhre. iant, in obliquis natura exten-

ia αυ- ο κ ρυκε γλγο, γγ in κελδ dic. nos ni Sed in hoc ultimo semel Hevemi legCreme memini apud eundem Homer. a . ι . κ κι η τὸν , qui locuspis asti proculdubio mendosus eritiquum pant alia, sim alibi legatur ρυθllaba longa.quemadmodum etiam monuimus in nostros a sit opere Epithetorum. Ut autem sane

et, tu , fiat apostrophe hoc modo Ἀ-υκ' suiu a ἡ-ἡh. Vide taenr Steph. Lex. t. q. ius, i Pag i78. H. υἷ IV. Aut monosyllaba tonum non

38쪽

νιν In Eumenid. &ibid. c. Plato lib. leg. p. 7i . cretis; πλε n. Ι-tem alicubi in σε &c. ob etiam in fine versus e sententiae, sicut ante Encliticas tontim recipit acutum Plato lib., de Repub. p. 39 . ωλλα δὲ Ου. Item in Charmide p. 169.

Ante quam huic parti de Remi

sione umbilicum admoueamus, duo nobis pensiculate consideranda venitit. Primum est quod pronomina haec monosyllaba GJ, σοι, εὐ οὶ, σφὶ, σφω, cchaec dissi laba εο εο σφίσι, σφε M, semper inclinentur, quando aut abusive adjiciuntur aut absolute dicuntur, ad aliam personam certam per appositionem non reserenda utrimat σε verberabam te, simpliciter dicitur,cYquasi indefinite, aliis, respectu tui, non exclusis, ita ut alios etiam verberarim. Sic etiam Pronomina tertiae personae singularis vel pluralis numeri Item quando ex superfluo adiiciuntur , vel quando vim suam dicunt, accentum re mittunt quando vero locum seruanta Oeco Pt ἰ

39쪽

impressae An. 339::lsiti, Alterurn est,qubdria fiat in οξύα,-ν quando I. Avisententiam inchoat, ut ιλ. c. p. 8 in eis πις Mes ρι s-ῶ ι κολώνη Apoll Rh. Arg. I. e. 936. Pindar. s. Olymp. Item Q. Eiει autem non fit mo υπν' sententiam inchoans, ut Epig. I p. 6. με II. Aut Apostrophatur, ut poli

40쪽

III. Aut denup subjicitur hisce par

ticulis sex in τ', f, ω, ἐ- μέμi φιλον μνM. Aristoph. in Nebulis statim sub initium. Item Plutarch de discernend. Amici re Adulat. Alias tamen scribitur con

Item pro Ga legitur aliubi μὴ εχ, 8 rursum pro rio, M o, ut apud Sophoclem p. im: Sic pro mo; H, apud Aristoph. in Pluto uere