Atheniensivm respvlica. Recognovit brevique adnotatione critica instrvxit F.G. Kenyon

11쪽

PRAEFATIO

Respublica Atheniensium occupat. Tres rotuli, qui rationes anni undecimi in ronte, a tergo tractatuSAristotelici c. 1-63 Comprehendunt, altitudinem 28 cm. longitudinem aO 166 5, et I 5 m. habent; quartus altitudinem 25 cm. longitudinem 79 Cm Prima pagina sine scriptura est; sed, cum initium operi desit, patet papyrum nostram X arChetyPOmutilo transcriptam esse. Scribae quattuor PeriSparticipe suerunt: quorum primus V et quartus Ag scriptura parva, Cursiva, Compendii SCRtente usi sunt; alter Ag unciali, magnitudinis mediocriS,mendorum orthographicorum plena tertius E' nunc unciali deformi, nunc Cursiva incurioSa et tenui. Errore CorreXerunt a in sua provincia tantum, 'per totum librum. Paginae σελιδες inaequales: Scriba primus saepissime latitudinem 1 - 16 Cm habet,

TeXtus Aristotelici X emplar post annum P. C. 79 Scriptum suisse ex aetate rationum Didymi quae faciem papyri tenent, facile liquet ante, Vel non

diversitas scribarum librum in usum privati cuiusdam destinatum demonstrant. Opus Aristotelicum igitur homini Aegyptio debemuS, qui in Volumine papyraceo vetere id transcribendum curavit, fortaSse etiam PSee Parte transcripsit, tandem secum in tumulum mortuus socium attulit.

Conditio papyri eiusmodi est ut in tribus primis

voluminibus raro mutila Sit, nonnunquam Utem

Scriptura male habita aut evanida lectionem haud ita

12쪽

vi PRAEFATIO

tacilem praebeat. Quartum volumen Valde laceratum, non sine labore in unum ConteXtum redactUm CSt, lacuna nonnullas etiam nunc habet. His autem eXCeptis, teXtum Reipublicae Atheniensium, qualis in PaPyro noStra transcripta St. nunc poSt labores multorum eruditorum paene certum habemuS; et quamvis hic et illic depravatam esse traditionem suSpicari a Sit pro maXima tamen arte Sana nobis post tot saecula reStituta esS Uidetur.

De ratione huius editionis pauca dicenda sunt. Cum in editione Berotinensi id mihi propositum esSet ut papyri testimonium quam fidelissime Xprimerem, lacunas vel minimas, ubi de supplementis dubitari non

potuit, sedulo indicavi, errores librariorum manifestissimos in apparatu critico notavi in hac autem editione Xoniensi id in mente habui, ut textum oculis legentium facilem praeberem Ouapropter ubicumque SUPPlementum certum est, unco non adhibui ut CXemplum e Capitulo primo capiam, in editione illaci Jτοί, Ε πι λενιδης ScriPSi in hac υτοί, 'Επιμενιδης. In apparatu critico non omnia Colligere volui, Sed ea tantum quae scire debet lector diversas scilicet lectiones, quae ab editoribu alii propoSitae verae SSepoSSunt, quamquam mihi non placent, Vel nomina virorum eruditorum qui primi supplementa in teXtum recepta PropoSuerunt. Testimonia leXicographorum et aliorum qui de sonte Aristotelico hauserunt ampliS-sime in editione Berolinensi protulit vir doctus G. enigel; hic ea tantum indicavi quae textum Verbo tenus Citant aut locis obscuris lucem afferunt. Fragmenta partis in initio libelli deperditae subieci; item epitomen, quam vocant, Vel potius citatione quas

13쪽

PRAEFATIO vii

Heraclides nescio quis hic illic es libro Aristotelico

Quae sit origo, quae rati operis Aristotelici quanta illi adhibenda fides, quae, Cum ab Herodoto aut Thucydide dissentiat, tribuenda auctoritaS, quantum valeat Aristotele non philosophus sed historicus, non hic est locus quaerendi. Id tantum mihi proposui ut teXtum qualem nobis papyrus Londinensis testibus alii quotquot adhuc exstant fulta tandem post tot oblivionis saecula reddidit simplicem et nunc quidem satis stabilitum facile legendum XPOnerem. F. G. .

Londinia. d. xi Kal. Feb. A.D. MDCCCCXX.

14쪽

SI GLA

Ei,s, , - correctiones Scribarum

18쪽

γιγνωσκω, καί μοι φρενὸς ενδοθεν ἄλγεα κειται, πρεσβυτάτ)ην σορῶν γαῖαν Ιαονίας

20쪽

φυλαὶ . . . εκαστην it Photiu S. V. ναυκραρία