장음표시 사용
121쪽
car. q. 33. non fuit emanata per utant,sed per ΜUnum uti Locumtenentem ciuilem Gubernatoris illius Ciuitatis , & agcbatur de Commenda,cuius Institutor praetu. Ierat fratrem propriis filijs, ideoque prae . ferebat maiorem state contra pmprios liberos, de excludebat in erectione omner fictionem legalem. s 3 meisio Ista Florentiarae in Commenda de Paeta is, ut penes mansum c f. 93. neque obstat, quia illa creata fuerat ex causa fina.
li , ut quilibet Commendator pro Christi
fide contra hostes decertare valςret, quod melius per maiorem, quam per minorem exhibetur, de aderat obseruantia saltuaria, ut his, de alijs Auctoritatibus, quae in contrarium laudantur, fusE responderur i consul.96.Naλφὰλ . T. Non conturbat, quod considerata sue: rat unica linea ipsiusmet testatoris. Qitia dicta consideratio inducit saltum de linea extincta ad aliam, ut inducatur reciproca de linea euacuata, ad aliam lineam, quae alias non induceretur , sed solum descensive,ut dixi tib. I. art.2O.nu.2. edises. ynde motauum suillatatur dicto Principi. Assistunt itaque Ill. Principi primogenito linea,Maioratus regula,& natura, Finis institutionis, verba, Mens institutoris, AEqualitas determinationis unica; orationis cum vocatione primo enitorum sin- minarum. Declaratio primi haeredis. Circumstantia personae declarantis , scilicet Communis genitoris. Circumstantia qualitatis personae Illustrissimae. Circumstantia temporis scilicet in articulo mortis. Et quando idem secundogenitus erat pers ctissimae aetatis. Aequiescentia secundoge- geniti. Rei legatae congruentia primogenialis. Palatii conseruatio. Nitor primo genitorum Titulatorum. Obseruantia nedum centenaria, sed etiam ultra, aduersus quam iudicare in Maioratu, est iudieare aduersus textum in ι. minimi, fide legio. ubi minimὸ sunt mutanda, quae certam habuere interpetrationem alias, erit inuerti totum Oriam,& inuoluere mundum litibus. Ex quibus, de eorum singulis quae tamen pro maiori parte excerpsi ex Alleg tionibus facundissimi Advocati Parthonopei Dom. Francisci de Andrea omnigenae scientiae Iulisconsulti, ut ex resposo per eum edito pro Cattholica Regia Maiesta. te bis excusis super successione in Ducatu Brabantiξ,de aliorum Statuum Belgiq)pro Bl. Principe Hyeracen. omnino pronui piandum spero
3 In Naiρratu iuris bonorifici eiusdem Institu. toris simile Votum antiquum Auditorum Rotae Rom. ρ' qui sulus proferendi vota.
Lineales Maioratus Italie defendes Author, impugnatus non aegr8 fert. y Primogeniales maioratus Hispania ,σ Italia tenaciter probantu es Fideicommissa antiquitas non erant obliga
De origine, . introductione primogeniorum, et maior μ- cum Hispantea reassumptio
3 In quibus casibus attendatur maior aras per
9 De circundantiis partieularibus essus pro cognoscenda specie maioratus. O Unam , vel plures lineas ab initio constitui, quid referat.
xi orsi suues ut es regulandus ab ultima
r Distinctio inter ius faceessionis, O admini-
Rrationis.1 s concluditur pro linealitate maioratus Palaist j aduersus decisionem. i 6 Maioratuum,in primogeniorum introductionis utilitar.
I Quomodo auctoritati Doctorum sit defero.
An detur disserentia inter Maio- ratus , dc primogenia Hispaniae, dc inter Maioratus Italia: λEt quid referat, an una, Vel plures lineae ab initio sint COl
stitutae r Edisteritur de eodem articulo Maioratus Palatij de Grimaidis.
x o Ieronymus de Grimaidis de anno X A isso. instituto Baptista unico filio,
inter alia in eius testameinto disposita, pro commendabili illius Ciuitatis consuetu-
122쪽
1o1 D. Caroli Antonii de Luca.
dine mandauit multiplicum aliquarum compararum S.Georgij, ad hoc, ut fructus distribuerentur inter pauperes, mandando
hae distributionem fieri debere per Magi
stratum pauperum, cum interuentu malo.
iis natu de linea dicti Baptistae. Necnoria, voluit, quod maior natu descendens de linea masculina ipsius testatoris habere deberet usum, di fruitionem Palatij propriae habitationis, donec linea masculina duraret , eaque defecta maior Miu a maiori fit lia ipsius testatoris. Cum autem ex Baptista fuissent super stites Io: Franciscus primogenitus, & Pas qualis secun genituν, atque eis deiunctis de anno IS97. circiter casus praebuisset, quod Andreas filius ει ualis secundoge
niti esset naturaliter natu maior Hieronymo filio Ioannis Francisci primogeniti. Hi ne inter istos nulla mentione habita fruitionis Pal iij, qua Hieronymus continuabat post mortem patris, atque semper continuauit, prout secit Io: Franciscus eius filius usque ad obitum. orta fuit controuersia super dicio iure distribuendi fructus
compararum inter pauperes. Illoque Mais sistratu delaper consulente Seraphimon, O Famphilium seniorem Rotae Romanae Αuditores, ab illis prodiat votum Pasquali naturaliter natu maiori, quamuis.de linea se. eundogenita,fauorabile, ad cuius normam procliit decretum iuxta stylum eiusdem a Magistratus executioni demandatum . Sequuta vero nuper morte dicti Ioannis
Francisci iunioris Principis Hyeraci, superstitibus Hieronymo primogenito, italijs filijs praetensionem excitauit Pasqualis iunior dicti Fasqualis secundogeniti ex filio nepos aeta e maior, atque uno gradu testatori proximior super fruitione dicti Palatij, quasi quod non curata p rogati.
ua lineae sub nomine maioris natu venire deberet ille, qui per naturam, non autem per fictionem esset talis, multo verti magia dum cum praerogatiua aetatis coniungebatur etiam altera gradus. Introductaq; causa in eo Senatu, vel altero consueto Magistratu pro illius Reip. stilo constituto ex nobilibus non professoribus legalis facultatis; Unde propterea mos est assumere aliquos Assenores Iurisconsultos, cum quorum voto in iis,quae iuris sunt proeedatur, eo modo quo in alia controuersa oriente ex hoc testamento, ut supra practicatum fuit,ac etiam in casti,de quo disciv6.38.
Dud. & in alijs pleriique causis huius Ciuitatis. Idcirco assumpta coram huiusmodi
Constitoribus acerrima disputaticuae . Cum per scribentes pro Hieronymo ma-rnum,& potissimum fundamentum constitrueretur in meo iam edito visc. I. de fideis. E conuerso autem scribentes pro Baptista illum in parte impugnando circa reproba tionem distinctionis inter Maioratus Hispaniae,& illos Italiae,asserendo, quod esset
cistinctio noua de meo capite contra communem sensum Doctorum ,& potius fundamentum constituerent in ea parte, in
quo firmatur,quod in.ista quaestione utpote facti, de voluntatis magis, quam iuris, principaliter,&ante omnia inspici debet expressa, vel saltem praesumpta, & coniecturata voluntas testatoris, cui omnes re
gulae, de auctoritates cedere debent, quasi quod ex facti circumstantijs ista voluntas Ioannis Baptistae actori assisteret. Hinc pe-nε eodem tempore cum aliquo dierum interuallo per utramque partem meum expetitum filii iudicium, atque utrique breuiter respondi penε per eadem verba circa iuris theoricam relatiuε, de approbati
ad firmata d. ιμ. I.fauore Hieronymi maioris natu ciuiliter ex praelogatiua lineae,
opinando, quod ex facti circumstantijs noxὰultaret dιuersa testatoris voluntas, quax ibi statutae theoricae limitationem produceret,quinimo potius mihi videbatur,quoa factum eidem Hieronymo assisteret, acqua iuris dispofitionem comitaretur. α Contraria tamen prodijt resolutio,quam fertur ex plerisque motiuis prodijsse. Primo nempo, quod testator agendo de isto Maioratu Palati; voca uerit maiorem nam tu lineae propriae , non autem Baptistae
haeredis, tin alia dispositione primo lo. eo M per distributione recit; quasi quod ita
unicam lineam squaliter omnium cies mdentium complexivam constituere vinluerit , & per consequens , quod non adestset discretio linearum, principuum, ut surponebatur fundamentum conitituendo indistinctione a me tradita GD. 6. Ima I. .ct disc. disc. I Huo. magis vero ad rem disc. I I7.ηη. r.& latὶ per usam eonfiat.69. 62. seqq.3 Secundo magis in d. voto adeo qualificatorum duorum Rata Romana Auditoran G,
iuxta quod prodisit decretatio Magistratus executioni demandata . Potissime quia dictum votum dicendum venit totius Rota state istius stylo enunciato GD.32. in relati curia, quod etiam iis negotijs, in quibus
extra viam singulari nomine eius Auditores, vel tanquam Consultores, vel taquam arbitri assumantur soleant facere verbum in via, ct audire votum suorum Gadiu
Prolixε in ista controuersia per plures hine inde scribentes in utraque lingua Ia.
tina, di Italica scriptum fuit, & magni
123쪽
adhibiti labores cum non partiti apolo. ris natu habentis praerogatiuam lineae ex gijs, de aemulationibus, ex uuibas volvo rationibus, fundamentis,&incoiiuenienti-
meti edi posset, quae .coriolae scripturae ero maiori parte meersivitatibus plenae uini illausabiles, cum ingenia perspicacia, dc clara ponant, εc respective capiant veri, atom in paucis, ve dixi in opas Iostyli. o. Licet veris stlibentes pro Actore araiotri natu per natura- impugnandodiatun meum discur. i. Ad te. in qui, iam seri.
His illis praesertim Apologeticin quae Ita . 1isu idiomate, respondendo aliis in eodem
idiomate acriter meum redarguant iudi
cium ι quasi quod rem nouam in legali uisecultate aggreuiar, impugnando scitieet ex proprio selisu singulari, id quod magis in
muniter per Doctores est receptum. Nosti tamen id aegre tuli neque inhoe,& ia alijs opus defcntionis 4ssumere hensui; tu quia loquebautur cum magna quidem ur-bmittate,-existimatione, quibus re vera, di ex corde me reputo parum dignum,ti eoque reliquum condonandum est Adnocacis,dc des gaioribus, quorum munus est tueri pro viribus proprium clientemsideoquet Meat acriteriinpugnare illos,qui eis aduersantuis Tu α eriam quia in animo nunquam filii mundum socere, illumquesitii psopriamtrahere sententiam, sed solum
iudicare id, quod mihi probabilius vi in .
tur, habendo principalem respectum ad rationem, quae dicitue anima legis, & distin. Diat homines a brutis, relinquendo Henam libertatem cuilibet impugnandi: quiniminio Wt id apprime sit clarum, ut ita melius inquiratur veritas, ad quam singulariter
omnes meae lineae sunt directae. 11 Quatenus itaque pertinet ad examen controuersiae, tria esse dicebam inspicienda. Primo nempe super articulo in genere, praescindendo a particularibus facti circiuinanti js,.ex quibus desumatur diuersa voluntas, quae regulam limitet, docessare faciat. Secundo quid in . hae facti specie attentis eius circumstan. tun Et tertiis,quae ratio habenda esset de diem ναν , ἐκ decreto respectiuε annios . Auditorum Rotae. Circa primum , quando etiam penitus nullusadesset, quiliano somniatam diti inctionem nullii iuridico fundamendo' inni.
Iam reprobatet inter primogenituras,&Maioratus Hispaniae, tu illos italiae, cum ramen pluies iasint iandati metores eodem discursI .recensiti illam improbantes; adhuc tamen habita desuper post terminatam eausam, erga quam utpoth absens , a semel,& breuiter respondendo nullam contraxi affectionem, in eadem persistenda
mihi v idetur sententia ad fauorem mino.
6 Et quidem assumendo rem ab alto, de per eius prineipia,ut decet, qua inu is antiquus in sacris,&proianis paginis legatur ille usus primogeniorum, &Μaioratuum, ex ijs, quae late, fortεque ad nauseam, te-eenset Tiraq.d. α in praefato via eruditionem forte magis, quam visathst affectare ridetur. Attamen apud Romanos,quorum iii re vivimus de tempore liber is,6 Rei pulcrique ad temeOra Augusti, cessabat huiusni i quaestio in radice, dum ctiam
fideicommissa simplicia quae pluralitatem
personarum admittunt , non erant obliga totia , sed totum pendebat 4 voluntate haeredis,an sibi commissam fidem seruare velle necnε; unde prodiit fideicommitarum nomen, ut benε admonet Iustinianus is β. I. Iastit Aesideteomm. red. Ultra quod non
habemus in corpore iuris lege&, quae dictu
tempus pereuriunt,dum antiquiores leges,
quae sunt in Digestis depromptae,& re 6 sis Iuris Mallorum sunt post cessatam libretatem, ac introductum Imperium Μο- narchicum , subquo, et non seius fuerunt illi Iurisconsulti, ex quorum oraculis causae deo debantur. A tempore vero Augusticit quequo in Urbe, 6c occidente Romanum Imperium finem habi te in Augu- , sulo, ob inuasiones, det occupationes G
thmum, aliarumque exterarum nationum
habetur quidem tam in Iegibus Digestorum,
quam . in liliis codicis usu, fideicommi 1so. ruin in forma ordinaria, ut etiam de prae .
senti habemus, quando qualitas primogenituit, vel Maioratus eis impreMilion sit, ut omnes in eodem gradu intestatae suceesisionix admittantur tanquam in iure diu
duo; sed cognita non sunt primogenia, de Maioratus in bonis indinientibus ex peruatoriundi positioni 1hs Ia disiemus d Gp senti: Miliusque habe tur usus illorum Regnorum , di Principaritum indissed rum, qui postea inos est ab alter Di Deorum. Quid autem 4ritroducti, ni sit ilia
Italia, per Gothos,le Vandalos, donec in ea dominationem habris τι lueertunia remanes, dum eorum letes, ve, memorias
non habemus , v dequo sub Iustiniano per Belisarium, et Nauseaelip ih ipsa Pr
uincia expulsi fueruntPSed ad breue tempus superuenih dominatio alterius extera: nationiω Longobardotum sub Iustino, I stinian; filio, quae longam habuit durationem eum introductione Regnorum,& Ducat m,aliorumque Principatuum,& forte etiam laudorum,& Baronia tum, in fomma tamen diuidua, ii ixta naturam fidei
124쪽
1o4 D. Caroli Antonii de Luca.
eoinmissoruin simplicium, vi ohibita non esset simultanea successio plurium pedilatarum eiusdem gradus,ideo ue in eorum legibus,quas adhuc habemus registratas in
aliquibus iuris ciuilis eorporibus post librum Authemicorum , iste vias primoget nitorum , ω Maio tuum non legitur , at . que ex antiquorum traditione, quam etiahodie tenemus , quando vult describi stu. dum, vel Principatus riaturae diuiduae, dieitur,quod sit ad formam iuris Longob Ddorum, ut in risc. .de stud. Postquam vero in eandem Italiam Sum mo Pontifice postulante venerunt Fra chi, populi tunc constituti partim ex regionibus, quae hodie siluantur iub Germania , dc partim ex illis, quae situantur sub Gallia sub Pipino, te Carolo Magno, ad
reprimendam dictorum Longobardorum audaciam, inoleuit usus eorundem Prineipatuum, ocstudorum in forma, seu natura Indiuidua, ut non admitterent pluralitatem personarum , sed unus tantlim, nemphprimogenitus, oc cum ordine primogeniturae esset succisor i unde propterea illHseuda, in quibus ista indiuidua natura introducta edita, dicerentur, prout hodie dicuntur ad Brinam iuris Francorum: se
ab isto tempore in It lia inolevit iste 'sus
rimogenitorum, de Maioratuum, qui haeretur pro syaunimis,idemq; denotarent. idque sequutum fuit per plura incula, antequam sequeretur inuentio, etiam habe retur usus legum civilium, cum quibus vi vimus iuxta hystoriam recensitam dijς. I. de seruit.
Hinc itaque liquet, quod id emanavitaeoniuetudine,siuε moribus dictorum Franeorum i quia λrtε in eorum regione vigere principaliter in natura primogeniturεν quae ut praemissum est, coniundebatur eum vocabulo Maioratus; isto autem posteriori vocabulo magis Hispani, quam Franchivii eonsueuerunt, relinquendo locum veritati, utra dia ruminationum hune antiquiorem vium haberet, te an una ab altera
mutuata sit, quod nihil refert. de uerum quod originaria introductio lait principa sitet in Regnis,de Principatibuς, ac laudis, non autem in bonis priuatis indisserentihus ex priuata dispositione,ut praesertim ab antiquo idem usus inolevit in laudis, de
Baroniis Regnorum utriusque Siciliae, ut aduertitur Lisea. Ostud. se alibi pluries. Ad ilistar vero tractu temporis consuetudinibus, vel statutis, siue ex familiarum conuentionibus idem successionis modus, vel ordo introduci caepit in bonis priuatis
indifferentilaus.Et recentius ob experimen rum, quod cum ordine, de cum vnione bonorum in una persona conseruaretur m
gis nobilitas,dc decus familiarum,id introduci cepit ex priuatis dispositionibus per
ultimam voluntatem, siue etiam per actus inter vivos, sed promiscue adhibere ceperunt dicta vocabula Hiisumtya,---ioratus, siue Primogenissu, dc marioris natu,
ex eo praesertim circa istud posterius vocabulum,quia post Francorum, aliarumq; nationum dominationes in eadem Italia,
prius in Regno Sicili η occasione exel sonis Gallorum sub Carolo I. Andegausins; deinde vero in Regno Neapolitano mea ptionem Ioanaae II. de Alphonso Primo Aragonensium Rege iaperuenit dominatio Hispanqrum, qui adhibeat potius
istud voranulum Maioratus, vulgo maior
seo, quam illud primogeniturae, quod adhibetur magis 1 Franchis, seu Gallis, ob huiusi di nationum naturalem antipatiam, ut una abhorreat, quod facit altera, ideoq; ex utraque natione in Italia inolevit istis usus promiscuus huiusmodi vocabulorum, idem reuera lanantium , de quorum originarius ordo prouenit ab illo Regnorum , ae Pcincipatuum, de Baroniaruin, sicia seu dorum dirni lapis Maturae singularis, de in-dhilduae, iuxta communem sensum omitiuDoctorum Iam Italorum, quam Hispan rum, Gallorum, es Germanorum; quod scilicet id denotet natura indiuidua, ac ius primogenieune, ut actualis hodierna praxis docet In studis ex risc.8.-I3. de Dud. de per conse3uens notI videtur,ex quo laate, quave origine prodierit diri distinctio inter primogenituras,de Maioratus Italiae, cum reuera id manifestae fabulae spretem habeat, atque ex consuera aliquorum prε- sertim consulentium si plicitate absqu aliquo rundamento prodierit. 8 Praerogatiua autem sui toris. ω qui narituraliter rater plures esset maior natus 5 nε atteata rerum origine, atque capi doeius principia ex intentione, vel ratione siuris, ac Doctorum inolevis in illis iuribus, quae habita sunt pluribus communia, atque a pluribus possidentur, sed in actu, siue exercitio sint singularia, de non posisint, nisi ab uno explieati, iuxta exemplum tradi sistitum, de quodis. I . de rabemi
O seqq. alibi, iurium scilicet competentium alicui Capitulo, vel Collegio, quode.g.celebrare micis,alia i iunctiones P tificales peragere absente .. ve, impedita Episcopo, aut alteroPraelato est ius Capitulare , quod habitualiter residet penes totum CapituIum,omne ieius dignitates,de Canonicos, sed quoniam in exercitio est actus singularis,de indiuiduasHui non potest explicari, nisi ab una persona, ideoque
125쪽
De Linea Legati Lib. II. An. LXXXII. 1oy
pertinet ad illum, qui si primus, vel ant, primogeniturae regulantur, ut est Princi quior inter Capitulares, vel Collegiales, patus Hyeracis cum annexis,ut ita habita- consimiliter ita a pari si plures posside- tio eorrespondeat dignitati ,&slattii , ali. antpro communi Castrum, vel alia bona, ter etenim dare usum conspicni Palatij ii, tunc exercitium actuum individuorum, ut paupere sene, qui tam in suppellectit i, quae.g. est,retinere claues Castri, vel custodire in famulatu alijsq; tracta mentis debitam, scripturas , vel exereere iurisdictionem , proportionem seruare non potest. Conuer- aliosq; similes actus indiuiduos sacere, per- teretur potius in ineommodum,&dcrisio. einet ad eum, qui inter plures consortes sit nem contra omnem verisimilitudinem, ac senior,utpotε habens maiorem prudeliam, etiam ubi familia tractu temporis fiat nu-
suae in huiusmodi actibus attendi debet; merosa, seni γr praesupponendus ei inari sed quando ordinatur fideicommissum im te nimium graui, adeout illud tempus, diuiduum in una persona tantum deferen- quod est necessarium, ut haeredes viti inidum tanqnam per speciem Regni, seu Di- possessoris illud evacuent; ipseq; successor
gnitatis, aut alias indiuidui, in hoc casu diraeparet ea, quae necessaria sunt proha iuxta communem usum sub nomine maio- hitatione, consumatur eius vita, & sic sucris natu, vulgh It manioraho,vere,& pro- cessiue,quo nil absurdius, nilue inuerisimi-prie venit ille, qui in ea domo, vel genere lius,ut ad sensum cuique probatur. facit figuram Primi, seu Capit is illius do. secundo, ob declarationem factam permus; idque non ex accidentali qualitat eis Baptistam primum haeredem detestatoris maioris aetatis prouenit,sed ex praerogati- voluntate verisimiliter informatum, quod ua lineae ; quia nempε occupat primum lo- prouidit Pasqualem segundogenitum de cum in linea primogenita, talisque est usus Villa cum commoda habitatione, assigna-eommunis,a quo non est recedendum, dum ta ratione, quod Palatium paternum assi. versamur in materia, quae certam non ha- gnatum esset primogenito eiusq; lineae. bet legem, sed tota pendet a consuetudine, Et terti6, ex adeo diuturna,& continua- quae originem , & normam recipit a Re- ta obseruantia, quae in quibuscumque regnis, Principatibus, ac Baroniis, &nudis bus ambiguis dieitur optima interpres. indiuiduis, ideoque ab hoc or)ine non est Potissimε vero,quia conliae,quod Andreas
recededuin, dictaq;distinctio Maioratuum filius Pasqualis secundo genui , & pater
Italiae , ut sint diuersi a primogenituris actoris fuit vit diligentissimus, si1aq;iura . eiusdem Italiae, & a Miloratibus Hispa- nimium attente tueri curauit contra Hie-niae non videtur, cui legi, veI consuetudi- ronymum filium primoge tuti, si non irant,aut rationum fundamento innixa sit. pupillati, saltem in minori aetate consilias Quo vero ad secundum punctum cir- tutum,reportando dictum Votuin Rata Ro-cumstantiarum particularium casus con- decretationem Μagistratus sumeerouersiae. An scilicet ex eis recedendum , distributione elemosinarum,ut supra; idem esset a dicta regula fauore eius, qii habeat que verisimiliter non neglexisset hoc ius, Praerogatiuam lineae, adebui esset lucus quod erat maioris utilitatis, maior iisque limitatIoni ad fauorem senioris delineia, importantiae. secundogenita. Aduertebam nullum vide- Io E eoiiuerso pro argumento diuerta vori urgere coniecturam, vel ar*umentum , Iuntatis tellatoris, ut de Maioratu saltua-h uius diuersae voluntatis ; quin imo quod rio intelligere voluerit, aliud non dedoce. res esset in oppositum ex pluribus. Pthno batur fundamentum, nisi superilis initionempe , quod illa inconuenientia, quae d. insinuatum,quod scilicet in hac dispositio. dite. I. eonsiderantur,ubi agatur de toto as- ne Palatir testator non respexit ad lineasse, quando de seniore in seniorem iste Ma- constituendas per Baptistam haeredem, sed loratus saltuarius transitum facere debe- ad lii ream propriam unicam, ideoq; omnes . ret, ita ultb magis in hae facti specie proee- descendentes aicendi essent de una eandem derent, dum agitur de solo usu habitatio- que linea; & per consequens quod non imnis conspicui Palatii, quod supponit illum traret discretio linearum cum praerogati-
statum diuitem,& conspicuum, qui pro ua intereas, Pin.conLI 22.lιb. 2. num. 8. Me
maiori contingentia, in familiis nobilibus noceb.e fio 2.num. p. ubi quod si testator conseruari,& continuari solet in eo, ut fa- velit bona peruenire ad descendentes suos, elat figuram primogeniti, & Capitis do- quod una coni lituitur linea. mus,non autem in secundogenitis,eoruin- xi Quando istud argumentum concludeque descendentibus,qui vulgΛcadreti nun. ret ad rcm , siue ad effectum, de quo agi-cupantur. Potitain; autem ponderando, tur; tunc in primis ex eΘdem lateri opor- quod tunc possiderentur, vel possideri spe. tet . quod math fundatum esset diei uin vorarentur seuda titulata, quae cum ordineis tum Seraphini, σ Pamphil , dum ea dispo-o sitio
126쪽
1 o 6 D. Caroli Antonii de Luca.
sitio super distributione elemosynariam . directa es ad lineam, non ipsius testatoris, sed Baptistae haeredis, per quem stipitem
plures lineae constitutae fuerunt, quo casu non saltat fideicommissum, Peregr. desidet.
Pilaterea quamuis ego in hoc motivo potissimum fundamentum constituerem in Bonomensi primogeniturae de Podiis.
Attamen vel ad rem non facit, cum ibi ageretur de initiatione noui ordinis succet dendi ob extinctam lineam ultimi possessoris , ideoque non urgebat potissima ratio
continuationis, in eadem linea, in quam ,
bona sint ingressa. Uel etiam in eo casu demotiuo dubitari potest, ut ibi aduertitur. Ista namq; distinctio est in suis casibus vera,sed quod in applicatione iuxta frequentiorem contingentiam consisteret fallacia, ad quam detegendam aduertebam, quod
plures casus in hoc proposito distingui
Primus etenim est, quando agitur doquaestione reciprocae per testatorem ordinatae. An illa censenda sit linealis, adeo ut transeat de una linea ad aliam, ve potius intelligenda veniat discet iuε in qualibet linea inter eas personas tantum, adeo ut penes vltimum de singula, bona,quae in illam ingressa sunt, efficiantur libera, de tunc recte intret, & magnificanda sit distimari ista, scilicet quod constituta una linea linsus testatoris, tunc extincta una linea, fideicommissum saltet ad aliam, Sc locum habeat reciproca de linea ad lineam , ex Ne ecb. ubi supra, O Fufar. quae t.
uit primogenituram perpetuam,& descen. suam in uno ex pluribus ex filijs alicuius,
in quo ineipere deberet; An illius primi
linea extincta, vel non incepta primogeni nitura terminet, atque bona essiciantur libera , vel potius continuet in aliis filiis eiusdem,qui demonstratus est stipes & pariter intrat eadem distinctio. An scilicet eontemplata sit linea unica dicti stipiti, eomplexiva omnium eius filiorum, vel po. tius illa primi primogeniti discreta a Ii. neis aliorum filiorum e & de hoc agitur L
disc.t I 7.qui reputabatur magis proximus, di praecisus. Tertius casus est, ubi certa sit reeiproca linearis,le duratio fideicommissi inter omnes lineas usque ad ultimam , sed quaestio solum cadat super praelatione, vel pertinentia ob diuersitatem sexus, vel cognationis ; An scilicet ad effectum, ut intret
transitus de linea ad linea, requiratur omnimoda evacuatio illius litieae, in quam hona controuersa ingressa snt, & sic quod Reminae, vel cognati lineae admissae praeseratur masculis,vel agnatis lines admittendae, iuxta deducta supra diis.3 de in alijs; ot pariter intrat eadem d istinctio; An censenda st vetuca linea, vel potius plures ab
initio constitutae. Quartus casus est ubi testator concedat grauato facultatem praeeligendi, & gratineandi inter plures de gene e vocato; Αn teneatur grauatus seritare εqualitate inter
lineas, adeout inaequalitas,& gratifieatio cadat inter singulas personas cuiuslibet lineae, iuxta quaslionem de qua supra Hyeas . & tunc pariter cadit eadem distinctio.
An testator respexerit ad lineam propriam omnium aeque complexium, ut propterea dicatur unica et potius e conuerso respexerit ad primo vocatos,ut dicantur plures
Omncs autem istas quartas quaestiones alia': similes , quibus eadem congruat ratio , extraneas prorsus dicebam esse a casu
praesentis controuersiae, adeout clarum videretur aequivocum ad rem applicare ea .
quae dictos casus,vel quaestiones percutiat, cum ista quaestio super regulatione ordinia primogeniturae, recte cadat inter plures descendentes ab eodem stipite, atque de unica,eademq; linea ab initio constituta et postmodum vero in aliquo ex succetaribus diuisa, dum ita adesse dicitur compa ratiuε ad ultimum morientem, vel alteorum,qui fuerit plurium linearum stipesηiuisio, seu discretio linearum, quamuis ea non adesset re ectu testatoris, vel ordina,
toris primogeniturae,si vh primi aequirentis. Quamuis etenim in fideicommissis, &II primogenijs, vel inuestituris Rudalibus, ct emphileuticis pacti, & prouidentiet sue. cedi dicatur fideicommittenti, vel primo
acquirenti, non autem ultimo morienti.
Attamen id procedit ad diuersum effectum dependentiet, vel independentiae, ne scilicet successor agnoscere teneatur in autho- rem vItimo morientem, eiusque facto obligari;seclis autem ad effectum regulandi ordinem successionis, quoniam ad hunc essectum dieitur succedi ultimo morienti, cuius proximitas,quae tamen a grauante penadeat, non autem illa testatoris attendenda venit; adeout si ordo successionis. huius vltimi,sed necessarius inde pendens,atque
in hoc versari videtur aequivocum non distinguentium diuersitatem essectuum, ob quam discretiuE tam grauat O , quam gra uanti succedi dicitur. ix Nimium etenim Dequentes sunt casus, qui de facili in magno numero cumulari possunt per eos,qui patienter deci siones,&
127쪽
De Linea Legati Lib. II. Art. LXXXII. 1 o
consilia reuolitant, in quibus primogeni tura, vel maiora tu initiante in viii ea linea ab initio eonstituta , siue illa sit fideicommittentis, liue grauati, eaq; per diuturnum tempus in eadem unici date eontinuant ,
quia nempε ex quot bet successore nonnisi unicus supeis es fuerit filius, deindεcon. tingat pluralitas, & diuisito,quae propterea attendi dcbet: Atque inter quamplura exempla eonsiderabam illud celeberrimu , Omniumq; maius, quod occasionem dedit, adeo pertractandi,& inuoluendi istam ma. teriam ordinis succedendi in primogenituris,&maiora tibus,cum tam magna varietate opinionum ab adherentiis, & affectionibus producti, & unde ali; recentiores to. tum transcripserunt , successionis se ilicet Regni Portu galliae; quoniam Alphonius Primus, qui reputatur omnium stipes tan. quam forte primus acquirens ,& ordinator illius implicitae primogeniturae, quae in sue cessione Regnorum,& Principatuum
adesse dieitur, vilicam constituit lineam , qtiae penes multos successores in eadem unicitate continuauit usque ad Regem
Emanuelem, qui ob plurcs filios,quos reliquit castituit illas plures lineas, inter quas fuit contentio, ut patet ex tot,tanti': DD. qui de ista successione pertractarunt: idemque contigit in antiquiori magis famig rata quaeli ione inter patruum, & nepotem decisa per Boni f. VIII. vel Clem. U. ad fauorem Roberti patrui, ut supra in suece Diione Regni Neapolitani, quorum Rex Carolus Primus unicam constituit lineam Caroli Secundi, qui deinde dua; constituit
lineas Caroli primogeniti praede functi,
Roberti secundore niti; ει tunc omneSc Cordant, quod iuxti regulas successio debi. ta fuisset nepoti ex primogenito ob praerogatiuam lineae, nisi conditio temporum alias exigisset; igitur lion attenditur uni-c itas a principio, si postea sequatur diuisio, vel diseretio , tali'; est communis praxis nimium frequens, quando agatur de Ordine, vel Iure successorio, quicquid sit de Iure administratorio in iis, in quibus requisita sit prudentia, ut distinguendo aduertitur eodem
33 Demum quoad tertium punctum voti ROIAE RU a, seu Pamphιli , oe Seraphini eius Auditorum, dicebam ab aliqua probR-bilitate alienam non esse impugnationem, quae per scribetes pro Hieronymo assum p . ta suit; adeo ut si assit meretur revisio, spera- hri posset recessus, eo modo quo frequens Praxis docet, commendabiliter quidem iahoc Tribunali ex rationibus ponderatis sup eo huiusmodi reeessibus csc. 32. in rel. cur.
v v. i. imo sequutum est in casu, de quo
infra d. viis. 32. praesertim Db ponderationem, de qua Iupra,quod scit cet idem argu mentum discretionis linearum, & an est, tor respexit ad propriam, v cI ad illas liq;edis grauiti conuincit voti in militiam; veis rum quando etiam impugnatio negi genda esset, adhuc tamen uictum Uo um com patibile remanet cum luribus habentis I praerogatiuam lineae , in casu praesentis quaestionis ob diuersitatem esse stus, c um ibi agebatur solum de iure honorifico,
prudentiali, pro quo des gerari solet maior aetas per naturam ratione maioris pruindentiae, eum distributio facienda non lit ab ipso maiori natu,sed a Magistratu, solumque testator de mandauit eius interuentum ad hoc, ut tanquam velisi mi iter bene informatus de descendentiIs,oc gradibus personarum pGipriae familiae eos informare possit,quibusnam magis congruat disimbutio, quod proprie congruit seniori-nsiderando in idem' discretiuam inter casum,ot alterum resultantem ab obseruantia, ut
supra σ1 - Ideoq; concludendo, improbabilis , pa-
rumq; fundata videtur resolutio , adeo ut quanto eam reuideri contingat, quando adhuc non urg cat ultimum p tentius m riuum supra insinuatum regularum prudentialium, quibus urgentibus inanis remanet opera Iuristarum, recessus sperari debeat, cum videatur res mali exempli, malaeq; introductionis, & tot in conuenietium productiva. 16 Non solum autem oportunum , sed immo necessarium videtur in huiusmocli quς- stionibus restectere ad superius recensitam
historiam, super huiusmodi primogeniorum , de Maiora tuum origine, dc introdu.ctione, ut ita dignoscatur totum prouenire, non a regulis , dc pro ivisitioniblis Iuris communi siquod tuc Quotum erat, adeo ut clarus videatur error illorum , qui hanc
materiam cum dictis regulis , vel propositionibus pertractant , oc regulant, sed a consuetudine originaliter inducta super sue cessionibus Regnorum, & Principatuu , vel seudor uin dignitatis, quorum ad instar postmodum idem in oleuit usus in bonis priuatis indifferentibus, inqtribus propterea cum eodem ordine succeisionis Regnorum, & Principatuum, ac nudorum dignitatis procedendum venit, quoniam exemis plum regulanduin est ab exemplari, siue
copia ab Originali, dictaq; distinctio inter
primogenituras, de maioratus in Italia .
quodque in ista Maioratus sint diuersi ab
illis Hispaniae,ver E fabulosa,& chimerica, siue inepta censenda v idetur, quoties agatur de Iure succestario in bonis, eoru Inq;
128쪽
1 o 8 D. Caroli Antonij de Luca.
stultione, quidquid sit de iure solum administratorio,& prudentiali, cuius respectu ubique,& sic iii Italia, quam in Hispania, alijsq; regionibus,& rationis identitate idem pari formiter dicendum venit, reflectendo more animalium rationabilium, quae ita distinguuntur ab irrationabilibus,& brutis, ad rationes, dc ad comunem usu, non autem attendendo in sola littera, aliquorum scriptorum ineptias, vel aequiuo-r7ca,sive ex ignorantia, siue ex malitia pro. veniant; prisertim vero ubi agatur de con sulentibus, de de collectoribus, quorum si-des,vel authoritas nulla est, iuxta pondera. tiones,quae circa authoritates DD.habentur Ose. . de Iudic. mons. de in opuse.'li cap.3.6c alibi.
2 Utrum attendatur ordo Icriptura s prius expressum sit nomen maioris natu es Primogenito exfoeminis vocato, an veniat natus ex famina ultimi maseuli 4 2 Iaiorvius institutus inter descendentes plurium , an intelligatur cferetiuὸ in qualibet linea es Primogenito vocato quando veniat secundo. genitus λε Vltimogenito vocato an veniat primogenitus.
Minor natu ex maiore natu, qua-do praeferatur maiori natu 3 Et primogenito ex foeminis Vo.
Cato , qui veniat Et sit intelligendus in qualibet lineaῖ
, o Rimogenito ex pluribus vocato virum x admictatur primogenitus natus ex maiore natu, vel primo natus ex iuniore rimae quaeriture Et die admitti primo natum ex iuniore, si plures puta vocati sint,ee post eorum mortem primogenitus ipso
x Ampliatur etiam si prius expressum sit
nomen patris minoris natu quia si vocatus
est primogenitus Titia, dc Sei), non atten' ditur ordoscripturae, sed prioritas natiui
3 Ampliatur, & si vocati essent prius ma-seuli,&illis deficientibus, si stibili tutus fieprimogenitus ex foeminis, & extent steminae ex illis masculis, non praeferatur primogenitus ex fiemina nata ab ultimo in sculo, sed admittetur primo natus ex illis, Terexr.e far. ubi sup.
scendentes plurium fratrum, vel sororum, an sit unicus, de indiuiduus inter omnes ad fauorem Maioris natu Vel sint duo Μaioratus, di dampositio intelligenda sit diseretiuε, scilicet ut utraque descendentia si vorata ad fauorem maioris natu de qualibet linea Et die, quod si agitur de exi. guo asse, vel de Maioratu eoisi tuto fauore agnationis, de erit unicus, nam primo eam si bona diuidenda essent inter duo,successio ad nihilum redigeretur, Luea de fidei- m. disc.L. num .6. In contingentia videndi Giouagn.eonf. 2.lib. I-in decis ab .impress
s Primogenito vocato, si is decessit sine liberis, an veniat secundogenitu se Et distinguendum videtur, quod aut primo*enitus decessit ante delatum fideicommissum, de secundogenitus venit per vulgarem, Ester. decis I F7.Baro de successiit. quibus fideiram. relicta inteu. num. s. Item si primogenitus talis lineae esset vocatus, Surd cons. 9 Iib. . Har. q. 388.nu. .Aliud si post agnitum . fideicommissum primogenitus decederet, Baro ubi IV. An requiratur, quod tempote mortis secundogenitus sit primogenitus Et affirmat rest plures Fustr.q. 388.12.8.6 Ultimogenito vocato illius, qui plures habebat filios non venit primogenitus, qui
I Naioratu optato in totum, vel in parte dim nAto , an competat regressus ad Naiorum dimiss/m a Effectus consumatus non eessat .aufa cessante. 3 Res perit Domino. Fideicommissum euersum per dorem diciis s
isperuenientibus non reintegratur.
s Pro regressu ad maioratum dimissum resoluse
129쪽
De Linea Legati Lib. II. Art. LXXXIV. 1o9
Maiora tu optato deteriorato, an uniantur Maioratus incompatibiles Z
I,Riinogenitus, qui optauit unum Maio-I ratum,&cinii si tali uin, si deinde Ma- . io ratus Optatus fuerit euictus, vel illius maior pals perierit, an pol sit habere regressum ad dimissum ex Uidetur negandum, quia ubi semel extitit conditio , de causa adquisicionis, licet Postea causa cessat, non cessat effectus consumatus, lassicit enim, quod semel impleatur eonuitio, licet non duret implementum, ι.si quis haredem, C. de instit. , substit. Fufar. de substit.q3 Insuper quando res casu fortuito periat post mortem testatoris, seu post delatam naccessionem , fideicommissario perit tanquam domino, l. domus haereditarias, cum t. seq.fad Trebell. Peregrinrt. .ὰ n. 6. 4 Praeterea fi sei commissum alienatum pro dote, si postea dotans diues essiciatur,
non reuocanti ir bona semel alienata , Fon. tanell. pact. nupt ei. s. gl. I. par. 2.ὰ nu. 9.
Et quarta uxori 4nopi in bonis viri quae si . ta non aufertur, cet diuitiae supervcniant
s Contrarium verius probat IUxas dein compatibii.p. .eap. 6.nu. I 7.σ seqq.scilicet quod secundogenito, & eius linea: non sit quaesitum ius irrevocabile, nam causa prima, quae fuit in consideratione institutoris,
non alia fuit, nisi quia primogenitus prouisus sit de alio ditiori Maioratu,& in redditu sussicienti,& haee suit causa finalis, qua cessante, non ita disposuisset castis Gib.
tus Maioratus sit euictus, sed etiam si bona eius,vel maior pars pereat aliquo casu λrtuito , ut tune primogenitus reuerti possit ad Μaioratum dimissum, quia noluit instituens illum deuenire ad secundogenitum, nisi primogenitus esset prouisus ex tali Maiora tu, cuius bona, vel eius fructus excederent illam quantitatem ab eo assigna
Argu it Ityxas ex l.si ver δ,'patronur,fde bovi libera. ibit si patronus legatam sibi relictum agnouerit, idqueDerit euictum . com petiis ei legitimam auxilium; quia id,quod De rauisse habituram, eton habet, sed O si nω totum euictum sit, ver aliquantominus babet, Piam putauit, erit ei subAeniendum. Desumit argumentum vxas, quod si dii c stici Iegis , vel homi .Ds p. Oul. tet alicui de quota bonorum integi E habenda, si postea diminuantur, si peream, subuen .ri debeat, Sc repleri ex aliis bcin f, si alia bona supersint, ex quibus sat s fieri pol sit. Et mouetur vlterius, quia g alia secundogeniti est, quod primogenitus habeat Maiora tum de taliquota bonorum, siue retidi tuum, nam alias ipse seci indo genitiis non posset habere alium Maiora tum,elgo ad ipsum secundo. genitum spectat periculum, cuius gratia tes data, de concessa fui. , dc ea perempta ex illa dispositione commodum non con sequeretur, Igneus in ι eontractus, nu. 6I. F. de regu iur. medices de casso riuι t. pari. 1. q.
ut interponam meam opinionem, censeo posse primogenitum diminuto Maiora tu optato redire ad Maiora tum dimissum. Et sinit iter euictis bonis regressu in hiabere ad bona Maioratus dimissi ab eodem institutore coμstituti, iuxta d.lvi verὸ, o patronus. Aliter si bona Maioratus electi perierint casu fortuito , nam dumtaxat primo. genitus poterit regressum habire ad Malo. ratum relictum, de dimittere Maiora tum
optatum, sed non retinere utrumque, nam
postquam ab initio Maioratus sunt duo, de
incompatibiles debent retinere eandem naturam, de res perieret domino, d.l. omas hereditarias.
t Lineae proximiori liι re institutionis , ω l legati aliquod relictιιm, an imputetur in por-tιonem ex consuetudine, vel Statuto debitam λχ Resensentur varia distinctiones. 3 Referuntur exempla pugnantia. 4 Debitum ex consuetudine es necessarium. s Legatum mobilium uxor compensa. cum Ῥesibus Iugubribus ex consuetudine debitis. ex decis. .R. Latro. 6 Legatum marito a r eo ense in eum lucro dotali natatario e Rota Roma na rotavis
Et refellitis Boerius in decis. 2sq. Relictam filio iure innitutionis,vel legati im.
potatur in legitimam 8 Donatio etiam imputatur reiecto Molis sio. Divositionis testamentaria patrimoniu tib rumes subiectum ideoque cessat imputatis. Io Imputatio cessat in successione ab intestato i bonis antiquis. II Proximior de linea non dicitur creditor i bonis suis. I et Praes. Μerlin. dubitat de decis. R. Latro13 Deciso receas pro imputatione adducitur.
130쪽
11 o D. Caroli Antoni j de Luca.
In dubio pro eompensatione iudicandum.13 Reιιctum ιure restitutionis Deilios imp .
16 Imputatio cessat in relicto propter amorem, O beneuolentiam, iuxta Praes Merlin. 37 Testamentηm c usum an possit aperiri per solis Notarium aduersus decis. 29. Praes. de Franch. 1g Impugnat decisio R.de Isiartu. itast Discuarsus Authoris.
Proximiori de linea relictum iu
re institutionis, Vel legati, a imputetur in portionem ex Consuetudine, vel Statuto debitam in bonis antiquisMep gnantes opiniones, & decisio
clausum an possit aperiri per solum Notarium. Author defendit decisionem de Franch.
x π Ineae proximioribus unde bona obue. , nerunt si deserantur ex Statuto, vel Consuetudine hona, vel debeatur aliqua portio, ut in Ciuitate Neap. V trum relictum proximioribus iure institutionis, veIlegati computari dcbeat in portionem Consuetudinariam λα Inuoluta quaestio in terminis Consuetudinis Neap.propter varietatem opinionu. Distinguit Napod. inconsuetisi aliquis n. r. ωers liberis inter filios,& aqnatu, ut relictussijs compensetur. Secus in relicto agnatis. Auremun consura. Et si testator, lit.D. arguit pro imputatione,quasi debitum sit ne. cessariam. Adhuc tamen dissicultatem pri . sentiens relinquit cogitandum. Nosses ista consuet.Neappar.2. q. I 3.num.8. Disti hguit inter donationem, & relictum iure Iegati, vel institutionis, ut donatio non imputetur, impugnando capie. decis l8o. contrarium tenentem, quia Consuetudo non habet locum in actibus inter vivos,ideoque non sit imputanda tanquam desit debitum necessarium. Aliter in legato, quod veniat imputandum,refellens expresse Bueeruiduis bitationem. E contrario caput. in consuet.
rationem, id viriliter delandit Pro erim.
sit perplexus in Add.ad Surd. I iv. tus est in probando imputationem, Coseia lib. 2. res 19.2O.o seq. vult onf96.ιιb. I. Ama . eo. 94.de Iuris prudentia maximh meritus D. bimar.ad vult.in conL23 Lb. I .n. 1 F. 3 Decisiones insuper pugnantes desuper emanarunt; Nam iuxta opinionem negartiuam decisum in S. R. C. refert Nocera i se . fluae uumforens cap. II. nu.26. O 29. O Menoeeb. uti supra. Pro aiente opinione iudicatu m refert Thor. in supplem. verb. com pensatio. Et nuperrimε fuit decisum per S. C. in causa vertente inter Horatium, &Antonium de Franco, & Aureliam de Franco super medietate Consuetudinaria is
dictae Aureliae debita in bonis antiquis vltimi morientis Isonus ij de Franco sui fratris, qui in medietate haereditatis simpliciter instituit sororem,& in alia medietate remotiores agnatos sepra nominatos.
. Rationes hinc inde non desunt. Et pro assirmativa sententia adducitur, quia Coninsuetudo est lex, de debitum necessarium dicitur, quod debetur virtute Consuetudi
Earbos in ι si eum dotem, s. sipater,nu. I L. F. Dr.mat r. 'Latr. decis p . ubi quod legatum s uxori per virum compensatur cum vesti-hus lugubribus, de lecto viduali, si deben
Altimar. de ita decisum testatur Latr.νbisuis pra. Vnde cum ex Consuetudine Hispaniae uxor habeat partem in quaestis a viro eo.
stante matrimonio, ut in cap. i. de donat.M. ter vir. uxor.si maritus legat uxori, legatum imputatur in portionem Consuetudiis nariarn, RSI. Dor lib. I. contr.3 .n.2.s Et in simili stante statuto cogente uxore ad relinquedam suo viro quandam partem dotium pro lucro dotali,hoc lucrum dieitur debitum necessarium, 'Galeot. ubi
etiam si lucrum fuerit in pactum deductu, quia contractus non mutat Originem debiti. Et quamuis in specie lueti dotalis ex Statuto Urbis aliud iudicauerit ut
penes cauater.decis3I8.recedendo a decisis In contrarium in Def.68. eiusdem Caualer. Id procedere ait manseu nu.3 I. nam lucru Indotis non debetur ex dispositione Statuti simpliciter, sed quia praesumatur stipulatum per contrahentes risit in libertate contrahentium illud excludendi. Et quamuis Boeruaderi aqq. n.6. in tet .