Declaratio Sacrae Facvltatis Theologiae Parisiensis

1쪽

DECLARATI

SACRAE FACULTATIS

THEOLOGIT

PARISIENSIS

AD APPROBATIONES VERSIONUM

Gallicarum, tam Missalis nuper editi, quam sacrae Scin pturae de ossicij Ecclesiastici, sub nomine quoru11dasii eiusdem Facultatis Magistrorum VulgataS. Cum Censura cum damprecum Gadis bnpressi apud Dan. le Mire, etia LoobaeL

DC. LXI. UM PRIVILEGIO ET APPROBATIONE.

3쪽

DECLARATIO

SACRAE FACULTATI S

THEOLOGI

PARISIENSIS

MD APPROBATIONES VERSIONUM

Gallicarum, tam Missalis nuper editi, quam sa crae Scripturae Offcij Ecclesiastici ,iub no mine quorundam eiusdem Facultatis Magistros

rum vulgataS.

cum Censura libri cuiusdam pmum Galgia impressi

apud Ioannem te Mire, xvia Loobia. Ac RΑ Theologjae' Facultas quarta iNouembris proxime praetexiti accepti graui querimonia sententiamque rogata de quodam precum Gallico idiota mate scriptarum libro, sine ullius autoritate Epit

copi magna cum populi dissensione & scand

4쪽

Lliquibus Galliae Iocis sparse in vulgui, cui titulus

est : Prieres pour fire en comm le marin ' Distrdansmine Chrestienne, Tirees des preseres dei fi se e Anec in Abbrege de Letie Chresse e , di quelque Traitte de dea non Dde L Penis encer, Composeri par de Laues,canquiome Edhion. AParis Aeg. Iean te Mire, rue S. Iacques, o dessin de S. Benos, o Ch S. Dan, I 619. Auec milege δρ Approbation. Conti nente preces diuersas & alias etiam institutiones pro editionum varietate .pius auctas , atque non verbis selum, sed& sensu siue additione, siue de tractione mutataS: post diligentem illius lectionem toto mense accuratum examen, censuit in eius modi libro, mum esse inepte mMUideraudum , a bigo, quae s pium haeresim in eam inducunt, quanti ad doctrinam Sacramentorinn, praesenim Cois Aravationis Eucharistiae renouantque opiniones recens damnatas de gratiui libero arbitrio ut ibin huma

nis. . Quoniam vero eadem Facultas occasione pre

cum huius libri in linguam vulgarem traductarum resciuit multas alias huiuscemodi versiones editas fuisse cum approbatione quorundam eiusdem Facultatis Magistroru , censilii etiam omnibus decla- .randum, declaratque se nunquam intendisse cui quam suorum dare hcentiam approbandi ullam versionem sacrorum Bibliorum, Breuiariorum, Ri tua im, Missalium, siue librorum quorumcunque

5쪽

de ossicio Ecclesiastico, aut precibus arbitrariis sine Episcopi auctoritate in lucem emissis,quorum o nium approbationem annis potissimum 11 8. 1167. I6 7 αχO. I 6 i. aliisque respective prohibuit.

d autem spectat ad Missale Gallice nuper Typis excusium, prae se ferens eius approbandi litacentiam a Facultate: tantum abest, Vt eam unquam

alicui concesserit, cum petita tantum fuerit licentalia approbandi: Explismonem Missamm totius anni, non etero oesiam Mi is Gai m versionem: vin potius eam petenti licentiam haud dubie denegas let,& datam a quocunque sborum traditistionis illius approbationem non potest non improbare, uti &praesenti declaratione. improbat, sicut Magistris Breuiarij Romani versionem approbandi licentiam postulantibus denegauit anno 1611. & datam ab aliis pro noui Testamenti versione approbationem ima probauit anno 1649. Ea de causa quatuor reuis nominauit qui Illutastrissimos Ecclesiiae Gallicanae Episcopos Parisiis congregatos adirent, monerentque , quantum ab eiusmodi versionibus sacra Facultas abhorreat, quamque religiose semper inhaeserit vestigiis mataiorum qui pullulantibus superiorum iaculorum nouitatibus obsistendo pruriginem illam subsinde

renascentem& aliquorum animis nimium insitam

sacra Biblia deos a cia EcclEsiastica in quamcunque linguam vertendi praedamnarunt, quemadmodum

6쪽

s ex subiecta censura propositionum Erasini aliisque locis ex Gersone excerptis, poterit cunctis innote-

sterea

EXCERPTUM EX CENSURAin 32. titulos partita lata in Propossitiones quasdam Erasimi, die 17.

1 - 11. de traductione Sa Iaram Scripturarum mihinguam vulgarem.

Propositio Erasmi 1. in praefatione eiussiem in Ma

thaeum. Sacris Litteras iam in omne3 verti linguas. C E N S V R A.

OV muis in quamcunque linguam vertantur sacrς literae, apte natura sanctae sint & bonae: quanti tamen sit periculi permittere passim lectionem earum in linguam vulgarem traductarum absque ulla explicatione idiotis & simplicibus eis abutentibus , nec eas pie & humiliter legentibus, quales plurimi nunc reperiuntur, satis indicarum: Val-- denses, Albigenses ac Turelupini, qui inde Occ sione sumpta multos errores disseminaverunt. re hac tempestate perspecta hominum malitia se-

7쪽

riculosa ac perniciosa existit huiusinodi tra luctio loquendo de omnibus Scripturae libris indisseren ter. Nec sicubi paucis esset Utilis, propterea temetare esset omnibus permittenda. In re namque ad sa lutem non necestiria,potius consulendum est mul torum profectui ipsam interdicendo, quam paucorum utilitati eam permittendo cum graui multi tudinis incommodo. Vnde & iure damnata est liu iusmodi translatio.

PROPOSITIO EIUSDEM II. IN

Praefatione in Matthaeum. Exclamant indignumscinus, si mulier, vel coriarius loquatur de sacris litteris.

Recte perpensa militorum huius temporis impudenti temeritate,i'dignum facinus existimanduest,quod idiotaro simplices suo iudicio sacras lite nas legant in suam lingua conuersas, & de illis dis .serant aut disceptantes de earum dissicultatibus tractent. Nec tamen prohibetur per hoc eis conferre inter se de iis quae in concionibus publicis audierunt ad morum correctionem & ad compumctionis & deuotionis excitationem, Ut magi S ac mugis chesitas accrescat, humilitas solidetur atque opera carnis mortificentur.

8쪽

Praefatione in Matthaeum. Me Avictore sacros bbros leget Agricoti, leget Faber,

leget Latomus. C E N S V R A.

Testantur sacra eloquia simplices esse tanquam paruulos,quibus,auctore Paulo,lacte opus sit. Non enim solidam adhuc escam ferre ac digerere post sunt. Perfectorum siquidem solidus est cibus, eorum qui pxo ipsa consuetudine exercitatos habent sensiis ad discretionem boni & mali. Quapropter non est medium aptum huiusnodi simplicibus, quod indiscriminatim quosvis sacros libros legant

in linguam vernaculam translatos: sed conueniemtissimum eis medium Ecclesia constituit auditionem verbi Dei & frequentationem pr dicationum eius. Neque eis obiter interdicit usiim quorundam secrorum librorum, qui cum explicatione conuenienti , aedificationi morum sint accommodi t si se tamen tales libri ab ipsis legantur pie ac sobrie citras percilium & arrogantiam, ut non inde contemnat prigdicationes, nec a crebra verbi Dei auditione retrahantur. proinde haec propositio absque praef. cripto moderamine posita sui assertorem sanae dota. trinae non satis consentire demonstrat.

9쪽

PRopos ITIO EIUSDEM IV. IN

eadem Praefatione. Neque Eetechielis Prophere, neque Cantici Cunt corum aut culinquam librorum veteris Testamenti semota. nem mili homini interdico.

Cum Sedis Apostolicae Decreto multorum talium librorum lectio laicis iampridem interdicta sit, & eruditis in lege Domini apud Hebraeos gratauiorum Autorum sententia, prohibita fuerit lectio dictorum librorum atque primi capitis Geneseos ante annum aetatis trigesimum, praedicta propositio temerarie & impudenter asseritur, quandoquidem eadem subest causa inhibendi talium libro rum Iectionem quae suberat, quando Decretum Innocentij III. stiper his constitutum est, cuius

fragmentum refertur de haereticis, authentica,cinn ex iniunctota

10쪽

eadem Praefatione.

Iudaeorum et et ridicula orius videtur, quod idioω- mulier sepsium exemplo Psalmos suos in Precia tionem Dominicam immurmurant; cum i quo ρ' nant , non intelligant.

Haec Propositio simplices, idiotas & muliercu

las ab oratione vocali iuxta ritum & consuetudinem Ecclesiae perperam retrahens, ac si inutilis sit, nisi ab eis intelligatur, impia est dc erronea, Viam praebens errori Bolaemorum,qui ossicium Ecclesiasticum in idiomate vulgari celebrare conati sunt. Alioqui in lege veteri indecorum fuisset ridiculum,simplicem populum ex Dei instituto c remonias legis obseruare, quas non intelligebat ; quod asserere, est in legem & eius latorem Deum blas phemum & haereticum. Neque enim per Verba rorationis solum praetendit Ecclesia, ut serie verborum illorum erudiamur, sed ut eius fini nos conformando, veluti ipsius membra diuinas laudes pro nuntiemus, debitas gratiarum actiones perseluamus, & nobis necessessa imploremus. Vnde pro pter talem orantium intentionem , Dei munere affectus inflammetur, intellectus illuminetur, ii