장음표시 사용
141쪽
Dux , quod iureiurando promisit tributum, distulit dare. Post aliquantum temporis spatium furore repletus veli menter Princeps Langobardorum Sicardus , cum unive m Principatu suo Langobardorum , Neapolitanam advenit urbem, quam S trium mensium spatio say, atque di omni circumdatam parte quotidie sortiter expugnaVit eam, omnia extra urbem ferro, & igne devastans, atque funis ditus demoliendo consiumsit, ut Neapolitanam capere potuisset urbem, nam & corpora Satanorum essbdiens, e Tum sacra mysteria abstulit XXX .
C A P. LIV. ΗAec dum gesta fuissent, Neapolitani de intus veniam
poscebant; sed ipse Ρrinceps ironiam eis faciens, juxta ipsius civitatis moenia, telam ordire denique secit. At illi tanto metu percussi sunt, ut sermones, non lapides ei iniiceient; sed consilium inierunt, quatenus iram ejus saevi mam em illi rent. Tunc bonam famam habemtem Monachum miserunt, ut ab eodem Principe veniam obtineret. Dum Monachus ante tentorium Principis devenisset, mox tellure prostrauis, pro suis Civibus veniam poscebat, atque ut ejus ditioni demum Cives deservirent, vehementer asserebat . Ipse Princeps misericordia motus in eamdem civitatem iam dictum Ririt Legatum denique misit . Dum Rossit Neapolim introisset , civitatem ipsam undique expia it, atque 'in ejus platea montuosam terram b) cernere coepit. Sed dum sciscitat et, atque diceret , quid velit hoc esse: illi Neapolitani nimirum ta
XXX De eoemeterio Sancti Ptemtrionalem plagam , in quibus J nuarii Neapolis extra maenia qui- multa Sanctorum corpora qui est dem heie intelligit Anon. atque aliis .bant , ibique Sacra peragebamur ipsi finitimis cryptis prope urbis se- Mysteria.
142쪽
snt plenae s sed trilleo remanente , proinde ipsum in putes ejecimur; sed jam denique periit. Sed aliud non erat,
nisi nimirum arena; & parva tritici grana saper arenam sparsa habebant ; & iam ipsa denique renascebant . In hunc modum virum strenui sitimum illuserunt , quia jam valida fame oppressi erant, & mensis Iulius ipse tempore percurrebat, & inchoante mense Maii ipse jam dictus Princeps ipsam civitatem circumdedit . Atque ut strunt plurimi , quod γ' , fasconem vocant, solidorum plenum dederunt Rostit in tali ordine, ut citius regredi Principem faceret. Dum Rosrit ad Dominum suum ve- 'nisset, talibus eum est allocutus verbis . Mi Domine Princeps, hic minime maneamar, es ad propria regrediamur, atque tuis dimitte denique noxam , di omni anno Desraeeminentiae solvant tributum , quia modio iam muDoram
triticum ibidem ego vidi; proinde , s ρIocet, per paginam scriptam vestrae ditioni tributa persolvant. His auditis,
Princeps acquiescit denique sermonibus suis , atque talia fieri iussit. Sic namque per paginam scriptam talia fi maverunt; atque ipsium mederis scriptum in sacro Sale nitano Palatio adhuc hactenus manet , S in sua inchoatione hujusmodi textum invenimus. En ego Sicardus D mini Matia Priscept eomedo vobis Neaporitanis pacem, es 'mismum Iibertatem . Et ibidem continetur numerus solidorum , ct foedera pactionum , quae omisimus planes illatim retexere cuncta. Hiis ita gestis, callem, quem
rejinquerat, iterum repedavit, atque cum magno tripudio Beneventum remeavit.
C A P. LV. Cum vero Beneventum regressus suisset, coepit hujusi
modi vanitati deservire . atque aliorum . uxores fim
143쪽
nique die per plateam dum deambularet, ut moris est ,
foeminae ad videndum eum ire ca) cucurrerunt. Ille V ro retro caput revolvens, speciosissimam mulierem cujus clam viri Nannigonis uxorem ibidem conspexit. Dum eam vidisset, statim eam concupivit, atque in ejus amorem vim caloris sui ignis accendit ; ct clam dicendo , contianuo misit ad illam , ut opes a parte Principis obtineret multas: tantum ejus animo contentiret . Illa vero talia audiens , se se valde perturbavit , ac in hunc modum
promit tunc talia die har opes s gloriam sibi habeat mu tas: mihi nihil es necesse fabere, mere , S illi θ pudicitiam reservare . Si demum 9 t
Iis renuntiare reiterarerit, sciat, ilia viro meo prodenda. Dum in hune modum Principi delatum fuisset , magis magisque urebat, & crebrissime ex corde sciscitabatur , quatenus ipsum facinus adipisci valeret. Tunc Nannig nem ad se fecit accersiri. Sed dum vocatus venisset, diante suum conspectum astaret, Princeps est taliter ei locutus: Volueram te Legatum Africam mittere , quatenas ad nos , Deo Dotinte , cum Bonore a patre Regis terrae
tutas reverteris . Audito hoc Nannigo nimis quippe se turbavit, adjiciens: Quomodo tuae pergam , quisum Do de in mas l. Et mi Domine metuo , ne tuis mihi mors eveniat. At Princeps: Excusationem mi/i exinde minime annecte: tantum , ut diximus , eeIerius permee . Ille denique dixit: Fidens tuus fiam: fui, ut eomparet Noluxtati tuae ; Cumque ille nescius perrexisset , ipse Princeps
ad uxorem iam continuo famulos suos misit , quatenus per vim ad se adducerent. Quo facto, vi opprimit eam: Illa vero clum struprata domum rediisset, neque balneis, neque unguentis minime uis est ; illotaque facie manehat . necnon Qididis indumentis utebatur; nec in stratu
dormiebat, sed in terram prosternebat se. Et si quislibet de
144쪽
de tali re eam coercebat, ut non esset bona immoderata moestitia r illa aiebati Non pro alia re talia denique a. rio, nis propter viri mei absentiam. Factum est autem , dum vir situs regrederetur , αdutii redisset domum , eam moestam reperit , atque in- composito capite, vestibus vilibus , nec non & turbulen iis indutam; sciscitansque eam, dixit: Pro qua re Bispido capite , ivotaque facie manes t At illa : Protinus audium, ait, evagina , s meam mox colum absinde , quia oe ta sum ob alieno viro . Cum cognovisset Omnia Nanni. po, quae fuissent sacta, valde ingemuit, atque suae conis augi assavit: Iulio balneum perge , atque jucunditatis De. Itibus te nimiriam indue , s de tali re minime hisice . . CAP. LVI. Ipse Princeps adhuc sine uxore erat , & multa: illicita saepissime committebat. Fadium est autem, ut exin cle eum sitis Optimatibus una die sermocinaret, qualem. sbi copularet uxorem, aut ex Rege filiam , aut ex XI sigmatibus: unde ejus optimates exinde sortiter adlio tabant, ut mrsitan a perpetrato scelere eum sic deviarent. d callidus ille Rfit clam est ei locutus, nec filiam Regis , nec de illius stigmatibus pulchram invenire valebis, qualem unam , quae in nostro territorio degit a Hiis auditis, Princeps amplexus est eum.& affatim es sagitabat, qualiter proprium ejus diceret nomen . At ille protinus fiam cognatam de pulchritudine laudavit. Idem Princeps r Heuem videre eam . Ipse vero ovantee dixit : Ego tibi eam demonstro a) , adjiciens , ivotaque facie eam tibi osendam ἔ s s Duiris ocutis eomparet, lateri vestro eam Iociale ; sin . autem , om3imodo sit occuL- ' , tum XXXI Consanguinitate , vel adfinitate coniunctis, ut supra. i
145쪽
tas'. in tuum cernendum pratum te simuIa ira ; σσdenique cras ad Iaxandum 68 potionem potabo . Dum exinde redeas, ad domum meam quas Sisitaturus veni, siauta facie ante me Astere tuam faciam et tu nempe eam
ossice, atque formam ejus perostra . Ego a te int=rro. gabor optimum estne pratum iUM Z Tu Domine, mini re- 'Bonde, uir m optimum, an πρη.
n Lia die Princeps non cum plurimis ad pratum ceris lax properavit , ct statim regi essus est urbem. Dum portam θὶ civitatis introiisset , conversus ad sitos hujusmodi verba repromit: Ad Pistandum Rosit perga- 'mus , quia, ut mihi reIutum es, ad relaxaxdum potionem ipotavit. At illi: Domine , eamus - Dum pervenisset ad ejus domum, & Rostit suisset intimatus; ipsa vero , ni mos est innuptae puellae, sugere tentavit e sed Rofrit nequaquam sinit ire. Dum introgressus fuisset ipse Ρi inceps , ubi Rofrit manebat, eam valde est contemplatus , atque nimis eius oculis placuit. Dum eum sciscitat et Rosit, ac diceret; intimum estne natum Ulud, quod expissi Bodie , mi Prineeps 8 At Princeps protinus ait: optimum. Et haec dicens aci Palatium rediit, moxque rem illam, quam gesserat', suis Optimatibus propalavit , protinusque ipsam puellam desponsavit. 'Sed non ut sapiens, sed ut saluus taIia gessit; XXXII non illius mores , sed pulchritudinem expiavit ; proinde nempe ad eXitum durum pervenit. Libet nobis pro qua
146쪽
re vir ducit uxorem, huic Historiae intexere . ut non pulchritudo, sed mores quaerantur. Τribus de causis uxor citur . Prima est causa prolis , de qua legitur in Genesi: Et benedixit eos dicens: Crescite , s multi leam ni . Secundum est causa adiutorii, de qua ibidem in Ge. ite si dicitur: Non es bonum esse hominem sum e saeia
mias ei adjutorium . Tertia causa incontinentiae et unde dicit Paulus Apostolus: Cui δε non continet , nubat. In est. gendo marito quatuor uxores spectare solent Virtus, Geianus, Pulchritudo , R Sapientia . At Sapientia potentior est ad amoris affectum, sicut & in foeminis mores . Set ipse Sicardus mores minime requisivit. R esert haec , quae supra diximus, quatuor Virgilius de Aenea, quod iis Dido impulsa est in amorem ejus. Pulchritudine: quem s.fe ore ferens. Virtute: quam forti pectore, Ratione : heu quibus Uu janiatus Iatis ς quae bella exhausa canebat. Genere: credo equidem nec vana Mer genas esse Deorum. Itom in eligenda uxore quatuor res impellunt hominem ad amorem, Pulchritudo, Genus, Divitiae, Mores a Melius tamen , si in ea mares, quam pulchritudo quaerantur. Nunc autem illae quaeruntur, quas aut divitiae , aut forma, non quas genus, aut mores com
mendat , sicut iam dictus Sicardus gessit . Ideo feminae f/b viri potesate aeon ant , quia levitate animi plerum inque decipiuntur ; unde aequum erat , eas aactoritate viri reprimi: Proinde & veteres voluerunt foeminas innuptas , quamvis persectae essent aetatis , propter ipsam animi levitatem in tutelam 69 consistere . Interim ad Historiae retexendum ordinem redeamus.
6e mundῖο. Ita piacipue statutum in Lepibus Laningobardicis, quas dedi pari. IL Tomi I. hujus Collectionis.
147쪽
C A P. LVIII. Rostii vero dum Principissa facta est sita cognata , in
superbiam , atque in elationem plus magis intumuit necnon & tyrannum omnibus hominibus se ostendebat;&cum Amano jam dicto Abbiate in patulo saepissime conia' flictabat. Factum est autem , ut ipse Rostii fuerit misi. sus cum pluribus viris per Calabriam, simulque &Apu liae fines a praedicto Principe, ut vectigalia exinde exiperet. Cumque regressus suisIet , cum magno gaudio ab ipse Principe est exceptus ; assignavit enim Omnem Vid licet censum, &ex suis sumtibus, ut nonnulli strunt, ducentos ei detulit solidos, quos ille nequaquam acquiescere, ut eos acciperet, voluit. Illo vero diu eum obsecrante, eos recipi jussit, atque annectit: Postula a me , quod vis. At ille: Nia aliud a Domino meo quaero, nis strotianus mihi condonet pνotectionem, quatenus inimici mei saevitiam obterere Datiam . At Princvs plurima ei jussit ostendi arma, inquiens: Quae ex his volueris, tolti . Dum loricam, quae suis placuillet oculis , sito corpori induis.set, & spatam suo lateri annexisset, galeamque suo capiti Pisuisset , lanceamque in sua manu iniecisset e cle intus exiit foras, clypeoque baiulante . Dum mussitatam rem
Beneventani cernerent , mirati sunt valde , asserentes rQuid verit δοe esse ζt Idem Rostite Arma, ait, meus mihi
Dominus dedit, quatenus atterere Daleam inimici mei seis vitiam . Cumque in patulo' cunctis audientibus vel ba talia promsisset, atque Alfano Abbati in hunc modum relatum fuisset et nimis quippe pertimuit in tantum quot misit ad suos mox coetaneos, suosque sedales, amicosque, ut in unum congregarent se, di cum eis consilium exinde iniret. Et consilium inierunt , quatenus propriam relinquerent urbem, atque Neapolim properarent et quod factum est.
148쪽
. C H R O N I C Ο N. lay CAP. LIX. Cumque Neapolim adiissent, a cunctis terrae illius ho
minibus dilecti sunt valde. Et quam plurimi fuerunt ipsit viventes a , qui cum Alfano Abbate illuc properaverunt ; & Beneventani, di Salernitani CCCC. suerunt, inter quos Rodoctu cum suo germano Radomo affuerunt: ipse Rodoau abavus meus exstitit. Ipse saepe dictus Alia
fanus una cum suis, ut diximus, sedalibus per Beneventanos, Salernitanosque fines peragrantes incendiis rapi.nisque cuncta, quae reperire potuerunt, demolientes , iterum Neapolim revertebantur . Cumque creberrime talia iterarentur, praeclam ovium, equorum , dc de ceteris animalibus b cunctatim Neapolim deportaverunt. Cumque. Beneventani agricolas denudatos e sustinere jam omnimodo non Valerent, consilium inierunt, quatenus eos cum dolo stiperarent; & statim ad eos miserunt, ut cum ipso Principe pacem firmarent, atque per fac ramenta exinde inirent a
C A P. LX. Dum Alfano Abbati delatum fuisset, exinde mox eum
suis consilium iniit, ne sorte pacifica cum dolo verba ipse Princeps illis transmitteret ; atque ei dicendum miserunt, quod minime nos sub ejus citione degemus , nisprius 'i opus, sancti Monachi, Presbferi , Diaeonesque , seu nobilissimi viri exinde nos per sacramento Q firment . Cum talia Principi Sicardo nuntiata fuissent, protinus per patinam scriptam eis misit promendum sic ramentae ut dicendo misssis , vobis perfomimur. Atque sp cialiter Alfanum in hunc modum videlicet per epistolamR . ' allo.
149쪽
allocutus est : Jus arandum vobis seimus ca) solum, quod
Murnitagam artem ingrediatis , atque metum de ves honore tonsinum inutis . Si vobis eomstaret in ρrisinam refre gratiam , ita fiat ; autem, fareus regrediaris. Dum vero Altanus talia cognovisset, ct putaret quod non dolo ipsa verba idem Princeps promsisset: unum ex suis virum strenuissimum Salernum misit, quatenus ipsa sacramenta reciperet.
Cum vero Salernum introisset S ante optimates, qui ibi erant, & coram Principe pervenisset et ipse Princeps ut erat nequitia plenus, statim accersiri fecit Praesulem, seu Presbyteros, idipsum & Monachos, quod ipsum misi sum , quod Abbas Alfanus quaesivit , & totidem sacramenisto iuraverunt, ut ipsi Abbatem Alfanum salvum. ingredi , ct salvurn regredi facerent. Cum vero Alfano missus rediisset, di omnia, quae acta essent, intimasset: statim ipse Alsanus cum paucis venit Salernum . Dum portam ipsius Civitatis introiisset, Palatiumque properare volui sti, callidus ille Rostit Principi hujusmodi verba depr mit e Mi Princeps, seramentum completum est: sanus ur,em ingressus es, Ioses Q re rediatur , atque. in pati Io fusenser intereat, quatenus nempe ejus fama ster olet undique, ut talia committere minime asiquis audeat. Haec cum audisset Princeps, turpiter eum comprehendi iussit, atque non procul ab ipsa Civitate super mare su tus viam, qua Nuceriam, Veterimque pergitur, levato ligno, eum suspendi jussit. Dum vero famuli iusia Principis.fecissent , atque eum comprehendissent, ipse denique. ut serunt , valde eos exorabat , quatenus cum eo lente scilicet pergerent; atque psallendo usque ad locum perv&nit ; di sic exitiali morte defunctus est . Atque nonnulli
150쪽
strunt, ab illo tempore gelu, glaciesque in tellure vide. licet Salerni decidit ad fruges demoliendum.
CAP. LXI. Quaestionem aliquam de periurio libet me XXXIII
huic Historiae intexere, ut Possit quilibet cognosce. re omnimodo , quam valde sit metuendum spernere juramentum , atque praeclarissimum Doctorem in m
dium adjiciam Epistopum Augustinum . Tam 7o magnam peccatum est falsum iurare , quia propter reatum falsae jurationis Dominus prohibuit omnem jurationem. Cur enim dictum est : Non perjurabis 8 Ego autem dico vobis: voajoratis omnino, nee per CoeIum , quia thro ur Dei es; neque per terram , quia scabellum maeum ejus es; neque a ad quodcumque juramentum , nec per caput tuum, quia non potes facere ea uum tuum album aut nigrum . Si autem sermo De Iter , est eis, non non . Si quid si Itur es , a maio est.' Dicit aliquis: cum Dominus iuraverit, quare suis iurare prohibuit ῖ Dico , quia non est peccatum Verum jurare; sed 'quia Arande peccatum est Llsum jurare . Longiast a 'peccato falsiam iurandi , qui omnino non jurat. minus ergo quid prohibuit iurare Z Supra
ripam te noluit ambulare, ne pes tuus labatur in angusto, ruet cadas . Aliquando & homo nolens jurat, cum verum putat, quod jurat : non est quidem tantum peccatum, quantum ejus, qui sit falsium esse , dc tamen j
R a rat. J Excerpta haec suere ex sermone CCCVIII. sancti Auni-- stini secundum editionem B nedictinorum Congregat. Sancti Mauri. XXXIII Hele etiam Anohν- trahit. Is scilicet, quam praedican-mus ab historia digreditur, et eatheo 'do Dei verbo orationem ad popu-dram veluti adscendit, ut doceat . tum instituerat aliquando , in hi-d ad taedium usque sermonem pro. storia heic interserit. a) Aliud.