Rerum medicarum Nouae Hispaniae thesaurus, seu Plantarum animalium mineralium Mexicanorum historia ex Francisci Hernandez ... relationibus ... conscriptis, a Nardo Antonio Reccho... collecta ac in ordinem digesta a Ioanne Terrentio ... notis illustra

발행: 1651년

분량: 1136페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

861쪽

IO. FABRI LYNCEI EXPOSITIONE. g 11

Coebisis ad praetentandum is r scilicet data sunt cornua eorporea haec sicut ereantis hoc est serpentibus huius nominis9 ab quando in singula. Itaque ex Pιμ' linitoria, habcmus quidem serpentes cornutos, verum non duris osseisque, sedet noblibus, & ut, ipse loquitur, corporeis cornibus insignitos. Noster autem Dr cunculus, urucam omnino corneae, & durissimae substantiar, in apice capitis ge-s at, cornu inquam verum, non Cratiam, quam aliqui Draconibus attribuerunt. Quare idem Stimus lib. 8 .cap. rL . Id modo miriam, ait, de Dracoues cristatos Iuba cndideris. Et laudato iam supra loco, cum de animalibus, quae cristas habent egisset, Draconum enim erissas qui miderit, inquit, non reperitur. refuteles autem lib. 2. Histor. anim. cap. r. Cum de animalibus, qua cor- η' inua serunt, sermonem inititueret, Serpentum minime recordatur. Et bipulea a quidem sola sint, mi plurimum cornigera. Or x ipsi quoque bisulcus cum sit, non int.bicornis tamen , sed unicornis extitit. Et Asimus Indisus, solipes non bisulcus, mox oceros est. Hoc eodem porro capite cum Plinio probe congruit . dua aurem cornuta sunt, eadem ommus qωadrupeda esse certum ea, ait, nisi quid 'r translationem cornu habere dieatur: quemadmodum AEI iij de colubris I h baris p rboen

quassaliqvid illis e luti messulam tarnu extuberet. In noltro vero bipede m . cunculo, non quadrupede, Corniculum non per metaphoram & translatione nia, sed realem essentiam, atque existentiam, non molle, ac tenerum, scd durum de

osseum prominet. Quin & rostri essus merum quoddam erenti extitit. Et quod mireris plane, ac praeter Ara mutis doctrinam accidisse dicas, animal hoc nostrum superioribus incisoriis dentibus, cum iure carere debuisset, quia cornigerum est, hoc tantum abest ut ita sit, ut hos etiam inferioribus comparibus suis & correspondentibus, triplo maiores auctiores atque longiores obtinuerit. Hoc ipso enim, & libro & capite Milopophus: Sunt alia et trimque deruata, inquit, - A Galla altero dentium ordine carent. Hua enim cornua gerunt, hinc non demata Uramque creta eor-

sunt, quippe quae primoribus maxilla separioris caream dentibus. Quamquam μι non- edui a. nulla, qu4 corn1bus iacent, Hrinque dentata nou sint, ut Cameli. Non igitur mirum est, si in Camela contra Naturae legem & Arinisulis regulam, hoc eue-im nit, posse ijsdem aduersari decretis Dracunculum etiam nostrum, qui licet corniger sit, dentibus tamen nullis in superiore maxilla sit destitutus. Uerum de cornibus plura in sequente, bc vltimo capite hoc nostro, ubi de Scarabaeo cornigera seu Tauro vacante agemus,suppeditabimus. Hoc interim pro more, & amore meo, Philosop&a Tirom meo inculcandum denuo censeo, plurima mera esse, 'dhori εὐκ parum sunt credabilis. Venire veritatem etiam interdum in lucem, nona uJ. M. quaesitam. Et interdum ita te serua eg et eritas,ait Senua, eam ,'mare nulla studiuio res possit,interdum tamen eri adbibenda mis meritan, t e ty. Quod si nos quandoque aduersus meteres hoc ipsi uia dispntando praestamus, id non calumniandi illos, per quos plurimum prorecimus,sed ab erroribuseorum, si qui irrepserint,

iuniores tutandi fit gratia. Tamam minet, ait Cicero, se erystumitam meritas habuit, Ut nullss machinιs, aut cuiusq. bominas ingenio, aut arte subuerti potuerit. Et licet

in caula uallum paιronum aut defensiorem obtineat, tamen per seipsam defenditur. Videamus ulterius si placet, an iantes in hoc Dracanculo Serpentini sint nec ne λ AGIMδι i. trist .anim. cap. i . saea interprete, Dentes exerti omnibus sunt, 2- έ μ'

probatur

862쪽

di hene qui

deaea

mihij do. ctrina AEdetibus ser

ii notiti de

tes no sui serpentini,

sed metELeonisi. Braeo hie habet licto

magnum. solinus eo tra Draco. nibus Qta parua attriduit serpetibus desunt auis vicula.

Mi,Serpentibus. Scaliger ad hunc locum , Illud nequaquam excusatur, inquit si Gaeta videlicetὶ cum δι-- interpretatus est exertos dentes. Nam neque ι .-nat mox G raeea,neque verum ea,neque exerta hunt duo illi, quos longissimos tradit Plinius, quanquam stra caeteris ex lant. Bene haec Scaliger , sed ante ipsum prius haec Niphus aduerterat, haec enim in explicatione textus huius, verba inus leguntur. Deinde quales sint dentes narrat scilicet Aristoteles in si di dieit dentes idest perrari omnibuι hunt. Nescio eur Theodoraca hoc est Galaὶ translationes habeat eaertas i cum hoc fit contra stensium. Pater Serpentes habere dentes herratos,in non exertos. SH eria contra merbum Graecum, nam Κ interpretamur dentes serratos, siue afferos,vel inflexos, siue massatos. Sed ambo hi tam Augustinus Nipias, quam Iulius casar Stabor, a Plinio hoc ipsum disicere iam olim poruerunt, qui lib. II. cap. 3 7. Dentium tria genera, ait, serrati, aut continui, aut exerti. Serrati pemnatim coeuntes, ne contrario oecusia atterantur , mi Serpentibus, nscibus, Canibus. Quales reuera in Viperu & alijs Serpentibus inueni, non erectos tamen,sed recurvos. At narro tibi, mi lector, Drauuncula nostri dentes non canum,ssed Febum, uno verbo, Lisnum dentibus simillimos esse, quibus ad unguem comparantur. Ad quos accedunt etiam illi, qui in Titre & Lmce videntur. Quare ne erambem bis coctam tibi apponam,& eoiacm Leoninos dentes hic denuo repetam, depingam, atque enumerem, remitto te ad operis huius mei pagina quingentesimam & trigesimam,ubi sussicienter eos enarratos,atque' delineatos offendes. Igitur nec demus, ut vides, Dracunculum Serpentibus associabunt, neque ad Nicandri Graeone

pertinebit,bis enim ille triplicem dentium ordinem hisce verbis assignauiti de palearia appendit. Formosa apparet species , pulchro illius ore, Triplice eons cm δε produnt ordine dentes sar una sub exigua similiant lumina fronte,

, Tinotiq.ses tegunt mirum Palearia mentum . Quid de rictu huius,de auribus,collo, pectore,costis, ventre dicam Rictus huic bestiolae pro exiguitate maximus est, ut si verum est, quod Plinius monet, quae illum grandem habent animalia, laniatu viuere, hunc etiam Draconeultim rapacem δε laniatorem dicas necesse habeas. Et quamuis haud nesciam, Serpentibus plurimis,adeoq. Draconibus supra a me traditis, apertissima ora esse,ut ceruos quoque integros deuorare valeant: Solinus tamen cap. 32. veris Draconibus ri. ictus nequaquam magnos, sequentibus verbis attribuit. Porro meris Dνaeonibur

ora parua, sist ad movus non debsentia ood arti a Misia,per quas δ' trahunt spiratus

in linguas texerunt. AEuφ' non in dentduae vim, sed in eaudis habent, in med προιius, quam rictu nocent.

Muracula praeterea nulli datae sunt Serpentum generi. Hoc minis est edictum,

loco iam nuper citato. Sed auricula, inquit, omnibus animal duntaxa gener ιι όus,excepto emtula marino, atque Delphin' m qua eartilaginea appellauimus,m riperis. Hae cautinas tam km habent, auriam loco,prater eartilaginea er delphinum, quem tamen audiri mani fissum est, nam in cantu mulcentur, sist capiuntur attonin M, quonam modo auiuant mιrum. Simiti modo Aquamigeru atqae Serpentibus, scilicet cauernae tantum ad auditum. Haec Plinius more suo solito,ex Arictotele compi.

lavit.

863쪽

IO. FAB RI LYNCEI EXPOSITIONE. 811

lauu qui S: ipse merito est audiendus. Lib. t.:cap. 1 r. hist. animal. Eorum quae sensium obtinent aediendi, alijs auricula sunt, alijs derunt, meatiGq patent stsi audieni ' a pennia,aut cortice, squamaue ιnteguntur. At ea qua animaἰgenerant om- ζ 'Inra auric las habent, ea cepto mitulo marino, in δρ&m,-retiquis ita cetariis. Viis auricula .rμlus ergo maπιnus continet manifestos,qua aurit: at delphinus audis quidem, Ied nul- b, -'''''tia cauernis, qua micem praenent aurium. Ast Dracunculus noster, tantum abest, ut Hrpcntum more auraculis careat, ut Apuleianis etiam ferme pares gerat, &subri eat.

Uituli marini cum uterque scriptor hic meminerit, de hoc quid mihi com- virulus pertum sit, simul apponam. Nudius tertius cum Principe nostro Caesio , nunc intonui ab viuum in clathris ligneis praegrandem, decem circiter pedes longum, hic Roma Vuum tuimus,extra aquam nisi quod eadem subinde perfundatur, ultra mensos duos conseruatum, in mari Neapolitano captum, & huc perlatum . Est aurem hic quartus, quem a triginta annis in URBE vidi, & priorum omnium maximus: & is ipse plane, quem Rodeletius lib. 6. cap. 6. priori loco describit, ad posteriorisq. differentiam squi maris Oceani est) maris Mediterranei incolam facit. Hunc Prinreps diligenter depingi curauit, cuius in secundo nostro tomo, Deo fauente, mentio fiet. Quod hic innuam, aliud non habeo, nisi nos omnes miratos maxime fuisse.cum auricularum nulla, imo cauernarum, & fora trai- li, eaten,

num vix ulla vestigia apparerent, per quae vox intimius penetrare potuisset, hunc tam exacte tamen heri & magistri sui vocem audi jsse, de tam prompte ad hanc obedijsse, ut quoties illum Cola, tala vocitaret, hoc nomine audito, confesti m toto contorto ad hunc corp9re, perrexerit. Graecis a boatu , quem edit, Virgilio nota , alijs fere omnibus Vitulus marinus appellatur. Hunc pra cipue boatum edit, cum ipsi esca sua, hoc est, pisces monstrantur, quorum triginta & plures librae vix singulis ei diebus sussicerent.Qui hunc circumferunt,& populo monstrant, Lupum & Draconem marinum, quam Vitulum, appellar tuu , . is malunt. Draconem quidem, licet cum hoc similitudinis nihil habeat, ut noui - , Lazi pretia addant, Lupum autem, ut Rondelerius quoque refert, quia inferior

maxilla lupinam refert, Uitulum vero, cum ob boatum, tum quia naribus est vocetur. mitulis terrestribus amnis,& ut cgo iudico, capite ipsis quoque non valde dissimilis, si auriculas haberet; reliqua non persequor. Quis autem verus sit Draco & Draconculus marinus, ego quoque eo inclino, non esse Serpentem marinum, . qui Graece r.is appellatur, quem errorem nurinus aliqui ex Plinio haurire potuerunt: non esse Hippocampum, quem pro Dracone Matilauus nobis substituit: non Trachurum , quem Iouius de Pistibus Romanis pgens, nobis persuadere conatur: verum esse illum, qui Graecis antiquis, recentioribus vero Draeena, Romanis nostris hodie Tragina, Latinis & Draco marinus & AraneusMuncupatur. In harum mare controuersiaru, plenis nunc velis

inuolare mihi non est animus, adeat suadeo, si quis his stud ijs capitur,ut veritatem nanciscatur, i O. cap. biu an .aquat.Hippolyti Salviani Medici olim Romam si T. nostri, quod incomparabile opus, ita ingeni j sui tacunditate, atque figurarum aere excusarum venustate illustrauit, ut palma, qui in hoc stadio cucurre- busene, runt, cursuri q. sunt, praeripuerit facile omnibus. Eoq. magis egregius ipsius

864쪽

t S c ALIA ANIMALIA NOVAE HIS P. NARD. ANT. RECCHI.

conatus est laudandus, quod dispendiosum quidem , ast utilissimum hoc opus a magnis etiam Principibus ipsi inuidendum, sed imitandum tamen, propriis sumptibus, adiutrice industri oru artificii manu ,domi suae edolauit, veluti filius ipsius Gassar Salvianus adhuc in vivis, & illis qui amoenioribus Musis delectantur omnibus charissimus, mihi q. amicissimus, nuper nobis est contestatus. De collo Dracunculi noliri, quid aliud dicam 3 quam quod supra quoque insi.

ne ave po' nu aut hoc e thuraee sursum elatum , non autem recta linea antrorsum protraserpe e re- ctum auem tu filiis longe aemulari, quam Serpentem . De eoctis hoc habe. Aristoteles lib. 3 hist. animal cap. i7. Serpentibus, ait, eo ἡῖ ' E. totidem,quot Aeas mensiem integrum complentes Vulis enim tricenae : In utro uis autem ne conue- Draconis noliri latere, quatuordecim corias inuenio , quibus si duas addas elavi.'' ' eulais, habebis tricenarium numerum, erit igitur serpens. Bene habet. Attamen exili imo ego, Aristotelem in quovis latere voluisse tot costas , quot dies sunt in mense, atque sic omnes sexagintae sient. Hoc ex capite i s. lib. i. his f. anim .eruo. Dorsum pone pectus ess, cuius partei populae,.s tua, infraq. e regionemen ris, lumbi habentur, communes autem partis se perioris, inferioris'. cosia octona, nam de hominibus gentis turdulorum cya er legit lygniorum, enim Aristo. telis habet,alij Ligurumὶ quos septenis coctιs ferunt creari inullius idonei authoris testi monio constat. Recenset igitur Aristot. non Virorumque, scd singulorum tan tum laterum costas, quomodo enim omnes hominis collae octonae saltem

essent Probe Aristotele Plinius imitatus es lib. 1 1 .cap. 3 . Pectus,ait,hoc est O alij legunt costas praecordijs δ' mitalibus natura circavi edit, at ventis quem necesse erat incres ere,ademit, nulli anιmasium circa mentrem ossa: 'cLus iamini tantum latum, νui . quis carinatum, olucribus magis, intereas aquaticis maxime fossae bomini tantam octonae .suibtis dena, ramigeris tredecim , srpentibus trilinta . Dabcampius ad hunc locum hoc optimc animaduertit. Lego mero cossae homini tantum duodenae, nisi

forte superiores quae excusatio in Aristotele forsan quoque locum habebit o Zonas tantum intelligat veras, se legitimas, non adnumeratis quai uor I uri'. In Draco- Verum,& alia ex hoc Pliniano loco animaduersio suboritur, cum ait: Niah a non in animalium circa mentrem Na. Quam legem dudum prius Aristoteles decreues. . E. . rat, lib. 3 .hiit anim. cap. . his conceptis verbis et Poetus etiam eostis impositum e L; .P b d -ο se ivter se coeant, cum reliquae breuiores sint, quam ut sacere id mensium. queant, nullum enim animal est, quod circa mentrem os habeat. Paulo aliter haec vertit Scauer, sed quae id, quod nos intendimus, non mutant. Ast nothro i animali certissimum cli,dictas utrimque quatuordecim eostas, non pectoris lolummodo regione comprehensas,sed per mentrem inseriorem quoque dispositas, usque ad os sacrum, ubi cocox & eauda incipit, pertingere, & has quidem, vera ossa, non stunas quales in piscibus fimi, apparere, & esse, sole metidiano cla-

Determinarius patet .

tur ad ser- His tamen omnibus modo allatis obiectionibus non obstantibus, & haudin' 'quam quicquam proficientibus, si quis me iudice, decernendum iubeat, ad quod- tirocii. . nam animalium genus Dracunculum reducendum censeam Z Ego inter Ser- , 444r. 'Gus potiu , quam ulla alia in specie animalium ipsi remanendum iudico. Hoc

865쪽

IO. FABRI LYNCEI EXPOSITIONE.

827 Hoc enim mihi concedat aequissimus lector, nullus dubito, tam insigni- xiii ou, bus instrucium membris, tam varijs ornatum organis animal, ex putredine mi--ω nime emergere potuisse. Ex merme etiam quod oriatur, vix est probabile, ex

suo igitur excludatur, aut mitium c matre sua enascatur Oportet.

Out autem vel exanguia fiant, vel sanguinem participantia. uti aut mollia, Divisio anitestacea, crustacea vel insecta sint: nullum ex his, Draco est. Sanguinea autem , 'stui para vel volant, vel natant,vel incedunt. Volatilia solae aues sunt, quae noria

sufficit, quod alas ad volandum possideant, sed plumis insuper ac sennis vestiri necesse habent, horum in Dracunculo nihil est. Natatilia omnia pistra sunt; vel Serpentes etiam natrices duilae, velum naec omnia pedibus nullis egent, nisi amphibia sint. Guipara terr una, vel ἀ-a, hoc est sine pedibus, ut Serpentes, sunt, vel 'data, eaq. quadrupeda, quae cum Serpentibus plurima communia habent, S pleraq. sunt amphibia. Sunt tamen ex aquaticis hisce aliqua, quae ovum quidem intra se generant,& ex hoc postea foetum vivum edunt, quod & mipe ra cum paucis quibusdam Serpentibus molitur.

Inter minipara solus vestertilio volat, reliqua incedunt omnia. Iam autem supra probauimus, Dracunculum non esse messerrabonem, cum ciuis ob ci,quae Serpentu est in Dracone, muris vero est in m inertilione. Addo caudam in Dracunculo longam, in mes retilione vivo vix visibilem, in sceleto tamen, carne probe de- eone hune nudato, satis conlpicuam . tem.

Iam autem quid inde incommodi nascetur, si dicamus Dracunculum esseia kSerpentem pedatum, adeoq bip dem & alatumst licet Aristoteles hunc nusquam ni Iod hoe viderit, auditione nunquam acceperit,& in rerum natura haud elle crediderit, neque ideo etiam descripserit Z At inquies, hoc implicat omnino contradictionem quandam, scilicet Serpentem appellari, qui non serpat, sed volet, atque pe- Obiectio. dester, a uiuin instar ingrediatur. Hunc igitur per me licebit, ut lubet, voces, & nouae animalis fornis, no- Rςsponsi uum,si placet, nomen affingas, ego non moror. Nam reuera etiam ad Serpen te potius , quam ad quadrupeda animalia persectiora, lacerti pertinent, licet pedibus qnatuor incedant. Et quid mirabilius est, quam pisces natare, & volu cres simul esse e quod in Miluo nostro, Hirundine marina, quarum mihi una est , Σ blatissimis membraneis alis,&piscibus illis Indicis, quos Hispani 'Boladores ap- mb pellant, quotidiana experientia testatur . Quid si igitur Dracunculus serpat, Incedat,oc volet, si opus fuerit, an hoc absurdum existimemus Volare autem illum, tot praeclaris jcriptorum veterum, ac recentiorum testimoni js, iam supra adstruximus. Hoc tantum adiungo,qui nobis hunc Draconem depingunt, selo ὸ rre alis erectis id facere, atque ut pinnae, &orae extremae non caudam versias re- seretia P

spiciant, quemadmodum in nostro reuera videre eli, sed lurium erigantur, hum in ve-

eundem delineare . Quod an re ipsa inter volandum ita eveniat, an ex pictorum potius excogitatione hoc ortum duxerit Z anxius valde adhuc haereo. Di 3 - ,

Huiusmodi Draco alis ita extentis, dc in altum sublatis, Aquilae subiectus, a ma gentilitia decorabat PAVLI V. P. O. M. Hunc cum Draconem Scisio pauli v.a Card. Eurosus PAVLI Nepos, in praedio suburbano suo, quod extra Portam

866쪽

r i s ALIA ANIMALIA NOVAE HISP. NARD. ANT RECCHI.

xit, Viridari, eiusdem frontispicio praefixisset, lusit in hunc olim Epigrammate

eruditis limo & venullistimo, tum Cardinalis Massaeus Partirinus, nunc & ipsen , ..r Sum. Pontifex, dc Optimus Princeps URBANUS VIlI. quod ex pluribus iosius Vard N se poematis, immortali gloria dignissimis deprompsi,ut lectorem meum exhila.

rini erudi- rarem, atque post amarissimum, tot Serpentum & Draconum si, eidem bono

'μ tamen animo) a me hactenus pleno poculo propinatum, dulcisiimo lum melle refocillarem, hic iure subi jcere debui.

Draco Aereus in Fronte Laureti in Virid. Ill C.Burghesiij.

Non hedeo curios, adsis venientibus lassus, Non magis hac Domino, quam tibi vilia patet. Ηἰe requiem captare licet, pas q. magari, Meris hie hau tu liberiore Irin . Nec flectes animum turbet metuenda Draconis, Non ego, quae flammis Hydra perempta , cadat.

Non ego sum Python, siriant quem Jucula, lauro Ecce mihi credit Cynthius ipse suas. Porro si quis ex me sciscitetur,quae huic Dracunculo sit patria, quique penates'

In qua or- respondeo ex coniectura quidem, sed probabilissima, hunc non esse Amerisa tale,'D:a- num, non Europaeum,non Apicanum, sed Asiaticum, Sc quidem Arabicum indige. stibiis, ' nam,Sellanius enim, quem supra adduxi, ait,sie tales in AEgypto vidisse Dracones, Alibi, hi, quos ex Arabiae parte, in illam aduolare narrabant. F φοδ in Congruunt haec mire cum illis, quae ex Herodoto in hunc sensum attulimus, utcunque Plistus fabulatorem hunc nominet, quo nomine & ipsemet apud non paucos inclaruit. Figura si quidem, quam Sellonius nobis exhibet in suo Dracunculo, si non proxime omnino, prope tamen ad nostrum accedit, veluti vitiusque iconem consideranti palam siet. Huius farinae & formae sunt illi Cur C x' quinque Dracunculi, quos Cardanus se Lutetiae vidisse meminit, qui licet hos exitidie os vo Ddjs allatos suspicatus sit, parum refert, solemus etiam nos hodie plerasq. res 'μ ' oxoticas, prius haud nobis visis Indianas appellare, quod Indiarum nomen, incogniti Orbis, di mirabilium rerum plerunq. nobis memoriam refricet. Et, n his . Omnia quasi ex longinquis allata locis, vel magna credimus extollimusque , mus ple- quia parui stamus, cum multis rebus non ex natura sua, sed ex humilitate no-πcti lira magnitudo accedat: vel incredibilia ducimus, quia rara & exotica sunt, Ma , cum quotidiana, licet maxime mirabilia negligamus. Adeo naturale est magis noua,quam magna mirari. Et quid, si etiam aliqua a communi naturς lege,quandoq. exorbitent λ non ideo confestim sunt explodenda, ignorat enim Natura potentiam,qui illi non putat aliquando licere, nisi quod saepius facit. A, MEnta Si quis prRterea me Interroget, an pustum hunc existimem, fuisse alicuius csi visua magni Draconis P An vero naturalis haec corporis sui magnitudo, & coniiuu- maior esse torruerit Z Ego quouis deposito pignore, certare ausim, vel veram hanc corpo - ν' '' ris proportionem este, vel certe paulo maiorem salte existere debere. Bellon

in ''s. nec magnu, nec paruum dixit, cum tamen, ut ex icone ipsius patet, nostro con-

L. t ' gener,& similis fuerit,crudi etiam fas eis, paruum fuisse, quoniam ex quinque istis,

867쪽

IO. FABRI LYNCEI EXPOSITIONE. 81

illis, nos ro & Seboniano, similibus, maximus eorum ad Canicuti salte,parui animal rs,longitudinem & altitudinem accessit, Quos Cardanus Parasiis obseruauerat .Hoc alta confirmo coniectura, quoniam Herodotus ait,alis esse m ferrilionum R 'io illa istos Dracunculos, qui ex Arabia in He intum conuolant,& ibi ab auibus Ibidius seu is Η:iodo Ibibas no maioribus, ut reor quam Cicomae sunt impetuntur, debellantur ac tru- 'cidantur, parui igitur hi Dracones fuerint. Roboratur hoc ipsum alia quadam ab experimentis anatomicis desumpta ratione, quae haec est: Omnia ossa , quae hic I di detecta cernuntur, vetuli, no iuuenctili animalis sunt, quae albissima, turissima, Muii siccissima esse conspicias, cum, si tenellorum foetuum sint, ossa post morte celerrime denigrentur, contabcstant, de computrescant, hoc in alijs animalibus saepe expertus fui. Argumento insuper irrefragabit i, hoc comprobauero, ex denιibus , qui integri, perfectisIimiq. hic omnes comparent, quod in recentissi- Terra id.

o haudquaquam eueniret. in

Quae si ita se habeant,ut ego mihi persuadeo, non erit hic noster immanium illorum filius Draconum, in quorum, ut supra ex Strabone memini, dorso & tergo Nbis Est Eiribus herbae in scuntur.BuHamantinus lib.de rept.sae. script .lepide profecto deplantis hisce philosophatur,vult enim Dracontaeam & mactantulum herbas, ita , tium D vocatas esse, quod ex maeonum substantia vitam & vigorem nanciscantur, con- ου' seruent etiam per semen terrae immissum, conceptam ex Dracone Virulaginem, di corrosiuam suam acrimoniam, atque colorem luridum, varium,dc horrendum,quem Draconi fustis ostendat, ideoq. senectam magis S rpentis alicuius fluitamatiis

illum, quam plantam representare. Huic similiter animali deberi, vult planta, 'Κ r' ' 'quae Sanguis Draconis vocatur, quod sanguine Draconis cu prius fuerit nutrita, eundem postea colorem auulsa licet, & terrae comissa rediuiuum in filijs plan, tulis, rubicundu ac floridum imitetur,iterumq. producat. Folistimὸ Draconem, niteatur. inquit,scia ima forma in e gie tenent exciria ista, dicta mirabile ηιmis, norunt Indi 2',' o e.

terra commissa, loco fruticis, qua nultam alium frustum gerunt sequam , quam fuse Draconem Uformatum smirabile fati, l)Hae si cui rationes philosophicae placent,acceptet eas,sine meo periculo, ego , qhic tantii per uidicium suspendo, bc se tieum ago. Interea non possum intermictere, quin Nicolas Monarius ipsissima de Sanguine Draconis, herba nempe ita in risis appellata, & fructu Draconis estigiem representante, huc verba adducam, quae cum Z amantino non usquequaque concordant. Hic igitur cap. 3 8.fructum arboris deseribens,luchomam illam fundentis quiet Sanliais Dracoma dicitur: Eri autem, inquit,bie his Ius iamirandas, nam sublata, qua integitur pede, ιllico Dra nculus apparet, tanto artificio a natara fabricatus, mi ἀ peritis o aliqua arrisce e reinmore hui'us videatur: tollo oblongo, ore Hante, δι asciaris horrida, cauda oblonga, tr pedibus confisticula. Abeσ fructa denominaιionem pro eul dubio sumpsit arbor er eius lachi a ma, qua ex ιδε, per ancisioncm legιι- , quam ex

868쪽

s , o ALIA ANIMALIA NOVAE HIS P. NARD. ANT. RECCHI.

ί arthagine Per uana selει rissimam aDebunt, et aede veterum in multorum recentIamini citia deprehenditur, qui quid esset sanguis Draconis, aut cur sie 'pellaretur,omnino ignorabant. Magna est arbor,eortιca satis tenui, ἐν qui facile incidi potest. Ea mulnerata, liquor ille effluit, quem sanguinem Draconas in lachryma Liunt, ab eo disserens, quem san ut nem in pane et Ocant, quod in panes seu milis istic cogatur, quemadmodum i iid des, resina in Cassella . Hactenus Monardes. Caratus Clusius annotationem hanc sub -

dit,sibi ab sertulano Regis Hlyaniarum missos fuisse Iructus quosdam nomine Dragona -

si ris, qui Traxelia terra commissi pressierint, folijs Iridis oblongis, miridibus, per oras rubris. Fructus cerasi magnitudine fuisse , sed pelle publata, ammabs nulla , nedum Dra' cuncub emgies erasia fuit. Verum de hac re innotescet fortasse nobis aliquid cer-

dubiisium cius cum secundo tomo manum admouerimus i Interea non putamus praeter In -

..' ,E.' stitutum nos egisse, si admirabili huic animali, admirabiliorem plantam suta

o-2 ... iunxerimus. eclorici. ansam praebuerimus,laudandi DEUM, Naturae Domitia' Dei v. num, qui pro bonitate sua, tam admiranda,& vix ab intellectu nostro compre- CIR hensibilia opera creare, nobisq. contemplanda,& fruenda donare voluit. An Deae. . De moenis nunc & remedys, quae a Draeonibus desumuntur, aliquid coroni-zia ' in dis loco adiungendum esset, ast ilinius lib. 18. cap. 4. Draeo non habet vexenum, ait.Cui Aetia radstipulatur: aliqui aerem tamen a Draconibus infici meminerunt. Hoc alteri ad meteora retulerunt, Dracones, inquam, ignitos atque Volan ,,uὸ M'. . tes. Quidam haec ita conciliant,ut dicant ex sua natura innoxios esse, ninc Luca- φ nin eos innoxia numina terris proclamat, pro locorum vero constitutione noxios fieri, quare idem pestiseros ardens facit Afrιta,m m. Verum & haec regula fallit. Et quoniam potior veterum authorum pars existimat, morsus magis a Draconibus impressos timendos esse,quam venenum illatum nocere,ideo de antido-ἀρώ , in iis quoque parum solliciti fuerunt.Quae autem ex Draconibin remedia, ali js utilia hia .ἡ malis pertantur, ex Plisis colligantur, quae absque risu non legi. Caput Dracmis bus petit. nempe ianuarum limini subditum, fortunatam domum facere. Oculos huius inueteratos,cum melle tritos, humanis inunctos, ab inlaginum nocturnarum pauore, homines immunes reddere , Cordis piguitudinem conferre iudiciorua victoriae. Dentes, mites praestare dominos, potestatest exorabiles. Haec credar Iudam Apella, non ego.

IAntiquita. Nunc quicquam sit peresse amplius non video,nisi hoc unicum, ut illis nemradu pe etiam gratisi carer, qui amoenioribus litant musis,&. aliquid ,quod antiquit in I. E. I tum arnatores quoque delectatione assiceret, in medium adducerem, & in primis quidem, de Draconibus commentarer, scriberemq. qui infima erant edore is i .- ινμm Mmονώτη , & a Draconarijs ad praelium ferebantur, qui hastis illos illiga-kellicatum bant,vasto hiatu,& caudarum voluminibus tremendos. De simulacris deinde nomino, dicerem, quibus vari; gentilium Dij Draconum emne efformabantur, veluti stani quis. potis, Mercoriin, Minerua, Asculapius, Serapis, Ianus alijq. & quinam horumta, metamorphosi quadam in Draeones mutati falso credebantur. De tabulos blium Deo etiam Dracone hortorum Heb radum custode,ab Ouidio depicto,

rum iri . , .. . .. 4

Dentibus horrendus,euctos erat arboris aurea. . .

869쪽

Ioc FABRI L ΥNCEI EXPOSITIONE. 811

ac menerationibus, ab antiquis huic bestiae exhili itis, & si quae alia sunt, quae veterum loca. authdrun, bbaeuriora , quando Dracinia meminerunt: ilhali raro poterunt. 2DM qui Musas colimus Ioeriores tristibus aegrotaivium querelis

plerumq. aurem acc6modamus,aut neces Iarijs crebro negotiis occupamur, non curim

licet epetam filicibus, ut in haec amoenissima usiarum vireta, nisi per diuerticu - ''la subinde quaedam,&furtim quasi exspatiari valeamus, quamuis id maxime libeat. Quare h.ec amicis meis commendo, nod quibus ot ij quidem plus sit, Amicis suisquam mihi, sed qui tanto me interuallo in humanioribus literissa istoriarum sth doctio. peritia,& antiquitatum Indagine alueuertunt,quando ego ipsos desiderio asse-' η' qui, quod maximum est, anhelo. Hi sunt illustres viri Gassar Si pius, Consi. liarius Regius, qui sua laude iam claret, mea non eget, quem ego seculi noliri lapissim bilium lingua latinae iure appellare soleo. Hieronymus deinde Aleander Carae Partirino nostro, a secretioribus lanisi se pistolis, quem alio elogio iamia suo. non decorabo, quam eodem, quo VRBANO VIII illum idem Seioppius, in suo virorum eruditorum indiculo, his iamdudum verbis laudauit: Hieronymus Aleando urisconsultus,& Pana politissimus, graee & latine bene doctus, δ' antiquit tum Ecdesiam carum , di semivirium non paucis gnarus. Lucas praeterea Ho unius mi Germanus, eiusdem Cardinalis familiaris,qui praeter linguas Graeam & Latinam, quas elegantissime scribit,& utriusque nunc opuscula siub praeis habet, in os m. mographia adeo excellit, ut sibi vix ullum iam parem habeat. Petrus Paulus Rube- 2. - 'nias demum, Antiquιtatum ti marmore , & aere ciniis a Umus, qui & ipse Gemmenus,cum fratre Philippo libris editis claro, ambo olim L in discipuli,digni ipsus Cathedrae succetares esse poterunt. Sed & in hoc quoque rarissimae fortunae Petrus Paulus exemplum est insigne, quod arte pingendi, per Germaniam, Bestiam, Italiam,Galliam, Angliam & Hillamiam adeo inclaruerit,ut viginti circiter annorum spatio Antuemia sibi, ultra dueenta aureorum millia, ex hac ipsa nutricula sua lucri fecerit. Hunc cum olim Romae--ritiae grauiter laborantem, per DEI gratiam, sanitati restituissem, Gallum mihi depinxit gallinaceum,cui. iocosa haec verba,erudita tamen subsicripsit.

Aesculapio meo,

olim damnatus M. votum soluo - .i

Verum quoque essidem meam mihi simillimam, in magna tabula,coloribus expressit,quae ob artis praestantiam magni a pictoribus aestum tur. Atque siccum Bono DEO ad finem optatum tandem peruenimus, quem Serpentibus & vraeamnio feliciter imponimus. Restant adhuc nobis duo S - .. abai Mexicam,quos leui brachio perstringemus,& tandem hoc opus nostrum,

aequissimo curiosi lectoris iudicio committemus - .. I

870쪽

IO. FABRI LΥNC EI DESCRIPTIO.

V AE & qualia haec sint animalia, si quis unquam Sc ra.

baos nostrates domesticos, pratenses, aut sylvestres est contemplatus , non amplius in hoc dubio haesitabit. Scarabassent,ic quidem Mexicani, nigri coloris ambo, di quod in hisiconibus album apparere vides, id totum castanei ad rubi, cundum vergentis coloris esse scias, quem perii sex i utroque animali pilis refertissimi probe aemulantur. Imprioribus pedibus distincti quatuor inguiculi,seu digituli verius conspiciuntur, α unus in medio radij, calcaris instar appositus. Unicornis eli primas Scarabaeus suius recurvum e capite natum cornu retro flectitur. Ad huius radicem &ad capitis simul cum reliquo corpore connexionem lusit Natura, triplicem figuram semicircularem appingens. Aster duo cornua gerit taurorum more,&prorsum quidem protensa, ramis nullis exasperata, verum interna eorum par te fibrosis complusculis excrescent ijs, ut pietara indicat, ornata. Inter duo haec cornicula, e medio capite cusipis quidam protuberat, cornu tamen ta nime est.

e ita est.'Mi pr*secto non pauςδ quandoque, quam consilium essicere potuisset, quando ar- u eueniunt meliora, perfectioraque. Sic, up Plutarchus author est, pictor Ἀμρ ille.eum- pumantia labra arte & penicillo imitari haud posset, spongis V 'ri, imbuta coloribus in equi os coniecta,fortuito expressit,quod ingenium se, ministrare nequibat. In corintbiaco pulcherrimo aere essiciundo, similiter c ius lusit. Disitigo Coosl

SEARCH

MENU NAVIGATION