장음표시 사용
141쪽
κάλοις τοῖς μέσοις λω νυν ς,ουἰω ροπῖου nν; Qui jaculantur manum superne usque ad caput clevant. ferrum autem jaculi circa annulum duobus mediis digitis tenentes, ita illud projiciunt. I
mo quod hic magis ad rem facit, proprium illud quo dammodo S co ratum HStolorum telum, qui jacula di peritia s usu commendati.obm prae aliis Graecorum
haud insolita in utroque, loco , quod . eruditissimum Cauterum fugit vocis λογχυ, non pro Hasta stataria; si mo Missilis Hastae Jaculi significatione; aut quomodo 'in .. trumque, prater Strabonem, r/r voce agno stant v .in&Eust. u. teres Grammatici, s sicuti pridem apua Homerum, άκο- α δου haud semel dicitur. Unde in per Iuxta a - - ς,-λ tiquos Euripida, Interpretes, οπλοim μιξαβδεβαρ , seu armis semibarbarus vocatuae ab eodem 2 agico T deus cita s. L partim Σακεσφο si siu)Clymati essent, ri, P ibi ait Po eta, mone Graecorum omnes AEtoli; pa tim Jaculis instar Barbarorum uterentur; siquam in rem --jam obm Vatum Parens , de Thoante AEtolorum ad Iroiam Duce, ait,
Dolorum longe praestantissimus, peritus quidem Jaculo
Strenuus etiam in Stataria, seu qua cominus Hasta oe Gl diss
142쪽
dis , me batur. Immo ea jaculandi peritia σexerciti ac praestantes fuerunt obm HStoli, ut non sum sed Mulieres, Jacuus acriter contra Galgos, Brenno duce Graeciam invaserant, di casse lega cur eosque, quod insequentibus monet iterum Pausia ἰής p m mas, recedentes , iisdem Jaculis feliciter consecerint. unde etiam H ob quamquam levi tantum armatura seu ou d. l. III. iaculis usi, Atheniensium nihilominus, qui eos duce De- mosthene invaserant, gramae armatura milites pro ligasse legumur apud Thucydidem. Adeo quidem, ut non Arcus aut Sagittae , quo existimabas, figura u latemus requiratur, ut Jaculum hic esse possit quod in hoc nummo misitur p immo nihil quod non apprime Henuae conveniens, ut nempe Jaculum, AEt cum, prout vides telum, in i o A tolorum nummo una cum Hasta Stataria, quo utroque armorum genere excessebat, Iuxta Homerum , AEtolorum Dux, opportune signaretur. uod vero non Gladium, non seculum qna quam obiter oe properans istud attigeris 'sed Pibiam esse, si periori tua ad me sola, contendis, hoc i sum, de quo agitur, in A tolorum nummo culum; de eo ulia 'nam, amicissime B EGERE, possem tibi contianuo assentiri; deque occasione tibi , prioribus m
is adnotatis data, accurat Ius 3n eadem a urem
di, mihi simul ac ribi serio gratui ri. In eo utiaque haud in cilem me praebebo, dum Tibiam, de qua V
mo hiem moverat, aut monitum quidquam a te antea iuo ervation bisfuerat, ab Aposne haud omnino ab nam statuis; idque prolatis eam in rem Pausaniae, Plinia cli ac Diodors testimoniis Zmare adgrederis. Illud
143쪽
equidem extra dubium, tibique apprime etiam notum . Citharam, non Idiam Apollini propriam olim exstitis si ς ac inde illam toties in nummu ac monumen is antia quis , modo cum Plectro, modo sine Plectro, eidem sacratam. Unde s εολυως Apodo, aut seram velCLR TU thaeam. musto enim haec indistincte a Poetis olims sculptoribus sumpta aut quandoque una manuPlectrum altera Citharam tenens, idemque sepius habitu Citharo dico, aut Cithara siupra Columnam vel Tripodem, quandoque quiescente , stans est, aut recumbens visitur. Vu rum istud ab Apostine factum narrat Pausanias, pos ' ρ' ' tam nempe supra lapidem Citharam, dum Alcathoo operam navat, in fabricandis muris Megalensium.
Tibiam mero nusia hactenus antiqua nummorum aut tuarum κεια λοι, Apollini tribuere memini; qua
quam sciam, quodsicuti in aliis Gracorum Agonibus f sacris, sic etiam, quod e Pausania memoras, in P uiis huic Deo dicatu , Tibia ac Tibicines locum it
dem habuerint. Neque tamen Sacadas, qui autor ius rei a Pausania traditur, cantum , prout e s ver
ba refers, Tibia Delphis cecinit, sed primus Tibiam im ndi niticum H tum inde modum, in sacrum illam agonem invexit. Deceptus enim eo loco, ut spe alibi, legans alioquin Pausania interpres Amassus sunde toties eruditissimi Sy gurgit, ac nomissi me doritissimi nil censoriam procul dubio meritus erit virgulam) qui
mus Pythicum cantum tibia cecinit, quum vertendum ei
fuisset, quod miror a S gurgio non auimadversum
144쪽
qui primus Pythicos modos Tibia Delphis inflavit. Abu e
nim erat apud Graecos, s in his ipsis Pythiis agonibus,
Κυλωδ rae,seu cantu ad Tibiam: aliud, Aυλοῖς seu Tibi is decertare ς ac diversa proinde λώλ, alia se λῶ seu πω. Lυλέων praemia , sicuti alia MD, , vel φλοκ Ddi , alia κi,ρωὸ αι ratio. Vuod discrimen, ut aliunde notum, ita in hoc ipse Sacada notat alibi Pausanias, i b. xi M
ΚΑΔΑΣ θ An ii EntroiSATAor S; Addiderunt etiam nempe Amphiribones) cantus ad Tibi ira, ct Tibiarum certamen. Renuntiati sunt victores de cantu ad Citharam, Cephallen Lampi filius, DE CANTU AD TIBIAM Echembrotus Arcas, DE Tl BlΛvero S AC A DAS Argivus; de quo additur, binis deinde Pythicis agonibus eundem de Tibiis proemium tuose; quum tamen secunda jam Pythiade, non Tibiarum quidem , sed ad Tisiam cantus seu Aυλ tanquam tristis nimium s lugubris fuerit sublatus. uua quam , quod obiter moneo, in Mussicis veterum agon, bus , Sacada π Pronomi cantiunculas locum habuisse alibi idem Pausanias memoret. Remansit vero etiam e p- os. tra Pythia, illi de quo hic agitur, Tibias instandi modus a Sacada inductus, qui oe inde . nυ ον αυληαα dici meruit; π cuius duo exempla siuppeditat Athenaeus; mn,iam extra 'thia, in conoivis nuptiali Alexandri Magni, ubi prater H λωοους seu ad Tibiam canentes, postea etiam inductos refert Aυληπις, δε-- Πυλκον κόλπιον, ' b X Iaps Tibicines, qui primi modos Pythicos inflarunt. Alterum in Pythiis, ubi nempe de Bromia tibicine ait, *ιHε τα n l. XIII, p. sis. να αυλων, in Pythiis modos erat Tibia factura, ni nempe ob Lissit turba. Hinc Aυληua isiud ni, cον etiam in Olympiad cum
145쪽
cum Azonem inductum, tanquam Apiassini sacrum,
lib. I. Hae ert alibi Pausanias. Unde etiam, quodobservo' ' abi inri dicti apua Graecos, non quivis ingenere Dibicino , sed qui I thios illas modos, tam in omnicis, quam in Musicis aut Sceniciae Agonibuae instarent; s quorum n. --λ inmemoriam exstate video,in praeclaras criptione a du tu y rasm, bus diligentissimis harum lautitiarum promi condis se Reho da Au- nesso ac Sponio vulgata cui lux inde aliqua e modo P ' dictis accedi. In ea nempe, non Musici ylum, quod crΠΡit eruditissimus Remesius ,sedDionysiaci etiam h. e. Sc niciAgonissub severo se racasDAugustis, editist memsit mentio, ac siimul inter alia cujusdam Mentidii Sota nΥΘAτ-
ΛΟΥΠrpiodoNErxoTnApAΔoEoT, stu Tibicinis ad Pythios Modos . Victoris in omnibus lacris Agonibus, Admiranti, scuti ea verba
intelligi omnino debent re explicari. Immo retenti etiam in scenicis Romanorum, quod vel ex Diomede liquet, qui
horum meminit, Pythaules, Abas, ut in 'thiis seu De
phicis Apollinis sic in reliquis solemnibus Graecia, Jovi aut
T, ti Neptuno sacris Agonibus, aut in omnibus Musicis e iam, aliisque Baccho aut alteri Numini dicatis i enicertaminibus, adde oe facris Gentilium , Tibias s Tubicines, in genere adhibitos, nemo equidem nescit. Hinc Tibicines inter sacrorum Mim os,juxta AEdituos,Amiis F,i, gures, aliosque id genus, a Pausania alicubi relatile untur oe inde i enus Tibicines, non unam tantum,
sed υulo duas instantes Tibias, in residuis sacrorum, quae nummι vel lapides antiqui magna copia suppeditant monumentis videre passim licet. Adeo quidem ut silet di i in Liti. lare alicubi notet Apododorus, quod Minos Gratiis sacra faciens in Paro insula, nuntiata sibi morte, et ia
146쪽
ias in re metuerit, ae inde sine Tibiis s Coronis , Gratiis sacrificarint postea Parii. Neque
tamen e modo dictis continuo sequitur, Idias is pollinis , aut alterius Numinis, cui Agones s Sacra
id genus feri olim solita, simulacris, si Musam forte,
Euterpe, s Gratias, in signo, cfus recordaris, m- loco , cui si is voluit sibi erigi, teste alicubi Philone, Caligula, excipias, addita ς aut ulla ejus rei vestigia, vetera hactenus, equidem norIm, Abminissam id emi Immo ne Miserva quidem, a inventa traditur, exos
nem, dicatae, adponi Tibiam videas ς quod etiam I b, Iris, de Bacchantibus, T ωYpatulo in utibus, abunde e nummis s marmoribus antiquis notum. Uuod L hic praecipuum, π quo uno tuam de ibia Apol ni in AEtolorum nummo appenso siententiam evincere existimas, disssimulare utique non licet; id nempe quod e Pausania memoras, in eodem Apol inis Templo N cum Hastam stu Henabulum , quo Meleager Aprum Calydonium , s quem locum eam in rem in observation bus tuis adtulisti, interfecerat; tum, quod nunc addis, s opportune ibidem reperisse existimas , Marissa Tibiam sacratam , Unde nihil obstare contem se dis , Po mi/uις utrumque s Henabulum Meleagri. - ' Mars a Tibiam simul cum Apollinem num sima -- AEtolorum fateamur Z Neque certe ego facileo starem quin accederem totius lubenter tua illius
147쪽
ea de ri siententia, re αγωναία simul, qua tu te utique haud vulgaris, Ludator oe praeco. Sed multa tamen, mi BEGER E, eundem a ensium hic meum so aminant, oe qua tuo etiam iudicio lubens, print decet, relinquo. Mitto isiud primum, quod non Tibiam unius numero, sed Tibias Marsae, Apol ni dicatas tradat L .
'' bidem Pausanias ς υμ αυλους ἀναυλιη φασιν G-ὐθα Τους ναζ a , in eodem etiam Templo, nempe Apollinis, dedicatas fuisse Marsyae Tibias, in rivolorum autem nummo una tantum
occurrat , quam existimas. 1bia. sivum enim varia essent Iibiarum apud veteres genera, neque unus tradatur earum inventor; Alarua vulgo non unius, sed πιι gemina IIbM,juxta Plinium, inventum ad rati videntio , ,2 Alterum oe palmarium quidem , quod non de an-- θ Σ liquo Molorum Templo aut ab. AEtoli, condito, vel ro: TVi ' pertra Marsta apud AEtolos Tibiis agat eo loco a te adducto Pausanias; sed de Apo inis fano apud Sicyonios, s abjectu a Mars Phryge, ut notum, in Maeandrum, Phogia oe Cariam Asia sumium, Tibiis; iisque dein in
Mopum delatis; e clupostea in agrumSicyonium, ibique a Pastore forte repertu oe dicatu Apollini Verum non de Sicyonorum nummo, quod tum minus habere difficu tatis, ni alia obstarent,po stet ,sed de AEtosorum numismate hic agitur. Nulga autem inter Sicyonios oe Dolos communis vel Originis , quae saepe eadem Numina, pro M tropoleon s Coloniarum ritu , nobis in antiquis nummis, s qua de re alibi, ante oculos ponit; aut ejusdem situs alioquin ratio. Euorum quidem oe AEtolorum nota ex antiquis Auctoribus oe monumentis cognatio ς unde D Doli vicissim sera m apud Strabonem,
148쪽
seu abi aliorum Auctores mei Condytores dicti. Vns factum etiam, juxta consuetam nempe Metropoleon σColoniarum necesssitudinem, ut ADolos cum Eleis semper amicitiam coluisse, memoret alicubi Polybius. N, ii, iri' 79 hil tale mero de cistotis oe Sicyoniis referunt veteres, quorum hi Corinthiis, ut notum ,simul Argi vis finitimi, immo in Argivorum ditione, s quasi pars, Argolicare ionis, remanserunt illi vero extra Poloponnesum, His ad Acheloum, ut de iis abcubi Pausanias, incola. Unde statuo ipse, haud levi laborare incommodo, ut figu- ω. ... .:...-ι in Stolorum nummosignata, continuo ad Apollinem, qualis idem apud Sicyonios cultus, ceu cum repertis s
acratis illi apud eosdem peculiaribus, s qua nihil ad
AEusis Jectant sis Marsa Tibiis loquor) insignibus
referatur. Meleatrifateor, tanquam ADoli, Henabulum, quo Aprum Cabdonium confecit, quamquam in alia Garia parte, Apollini dicatum, opportunitas in AE-tolorum nummo esseti potuisset, Herum re proprius ino cta, nec Genabulum iliud Meleagri, sicuti nec Marsa Tibias, praesert idem nummus p nec proinde ista cum mpo ine, cui eadem essent a ud Sicyonios sacra, in eodem celantur. Nulga utique hic Henabuli cun is, qualis vel
in marmoribus a te cum insculpta in iudem Meleagri venatione visitur, aut in aliis etiam MDolorum nummis, eoque, quem e Goliabis ipse in Observationibus tuis pro- Q. p
tulisti, in quo Aper Age Cabdonius cum Henabulo infra sculpto oectatur, sed Hasta tantum cuti postea adhuc
149쪽
Neque ideo corruit continuo, quod ad Meleagrum potius, quam ad Apollinem, referendam existimaveram figuram illam in hoc AEtolorum, quem e Goliz Io pro tuleras , nummo expressam p quodque tecum e dictis marmoribus , quae stuppeditavit opportune Manuscriptum hujus Bibliotheca Hectoralis Pighianum , tum ex culso anxie Philostrati , iquem adtuleram eam in rem loco, tibi , haud levi brachio convellendum putasti. Vuo nomine tamen gaudeo, amicissime BEGERE, datam tibi inde occasionem, industriam diligentiamque tuam haud vulgarem exacuendi, oe simus praeclara haecce, quamquam non plane integra, prisca elegantia mon menta , e penu tibi credita opportune depromendi. Nec obstare ullatenus debet huic tua singulari diligentiae, quod eaedem Meleagri venatis , cum toto comitum aut adstantium Numinum vel Heroum Choro, Sy ma in-juper Calydonia, plenior haud parum oe integrior, caelata etiamnum occurrat in antiquo ρο insigni marmo-Μ: 'ii re a Ct Sponis mulgato, s ubi eandem Henabuli i lius cum pinnata cussuri figuram itidem videas. Mi to plures Samiorum nummos, siub Romanis Aprem toribus cusos, quorum meminit ibidem diligentissimus Sponius, oe quales vidisse haud semel juvit in
150쪽
a laris milia Cimeliarchiis, in quibus nempe, prout statuunt celebres Antiquarii, meleager Aprum He-
naulo confodiens pectatur. Vuamquam, s verum
fatear, viro eruito hic potius accedam , qui imperatorem , Gor sanum putes vel Decium, siub quibus aut e rum Conjugibus cussi silmiles nummi, verius quam Meleagrum signari in iis arbitratur. Neque etiam obstat, quo nomine Harduinum hic redarguit Sponius, quod L ne corona aliisque Imperatoriis ornamentis, eadem figmra Pomm confodiens in nummis illis spectetur. Ut mira. ensis mittam, Gordianus itidem sine Corona, modo
Leonem, modo etiam Asprum ex equo venabulo confodiaens ectatur in duobus praeclaris numismatibus, uno R giae Gadorum Gacae, altero Alustrissimi Francisci de Camps, Apamensium in Gallia Episcopi, cujus humanistate singulari, praeclara qua possidet i enus κωοὐλια, seu
selectiora oe luculenta eorum ectypa aere calata, nunc ad me, ea curante Abbate Nicasio, viro omni laude, quae ab humanitate, probitate, s eximia rerum antiquar peritia peti potest, ornatissimo, una cum meis quibus a meo e Galliis discessu hactenus carueram, libris oppo tune deferuntur. Unde nec ingratum tibi accidet opino aut ab hoc argumento alienum, ut petitum inde nummi istius schema infra hic exhibeam, in quo non Menabulo solum armatum videm Gordianum, sed transfixum jam simili telo Aprum, cum inscriptione, quae ab Ephesis percussum nummum arguit, iisque, tu hac Apellectiale antiquaria, familiari, E ΣmN m QN MIAS, Ephesio rum Primorum Asiae;