장음표시 사용
11쪽
spicuis deinonstrare. Quaru rerulectione cum tibi pro singulari amore, quo litteras litteratosq; omnes coplecteris & foues , non ingrata fore sperare , facere non
potui , quin hunc libru cum gesnerosi nominis tui inscriptione diuulgare. Quod si tu quoq; recte fatium iudicaueris, tuaq; be- . neuoletia coprobaueris, facilior cursus in ijs deinceps erit,quq in optimis utriusq; linguae seriptoribus partim inchoata , partim affecta habemus Tuq certe benignitatis auraproseq uente fiet,ut industria noura difficultates illas, quibus saepe retardari solet, cile euadat.Vale.Dusseldor.
no a Christo nato M. D. LXIII.
12쪽
RANvs LECTOO S. v M variae sint voluntates eorum, qui se ad scribendum applicant, Omnes in eo laudandos puto,quod sita industria &labore du studio s discendi non modo vivi ac praesentes, sed &post mortem litterarum monumentis erudire volunt, non paucis quibusdam, sed uniuerso hominum generi , quantum in ipsis est, prodesse student. neque enim a tes vllas,quibus exculti homines a feritate ad mansuetudinem transferuntur, haberemus, nisi, singulari dei optimi maximbeneficio,& primis temporibus illis, quibus rerum bonarum quasi lumina accensa fuerunt,extitissent, qui eas utiliter ad hominum vitam inuentas litteris consignarent;& patrum nostrorum memoria, cum bonae disciplinae omnes crassis occultatae & circumfusae tenebris latebant, fuissent, qui eas in lucem reuocaret, & n on tam ab
obliuione, quam ab interitu sempiterno' 3 vindia
13쪽
vindicarent; &hac denique aetate issensi qui olim inuentas, & post longam inte missionem reuocatas artes in veterem dignitatem restituerent, atque ad summam elegantiam perpolirent. Quorum indu- .strice curriculum quando in iisdem rebus' nunquam elaboratur, sed diuersis stud ijs homines semper ducuntur, ut in sensibus alios dulcia, alios subamara delectare videmus: eorum ego studiu optime poni, maximosque fructus efferre censeo, qui in veterum auctorum scriptis illustrandis omnem operam, curam & diligentiam consumunt.Cum enim constet, in promptuque sit, studiorum nostrorum hunc finem ecse,ut&pectus maximarum rerum Vari et,
te sapientissimisque praeceptis compleamus,& linguam lectissimorum verborum copia ad sciasa mentis recth ornateq; enuntianda instruamus: non puto quenquam tam vecordem esse, qui haec aut in Phocidis Parnaso,aut in Boeotis Helicone a Mu sis, quarum illic domicilia esse dicuntur, petenda existimet. In veterum graecorum& latin orum scriptis stin t so n tes i ii i, v nde non solum utriusque linguae cognitio, sed& omnium rerum bonarum scientia est
haurienda. ex horum ubertate quidquid
14쪽
apud posteros boni est, quod commenda tionem habeat, emanauit. hinc illa ceu riuulortim facta deductio est. Quapropter qui sontes hos longe liquidissimos, unde non solum purius, sed & affluentius multo, quam e rivis, hauritur, vepribus & dumetis septos atque interclusos purgant&aperiunt, nae illi de uniuersa natione eorum, qui non modo litterati esse,sed & ve-rd sapere Volunt, merentur optime. Sed ut in agri cultura labor, qui sertili agro impenditur, fructuosior est eo,qui in minus bono, aut etiam sterili, ponitur: sic, cum neque scriptorum eadem sit bonitas, neq; utilitatis, quae ex illis capitur, paria mom
ta inueniantur;certe, quo auctor excellentior atque . uberiores , eo studii, quddin eum consertur, maior & praest antia,& uti litas erit. Etsi vero scriptoribus sitia cuiq; laudem tribuere soleo, nec est meum,qui ingenio admodum exiguo,& iudicio per- tenui sum,temere de veterum scriptis pronuntiare: quia tamen viris summo ingenio, iudicioque acerrimo praeditis ita non solum hoc tempore, sed& iam olim pe sitasum esse video,M.Tullium Ciceronem in omni doctrinae genere, & eloquentiae laude tantum praestare,ut post homines nal tos
15쪽
ros eiusna odi nemo, apud Latinos quidem certe, Vn quam fuerit, his etiam temporibus talis nullus inueniatur,nec in posterum tanta excellentia in quoquam sperari posse videatur: ab horum virorum iudicio discrepare, mihi nefas esse arbitror. Quare cum Ciceronis immortalis ingenii sit beatissima ubertas,ut Quinctiliani ve bis utar, eiusque libri 1int n on m odo linguae latinae & eloquenti verum etiam rerum in numerabilium thesauri copiosissi-ini,qui vel aureum illud flumen ,cum inimicae vetustatis iniuria, tum imperitorum hominum incuria scedatum &impeditum quasi retandum sitscipiunt, vel abditos in eius libris thesauros commonstrant & patefaciunt,eorum laborem optime impendi, fructuosissimumque esse cum semper iudicassem, hoc tempore manifesto comperio. Lumen vero historiar tam necessarium ad huius rei partes stistinendas animaduerti, ut qui illo destituti ad Ciceronis explicationem aggrediuntur, eos non
tan um scripta illius nihil illustrare, sed de
locis non admodum obscuris, tanquam in crassissimis tenebris, foedissimὶ labi videam.& iure quidem. etenim cum histo
ria sit, ut verissime a Tullio ipse dictum
16쪽
est, lux veritatis, & nuntia vetustatis; fieri
non potest, ut sine eius cognitione veritatem rerum vetustarum, & a nostra memoria remotarum cuiusmodi sunt ea omnia,
quae Interpretis operam in Ciceronis scruptis requirunt quisquam perspiciat, nedum alijs patefacere atq enodare possit. Contra qui a memoria temporum, nominum,rerumque gestarum instructi ad summi oratoris interpretationem accesserui, hi mirabiles utilitatis fructus studiosis a tulerunt.Nec alia causa est,cur exiguis fragmentis explicationum Pediani in paucas orationes Ciceronis magnam molem Commentariorum praeponderari comperiamus, nisi quod in illis commemoratio antiquitatis est perpetua,in hac res veteres nunquam fere attinguntur. Sed de in te pretandi ratione sententiam nostram in praefatione Commentarii in Ligarianam stiperiore anno exposuimus: nunc de huius libri instituto aliquid dicendum. De vita Ciceronis I Ilium Tironem, & Co nelium Nepotem libros scripsisse ac reliqui me, testes locupletes sunt Asconius ScGellius. Inuenitur praeterea, ut accepi, in vetustis libris Auctoris de viris illustribus
vita ciceronii breuiter comprehen sa,qua
17쪽
EPISTOLA AD Plutarchus copiosius conscriptam in P rallela sua inclusit. Eam Leonardus Arretinus cum e graeco in latinii conuertere coepisset,atque animaduerteret, Plutarchum multa, ut ipse ait, pinermittere, quae ad sum mi viri splendorem vel maxime pertinerent, Plutarcho, eiusque interpretatio ne omissa, quae vel apud latinos, vel apud graecos de vita, moribus, & rebus gestis Ciceronis legerat, plenius, non ut interpre
sed arbitratu suo descripsit. Hic Arretini libellus quasi e Plutarcho expressus in manibus usque eo fuit, donec Achilles Bochius ex graeco bono latinum fecit non omnino bonum. qui simulac graeca intelligere coepi displicuit, fecique aliquot annis vota, ut melior interpretatio, quae Ci cerone & Plutarcho digna esset, prodiret. Sed cum optando nihil me consequi viderem, haud secus ac si vota nuncupassem, non fecissem, ea pro tenui mea facultate &copia mihi persoluenda esse duxi. Itaque ex Plutarcho vitam Ciceronis ita ut ab co scripta fuit statim conuerti,& quidquid ab aliis utriusq; linguae scriptoribus, quod cum illis aut coueniret, aut discreparet, det
Cicerone memoriae proditum notauera,
ip Annotationes coieci: quibus illa etiam
18쪽
comprehendi, quae a Plutarcho in praeterntis relicta erant. Exijt tum Ciceronis vita, ex ipsius libris poti Limum collecta, nec ineleg ter conscripta a Christophoro Preys Pannonio. cum ci; iam illud, quod
ego confeceram, typographo daturus es.sem, ecce tibi assertur ligna ius Sebastiani Corradi: cuius accuratam diligentiam ita probaui & amplexus sum, ut meo labore hudiosis litterarum opus non esse aequis simo animo paterer. nec fore unquam putaui, ut eum quisqua requireret, cum praesertim non ita multo post Ciceronianus Petri Rami cui me Lutetiae Parisiorum operam dedisse no poenitet) subsecutus eDiet. Relicta igitur historia M. Ciceronis, vacuo a quotidianis praelectionibus tempore, cuius perquam exigua facultas nobis datur, alias res agere coepi. Sed secit tan dem non selum ardes desiderium studiosae iuuentutis, verum etiam grauis auctoritaS magnorum virorum, qui me historiaci conis alia, & commodiore, ut ipsi iu-
abant, ratione tractasse, quam caeteros di noueran t,Vt vererer, ne, ii diutius eam berosionum nonae non cxistimarer.
uid pri stiterim,confido eos, qui Cicerouisam oro Dagrant, ubi haec legerint, cognit
19쪽
EPIsTOLA AD LEC gnituros Meam vero interpretationem
Plutarchi hic non apposui, partim quia docta & accurata Xyla ndri n ostri, quem honoris & amicitiae caussa nomino; Vm edi ta,meg opus esse 'isum non fuit;tum quia, si quidem Xylander promissis steterit, α correctam a te interpretationem cum An- notationum cumulo huc ad nos miserit, latina cum graecis coniuncta, ut ab utrius que lingus studiosis conferri possin breui sumus edituri. Interim haec, quo a m stanimo dantur, eo Lector accipe, &' Quinctiliani illud memineris: . ille se profecisse sciat,cui
Cicero valde place- . bit. Vale.
20쪽
I in annos L XIIII. distin M, per i Franc.Fabricium Ma
haec sit uti primum explicabimus. Mades Marcus,praenomen eius est, quod apatre,maximus/iatu filius de
more bubula VL GV propriu gentile eiusdem nomen es: fuit enim e Tullia gente antiquissima, lib.2. detegibjatrem Ciceronis ex A regis
