장음표시 사용
241쪽
s E X T V s. prouinciarum Nobiles habere obaeratos. Quo etiam tenas pore Rex Uualdemarus expeditionem in Uuandaliam renouauit.&ducens in hostes, oppido quod primum incurrerat, inccis, omnes ad Iulini deii unum mares trucidauit.Mirabili autem labore peruenis, palude trandi statio laorrseliens intranubilem.& inexpugnabile uisum oppidum oppugnans expugnauit. Cuius rei ordinem qui nosse uolet. requirat in nostra Uuandalia. Nunc Danicis rebus satis intercidentibus, hoc loco breuiandi
nitas. Piratas Abiblon mariprosternit. Caput.xxxiiij.
N T E R E A Henricus Dux aliauaria reuersus ad E doram Regi collocuturus occurrit: sed iam indignatio;
ne rerum per eius absentiam incurrentium, pontem transire. Renem' ut prius conuenire detrectauit: ipso in ponte occursus s. ne superiorem lateretur. Rex tamen dignatione humanior quam rebuβ colloquio utrino firmatis. paciscd discessere. Absolon interim praeternauigans litiora calculis frequenρtia, in nauem iussit comportari. nouo praesidio quod ad portum merrtorum erexerat, prospiciens. Nam telorum hoc genus non uile tum habitu m. Inde cum eo loci in Balneis ageret audiuit, nauis ab Aquilone uenientis, ueluti piraticae, inter socios fieri mentionem: intermisse quo uenerat lauandi impedio. uestem iniicit: tubicinem canere iubet: in remiges nauigio, quod promptum stabat in anchora, aptarentur. Duas euestigio naues perarmat. Ille uelo alternis magister remis incestit. Piratae uelo deiecto.in obliquum quo uenientem A bsolonem uentus non sineret. remigio flexere cursum. Sed Comes illos insequitur. Abhyonteus incellens. Illi primum in aduersam partem consulto concurrere: Piratas. quo latius hosti obiectium altius muri specie obtenderent. Sed expua nati ex his nonnulli mare instierunt: alii praecisis capitibus, interiere: cum interim figerentur in palos. ad nouum Absolonis oppidum, ter rorem piratis illatura. Per idem tempus Esbernus cum Uuelemanno egressus, quatuor nauigiis in septem incidere Piratarum: consertaqud pugna, cum Mirotus speictati roboris pugil ,Vuelemanno cossi eret. aduncis ut fieri solet serramentis inuicem cohaesere, diui, sortuna c5 Hi stati sunt: ad extremum mirotus fiducia uiri v. in Danicam navim transisti: dentibus p aeris, uel aruium habuit obuium: maque illo diu collus tus,cum neuter caderet, in suam se recepit navim. Esbernus praeteriens alijs manus iniecit,suae fortunae pugiles permitatens Capti drinde omnes Piratae perierunt: soli Miroto, ob viriutem permissum est,ut aere lueretur.
242쪽
oANIAE LIB. Eschyllus Ciaiaualli se dedit, paci sudens. Iulimriri . , denuo captum predae datur. Caminum & Ostia urbes obsidentur.Biennio treugae statuuntur. C A P V T XXX v.
v Ο etiam tempore Eschyllus Archipra sal, iam aetate fessus.rerum*gestam multitudine conspicuus, cum ab negociis iam abhorreret quod reliquum aetatis erat quieti impendens, aegre. mulsiis , precibus a Rege impetrauit,ut secederet.Petiuit autem Gallis coeClarauallis nobium quod Claram uallem dicunt. Beati Bernardi iam recens uita S.B r functi. nomine percelebre. Interea Vualogastenses, angustias moeni 'μ um suorum prolatantes, sudibus in amnem fixis, magnis saxis deuolutis. in meabilem hostibus amnem secere . Rex tamen in eam gente diiscere. iam annuum coepit habere. Igitur armata classe Zuinam ingreditur. Iulinu aggressiis sicile expuginat. quὁd adhuc pristinae cladis mominerint. Incolae diffs,Cammum magna ex parte commigrarunt. ItaquE captum oppidum praedae subiecit, mouens in Caminenses. Sed quoniam ualidior erat oppidi munitio, quam ut facile caperetur, in praedam contrahendam agmina sua Rex dimisit. Inde in Osinam urshem duxit: eam , obsessam terrere uoluit. Ubi nihil moti sunt Ciues Excuisone late faela.in Dan iam redui. Uerno tempore expeditione renouauit. Sed Uuandali iam rerum sessi, Oratorem de pace mittunt Pribi statim. Hic in classem incidit iam paratam mouere ex Dania in pnaein pecum s interuentu. Biennii pacem reportauit. Nihil tamen de Christianis sacris regioni inserendis in paelis fuit desperatione rerum peragendarum. Equidem&s nonnulli ex Principibus iam C H R. I.
STO crediderint tamen vulgus pertinaciter suis erroribus inhaereo pud uulgu bat. non nisi in manu sorti accaepturum salutis suae monita. Concordant Rex re Saxonum Dux.In Regem pro diuo suorum detegitur. Caput.xxxvi. TEREA Henricus Dux Batiaria rediens erat austem post. lxxxv a. annus Christi Millenus centesimus
Regis colloquium apud Eydoram deposcit. Saepius ut seri solet de finibus, dei communibus staderatis simultatum causae
inciderant: quae res peregit, ut crebris reconciliationibus opus habes retur,utrino alterutros accusantibus, quo non integra fideres constiterint.Soletu multa intercurrere per ministeriales, qus Principum culpa vacent. Sed tamen Saxonica leuitas a Danis accusatur. Danica in
uicem persidia ii Saxonibus cdarguitur:ita iis feri assolet quod quicque suarum rerum non aequus est arbiter. Reintegrata grata tamen societate inuicem, Rex ait D ux amice discediit. Externis autem bellis. quae Christianis
243쪽
qtiae multa Rex gessit, tu domestica inciderunt,inopinanti sanὰ. Nam Magnus Erici filius, cum ranum Sc Carolo, qui R paterna neces' studine erant obnoxia in caput Regis coniurarunt: tanto perniciosisus:qiad a Magno. quem Suenonis bello captum, non solum impuαnitate,sed magna Praese Bira donauit, nihil tale formidaret. Emicuit autem proditio per hanc occasionem. Duo ex satellitibus Magni per Holsatiam digressi. hospitio subeunt in casellam cuiusda Solitarn :nos eiurauec, quietis locum habuere uicina cella ad cubile hospitis, solo ligneo intercedente pariete, ut totus sci mo peruius essti : id , minimὰ cauentes libere confabulantur:Mirari se, Regem tot actantis pesitum insdtis, adhuc luce frui:non nisi diuinitatis desuper ope proredhim. posse uiuere. Nominant coniuratos: exponunti a quibus patrandi sceleris instituta sit, sed discussa molitio: Quoties Histrati iterauerint: quoties Rex,non humano consilio, sed mirabiliter praeter suam conssuetudinem agens, conatus eorum nesciens discusserit. Haec ubi Ere inita diligenter perdidiciti. Illis abeuntibus, deque bospite nihil suspiseantibus, cuidam Monachorum Primario, qui aegis Curiam inuiseu reconstituisset, detexit hortatus,ut nulla interposita mora, rem Regidenudet. Rex audiens,obmapuit. Memor , locorum, quae ille ut auα diuit retulit,remita ut narrauit,accidis Iesciens omnia consonare per sensit. Tum apud se meditabundus, Abatonem in diuae Trinitatis iacram aedem deuocat: cuius consilio, utpote sdissimi amici. ncta per iiii sit. Ibi cum sederent iubet adesse senem prosaric, quae ante detuli se set. Ille Absolonis uultum reueritus. quod coniurati quidam, magna illum propinquitate contingerent ReX Prieueniens, Hoc inquisite periculo liberum praesto:nihil hunc ostendes ueritate contestatus. Tum senex repetit ea,quae ante suggessit:loca commemorandicta & saeia re phoditio incitat Omnia constant quadrantia. Ibi Rex, illo egredi iusse, miseram Regem do suam deplorat sortem:quὀd nulla benignitatis inclination nulla laragitatis munificentia avertere possit a scaere,quos ipse aut benefletis iuuerit.aut impunitate donauerit. aut silmine proximos, summis hos noribus extulerit. Quid igitur ficiat Disterre rem periculo non ua. t cat: praecipitare sententiam, speciem habet crudelitatis: quando ne dum compertis sceleribus uindicaret.
244쪽
a D A N a AE L I B. omnimoda dissimulatio integritatem illius deceat. Muttire latus custodibus interdiu.noctuque: neo ab armis illos discedere. quo coniurati conspe .se proditos a oscant. interim diu latere, quod tam multos
habet conscios,non polle. Rex consilium exequitur. Carolus autem
iam antequam res Pontifici proderetur, illo interposito, prouincialis beneficii a Rege gratiam deposcit:.siue tegendae conspirationis gratia. sue desperatione perficiendae. Rex primum desitosis compendia promittit quoad uberius consulat:tegens uultu, sermone , quod iam res scierat.Cum , ille Absolonem iam rerum conscium perurgeretri ne ii te quidem conscientiae signum dat. sed uerbis differt. bene sperare iussBenedictus sum. Interea Benedictus quidam emoratorii Κanuu& Caroliger
Prodit . manus ex patre, exteru pellice natus, cum inter sommilitones ad mensam Regis accumberet: itellum,quem edendi gratia tenuit.saepEuersabat, quasi uulnus faetiariis: tum gremio reconditum, per interualla resumpsit, Regemque terribilibus nonnunquam oculis dessitabat. Gererudis puella Regii filii sponsa,haec oculis obs ans, allacnryma in Regem admonet. Ille Nicolaum quendam dissimulanter accitum. mensae praepositum sortem ae fidelem militem, praemonet, Benedi fugestus oculis metiatur manus*obseruet. Interim multorum alientio.
pudorem incussit furenti,& secum paratum scelus iam agitanti: culicitum loculo restituit. At Rex Abselonis consilium mente reputans, doluit se hactenus dissimulasse. Sed tum euocatis in locum militibus, quibus aderat idem Benedicitus, Comperium inquit se habere, caput su=nex ad mili um multorum c quos nosset insidns peti: armatos sempereste iubet. res suos. nee proximo sdere: scire se tamen, multos habere sidissimos milites. quorum opera sidat: illos praemonitos esse iubet, ut ualidissimas ita sis dias excipiant.nunquam gladiis discedetes. Tum milites inter se fren dere: noxios nudet morituros etiam si Regi fuit cognatione proximi. qui sint sceleris consen. Illa hactenus dixisse sat esse ducens Rex: uigilare iubet in reliquum. At Benedi his malae mentis conscientia, prodistam ratus Coniurationem in Iuliam transi, magno quaeaudierat dote iurus. Ille ubi audiuit, Lubecam adnavigans, Henricum Duceni petiuit,nullo se Daniae loco tutum arbitratus. Carolus, at* Κanutus eodem nuncio fratre perdocti , ad Birgerium Goliae Ducem .exilio, se demigrant. EMiyllus sem&prodicionis suorum nepotum certior iactus,
deprecandi lacinus causi Regem adiit animum autem Regis ossetissim deprehcdens, neo ipse in sit spicionem ueniat, ab institutodefleelit. Magnusuod Absolonis si de .
interpositasepurganarus,in Dan re ti
245쪽
'gam illorum accipit,simul & causam audiens sestinatae emi. grationis, ad Regem Uuiburgum contendit: Nepotum .s fieri posse causam emendaturus,et ueniam,s daretur, tentaturus. Rexillu dissimulata suscipit indignatione: nec Pontifex aliquid signi edit. unde ille in suspicionem deueniret: Eschyllus quo , ne di ille consciisus rerum uideretur,silentium agere, quam supplicem se fieri pro Ne potibus, satius duxit. Magnus autem apud Henricum Ducem sed uald agebat, ut reconciliator integritans apud Regem fieri dignaretur, tetens causam exilia. Ille autem literis ad Regem pro magno datis.r conciliationem serio procurabat. Rex non nescribere.sed nuncin mirarere consultius duxit: Henricum stabuli sui magistrum, Saxonics uocis gnarum misit: ut docere qua in causa Magnus apud Regem dela
tus esset. Ea cum apud Ducem praesente inno exponeretur:ille imu pudentia armatus, pernegare: Duellum offert in eam rem deserenti. Hic veta. se non in eam causam testatur missum, solum autem ut reum
moneat si fidat innocentiae,patria se lege pumet. Rogat Dux quae sit lex Puigationis Ferrum,inquit ille. Tum conuersus in Magnum. Audes illo innocentis animi periculo decertare Ille uerὁ Non semper inruit ea sors miraculum ostendit. Compertum est, innoxios aliquanso sic periisse. Quid ergo inquit Duκ praesidii a me petis, si patriis logibus ipse dissidis c Paulli meditatus Magnus addit. Quencunsp exi ium res habitura sit, si impunitatis mihi praestetur securitas, Regem adire polliceor.Tum Nuncius fidem suam obstringere, se uadem fieri promittit: quod pati 's legibus etiam conuictiis privstetur dii benodi facultas. Ille nullius,quam Absolonis interposta fide,uerbis se creudere ait. Nuncius istachim ad Regem retulisset, Rex missa ad Duceni epistola. Absolonis fidem interponit. Gauisus Magnus, tanta celeritate sertur in Stalandiam ut prius Absolonis domo uisaturi quam Regide esus aduentu Epistola nuncia ueniret. Superuenit ilib& Ponti. x, Magnum bono esse animo iubet. Deinde iam interposita mora. ad dicendum in Ornsens Conuentu causam narrare iussus Magnus, tantum fiduciae uerbis A bsolonis concaepit, ut sine timore iam in Iulo am ad sua transiret. Sed non potuit male sibi conscius animus conquiescere. Quippe literae eius deprensae sunt,quas in Regem miserat:Re/mquὰ allatae. Ille ubi ex itinerantibus deprensas.& ad Regem perlatas Magni uero intellexit: aperte queri, Signatorium se pridem annulum amissiqeum suti que ab aemulis repertum incultatem illis praestitisse magni calumniandi. Quam rem eum Absoloni pretendebat,iam Scantensum, Stalan
246쪽
am D A N I An L a s. densium c optimatibus stipato,in Conuentum eunti.
In Procerum consessu, Rex Magnum coniurationis in se accusat.Constet natus ille, inducias respondendi in crastinum adsequitur. Abseloni tum rem
. D defeceratiani Magno fiducia in eundem Conuensium eundi. Tanta enim homini trepidatio incessit. quae moribus pris stinis dissimilis uideretur: pi sertim, qu6d pristinis calami ratibus ut ferebat accederet,infelix illa Signatorii amissio: unde adulterat sepi φsiolae, uelut illius circumferrentur. Sed Abselone perseueranter diccnte. Etiamsi criminis conscisioncm iam edidit let, manere illi abeundi libertatem credidit: cuna illo prosecctius. Ubi in concionem peruentum Regssin est, Rex omnium rerum in eu benignit .ate exposita, reum agere coepit
Magnum Laeta Maiestatis: pietatem suam parricidio rependere auidum: quod a ui .uo, eius suga non uiolet iter ingesta. sed a solo reatu conscientiae prosecta. recenter prodiderit. Ad haec Magnus, Se non delicti cuiuspiam consscientia. sed minacis Nuncii per innedictu accaepti impulsu dilaben/di consilium ac episse: tutius e longinquo rationem irato Regi redditurum. Mirui, quo pacto Rex cognatum quem omni solet benigi itate fouere in eam suspicio tu in adduceret. Tanto refert uex, ingratio risin te animi maleficia coarguo. quo in te sem per pio susior sui . Inde Literae pre- iubet in medium Literas dari, alteras iam apertas: clausas adhuc alteuditoriae. ras. Primis, Scanienses hortatur in Regem consurgere: quod iam multos per potentiam opprimeret: se libertatis futurum autorem, si quid sortiter audeant. Alteras Carolo S Κ anulo consignatas. ut in Scanisam se transserant: nouis rebus studeant: se lutiam commoturum: tu rum, ut maioribus Prouincηs occupatis, facile Rex opprimatur. Iu het circum ferri per manus Pontificum Signacula:ut discernant. si ue re si Magni signaculum. Res luce clarior ab om nibus iudicata. Sed augebat hominis noxiam causam, quod tanto silentio iam obmutuit . ut ne uerbum quidem responderet. Tum Absolon rem interpretatus, Nihil mirandum asseuelat, si magnitudine rerum inopinata territus, fiat elinguis. Igitur iubet paulisper secedere:& amicis quos uelit in de liberationem euocatis, responsa maturet. Gauisus, ac peruade respis rans Magnus. secedit: Absolonemque.&Tithonem Uuendi tensium Praesulem praefatus ueniam, aduocat in det beratione. Is TLho pai cnti eius Scriba suit.atm Diaconus. Conuenit: ut stupore deposito. uclipse, uel per interpositum amicum, deliberationis sparium in crasti num postularet: idque non dissicile impetraturum. Consensit Rex. Etiam ciui iis Proceribus Regem deducentibus, Magnus Absolanis la
247쪽
rus non deseruit: perculi flatus, quod illi defensionis genus assumen' dum securius uideretur. Nullum inquit, uacat periculo. nam tot in diorijs rem deprensam, pii re dissicite: patrias leges subire duello, ans psaeonfessionem agere, quam nulla ueniar certitudo praecurrit, diis rum.Magnus.si ueniam spondeat Absolon cuncta se ex ordine dicturum asseuerauit. Si quid ait ille, secretu committis . omnem tibi fidem possum & polliceri.& exhibere. Caeterum,ne sacramentalis fides, sex creta uelut sacerdoti praetendat. adet:uiros fideles&industrios secreti seruatores adhiberi. Silenonem,at ES mum fratrem. Quibus aecedentibus, cuncta pandit ex ordine, tepora,locaque designans. Complures nominat. litu bene sperare dicentes, iubent conquiescere.Nam mollium Colloquiorum obseruanda sunt tempora.
Rex insigni clementia Magnum uenia donat,prodi tionis noxam illi remittens. Caput.xl.
A r uisum est adesse horam, Regem aggrediuntur, costemplari orant causae exitum. Si pernegauerit: non esi Frugi Con. se tutum itidem natum dimittere: nec securum. consese silium. sionem sine impunitatis promissis agere. Si uero sponste consessus, ueniam impetret: esse Regi decorum, ueniam dare: secorum hostes detegi. Spondet Rex eorum consilio actum omnia, quos rum sorti semper utatur opera. Productus in iudicium Magnus. quid respondeat rogatus Nihil ille se habere quod facto prstendat.nisi Regis clementiam: deprehensum se:s pugnare contendat, facilὰ conuinuci:omnia ordine gesta confitetur,&genibus nixus ueniam orat. Reκ priscae familiaritatis.Nobilitatisqud respectu.consurgere iubet, ueniaque donat:sed familiaritati non reddit. Miratus tamen , perseueratroogare, Mene petitum insidηs obtruncare statuisti Quid inquit ille ro. gitas Nec ynimum,nec manum necgladium defuisse, sed sortunam. quo etiam diuinate solum ab alto miseratio seruauit. Ad Κanutum. Carolum , deinceps mittere mandata interdicit. Ille uerὁ. Si quid aliud coperias ait indignit uenia ipse me praedico. Interea ex his, quos ille conscios detexerat.quia ueniam rogabant, uita & rebus donatos in exilium abire permisit.
Eschyllus Archipraesulatus clam Regi, 5 palam
o C tempore Eschullus Pontifex maximus de Nepotiis bus suis exemplo Magni spem ueniae praesumpsit:missis in eam impetrandam Absolone, & Astero. At illi nihil placitum ab Rege reserentes, Praesulem supra modum contristavere.
Aderat per eos dies sesta solennitas, quo Rex accitis Suecoru Prima/
248쪽
tiis,silio nuptias celebrauit Regio luxu. Ibi Eschyllus iam sinio stis
ms.Regi secretius insinuat,se rem illi preferre magni ponderis quam animo recondi precatur. Diu se anxia cogitatione deponendi Pontis dic a teneri: iam in eam penitus uenisse sententiam, ut quam primum ponati ae dignationis in eam rem precatus consensum. ex arbistratus illum suo nepoti Astero studere, quem secundum a se in Eccle sia Praesidem habebat:quem* Rex postea, quod conscius coniurationis fuerit,etiamsi non approbarit, pro eo tamen. quod celaret, exilio mulctauit: nune tamen dissimulata re illa. hoc solum obtendit: non posse illum .inconsulto Rom. Pont. Praesulatui cedere. In quam rem promptum iam responsem Eschyllus habebat: quod iam literas tenoret summi Pontificis,non modo super renunciatione. sed etiam super suceinbris electione. Regem obsecrabat, ut rem apud se maturatam, clam aliis seruaret: ne quid nouaretur:& exa fio mense, cum omnibus Prouincialibus Episcopis dignaretur interesse, non soldm renuncias litioni. sed etiam designationi uiccesseris. Sed Rege iam abeunte, ille ad populum in concionem deuocatum regreditur: dicens, quanta illos complexus sit charitate: qua illi uicissitudine in se grati extiterinunune laborum taedio,& aetatis grauedine ferre pondus non praeualens. abire constituat: curam illorum, diuinae miserationi permittens: a tqua & illis in se peccantibus ueniam.& sibi in quen quam negligentius agenti. impendi precatur: isacramento sibi militiae deuin stis, lax
menta tribues. Sustuderat oculos I Iuniuei se cocionis lachrymis, tam miserabili uoce a prolocutus. Eschyllus eausas renunciation ublicἰexponit, Pon tiscatui selenniter cedes.Successorem Absolonem nominat.Qui summis conatibus obstat. C A P v τ XLII. N T E R I M appetebat tempus consti tutum.& inter
primos redeutem Absorinem. praemissis equis hospitio inuitat. Non refragatur ille. Ubi primum uentum est in conspectum, rogat Eschylatum:ut quid populum tanta impleuerit moesticia. suo discessu Ille re fert, Non se diutius pondus pro aetate serre posse: exilioque Nepotum, propriam sedomum pdisse. Accedere quoque, quod deri ardo Clara uallensi quondam Abbati sit pollicitus. Pontificale culmen di
mittere,priuatamque quae supersit agere uitam. Venerat Rex cum cae
teris ad diem Pontificibus.In pedem diui Laurenui conuenitur. Ibi co
249쪽
tam clinclis Eschyllus Pontificii tus insignia,baculum & mytrain.cum
annulo in aram deponit: iubetque proferri de Sacrario nimi, quae ab olim fuerant,quaeque ipse addiderat sacra uasa & ornamenta: priniatus labores&er innas, quas pro Ecclesia tulerit, CHRISTO se illa debuisse: nunc iam pro aetate ueniam sibi, & requiem permitti: qudd amplius nequeat oneri satisfacere. Rex uerba eius subsequitur: Etsi crebras eum Regibus simultates gesserit, sacrum ramen Pontisio cale munus.nihil seminus impleuissemunc Regem & Pontifices Rosmani Praesulis auctoritati libenter cedere. Unum tamen in publicumi ere iubet. An ulla sua denunciatione, aut impulsu. aut fastidio . Dei pressura pondus detrectet Tum Eschyllus. directis in aram manibus iurare.& praesentia sacra testari: se non odio s. aut ullius iniuriae ex eo receptae uiolentia, sed perituri honoris fastidio, perpetuoque studio in hoc peruentile propositum.Grata Regi responsio suit, cupienoti uera Pontificis consessione, calumniae uitare suspicionem. Tum Rex hoc quoque rogat Num dissimulanter in eos egerit, quos Ponφtifex censura distrinxerit Neque hoc talium aperte testatur. Tum Romani Pontificis hieras in publicum legi imperat: quae hoc habue/re.Diu se Luiidensis Pontificis missionem petentis. uotis relucitatum: ad extremum cessisse: permissiaque. ut sua uoluntate renunciet. Tum exurgens publica se uoce abdicat, Pontificaliaque ornamenta araeim Cessio silenponic. Excussae sunt cernentibus lachrymae. Tum conuersus in Ide. Ponti imgem,al astiteris prolatis. Legatum sed et Apostolicum, pro Successere deligendo. Auditis pertristis literis. Hara uoce denunciat: permissiam ubi in ea parte potestatem, Clero citi eligendi ius sit. refundes re: ne Ecclesiam, cuius semper sit tutatus dignitatem. honore despoli: et . Rogatur obnixius, ut consilium suum illis nunc ut semper imperscatur. Rex quoque plebis in ea parte uices peragit: monet, ut uoce desgnet. quem idoneum muneri deputet. Tum Eschyllus. se inter dis uinam. humanamque sermidinem fluctivare testitiis, grauesbi sore. uoce signare quod sentiat. Nam nisi uirum maxime rebus idoneu de signet,diuinae se irae ultionem metuere:sin quod senserit edicat, tum se hominem amicissimum, alibi laudabiliter Praesulatum administranst .grauiter sciat offendere: quod honorem illum summis conatibus
recuret. Cundiis iam prevolantibus animo,quem signet,orant tamen
perloqui. Et ille. Roschil densem inquit Antistitem mihi propinquita Nominatur
te. uobis existimatione notum,designo. Tum exurgens Absolon. Inis Absolomparem se oneri imposito causatus,nulla ratione adduci poste affirmat. MECCLESIAM suam,quam graui labore inter pericula seria auerisi&ex tenuitare in splendorem,qui mi pinit, exerit, deserat:
250쪽
proinde rem laistrandam protinus auertant de alio cogitatcs. Eschylaius autem Clerum Lundensem,cui deligendi ius esse increpitat,quid sileant: ipso suas exequente, cur non illi paries etiam suasexequatur et Tumilli paribus uotis in Absolonem collatis,non solum uoce, sed etiam inie sta manu in Sedem ab Eschyllo uacuatam, protrahere connio trunt. Primus Eschyllus prehesum trahere coepit. Secuti illi. Interim solennis cantus in laudem Deo inchoatur,cunditis concinentibus, populo etiam plaudente. Solus Absolon rei uehitur, etiam manu se tuta tus. Iam res in rixam peruenit. Nam ille pugno se tutatus, quosdam per indignationem abiecit in terram. Eschyllus, ne se diuinis uoluntas tibus obuium faceret rogat. Rex quo , ut omnium uoluntati cedat.
hortatur. Ille silentium deposcens ubi primum audiri potuit, Appeis Appellat lationis uocem emisit. Tum Eschyllus, Quando inquit frivole lu/ab oblato istaris omnium uotis.nosse te uolo:meam tua in sede prima Rom./-R ς. his postulationem fore potiorem. Nicolaus quo Roschildien .Chori senior, super irrogata ui suo Pontisci, prouocauit. Sed tum in ea requies interposita. missis solenni locum fecit. Qua ex ritu sesti soleno niter peracta, Eschyllus benedicitionis munus in fine ossicii ad Ab lonem iam legitime deIectum deriuauit. Ille pertinaciter recusans, si non alio,tamen Legationis munere ad Eschyllum pertinere. Itacput constentioni sinis esset benedictionem ipse peragit. At Absolonem dein de in cubiculum uocans, etiam genibus nixus, precatur cum lachrysmis: ne D E I. Regis 8c populi uotis tantopere repugnet. Ille propossiti tenax senem amplexus leuat, indignum se uociferans ea precatiosne.Hic Histratus, aliud permolliendi genus excogitauit. Splendidos equites nuper a se suis sacramentis dimis s. Absoloni mittit, iusiurati dum prestituros. Ille nihil motus Non se esse ait cui debeant tanti uiri obnoxii fieri. Qua illos a se perseueratia repulit. Demum in arcanam vestibuli partem hominem deducens.ostendit quae relicturus sit E C C'L E s I AE donaria. Ille animo&oculis auersus. Si quae Deo ait osserat,no esse unde poeniteat. Tum serui excanduisse Senem. Quandoquidem tanta pertinacia obluctaris minora quam statueram Ecclesiae relinquam. Deinde Regi aureum poculum dono dat, memoriale
perenne: Absolonisi, non dissimile: caeteris indeamicis pro dignitate
cui impertitur. Neminem ex amicis indonarum praeteriit. Inde comporis debilitate commonitus,csim igne quem Sacrum dicunt tangeretur fugam maturauit. Scania abiens, Absolonis prius excipitur hospiti Eius deinde nauigio Si uicum uectus est. Et cum poculum illi ar/genteum uicariae charitatis nexibus offerret Absolon, Eschyllus non
ac pit: testatus, se deinceps nilia talibus usurum. Retem obuium habena