Chronica regnorum Aquilonarium. Daniae Suetiae Noruagiae per Albertum Krantzium Hamburgen. descripta

발행: 1560년

분량: 743페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

641쪽

s BCUNDUM nuncla ad Uuilhelmum . orabat:ut illi occurreret in pago Baiocenst. Non cuneiat Dux: expeditu sumit miratuita: Regi bobuiam prosscitae.Perbenigne sese salutant. Prior Rex. Nosti inquit Uuilhelme frater abus Procem iacter motibus. Pietatistus fuerit: memorem esse auitoru in te,tuos*behesicioru: ut arma conferas: & foedera cocilies. inter Henricii Germanis Caesarem .ae me. Ille nihil moratus, quod est

opis suae prompte pollicet: Regem si, secum orat Rothomagum pro/scisci. Ubi annuit: peruenit . . ocspit hospitaliter. Diu , seculiabu/it honore Regio:redeuntem si, in sua deduxit:& quoties premeretur. denuis exceptum armis tuebatur. Misit deinde ex fidissimis Te ruquendam ad Henricu Caesarem: oratu. ut foedere eum Ludovico Rese congredi dignaretur. Erat multa inter Henricum, at* Vuilhelmas amiliaritas.Excarptum hospitaliter Uuilhelmi nuncium.Cssar apud Daliquot dies perbenigne habuitiunum , ex Ducibus suis Conone. cum eode remisiad Uuilhelmum: mandata uerbis prolaturum. Ubi in eonspectum Uuilhelmi Conno ueniti ostendit se missum a Caesare suo: ut quae Uuilhelmus optaret. perficerene. Occurret. inquit Caesar meus tibi uenienti sua Mosam.Tu Rege Ludovicu, fide tua susscspta prouehe: ut alternis aspectibus perfruantur. Meuerdobsidem, quo Dis in loco teneto. Sic enim imperauit Caesar ut securior tibi. tuis b.ae Regi Ludovico sitaditus. Miratur Uvilhelmus,quid obside sit opus: αdissimulat tamen. ut experiatur: si ex animo sit locutus. Accingar in t Normanus itineri.Tu uerὁ in Baiecens rbe obses resdebis.Tum ille. Quemcun inquit in locum ire iubes. fixus haerebo. At Uuilhel. mus compertaueri constantia: Nihil inquit opus est ad Henricii pro φficiscenti Vullhelmo obsidem stimere. Inter dissidentes sic agitur. Ego ioptimi Caesaris promissa pro obside teneo:tecuc, uolens proficiscar.

Non contemnenda manum contraxit Vullhelmus. Rex quo*cum Magnatibus Franciae magnas copias duxit. Ubi conuenere Laudu Num: mirati Normannorum copiosam Franci multitudinem: Quid inquiunt set.s sorte, ut fit. iurgiu consui tinter militares uiros una proseistos Nimiru ut agnos lupi uorabunt Normani Francos. Misibnucio orat Uuilhelmu:ut separatim tendat: diuerso . proficiscaξ tunere ad locu destinatu. Facile paret monetibus. Igit cum propinquarent Mo*:prsmisso Conone ad Henricu: primonet adesse Rege, cu Uuilhelmo. Tum Henricus Caesar, que multa sup Uuilhelmo mirante cogitatio fitigabati scita a Conone: ad de amico suo milhelmo sens Vullhelmittat Quid uiderit. indicet. Tu ille prseipuu domi splendore: que prae apparatus.ι

ter te nemo Principum seruat,miratus sum. Aurea undio suppellex:

famulorum ordo multiplex, ac distinctissimus. Militia insignis: arma

Lil iiij tersissima.

642쪽

ac mirifica uirtus,oia facit commendatiora. Propinquabat inde Vulthelmus quingentis solis equis comitatus. Na reliquii agmen praecesserat. Accurrit Conon:& gladio per obsequiu distineto aducit ad Cssa Henricus rem. Ibi se amantissime complectuntur. Consident. Prior Cssar. DiaCMur. Vullhelme frater fama cognitu. uirtute probatu, amicitia nostra diis gnu putaui.Nunc cora positu,laetus accipio:gratulatus tibi,mihiqud: quod alternis nos vultibus agnoscimus. Age solliciter adueneris: qvs postulaueris ficile ex sentetia habiturus.Tu Uuilhelmus. Misisti CaeDux Vull/ sar optimὰ, Duce praecipuli,que obsidis loco tenere. Pene iniurius exhelmus. titisti firmatae inter nos amicitiae. Mihi ad te pficisceti. nullo opus erat

pignore.Tu tame qualicu* id meris colitio, quod meu filii exhibui: illuit ineris duces comite,que manere uoluisii oppignoratum. Adest Rex Ludovicus:tibi quandocu* uolueris occvriurus: & abus uelis ditionibus tibi per me foederandus. Csser subinde. Crastina in uicina urbe nos uisuri occurramus.Tuuerat, quas uoles foederu Leges dioere. Hac sermonu uicissitudine frueres , diu familiariter collocuti disecesserui:in erastinu reddituri colloquiu. Cita asit abiretVuilhelmus: Saxones Io π1t inter Saxones a diceret Cononi. Ea uero est magnificetia, qua inrident Nor- coetu tulisti : angentis accedere militibus . milhelmus&s exaudiret mmnos. lingua Saxonica per Danica dissimulater in abibat. Postera luce pri

misit in urbe militu ualida manu:ut loca caperet uenturo exercitui.llati tu serocius agebant: assueti vortis couellere:muros diruere: & in se lentius in captis urbibus agere. Praevenerat caeteros Henrieus Caesar :Normanno et exaudita per clamore tumuli sum Norm annoru insolentia: iubet ruminalen egredi Conone.&interdicere uimat Q ferocia. Ille prosedius ad Uuilua. helmu. orat:iubeat c uiescere uim militu, ne ad tumultui es perueniat. Vade inat Cononi:dic uerbis meis:ut modestius agant. Ille conci/to. Iubet inst Uuilhelmus.& ego rogo:ut moderantius agatis. At his hil illi auscultabant:sonpunt expellunt resistentes:assiliui. Reversus ad Vullhelmu Conon. Per inquir Deu.& qcquid sanctum est, oratusadss.ne Conuentus pacis gratia institutus. in magnum & cruentu bellum exurgat. m Vullhelmus, misso per manum Cononis gladio. iubet quiescant. Ite ense uiso, mox uultus de iciunt: modestius agitumilitaremquὰ disciplinam impleuere. Voluit Dux prudens Uuilhel/mus Saxonibusiostendere cotemptoribus suis: quibus militibus rem

ageret Conueniunt una Reges. Vltro. citroque uolant munerastitero, natim. Colloquuntur ubi considunt. Conueniunt de foedere. Interpositum firmatur de more. Dum Reges de si erram medio colloquunt: Duces circustiuites,et illiinter se sermone coseruerunt. Inter Saxones

quidam

643쪽

quida Dux Heri nanus . Danica lingua salutat Uuisielmu. Ille sciscitaturiQuona pacto sit Saxo compos lingus peregri Illa in it inuitus

Merdidici. Nagraui captus prstio in Dani apti alior ibi diu tentus, in sermone gentis coalui. Novi ergo&uim militii,&patria citi regione:martiuw genus, unde prod isti. Interea Conon circumstantibus:

Quid inquit uobis uisum est sust milhesino: que ii hesterno uesperi

conlepsisse uidebamini Non inquiuntputauimus,tantii esse splendoris in eius militia quantum conspeximus: n5 eas opes quas uidimus . ilhelmus Dii R Francorum Ludovico, paruulaba - ptismo leuat.Gemmeticum coenobiam aratae inardo imito in Principatu substituto ipse Monachatuissed dere cupiebati Caput ac iiij.

o L. V τ o Regum Conuentu, Rex Ludovicus Lugdunum usin perducitur. Ibi occurrens nuncius, assere: Regem nato filio Iesse auctiorem. Exhilaratus, uilhelmu interpellat:Multis inquito sequi js hactenus me tibi devinxisti: domi tuae fouisti: armis tutatus magno nuc isdere extrulisti: uoro,ut paruulu,quem mihi digna tus est dareUeus.sente sacro excipias: pater illi alter futurus. Non ab .nuit Dux.Prossus in locum paruuli baptisandi: ibi a Pontiscibus. caeterum nobiliu tactu dignanter excipitur. Quod ad Religionis ostis ecium pertinet,ex more implet. Paruulus pri unte Uuilhelmo patris no Lotharia nomen ac epit. Quo lateniter, alip lvumd impleto ministerio Dux ad Regem reuertitur. Ibi super omnibus Regegratias agente Duci:respondit. Ego tibi,tuis , Rex optime debeo: ut quonia 'tua in ditione sedes accspi:tibi,tuis . pro uiribus inseruiam:id sedulus implebo. Si quis in Regno motus surrexerit: primus ego excipia, nihil recusans. modo intelligam. Has tibi militum deuotas manus ara nosce. Ostendebat inter haec astantium suorum longὰ ac propE ma gnam multitudinem. Proceres Regni has uoces no uno accspere animo. Nam fuere qui non aeque R gem ferrent dominantem. Sed interim continuere molitiones: Normannom arma ueriti. quae senserant.

Dux a RRedimi satis amicissi . redit in sua. Reversus. 1 suis alacris ter excipitur. Intendit deinde reparandis Legibus. quae per absentiam eius antiquatsaaidebantur. Religioni potissimu adiecitanimum. Gem Gemmea meticum erat illic quondam Monasterium, Danorum uastatione sub cum instat, uersum: cuius loci Artunam duo monachi ingemiscein coeperiit suis ratur momanibus euellere dumos nouare agros. Quo in labore sorte transes

eos deprehedit Dux Vuilhelmus. Sciscitat ad parent: Audit sortuna

loci. Ingemiscit. Pollicetur reparatione. Nec differt promissum. Orii inmittit sorori si suu Pictauiae Comite: ulmonachos deuicino mittatis Coenobio.

644쪽

e o N o R H A N N o It v M LIBER Coenobio. Veni ut duodecim sub patre Martino. Cui deinde Dincerebrius assistens homini se funiliarissime insinuat. Nonem intermis animo propositu Monacbale, quod puer concsperat: sed ob accorpuPrincipatus nouitatem, us* in uirilem distulit artate. Martinu igitur Dinia coenobii patrem secretius conuenit: Quid est inquiens patet optime. quod in unicae sidsi religione, tam uarii cultus perseuerant monachom, Clericorum, Populi Cur non. qui unii sperant ac credunt uno inflAbbas. am Religiolus ritu perdurant Tum ille. Magnus inquit Paterfamilisas,qui nutu suo tremeficit orbe: in magna domo Ecclesiae catholicae.

multiplex deposcit ministeriu. Ipse tibi us exemplo. Habes qui ubisi

uiant in coenaculo:sunt qui ministrant in diueris io: alii etiam in atrio at stabulo famulantur. Sunt qui te seciuuntur in expeditionem militarem. Quid igitur mira: si coelestis ille Princeps uarii generis ministe x. rium deposcit in Ecclesia Ilico Dux subhest. Olliri quum puerur .hoc mihi uotuera relicto ssculo,uita ingredi Monachatem. Sed obstitit de*derio meo parens, Proceres4, me , nolente ac repugnantem,sibi constituere Ducem. Nune ueta iam mihi, mes*redditus po. testati: filiu habens. quem substitua: cur non impleam aetate florenti. quod incipiente cupiebam Stupebat Iiscaudiens Abbas: & intuitus Abbas. Ducem:Quid inquit optime princeps audio elum quidesn collis' do:sed non dedigneris interponere consiliu Seniorii .iecum cogita , quis rerum futurus sit stanas: si quod concs pisti impleueris:qus in noisitate & mutatione Principatus,rerum omnium turbatio. Meministi quid patereris in primordio ditionis: idipsum prospicere conuenit,ne accidat stio. Multos interim Monachos secure ficies Domino famus lari. Impar longe meritum erit apud Deum:paci temporum Gsulere:& multos in Religione severe,ac seculo, quam si unus ipse in angulo degens,perturbata regione,cu caeteris fasinquietus. Conser interim,

quid simile sit:mille milibus sine suo periculo consulere, quam uni sibi uix quietum. Movit Ducem sermo Senioris: sed non usti adeo amo/ui ut dimoueret a sententia. Exeuntis deinde Ecclesia, prouoluti pedi bus Mitres:dignetur rogant, Diaria prandens ab illis accipere: quod charitasossit, non quod delitiae praeparent. Ille ueia reiects preeobus.Rothomagii properabat. Nec longo post tempore, rus a bili in D, aegro ictus. torquetur doloribus. Idipsum interpretans sibi accidere: sidi si nuper Fratrui se charitatem repulisset:tam illi osterrent monsuamedilectione, quod poterant. Infirmatus,iussit adesse Concilium Procorum : puerumque R ICHARDVM, quem ex uxore sustulerau:

Dux ad indole praecipua, ac facile liberali. Tum scexorsus. Ego inquit. ut Pro m. meminissep que potesti Lex puero aliud mente concipiens. aliud

a uobis

645쪽

g E C V 'N D Vἱ uobis subire coactus sum: Nuneptata tis stimulo aegritudinis sua uiter admoneor a Deo: ut quod in uoto semper fuit, aliquando procedat in opus. Igitur si mihi miserante Deo longior uita sum residio seseulo, et hoc. quem non uolens egi Principatu, Deo seruire constitui in sanctitate & iustitia: sumpto habitu Monachali. Unum oro : Siue per mortem carnis imperante Deo nuc finiero: siue morte cisiili,relictoculo a uobis abiero: in utro casu, filium quem genui huius mei Principatus fouete successore. Ingemue, e qui audieranti m unus,quem prae caeteris maior autoritas fulciebat: Quid est inquit optime Dux, Proctium quod aures nostras tam tristi sermone concutere potuisti vitam tibi unus. imprecamur omnesId. certo speramus longiorem . Vix media aeta tem attigisti: cons limus te breui tuae reddendu incolumitare. teruquod de mutando uitae statu inseruisti: pone uotum. Non sustinemus audire: nec sinemus impleri. Quid em erit nobis mutato Principatu Si imperet tibi Deus: siistinenda est. Quod uerὁ tu tibi constituis obluam quietem insinitar multitudinis consulturus incolumitati: s sapis. 'posthabebis. De stio aut tuo quod uolebas: iam impetiatu puta. Deciennem tibi ac diuturnam uitam speramus. At ubi tu uobis ablatus est altu te iam cernimus ex te natu situ.Iam Principe habemus, cui quam Primom uoles sacrameta reddemus. Igitur ut Ducem proposito auerexerent:& ab infirmitate quantum poterant releuarent: Proceres Nora mannorum ac Britonum uolentes iussumdum Richardo filio praesstiterunt: post parentem non altu se habituros Principem. Quibus rebus ex sententia peractis in sua quis diuerteriit. Uuilhelmus ad inscolumitate reuersus,suoru quieti c5sulebat.Nec suoru modd, uetam: etia perfugi uerat uicinis & longinquis calamitosis. Quae res exilio cisus uia instrauit. Nam s non illii pietas aliena traxisset, talem, ac perpe/tutam uitae exitum no inuenisset. Parum est autem te nam dicionem h abere temporalem,properanti ad coelestem sine fine mansionem. CHerluimo in ablatam arcem Monstreoli,Vuilhelmus

recuperat. Caput. xxii .

lERLVIM V , erat quida ex Franciae Proceribus.l quem Arnulphus Flandris Comes bello prsmebat. Ar cem si, Monstreoli appellatam. expugnatam abstulit domino ac possestari. Ille rebus exutus, proximum sibi superiorem Hii potiem magnu' Ducem adiit causam exponitiqusritur iniuriamum Plorat opem. Sed ille aures precanti clausas habuit. Herluimus Nora mannom Ducem, patrem affli 'oru refugium opprestarum adit: v xilium implorans. Quando inquit ille. Principum tuom obsequio de uin his es:c illis praeteritis extraneu.8c nihil tibi debente inuocasti h

646쪽

m NOR HANNORUM LIBER Ego ait ille. Hugoni Duci iam preces cum lachrymis obtuli : sed rei

istus ad te uenio Reuertere inquit Uuilhelmus ad Hugonem: & iterata prece interpella:& quicquid responderit,mihi renuncia. Ab it ille, congeminatis precibus apud Ducem ut paruuloru, uxoris, ac sui ruis seratus,innocentem tueatur: & ad siti iuris receptionem opem dignotur impendere. Hugo interpellatus,respondit. Quid est quod me se quentatis precibus impellis in Arnulphum: Poteras iamdudum taesuta cogitatione deprehendere quod dicam. Eo mihi foedere iunctus est

Arnulphus: ut in eum arma producere, aut contra eum stare quouis

pacto non liceat. Quid ergo Herluimus ait, si defensorem inuenero Num contra te uidebitur egisse.qui mihi in Arnulphum asse et prae sidium c Hugo neminem superesse arbitratus: qui aut possit,aut ueluHerluimum in Arnulphum ducere: consdeter est Quisquis tibi sue rit auxilio non mihi erit iniurius. Ea cum Vullhelmo renuciarentur: .Non erit inquit indefensa iustitia tua. Ilico parari iussit ex Britannis. Normannis , exercitum:& pro Holui mi causa hostilia denunciari. Flandris Comiti Arnulpho.Tum expeditione facta, duxit in Arcem monstreoli:& circumequitans,loci munitionem considerabat. Orodinata , oppugnatione,euocauit agmen expeditiora: quos scanden dis vallis, superandis muris,apprehendendis munitionibus nouit insdustrios: quibus ait. Si bene uos noui.n 5 diu stabunt in oculis uestris munitiones circumposiis. I. :& Ralos extraelos,ante pedes meos producite captos simul propugnatores adducite. Hoc nius dicto prosvolant milites parere o ucis sui iussioni. Scandunt. reluctantibus hos Monstreoli stibus propugna la: scuta ob acientes ictibus. Capiunt sine dilatione pitur. prima munimenta. Procurrunt ad penitiora praesith: captosi, Arcis propugnatores extrahunt: palos coitelliit:& ad pedes sui Ducis pros aciunt. Ille collaudatos, iubet opima praeda munerari . Tum accsptu

per manus Herluimum,reducit in arcem. Instruitur prandium come

sturis. Inter prandendum rogat Holuimum: Si quid ultra ex se depo scat. Ego inquit optime Dux,quantum tibi debeam, satis intelligo. Si quid in me est obsequη tibi per reliquam uitam militabit. Non uno ras, mihi inutilem in reliquum Arcem sere: quam etiam integram ab Arnulpho tueri non poteram.Tui sit arbitrii tuae , potestatis: tibi ilulam permitto. die refert. Non hac lege ueni ut mihi pugnarem. Inte

Dues, bene grum in te meum esse c5stitui beneficium. Infirmatas munitiones per uolentiare expugnationem, ipse meis impenss rescio. Manum ualidam. qus tuo liberalitas. etiam arbitram satis si seruando, tibi relinquo: commeatus abundE praebeo. Si uastauerit fines iterum mos Arnulphus: cum exercitu re

uersus,efficiam:ut illu poeniteat suae grassationis. Sirursum oppugnauerit:

647쪽

uerit nouum tibi praesidium ex me non deerit. Quod si inducias quouerit non'abuntur. Si causam patietur iure agere: adero uolens pia i

mus tim. Et si quid quaeris: ecce promptus prsbeo. Stupefactus Heriuimus lirrali promisis: sese cum suis proiecit ad pedes Ducis: summumax.taeum implorans . ut pro se reddat quae meretur O uci. Constituris impentis reparanda munitionis, ac deputatis militibus qui mane; ant in pisidio: Gmeatuci, plurimo importato in sua Dux reveletitur.

Arnulphus Flandriae Comes qiuod non uiribus,tes,dqstentat quibus Ducem Uuilhelmum prodit Drie inierimi curata CapuLxxxv.

S C longo post tepore. quia Amulphvs Duci uiribus

par non poterat respexit ad insidias. ut dolo subuerteret, quem uilicere uiribus haud poterat. Novit aute in Francis Prooceribus esse non paucos , quos obliqua inuidia mordebat Uuilhelmi gloria quibus etiam, perdito,opus esset, aut certe noniniocunda. mittit ergo Uuilhelmo laetionem, cui adesse iussus est Herluimus. Orator quantum potuit oratione praemisi.,obsequia praelatus, purebat Amulphumquod ignorauerit Herluimum, id quod apparuit, Orator Ais illi tam esse deuinistiam. Proinde remittere culpam Herluimo, ut Uuil nulptilhelmum promereatur: cui esse cupit perquam familiaris. propter uicinam utrius p ditionem: pluribus profuturam. terram utrius p possis dentium, amicitiam. Scire Amulphum,quae pacis sunt& iusticiar nodetrectare Ducem Uuilhelmum:ndi resagere: illum habere causae sue arbitrum . Inducias triu mensum pacisci: dc tempore medio locis opoportunis poscit Conuentum. Haec quam maxime potuit, blanda uooce locutus, uultum demittit. Dux primum sciscitatur Herluimu . quidbntiat. Ille &s dolos subesse uereatur, non audet praeiudicare Duci. Tum conuelsus in suos Uuilhelmus. Quandoquide inquit, uitae mee Dux. uotum peruouistis: orare quae ad pacem sunt debetis uniuers:&ego inter primos pacis Autor,constitutos pacis tractatus non recusare. linque Inducias permittit: locum Conuentioni designat. Nuncius reuerstitur ad Dominum. Ubi dies aduenit: Dux copias necessarias in armis

habuit illis , assumptis in pagum proficiscitur Ambiacensem. Ibi ad

Sumae fluminis ripam castra collocat. Exaduerso Corbeiae tetendit Arnulphus. Erat in Sumae fluminis medio insilla: quam fluctus exae' ans ab olim proiecit: hane petit Arnulphus, qualcior iis comita/tus. Orat , Ducem: ut duodecim numero stipatus.dignetur occurre' reo Ille non recusat: nihil praeter pietatem uersans in corde, com alter Technasti tum machinetur. Sed quis subesse uereretur cum numero militum sidiarum.

Dux prsuriret. Uenitur in colloquium.Tum prior Arnulphus . Ut mmm des inquit

648쪽

ε A N O R AE A N N Ο R V. M I. I B E RArnulphus des inquit optime Dux, aetatem meam e uides conscistiam morbo cor' ad Du n. pus podagrosus enim erat & ideὁ temporum meorum, etiam si sterii potest sequentium, pacator esse debeo. Ab Herluimo multis asseditis . iniuriis, ad arma perueni. Omnem illi noxa tui causi, ecce iam remisto: illumque in te ex hoc die amicu adscribo. Modo apud te quod po istulo, fac impetrem .Te patronum inuoco: ad te multorum pressius in , iuriis refugio. Nosse potes, quibus ita me animis si Hugo Dux, atq .

ex Primoribus carieri. In te uno requiesca. Sume clientem. ut post me. quem sine prole non ignoras .ditionem tuae meam coniungas. Prodorit Patriae, talem in haec tempora suspicere patronum tunc etiam Do Chrsstianissi, minum uenerari. Crediderat ex animo locutum, pietate plenus Dux

missimplicis Uuilhelmus:& qui nullo unqua tempore dolum coῖitabat, praesume i. i. re non poterat de homine tam blando . Tum resert ista Dux Uuilhela Dux AO mus. Ego ut tibi concilietur Herluimus, ex animo eam solam prose nulpho. ebonis huius causam habui. Hoc aslecutus, sitis magnu m itineris prismium ac pi. Pacem tecum: at in s seri potest. quod in me est, cum osmnibus non recuso: eam , modo largior: & accipio. Si foedera cupis

inter meum, ac tuum Principatum: non abnuo. At in eam rem opus

est adhibere consilium Procerum. Regionem tuam post te non requiro. Sit tibi longaeua. Pacem si ex animo quaeris:ilico ex me putato consecutum. His at* huiusmodi in aliquot foras producto sompne, amplexati discesserant. A mulphum duo ex suis in nauiculam inter masnus deportabant. Uuilhelmss qutim duodecim comites ire iussit in unam: ipse cum solo remige concessit in alteram scapham. Ubi iam medium amnem tenuis te uidebatur: accurrunt quatuor Amulphi milites armati dolo gladus sub ueste conrediis: Acclamant a ripa: Optio me Dux, quod praecipuum erat inter uos, unum omissum qu itur Arnulphus. Digneris adesse paululum. Nam Senior noster. ut uidiosti claudus mon ueniendi ad te, ueniam deprecatur. Nossi pro se mi, si tibi dicturos quod superest. Credidit uir innocuus: & flexit in insalam. Duodecim milites eius medium adhuc amnem, nihil suspicati. te Duel, mil nuere. Vbi propius Dux accessi Ceduistis glad 3s, confodiunt uirumhelmi mors omni uirtute incomparabilem, omnium s sculorum Ducem dignum Anno Chri memoria sempiterna. Stabant agmina eius in armis, ripa ab altera: M

si ingemuere altius: quὁdsumine disclusi, adesse Principi suo non posisent. Serius ad ut sti de medio amne duodecim satellites: palpitantem inueniunt. Persidi latrones cum Domino suo ad cohortes suos reuerα tutur. Ita periit uir incomparabilis, exitu plus quam miserabili: dum.

hosti fidit: vidente & nihil potente sorti exercitu suo per amnem diu B. Exanime corpus reuehunt incesti sacellites. Ramantur cruore per fusum:

649쪽

T E R τ 2 V s. snsem:& multis cum lachrymis nudantes. inueniunt in lumboru sti pheo clauiculam argenteam . mirantibus quid seret: superuenit Casmerarius minister: qui cistellam in penitioribus esse assirmabat :quae uellem includeret monach Mem. Conuenit turba multa Procerum: atque ex omni ditione plebs uniuera: impositum* seretro corpus, templo Mariae Rothomagi tumultuandum intulerunt. Richardum inde filium cui iamdudum uiuente adhuc patre, se Proceres adstrinxerat. ii patris locum Ducem sibi constituerunt. Erat aurem post natum mundo Christum.sis3.annus Kal. Ian.ctam caederetur.

OLLOCATIS iam Normannis per littora Galliarum in eam Regionem quς prius Neu Mi de illorum nomine nunc dicta Normannia: priusquam coeptae ditionis succestionem exequamuripauid nobis ad supra riora redeundum est: ut Nomagi. m,quam caepimus, per Antiquitastes eius recenseamus ordine suo. Quanquam turbulentissima illa tempora suerant:languente Orientali Romanorum Imperio:& sub Saracenis miserabiliter laborante. Roti anum autem Occidentale Imperisum.in stirpe Carolina post: Arnulphum ita contabuit: ut in contem/ptum omnium proueniret. Summi Romae Pontifices, ita ueri inoρ se impliciti sunt malorui per successiones multas, praedecesserem suo um quis* in maledictionem & execrationem deuocaret. Cum in lin/lia Berengam, in Germania Hungari Romanum sit arent Imperi tim. Et in Galliis nihili erant res militares. quum Primores aduersus Carolum Simplicem. & filium eius Ludovicum, de Regni summa Sudra 1Beontenderent: Normanni suam re*onem tutarentur. Per quae tem cap. 3 .ectapora: cum rebus externis magis,quam domesticis Danoru at I r mannorum Reges studerent: tam vacui reperti sunt Annales, ut uix Regum nomina reperiantur. Multae per singulos annos Boi tum sunt excursiones. Nunquim enim quieuit gens illa: donee Christi fide germanicus suscspin.mansuescerent: discerenQ suis contenti. 'aliena non quaerere. Aspectabatdesu D L V s, tantam gentium in Christianas prouincias crudelitatem. Non enim satis erat a Danis atque Normannis uastitatem perpeti: Uuandali quoque gentili ad nuc errore sordentes.immanitatem suam in uicinos exercuerunt. SQ

Mnim ij per

650쪽

iudicium Del.

per omnes uel H Hungari gens Scythica, illis teporibus incubuit Geramaniae. Quis non putaret tunc miserabilem Christianismi per Saxo niam statu Cum hunc Normanni, inde Hungari premerent: igni, serto , euncta peruastantes. Occulta Dei iudicia quis explicabit Qui Hebraeis olim inmisit Chaldaeos Graecos, Romanos:quos in diuinis Scripturis appellat ministros suos: cum tamen illum ignorarent. Ille inexplicabili consilio.Christianis Prouinciis primum Gotos per Italiam : deinde Uuandalos per Aphricam: postea Hunos per Gallias :&nunc Hungaros per Germaniam dissundit. Nec satis uastitatum terarae inmittunt: si non etiam a mari ueniant qui sanguine hauriant Christianum. Quid inter haec dicemus Nisi, quia electos suos Deus, in clibano mundanae tribulationis excoctos, per ignem & aquam uocat in refrigerium aeternae beatitudinis: praemonitos. quia non sunt condignae passiones ad suturam gloriam, quae reuelabitur.Quis etiam internaec non miretur studia Apostolicorum interim in Boreali mundo uisorum ζ Nam Dani R Normanni soras prodeuntes. in alienas saeui/unt prouincias. Interim Anseliarius, Remberius. Unni S. Pontifices, suae legationis explentes munera. Danis, Suedis Normannis regnum praedicarunt immortale. Et quando illi exieruntad alios euertendos: sancti Pontifices in uisceribus Prouinciarum aedificandis. & in Chrisiti religione eis imbuendis,qui domi remanserant institerunt.

Adalsienus cum Nortiagiae Rege cuius nomen stupprimunt Anneses p sconuenit super Regno AOgliae,testamento Regi Damae legato. C A P U TO N R A D v s ex Carolina stirpe nouissimus. Romani nominis dignitatem per Germaniam tenuitaeum Berengarii in Ita Daniae lib. tumultuarentur:Daniae* Rex Gormo regnaret:qui filiam Regis 4. cap., a. b Angljae Edelbrandi,Thiram nomine coniugem haberet: ex qua sili ., os sustulit Haraldum, LanutumquE. Sed posterior ante patrem uita functus est. Prior autem cum in armis exercitatissimus habereturitam tum sub patre tantum nominis promeruit,ut avus illii maternus An gliae Rex. exhaeredato filio Adelsieno, scriberet haeredem. Sed ci Haraldus Danicis at. Borealibus rebus implicaretur: et brandus. que auus decederet: Adelitenus proiecta membrana paterni Testa/ menti. R Nnum aggressus est administrare. Rex autem Nomagiae cuius nomen supprimitur Annalibus audito, quod Rex Angliae rebus humanis concessistet: Regem Daniae, quem scriptum haeredem

audierat, in remotis agere cerneret: nec ignoraret,ignauum hominem

Adelitinum: quem laus etiam genitor Regno imparem iudicasset: quantam

SEARCH

MENU NAVIGATION