Arnoldi Corvini à Belderen I.C. Digesta per aphorismos strictim explicata

발행: 1656년

분량: 660페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

441쪽

nde Z. Lib. XL. Tis. I r. Sic facta donatio morte insecuta , rata manet lnon insecuti, resolvitur. Gl.ini. . S. I. Uerb.1'vov- disset. de dol. mal. exc. l. I9. l. 3F. S. 2.hι c. Quod 3c tum fit, cum mutata voluntate restitui sibi donator res donatas Voluerit' d.l. 3s.3.mortis.1ns n. l. 3 .f. I 3.3. I. ubi Bart. hic. dc si prius donatariusquam donator decesserit. l. 23.l. . hic. Resoluta ad hunc modum donaetione, condictio personalis , vel Utilis in rem actio ζ prout erit commodum, ad res repetendas datur. l. 3 .l. 3 F. S.2.

l. 29. hic. - .

Differt ab illa donatione mortis causa capio. Quae est adquisitio, .quae propter mortem alterius obveniens , alio nomine non appellatur. jac. in par. hi. ut si quid alicui conditionis implendae causa datum sit , aut si alienae mortis causa donatum sid. l. 8. l. II. l. 18. in pr. l. 3I.rn pr. ι. 38. hic

LIBER XL. De m numissionibusia M

. T I T. LSEquirator manumissiones & jura libertatum: quia & ea jurisdictione & viva magistratus,

. Manumimo , est datio libertatis. l. .. de just. iur. dicta quasi ex manu, id est , ex potestate, mi o. . Fit ex Sacris constitutionibus in Ss. Ecclesis ,

LI. a. C. de hu qui in Eccl. man. Vindicta, r.e. seqq. inter amicos, i. un. , .sed O. C. de lat. lib. toti . per epistolam , d. t. un. Per testamentum, aut aliam quamlibet ultimam voluntatem. t. t. c. OF dc

tast man.

442쪽

De manumissis vindicta.

Τ I T. II. 14 Anumissio vindicta olim erat praecipua , quoniam sic manumissi jus civitatis acquirebant.

Vindicta est virga , qua magistratus aut Praetor . caput manumissi tangit, dicens : Aio hunc praesentem hominem esse liberum & civem Romanum. Goth. ad UV, m. I. S.7,

De manumissionibus qua siermis ad iniversu tem pertinentibus impontintur.

Ec modo privati sic recte manumittunt, sed. etiam universitates omnes, & collegia,quibus .meundi jus est ., quaeque propria habere possunt.

De manumissis tesamento. .

. . T r T. IV. r. Abatur libertas in testamento vel directo , ita , ψ ut manumisius fieret libertus orcinus, id est, itestatoris defuncti nec . haeres jus pataonatus consequeretur. S. . Insi.de sing. reb. perfideicom. rel.

Defideicommissariis libertatibus.

1 1 T. V vr Et per fideicommissum, ita ut tum manumin sus fieret libertus haeredis aut legatarii, qui in

authoramentum manumissionis ra patronatu&consequebatur. d. f. in . t.t.hic.

443쪽

Duo . Lib. X L. Tit.IX. De ademptione tibertatis.

T r T. VI.U'T datur, ita & testamento libertas adimi potestuque vel expressa voluntate, vel taciti - ut I si

servum, cui libertas relicta est, testator postea vinxit. l.46. deside ic. lib. I.s I. f. I. de man. test. Data testamento non solum a testatore , sed etiam interdum a lege adimitur. I.Mn. I c.

De tuliberis.

T i T. VII. CVi statutam in diem vel conditionem libertatem habent, statvliberi appellantur. i. I. rupr. hic. Fiunt vel conditione expressa , vel vi ipsa , ut eum creditoris fraudandi caussa manumittuntur; nam, dum incertum est, an creditor jure suo ut tur, interim statvliberi sunt. du. I. F. I. .

Lui sine ma missione ad libertatem

, perveniunt. ae I T. V DU

Irib jure libertatem consequuntur, quibus dictvel conditio manumissionis praestituta;si vel dies elapsus sit, vel conditio exstiterit, i. 3. de statvlib. LI. t. t.hic. vel per haeredem stat, quominus impleatur. G. si.

444쪽

Sui se a quibus manumis liberi non fiant, ct ad luem 2Eliam Sentiam.

Y Nterdum manumisi libertatem non consequuntur ut cum in fraudem creditorum manumissi sunt, quia lex AElia Sentia impedit libertatem. pr. Inst. qui ex quib. caus man. non pus. l. 7. 3. IO. II. hic. In fraudem creditorum manumittere videtur,

qui vel jam tempore quo manumittis,solvendo non eit; vel qui datis libertatibus, desiturus est solvendo esse. 6.1n faudem. Inst. eod. 'Sunt dia alii qui manumissi liberi non fiunt. de quibus via. l. 2.3. .9. O t. hunc tri. De jure aureorum annulorum. Τ i T. Monseqtiantur manumissi. omnes libertatem ; sed prierer illam , de ingenuitatem , salvo jure Patronatus, consequuntur illi qui jus aureorum annulorum a Principς impetrarunt. l. pen. ει ult. hic. Quod beneficium Iustinianus, μυ 78. c. I. ut &Ius Quiritium, tot .r t. C. delat lib. toli. indistincte omnibus libertis concessit.'

De natalibus restituendis.

x I T. XI. D Lena ingenuitate, etiam exstincto jure patrona . tus, fruuntur illi, quos Princeps natalibus resti tuli. l. 2.3. hic.

Quod etiam beneficium novissime omnibus libertis Iustinianus indistin tὸ concessit; Nov. 78. manumissore Praesertim jus suum remittente; . jac.

445쪽

4et Deest. Lib. X LI. TD. I. Ajac. lib. . obf. c. 3. d. Nov. 78. ut potius ingenuis, quam libertinis Respublica repleretur. l. 3. c. debon. qua lib. .

De liberali cause . .

I Udicia quibus causiae status, id est, an quis sit iliaber , an servus , disputantur, vocantur liberalia, quod iis de libertate agatur: & actiones quibus agi-tur, praejudiciales. S. I . Inst. de act.

Luibus ad libertatem proclamare

non licet. Τ I T. XIII. DE liberali causa agere non possunt, quibus ad

libertatcm proclamare non licet ut sunt major viginti quinque annis, qui ad Pretium participandum venundari se passus est: l. I. 3. Oseqq. hic. servus, quem quis per Vim domino eripuit, dc in te flamento manumisit. l. 2. hic.

Si ingenuus esse dicetur.

TIT. XIV. AD ingenuitatem repetendam agere potest libe ius , si intra quinquennium a tempore manu missionis , docere velit ingenuum se esse natum. ι 2. 3. . s. 6. bic. De jure novo, etiam post. t. . C. tibi ea . stat. agi olor.

446쪽

De acquiri rer. dominio. 4et I

nium qua ratur. T r T. XV. - Ε statu deiuncti post quinquennium quaerere non licet ; l. I. impr. O S. I. l. 2. I. . hie. si quidem conditionem defuncti deteriorem faEω- rus sit qui retractet: licet, si meliorem. d. l. S. . l. 3. eod.

De collusione delegenda.

Τ r T. XVI. C I constiterit servum colludente domino Vel pa- O trono ingenuum fuisse judicatum, ex Senati S- consulto temporibus Domitiani facto , servus aut Iibertus ejus essicitur qui collusionem detexit. l. r. t. pen. O t. t. hic.

DIGESTORUM

LIBE R XLI.

De acquirenda rerum dominis. T I x. I. TR i stamus a judiciis, quibus res nostra, ad

ea quibus postessio petitur : explicatis tamen prius dominiis rerum; quia ex iis possessiones omnem Vim mutuantur. Dominium, est jus, quo res nostra est , ita ut de ea pro libitu disponere possimus ; l. 2I. c. mand . nisi jure, vel testamento , vel conventione prohibeamur. l. ult. C. de reb. alien . non alien . Pac. in Uig. hιc. - . Εjus

447쪽

qu concreta dominium constituunt , separata nihil inter se habend commune. t. I i. S. I. do j

Dominium s doeendi gratia) distinguitur in ple

num ; quod est, quando habemus rei proprietatem& possessionem cum emolumentis: & non plenum, quando proprietas a possessione dc emolumentis est

separata: Nes hic. n. 3.

Hoc vulgb dividitur in Directum: quod is habere dicitur, penes quem est proprietas, line fructa stemolumentis : ut dominus laudi 3c emphyleuseos:& Utile; quod habere dicitur is,qui rem cum em lumentis cic Functionibus aliunde habet quam jure

Proprietatis, ut vasallus, emphyleuta. vid. Bart. in ι .F quis. 17. S. disserentia. v I. 9 6. de aeq. post . per I. psssessores. c. defund. parr. lib. II. LI. de as. pium arc. c. I. de invest. de re alien jact. O c. a. F. 8. Est & aliud dominium civile , aliud naturale, nam rerum dotalium mulier naturale, maritus civile dominium habet. l.pen .c. de jur. dot. Dominia rerum quae sunt in commercio acqUiruntur aut jure gentium , aut jure civili: ι I. hic.

non etiam jure naturali, quod omnibus animalibus commune est: quia dominiorum distinctio jure gentium introducta est. l. 6. de I. OEx quo jure modi acquirendi sunt I . occupatio. 2. Traditio. 3. Accessio. Occupatio vel est captiustas; quae est occupatio factajure belli: t.1.hic. S.I7. Inst. eod. Vel occupatio in specie. Captivitas, jure belli justi, l .hie. nostra saeit , vel ipsos hostes, squi sunt quibus populus Romanus bellum indixit l. I 6.de U. ly) vel res ipsorum mobiles aut moventes: non immobiles seu

seli ; id est , agri, arces, M. quae fiunt Publi

Ca. d. S. 17. d.t. F. S. . d. t. 7. l. 2O. S. I. de cvt. o posti. τ . Occupatio in specie, est rerum quae nullius suriri alicuius tamen esse possunt : quae ratione naturali Occupanti conceduntur. I. 3. hic.

Res l

448쪽

De aequir. rer. domivio. 427 Res nullius sunt, vel natura, vel facto, vel tempore. Placent. in summ . ad tiν. Inst. de rer. divis. Natura nullius dicuntur res , quae. vcl animatae sunt, vel inanimata , illarum occupatio, potest dici Venatio, harum Inventio. Venatio est animalium natura ferarum 2 qualia sunt, non praecisὸ quae ferocem habcnt naturam ; sed. quae talem habent, qua libere vagan tur , nec certa sede se continent. Pater in Enchiri.

Inst. hic. Talia quae prorsus sera, indistincte; quae ei curata

sunt, tum demum fiunt occupantis, si in libertatem se receptrint naturalem , & redeundi consuetudinem abjecerint. S.IF. Inst. ι. 3. s. s. hic. Animalia mansueta naturi vel arte, quocunque se receperint primi domini, manent: S.I2.6. I 6. Inst. cod. nisi pro derelictis habeantur, vel alias a domino in alium transferantur.

Est Venatio aut bestiarum, quae in specie Venatio: aut piscium, quae Piscatio : aut avium, & Au- cupium dicitur. Cuilibet venari Sc aucupari liberum est, non in suo tantum, sed & alieno fundo: domino tamen liacitum est id prohibere. d. l. 3 S.I. Contra pro,ibitionem- ingressus nihilominus suum facit quod ex venatione est consectuus ; sed domino aftione injuriarum tenetur. d. l. 3. 3. plane. I. I 3. g. . de injur. l. I 6. de firυ. rus . prad. Piscari licet in aqua sua,vel publica; non aliena. d. l. LV., .ult. Sunt enim pisces tum res privatae, ut& ipsa aqua, cujus pars esse intelliguntur. I. I s. ubi Gl.ad verb. pisces. de ali. empl.I. stuet- . de rei vind. id. Pap. deci 9a. Dicta venationum jura, hoiae Prinei pes ademerunt subditis, & sibi reservarunt. c. I., si quis rusti

Quia, ut jura, sic & loca publica, ut sunt saltus

3c nemora in quibus ferat libere vagantur:) Princi- . res ad se transtulerunt. l. 3. ne quid in loe pubi . l. 9.ad I. Rhod. deja t. l. 2.tibi Bald. c.de luader cript . NUd c... Qui

449쪽

1 8 Diges3. Lib. X L I. Th. I. Qui hoc jus venandi, privatis in sitis praediis,

ne jus privatum bono titulo illis aequisitum auis Ferant , interdicere nequeunt. l. 2. ubi Dd. c. daprec. I . of O in l. a. l. ult. . si coni. jus vel util. pubi. l. 2. S.I6. ne quid in loc. pubi. Dd. in s. digna. C. de legib. Cui tamen interdictioni privati si acquiescant, Principes jus venandi etiam in privatis praediis

Praescribent .c. un. in verb.reditus piscationum quae sint reg.in usib.Dud. 2. F. 26. c. super. S. praeterea. de C. S. f. hic. n.6. Inventio est occupatio aliarum rerum quam animatarum quae nullius sunt non solum natura, ut venatio, sed etiam facto, ut loquuntur Doctores,

aut tempore.

Res enim quae nullius sunt: aut de quibus non constat, aut constare potest, cujus sint: item quae in mari aut littoribus inveniuntur; S.I8. Inst. hie. item res pro derelictis habitae , quae facto nullius esse dicuntur) cedunt inventori. S. 27. Inst. eod. l.s. pro derelict. Casu deperditat domino sunt restituendae, si sciri potest cujus sint; s. s. Inst. eod. Quem in finem in- Ventor proponet vel proclamari faciet se invenisse: quod si tum nemo reperiatur pro derelictis haberi

censentur, & fiunt inventoris. l. 3. S . γ , , .scri.

In thesauro invento qui est periinia ante omnem memoriam , ut dominum non habeat, recondita, unde tempore nullius esse dicitur. l. 3I. S. I. hic.)se distingue., Si quis in suo loco, sive fortuith, sive data opera eum inveniat, fit inventoris : Si in loco qui nullius est, similiter : Si in loco alieno, sive publico, sive privato, fisco vel loci domino & inventori ex parte cedit dimidia. 3. 39. sest. eod. d.t. 3I. S. I. l. 63.

per tot. hic. l.un. C. de rhesaur. lib. Io. I. 3. S. Io. ubi Gl.

de jure c.

Diximus de apprehensione rerum nullius , quae per solam fit occupationem. Res quae alicujus sunt, quia non in si volςnte & tradente domino nostrae

450쪽

fiunt, de Traditione , quae secundus modus est acquirendi dominii, nunc agendum. Traditio , est rei suae quoad dominium in alium transsatio, ab eo qui jus transferendi habet, cum animo dominium transferendi, facta. f. o. Inst.

Qui jus dominium transferendi non habet, per talem traditionem,bona fide accipienti,usucapiendi tantum conditionem confert d. l. 2o.

Acquirit traditione dominium tantum is qui acquirere potest. Procurator, , non sibi, sed domino acquirit a quoad accipiendum est constitutus. l. I 3. hic. Si non sit qui accipiat, nihil traditum intelligitur. Sufficit aliquando nuda voluntas domini ad rem transferendam : ut si commodata res, postea vendatur : S 4 . Inst. hic. sed traditio intervenisse fingitur. Unde traditio vel vera est, quae fit de manu in manum; estque sic rerum corporalium : vel ficta seu quasi; quae etiam est rerum incorporalium: quae non per se, sed cum rebus quibus inhaerent, traditae existimantur. l. 3. S. I. 2. hic. Hina patientia , cum in rebus nostris quid fieri permittimus, pro traditione est. l. D. S. I. de pubi. in rem aft. l.sin. de siem. l. 6. S. I .si sierυ. vind. Traditio omnis praesupponit causiam , saecque justam,quae titulus dicitur: l. 3I. hic. & est conve tio, qua non acquiritur dominium , sed ei quaerendo occasio praebetur,& obligatio acquiritur tradendi secuta traditione vero dominium. Tuli. in Iuris'.

Rom. lib. I. cap.7o.

Tertius acquirendi dominii modus ex jure gentium est Accessio : qua resideb fit alicujus, quia rei quae ipsius est, accedit; accessorio rem principalem sequente. Est vel naturalis, quando rei nostrae aliquid sola naturae operatione accedit, vel industrialis, quando

id fit hominum facto & industria; vel mixta, quando natura & industria fit. Uult. eod.

SEARCH

MENU NAVIGATION