장음표시 사용
141쪽
tiam solenni luimento addixerant, suscitatae manifesti , nulla necessitate , sive rest & insuperabili, sive praetensaque, adacti , flagiti se schismate conspurcati , quod alieni esset iuris , longeque superioris
auctoritatis, sacrilege invaserunt. Ne vero quispiam suspiciones at ret , quasi Userius, sententia de Disio raran br Metropolitanorum origi ne , quam olim scriptis eruditissimis tutatus est, mutata, jura sui ordinis
violare aut imminuere in posterioribus vitae annis hac συγκαταβαπιι prinposuisset , sciendum est , illum simul eodemque tempore asseruisse , eminentem istum spiritualis potestaris , qua Epistopi antistam Preis eris , gradum , neutiquam , ex Principum & Synodorum arbitrio pendere , aut ii consuetudine Ecclesiastica ex communi consensu introducta deriis
vari , sed ab ipsis Apostolis, a primis nascentis Christianismi initiis suis se institutam & stabilitam , Pres, teros sed esse sempis , & Presbyteranorum , qui ab Episcopis Phisbeanae Ecclesiae se separantes, in illud n vum regimen, novamque disciplinam impia vi rebellibusque armis imtroduxisset, ordinationes a schismatis reatu excusari non poste et ita mouliter loqui amavit vir placidissimi ingenii et quas tamen prorsus irritas , inanes, invalidas, & nullas esse ex ipsius principiis, dicendum foret: nec quidem ipis invito & repugnante i cum in istiusmodi sacrilegis o dinationibus o formula, in ordinali Anglicano penitus omissa , nulla potestas munus istud sacrum administrandi ordinatis in ipso impositionis manuum actu conceditur: quod ille idem esse aes m iam charia nuda Ur ras sigillum 'posierit , dicere consuevit. Ille autem a prae- laudato ordinali, quod tanquam omnibus numeris abselutum maximi aestimavit, se nunquam abduci passus est. Quid de Cum sparsi rumores per ora multorum volitarent, quasi ille, decli- Liturgia nata aetate, si non malὸ, saltem minus honorifich de Limigia sensisset, atrocem istam criminationem indignabunda mente & ore repulit Usse sim sis & epistola ad quendam nobilissimum virum transmissa, & isthoc conserit vitio sese purgavit; nec id fecisse contentus, ad famam apud posteros hac ex parte vindicandam, duobus circiter ante obitum mensibus . in ' pugillaribus, in quibus memorabilia, praesertim ad se spectantia, adn tam selitus erat, signatis I. A. literis scriptum reliquit, se Diu iam magno in pretio Ur honore semper habuisse, inque convitium istud, ac si illam Liaiam aliquando appellasset, tanquam impudentissimum ac mendacissimum, ab insita lenitate penὰ abreptus, severὸ animadvertit: quod
praxi sua, postquam illius publicus usus in Ecclesiis Padamentario
142쪽
Iaco BI US SER. II. III decreto interdictus suisset, abundὸ resutavit, utpotὸ in aedibus Dominae Petrobis grasis, uti & alibi, faciis religionis ossiciis 1 Capellano quotidie perlectis, semper praesens. Sed hisce omissis, proximo in loco de posthumis Ussorii libris bre--πvissime edisserendum est, quos sequens indiculus exhibebit. pera Chronologia sacra, seu amorum Parriarcharum posthu Praebiarum in Enpto, amorum etiam Pu Mm,RUMm DG ct drae4ἷ c, .h, αουάλιξα Chronologica Oxarui I 66o. Edidit V. CL. D. Thomas Bariovius, logius
Collegii Reginrisis in illa Academia Praepositus , α postea Episcopus era. Gneolmensis. Liber sanh quantivis pretii, & maximi ad intelligenciam penitiusque perscrutandam V. I. historiam usius, quem tanquam risin &firmamentum Annalium suorum, tum ut certior firmatiorque sacrae Historiae in rebus gestis enarrandis, illic continua annorum serie disip sitis collectisque, constet fides, tum ut quando inceperint celebriores sacrae Epochae, E quibus subsequentium temporum cognitio Pendet, rite, substratis demonstrationibus, singularumque ratione redaita, calculis accuratε subductis, statuatur, se editurum, si vitam Deus & vires dedisset, in praefatione ad secundam δnnalium partem, pollicitus suerat. Huic sacro oprei maxime intentum ex inopinato mors occupavit , quod maxime dolendum est, antequam ad finem perduxisset: sed illius tamen maximam partem tab initio enim liber ille mutilus est in qua perplexas dissicultates, dubiaque Problemata, quae vel in hisce si diis versatissimorum ingenia hactenus torserint, admiranda sagacitate selvit de explicavit, tanquam pretiosissimas reliquias ex incendio aut na fragio ereptas, superesse & servari literatus orbis sibi gratulatur. Huic
operi annectendum proposuit tractatiun de anno primi o vetemm μ' AIsto vibra m Talendaris . ni mors intercessisset. Historia Dominica Conre doem versia inter Orihodoxas est Pontificios, de Scripturis Ur sacris vernaculis. Acincessere lusiam Dissertationes duae, de Pseudo.Dionasiiscriptis,-de Epis
D ad Gisdicenos. Londini ΜDCXC. eris ver In ista Historia doctissimus Auctor, tam veterum Ebras m ante nacta Christum incarnatum, quam Patrum Graecorum & Latinarum, aliorumque Scriptorum cujusque secuti, usque ad A. ΜDXX. quo tempore lumen veritatis Evangelicae spissis ignorantiae superstitionisque tenebris in Ecclesiis Occidentalibus per multa secula obvolutae, emergens, orbi Christiano illucescere & emicare inceperit, uti & Con orum testia
143쪽
monia, sententiis prolatis, aliasque probationes ex iure civili & Canoni.
co ductas, item Imperatorum , Regum , Ron inuru me Pontificum decreta suse recenset: deinde de Scripturis in varias linguas in usum populi Christiani, tum ad ingenerandam fovendamque pietatem, tum ad illorum mentes clariori rerum divinarum , prout summe miscricors Numen per Prophetas, Evangelistas, & Apostolos Spiritu sancto assia. tos eas revelaverit, intelligentia illuminandum, conversis, multis variae
eruditionis argumentis subministratis, agit: insertis subinde persecuti nibus, praesertim in Anglia, in quibus sequioribus seculis, istiusmodiversionibus, ne in vulgus spargerentur, obviam ire, illasque penitus supprimere, omnibus viribus, imo ingenti cum surore & saevitia, pessimis rationibus inducti, male ani homines annisi sunt: item, de origine erroris Pontificii, ampla narratione, ut de aliis cognati argumenti capitibus in praesens sileam. Quod vero dcetissimae tres istae Dissertationes luce publica donaren. tur, id pietati & curae viri reverendissimi D. Gulielmi Andressti , Archiepiscopi Cmtuari si, maxime debetur. Ille enim Autographum, im ter innumeras serὶ illustrium Reis, litorum virorum schedas, quas maxima industria collectas, in Bibliotheca sua instructissima reponendas curavit , ab et serii haeredibus, procurante reverendo viro D. Parro, naehus, sapienti ac pio bene de Ecclesia Anglicana, cui summa ciim laude praesuit, & de religione Christiana merendi Zelo incensus, & maximὰ solicitus, ut istud in communem utilitatem ederetur, pensum vere sacrum& honorificum eruditissimo Viro D. Henrico Whariora, Sacellano suo. quo harum rerum nemo erat intelligentior, ut varia illius scripta tes
tantur, sed non nisi summa cum lenitate, blandissimisque verbis imposuit. IVLirio s, sive jussibus, sive precibus benignissimi Patroni promptissimo animo obsecutus, laboriosum istud opus maxima cum laude tandcm absolvit, schedas Usserianas, propria manu exseriptas, scrupuloso examine expendit, descetus & lacunas supplevit, Ioca luxata, nondumque probξ digesta, restituit & redintegravit, & siquid minus claboratum & accuratum inibi reperiendum esset neque enim librum hunc P sthumum repetitis curis eliminasset Userius, in Annalibus digerendis, inque Chronologia sacra . cui immortuus est,
elucidanda, per multos annos totus occupatus ad incudem revocavit,
de praeclarissimo locupletavit Auctario. Suis partibus optime defunc-
144쪽
tus, alium non potuit nec debuit quaerere aut adsciscere Patronum, cujus nomini lucubrationes istae, tot egregiis accessionibus adornatae, inscriberentur, quam et M a m &-Sania fum. Α. MDCLVII s. Bermordus librum edidit sub hoc titulo i yiadisium Archiepisivi Armaeham , nuper defuncti : in quo continentur sequentes
tisfactionis in cruce facta. Scripsit autem hunc , rogatu cujusdam Amici, ut ipse notavit, mense Martio A. Μ XVII. h. e. paulo ante Synodum Dorisechii habitam.
Quidam enim ex istiusmodi Adsietatibus, ex Anglia missis, exemplar. quod secum, illo planὸ inscio, tulerat, aliis ibi communicavit, quorum aliqui, quibus moderata media via, ne alterutrinque deinvius, in praeceps seratur, incedentis, sententia, ac si Pontificiorum. Remonstrantium, & cujusdam Heterodoxi Cume melli, errores stabilitum ivisset, non parum displicuit, in illam acriter animadverterunt. Hine, iusta sententiam repositam latius & clarius explicandi occafione sumpta, illorum πiminationes refellere innocentiamque suam tueri ne cesse habuit. III. Epistola ad D. Gulistimem Nil .m de Albino , disi Dominici observatione e culis: scripta circa A. MDCXL. N. Fragmentum Epistolis is D. Legum de Sabbaro. V. Fra neruum aliud Epistola ad quendam nobilem Virum , non hete pessust iam Sabbari a D. He sim etatam, scripta, in qua etiam ejusdem e rores de Articulis Ecclesiae Hiberiscae A. Μ XV. stabilitis admissos acerrimh vellicat impugnatque Userius. Sed chm in hisce Epistolis multa exstent, quae Puritanis SabbatiZantibus nimium favere D. Hylino. expreta nomine reprehenis , & iam palam in partes vocato viderentur, ille ira excandescens, & hac lite de Sabbato per multos annos sepita, iam reviviscente, hac nova provocatione irritatus, in sui defensionem, Us rii epistolam ad T ilian, varia eruditione resertam, amplo commentario
VI. Epistola ad D. M ardia ri Mimstrarum in M'maiis Gallia est Iri landia
145쪽
VII. Disivarus ad modisi reminis fremam in veteri Assia receptam Rediatio. A. ΜDc XLI. proposita. πῆ melius D. 2 gerit famae consuluisset M ardus , si ab hac lue , uti & a sequente, edenda prorsus abstinuisset. Nemo sanὸ illius
sacros cineres nuperrimὸ conditos iunc temporis temerasset: nemo illi
acerbam de aberrationibus istis intentasset litem: Sed cum Bemardus, adjectis quoque Apologiis & sententiae Usseria, de dogmatibus controversis, de disciplina Ecclesiastica , aliisque argumentis, ex proprio inge nio explicationibus, multa in favorem Presbyteranorum, quos nimis OLficiose, ne dicam, turpiter palpare solebat, immiscuerit, ipsius imprudenti zelo imputandum est , quod D. et erins Episcopalium Theolog rum censuris & cavillis obiiceretur. A. MDCLIX. idem Bernardas alium. Bb eodem titulo librum edidit, continentem D. Usserit judicium H Bas sine Apoc. XVIII , quam de hodierna Romana Ecclesia interpretatur, uti & D. Bedellus, Episcopus ML morensis, in concione annexa , in Ecclasia Christi Diauisiensi coram D. Deputato & Partamento Hibernia A. MDCXXXIV. habita : &de bestia Amal tisa : Capp. XVII. & XVIII. Haec brevia fragmenta parum dia gesta videntur, nec digna , quae sub illius nomine in publicam exirent lucem, quod versutia Bibliopolae factum videtur, ut liber magnifico titulo , tanquam τελεωτεῖ προσώπα munitus ornatusque plures alliceret emp
Quae sequuntur, vita de impositione manuum, de forma verborum in Presbyterorum oranatione sensi or usu, dae praestituta precum formula β su, Bernariam habent Auctorem ; in quibus se si iudicium &sententiam susilis explicare & firmare nescio quam verE assimat. Sed vid rint alii. Non autem tam imbelli in hisce Articulis , qualis erat, Bo nardus, desensiore egebat Ecclesia A laeam. A. MDCLXI. prodiit D. Usterii de potestare Regum, obedientia su diorum liber , a stissimo Regi, Carolo II. a Nepote dedicatus, & dtactassima plurimum reverendi & ob penitissimam&exploratissimam Casuisticae Eneologiae cognitionem, & ob merita laboresque Ecclesiae Amglicana contra senismaticorum insultationes tuendae per universam vitam
impensos, nunquam satis laudandi viri. V. Roberti Sander i , Epist
146쪽
pi Lκοlmensis, praefatione, in qua, stquam illius , utpore ex originali autographo descripti, αυδεα ν ostendisset, Democraticorum: qiii omnigenae potestatis originem a populo pendere insulse contendunt, prinaci pia, solidissimis, quibus nihil rite opponi possiit, argumentis convellit, munitus. Partus sancingenio, pietate, & Blertia perquam dignus, &qui parentem probe refert. Aniam scribendi dedere Statorum , qui impio scedere sociati sub reformandae Ecclesiae de libertatis vindicandae specie & praetextu adversus Regem Carolum I. arma sumpsissent, motus rde quibus Usterius, ut sententiam iudiciumque suum e sacris rostris pro- serie vellet, ab illustrissimo Comite Stresfordia, Prorege , si quis unquam, meritissimo, rogatus, duas conciones apud augustum Proregis Regiorumque Consiliariorum consessum in Ecclesia Christi Diablisiosi in verba haec Ecclesitastis VIII. 2. Praestitutum meum, pristitutum Regis observa; sed pro ratione iuramenti Dei, non sine summa Auditorum approbatione & applausu inbuit. Porro iterum rotatus ut aut conciones istas in publicam lucem edere, aut saltem librum cie eodem argumento, h. e. a quo auctoritatem skam derivent legitimi Reges, or quomodo Regibus subditos obedire oporteat, majori apparatu & ampliori rerum enarratione E sacris scripturis, e veteris aevi Christianorum exemplis 3e praxi, e Patrum testimoniis, E sanioris Philosophiae, juxta rectae Rationis dictamina, placitis, & ex Ethnicorum Scriptorum consensu , quam temporum angustiae paterentur, instructum evulgare vellet, posterius , re benὶ pensitata, malebat. Hisce consiliis facile induetus, ad praesens opus sertiandum se accinxit , tandemque absolvit, rem hoc pacto, tum serenissimo Regi gratam , tum suis civibus, ne illorum animi Demagogorum, rebus novis studentium technis irretiti, a fide erga Regem praestanda abalienarentur, maxime utilem facturiis. Postquam autem in venisset, librum istum , eleganter & accuratὶ exscriptum , Epistola dedicatoria praefixa, Regi, qui illius usu & lectione delectabatur, curavit exhibendum. Exemplar vero Londinum, ab Ussoris , ut typis ibi mandaretur, prout Rex iusserat, transmissum, sive ex negligentia , sive ex perfidia illius, cui sacrum istud depositum fuerit conoeeditum , non amplius com ruit, ex oculis omnium sublatum. Archetypum vero, ad iacturam istam resarciendam inter sarcinas ingentemque librariae supellectilis struem investigavite omnino frustra, veritus, istud quoque in a
bris istis migrationibus, quas obibat, deperditum sutile. Doluit voci
147쪽
& ingemuit, tot tantosque labores & vigilias in isto claborando impensos
periisse. Sed dum, post animam eius in coelos receptam, cistas, sch das, codices manuscriptos, fasciculosque literarum diligenti admodum &curioso examine explorant haeredes , ut quicquid ad D. Userium pertinebat, in inventarium, si ita loqui liceat, reserretur, archetypum istud ex tenebris post tot annos sepultum , emicabat : de quo , tanquam de thesauro, ex crypta effosso , omnes, qui illius pretium usumque noverint, sibi invicem gratulati sunt.
Duo denique schediola, quae sanὶ absque piaculo praetcrmitti non
possunt neque debent, utpote plane aurea & magni usus, a D. Parro edita quorum alterum pias eruditasque admonitiones & consilia ad iuvenes Theologos sacris Ordinibus initiatos, alteriim responsiones ad varia quaesita, an quovis praetextu arma contra Regem sumere liceat, & ejusmodi, tempore flagrantis rebellionis Partamentariae scriptas, complecti
Coneto. Post mortem, Londri semel, iterumque editae erant viginti Concio- ς nes, quas dum illic studiorum causa degeret, A. MDCXL. habuit, a quodam Academico ab ore notis tachygraphicis exceptae: inelaboratae quidem, & omni quaesito orationis suco & artificiali compositione nudae & vacuae : in quibus tamen perspicuitas cum
pietate certat. Non enim clegantiam sermonis, non Rhetoricae colores, non minimam quidem eruditionis speciem in concionibus ad populum habitis assectavit ostentavitque ; neutiquam sibi indulgens placensve; in subtilibus perplexisque Theologiae speculativae articulis excutiendis , aut in sententiis S. S. Patrum aliorumque minorum gentium citandis, orationis cursu absque omni linguarum Graecae & Latinae admixtione, ne Auditorum mentes, obstaculis hisce impeditae , labascerent, continuato. Si quod sacrum argumentum tractandum esset, selecto Textu, uti appellamus, congruo, de quo erat dicendum , sola suturae concionis praecipua mpita, quas compendiariam illius summam, perquam seria meditatione praemissa , chartae illevit, explicationibus,
quas tenax memoria , sagax judicium , facilitasque & copia fandi, ex sacris scripturis communibusque Theologiae locis, utrisque ipsi maximδ familiaribus, pro re nata suppeditaverint, inter scribendum omissis. Cuius methodi ope & subsidio , assiduum istum munus concionatorium, parum intermissis reconditioris literaturae studiis, facilὸ quidem de absque taedio & anxietate sustinuit: ad quod obeundum nunquam si
148쪽
aliquot horarum daretur interstitium , accessit imparatus. Si quod spiritualis commodi , quod aliquomodo animarum saluti conducere posset, Auditor perceperint, si qui inter praesentes illius documentis moniti Gque, concitato affectu raptim effusis, meliores sanctioresque redderentur, hoc sane magno solatio fuit; nec quicquam mentem, dum in vitae mortisque confiniis steterit, ad coelites avolaturam, cumulatiori voluptate persedit. Sed cum ab ejusimodi concionibus edendis semper animum habuerit Usserius aversissimum, ab avaris istis mangonibus, qui lucro intenti, ex mala Notariorum, multa pro libitu aut interpolantium, aut omittentium fide pendentes, illas contra mentem Auctoris in publicam lucem protruserint, magnam injuriam Useriano nomini & famae illatam suille declaramus, & cum justa indignatione querimur. Quod pari iure censendum est de libro , qui Corpus Theolaia , sive Corpus seu a 2 substantia Christiana Religionis , inscribitur, quem pro suo , Theolo quo tempore R. q. D. Bartovio , a quo ante triginta annos id accepi , ς' exemplar dono dederit, non agnovit. Sed non opus est , ut alios testes ad fidem faciendam huc advocem et ipsum Userium in epistola ad D. Donem LM amum editorem, Maio mense A. MDCXLV. scripta . id asserentem habemus, quaedam nimirum, quae, adhuc juvenis nondumque studiis Theologicis imbutus , in isversatas congessisset, illic reperiri, eamdemque methodum, quam iam inaras, servari, muθη --
ex Cartwrighti ct Crohii Grechismis , aliorumque nostraι-- Theologorum institu lambus , ad verbum desumpta; musta qui me ussus ments μἀcio prorsus contrinia Assona, & quae sanam doctrinam haud sapiunt, quasi per saturam inserta fuisse , de cujus editioni . illa in Miolia tum commorante, procurata , cim primum audivisset, non parum
Cum vero non multo post brevis Cauchisenus dis principiis tarisian νι- s revis ligionis, majoris operis tumultuario congesti summa & epitome , in suo. rum, alionamque neophytorum, gratiam &usum, in studiorum The logicorum tyrociniis conscriptus, & mox in Hibernieam linguam versus, ex surreptilio apographo, multisque in locis deformato, sub ipsius no mine editus suerit, sua interesse duxit, ut interpolationibus expunctis deis latisque, in commune bonum pristinae integritati restitueretur, cui, in iterata editione, distinctionis causa, ne incautis emptoribus deinceps fietudi fieret, praefationem, subscripto nomine, Λ. MDCU V. praefigendam
149쪽
b florentibus annis compositos fuisse mihi certo constat. La Corbis, Herenactis, cr Termo litas, de quo vide , quae su- diti. pra memoravi, qui non ita pridem erat penes reverendissimum D. Gulielmum Sam crotum, Archiepiscopum tantuarinsem, quo nemo istius-m Mii ci mellis justhim pretium statuere melius norat. Collectanea autem in Aduersariis raptim & festinante calamo ingesta, ex quibus , tanquam ex rudi indigestaque materia , pulchrum hoc surrexit opusculum , artisci manu concinnatum, in Bibliothecae Dublimensis archivis hodiὸ pros
1. De primis fidei Christi.ma in Hiberana propagatoribus , h. e. de S. Palladio, S. Parricio, ejusque in Sede successeribus, quem, ut ipse in epistola ad V.Cl. a -A. MDCXVIII. data, refert, rogatu D. Hamptori, Archiepiscopi Armachari, scripsit. Sed de hoc opusculo non adeo selicite laborandum videbitur ;cum quicquid inibi exstat, procul omni dubio in amplissimo de Eeclesiacrum Britannicaram primoriis opere longe majori apparatu & accuratiori examine reperiendum sit.. 3. De jure primitialis dignitaris, seῶ Armachara a S. Parricii rem peribus annexae, quem ex lite de praecedentia inter illum & Archiepi L. copum Dubliniensem orta , animo prorsus invito A. MDCXXXV. composuit. Variae schedae de hoc argumento , ex Ecclesiarum registris regnique tabulariis propria ipsius manu conscriptae , e quibus multa de Ecclesiasticis antiquitatibus, in isto libello omissa, & prorsus a quoquam intacta, erui possint, in iisdem archivis Diauiniensibus etiamnum supersunt. Memini me eiusdem brevem Iannis narriseia, ultimum mundi excidium A. MDCXXX. fore , scripto, prout fanatici Euthusiastae s lent, mira quadam audacia asserentis , Elenchum olim vidisse r in quo non sesum huius deliri calculatoris ineptiae , ridiculis absurdisque hypothesibus fundatae, eque perversa annorum ab .orbe condito
ἡ scripturis sacris dispositione, & pessima & insulsissima interpretatione loci Apocast ici cap. XIV. 2 o. de mille sexcensis sadis , juxta illum pro periodo durationis mundi habentis, quae pro to- aJ CamL Epist. CLXXXVIII. p. z33. dc in Epist. in . Sylloge Ep. XXXIII.
150쪽
tidem annis, E baptismo S. Boms, ctim Christus quasi triginta
annorum esse incepisset, inchoandis, & superioris seculi tricesimo anno terminandis sumit J exsculptae ; sed etiam crassi mroaldi, in Cisonico, quod S. Scriptura auctor re se constituisse somniavit, cr-λfe, solidis demonstrationibus rςisellud V ' - . Eteoehue. Multa alia, & magna quidem, animo agitabat D. prius , vir omni literarum genere excultissimus , & sublimi ingeniis , ad Omnia op. vii. apto & composito, pollens: cujus igneo vigori, vires corporis , si quae ig non profligatae , saltem assiduis laboribus immintitae , Hud resiponde-grestus runt, & apud se serio constituebat, praeter su Institutionum Chromisgι- earum libros tres, in publicam lucem Odςrς-
I Canonem regnorum Ptolemai, ab Iplo e codice AIS. in ΛΙusto batabano momi exscriptum, variis notis Historicis & Chron losticis illustrandum , nude quidem a V. Cl. Damne Bainbn io , SaViliano in ista Academia Astronomiae Prosessore , ad calcem Proiaeli de Sphara , ct de hypothesibus Plinutarum Londini MDCXX. e
- 2. Commentariolum de annis magnis Romanorum , in quo ae t
tris, agonibus Capitolinis , in Emombus , secubi , ct ludis eorum secularibus iusseritur. - 3. Observitiora in fastos Magistrasuum ct triumphorum Romanorum , ab urbe condia usiue ad excessum Caesaris isque ii, ex fragmentis marmoreis . foro Romano stossis, ct a doctissimis nostri temporis Chronographis suppicti . ' - Λ. 4. Agariam Scoti aronicon: Exemplar autem suum ex codice Cotintoriario transumptum , & illius deflorationem seu Epitomen Roberti Lotharingi, Episcopi Herefrisses , cum alio apparatu ad so) U. Cl. Gerardum Iannem V um , ejusdem Chronici editionem eodem tempore molientcm , literis interpellatus , admodum generoso & benevolo
s. Novum Testamentum Graecὸ c cum Scholiis variisque te tionibus , e multis ΜSS. codicibus, & praesertim codice Alexandri.