장음표시 사용
481쪽
Disola Episcopi PLACENTII ad I. DE E. Magni eo Domino JOANNI DEE, Anglo, &c.
Magnifice Domine, LECTIs tuis literis, fui miratus, qudd intelligerem te illius esse opinionis &sententiae, me apud Caesarem tibi ac consorti tuo officiis meis non parum obfuisse ; quod sciam ita me & religione dc natura comparatum, ut omnibus quam maxime cupiam prodelle , nemini aut tem obesse. 'Quod autem praestiterim, quod mei erat ossicii, mihi vitio verti non debet. Caeterum cum inter summum Pontificem & Caelarem merus sim interpres, non video, quid in hoc vestro nNotio prae. stare possim. Conuito autem, ut vestram innocentiam, de nde Cath
1iesi sensum, & de Angelorum conversatione & assistentia , quam visibilem habere dicitis , juxta Concilii Lateranensis in undecima Misione decrerum, coram summo Pontifice & Sede Apostolica dedueatis, & ita expoliatis, ut non possit cuiquam esse dubium, quid sentiatis; quin, Sede Apostolica approbante, fides tuto ab omnibus Angelicis assertionibus vestris praestiiri possit, & tum demum & obtrectatoribus , si qui
sunt, ora Obcludentur. Nec, ut arbitror , grave vobis videbitur conis silium meum; Si enim ea votas est in fide Catholica puritas atque comstantis, ea in praesenti ΛNelorum communione sinceritas , vitae integritas & irinocentia, ut asseritis; me etiam tacente, occasionem quanitis
declarandae vestrae fidei & bonitatis, & hac una ratione honori vestro , cujus vos rationem habendam dicitis , & cui tantum abest , quod per me aliquid sit detractum , ut illum etiam pro viribus, quantum ossicii mei & injuncti muneris ratio patietur, severe sim paratus, ut Domino Puccio pluribus dixi & omnibus vitae commodis vel maximὲ consuletis. Deus Fratia sua vos ita rvt, ut Λngelarum conversationem in is aliquando habere possitis.
Vale. Praga, die x8. Iulii Is 86.
, Magni M. D. V. Ex eorde in Christo frater, PHILIPpus Episcopus Meentiaeus Nuncius.
482쪽
Epistula FRANCISCI PUCCII ad F. DEEΕ. ΚELLAEUM. FRANCISCUS PUCCIUS praestantissimis ac Deo dilectis viris, DD. IOANNI DEE & ED-WΛRDO KELLEO, generosis Anglis, majoribuS
in Christo fratribus, & ipsis tanquam patribus colen dis, precatur gratiam & pacem a Deo Patre nostro ,
NX quo a vobis discessi, toto illo itinere, quod octo diebus conseci,
vendito Lipsia equo, haud parum vexatus fuit meus Spiritus, dum animo meo volverim , quot modis Satanas divinum opus retardare δοnostram conjunctionem dirimere, adhibItis exterioribus & interioribus machinis & armis, tentaverit, & adhuc tentare non cesset. Neque enim
possum, nisi ab eo, agnoscere affatus illos dissidentiae , rumores ab in vidis hominibus sparses, suspiciones nobis injectas, abique certis indiciis, adversus fidem non levidus argumentis probatam, atque hujusino-'di impedimenta dc offendicula , quibus cursum nostrum impedire , ac sanctam amichiam , divinis auspiciis inter nos coeptam, convellere ae labefactare malignus ille Spiritus asgressus est. Itaque in illa lucta , ne ullo modo manus illi darem, aut ratiscerem, decrevi me magis ac magis munire certa fide in Deum, ac spe & promissionum ejus, quas illum.1ervaturum non dubito, tum precibus frequentioribus magis instare apud Summum Patrem, ut nos quamprimum donare velit illo Spiritu, quo nostri humeri montibus ferendis, ut ille inquit, pares evadent; ad haec austeriorem vitam instituere, nec mensas lautas amicorum adire, sed panem doloris selus comedere decrevi, ne sim meliore conditione , quam Vos, qui tantopere assii mini, ut benignissimus Dominus quamprimum vos in integrum restituat, atque ad solita colloqui Fiaque exercitia nos una revocet, & eventu , consentaneo suis sancti nimis dictis, singulos nostrum exhilaret. Hanc viam sequenti Domini mihi spem secit fore , ut vobis & aliis facilius meam fidem probem, & multas tentationes vitem , quae apud hujus mundi homines facile nos invadunt. Ideo, nisi necessitate urgente, aut communibus negotiis, semiliaritatem omnem dc convictum cum Aulicis fugio, & me hoc modo minus ineptum ere-M m m m cibus Disiligod by Corale
483쪽
cibus sentio, meamque vitam & mores in dies emendare conor , ne videar omnino indignus ea Schola, in qu Dominus me erudire dignatus est; nec interim cum publicano illo precari obliviscor , ut Deus propitius sit mihi peccatori. Vos, non dubito, me vestris votis & supplicationibus juvabitis, ut vocationi meae respondeam , & in opere Domini vobis adsumento & consolationr esse polum a m benignissimus ille pater: propediem hoc adverso vento ignem suum magis excitari curabit, . ac nos majori, quam unquam antea , jucunditate recreabit. Ac de his hactenus. Quod vero ad nostra negotia attinet; perveni huc die 2 . Julii sub vesperam , ac statim adivi illustrillimum Dominum Nuntium cISi vestras tradidi. quas laeto vultu accipere visus est : Sed colloquendi non fuit otium, cum, parata coena, jam discumbere vellet. In polle. xiorem diem igitur rejectus , ad Dominum CVpionem me conferebam , n didici evin ad vos missium, quatriduo ante hinc discessisse. Dolui admodum eum non esse mihi obviam factum , tum ratione vestrarum , tum mearum literarum , quoniam fasciculum quendam ad me quoque serebat. Sed quod maximε me torquebat, erat cura de literis illustrissimi Domini R enbergit, quas sciebam inclusas Domini Carpionis literis, nec eas aperire , aut alii tradere audebam; cum diserte esset Scriptuti,
illud ad manus proprias. Dum itaque occasionem quaero & exsipecto . ea sese obtulit, quam mox audietis. Reversus sequenti die ad illustriΩsimum Dominum Nuntium, invenio apud illum lesultam Italum, qui mihi fuit a Consessionibus; blandε ab ambobus accipior, scdere jubeor, . a Iesiuita nomine candoris & ingenuitatis non parum laudor. Tum te .pidh moneor ab illustrissimo Domino Nuntio . ut ipsi adsim iis convertendo lesulta illo di is enim erat, quicum expostulavetat, qpod nimis facilε mihi dedisset, testimonia triumphantis Ecclesiae non subj ici judicio.
militantis. Respondeo, me fecisse, quod in me erat, ut docerem eum praeferre coelum terrae, ac tribunal superius inferiori ; sed cum fid mihi minime Liccessisset, ejus esse, sua doctrina & auctoritate , hominem de sententia illa dejicere. Illustrissimus Dominus Nuntius haud gravath nostram sententiam , in parte , probat, & exemplis confirmat, atque ita concludit, ut statuat, certitudinem videntis & audientis Dominum, aut ejus Angelum, non pendere a probatione ecclesiastica , neque ab illo esse rationem repetendam suae revelationis, dum nihil publici muneris exercere audet: Sed si incipiat palam profiteri, se a Deo doctum &n.issum, ita ut non ipsius lum, sed aliorum quoque intersit scire, quo Spiritu agatur, tunc Ecclesiasticorum munus esse , illius Spiritum exa. minare & probare, neque ipsum jure posse examen hoc detrectare, fiat
sitas revelationes eis subjicere minime teneatur. Nam Diqitigod by Cc oste
484쪽
Nam si ordinaria auctoritas eum admiserat, benε habebit, nihilque turbarum excitabitur: Sin per inliniam aut inscitiam aliquam , aut per aliam hujusmodi causam relicietur, suum erit appellare superiorem Dominum, qui ipsum misit, quo suum seivum & legatum defendat, aut ordinario judice commonefacto, aut alia ratione: quod probabat decreto Lateranensis Concilii, cujus mentionem facit in tuis literis ; ac praeterea hiitoria S. Froc. ci, qui primum expulsus ab Imrocentio Pontifice, mox revocatus fuit, cum per quietem apparuisse Pontifici pannosus ille, qui Lateranense templum suis humeris hilairet. Addebat praeterea, viros Dei non esse sollios deterreri una aut altera repulsa , & hoc repellendi modo dicebat Praesules aliquando uses esse, ut probarent spiritum,& conitantiam eorum, qui res novas magnas'ue proponerent. Ego vero inquam, ut haec hase habeant, vos hactenus publicum munus exedicere non tentasse, & intra privatos parietes, summa modestia vos comtinuisse. Tum ille, longiori ambitu verborum, sic de vobis disseruit. ut ex vestris verbis ad serenissimum Poloma Regem , ad invictissimum Caesarem, & ad illustriesimum Legatum, jam constare diceret, vos aliquid amplius, quam privatum, molisi, ac siimmo Pontifici , sedenti in specula stiper totam Christianam Rempublicam, potuis. merito iuspectas esse vestras personas, hoc modo Principum animos de
interiores aularum recessus strutantes: idque ratione vestrae Regiuae, im
fississimae Apostolicae sedi, dc cum ipso Turca conspirantis, nec nouspiritus similiares habentis, ac praeterea ratione vestrae summae peritiae in
artibus de scientiis reconditis, quibus facit E plebi & imperitis imponi potest. Cum enim sitis magni Astrologi, dicebat ille, dc facile . vobis sit
habere geneses Principum, nec non magicas artes caestatis , haud dissiculter possetis bonorum Angriorum nomine ea proponne, quae a Spiriutu Eccisae hoste manarent. Ideo summum pontificem, cui duo illi Principes sunt maxime observandi, utpote qui inter haereticos vivant de regnent prudenter secisse, qui jusserit, ut in vestros mores & doctrinam inquireretur. Accidisse autem praeter ejus postulatum dc voluntatem. ut, indicta causa, expelleremini. Se veto vicem nostram dolere, dc paratum esse ad curanaum, ut vos justificarς possitis, idque sibi esse in votis, non semel asi,uit. Quapri ter hortatus est me, . ut ad illustrissimum Do num Rosenbergium contenderem , atque ipsinis bonam Propensionem erga vos ei significarem. Nam ille a summo Pontifice facile impetrabit, ut eauia vestra hic cognoscatur; & si ille vobis faverit. ut hactenus secit, te quoque ad futurum vobis omnibus ossiciis, ac prirmum sole, qui se vestris genibus obvolvat, si tales, ersiis ..., quales V
485쪽
nonnulli praedlaant. Eo igitur recta ad illustrissimum Dominum Rosen- bergium. Sed quater redeundum mihi fuit, antequam admitterer. Die 27. tandem admissis, exposui meum studium erga vos resque vestras , ac quomodo illustrissimus D. Nuncius aflectus erga vos esset; ac tandemotaVi, ut non defereret patrocinium & defensionem illam , quam sus cepisset, peregrinorum pientis limorum, qui a Caesare minus bene in r-mato ad Caesarem metiri informatum provocarent, ae suam innocentiam Deo & hominibus probatam cuperent. Ille humaniter respondit: vos non admodum sibi notos esse; se bis cum seniore , semel tantum cum
juniore collocutum ; judicatse vos doctos & pios, & praeclaris donis
anstructos: existimare vobis hoc accidit te mala aliqua relatione , cui incommodo res Plincipum sunt obnoxiae: vestrum esse id aequo animo ferre: non se poenitere, quod vobis faverit, de si sciret, quid potissimum a se peteretis, daturum operam, ut vestris votis responderetur. Tunc mi.
hi visum est nonnulla diuere de optima spe, quam de ipse concepisIetis,
quomodo me non dimismiis sine literis ad illum i sed erant inclusaetisciculo D. Bruinis Carpionis, quem statim protuli, atque eo instam te ac respondente, D. Carpionem non aegrE laturum , si ipsi dedissem , tradidi flaciculum ei, qui dixit se per otium lecturum, ac, sequenti die mihi responsurum. Discedo igitur ab illo ad illustrissimum Dominum Nuntium , atque otium nactus , tum per me, tum per illustrissimum Legatum Florentinum , pluribus cum eo agere instituo de insigni injuria vobis facta: expono, qtiant 'erὲ laboraveritis, ut considere dissetis apud Catholica templa, & quam inhumaniter in hospitiis & civitatibus ratione hujus praejudicii Caelaret tractaremini; doceo, quam serdido &angusto loco vestras semilias reliqueritis, ita ut vestram supellectilem &libros explieare nequiveritis; moneo , ut Domini Dra jam grandis natu, aut poti imis, nihil tale hactenus passi, vicem doleat; ejus aerumnas non tanquam simplicis hominis considerandas esse, cum vir texagdinarius, 'uMuor tenellis suavissimisque liberis quorum major septimum annum vix excesserit ac dilectissimae conjugi adjunctis , linge gravius affligatur, ratione uxoris suae, lectissimae re inae, & pignorum charisesmorum, quam sui ipsius; ostendo , quanto o&ndiculo hoc Eiturum
sit Catholicis , ac caeteris, &quanta ansa praebeatur haereticis imvehendi in Ecclesiasticum ordinem: declaro periculum imminens. Ordini illi, si fortε Deus facultatibus vestris ad eos plectendos eorum inimicos armari permitteret: demonstro, Deum alias per Urailitara haereticos C tholicos punire consuevisse: ac denique declaro, quam absurdum iu vos indicta causa condemnari, si id meriti sitis: quanto ablardius. ,
486쪽
si non meriti suis quicquam tale: absurdissimum verb, cum a catholica Ecclesia honor potius vobis deberetur. Ac cum non petatis, nisi ut vobis vos purgare liceat, nihil magis consentaneum rationi excogitari, nullo alio modo errorem admissum emendari, atque hoc negotium Misdirigi ila redintegrari posse. Ille milu legit vestras literas, id est, D. Dee; sed de rebus, ambobus vobis,
aliquo modo, communibus: dicit, se non credere ea, quae de divinis monitis& miraculis in illis continentur;petit,ut ipse declarem obscuriorem locum de libris combustis : audit a me testimonium oculatum de illis concrematis , &quomodo vobis audiverim eos esse coelitus restitutos, ac denique concludit il-vs litetis esse multa laudabilia, multa admirabilia, multa itidem incredibilia; sed cum non lint Deo impossibilia, se sustinere assensum, nec velle quicquam
certi, re non penitus explorata, pronunciare vobis tamen respons
tum humaniter, ac daturum mihi literas, quodiscit postea die ad , quas literas ad vos cum hi e mitto. Et quia legendi eas mihi secit copiam, satis jejunas de frigidas mihi esse visas, haud dissimulo. Tamen quia
mentionem aliquam mei fecit, tanquam hominis , cum quo fusius de suo animo erga vos egerit, visum est mihi accurate & particulatim ex. ponere, quid inter nos actum dictumVeiis, ut verba cum factis conseire polluis , dc pro vestra prudentia & pietate coiisilium capere, &si operae pretium videbitur, rescribere. Quantum enim ex ejus sermoni. bus colligo, v detur ipsi necessarium novum mandatum a summo Pontifice, antequam quicquam vobiscum agat; nec se scripturum dicit de . vobis .Ronraim, nisi prius petatis, quod ab ejus sanctitate cupitis: utp . te qui, in hac causa , fuerit merus interpres inter Pontificem & Caesarem nec possis,. nisi verbis sui Domi ru, quicquam promittere & statue. re. Idcirco, quantum videre possum, res diutius protrahetur , quam velle is, nisi Dominus noster & Pontifex coelestis alio modo nobis prori. viderit. Die 28. & 19. inveni illustrissimum D. RUmbergium tam oecupatum, ut admitti non potuerim, sed per cubicularium significavit, se valde cupere, ut colloqueremur, itaque redirem die 3 o. Interim fuit ussus cum illustristimo D. Nuncio , ' mox, discessuro ad sui ii Carati Monasterium, ubi commorabitur, quamdiu hi aestus saevient. Et cum commodo cecidisset in colloquendo , visum est mihi interrogare hominem an prubaret meam sententiam de discernendo ex certis notis & te minis verum verbum Dei & sucato;. cum possit Angelus malus transformare te in Λngelum lucis, & Apostatae tau non raro se trans . rent in Apostolos Christi.
487쪽
sή. APPENDIX AD 'I. DE EVITAM.
prii mim quidem, in homine audiente, bona propensio Sc animus Mnhalfectius ad Creatorem, totusque ex eo ita pendens , ut nihil antiquius habeat, quam ei placere, & qui de esus benignitate aut veritate non dubitet erga eos, qui ad ipsum confugiunt, ut bonum spiritum hauriant. Deinde in sermone nomine Dei proposito requiri eas proprietates , quae Heb. t tantum auctorem deceant; quas graphice dclcribit Pasilus, cum dicit,1 . 13. vivus est enim Sermo Dei cr escax, Penetrabιtior o gladio inuta piti, CV pertingens inrue ad divisionem Mima ac θιrisus , compagum
quoque at medullarum, in discretor cogitawιomm in intentavinum cordia,
non est ulla creatura sim bitis in conspectu eju1., Cui adstipulatus Ier. 3. Deus , qui apud Feremiam dicit Propheta , quι somnium babel . Ibm.
33. 39 nilem narret, qui verba mea habet, verba mea narrα. Quid paleis cum tritico dixιι Dominus. Numruid non verba mea sium qu gnis Idicit Dominus, quasi malleus conterens Petram 8 Concludebam igitur.
hominem Deo fidentem ex efficacitate & ardore illo, quo assici se perci pit, deprehendere Sermonis Dei veritatem. Nam vox lupi & alieni pa storis non potest permovere veram ovem , ut ip:um diu sequatur . de hane esse regulam qua judidarem divinas sententias a non divinis distimgui possci ille probabat meam sententiam , atque adcsidit, sine bono dio auditorum non apparere vicacitatem divinorum Sermonum , ut constat ex Christi historia. Dum enim simplices Ipraesita dicebant .
nunquid se loquutus est homo , & similia de Chrilii Gimina, Pharis i& perversi Sacerdotes eum deridebant & contemnebant. Tunc ego . si Contingeret igitur, ut cum congrediemur, fieret ad te verbum Domini , num hujuscemodi resula utereris p Hie ille inquit, cum posset accidere, ut mihi de hac re judicandum esset, nolo hoc tempore , . meam sente ilam declarare, sed hujuscemodi ratio non mihi mala videtur. Ex quibus verbis nescio quid mihi visus stim odorari minus candidum, quam in re tanta opus esset. Sed Dei esto judicium de eius interiori sensu. Ego bona fide colloquia nostra exposui, ut vobis usui esse possint, ra. tus hoc vobis ζgratum, sicut foret mihi, si vestro loco essem. Reversiis die 3 o. ad illustrissimum D. RUmbergium , .idi eum tandem exeuntem ex cubiculo ad quosdam Nobiles, de dixit, se tantopere di trium esse,
ut alecum colloqui non posset, sicut cuperet. Ego vero inctum , me S. Celsitudinis monita toties reversum exspectare ejus responsum, & an vobis rescribere vellet. Τunc ille inquit, prius tecum colloquendum est
mihi; itaque ut ejus verbis utar habeas patientiam aliquot dies, donec ego ero te mittam, & sic me dimisit. D ut i rur Veneesuum cubicua larium nostras aedes, qui dixit se optimE eallere locum, ac suo tempore
488쪽
memorem fore mei, cum Dominii, me accerset Exsipectans Igitur aut
rc sponsum illustrissimi D. Ro enbeuu , aut aliquid aliud digitum vestris
auribus, non visum est mihi ad vos expressum nuncium mittere : moriente praesertim Domino Sevembergio , vobis elle paratas nescio quas aedes in oppido Naisu, in Comitatu Marrisurgensi, di ut exspectarem reaitum Domini Carpionis, quem propediem reversurum sperabar, ne sine magna causa atque incertus de loco vestrae Sedis ad vos lituras dirigerem. Igitur non parum isticitus de vobis & de reditu D. Carpionis, seqmel ad minimum in die ejus aedes adeo, atque interrogo, si quid de illo significetiar, nec quicquam, permultos dies audio. Tandem die ιχ.ἰ Augusti sciscitor D: Miliarum. an aliquid mihi de Amico dicere possit.
Respondet, se quoque exspectare hominem, atque admodum mirari tam diuturnam moram, praesertim cum D Gregorius, qui cum ipso Carpione ad vos venerat, sit triduo ante reversus. Ego igitur, qui nihil prius de D. Gregorii aut itinere aut reditu noveram, ad illum rςcta contendo. . Gallus L eius contubernalis humaniter me admittit, jubet ea pectare D. Doctorem& ad illum accersendum currit. Sed cum diutius moraretur, ego jiim discessurus, video D. Gregorium seorsum cum ipse eoil quentem, & me torvo vultu intuentem. Saluto illum, & iratulor re ditum, ac demumis vobis interrogo. Ille respondet, , se nihil quicquam de vobis aut rebus vestris scire , nec vobiscum fuisse. Tunc ego aliquantulum. haereo, ac tandem dico, si nolit quicquam dicere, me aequo, animo laturum; sed jam mihi constare, eum vobis m fuisse. Ille stoma , chinir vestrum no-n , ac totius nauicii fallacias & imposturas; diuit sua sibi esse curae, non vestra; vos multa quidem pr asstere, sed parum praestare ;. ne cire se, quρre conqMramini; se per te ψ qm vana spe lactatum, vobis adhesisse, ut aliquod c Mnoribiis Maris arcanis disceret, . nec quicquam alicujus momenti percepisse. Hic em et an parvum tibi
videtur areanum illud contra luem veneream 8 Ille vero subridens, a D.
Monto, inquit, longi, praestantior in habeo. Denique his omissis , librum. meum Postriti erito : ille negit se habuisse ; intemnat, a quo audiverim; ac me laui te D. Dee, ille rursus negat se vidisse; nisi Ninquit, ex manibus D. vis dicereiiprum nescio quem sine titulo: ac denique de restituendo nullam spem facit. Ego, qui cum
illo verba commutare nollem, abeo: ac puerum vestrum Sanislaum in atrio ossesido, & ab illo intelligo, vos Erfordiam utque cum D. Gregor q& D. Carpione veniis se , ante in iduum D. Carpionem Bamiaringi- ad exigendas nescio quas pecunias,. e sectum; se cum D. Gregorio tuae ventilli. Interrogo an literas aut vertatum a vobis ad me
489쪽
ferret; respondet, nihil prorsus; quia forte putabant, inquit, te hie
non esse r se post triduum aut quatriduum ad vos reversurum. Laudo ejus consilium & constantiam in serviendis Dominis , ac doceo meas aedes, ne sine meis literis ad vos veniat: promittit se non discessurum, me insalutato. D. Gregorius interim percipit, me cum illo colloqui, atque iratus quantum ex voce clamantis judicare possum puerum revocat. Ego cogitabundus discedo. Die quinto decimo hujus mensis , tandem nactus fervulum vestrum in loco libero, eum accuratius de vestris rebus ac statu examino, atque non sine magna animi mei volup-'tate audio vobis concessas esse ampliores aedes : illustrissimum D. Lamgrinum praestantissimo D. Dee multum tribuere & favere , & siimmo
Deo pro tanto munere magnas gratias ago, atque puerum ad meum cubiculum duco, ostendoque illi literas ad vos paratas, ne sine ipsis ad vos revertatur. Sed paulo postea pater Carpionis me monet se velle ante noctem ad vos unicum expressum mittere, & ut scribam , si vertim: nam se a D. Xel o monitum hoc mihi significare. Ingentes gratias ago D. Aemo , qui mei non sit omnino oblitus, & haec , per hunc, cpiem vobis spero fidum, nuncium, significare statuo , ici iptu. rus rursias per Stanislaum, si operae pretium videbiniri Oro vos atque obtestor per Deum illum vivum, qui auctor est nostrae amicitiae, & qui diserte praecepit, ut nos invicem ac mutuo amemus, ne obliviscamini mei, cum datur vobis occasio invis i me per literas aut per internuncios, de reddendi me certiorem de statu vestrarum nostrarumque rerum; nam ego certε vestri non obliviscar, & ossieta mea id testabiimur, non solum coram Deo , etiam coram omnibus hominibus. Si vester reditus aliquandiu disseretur, invisam vos proximo mense Septembri ; lono enita a vobis vix vivere possim, immo si propriε loquendum sit, me vitae taedet: ac praesens agam de nonnullis reta, quas scribere minime decet. Iam elapsi sunt I 8. dies, ex quo illustrissimum Nuncium Apostolicum non vidi; & eum .satis superque satisfecerim obedientiae non adibo illum, ne verba nobis dare sibi tam facilὲ fore persuadeat. Ostendit Ibteras D. Dee Legato Veneto & Florentino, & uterque mihi summopere eas laudavit, dixitque sibi visas disertas, graves, & plusquam vulga ris spiritus, de optassent exemplum illarum. Sed ego offerre non pote ram, de dubito, ne illustrissimus Nuncius eas supprimat; nam naud obscurε innuit, se timere vestrum congressum, praesertim aequum & r tionalem, dc id quaerere videtur, ut vobiscum agere possit more Hi . dae. D. Pan. Carpio nondum revertitur, dc D. RUmber ius cras ab
490쪽
eitur discessurus, & nescio, an recuperare potero siteras ad eundem Gr-pionem , in quibus de pecuniolis illis amatur. Si dubitatis, ne ille diutius, quam par sit, solutionem disserat quaeis curetis, ut aliquo alio modo mihi prospiciatur. D. ab aper ΣΟ. dies nos vidi, ac Iesuι- tis palam dixi, & dico, quandocunque occasio se ossin , vobis farum ab ipsis insignem injuriam; eos plus pendere ab aulis terrestribus, quam, coelesti; timere collationem aequam cum vobis, ac sitae cauis attimussi haud obscurε dissidere; itaque jam sam eis minus gratus. Saluto uxorem D. Dre, lectissimam sceminam, ac mihi non minusquam matrem venerandam; nec non conjugem D. I eum, rarum exemplum juvenilis sanctitatis, castitatis . atque omnium vinutum. Saluisto omnes alios vestros domesticos sanctos, vosilue inprimis D. D. bisan & M. desiderabilia mihi nomina, selices ac beatos in Domino cupio ac precor. Quantum tribuam, de tribuere debeam vestris precibus, nostis, eis oro atque obsecro me apud D. Deum juvetis, ut vocationi meae res, Meam, & cursum meum hilari animo ac firmo corpore perficiam. Sanctissimus ille pater, qui nobis jam suscitavit Pastorem illum magnum DP yesium, filium suum, mox reversurum ad sub endos omnes inim, cos ejus sub pedibus suis, atque extremam manum impositurum renovationi rerum, nos omnes sio spiritu foveat ac recreet, ut laeti adventum ejus praestolari, atque nuptialibus vestibus lampadibusque accensis o nati, ipsi occurrere possimus. Idem Dominationibus vestris addictissimus, atque ex ani