Annales minorum seu trium ordinum a S. Francisco Institutorum auctore A. R. P. Luca Waddingo Hiberno ... Tomus primus 17

발행: 1732년

분량: 590페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

411쪽

Minorum. 397

subsidium Terrae sanistae , & unionem Graecorum jam feliciter consu in matam; & acrius invectus est contra pravos quorumdam de Ciero mores, graves superaddens minas, nisi eos in meliores correxerint; omnesque hortatus est , ut in suis Ecclesiis resideant Atque de his multa sie curaturum dixit, quae in Concilio ob varia Acmolesta negotia occurrentia non poterant tractari. Tamdem omnibus finitis , dixit Canini stimus Pater orationem pro terminando Concilio , & solemni benedictione populum sineti fieavit: mox Cardinalis otio bonus altiori & solemni voce dixit: Procedamus in pace & sic dissolutum est Concilium . X. Plurimae res gravissimiae pertractatae sunt in hoc Concilio : eonfirmatum jus Imperii orientis Palaeologo, quantumvis reluctarentur Bal duinus pater, Philippus filius Imperatores Constantinopolis dicti , ScCarolus Rex Siciliae, qui omnem adhibebat opem , ut socerum in Imperii sedem , ex qua diximus a Palaeologo eiectuin , restitueret. Proclamatus etiam Occidentis Imperator Rodulphus, repugnante item per se os Nuntios, mox per seipsum Alphonso Rege Castellae. Stabilitis enim utriusque Imperii Rectoribus, certiorem Sc potentiorem sibi promittebat opem pro succurrendis rebus Hierosolymitanis . Adsuit eidem Concilio Jacobus Rex Aragonum pro suscipiendo de manu Pontificis regni diademate, neque obtinuit, dum pendere noluit vectigal a Petro ipsius patre promissu in , quo tempore coronam Romae suste perat: indignum judicans regnum virtute majorum partum , cuique Principi esse vectigale. Eidem l e stitisse Cone ilio Michaelem Palaeologum scribunt plures, Chronicon Hirsaugie n. Flavius Blondus , Robertus Guaguinus , Joannes Nauclerus, Petrus Gale sinus, Severinus B inius, & plerique alii, qui etiam passim in picturis praesentem exponunt in Conpilio Paleologum. Nequaquam vero ad sanctam Synodum accessisse certo certius constat, tum ex historia dc actis ipsius Concilii, tum ex missis ab eo Nuntiis Scepistolis interlocutoriis, atque ex harum responsis , quae dabimus in serius. Convenerunt ex universo orbe Christiano Episcopi quingenti , Abbates sexaginta , dc alii Antistites ae sacerdotes mille: viri item primarii laici

innumeri.

XI. Praesidem in Concilio egisse Bonaventuram expresse asserunt duo Pontifices Romani Sixtus IV. At V. ille in Bulla , in qua Sancto eidem decrevit honores; hic in Decretali, qua primis eum Doctoribus connumeravit ; quibus accedunt Octavianus Suessanus in oratione habita coram Sixto IV. de eodem Sanctorum catalogo ascribendo, Petrus Gale sinus in eius vita, & plerique ex nostris : qua id porro ratione verumst, scrupulus subesse potest, cum ipse Ponti sex Gregorius X. Omnibus serme sessionibus interfuerit, & consequenter prie suerit. Neque enim in praesentia Pontificis facile licet asserere, alium praesedisse: atque hinc Renatus Cho pinus non inepte Gregorium vocat Concuti Logdunenses Prodem. In eo autem sensu Praesidem dici judicaverim, non quod primas egerit totius Concilii, aut in generalibus sessionibus primus sederit: sed quod in peculiaribus sessionibus, 3 privatis caelibus, quos per se celebrasse quotidie Cardinales absque Pontificis interventu habet historia eidem Concilio praefixa, quique etiam cogi solent in Conciliis tamquam praeperatorii 3c dispositivi ad sessiones publieas, ne res in discussedi immaturae in universali omnium consessu magis proponantur ad strepitum ac lites, quam ad malorum remedium ; placidum Sc unanime repor

taturae judicium ; quo sensu dixisse judicaverim Petrum Gale sinum,

An Bonaventuta uet;t praeses C

412쪽

Annales 398

ANNO a.

graviores res

Pontificem Gregorium maluisse Bonaventuram eum esse , cui potissimum πώ- ώ- L Concilii dirigendi curam daret :& Mauritium Brestium, oratione habita

per. S.I Onavem eoram Sixto V. Bonaventurae mandatum esse a Pontifice uti prospiceret,

ne quid Ecclesia detrimenti acciperet Ad ea vendos etenim tumultus ,& exoticas turbulentorum retundendas propositiones, providentiae, dc eurat Pontificiae est unum vel plures constituere , qui proponenda in Cone lio prius examinent, ne unicuique ad libitum, vel secundum animi affectum liceat inania vel nociva proponere; qui materias cujuscumque sessionis disponant de seligant, ne catervatim dc consule omnia congerantur ; qui constitutionibus edendis assistant, qui Pontifiei praesidenti eonsilio sint & auxilio. Atque hoc ipsium intellexisse suspicer Matianum nostrum , cum dixit, Bonaventuram jussit Pontifex principaliter Concilii negotia pertractare. Assistebant autem ei ex Pontificis praescripto Tis, pinstinus. duo viri gravissimi do Rigaldi, vulgo Ga licta Rigauit, Archiepisco-M 'φxix pus Rothom agensis , & Epit copus Tripolitanus cui nomen Paulus ) uti habet Metropolis Salisburgentis, quae resert eum missum legatum a Pontifice ad Imperatorem Rodulphum ,, quem etiam filium fuisse Pauliis ex Comitibus viri nobilis, 3c Proconsulis Romani inveni in vetusto se illius temporis monumento Archivi Vaticani. se ex eodem ordin Minorum assumpti, quorum auctoritatem in dirigendis rebus Coneilii. Sc summam aestimationem apud Pontificem invide de aegrius serens qui λpi1m , trita 8c inculta haec carmina sparsit.

Rothomuensacus Praser. ac Tripolitanur, o Bonaventura tractant Papalia jura , Ordinis immemores , qui laus Pernit honores. XII. Cum his magna quaeque praestitit Bonaventura , ita ut omnium, praesertim Graecorum animos sibi conciliarit, Sc magnum nomen Eu uti, praeclarum sapientiae, eruditionisque elogium, publica eorumdem aceta-matione obtinuerit. Itaque ut scribit Galesinus, non modo sustinuit, sed jam superare coepit opinionem Gregorii Pontificis, qui illum cum ad Concilium accersierat, tum delegerat, qui illius bene gerendi ossicium gereret, concioneque cunistos, praecipue Graecos, exuperaret. Iam vero Q Η . praecellentem ejus doctrinam, ac Theologiam libris explicatam, quos ais II ' μ ediderat, magnopere illa aetas admIrabatur; & divinitus sane sathum est , ut in omni praeelarissima litterarum tractatione praestans ejus scientia elucesceret, atque eamdena non sol una multis lucubrationibus antea perspectam, sed in Parisiens s Academiae luce jam spectatam ac probatam Synodus sueumenica Lugdunensis in disputationibus , & eongressibus cum Gracis admirabiliter intueretur. Nemini autem dubium esse potest , nec vero debet, quinis, ut eruditi si imus erat, eruditionis egregiae curricula consecerit in omni illa I.ugdunensi tractatione. Ejus porro Concilii acta publiea, quae desiderantur, si his temporibus extarent: certe in iis quali obsignatis tabulis, omnino testificatas haberemus praestantes virtutes, eximiamque si pientiam illius: de quo constans ea aetate opinio fuit; Graecos ipsius poti sisimum virtute, explosis erroribus, in Ctx-runt. unitatem fidei Catholicae rediisse. XIII. Erat enim virtutibus quibusque decenter ornatus, humilis, clemens. ab ira alienus, morum consuetudine suavis, sermone jucundus, vultu angelicus, atque divinis ornamentis excultus: quibus sibi eorum benevolentiam facile conciliavit. Quo factum est , ut cum disputationum cursum ingressus est . eorum animis vestigia impressa relique

413쪽

Minorum.

rit verae orthodoxaeque illius doctrinae, qua , ut ceteris virtutibus, eum excellere jam omnes in animum sibi induxerant. Gratus igitur is cum esset cunctis facile Latinis & Graecis, animorum coneordiam, Sc fidei unitatem persuasit: & Pontifiei operam navavit permultis decretis conscribendis , quae in eo Concilio sapienter atque utiliter edita , deinde in sextum librum Deere talium ordine relata sunt. Itaque celeberrima illa Synodus mirifice tamdem spectavit illius & saeundiam in concione , &prudentiam in consultatione deere torum , & scientiae vim , ingeniique praestantiam in resutatione haereticorum, neque enim in maximis illis occupationibus hoe agero praetermisit, ut haereti eos Religionem Mendicantium , tum oppugnantes retunderet, & confringeret. Unde non abs re dixit Antoninus : sapientia sua in illo Concilio in defensionem Religionum Mendicantium contra multos & magnos adversarios a Deo datux fuit. Et commissam longius protractam controversiam Eremitarum sancti Augustini circa sormam habitus suseipiendi, quam repetitae Pontificum bullae terminare non potuerunt, ut sub suis annis,& in Apologetico nostro ad finem secundi Tomi ispius monuimus, scribit Marianus , atque ipsos inter se discrepantes circa habitum exteriorem ad Concilium accurrisse; Bonaventuram vero ex peculiari commissione Pontificia omnibus Sc singulis praescripsisse formam toties a Pontificibus eisdem propolitam, & litteris Apostolicis commendatam. An alias pro hac eadem relegationem, vel commissionem aeeeperit ab Alexandro IV. uti scribit Volaterranus, aliunde nobis non constat, neque in probatis nostrix monumentis, aut vetustis scriptoribus hujus legationis comperio vestigium . Subscripserunt Volaterrano Philippus a Sosa, & Antonius Daeta recentiores nostri Sodalitii auctores ; inde autem exortum putaverim errorem , quod ad Bonaventurae instantiam Alexauder Ponti sex uno , atque altero diplomate certum & fixum statuerit Eremitis habitum , ne Minoritis similes in cuculla viderentur, quemadmodum superius suo

loco secisse monuimus.

XIV. His aliisque rebus praeelare . 8c selieiter gestis in Ecclesiae Dei

obsequium, iamino omnium dolor , & magno rei Christianae detrimento vitae finem posuit Bonaventura, in ipso Coneilio ante celebratam sessionem quintam. Omnes serme scriptores universale enarrant Ecclesiae detrimentum, & omnium in Concilio congregatorum planctum tanti Viri

obitum sequutum: sed uItra omnes eandide & ex fide breviter omnia narravit, qui historiam ipsius texuit Cone illi. Rem porro ita narrat: Eodem anno M CL xxi v. oe me e vlio , die Dominico, decima quinta ejusdem, hora matutinaia obiu clarae memoriae Frater Bonaventura Alba Ne n. Episcopus , qaifuit homo eminentis sientiae, eloquentiae, vir qui dem sanctitate praecipuus, vita, eonversatione ae moroas excellentisis udecoratur, benignus, a fabilis, ptas ct misericors, vlatatibus enus, Deo ct Θominibus dilectus, qui sepultus es In I o die Dominico in loco F Irxm Minorum Lugdum, e us exequiis interfuit Dominus Papa eum omnibus Praelatis, qui erant in ciuiuo tota Curia , frater Petrus Osiens υμ scopus celebravit Musam , ct praeieavit stroposto themate, scilicet: Doleo super te frater mi Ionatha : multae laevisae, O gemitus ibi fueror; Banc ei gratiam concesserat Dominus, ud quieumque eum videbant, i ut amore incontinenti eviebantur ex eorde. Deinde Hesequenti in stubuca

omnium sessione Pontifex Inquit auuor alloquutures Concilium, cumr, quomodo Ecessa Dei in Ima dis damnam serptis aeras ex obuu fratris

Quantuet omnisi dolor In mone

Diuiti

414쪽

oo Annales

Bonaeenturae Albanen. visopi , o mandavit omnibus Praelatis, O omn bur Presisteris per totum mundum, ut quiluet eorum unam Missam de erra eantare pro anima i ut, ct allam 'o animabus omnium suorum, pia montii sun adseriendo, nda ,seu redeundo ad Concilia sue ad Concilium. Addit ad hae Galesinus: in eius obitu suit una communis pene omnium vox dicentium , vel potius lamentantium . rei Christianae publicae columnam corruisse . Tanta vero populi celebritate ianus elatum est , ut omnis Lugduni civitas ad illud celebrandum sese cum lacrymis effuderit .

XU. Ut sincti Viri obitum percepit beatus Franciseus Fabrianensis, amare flens & lugubre promens carmen, hanc Neniam scripsit, qua menti, suae dolorem, Ecclesiae, & Religionis acturam , versia leonino expressi. o Iugubris Melesiae planHur, O sum dare ;Defunctui es fons gratiae , frater Bonaventura. Heu, quanto jactura super tanto Doctore IIum suspirat marrens desolata Seriptura. O quantur luctus hominum, Meles c umentum

Obiit forma eardinum, decor , ct omamentum. O quantum nocumentum Ecclesiae Romanael Deplorat non inane mundur hoc detrimentum. O mors expers elementiae, naturae fran em jura , Momo, si nune imme muni dira jmura .

O Misorum Religio i Sume planesam amarum emundare pro vis perfusa lacomarum . Suspira, nam prolarum perdidim Donorem ,

Luem patrem pasorem habuisi praeclarum . O paupertas huic viro deseonfatalo summi Regis filia per hune d a servarat

Nunc plora viduata serum tui possessorem , Pro cujus amore eoncessit mulsa data. O puritas clari ma totius honesiatis lo caritas iratiyiima spiritibus beatis lmne tuae integritatis plange protenorem , Et rasum amatorem tua foecunditatis . O profunda humilitas in caelis eoronatalo eissis sublimitas de terris exauata Hune plange orbata , hune Iuge maerore r ut mundanum Ioram eontem I te servata.

O splendor speculum sanctae Religionis l

o pasoralis baculus tantae profestionis luer egressionis tuae flet gressur vinatum , Teque ductorem sutum habebit suae amoris.

O zelator justitiae, O pasor pietatis lo eultis pudicitiae, protector 'vertaris iram sexus guam insatis, conditio quaecumque Te ploret ubique Doctorem veritatis . Ha nunc Ubrime Rex , omnium Creator , Meles janctissimae o dulus conseiator, Nobis auxitiator sit in regno caesorum , aut nobis forma morum suu manens viator. Amen .

415쪽

Minorum. 6OI

XVI. Hoc tempore sub hujus anni limine, frater Hugo de Dina, vir magnae eruditionis & spiritu prophetico donatus,mortem hanc Bonaventurae praedixit transiens per Urbem veterem, & stribens fratri Ioanni Parmensi Gretii commoranti. Etenim post multa, quae angelico sterni ne soli Ioanni erant nota, in litteris ei explicata, subdidit: Papa euomorietur. Passagium non fiet. Terra ultra mare Christanorum amittetur. Acri destruetur . Ordo Templariorum annullabitur. Frater Bonaventura πω ascendet ad altiorem gradum. Ordo Misorum dividetur. Ordo Praedi-eatorum aspirabit, ct obtinebit praedia . Veniet ordo Casenatorum , qui videbitur tantae per monis, quod omnis praeterita perfectio Praedicatorumer Minorum ejus obtentu videbitur vilis, oe quas nihil. Non suna Oedipus , meam fateor inscitiam circa hune ordinem Catenatorum, meque an iam ortus, vel adhue oriendus sit, nescire .XUII. Annum, mensem ,&diem mortis Bonaventurae adnotavit testis ille oculatus, qui Concilii acta sub compendio exeepit: unde est cur admirer tantam reperiri circa tempus, annum, & diem mortis sancti Viri adeo apud omnes celebris , &ante omni uin oculos in Generali Concilio defuncti, inter scriptores eontroveritam. Etenim non hoc anno, sed alio posteriori MCCL xxv. 8c 1ii. Idus Iulii Carolus Sigonius , Alphon susCiaconus ,ΑlphonsusUillegas:eodem item anno,sed pridie Idus Iulii fer-dinandus Castillo, & Abrahamus Brovius sui oblitus , dum verius anno superiori num. . ex ipsa historia Concilii tune mortuum retulit dicunt obiisse. Alii eum historia Cone illi concordant circa annum, non autem circa diem, Chronica, & Breviarium Minorum, Ioannes Franciscus de Pavinis , Octavianus de Martinis , Robertus de Licio , Silvanus Raetetidi Francistus Maurolicus κm. Iulii, Petrus Ribade ne ira , Martyrologium, & Breviarium Romanum die xiv. ajunt obiisse. Sed cum historia Concilii concordant Petrus Galesinus , Petrus Rodulphus , & computum ecclesiasticum: etenim juxta regulas ejusdem incidebat, dies Dominica in ipsas Idus Iulias , seu in quintum decimum mensis. Circa annum error planus est, cum constet, ipsb eodem quo Concilium Lugdunense celebratum est, antequam terminaretur, defunctum esse. Congregatam autem hoc anno Ecumenicam illam Synodum boni quique scribunt historici. Major censendus est error Angeli a Roeca dieentis floruisse anno Domini MCCL xxxiii. nisi fortassis sit mendum Tu pographi. Diei autem varietatem inde exortam omnino judicaverim, quod Sixtus IV. in Bulla

Canonizationis sancti Uiri festum coli jusserit, & ipse celebraverit Dominiea secunda Iulii, & teste Petro Rodulpho seripserit ad Capitulum

Generale Brixianum de CanoniΣatione ejusilem a se facta , &subjunxerit: Dies autem solamnis esseeunda Dominica Iulia, quoeumque die occumret. Voluit enim Pontifex, ut sicut in die Dominica obiit, ita in Dominica eius sestum celebraretur, atque inde ejus commemoratio esset magis celebris, & sestiva. Incidente autem secunda Dominica mensis in varios dies, varie etiam circa obitus diem senserunt auctores. XVIII. Mira prorsus benevolentia ac singuIaris illa Dei erga eumdem sub mortem dignatio, quam vetustus & commendatus liber inseriptus : Vinea sincti Francisci, memorat in ejus vita. Subito, inquit, PI-ribus desitatus, in tantum vomitu fatigabatur, ut nihil sumptum tenere potuerit. Nihilominus ex Chrisiano more valde de erab, confirmarisacra Viatico: sed tamen ab nuit se, prae reserentia oepericuli causa. Iussi corpus Domini adferri , cujus maesentia saltem, cum sumere vereretur, Tom. IV. Lee con-

mortem Bonave

iatu Bonaventu tae intrat ad eor.

416쪽

Αnnales

ANNO a.

eonfirmatur, ωςius consantisque excederet. Piris, quod CiborIum meane, in quo corpus Domini ροrtabatur , lateri admoveri voluit , sumendi desiderium indicans. Sub piride lateri agri ita, in tormam royae rubentis latur aperitur; qua Gripi corpus epiride in ejus cordis intimumse immiser, nullas aperturae relicto vesimo. Magnum profecto & admirandum benefi-eium , ut ex aureo Ciborio Deus latera penetret Bonaventurae, & in intimis eordis penetralibus sibi sedem constituat: quasi puriorem illam indicare vellet animam quocumque pretioso metallo; & decentius se repositum innueret in Bonaventurae corde, quam in ditissimo quovis sacrario. Sane quasi delitias suas reputaret esse eum Bonaventura , seu potius intra Bonaventuram, alias ex sacrifieantis manibus elapsus est ad os Bonaventurae ex nimia conscientia per dies aliquot ab altari se retrahentis , pati non valens tot dies a Bonaventurae amoribus elongari; neque ab ardentissimo corde longius abesse sustinens, quodam amoris impetu modo per os, modo per latus ad desideratissimam eordis sedem festinus ingreditur , per apertam sibi portam serventer irrumpit. Christus ille est, cle quo dixit Psalmista: Tu autem insancto habitas, laus IsraeI: quod ideo dictum ait Augustinus : Luia caritatem, in qua habitet, requirit. In Bonaventurae itaque dum residet corde proprie in sancto, proprie in ipsa earitate habitare dicitur : etenim Doctor ardor apud Trithemium audit, apud alios Doctor Seraphicus, o Doctor ignitas, caritatis flamma

Myr. I. R. s. totus accensus .

t 'se XIX. Sed 3c vieissim in hae amoris schola, amoris tela eiaculari dia ηδ mira Idε dieit Bonaventura, & inter divinos aestus potenter exarsit. Quantumvis si victam. enim intra se Christum haberet, amoris vehementiae minime satisfieri putabat, nisi easdem vices rependeret, & inauditum beneficium inaudito&simili modo compenseret. Ipsum audi sui amoris delicias , & secreta potentissimae dilectionis areana humiliter, & ex aucti animi passione rein ,--, t serentem O amavissimo vulnera Domisi nυDI Iesia Chri l Nam eum D ea quadam vice oeulis subintrarem apertis, 's oeuli sanguine sum re etiari seque nihil aliud videns coepi in ei manu palpans, donee perveri ad int ma viscera caritalia suae, guibus stos undique tareumplexus reverti nequies . Ideoque ibi inhabito , ct quibus vescitur cibis vestar, se inebrior suo potu . Ibi tanta abundo dulcedine, ut tibi non valeam enarrare. Et qui prius fuerat pro sterestoribur in utero virginau , tune dignatur me servum suum intra viscera sua comportare. Vere Seraphim ardens Bonaventura, qui licet Deum intra se habeat, ad Deum tamen volando sestinate 8c stans ad modum Seraphim prophetici Deum intra se continet, alisque volateorporis & animae, superioris& inserioris portionis: neque tamen tanto igne quiescit, quin cordis alis a Deo ad Deum volitet, & ingenti rapiatur desiderio, donee se totum in Deum immergat. Ita capit dccapitur; Deum continet, & in eodem vicissim continetur . XX. Tanto animi nitori correspondebat & eorporis venustas, suit enim priestanti forma, statura eminens, majestate corporis eximia, vultu decoro & gravi, sermone placidus, conversatione benignus, corporis& animi dotibus excellens, valetudine raro pulsatus adversa r indolis supra quam dici possit egregiae: non alio aspectu, quam e coelo missi Angeli videbatur, ut suo tempore nullus esset eo pulchrior, sanctior, nec doctior; tanta siquidem in vultu elegantia eum benignitate conjuncta erat, ut non solum amabilis eunctis, sed etiam admirabilis redderetur , & qui eum semel intuerentur, quadam magna animi propensione , ac

417쪽

Minorum

veluti seugi, & ad Religionis splendorem progenitum . studiose obser

vantia admiraνentur & eolerem. Communiter depingitur in habitu Camdinalitio ad studia sedens, Ae seribens tamquam Doctor Ecclesiae . eoram Christum habens Crucifixum, propter datum Thomae Aquinati responsum , stiliret ex illo unico 8c optimo libro erudita quaeque dc salutaria se hausisse argumenta . Seripserunt ejus vitam Petrus Galesinus saeri Palatii Advocatus Consistorialis, Bartholomaeus Pisanus, Marcus Ulνει- ponensis, Petrus Rodulphus, Anonymus apud me MS. sed compendi sius hic, ex fide tamen. o Alexander Ariostus breviter vitam per le- ,, ctiones divisam, orante quodam statre Bartholomaeo, scripsit, quamis penes me habeo MS. Diversa est ab illa, quae legitur in eius officio is per dies octavae distributa. is orationes duas de eo habuerunt octavianus a Martinis Suesilanus de illo canonirando, de Mauritius BreΩsius de eodem inter Doctores Ecclesiae annumerato. De utroque extant

Sixti IV. 8e U. diplomata. In fine Tomi . operum sancti Doctoris in

Vaticana Typographia exeu soruat habetur relatio praevia ad Canoni Eationem per Joanneni Franci leum de Pavinis. Sermones de eo serip runt Robertus a Lieio , Pelbartus a Teme,ar, dc plerique alii. Cammine Uirum sanctum celebrarunt Dantes Aligerius comoedia a M. Laurentius Masso rillus Fulginas in sacrorum hymnorum opere , dc Franci seus Maurus Hispellas in Iibris Franei seiados , cuius illud de eo carmen, quamvis Henricus Willot dieat a Gersone pro Epitaphio assi xum . Ille hominum plausu nequidquam excitus inam:

Sed cura maiore actur, melioraque versa

Pectore revius, Bisam praetonia via, Despuis, ct varios HIro aversatur honores . XXI. Illud peculiare Bonaventurae tribuitThomas Boetius cum aliis, ut primus instituerit e laicis sodalitates , qui ad opera pia convenirent, preeesique certas quotidie recitarent, suosque praesectos haberent, perpetuo sumessionis tenore deli endos. Initium vero instituti ancti Isi mi Romae factum in Sodalitate , sive Archieon aternitate Consalonis circiter annum prope MCCL xx. Hajus exemplo innumerae in orbe ebristiano sormatae Sodalitates, quarum institutis nullum non opus pium per ciendum comprehenditur. XXII. Insignem hominis sanctitatem muItis miraculis testatam Deus voluit, quae luculentis testimoniis eommendata sunt posteritati. Reseruntur plurima in Chronicis Minorum, alia commemorat Octavianus Suessanus, quae Sixtus IH recte atque ex ordine cognita habere v I uit, antequam illum in Sanctorum numerum referret. Habent alia Balneoregie ses ei ves, quae omnium sermone testitissima comprobavit etiam saeroianetae Sedis Apostolicae auctoritas. Utvens multa is miracula patravit, post mortem plura, ita ut ad ejus sepulcrum, tamquam ad commune afflictorum refugium, accurreretur. Is porro pestilentiae morbo, & eontagio Lugdunum liberavit, periculo dissiciles partus diavi ne explicuit: malorum spirituum estu δε rexatione oppressos mirifice liberavit ἱ puerum mortuum ad vitam revocavit. Nos praecipua suis I eis, & eum de Canonietatione agemus, re gemus. XXII l. Et vero silentio praetereundum non est augustissimum mir eulum . maximeque insigne ad sempiternam testificationem sanae sinceraeque doctrinae, quam & linsua docuit . & litteris consignatam reliquit. Centesimo & sexagesimo enim post obitum anno, cum ejus corpus ali Tom. IH Eee a tran-

Qui de eo set;

pserunt

ADDITIO

plura patra.Iemitaeuia . Caput Integrum uno atque altero semio post moris

tem a

418쪽

Annales

ptates eius existollunt doctilis

aratra a

transferendum esset , nec labris, nec dentibus , nec lingua , nec capillis quidem exesis, integrum caput, ac pene spirantis habitu repertum est . Quae sane res admiranda , si recte perpenditur, non sine mysterii significatione esse potuit. At illud certe interpretari licet, doctrinam, quae ex illius capite manavit, linguaque olim effluxit, ab omni labe integram conservatam in ea aestimatione haberi , in qua demum S habetur, dc est jam inde usque ab eo tempore, quo ex hac vita cessit. Cor item ejus in- cinerato corpore incorruptum remansisse scribunt Herimannus Scheydel , Vincentii continuator, & Petrus Rodulphus, atque in pixide eburnea repositum. Dixit profecto vates unus: In eo ejus ederivuntiae es, & alter, Seder tua Deus in saeculum saeculi: cor Bonaventurae Christi in eo realiter residentis sedes tuit; nihil mirum si in seculum seculi , seu uno atque altero seculo, dc per plures aetates maneat incorruptum. Hoe ultimo seculo , anno sexagesimo primo grassantes haeretici Calviniani in Regno Franciae,ejus corpus ex capsa argentea suriose direptum pro jeeerunt in profluentem Araris, qui mox in Rodanum influit, sicuti &alia corpora Sanctorum Irenaei, aliorumque vel combusserunt vel disperserunt. Caput tamen D. Bonaventurae servatum est opera pii Religiosi Minoritae , quem de haeretici miris cruciatibus a Scerunt, ut ejus Ecclesiae thesauros , vasi scilicet sacra promeret, id quod constanter reticuit. Hisee rebus se interfuisse Lugduni scribit Antonius Potavinus, quas celatas noluit, ut, inquit, & quoddam martyrii genus in Bonaventurae cor pore tanto post tempore suisse intelligatur . Ante hoc sacrilegium Franei seu sSamplis MinisterGeneralis, Lancti Bonaventurae cultor praecipuus , detulit in Italiam brachium ejus , quod hodie quoque conspicitur in Cathedrali Ecclesia Balnei - regii duabus elavibus obseratum , quarum una

penes Guardianum , altera vero penes Deputatos urbis . A in rota Francorum Rege excerpta est una ex maxillis . Uenetiis haberi in ven ratione mediocre os corporis ejus , testatur Michael Linder Teutonicus caelator, qui cum Rege reliquias extrahente aderat. Apud Fratres Balneoregientes custoditur exemplar ulium Bibliorum Bonaventurae manu scriptum: alterum ait Angelus a Rocea, ser vari in Bibliotheca Borrh

XXIV. Doctrinae suae post mortem multos habuit sectatores ; at prae eones & laudatores longe plures. Mitto Stephanum Bruti serum, & alios nostri Instituti viros: Gerson de doctrina Seraphiea librum edidit si ag

l rem, 8t alibi saepius eamdem commendat. De eadem egregie sensere Henrieus Gandavensis, Joannes Trithemius, simus Antoninus , Sixtus Senensis, & plures alii. Imo Trithemius asseveran ter dixit, illum utilitate operum omnes superare. Ob eamdem rem Ecesesiae Romanae monumentis optimo jure proditum est, in eo summam esse eruditionem . M. Antonis Sabellicus testatur ingenio 8c doctrinae Bonaventurae Clementem Pontificem tantum detulisse, quantum ingeniorum nulli. In Concilii autem Florentini cieumenici quo etiam Graeci convenerant actis apparet , non semel atque iterum , sed tertio eius doctrinam este prolatam, atque adhibitam ad usum rationemque difficillimarum quaestionum . Protulit autem vir summa eruditione , Cardinalis Turreeremata: eui item Graeci tribuerunt vel plurimum , ex auctoritatibus, quas a Bonaventurae documentis acceperat: res demum, consentientibus Latinis Graecisque Patri

hus , decreta est ad praescriptum Seraphicae illius doctrinae. Demum Pius U. Pontifex sempiterna gloria dignissimus, ut tam praecellentis DO

419쪽

ctoris egregiam doctrinam , negligentia quadam pene collabentem aliquomodo restitueret; in scholis ordinis Franci stant ad frequentiorem studiorum usum, interpretationumque consuetudinem revocari jussit, ac statuit. Postremo Sixtus U. in Basiliea sanctorum duodeeim Apostolorum Romae, unde tamquam e fonte, disciplina doctrinaque in omnes orbis provincias dimanat, collegium certo annuo censu erexit, atque instituit; in quo ejusidem sancti Bonaventurae tantum expositionibus, Commentariis, lueubrationibusque Theologiam dilucide explicari, ae divinas litteras doceri praecepit; nec his contentus , omnia ejus operae tamquam Ecclesiae perquam necessaria , & utilia undique perquiri jussit& excudi. Proinde non immerito praeclara illa sunt addita elogia in relatione praevia ad canonietationem : Vsius, inquit auctor , eerlucida t=DI taria documenta Almam Matrem Ecelesam iuusrarunt, decorarunt virtu-ιibur , ct moribus informarum, O per ea is quas Iuminosa lucerna ardenseque super eandelabrum in domo Dominiposta, errorum tenebrasstrofugavit, edi totius corpus Helesiae irradiat tamquam Odus matutinum . Gul etiamfαcunae acundia caelesis risi, gratia fluente , scripturarum arnigmars r serasit , nodos solvit, obseura dilucidosis, dubiaque deesaravit. Profundit quo e ac decoris illius sermonibus ampla i ius Ecclesiae fabrica , velut gemmis Pernantibus rutilat, er verborum elegantia gulari gloriosius sublimata coruscas. Acta canoni rationis 8c alia quae supersu ut de hoe sancto Uiro dicenda , suo tempore ministrabimus . XXV. Praeter Bonaventuram hune , & Rothomagensem Tripolitanum, & Αeciensem superius commemoratos Praelatos Minoritas , interfuisse dieitur relebri hule Coneilio alius vir doctus & nobilis ex eodem Instituto Albertus Gongaga Episcopus Eporediae , vulgo Iures , Galliae Cisalpinae in Lombardia Transpadana urbis munitissimae,inter duos altos colles , Salassiorum capitis , a Gregorio superiori anno creatus , & maj ra sperare iussus , in Pedemontanam regionem ad Guillelmum Montis in serrati Marchionem summa cum potestate Legatus , ut motis e bello tumultuantibus provinciis solidam paeem auctoritate interponeret Pontifi-eia . Mox successu felici rebus compositis , Romam evocatum, S inde ad Palaeologum Imperatorem scribit Antonius Posse vinus junior in sua historia familiae Gonragae illustris, expedita triremi mi sum, ut haerentem tot annis animum tamdem excitaret ad concordiam , eamque firmiter stabiliendam in Synodo Lugdunensi . Noverat, inquit auctor, Graecus homo Longobardae Regiaeque familiae virum, eoque genere aeceptior fuit, ut eumdem in Pontifieis traxerit, vel firmaverit sententiam . Subjungit deinde Posse vinus: Hune inbertum etiam Cardiniatam albo a Gregorio Insertum vidisse se Comes Tullius Petrosannus in authentIcaseriptura σ veteri ,sacramento a mabat. Sed eo defuncto, e amfliae cla viri gloriaebce una probatio defecit. De Episc patu non est quod dicam, praeter errorem Chronologiae circa tempus assumptionis ad eumdem , neque enim ad hane dignitatem evectus est ante annum M Cc Lxxx IX. ut ex ipso assumptionis diplomate tune probabo . De eardinatatu ego valde dubitaverim, dum nullum apud Scriptores hujus collatae dignitatis vestigium compererim , neque in epitaphio sepuleri, quo majora quaeque incidi solent, ulla extet memoria . Illud porro ita habetur in aede sancti Francisci Eporediensi, in qua grandaevus sepultus est sub anno MCCCXX. post rectam sanctissime Ecclesiam suam per inultos annos , & praedictam sui transitus

horam.

420쪽

o 6 Annales

Hie jacet Asretur Gonas , decusque virorum Antises Eporevia , ordinis atque Minoνum . XXVI. Terminato gravissimo hoe Coneilio, Pontifex remisi cum h Rem trun-N - nore Nuncios Graecorum, misso cum eisdem Abbate MontisMassini, qui ii G testimonium perhiberet inchoatae unionis, urgeretque Imperatorem ad eamdem consummandam , donec supervenirent solemnes Pontificis Nu

eii, quos mox intendebat destinare . Binas scripsit ad Michaelem Palae Iogum epistolas, aliam ad Andronicum filium in Imperio consortent, quartam ad Praelatos Ecclesiarum. Omnes hie damus ad plenam 8c pers ctam hujus unionis, tot annis desideratae , variis & gra vissimis missis hine inde Nuntiis, expetitae, demum in plenissimo totius Ecclesie coetu inceptae , notitiam

Carissimo in rari suo Michaeli Palaesum Imperatori cereum Illuseri , Salutem O Apostolicam benedictionem XXVII. FI Xultat Murer Gelasia renascentis prolis facunditate De- da, exultat oe jubilat, gaudens, O attendensse draebmam

deperditam indenisse ; immensae laetitiae rore perfuniatur, dum risuas, guar Gaudes ει indL n ea suisma multiplicarat antiquum, impleri per tuum, aliorumque rei

R,--. '' auctorepraevio, intuetur. Exuuamus ct Nos rasuris, prout Domino placuit, meergerentes in ea. Exultamur proculdubio In illo vero Pastore, qui animam suam profuit ovibur ponere non expavit. las virulum lamorum exolvimur, deos cujus non es dubium munere Arocessisse, at ovis, quae perierat ou immis, ct revixerit filius , quem mors animae , mors utique gravior occuparat . Oe eurrentes itaque tibi de regione Assimilitudinis redeunti , eouo tuo braebiti paternae ine5mnis accumbimus, ct te solidae raritatis ossis pressius ossi mur. O utinam mi, tibi stateret adρlenum eum quanto In bis occurrit styadio eadem Ecclesia nuper in Lugdunensi Concilio congregatal O si vores Asia lentium inibi Deumque eris genibus , or nudatis capitibus laudantium , praeeipue Praelatorum in tuis sonuissent auribus, ct reseiata faeie ipsorum oculos deducenter , quas aquarum exuus ins xijsest profecto prudenter a verteret , quia eras eorum lacrymM tam excusi doloris indices , quam adeptae laetitiae proditrices. Nec minus intelogeres , quam grati tui advenerint Nuntia, qua uerint mmmmer accepti, eum euanto e iam jubilo tua re fessio Meepta. Exulta igitur r tussi, exulta ct triare in eo , qui est eo Ar Iuris aeternae , divise euaedam emanatio claritat s , qui tuum ι animum J,ο Iumine illuserasu, ut lumen peritatis intelligens non seum redires ad illam .sed ad redeundum aliis dux, O praestas edi ei merereris. Exulta , ct gaude talem, ac tantum jam datum uisoribus tuis essectum; ut oe de tυο ad Mum unuatis Ecelsasticae redisu indubitatum expectare valeas praemium , O de aliis per te redeuntibus tibi plenioris debeatur retributionis augmen . tum. Persa ergo, ct quod cepi , Diauite eum omni diligentia Ostiaestudine rosequaris, incacem pro posse daturus operam , ut nee in aliquibus

ejusdem sebismatis reliquiae eualescumque super t. Dei quidem perfecta

junt opera, ct tu erectura illius Creatorem tuum in tam placidi consummatione operis pro viribus imitare, ut sistri conceptae de praemio rei succedat. σωσ. ix. . promissum debitum exhibitio realis exsolvat. Super his autem, O aliis habitis eirea praemissasrocessibus, praefati suae Cestuinis Nuntii, gustrum tibi notior ese sinus, ct probitat, ad te plantur remittuntur infructi, quibus te

SEARCH

MENU NAVIGATION