장음표시 사용
241쪽
In regressu vero si sorte distractione, vel alio quouis modo venialiteri men peccauerit, tali benedici ione ab eiusmodi sordibus purgetur, ut ibid. sic insinuat Haestenus: contra hac vero quam pium , quam utile exeuntem benedi ctione, precibus protegi; redeuntem Udem a mundano puluere, quo religiosa corda non rarosordidantur, expiari; de clarius ibid.num . . fin. Peyrinus: Tum tertiis , ut tali benedictione deleretur, se quid venialiter oculis, auribus , aut lingua extra Monasterium deliquisset. Quod intendisse videtur & Ioannes a Turrecremata tris. I 2. in Regul. duua loquens de Oratione a S. Benedicto in Regul. cap. 67. in regressu Monachi requisia: ne quid fortὸ fureripuerit in via visus, aut auditus mala rei , aut otiosi sermonis, ad id requisitam insinuat, ut per eam leuia commissa deleantur: Secundo aduertendo,quod S. Tater sola ista tria parua, O quae venialia sunt fratrum orationibus tollenda dicit, quia alia, si qua grauia commissa sunt,sacramentali confessione Abbati flenda ,
purganda verarunt. S. in terminis de benedictione iam tradi. Io7. cos. T. d cuerat , ubi illam inter ea , quae habent aliquem effectum gratiae conferre, enumerans, ut num. iqo. dictum est . Quod tamen intelligendum est accedente peccatorum detestatione, ut cum S. Thum. 3. p. q. 87. art. 3. ad I. ad uertit Pe yrin. cit. q.3. num. 6. vers. VIII. per benedictionem.
16 Duo porro in ea obseruanda, primo respectu petentis , flexis sciliacet genibus in egressu, aeque ac regrestu postulandasta, ex Constit.sup. praescripto: Antequam domo exeant, ct in domum reuersi a Superiore benedictio. nem genufleaι deosculando corrigiam Superioris humiliter petant; nec incongrue, cum Superior pater sit Religiosorum, & alias apud Anglos soleant fili j bis in die a parentibus benedictionem genu flexo petere,ut ex Staplet nio in Vit. Thomae Mori refert Christianus Lupus d. rom. F. pag. 3 i . Solent apud nos liberi manE, O υ6pοὶ benedictionem sexo poplite ab utroque parenteposcere; dcreuera magis congruit petentem genuflectere, cum benedictio sit maioritatis, atque benedicendi erga benedicentem humilitatem, & r uerentiam inuoluat, de coherenter ad communem ritum genuflectendi ad Ecclesiae benedictiones; & ab alijs Religionibus in hac parte obseruatum,
ut videre est apud Gracciol. loc. cit. pari. 2. cap.9. n. 2. Nigronum add. R gula . n.3. Haestes usu citaract-.disq. 3. Pcyrin .ead. q.3. n. I ubi simul&caput inclinandum.
i Secundo re pectu dantis; socianda scilicet a praelato cum signo
Crucis benedictionis verba, etiamsi non exprimatur a lege ob consuetudiunem in Ecclesia obsignandi quoties quid benedicitur, iuxta fidem Theophili Raynaud. tom. 16. Heteroclit. Spiritual.IM.L. de sacramentat. punct. 2.pag. i 9s.col. 2. ibi: Denique Ecclesia catholica iam ab initio nibit esse sacrum, ac benedicitum censuit, nis interueniret signum crucis manu formatum prout es a Castinensibus dum verbis, octaucis signo huiusmodi benedictionem .
242쪽
Pevrinus ibid.n. I 6. Nec obstat, quod subdat: Verum aliqui, dum benedicunt exeuntem Conuentu dicunt: et ominus te benedicat, o custodiat , cte. Oc concludat- si autem nihil dicatur, saltὸm fiat crucis silvium manu dextera Iuper quasi ubi quid voce profertur , necessaria non sit obsignatio; cuia non est hic sensus Peyrini, cum loquatur ibi etiam de Mnedictione post Completorium, ad quam pariter obsignationem adhibendam dicit, licet verba benedictionis proferantur; praeter innumeras benedictiones,quae vel bis, & obsignatione coalescunci. Sed intendit referre tantummodo morem, quem tenent aliqui, seu quod in huiusmodi benedictione verbis utantur ' non verti esse propterea tunc Crucis signum ablegandum : quin psytius intendere videtur, quod ali 3 praeter obsignationem veriba etiam adnisbeant a Et deducitur ex dictione saltem, quae, cum non sit exclutiva per Gregor decis I .n.7. nec limitativa, sed implicativa per Seraphin. decis.
88 uu 8 importat,quod & verba ,&obsignatio concurrere debeant benedici, ne: Sed quando illa desint, haec ad minus seruanda ai8 Obseruandum est item, ab aequalibus non petendam : led totum ao inferioribus: Et est clarus D. Pauli ad 7. tensus: quod minus est a meliore benedicitur; ubi communis interpretatio est a maiore , vel digniore. Unde Priores hospites non tenentur illam a locali Priore accipere, etiam ea su quo ab eodem socium ex deiectu proprijsubditi petere debeant, cum sint illi indignitate pares;& inter pares nulla maioritas, 'ec iuri sectio ,
ut possit unus ab alio benedici. Nec item Secretari ,seu soci I, It P. U. Generalis, aut Prouincialium, quando tamen una cum suis respective princisoalibus exeunt: quin nec ullus, siue Sacerdos, siue laicus, quando illos as-Lciantur: cum enim una cum Superiore maiore exeunt,eos be dicere aciPriorem non spectat tritum si quidem est, quod ubi de benedictione agitur, minor semper cedit maiori, ut notant Saussay Panopi. Sacerdot. part.2.
' .i o 'Ab omu bu, tandem, siue Praelatis, situ subditis persoluendas tum
in exitu, tum in regressu preces in Ordinar . prec. tensas, praescribitur in Ceremonial ib. Dcap. II. Quod omnibus
oulati commune est, iuxta illud D. Hieronymi epist. 22. ad Eustoch.
Egredientes de hospitio armet oratio , regredientibus de platea oratio occurrat antequam fessio ; nec prius corpulculum requiescat, quam anima pascatur. a omnem actum, ad omnem incessum manus pingat crucem. Saltem ita inde eo
244쪽
PRIMA. De Hymni Te Deum laudamus Auctoribus. Vbi de S. Datij Chronico.
O N pauca in huius Hamni laudem suppeterent, or digna a CT etiam plura , si per partes esset
exponendus . At quia Aqctorem solummoia imdagare proposui, visura in Praefatione insinu tum est, alidis omnibus omissis, hoe tantum dicenaorum meta. Et ut clare procedatur, nonnulla gradatim Hlucidanda. Et primo
De H mni Te Deum &c. antiquitate
AEC ex mente Ioannis Filesaei quoad huius hymni in Eccle-
sia originem leguntur apud Stephanum Baludium tom.2. Caina a pitular. in not. ad capitul. Triburiens. de 822. col. I Iop. sed eo anno primo, &in ea Synodo caeptum cantari r Porrὸ de more sic Balu- Eius eanendi omnum Te Deum laudamus vide Filefacum lib. 2. Selector. pag. 2I 3. ubi putat, primo in hoc conuentufuisse decantatum. Verum nolitu hinc, quem suspicari, intendis te Pileiacum, quod tunc primo exortus, & non antea apparuerit in Ecclesia hic hymnus. Constat enim legenti, de cantu organico ipsum ibi locutum . In Indice siquidem Capit. paragrapb. quem ad d. liba.Selector. verb. Cantus Ecclesia praemittit, & pag. 196. repetit, sic habet: canticum Te Deum laudamus quando decantari captum vocali, est or-Mnica musica. Ex quo liquet, quod ubi subinde g. II. in Concilio apud Thedonis villamdecantatum dicit, inteaderit tantummodo, tunc caeptum
245쪽
cantari cantu organico : non vero tunc primo simpliciter decantatum. 1i Et quidem antiquiora de huius hymni usu desideranda non sunt monumenta; cum non solum de eo mentio habeatur in Regula S. Aureli ni Arelatensis, seu in Ordin. psallendi, post eius Regul. apud Holi lenium in
codic. Regular. pari. 2. ibi: Omni Sabbato ad Matutinos: Cantemus Domino, Te Deum laudamus. Sed etiam in anteriore S. Benedicti Regula cap. II. ubi decantandus praescribitur: Post quartum autem responsorium incipit Abbas
hymnum Te Deum laudamus. Quin & in Regula S. Caesarij pariter Arelatensis non Tetradij, aut Terri dij, ut alii volunt, eius discipuli, cum , licet
a Tetradio conscripta, a S. Caesario tamen dictata tuerit,ut ex titulo ei uia. Regulae apud Holstentum loc. eit. Sin Bibliothee. VP. nouist. tom. 8. inserie Aut bor.in princip. verb.Tetradius , & Mnedicto Haesteno Disquisit. Mons. lib. lara I.6.di'. t.b quem Sancto Benedicto seniorem puto; sicuti enim certum est, S. Benedictum usque ad 3 3. ad minus super uixisse, per ea quaa adducunt Matthaeus Lauretus in not. oc Haestenus in comment. ad cap. 37. Vii.S. Benedicti a S. Gregorio conscripta; ita probabile est, quod iam decessisset S. Caesarius. Et licet doctissimus Philippus Labbeus in DUertat. Historic.de Scriptorib.Eccles.lom. I. iit. S. Caesarius Arelaten eum post qq. annos in Episcopatu decursos de 3 3. pariter obi jsse sic scribat: Objt die 27. Augusti anno I 3.cum ab anno Io I. vel praecedenti Eonio demortuo in eius locum cathedram Arelateuem Uecndisiet, eamque annis . obtinuisset, dissicultate tamen non caret. Pro quo
χα Quoad s. Caesarium certa haec sunt;& quod prius in Lirinensi Moenasterio,& sub S. Abbate Porcario Monasticam exercuerit ; & quod Presebyteratus honore fuerit ab Eonio Episcopo insignitus; ac etiam aliquo
temporis interuallo Arelatensi Ecclesiae Ρresbyter inseruierit; item ilia suburbanae insulae Monasterio ab eodem nio Abbas constitutus vltra triennium illi praesederit, ut ex Cypriano eius vitae scriptore apud Surius 7. Augusti; de tandem,quod septuagesimum tertium aetatis annum ageret, cum e vivis decessit, ut ex reliquis eius vitae actis per Messianum Presbyterum,&Stephanum Diaconum descriptis apud Vincentium Barratim in Chronesu. Sanctor.Insul.Lirinens. pag. mihi, Ex quibus, si 43. iuxti Labbeum Episcopatus anni detrahantur, necesse est, quod aetatis sua: anno 29. fuerit in Episcopum consecratus; Ex quibus si rursum tres, εἰ ut tra anni, quos Abbas transegit, demantur, iam anno aetatis 2 . cum dimi dio in Abbarem electus habetur si iterum tempus,quo Presbyter Ecclesiam Arelatensem coluit, auferatur, clare sequitur, quod anno aetatis 2 . iam Diaconus, de Sacerdos suisset; Quod concordare non videtur cum illorum temporum conditione, cum tunc as. anni pro Diaconis, ic So.pro Sacerdotibus ordinandis requirerentur ex Gloss. in C. . In simulis cap. cuicumque dis. 77. de quare vidend Ludovicus Thomailinus de Eccles
246쪽
O nou. discipl.ρ . I. lib. 2. eap. 67. nu. 8. & de sacto ipse S. Caesarius norisbium Can. io. II. concilis Agatherisis, in quibus idena statuitur , fu, scripseriti sed nullum ipse in Ecclesia sua Diaconuna nisi trigesimum aetatis annum enumerantem ordinauerit, ut prissequitur idem Cyprianus apud eumilem Uincentium Barratim ibid.pag. 6.Vnde non videtur ad ψ .annos eius Episcopatus protrahendus; & melior computatio censenda, si dicatur cvadi aginta tantum annos in Episcopatu vixisse; nam si s. his annis tres, e vitra , quibus Abbatiam gessit , cum eo tempore, quo Ptesbyter Arelatensi Ecclesiae set uiuit, addantur , iam M. annorum cursus habesur, rem nentibus ex 73. aetatis annis, alij 22. vel io. incaeptis, ad Sacerdotium rer .
qui sitis. 13 sed hac coniectura praecisa, clarE eius Episcopatus annos F. non
excessisse tradiderunt pag. 238. praelati ipsius vitae continuatorcs: Cum ergὸ eura semianimem ipsum redderet conspectibus noAris infirmitas. Et inter haec septuagesimum terti gereret totius vita tramitis avnum, E quibus quadragesimum in Pontificatu verteret circulus girum, animaduerteret perspiritum imminere sibi transitus diem . Ex quo rursum, cum Episcopalem Sedem Lascenderit anno Fol. vel praecedente, ut idem Lab us loc. cit. 'amquam certum statuit, ut vidimus; evincitur, quod vel anno 14 I. vel f O. Druerit,& consequenter,quod fuerit S. Benedicio antiquior. Ac quia de anno F I. decessisse S. Caesarium in sua celeberrima Hist. Pelagiana lib.2sq.22.er 2 scribit Sapientissimus, &Reuerendissimus P. Henricus Nuris Bibliothecae Vaticanae Praesectus, quem in omnibus Magistrum veneror; eius saltem Regula antiquior censenda, cum S. Benedictus solum de 329. caeperit in Monte Cassino sui ordinis fundamenta iacere, teste Baronio la Martyrol. ad 27. Augusti verb. S.Caesarius, & ibi Regulam sci ipserit, ut asserunt Haes- tenus ad cap. 26. eiusd. Vu. & Angelus de Nuce in nox. ad chronic. casnen. n. 398. a 393. quin aetate prouectus, seu iam senex, ut idem a Nuce ibis. Iu huius ergo Praesulis sarij anterio te Regula etiam hymui Te Deum
laudamus, cap. scilicet 2I. mentio reperitur : Deindὸ Confitemini, inia Cant mus Domino. Lauda anima mea lominum. Laudate Dominum de caelis Te Deum laudamus. Gloria in Excelsis Deo. Et capitellum omni Dominicata sic dicatur.
ι HAEc quoad antiquos de hoe hymno scriptores . Caeterum, etsi
Hugo Menardus in Pot. ad Ru. uncti . Reg. Franc. post. lib. Sacramentor. S. G Sorij a pag. 399. Iecunda impression. Parisien. ann. i 6 2. I itenus Di quisit. Monast. lib. . tract. 6. DiAusit. 8. Cardinalis Bona de Diuis. Psa motc. ι S.I. 12.Thecph lus Raynaucit. i Erotem de bovis, malis librispartit. I. Erotem. Io. num. i 89. & Natalis ab Alexandro in sua H I. Eccles. Dcul. .pψ t. I. cap. s. art. 27. pQ. 6 . asserant ante piae fatos nemincm talis hymni
247쪽
quidem Theophilus Raynaud. sie habet: cantici Deum laudamus,
quod olim ex usu Romana Ecclesiue in Iolis Pontifici nataliti s concini sol miesse Amalario lib. de Ordin. Antipbο- ij cap. 2. legendum in Prologo part.2. postea ex s. Benedicti praescripto in quibusvis Dominicis etiam Medirentus, P nuadragesima decantatum est, quo asserere videtur; antiquiorem in Ecclesia praefati hymni consuetudinem; dictionis enim illius postea sensus est, quod prius in Ecclesia decantaretur licet in solis Pontificum natalitiis. Verum,cum Attia larius fuerit S. Benedicto longε posterior. tractatum de Ordin. Antiphonari' scripserit post annum 83 i. iuxta obseruationem Melchioris uittorpij in Praefat. ad Octorem, quam lib. Se Diuinis .cifr,ver Amalarius praemittit, satis constet, Amalarium in eo ritu referendo non iam ad tempora antE S. Benedictum , sed ad sua respexisse, seli retulisse ritum, quem tunc Romana Ecclesia obseruaret, ut ex hac eius niteri Og tione: Interrogaui Archidiaconum Theodo rum S. Romanae Ecclesiae si canerent per Dominicasaioctes Te Deum laudamus ; Renoulum eri , tantum in natalitiis Pontificum Te Deum laudamus canimus, sili de prauenti ; Quod satis non est, ut inseratur,&ant ES. Benedictum luisse in Ecclesia decantatum; licet nec
propterea inferendum contrarium.
1s Saltem haec est mens Raynaudi, quod scilicet anth S. Benedictit in
hymnus hic inualuerit; & deducitur etiam ex ipsisSS. sari; , & Benediacti Regulis; cum eatenus credi possit ab eisdem suis Monae his praescrip tus, quatenus iam in Ecclesia ustatus, prout argumentantur Rutili Benzonius, Suarea, & Ioannes Caram uel locis infra nisu. a. . laudatis; cum enim diuer si instituti essent Monachi S. Caesari; , & S. Benedicti, non aliunde possunt intelligi concordasse in eo hymno suis Monachis praescribendo, nisi eo quia iam in Ecclesia frequentaretur. Et eo magis, si verum
est, quod Gelasius Papa I. illum decantari mandauerit, ut ex eod. Rutilio Benzon. in Magnificat. lib. I. cap. 19. scribunt Gauantus ad Rubris. Breuiar. Iezi. S. cap. I9. num. I. S B smrdus Bissus in Hierurgia verb. Te Deum lauda iniu*. I. quod saltem probabile redditur, cum hic Pontifex alia , ct plura consimilia circa Diuinas laudes disposuerit, seu, ut habent Auctor Fascicul. temporum, & Io: Stella in Mi. Pontisic. vleique in Ges.so I. N Simeon Sta-rouolscius in Epitom. Conesi. in eod. Gelasio hac marginali adnotatione: Co sectas, O gradualia instituerit, precum clausulas Miss adiecerit, & insuperhumnos ad modum D. ..-bros composuerit, ut idem Starouolscius, Platina Ciaconius, Anastasius Bibliothecarius in hic ei d. Gelasii, Antonius Da.dinus Altcserra in not. ad eumd. A Nas ibid. de Bartholomaeus Caranea in Summ. Tecreti ve . Decrer. Gelasi1 PP. I. quin Missale digesserit quod p sea Gregorius Magnus cori exit, & auxit) xt habet Cornelius Schultingius tu Bibliothec. Eccusastic. rom. i. pari. i. cap. 18: sin. & Diuini Ossicii
248쪽
A notat Laertius Cherubin. in margis. Quarὶ eum hie sederit ab anno
Vi. ad 96. bene dicitur hymnus Te Demar laudamus antE Ss. Benedictum , &Caesarium in Ecclesia usitatus, qui solum post haec tempora suam Regulam formarum, in quibus illius cantum praescribunt.
. Vnde desum us hymnus Te Deum laudamus.. 6 τ' At quaesto occasionem vult helmi praesti Tent gelii in sua.
B rum Exercitat. selisar. pari. I. exercit. Io. nuperrima haee circi Te Deum laudamus subtilis excogitatio. Duos refert ipse usitatos in Orientali Ecclesia a Graecis hymnos; alterum,quem matutinum vocant a de est Gloria in Excelsis Deo , O in terra pax oec. prout in communiter; de alterum, quem vespertinum, de est huiusmodi. Lumen hilare , sanctaegloriae immortalis Patris, caeleIIis, Sancti, Deati , resu Christe , quam ad Solis occasum perue rimus, lumen cernentes vespertinum , laudamur Patrem, o Filium , O Spiritum Sanctum Deum . Dignus es tempore quouis sanctis vocibus celebrari, Fili, Dei, vitae dator; quapropter mundus Te glorificat; prout describunt etiam Thomas Smith in Alii cel Comment. de Hymnis matutino, vespertino Graecor. partit. Σ. de Hymn. vespertin. pag. mihi Is . de ex S. Basilio non valdE dissimilibus verbis Iacobus Goar in E tuat. Graecor. Nyt. in Ordin. acr. Minister. n. 36. Hymno autem matutino, seu Gloria in Excelsis alteram nectit Tentetelius Odam, εἰ quam, ut appendicem, a Graecis quoque ex more una cum illo recitatam describit, videlicet. Tersngulos dies benedicam tibi, O laudabo nomen tuum in Iaculum , ct in saeculum saeculi. Dignare Domine die isto sine peccato nos custodire. Benedictus es vomine Deus Patrum nostrorum ; laudandura , O glorificandum est nomen tuum in focula . Amen. Benedis Ius es Domine, doce me iustificationes tuas. Domine refugium factus es nobis ageneratione , generatione. Ego dixi Domine miserere mei, sana animam meam quia peccaui tibi. Domine ad te confugi. Doce me facere voluntatem tuam , quia Deus meus es tu. cuomam apud te est fons vita, inlumine tuo videbimus lumen . praetende misericordiam scientibus te . Quod de ex vetustissimo eodice resert Thomas Smith. loe.cit. partit. I. de Hymn. m
tutiv. pag. mihi I 8. ubi post exaratum hymnum Gloria in excelsis Deo, cte Sic hauet. Sequuntur in eodem veneranda antiquitatis codice hi versiculi Enaimis maxima exparte collecti scilicet, quos modo dedimus , Per singulos dies benedicam Te cum seq. paucis tantummodo mutatis; nam ubi Tentaelius habet Benedicam Tibi, Peccaui Tibi, legit Smith, Benedicam Te . Peccaui
ubi iti semel habet Benedictus es Domine, doce me iUificatione tuas ,
249쪽
ter repetuntur apud Smith tamquam Dmni pars iisdem metalibus Garines
ribus, o plaia descripti. Neque dubitandum videtur , quin simul, ac eodem tempore olim recita: MQ, quia hodie faciunt Graeci, uti ex Horologiis manifessum est.. v7 Ex his porrh Graecorum hymnis matutino praesertim desumptum
dicit Te Deum laudamus , sicque suam mentem num. IX. praenuntiat. Sed adpropius in vestigandam originem hymni nostri Te Deum laudamus accedamus. Quoties enim quisque est , qui nostrum cum Graecorum matutino, O de num. VII.
IX. egimus, conferens, nonstatim deprehendat illum ex hoc expressum esse Et ut ita rem esse ostendat, statim subdit, ex verbis prioris hymni matutini partis Laudamus Te, Benedicimus Te, desumpta haec Te Deum laudamus Te Dominum confitemuis , Et ex aliis posterioris partis quae supra dedi mus, desumpta haec: Per singulos dies benedicimus te. Et laudamus nomen tuum in saeculum, O in saeculum saeculi. Dignare Domine die isto sine peccato nos custodire. Miserere nostri Domine, miserere nostri. Fiat misericordia tua Domine super nos quemadmodum sperauimus in te. Et tamquam id euidenter probatum sit, concludit dicens : Quoniam itaque Θmnus noster ex Graeco praesertim matutino desumptus est, c. Sic ille de causa, ut ita dicam materi t. li hymui Te Deum Oe. 28 Subtilis, inquam , exeogitatio, quia praeter arbitrarium inuen tum nihil firmitatis habet. Iam ex.vespertino Graecorum hymno nihil hi Te Deum laudamus , notat. Cur ergo desumptum hune dicit praesertim ex matutino , quo innuitur,&eius aliquid ex vespertino λ Uel, si pro matutino priorem hymni partem, seu Gloria in excelsis intelligit, quomodo ex eo praesertim, si sola simplicis versiculi Te Deum laudamus veria, nec cum eodem ordine sed praeposterE accepta cum Laudamus te aliqualem habent
consonantiam e Et si pro hymno matutino non tam Noria in excelsis, quam alteram adiectam Odam intelligit, quomodo hane eidem hymno Gloria in excelses adiectam, et apud Graecos usitatam probat antequam apud Latinos oriretur Teseum laudamus, ut hic inferri possit inde desum Ptus Et cur non potius dicendi ex hymno Te desumpti illi, di Graecorum Gmnis additi versiculi, quod verisimilius diceretur attenta
antiquitate Te Deum laud. de qua supra Nimis inlaper leuis coniectura ex paucissimorum verborum Te Deum I damus, cum hymnis Graecis cons
nantia, illum ex his velle desumptum. Et quare, quod forsan plausibilius foret,non dixit, ex sacra scriptura desumptum hymnum laudamus, cum huius verba dissicile non sit, si non ia terminis omnia in sacro Codice
inuenire, saltem ab eo deducere,& accommodare, eo modo quo ipse ex vet- bis te, benedicimus te deducit, de accommodat ad Te Deum laud mus, Te Dominum confitemur ; sicut & alia Ego disi Domine miserere mei,
M haec Miserere. ηο Di Domine, miserere nostri, ta smiliai verba, quae ex
250쪽
Graecorum hymno refert, sunt verba sacrae scripturae ex psalmis maxima ex parte collecta , ut ex Thom. Smith iam vidimus. Alibi ergo, & non in solo illo Graecorum hymno leguntur. Quartergo Te Deum laudamus non ex sacra scriptura, sed ex Graecorum hymno desumptus 'Ideo ingeni sum dixi: sed fundamento carens inuentum. Et errare non putabimus, si
ex ipsa sacra scriptura, seu eius sensibus speciali Dei instinctu, ut infranum. εII. de ptum dixerimus.
. ' De huius homi Auctoribus epiniones,
ρ n D eausam ergo Meientem descendens idem Tentzelius, sie
ibid. nu. II. incertam dicit: Quo certius hymni nostri Te Deum laudamus in originem tenemus, eo incertior es auctor, qui in hane formam eumdem redegit, leuex praefatis Graecorum hymnis contexuit. Nos vero, etsi non iam qui ex illis hymnis, sed qui illis praecisis eum compq- fuerit , controuerti non inficiemur, pro vero auctore stabiliendo satis constare credimus ex dicendis. Nunc expendendae, quas varias inuenio, opiniones. ao Sanctum Hilarium Pictaviensem huius hymni auctorem indigitant Edmundus Martene Comment. ad cap. t I. in Regia. s. Benedic. & Auctores Praefationis ad eiusd. S.Hilarij opera de i693. Paris. impressinu. 22. ex quadam Epistola Abbonis Floria censis Abbatis M. S. nundum edita . Alii quemdam s. Abundi um, ex eo quod in vetustissimo Breuiario M. S. Colle. gij Aniciam de Urbe, vi refert Gauantus d. fea. s. I p. & ut audio, in Breuiario etiam Monastico, quod ad Cardinalem Sit letum spectasse dicutur, nunc in Bibliotheca Vaticana codic. 928. custodito inscribitur Hymnus S. Abundii. Alij S. Si Iebutum , quia in Psalterio perantiquo in Archiuio Basilicae Vaticanae dic. signat. liti. D. Iso. pag. I 3 . ut mihi; cum multis aliis, di signanter ex Bibliotheca Callinensi communicare di gnatus est Illusitissimus, ae Reuerendissimus D. Ioannes Clampsuus Br uium Gratiae Magister,de civbique ex beneficiis,quae Reipublicae litterariae tum proprijs selectissimis studiis , tum aliena Duendo continuo praestat, celeberrimus quem credo illum esse , de quo Cardinalis Bona de Sisin. Psalmod. cap. 16. g. I 2 supra hymnum Te Deum laudamus legitur S SVebuti; Et ut reisi Carolus DGresne in cylosiar. ad Seriptor. med. o' insim. latinis. verb. Hymnus Te Deum laudamus , in Breuiario incinensi sub Paschali II.
yὸpa scripto, quod asseritari dicit in Bibliotheca Iastitutionis Parisientis