Bibliothecae Dominicanae ab admodum R.P.M. F. Ambrosio de Altamura accuratis collectionibus, primò ab ordinis constitutione, vsque ad annum 1600. productae hoc seculari apparatu incrementum, ac prosecutio. Ad ... Fr. Io. Thomam de Rocaberti, ..

발행: 1677년

분량: 596페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

451쪽

tonio Posseu ino in 'paratus florebat anno III .

TIDERI CIVS de URIBVRGH, Aliis Theodoticus de Friburgo . Ita

Antonio Posse uino Iom. 3. Ana tui μιμι fol. 272.

IOANNES PARISIENSIS de

Soardis . Eisingrenio vivebat anno a So. Antonio Senensi anno circiter. I Ioo. Quorum uterque cohaerere cu sententia poterit nostra. Consule Pos- seu iuum tom. 2. Apparatus Sacri fol. a 3 circa medium. Idem tamen POLr seu inus in eodem tomo,sti assa. poniti alium Ioannem Pyliensem etiam Ordinis nostri, cui attribuuntur eademi opera, quae manu scripta exstant in Germania. Haec ego legens apud virum 3 eruditissimum, & tam accurate scri-: bentem ob tot ambages, & tantas va rietates colligo hoc scribendi genus valde anceps esse, perdit scile , & in- , numeris subiectum error tis .

, THOMAS SPER MAN . Antonio

nus , siue perman. , MAVRITIVS N. N. Antonius Pos- uinus tom. a. 'paratus sacri a I. i circa medium laudat has undenonaia: ginta disti iactiones , quod perutiles concio natoribus.

glus. Aliis Atton. Iuxta supputationem Antonii Senensis vivebat anno I r6a. Antonis Posseuini in ηρ-i paratu sacro anno III O.

THOMAS SUETONIVS Anglus.

Praeter recensita, & summam Theologiae scripsit etiam Breuiarium Theo- logiae . . Item Compendium Dini Thomae. Haec tria ponit Antonius Posse uinus, Asim. 3. A paratu acrι fol. 3 ra. dicensi scripsit Commentaria in Psalterium. i Breuiarium Theologiae , Summa Theologiae. Compendium D. Thomae

δce. At vereor, ne hi tres , unus sit liber tribus nominibus altitulatus.

lonus. Hunc Ioannes Casaiasit ellat: Viram religiosum, Scriptorem Prenuum, stoinana Vrbis Pontificium Paenitentiarium, illuBrem Episcopum, imo Archiepis opum Osentinum, Poloniae Prima ran, Concionaurem eximium , excellentis isteη, virum, poM-ritati venerasilem. Doctor igitur tanti

meriti, ut bonus Simplicianus deridetur ab infrunito Valle clausa, ut qui Primus fuerit author stultissimi labellae de Ioanna illa Papissa . Citatura Valle clausa contra Martinum Trithemius lib. de Scriptoribus. Euincunt hane amentiam fabulosa infrascripti Authores recensiti per Alphabetum . Alanus Copus cap. 8. D alogi primi, Andreas Duchesia ius in libro de Romanis Pontisi has , Arnaldus Pontacus Vasatesis Episcopus in ta=νο- ni O, Aubertus Miraeus in Scholise ad MIiberti Chronicon ad 34 S. exemplar Cenablacense &c. excusium, Barthol-dus Nihilsius, de quo paulo pori in I ἄ- De Allatia, Caesar Baronius Cardinalis Eminentissimus in Annalibus Ecclesiasticis ad annum Christi a. Dominicus Grauina ord. Praed. Flori mundus Rae mundus Senator Bur degalensis in νe fatione vernacula Erroris p putaris de Ioanna Pupissa, Franciscus Coriolanus in Chroniιo, Gilbertus Genebrardus ad an. 838. Iacobus Gora donus Societatis Iesu in opere ta ronologico u annum 8s r. Iacobus Gretserus Soc. Iesu in Dinensione Biuarmini tom. a. lib. 3. cap. et q. Iacobus Gualterus S. I in Tabulis saeculi l X. Ioannes Auentinus lib. . Ann. Boicorum, Ioannes Carolus Raemon diis , qui Flore-

mundi patris opus latine reddidit, emisitque in lucem Burdigale apud Simonem Millangiam anno i6or. in 8. Iodocus Coccius tom. I. The astri Catholici tib. I. ara. i . , Iustus Lipsius im'iIula ad Franciscum Sue=ιium, LeoAllatius Chius , qui ex monamentis Gracis o utationem fabtila illius edidit Romae aοηo I 63 o. quam recuriodam

452쪽

curatiit colanis annacir s. Barabolus Νihasius adranctis Prosera, Dilago , ac Telescopio . Ludovicus Richeomus S. Iesu ; Si vere Bion ellus, ct aly nonnul-ιi opns Ramandianum ei adiudicarrint aqua de re nihil Ribadenetra, aut Almω- ιοι in Bibliothecis . Nicolaus Sava erus lib. 7. de tisibili Eccles a Monarchia , Nicolaus Serarius Iesii ita in Descriptione Moguntiacarum AntiquitaIum , Onuphrius Panu inius in Notis ad Vi-ias Pontificum Bartholo ei Platina, P

pirius Masonus libro de Di vis Vrbis

Roma , Petrus Maturus Iesu ita in AA- notationisus ad C ironicon Sancti Antonini florentiae Archiepisopi Ord. Praed.

Philippus Labbe de Ioannae Pupife Cenotaphio ei e so , Robertus Bellarminus S. R. E. Cardinalis de Soc. Iesu assumptus de Pontisse Rcmano tom. I. Controu. 3. Lb. R. cap. a . Seueritis Binius in Νο- iis ad Cincilia , c,' Vitas Leonis IV. ct Benedicti LI. Raman ηxtim Ponti si um, Siff. idus Petri Anis oraιionibus in Chronicon Martini Poloni ad M. S. codicem emaculatum: qiu dque anno IgI6. Coloniae Agrippinae e vetustissimo. M . S.& ips scriptori pene coartanco summa fide , & diligentia expressunt excudendum curauit in solio F. Ioannes Fabricius cognomento Caesar Ordinis Candidi P monstratensium alumnus. Simon Maiolus Epis Colloquio 3. & alij .

Hanc fabulam Baronius loco citato meritissimo iure appellat fabulam indoctam; omni ex parte mendacem, insulsam, ineptam , friuolam , sibi contradicentem , se ipsam dissoluentem, , nulla verisimilitudine subsistentem , vel saltem mentito veritatis fuco nitentem , calumniosam, leuiter sesam, leuitis creditam, perfido assertam, procaciter defensam, obstinate retentam

a Nouatoribus.

Duo obijcit Valle clausa Martino nostro, & quod in Martini Chronico reperiatur haec fabula , & qudd ipso

fuerit in uetator, & commentator. Primum dicamus ad secundum . Martinus vixit haec tempora , obi jtque anno

Cardinalis Baronius , Author celeberrimus , cui nec parem dabit Petrus in Histolia Ecclesiastica , primum sta-

luit huius fabulae artificem Marianuin Scotum, qui ducentis annis superici fuit nostin Martino Polono. Secundus a Mariano Scoto insimula. tor infandi huius figmenti , Sisibertus Chronologus , vir Germanus,& Schi, maticus Author, ut videre est apud Bellarminum loco iam adducto , qui& hane ab eo infamiam amolitur; re- fertque Binnius in Leone IV. exstare adhue in Monasterio Gemblacensi riquo meruit Sigebertus pro sessionti Monachus) antiquissimum exemplar manu scriptum, quod creditur ipsius Authographum , testaturque a se visum Molanus Lovaniensis doctor, ubi nulla prorsus Ioannis, seu Ioannae Pontificis mentio.

Pari quoque faelicitate in antiqui simis Mariani Scoti exemplaribus nodhaberi fabulosam illam Pseudo. Paris sam, asseritque ille , qui Metropolin Alberti Κrant ij edidit Coloniae anno

1374. Itaque restat Martinus noster tertius

huic calumniae suppositus & respondebimus iam ad primum Cardinali Bellarminus postquam antiqua Maria ni, & Sigeberti ni anu scripta , huiusmodi figmenti pura probauit, cedit

rumori vulgi in Martinum comentum hoc detorquentis, aut verius scriptis eius impressi, sed corruptis. Audiomus Binnium iam laudatum. Martis num hac fabula assa,xii Berauidus Baseleensi Tvcgraphus, ex cuius prauam Is o.in lucem pro νι: exmni enim si frido Feiri, o Iosia Suriero attenarii, bus, /lurima manuscripta exemplaria, a quabus hanc, infinitatque fabulas abs se animaduerterunt, quae in impris O dice reperiuntur. Haec Binnius. Ex qui bus unum sibi consignatum a R. F. Imanne Caesar, cum Editio Conciliorum pene absolueretur, ad futurae editi γnis fidem, testatur idem Binnius . His suffragatur Ciacconius in Leone IV, Romae ante Pontificum oculos scis bens, nuperrimusque Spondanus, po ta ad Baronium apposita anno i pProbat, inquit, Chronica ex Autl graphis edita, maxime ex illo Ioannis Casar anno I 616. in lucem misso G

tinum Polonum nullam prorsus liuius i

453쪽

fabulae mentionem fecisse, licet stoli-d do vulgi rumore, eius assertor praedi- cetur.

Nec Trithemius, quem Valle clausa adducit , verbum aliquod protulit de hac fabula in Martinum . si illi inius enim semel loquutus est de Mam tino; de quo sic dicit in libro de Scriptoribus. Martintis Ordinis Fratrum Praedicaurum, Domini Papa Vrbis Roma Paenitentiarius , poθω , Ut ferunt , cuiusdam Urbis Discuus, vir in Scripturis sanctis Hudiosis , ct eruditus, o faecularium litterarum non ignarus, declamandris ad populum sermoni- .us excellentis ingen, oit . Scripsit uaedam practara opuscola, qui in minis fui memoriam ad posseros transmia M. Tabulam Decreti. Chrρniconsuccin- . Haec Trithemius . Nullum ita-

que facit verbum de Papissa. Vendicarunt nostri Religiosi, & alij

Martinum a criminatione imposita, sl Plumque acuerunt adiicisus oblata tores . Et plane dignus erat vir pietate, di doctrina insignis, & toto orbe clarissi in iis , defensione. De eius laudibus praeter laudatos consule Antonium Senensem Lusitanum in Bul. Ord. pag. ITI. Antonius Posseu inus tom. a. Appa- . ratus sacrifol. . Io. .lapsiis est faciens

hunc Monachum Ordinis Cistercien- iis, & rursus impingens praedi tam fa- bula mei.: Alij, & etiam perperam, apud Trithemium secerunt Benedicti num . Le- se Ioannem Casaias. MUGO de Argentina. Argentinensis , seu Argentoratensis . Compendium veritatis Theolo sicae coptinet libros sex.

Scripsit etiam modiibeia.

. tonio Posse uino iom. 3. Apparaius acri l. 129. Clapole, siue alijs Knapii uel. Circa tempus, quo vixerit, omnes pro- tradunt. Qui enim eum ponunt flo- a uisse anno ir85. sub Honorio V. Su-

mo Pontifice, siue etiam cum Et singre-nio anno IIo . concordant: Floruit namque ab anno I et 79. unque ad annum Is II.

Scripsit etiam librum quaestionum Theologicarum. Antonius Posseu inus ubi supra . Vide Chronicon Thomae Vulcij,

GNVS. Liber, cui titulus: P rassus Animae, siue de Virtutibus Florentiae Italice prodiit anno II 6. AR-.tonius Posse uinus in Oparatu sacro. Liber item de adhaerendo Deo, Italice quoque prodiit apud Fulginates, anno Is 63. Ex eodem ibidem. Compendium Theo iae expurgatum . una cum utilibus scholiis per Seraphinum Caponium e Porrecta, Venet ijs anno II 87. ex Typographia Ioannis Baptistae Somaschi. Antonius Posse. uinus in Apparatu facto. Liber de Mirabilibtis Magni huius Doctoris non est legitimus fetus, ut diximus. Ita quoque Martinus Dei. rius, Antonius Posseuinus, & alij. Illud, quod imposuerunt Beato Alberto Antonius Bernardiis Episcopus

tam. δεα a. & Petrus a Valle clausi , de duobus pueris aperientibus portas&c. diluitur facile. Citatur Albertus iis lib. I. de mosi s Animalium, de nihilominus Aucstor hic praeclarissimus de motu Animalium duos dumtaxat libros conscripsit . Praeterea dicunt Albertu attestari se fuisse testem oculatum, quod numquam reperient in Alberto. Legatur lib. I. tractatu q. cap. 3. ubi mouet quaestionem , An Anima persolum Intellectum, aut Imaginationem possit ad nutum monere corpora separata. Verba doctoris sunt haec : Orti simὸ enim ut ita utunt) eo quo amfle nasci, vi mira faciant, or quosdam se, quod huiusmodi facere nequaquampo Ont, o huiusmodi non ect dubitim aliquam causam esse z cum omne opus animati cain iur ab anima Vsius, oportebit, vi dicunt, causam horum operum esse in Anima n ouente per intelleritam , cst imperium. Exempli causa poleu indoci quod

454쪽

apparuir multis vide, uus duobus semianis in Germania ratis , quorum unus άum ferretur iuxta ossia , omnia OBia

verses okm latus inrtim aperiebantur quantumcumque ferrata fuissent o hanc virtutem , quam ille habuit in finistro, habui rater eius in dextro: ct in ire issatio temporis ambo distincti seni. Non dicit ergo Albertiis se suisse testem

oculatum.

Negant Valle clausa , &alij, quae de Vere, media Hyeme in gratiam Imperatoris inducto circumseruntur. At legantur Spondanus Anno 12q7.num.

3. Chronicon Ioannis de Becha de gestis Pontificum Traieciensium , &Comitum Hollan dicorum , Ioannes Aleidis Carmel ita . Ita loquitur de Guillelmo Hollandiae Comite promoto ad Imperium. POP qua ab Aialerio Maetno Ordinos Praedicatorum, tunc

ibi Pras ore, pactea κe Disivo Patis tenense, conuiuio exceptum fuisse in die Epiphaniae , horrenda Hyeme versa in forferum Ver, e fori amfractibus η Basem, didem Hollanici Authores ex

ullus eadem Trithemius arri magicae, rem amplificando triluentes tradunt,quae posuit Alberius vehe ea contigerunt)iel Philosophia na/ural , vel etiam viri,ie supernaturali sibi communicata pra- aerare, Tt era anctitate, iuxta ac doctrixa praeditus. Et infra Anno Ias'. num. I 6. Iaadat eam imposissime Aventinus lib. 7. Germanum eum Varronem appellans , etiam que longὸ Varrone doctiorem asse-νens, quem nihil penitusfugerit, qui om-xia perfecte noueris , Mikrae secundum Arim elem vertissimus Interpνes exiisserit . Breu us, ac plenius Bergomens lib. I . Tantae eomfuisse doctrinae, ut nyn solum nemo es anteponendus sit, sed nec

quidem aquiparandus. Et plura alia in laudem eius. At Magno nihil magnu . Legantur nostra Elogia Parte Primata,

& illud Labbe: Albe ius Deiparae Philosophus

Impleuii Orbem octingeniis libris, Satis unus omnibus Bibliothecis.

Nec mirum s omnibus of ii, Thomae disci pose satis fuit.

Nulla opimo etiam falsa Fefellis Alberium.

Modum posuit artibus curiosis, ne ultra pergerent , ostendit ubi desineret Natura , unde inciperet Cratia. Alium Albertum Colonienium po-n ut diuersum a magno Henricus Gaudauensis, Trithemius, Antonius Pos- sculnus in Apparatu sacro dicetes fila D se Coloniae lectorem , & scripsisse in , Lucam, & alia. De eo sic inquit Gan- dauensis: Et ut salua pace eius dictum D ,scui a quibusdam dicitur, Gm ob- illitatem saecularis Philosophia nimiis

quitur, splendorem aliquantulum The logiae puritatis obnubilat.

NVS. Edidit quoque Indicem ope- rum eiusdem Beati Alberti.

PETRUS de ANDRIA Apulus.

Praeter citatos commendatur ab Antonio Posseu ino in Apparatu sacro.

i ACOBUS A INAS. Lapsus est

Antonius Posseuinus in Anaratu sacrotom. 2.fsL 7 I. in calce , ponit enim hunc Iacobum Aquinatem fuisse O dinis Praedicatorum, & scripsisse contra Gulielmum de Sancto Amore, M deinde citat Gennadium in Catalogo. Cennadius enim, qui scripsit Catalogum, fuit Massiliensis presbyter, &vixit tempore Gelasij Papae circa anna Domini quadringentesimum nonagesimum : cbo igitur pacto verba facere potuisset . Iacobo Aquinate Θ Non

capio. Apertus est Anachronismus

IOANNES VERCELLENSIS . Alijs Ioannes de Gai uellis de Moum ,

patria Vercellensis. Eum suisse electum in Romanum Pontificem tuetur Franeiscus Augustinus in Chronologia virorum illuseritim Pedemont' cap. I. num. ir fol. 393. At Spondanus ad a, Ia 8 I. num. 3. inficiatur sigmentum Huius nutu Angelicus factus Thomas composuit opusculum I9. contra Religionem Mendicantium impugnantes. Ita Franciscus Augustinus ubi su

pra.

nio , morum suauitate, prudentia, litteris admirabilis scripsit. In Salomonis Prouerbia. Iis Ecclesia Ien. Lictaras Bibliorum libro uno. processis in Theologia, libro altero .

455쪽

sermones alio libro . Vivebat hoc anno I 28 .

De eo Antonius Possaevinus in Ap

Anno I 283.

Immortale, ac celeberrimu eius opus summopere commendatur a Iosepho de Volsin Presbytero , & exs natore Bilrdegalensi , ab Illustrissimis, ct Reuerendiis mis D D. DD. Francisco Bosquet Episcopo Lodouensi Comite Montis Brunt Epi Iola exponente Operis Argumentum, a Petro Epist

po Antissi odorensi , ab Henrico de Maupas Du Tour Episcopo Aniciensi, Comite Velauniae, ab Harduino Epi- scopo Ruthenensi Christianissimi Rei gis Praeceptore, ab Eduardo Moleo Episcopo Baiocensi , ab illustrissimis

Viris Dominis Da Francisco de Ta reau in Partamento Bur legalensi Prae- , sde in ode ad charissimum Nepotem . sui im D. Iosephum de Votitia, a Ioan ne de Montion in maiori Parta menti Burdegalensis Camera Senatore, proj publicis eiusdem Curiae negotiis De- legato , a Petro de Volsin in eodem PartamentoSenatore pro publicis eius

, dem Curiae negoti js Delegato in D , Bula ad Chari simum fratrem suum ni Iosephum de Volsin, a Petro, Chapetas D store Parisiensi, Curatoque S. I cobi dictae Ciuitatis, a Fratre Ioannet Nicolao Doctore Theologo Parisiensi, di apud Praedicatores primario Regε, re in Elegiaca , cst Anagrammatica gra- .. rotatione, a Banneret Theologo ξ δε-

milia Sorbonica doctore Parisiensi , &, Regio linguae Sanctae interprete, a F. I., Frontone Canonico Regulari in m nasterio S. Genoueia, & in Academia Parisiensi Cancellario, a Philippo Ia- cobo Maussa co, a Nicolao de Lyra, a i Paulo Burgense Episcopo Regnorum Castellae, & Legionis Archicancellario, a Porcheto, ab Aligi istino Iusti. niano Ord. Praed. Episcopo Nebiensi, ab Antonio Lusitano in Chronico in Bibliotheca, a Francisco Diago, a F. Thoma Turco Generali ordinis M, gistro , ab Antonio Posseuino, a Fernandes Castillo, ab Iuone Piniari do-

ciore Parisiensi, & Priore ConuentusFF. Praedicatorum S. Iacobi, F. Vincentio Bouillet Ord. Praed Priore Couentus Parisiensis , Sanctae Mariae An- nunciatae, a Iacobo Goar , & ab alijspenε innumeris. Ex his breuiter ego colligam quaedam , quibus Raymundi Martini gloria innotescat, & excellentia operis, quod Pagioneri Fidei praenotauit,aperiatur. Primum est praemi

tendumHispaniam longo tempore habitatam fuisse ab Hebraeis, 3i Sarracenis utrisque Circumcisis . optauere pluries Reges Christiani , ut unus, &alter populus conuerteretur ad Christum Silibutus Rex anno quingentesimo decimo qninto ludaeos exilio danabat, nisi venissent ad fidem. Idem,

sub Sisenando, & similibus Regibus

contigit. At quoniam nemini ad credendum vis inferenda est aliqua , id Patres in Concilio Toletano IV. Can. 6. relato in Canon. s. distinet qs. apud Gratianii,definiuetunt. Cui enim

uuis Deus, miseretur, edi quem cum indurat . Hoc quamuis Iuliani Archiepiscopi Toletani aetate religios8 suerit obseruati im, nihilominus postea inde suetudinem penE abierat . Minis enim, mulctis pecuniarbs, exilijs, &aliis natum generibus cogebantur ad baptismum. Ita colligitur ex illa legesamos 3. Visigotharum tit. 3. lib. I a.

de Iudaeis.

Venit S. Raymundus a Penna Forti, qui fuit nostri ordinis Tertius Gen ratis Magister,de Poenitentiarius Papae,& gratiante in Hispania utraque tuo

Sarracenica, & Iudaica, ad eam mundandam , de expellendam Principum legibus poenalibus non usus est , sed

mansuetudinis via incessit. Cum Tertulliano enim palam est prositendum , Legem nouam non se vindicare ultore

gladio: quod Christo eius auctori placuerit neminem ad receptionem suae Legis cogi huius vitae poenis, vel earum metu , ut patet ex variis noui Testamenti locis, tum Pauli,tum Ioannis, tum Lucae, tum Matthaei: Quod non

sit Religionis, eodem teste ad Scapulam in fine, cogere Religionem, quae spont2 suscipi debet, nou vi. Quis mihi imponat necessitatem vel credendi,

456쪽

quod nolim, vel quod velim, no credEdi ξait Lactatius. Nihil tam voluntaria quam Religio. In hac si animus auersus est, iam sublata, iam nulla est . Fides autem suadenda est, non imperanda ; nocuit enim , de nocebit semper rigor ; Et ingenia nostra , ut nobiles ,

di generosi equi melisis facili ficeno

reguntur, Docendo magis, quam iubendo ; mendo , quim minando . Quare cum Theodorico Rege 27. 2. Calsodoti, & cum Sancto Bernardo Sermone 66. in Camtica profiteamur, Nihil esse Religionis

voto likerius , cim hoc firmiser credemes

Am μadendam esse , imponendam.

Cum illo vero e ranuom votum laudabiliter esse improbandum , & Beli gionem imperari non posse, quod nomo cogatur , ut credat inuitus. Ob id igitur in Capitulo celebrato apud To- Ietum an. Iaso. statuit, ut ad Arabicae,& Hebraicae linguae studium fratres nostri incumbant, ut infidelibus postea praedicarent. Ita Franciscus Diagus in

Hinaria Prouincia Aragoniae lib. a. cap. 2 8. o inlis. I. cap. a. habetur. Opientes satisfacere Mandato Magistri,&attendentes utilitatem negoti j praesentis , praecipue vero futuri, in nomine

Patris , & Filii, & Spiritus Sancti assiagna inus ad studium Arabicum , hoc iiuungentes in remissionem peccatoruauctoritate Magistri , & nostra : Idque imperantes virtute obedientiae , F. λrnoldum Guardia , F. Petrum de Cadi-reta , F. Raymundum Martin , F. Petru m Ariam , F. Petrum de Puteo, Fr. Petrum de sancto Felice, Fri Dominicum meuan, siue Stephanum,& P. Petrum de Cannolles . Supradictum vero F. Arnoldum de Guardia aliorum

Praelatum designamus . Numerum, duodecimum complebimus , cum primum facultatem nobis Deus concesserit. Quod si attente consideremus,qua rigide ista mandata sint; & si omnia verba ponderemus , intelligemus istos octo religiosos luisse praecipuos Regni. Quod praeterea patet ex eo , quod Fr: Petrus de Cadireta fuit unus ex illis, qui tune erat Inquisitor Regni Arragoniae, & locorum quae erant sub ditione Regis lacobi in Prouincia Narbonesi. i

Frater Petrus deinde coronatus fuit Martyris laurea. Ex Francisco Diago. Persuasit Arragoniae , & Castellis Regibus S. Raymundus de Pennia foruti , ut quidam ex ordine nostro Reli. giosi viri Regiis sumptibus alerentur,& linguarum Hebraicae, Chaldaicae,& Arabicae studio serio vacarent aia

Iudaeos ,& Sarracenos, non vi , neque

authoritate, sed fidei ratione proprii;

armis confodiendos Eo feruore infideles ad fidem reuocandi percitus est, ut nihil intactum eum reliquisse testetur nominatim Author Anonymiuvitae eiusdem a Pena Rotae auditorti, editus ,& illustratus Romae capta S-hnverbis: Insideles , inquit, etiam Iudis

Sarraceni honemus eius excelletitia admirantes , cst dutii, ae rationabiti a D uio delectari circa eum deuotionem spectauem reuerentiam exhibebam: pro quarum conuersone procuranda rotas erat charitatis incensis in malus. Dfuper hoc bi visis qώadam mirabilis diis uinitus eis ossens, in qua sibi eis a D

mino reuelatum quod perfratres Crinnis Haedicatorum deberet inter Genus se fideles multorum conuersio ad em cath licam procurari. Propter quod, magis, ac magis accensus cum lioentia Magili

Ordinis , ct cum aaxilio Domini Regis Callia, Domini Regis Arragonum nudium linguae Arasica fieriprocurauit . In quo viginti fratres Oνdinis Praedica torum, velplures in lingua illa per i Hodiligentiamsuns inmutat . Ex quo

ctus maximus eΠfequotus . Nam plut quam decem millia Sarracenorum in Fra

tribus eispraedicantibus sunt conuers. Et inter Sarracenos de Hispania , cst etiam ex Africa diuulgata e P versias ei chriis Diana, or iam taliter aurobata, o mutti eor ueraci pu apientes dispositi sunt aetaoscipiendam dei catholica veritatem, or Magiriri in lingua siluces Arabica ferὸ

omnes per ipsoru induintasunt conuersi. In lingua etiam Hebraica, cu ipsius auxilio, consilio , &fauore , fratres

aliqui taliter instructi , quod poscat

Iudaeorum conuincere malitias, & errores, qui iam non possunt, sicut hactenus consueuerunt, audacter negare textum verum , & glosas suorum s pientum antiquorum cum Sanctis non ris,

457쪽

stris , in his , quae ad fidem catholicam miraculum orbis adiunxit, Albertulit, pertinept concordantes falsitates in- in quo Naturae secreta reclusit . Al super ,& corruptiones, quas in Biblia bertus insigninas est titulo Magni, An in locis pluribus inseruerant, ad Oc- geli Thomas : Titulus sit Rayinundo , euitanda Mysteria Passionis, & caete- inuictissimus, immortalis. ra Sacramenta Fidei, falsarijque veri- Post densam quatuor pene seculo

talis per scriptusas eorum anthenti- rum caliginem emersite tenebris ilia cas, reuelantur. Quod est ad eorum, apertum solem tandem aliquando vi maximam confusionein ,& confirma- ctrix Fides, vel certe Laurentus P

tionem Fidei catholicae. GIO FIDEI. Hic est ille pugio, quo Ex illo Collegio prodiit Raymun caput recisum est olofernis. Iudith

diis Martini, Natione Catalanus, pa- cap. I 3.

tria Sub ira tensis, qui susceperat babi- Prodiit Pugio iste Parisijs apud Io-' tum ordinis in nostro Conuentu Bar- annem Henauit anno 16s r. In folio, cinonensi, ubi requiescit. impensis Ordinis. Cura vero ,& au- Male Antonius Senensis in Chro- spiciis felicis memoriae Reuerendissi- nico Ordinis nostri ,& Bibliothecata, mi Thomae Turco: subindequa Reue-' Raymundum facit patria Barcinonen- rendi irimi Ioannis Baptistae de Marinis' sem. Ita P. Franciscus Diagus Domi- Magistrorum Generalium:ope,& ope- nicanus in Historia Prouinciae Arago- ra Illustrissimi , ac Reuerendissimi D. niae F. Praedidatorum lib. I. cap. .ctob. Episcopi Lodouensis , & Illustrissimia. cap. 28. Praesidis D. De Maussae Comitis C6De Ra, mundo Martin haec habet sistoriani: cum obseruationibus Domi- Petrus Marsilius: Erat mattumfusiciens ni Iosephi de Uoisn Presbyteri, & ex- Latino, mi ophus in Arasico, ma- senatoris Burdegalensis. Ad Serenissisnus Rabin f, δ magiiser in Hebra a, mum Regiae stirpis Primum Principem est in lingua Chaldaica muti m doctus. Ludovicum Barbonium Condaeum, Vt ergo Raymundus caput Philistii Burdegalae,& Aquitaniae Proregem' Cliniatis exscinderet, hunc Pugio- optatissimum. g nem confecit, cuius vulnera incruen- Quid dicendum sit de Petro Gala- ta sunt: ferrum istud non animam tol- tino, proseram; sest nihil apponam de ' lit, sed saluat: non corporis sangui- meo. Audiamus Philippi Iacobi Maus.' Dem emi dii ; sed occoecatae mentis vi- saci Prologoinena in Pugionem Fidei

ius educit: non membra secat; sed circa finem. Mosaicum velum rescindit: non im- PetrusGalatinus ex Iudaeo rimanus, petit guttur; sed Gentis damnatae per- anηo demsi millesimo quingentesmo de- sidiam iugulat ,& duritiem . Pugio rimo quinto,stois ducentos triginta sepsem, plane per similis diuini Verbi Mucroni aut circiter anno , libros duodecim de ην - , CN utraque parte acuto. canis Catholica veritatis, Pugione Fideit Quod diuinae Prouidentia factum nondum edito, publicare ausus eia, ex quoc si, ut ijsdem fermὰ sub temporibus quae umque prosulit bonae noce in sua ri e A uno, eodemque nostro caetu Relia cana transfudit,suppresso penitus mari gioso, duplici Theologiae Summa Ec- ni nomine, non paucis dubia, ct incertae clesia non minus sulciatur ad robur, fisi additis , ct Gale Raeteia Rabbiiss aliam exornetur ad decus . Alteram Hataadosib, id eis ex eius opere Reue.

i enim Deus procurauit ut dicebat Pe- lans ARCAENA dicto unde forte ηγο-: trus Episcopus Antissa dorensis per norum suorum inscriptio libro Zohar; Genium reuera Angelicum D. Tho- , Rabbι ni Simeonis μ' Iochai, qui qOid/mi inae ab Aquino; Alteram per Fratris non eis eiusdem farinae , sed tame, tem-Raymundi Martini non vulgarem, eo- pore Romundi Martini nondum in ρυ-l que aeuo tantum non miraculosam po- blicum prodierat . Tum sequutas Porcheia

lymathaean : illa Gentes instruit, haec tus de Saluaticis Genuensis Monachis, , Recutitos per uincit: illa christianita- Carthusiensis, cuius Victoria adaemisitis clypeus , haec Pugio . His tertium Iudaeos tande edita anno mille ν ρο-- Lil a gera

458쪽

niano Dominicano spiscopo Nebiensiparita en epe Pugionis Martiniani, ut Vfnret , non Galatiniana ,sed bona , os cera si e palam pros essen. Haec Maus saciis Comes Consistorianus. Accedit his illi, illissimi viri Domini D. Ioannis de Montion in Maiori Parta menti Burdegalensis Camera Senatoris, pro publicis eiusdem Curia negotijs delegati camera ad D. Ios phum de Volsin. Nasitur Hebraeus, Vasco, vix cognita Gallis. Hebraica gentis dogmata sacra d

randit adhuc ianenis veteris miracula linguae

Nec Galatini furta probare poteP. Mihi etia sitffragatur Illustrissimus, ne Reuerendissimus dominus D. Francisciis Bosquet Episcopus Lodouenus&c. dicens e Primus , quodsiam, Raymus Nas Martini Faelici mann hac arma tractauit; Ceteri aut alia arte, aut leuiori telo congresspi dubio marte pugnarunt. Hic umes deuictis hoHibus egit tris phos

Inde Porcheti de Iudaeis Victo=ia. Inde Galatini s/caxa ν euelata prodiere. Haec praefatus Antistes. Subscribant huic Historiae Prologomena in Pugionem Fidei, quae his verbis astipulantur . Tria praeterea, non duo ingentia volumma illius PUGIONIS exoant Tolas in Billior.Collegis rixens s , quorum non tam Compendium, Epiramen, aut Breuiarium confecit Galatinus in Arcanis , quam omnia bona, qua

habet, ab eo Ioraios eZ suppresso penitus

Tolosa ex re Petionis illius exemflar praeter istud, quod penes Matthaeum Lo-νοaldumfuit rectὰ sescire gloriatura. Ramalium Cod cem manuscriptum eiusdem in Conuentu S. Dominici Neapoli reperiri supra vidimus ex Billiotheca Antony,-nensis, cor praeter hunc etiam alium ex Contientu Tolosano FR Praedicatorum , item alium ex Bibliotheca Barcinonensi denique alium ex materica, bene totieuerendi simi ThamaTurei Faelicis memoriae magiBri ordinis Prad. Generalis ullatos fui se conuut ad clarissimum vi-νοm D. IO Zhum de Volsin, qui eos cuns

nonro contalit . Denique nihil inutili, aut inane e Petione Martiniano perito, esse, aut repetitum ab eodem Galatino m. minusim ciendum ; nequa viri quidam

teri commune fiat. Haec illa . Finem imponam operis Argumentum exscribens ex Commentatore Libri Iosepho de Volsin .

VNUM b c praefabor, Galatinum

non omnia ex Ra munda se δεμ si se, vi nihil sit apud Romundura,

quod apud Galaiinum nim exdet . Nam primo Ta mudis, Rabbinoramque sententis perinde ac scripta sunt , CGlaudia scilicet, atque Hebraice hic referantur , quod Galatinus perdi ficile reputans non

praeliitis, etsi id ab ipso Copn o peti sci,

tamquam necessarium . Singala ego loca diligenter contuli cum editis exemplaribus , ct et bi discrepant, onotaui in mam ne . Collatoque Fuxens manu inpuc dice cum Tolosano, Barcinonensi, Maioricano, qui transiriptus eis in ciα-iate Maioricarum anno Domini I 38 I.

varias lactiones descripsi in margint . Atque hic monebo in rixens Coire

non in alys tribus ex re duo visima capita tr.'Σ3. quod ess imperfectum ct in illo ultimo exhiberi cap. Ia . Dankii, Chaldaice, qώad in Bibidis de P.

Secando apudGalatinu non referuntur

Ramundi dissutationes eo ordine , qa' scripta sunt. Tum in dis referendis multa errata commisit Galatinus, qua in hec Pugione non fanidis vero quae ille de D

ses ripta, ct non scripta, in Libro se

primo parum accuraia nec sine multis tr. roribus disserui ι ; Fgo overnationes is Promium Pugionis obmtui, qώibusir rerea ossenditur quomodo lex Euangelisa veteris legis sit complementum : in displeraque Norui Teisum nil loca diis vilia, o ab usa explicantur . Denique eorum, qua in toro opere e scuriora occurrunt,ill Brationem,o Ta-muldicom inspers Irthologiam subia hut inlevigaAt Iudaeι nos ipsorum dumtaex ipsorum mei sensu depromere. Haec veritati dehere me iudicaui, o antiqua maiorum meorum sietari, Mobsonantiae erga Sanctissimum, oe Actib um iEum ordinem, calas Fratras ΗΘ norius III. Ammas Potifex risiui F, dei,

459쪽

dei, o vera Mundi lumina , meritissimanuma uit. Hactenus Argumentum. Antonius Possievinus in Apparatu sacro tom. I.fol. 3. . errans cum nostro Antonio Senensi Lusitano in Libliothecasol. I92. I9ῖ. non recte litinc vo- cat Petrum Barcinonensem Ordinis Praedicatorum, seu non bene uterque Petro adscribit librum aduersus Iu - os praenotatum Pugis Iudaeorum.

Supradicti postea, Antonius Posse-

uinus scilicet e3dem Iom. pag. I 2 O. θ Iar.& Antonius Senensis is eadem Bi- bliotheca ρag. 2o6. 9 ao7. hunc Ray-- mundo Martini, suo vero attribuerunt 'i Auctori. Ita Posse uinus ex Antonio: μ Ra mundus Martini,Ord. Ρradicatorum,3 Calatiuus , patria Barcinonensis, alius a

' Ordinis Praedicaurum, vir linguarumi Latina, Hebro, Chaldaica , Arabicae a sciens ,scri ι contra Coranum Sarrace-

norum an Librum item aduersus Iudaeos, quem praenotauit, Capiarum Iudaeorum. Alternan quoque contra eosdem inscri- i ptum, Pugio de diuersitate errantium ac via salutis; suem quidem Latinὸ, atqueis Hebraice manu propriaser sit, qui Neas pali in Gnobio D. Dominici a seruatur. Lege anno IIo 6. vivebat Petruso Barcinonensis Lusitano, & Posseu ino,' anno Iays. Caeterum Petrus Galati-α nus Ordinis Minorum Prouinciae S. iii Nicolai Salentinus vivebat an. III S. Ita Antonius Posseu inus in Apparatu .h Idem Posseu inus tom. 2. Ana siti tus sacri fol. tr. haec habet: Mariis nus Rumundus exmbat in Bibliotheca. Trent s. t Patabli, nempe Liber praeno a - rus PUGIO , quo persidos , or Iudaeos iu-ii eulat : ex quo Petrum Galatinum plura A smpsisse, qui eum legerint,ammaduerrent. H. ec Posseu inus. Lege Casaias.

Quidam inepte suspicati sunt Sanctum Raymund si de Pelii asori huiusce Fidei Pugionis fuisse Autliorem ; at ' inepte quidem omnino . Nam anno millesimo ducentesimo septuagesi ino, octauo id solummodo perfectum, &i ad finem perductum est a Raymundo, Martini , ut ipsemet testatur para. 2. Pugionis cap. 1 o. Cui titulus: I d Messias iam venis: nom potu λ er2NS.

Raymundus de Peniasori Pugionis esse Author. Cum Diuus Pena Fortius sacro Epiphaniae die anni ab Incarnatione millesimi ducentesimi septii agesimi quinti, quasi centenarius in Domino obdormierit. Ita eonstantissime Nicolaus Rosellus eiusdem nostri Ordiniis Dominicani dignissimus S. R. E. Cardinalis in opere , quod de Vita Beati Ray mundi conficiendum curauit anno millesimo ducentesimo septua- gestiuo quinto assirmat his verbis . RUmundus Barcinone in die Epiphania

anno Domini I 27s. non e multis , o maximis miraculis,quieuit ιn pace. Quod etiam confirmant S.Antoninus 3. 8art. Chronici titi a I. cap. II. versiculo: Tertius ordinis Magister &α Leander AJ-bertus de υiris illuctribus Ord. Prae . in Vita S. Rarmundi. Hieronymus Suritalib. I. Aonalium cap. 9 .crlib. 2. Indicum rerum ab Arragonia Regibus gem a sub annum Ia7s. UersSacra Epiphaniae die. Bernardinus Gomeatus Miedes lib. 39. de Vita, o Rebus sectis Iacobi primi Aragonum Regis cap. y . Stephanus Gari baias CompendioHUDr.His amlib. I 7. cap. I a. in Alphuno XI. Hel Rege sub anno Ia7s. versis. Falisciendo durando ecta Pasiqua. Ferdinandus dei Castillo pars. i. Hictoriarum Generalia Ord. S. Dominici lib. a. cap.r8. Iacobus Ferran in o scio, quod recitatur in Fecto S. Rarinuodi lect. p. & alij fere omnes.

Si ergo anno I 27s. vel ut pauci mendose scripserunt anno I 276. obierit , semper verum remanebit perperam

Opus hoc ei tributum fuisse , quod a Raymundo Martino , Gloria ordinis nostri ad umbilicum anno I 278. duobus scilicet , vel tribus post decessura Sanctissimi Pennia sortij anuis perductu esse probaui. Corrigendus quoque est lapsus Iosephi Iussi Scaligeri, qui hoc opus alii

Raymundo adscripsit scilicet Raymun. do Sebon Do in inicano, etsi laruam detraxerit, I plagium detexerit Galatini . In Epictola Scaligeri Respoοί. III. Idus Septembris anno 16οῖ. ad Casu-

bonum habetur.

Addebas de quibusdam in Petri Galatini disputationibus . Scito illos Libros esse Compendium duorum ingentium

460쪽

volumihum , qui Ius ti tam scit Aoctor Rarmundus Sesen Domini nus eximius Philosophus ,sed nimis allegor js,tar ana gogis indulgens , ut non sumiae Pugio

naturali. Hi urtur disri adhuc exmnt in C legio Fuxensi Tolosano, ex quibG cmnia hausit Petrus Galatinus -GGEx alia Scaligeri Resscnsione inter

Postlitimas nam. 63. scripta i6. Kalendas Mai j i6oq. ad Casau bomim. De Galatio fimo Me vera dixisse. Nam non solum ille omnia a Ra1-ndo Solone expisatu, en: sed cr opus eius nihil alitid eri, qham Artotaritim Pugionis Fidei . Ita enim epos suum docti simus Dominicanus ille infripserat, qui Tolosae ante annos ducentes plus minus fribc-ίui. EioAhe operas ctio ingentes Tomi in C regio Fuxens et dem Liuitatis,ante annos Tiginis Untim, cum ego ibi essem, ea natant, ct .

Doctissimus Iosephus primus Galatini furta subodoratus cst. At errauit in his, quia facit Pusionis Auctorem lias mundum Sc bone Dolia inicanum. In Primis Raymundus Sebon de dicob ijd suum anno millesimo quadringentesimo trigesimo seci indo . Ita refert Trit licti ius , di post eum losas Sinai crus Pibliotlicca Gesiacrianae breuiator, qui de eo, scriptisque cius laaec nobis scripta ic liquit. RUmtindus be-

de, Hispaηus , magni, Iolidi vir in-gζην ,s t si opus fraenotartim , Theologia Naturatis, quam aldi rore quam elogio

ornantes nominarunt, Thesaurum dιui-

II os . Fud Io,nnem Parnum, o alibi: nologin tamen in eandem Theologiam naturatem prohibitus eis in Romano Indice Clementis Octaui Pontificis Maximi. Scripsi rem Dialogum pyaenotatum, νιο-la Anima. iam cum Domixtio Semini-

ad Deom, ad hominem , ct ad omne δε- buum nisendum, uno Deo obligatur, G proximo. Ciloniae apud Henricam Iu η-ielium anno I o I. Dialogum de natata

Nominis . Lugduni apud Theobulatim Zaganum, anno I 68. Quo libria, qua- Biones disputatas. Vinclat anno Domini Iq3o. Haec Posic uinus.

Cum ergo Pugio Fidei absolutus fuerit ab Authore ut dictum est anno I et 78. & Raymundus Sebon vixerit anno a 3 o. inepte Iosephus Iustus Scaliger hoc opus tribuit ei. Praeterea Raymundus Sebon non , fuit Dominicanus, nee in Hebraicis cum Raymundo Martino comparandus . Quamuis enim eum ex Iudaeo Christianu nobis repraesenter Micliaeta AMonte toto capite Apologia, nihilomi, nus in Hebraicis, aliisque linguis Orientalibus non valde versatus fuit. Fuit Sebon Hispanus,Barcinonensis, atque

in Academia Tolosana Medicinae Professor, Philosophiae, facraeque scientiae, coque gradu illic insignitus , ubi omnes extranei, & alienigenae, ut Hispani, Angli, Scoti, Hiberni , Helvetii, Germani,& alis, si se talibus dignos

praebeant honorum apicibus, synccie solent admitti . Huius Raymundi de Sabuade prologus in Thcologiam naturalem . prohibitus est in Indice Librorum prohibitoiu sub Clemente X. Restat igitur communi sententia

stabilitum praeter paucissimos sciolos Authorem Pugionis Fidei suisse Ray-

mundi i m Martini lumen , & dec splendentillimum ordinis nostri, a quo via Mari posteri deinde ceteri acccpere, ut Nicolaus de Lyra ,sinus, Riccius, Hieronymus a Sancta Fide, rorchetus, Galatinus, Fabianus Fioglii, Philippus Mornaeus,aliique non pauci,

qui Uucem alium non habuerunt. Solus tamen Galatinus Arcane in Arcanis suis Optimis Raymundi ausus est interserero aliqua nauci , &pene tidi cula ex libris Gale Razeia, R Zohar, qui quidem non sunt eiusdem farinae, sed omnino sublesiae fidei inter innumeras alias auctoritates ex probatissimis Rabbinis a Martino nostro allatas

SEARCH

MENU NAVIGATION