Dionysii Halicarnassensis Historiographica : h.e. epistolae ad Cn. Pompejum, ad Q. Aelium Tuberonem et ad Ammaeum altera

521쪽

INDEX ERBORUM.

dierunt plures continuae trans

lationes alia plane sit oratio. Itaque genus hoc Graeci appellant αλληγοo αν. f. r-nesti Lex techn. r. het. P. a. R. 567.

z ι P. m. ἄλλος milTum in interrogationibus Pag. 59. f. Plutar h. Cim. 8. et Bau. ad Gregor Cor. P. 56Ο.

αλόγιστος τόλμα II, 9, 5.

ὁ λωτός, qui capi, subigi potest II, 8, p

522쪽

INDEX VERBORUM.

-- cum infinitivo praesentis futurum tempus pectat P. a. a.

ἀπηλλάγησω III, 16, 1. αναβάλλεσθαι τι, differre pro- ωμαθεις II, 32 a. f. Heinstox oratii nure aliquid II, , Io.hus ad Aristoph. Plut p. 582. ἀμαθία των πολλων II, 27, 2. ευ-

28, 2. 52, 1. Cf. P. 5.

ἀναγκάζειν, cum infinitivo II, 8,

a. 15, 1. 26, a. ἔς et πολεμεῖν III, 6, a. infinitivus saepe ex praegresso verho repetendus P. II 3. Eodem modo Io, . ἐς et πολεμεῖν repetendum cI.

verbum. ναγκαῖα θεωρή- μαδ a , I. ναγκαῖαι της ceon ἀρεται 22 25 5. Q, 1. Sunt eae Ἐλληνισμός, α*ηνεια, ουντομία, quas 5, 6 recenset: quibus, ni fallor, addenda est κυριολογια V. I, 5, 17. ibi quo a not. Eodem Tens II, EI, s. τὰ ἀναγκαια dicit et 29 6.

ἀνυγκαῖον τῆς ἐξεως σχημα est

orationis conformatio, qua . fuco uti stira n nativan or uintionis pulchritudinem con-LEEt B tur, eam, quae μις αναγκαίαις ρεται contenta est.

523쪽

INDEX VERBORUM.

2. S.

ώνακαλεῖν II. 26, 24υνακεῖσθαι, Πάντων νακε μένων

ficiebant II, 8, . Augineu tum an Attici adhibuerint, adhuc Iub iudice lis est, . Dulier ad Thuc. VI, 51 Gottin Isher ad I, os et inprimis Η rmann ad Soph. j. 3 328. et quos laudat. Quaeri potest, an auctores hi constiterint. Thucydidis lihri nuctuant. Iupieris sale tamen locis nuginentum deest. f. II 6 . o. III,

αναπαύσεις I, 5, ii sunt in t rinmissiones, quibus praegressantirxatio a insequenti separatur. as respectu tam n li hilo orationis partium, Cic. de orat. III. si interipi ati ne vocas, quas minus ecte explicat Ernest in lavo Ciceron. s. v. ἀναπλἐκ ga θ' ι, κρωβυλους II, 19, s

O fis ιν i. e. referre et exigera II, 3, a. ἔπι κανόνας την ἐξέτα-- ω, 5. - σκοxσθε,των μνήμας, repetere, i. e. in memoriam ex cares ante nar-xat 9 6. ἔπλεον απαῖον βίον eth Οουκυδίδου διαλεκτον, vetustate repetere, heri citensi a.

524쪽

INDEX VERBORUM.

δευσις, et Wytien, ad Plutar μνιαρός. ψνιαρὸν ὁ κόρος Π, si, chimorat T. s. p. 396 Lips , 5. Muνια Dέἱ op. τὰ ἡδέα 27, 1. ωνευ μαντιμῆς, non adhibita - - ναι , αμίει ἐκχη γης II, 6, a. II, 4o s. ἄνευ θηναι , non νιστάνοι, τείχη, restituere 1, 4, jubentibus, invitis 56 6. 1. ιγινητας, Iedihus pellexemi e Thue. Ι, 28: Παυσανίας II, 5, . δημοσία μεν οἰκέτι ἐξεπέμφθη, 'ὀητο II 6 a. Sa a. I, 7. ιδέα δ αυιος τριηρη Ἐρμιονίδα νοι M. πολλὴ ἄνοια πολεμησαι vulgo hic comma ponitur, , I, 7, a. post Λακεδαιμονίων deest quod 0θειν, τὰς ταφὰς τὰς δημοσίας,

falsum esse locus mox laudan- sepulcra publica aperire, i. e. dus docet ἄνευ Λακεδαιμονίων , Publicae sepulturae spectacuis ἀφικνεῖται ἔς λήςποντον Hoc . um describere II, 8, 5. υνευ c. sit verbis o κελευ- πνοικίζεσθαι, habitatum ira in σάντων Diia explicatiu es nil locum editiorem P. MI. f.

σντιδιαστέλλεσθαι, τινα προς τινα

II, 3et a Schol. huc. I, 1.

hoe verbum Cum B C. Et genit construit: αυro των Oμωνύμων.

c. a. an figuram circum sexitii verhis Aoontraxit T lata contraria. Plura do, nis

525쪽

INDEX VERBORUM.

Harpocr. t. v. Theophrast. P. Dionys. Jud de LyL P. 484.

aντωνυμία, P nomen I, 57, 5. et ἀντομομασία confusa P. IS. eadem confusio in hae de

etiam significet praedicare aIiquid de aliqua re, I alicuixei aliquid attribuexe τὰ πλη-

i singularihus attribuere Ladjungere et contra singui xia pluralibus. Un ἀντιμεT-

quovis modo mutare Φ, R.

Bratur, quatenus mulin leus

quo gravissimas res PraetEx- miserit, de aliis, quas Dionysio quidem judice, silex debuerit, copiose exposuerit. tiξία. ni την ἀξίαν II, 8, p. αξιόλογος όλεμος I, o a.

526쪽

INDEX VERBORUM.

σογράφειν II, 7, 1. ράφειν

υξίωμα, dignitas III, 4, 1. I , a. MξιωμαIικη λέξις, quae dignita-το διηνεκἐς της παγγελως 9, 6. M τάχος της παγγελίας a , . ἀπαγγέλλειν, referre, nuntiaris II, o, si renuntiare 6, 9. D . eloqui si, 3. Ἀνθυμημα πονM-

νοια δε ιυς πηγγελμένη Φ, s. απάγχεσθαι, I suspendere, των δένδρων II, 8, 4. cf. LE-xio Xenoph. s. V.

ωξίωσις, τυ χάριτος III, 5, a.

Patur pro ἀξίωμα non solum a Thucydide r. I, 138. II, 3 . sibi enim pro αξιωματι Haachωξιωσει reposuit e codd. recte: ἀπαρχαιουσθαι. απηρχαιωμένη λέ-

ις και γνωμη , ita C. 65. ξἰω- μα et γνωμη omponuntur. 57. sed etiam ah aliis, inprimis Ierioris aetatis scriptori. hus, voluti a Dionys Archaeo I.

2595. . nam Ib quoque, ut

Thu C. I, 9 ἀρετ ς ἀξίωσις

si interpretandum videtur eum Schol. ad Thue. I. Et

ga I. Ex communi Graecitat

saepe ponitu pro τέρφει, δό-

POL P. 3 a. προς την πάτηναρμόττεσθαι των ἀναγνωσομένων , 5. ἀπατη καὶ γοητεία 6, 2. Thom. Μ. p. 69. qui tamen In εῖναι p. παρεῖναι II, 47, 1

minus accurate illam vocem

tan-- εα confusa p. 35. Unαγγελία, elocutio, cf. Ernesti Lex technol. r. Thet P. 35. interpxx. ad I ras Compos. P. 11. et p. 283 et Wytteuh ad Plutarchi or T. 4. Sol. sq. Ast ad lat. Polit. III, 7. P. M. et quos laudat Goellex. In et Philol. Μonac. T. II. ιροκαλία, proprie strane ιρἰατο καλοO , Gelahmaohlo Ig- heit v. Scho1 ad Plat Phasar. P. - . c. sive η ἀπειράτως του καλοῖ ἔχουσα εξις, Schol ad Polit P. m. c. deindΘ, ut Zon r. P. 2 9 Rit, ἀπειροκαλοι in pririmi dicuntur οἱ ἀμέτρως καλλυνόμενοι, legantias inepto modo aucupantes CL Jud. de Isocr. p. 38. I. Ernesti Lex technoLmx rhet. D. M. Hae ἀπειροκαλία Platoni exin probratur I a 3 Io.

527쪽

ci πειρός τινος, impexitus alicujus rei III, 16, a. υπελλου, non υπέλλου P. 67. ἄπερωπαστος I, 9, 7. cf. εἔρο-

μαι.

etore πεοι των περβαλλόνrων λόγοις I, 9, 5. μαρτνρἰαις, tanimoniis fidem derogare, i. e. iudicia improbare II, 2, ἄπιστοι στορίαι II, 6, 2. . τὰ

incredibilia videri desierunt, a. 1Ο. πιστον λόγων μηκος,1onga oratio, cui fides non hahetur, qua nobis persua- dexi non patimur 58, 5 δπέστως, πι, μυθωδες ἐκνιαἴν, fabulosa si iri, ut fide indigua evaderent II, o S. νI--

sino ornatu efferre II, 65, a. πλῶς M omnino Vero It 1. Schol. huc ad h. I. καθολι- κῶ φάναι.ὐπνευστι, sine anterspirations ,s, i a. et ἄφευοτι confusa p. 35. ting. κτυπος απὸ νεων II, 6 8.tan της Πελοποννησο την - κελιαν οἰκεῖν 48, i. πο ου τεί-

σκρας δυνάμεως ἐκφέρειν - εργάζεσθαι τι , , 7. II, 5, 2. τὰ ἀποτob καταστρώματος 26,5. o άπὐτῶν--αστρωμάτων si, 7. ἄφ' ων λεγεις P. 288. ὁποβαίνειν, escendere II, 55, . .

528쪽

. INDEX VERBORUM. 4 set

v. o. ' Θάξιν τοῖς δηλουμέ- verha ἐξ ἀποκοπης nihil aliud νοις , 5 a. Ἀελευτὰς Dἱσro videntur significare, quam διωρἰ a. καλόν τι II, a , 5. κομμάτων, incisim et mem-

με 36, 7 .dar, ἀπεδίδου πλα αποκρίνασθαι II, 36 Io. Mel Ebu ιν Πυτονομους Oικεῖν 56, 3. απόκρισκ II, 36 a. De eadem re . . διδόναι et ἀποκρυπτεσθαι, dissiteria, a, i L. - 5 παραδιδονα usurpatum. I, ai. ωποδοσις, narrati , expositio, ποκτείνειν Is, 28, 3. των hini II, 3, 4. ιο μακρου ad αποκωλύειν ex praegresto veris τα αποδοσm λαμβάνειν et 3. bo itisinitivus opetendus v. Hic nodo uinon est, quae vul- 1 8. go apodosi dicitur, ex Nach απολαμβανειν, accipers reia or

enunciationem, aliis enuncia ἀπολειπειν, την γην Π a stetis interruptam, complendar βρω ἀπέλιπον διακόσιοι νε- adjecta. f. Iud de Demosth. νεουαι, Parum aberat, quin P. 93o, Io: ο του πρωτου με ducentae essent 26, a. πο- ρους, δια ρακροῖ, και ι λειπεσθαι, abesse, remotum sε ιδ της διανοια αυrου προςVO μένης, ἀποδουναι quod hoc esse ab aliqua re 6, 1.

μισαι μυνία μανία γαρ πως ἀπολωλεκως τὰς τριήρεις a.

529쪽

ran Dux ρεφειν, transferre τὰς πτώ-oεις υπο του σημαίνοντος προς

go σημαινόμενον II, 24, 2. Cf. III, 1β, του διηγηματος xo διαλογον ἐπὶ et δραμα rικόν 58. I. Ἀποστρέφεται κατὰ θάτερον 1ων μερῶν ο λόγος III, 14,4 quae interpre reddit eo vertitur oratro ad alteram partem. Dehebat altera pars orationis periodi vim mutatur, alite conformatur. ἀποστρε- τειν τὰς ακοάς, Eures offend Te a, 1. Cf. Jud da Demo INI. p. λοι . I. ubi quatuor versi-hus ante pro γωνας leg est ἀγκωνας, Cl. p. 9O 5. ποσIρε si εσθαι Cum infinitIvo idem eth

βροχος ηὐρη μοι λόγος L

αn1 Ucitat, attingere. ggredi,

530쪽

πραγματικός τε Ἀα λεκτικὰς ἐπειςφέρειν II, 1, 1. ἄρθρον, articulus III, II, 3. Jρ-

ωρμονία, compositio, μέση I, 6.9.Dαι ιος II, 56, 1. τὸ τραχυ της

όρσενικά, masculina II a , . III, Io, 1. αρσενικά et υρρενα confusa P. 50. Gρσενικῶς ἐκφiρειν et θηλυκον III, Io, Ia

υρχαιοπρεπη , quae antiquitatem olent I, 2, 5. Cf. SChaefer ad I de Compos P. 5 a.