장음표시 사용
571쪽
υσον δύνανet μάλιστα P. 1o6. μάλ)στα et καλλιστα confusu
μαλακία II, 7, 5. μαλακος. μαλακη λέξις II, 4, 1.
μεθισταναι μεταστησάμενοι μῶς μεθοδείειν, τὰς αυξησεις II, 19, 2. μειρακιώδης, i. e. μειρακίω Προς-ήκων II, 8 6. μειρακιώδη καλλωπισμα Iii 46 I. μειρακιώδεις πηρατισμοί III, 27, 1. ταμειρακιωJ II, 48, 5. μειρακιωdῶς I, 2 6. μελαίνειν, o σαφές , , 5. μελετη III, 16, a. μέλι , 5, 12. μέλλειν, P. παρυναι , 57 7. I, 2. το μελλον κακόν o a. ἡ μέλλουσα πίστις 7, 1. ταμελλοντα αλγειν III, 1 a I. μαων χοόγυς, sensu grainma tico h et f. a. to μέλλον Π, 26, 22 4 , . - μέλλον Ita 57. a. III. 6. a. ων Ἀλπίδων έν et μέλλειν ἐστιν φισχύς 6, s. cum infinitivo praeserilis III, a I. futuri II ao si. 56, 2. 7. 1, 8. ad μέλλειν infiniti vias everbo xaegresso Tepetendus P. 18. Huc etiam refero Eurip. Μed. 755. ποάξαο αμέλλω καὶ et ous' a stoυλομαι. nem . Sohaeser. ad . Eompor. P. a. laudat. μέλλειν his cogitandum p. 76.57s.
μεν - γε Ι, 3, 1. 27, 5. guo modo a μεν γάρ differat P. 93. μεν et δέ magnis intervallis disjuncta P. Si φανερως μενου - κρυφα δἐ p. oo. f. δέ. μέν non equente di pag. 55. - μεν - επειτα ἀτα P. 9 . i. En ι Ita μέν et μην Conlia I p.
572쪽
μέρη διαιρεῖσθαι πέφυκεν λέξις 21. 2. μέρη νέμειν P. Z'- εν μέρος λείπεταιόπολorἱας δεο-
μεσόγεια III, 8. de forma f. Poppo obir. p. 77. Herod. Straho, alii , μεσόγαια. μέσος μέσον et ἐπαίνου καὶ μέμφεως I, , 1 . εἰς μέσον φέρειν II , 5, 1. - μέσω o I. μέσου 5, μέσα των πολGῶν 55, 2 qu alab οιδι μέσου πολῖταί, dicuntur, veluti Thuc. VIII, 75. Uutarch. Sol. I . sunt ι μηδοτέρω μέρει προέτιθέμενοι μέση Gρμονία, ἡ ἐκ της αυστηρυς καιτης λιτης μικτη τε και συνγε- τος , , s. i. Judio de Demosth. p. 958. R. et Ernem. I. V. μεσότης.
μεστός, πάθους II, a s. 8, a. μετά cum genitivo, μετα Ουπληθους βουλεύεσθαι II, 36 8. . λέπα μετὰ Ου γυμνάζεσθαι
varietas, o I S, a. f. interprx ada de Compos P. 1 9. αἱ μετυβολαί II, 55 a. f. Eris Desti. μεταγενέστεροι II, 9 7. μεταγωγη, inversi , et καΤακο- ρες της μεταγωγης ἔκ τε του πληθυντικο εις et ἐνικὸν και ἐκ του πεοι προςώπου λόγου εις g 2ου. λεγοντος πρόςωπον II. 8, 5 , μεταλ- νειν, κρίσεως II, 5 , 5.
μεταχωρεῖν, in alium locum trans
573쪽
legebatur. Cf. do Com POL p. II . 128 582. Demosth. περιο νμμ. p. 178. n. Hinc etiam 55 5. γε addendum, et spicabar qua tamen Partiacula non semper addi soIet, veluti Demosth. I. I. P. 78. Lμιαίνειν, την αυτοῖ συνείδησιν
falsa tradendo ΙΙ, 8, 1. μίγμα et δεῖγμα confusa P. 15. μικρολόγον ηνος I, 5, 3. μικροπολίτης Ili a. μικρός, scriptor P. 49 'κων ἔργον II, 18, p. μικρὰ πράγμωet II, 13, a. 16 riis μικρω19, a. μικρὰ noιεῖν τὰ παθη15, 1. a. κατ- μικρόν, Paviu-1um 1, 6, 9- μικτός. κοινόν καὶ μικgo γένος χαρακτηρος III, 2, a. μιμεῖσθαι, τινά II, 6, 1. 2, 1. τὰ παρ κείνοις τοι ἀγοράσι κεἰμενα - , etὴν λήθειαν
I, 2, 5. μετωνυμία, Ciceron orat. I,
interprete est, ubi pro verbo Proprio proprium subjicitur aliud, quod idem significet, una pium ex re aliqua consequenti. I, 2 6 exemen dationa pro ἐπωνυμικ
574쪽
θετικά a cf. Ili,4 a. θηλυκον μόρων i. e. forma III,
μορτυι ευπρεπεις I, 5 , . μοχθειν III, a, 1. μοχθεῖ διάνοια I, 5, 1. μυθεύειν ὁ μυθευόμενος τῶν φυ-χων πολυγε- ων του σώματος
ἐξετασμός I, 6, 7. μυθικος μυθικὰ πλάσματα II,
νόησις ἐλλείπει τι μόριον, moσυμπληρωθηναι τὴν νόησιν II 5a, 1. νοήσεις πολύ-λοκοι 53 s. cum variis epithetis et, περι odiis νόησιν III, ἐκμινειν τὰς νοήσεις II, 3, 4.
νομίζει , κινδύνων τόνδε κάλλιστον
575쪽
ματα περιτetis καὶ ξένα καὶ πωρώ- δοξα 5 , a. de dictions usurpatum ex Aristotelis poet. a. finitione significat γλῶτταν καὶ
576쪽
. io 8 ad quem l. v. add. τὴν πολεμιωτότ η γην οικειοτέραντης οὐ δι' oλίγου κεκτημένης θαλάσσης ἡγεῖσθαι 26 Io. μεδα etῶν ικείων Ποδείξεων, quae ad rem illustrandam antae sint
caeteri editores secuti sunt, jue unde interpretatur. Contra in torpres latinus con vertit a1nico animo a ci, quod rectius videtur. cf. ninti qq. . o. P. O97. I. O πληοος οἰκείως διετέθη προς ους
λόγους quamquam etiam Eo gnata grati notio in hac dictione latet. f. de compos pag. 1 6. Σφ' ων γλυκαινεται τε καὶ μαλαττεται κα et ὁλον οἰκείως διατίθεται η ἔσθησις unde verbo οἰκειουν opponitu διοχλεῖν P. Illo. οικέτης et ἱκέτης confusa P. 49.
et ην Πελοπόννησον ου ἐλάττονα ἐξηγεῖσθαι III, 4, 2. P. κρείzzων , I, 7. οὐκ ἔλασσον φεξήκοντα νηες p. 87. λάχιστος. οἰκονομία, η ων παρεσκευασμένων II, 5, 2 2 , 5. πλεῖστα αυται,
577쪽
σαιμι II, 38, 3. ορῶν, περ την τάξιν ἔλαreto ora
ficatu capieudum , non cum Ernest forma dicendi verten
578쪽
ουδεἰς ουδεμιας η ων ξυμπα-σων ἐλάσσων εκπληξις II, 26, 35. Ου εν , τι οὐ ξυνεβ 28, 5. ἐν Ουδενι, nulla ira e 6, 9.. nisi forte cum praegresso να προτου χρόνω ungendum
579쪽
παθαίνειν, a tactus concitare II. 25, 6. ubi cave, ne iam ho ootiam vocabulo et πράγματα iungas. f. Jud do Demosth. y. 007. 7, p. o I . .
παθημα, συμφορά II, O, s. Ο, 8. παθητικός et παθητικόν Thucydidis orationi tribuitur II, οφ si παθητικὰ ρηματα, Pus si v et , et III, 7, .
πάθος i. q. συμφορά I, 5, 6. II,
15, a. a. Peccatum lari hentis 37, 3. f. P. s. affectus, animi commotio, πάσχειν , 2, 3. εχειν, adirii rationem 4 5.
παρὰ των πολλῶν φθόνος 1I, 46,5 et γεγενημένα παρ λέρων a9, 5. παρά νινι μισεῖσθαι 59,
580쪽
πα-βάλλειν on ἄξια ιῶδε παρα- βάλλεο θαι II, 9, 2. ' τοιαυTατολμαν καὶ παρυβάλλεσθαι , , παρακέλευσις ΙΙ, 26, 9.παοακινδυνευειν, de oration ocaciore et quasi ex periculo
petita cf. Spalding. ad Quint.
νη φράσις Ι, , I 6 cf. Ernesti
παράκλησις II, 9 6.15. qua potestate ali hi dici. παρακολουθεῖν I, 3, 3. II, , . tu παρακινδυνετειν, quod παραλαμβάνειν, πράγματα πινην nus αβοηγεῖν II, 6, an τὰ, - γραφην pag. 7. 'ρετας 5. 6.
ad i. de Compos p. 99. παρά . δειγμα δυνάμεως I, 59,6. ἐκεῖ Eλλίμων χειν παραδειγμα-
παραδεικνύναι , ἐκ πολλῶν ἐστὶ
προαιροῖσθαι permittat P. 129. ραλ ίνειν et ἐπδαμ νειν Confusa P. I. παραληφθείς et πσραλειφθείς confusa p. hora παραλείπειν , 1, 5. H, ψ,