De Arnobii oratione.

1쪽

nobi oratione

5쪽

DE CLAUSULA ARX0BlA A.

Scripsit

7쪽

Romanorum liliora quamquam post aetatem Augusti, qua Vel maxime florobant, vigor desierant proxima tuo a secula eminentium vivorum laude magi magisque arebant, vi ut quisquam esset, qui ad proprio sua tuo vi laborandum in litteris valeret, tamen denuo revirescere incipi sebant eum ulli idolorum seglecto seligio christiana in ius percrebresceret ac OVae liquo opinionses notionesque in studia antiqua extrinseques inducerentur. Quam ut religi Onsem praeeipia ab involeratis salsisque praeceptis philosophorum defenderent, mulli, quae quantaque Vi a Veritas in ea sSsent, opera nix dodita litteris sunt pers0euli. Alquo idendi quidem ab his viris dupli em rationem osse initam vidomus. Aliseri senim ut Minu eius Foli 0 Laelantius nihil antiquius habebant, quam ut instorruptum sermonem SerVarent atque eorruptioni rationis Omnibus viribus Obnilsersentur, oppidosa vent0s illoris priorum temporum, qualenus quidem formam poetabant alteri, cum illa aetate iam non quaereretur, quid reapse probum esset quidve vetustum, e folius latinitalis copia pro logantia orationis a Sermonis in ori tale abhorrentia verba perperam seligero ludebant. In iis rat Arnobius, qui holor ieeae urbo umidiae, Dioelotiano imp0ratore anno ore troesentesimo juvones ad declamandum informabat, oindo eum a cultu dolorum d0Deissse et ad christianam seligionsem vetustat damnata transisset, uel sui rationem et excusationsem ut comprobaret, advorsus nationse septem libros scripsit.ὲ Quos qui quamvis bile l0vitorqu0 0rlustrarit, Arnobium more Dorum, qui quid sesso formo latinus pl0no perseet0V non perspieiobant, cum e prisca ration multa verba repetisse tum se olidiani sermonis usu deprompsisse laeti cognosset. Allamon in 0Xeolenda quidem ratione et porpolienda magnopere iam laborasse Oneodamia Oportet. A verborum tenuitate recedon Orationem, eum lumina floresque adiunxit, splendore quodam ornare studuit. Sed quamquam seriplo in loeulione mullum Sane operam colloeavit lamen genus dicondi magna quidem laud dignari vix possest quod multis in robus modum in Xe0SSit, ut lenoeinia magis quam ulius Orationis quaesisse Videatur. η Elonim vituperanda sunt haec: primum segregalio verborum ac distortio, qua perspicuitas utique aboletur, pinde illa per χιαzμου eomposilio orborum saepius quam decet Olloeala, tum Verborum idem valentium coae0rvallo ' quorum si sequenlatione Arnobius mihi qui domita ampullari vid0lur, ut Oralio allius Xaggerata se ad Summum tumorem perdueta iuro

λ Fundamenti loco posui editionem utique optimam Aug. Reifferscheidii co . script eccl. lat. Vol. IV. Vindobonae MDCCCLXXV. 8 Hieron epist. 70, 10 pag. 326 Vall.): Arnobius inaequalis et nimius et absque operis sui partitione

. Aut Reifferscheidi Analecta critica et grammatica iresia I SIT. pag. 10. 1

8쪽

90rhibeatur quartum cloeum obtinet nimia assiduitas onsonantium se voealium x d0niqu0 roquenlatio inl0rrogulionis η ropolitionis in altillorationisqu0. Cum igitur Arnobius omnia qua ad orationem sueandam suppetunt plus aequo

in usum Suum conVerterit eum id quoque se iSSe consentaneum si ut orationem numeris

quibusdam ideo quo quadam quasi eo ne innitale vineiro ludorol. Quod ita os se eo magis elueel, quod illa a late iam pridem una orat OnSentions quo VOX, quantum numerus valoro ad voluptalom aug0ndam seu logonlium Seu nudi sentium Antiquissimis nim femporibus nihil nolum hoc suit quod prineipio litterarum nudam atque ineonditam ration uad sententias exprimendas inuoniam osse postea demum num ros ad aurium volupini P 0Xeogilatos liquont quolibet nini in alio genre antiquiora quo tu sunt quae nec sila H cooriuntur quam qua voluptatis causa. , Omnino inquit Cleuro sit orat g 85 duo sunt qua condiant Orationeni. Hi horum timororum tuo tueunditas.' Sed quid sit umorias rholores in universum neci ratius non Xposuerunt eum non de rhythmo 900sis sed de eoneinnisai quadam verborum agatur, qua aurium tantum voluptate iudicatur aurium tuo sub monsuram aliquum eadii. Eximio vero numerus arripit audi las in ritu periodorum ubi gravior xi Dalare incidit, quae oromum semp0 0 90eiani in o tu aequi0seunt Cie ' de ori e 69 g 1993. 0 ham inpositionis verborum numerosa causa longa nimis' ie Oneor Valus transgr0ssion0s usitar lieo l. ' id quod in impr0h0nsion0m Arnobi incidi on0seio an iuro mihi viduatur. Numque Arnobius ubique passim transgression08 accumuli ii, ut oratio numerose pieque adstre atqu0 Hi f. Voces nim suu senientia seu con-Struelion grammatico intur se coniunctas iu usqu0 0r diremit ut alteram ili ri ueniant inlionis non solii in postr ae periodi sed fium intra periodum collocaret quare duae Voces ultima num os ausi ala curiam quandam clausulam, sententio eripioris consorinani. Quos o num0ros Arnobius iis in elausulis orsustulus sit priusqua ad accurate pensitandum aggr0diamur, num are libui, quae verba coralion vetustior se se eotidiani sermonis usu utique sint vindieata

in exempli causa laudo hos locos lib. II. c. S. agi, fieri statui nisi lib. I. c. s. quia quae Sunt Priva Singulariaque natura multa . . . lib. I. c. d. digitorum partum, pronum in faciem lib. VII c. 10. immobiles causas, Per qua Sint ibi res. η lib. II. T-6 interrogationem vicies ter deinceps continuatam vides lib. IV c. 24 26 etiam quin quagies ter interrogatio posita lib. VII. c. vicies septies adhibetur.3 Repetionis specimina lib. I. c. 2 numquid undecies continuatur. lib. I. c. b unus fuit e nobis tprincipia undecim periodorum ab his verbis sumuntur. lib. II. 39- 4 duodecies Sunt repetita Verba idcirco anima miSit, ut e lib. I. c. 2 non terdecies positum, intercalantur Semel nece, semel nullus e. lib. I. C . per Vices primit in periodis ponuntur: solic ter, iunde iis, quia et quinquies, quote mi S quide quinquies. Α Cicero de oratore c. 5 8b. Sed ut ceteris in rebus necessitatis inventa antiquiora sunt quam voluptatis, ita in a P . . .

6 Cicero de orat. c. I. 230. Sed magnam exercitationem res flagitat . . . . , ne aut Verba traicia- mu aperte, quo melius aut cadat aut Vol Vatur oratio.

9쪽

continens orba, quae e prisea latini late deprompta sunt. Ac prima quidsem seclinationis memoranda sunt haec; ropel0nlia II. 26. odem ac umoria signifieatu Luer. 3. 49. Consequens Substantivum non nisi ap. Luer. 5. 1004 semel xstat 90llaeia II. 39. i. v. illecebra Signifieat. pausa V. . quam si Voconi nodare eupimVS, quin Ormala si se Graseeorum vo00παuIις, dubium non est apud vetustioros stripl0res O haud rara, legitur enim ap. En n. Varr. Luer Plaut denique p. p. se Macr. sirobula VII. 24 destiarat earnsem qua os in OXondieibus vi elimarum logitur praeterea ap. Plaut. et Varr. querquor I. 48. suopius Paulus Diaconus pag. 256 nil querqueram frigidam eum remor a Graestis καρχαρα ortum os diei nostrales appellant tertianam. XAlal VOX praeterea p. uer Plaut. Gell. p. ei reumeaesura III. 13. plane responden Graeeo Oeabulo, quod St zεγικοπὶ X- primit Xtrema linea monia corporum bis XSla apud Lustrolium. porrina II 59. Cato r. r. pallioca II. 23. R is fors 'hoidius assentions odiei Parisino hanc formam seripsit pro balloea vo denotat non =to p αλοειδε Plaut idem p. on. Sucunda d0elinationis invoni haoco: prostibulum VI. 3. Plaut. aut . . . . i. v. meretrieula. Arnobius Vero notionsem v0rbi transflar ad spinthi iam sive pallii eum Graecorum nomino παθικου. sortitamsenium III 16 id0m signis ea atque spodios; semel apud Lucretium VOX Obvia.

10쪽

auelumnitas l. l. vox signifient fructus nullumni Varr. p. On Calo r. r. id0mque litur oe significante tempus auctumni Semel invonilur p. Symm. 3. 23. dalor . 49. Plaut. True. q. l. 3. idem Cure 2 3 18. semel p. Verg. A. 1. 7 ι i. disi pilas II. 6. i. v. distorsentia sive discrimon Luer. 1. 36. grallator III. 38. qui in vallis ire potest; VOX confracta X gradulator , Varr. L. L. T. 3. 4. idem p. Non. p. 15. l. Plaut. o n. . l. T. aovitas Ι. 22. . . Oeem aboni Varro lesero logg. . . . laudans antiquas legeS. dormitio . . Varroni vo usitata et ortulliano Hieronymoque ObVia. subseus I. 16. Pae. p. est. Ribb. fragm. 250. Plaut. maximilas VI. 18. apud unum uerolium som0 0Xslat. apeXn sive apoXab e longa V Nive longavus VII. 24. utrumque vocabulum declarat senseris serii cuiusdam sarei insen ut tu hoc signis ealia usitatur a Varrone L. L. 5.1ll. postilio IV. l. significa postulationem dei qui omissum sacrificium sibi sacrifieari vult quae VOX eodem modo a verbo postulandi sormala st atque consilium iconsulo : apud Varron0m praeterea invonitur postilitas VII. 43 idem valet atque v. postis; semol XAlal p. Luer. 6, 109 T.

Quarta doc linationis unum invoni quod addo: complus IV. T. Arnobius adhibes hoc voeabulum proprio signifiealu O-emendi ut uersetius i. 45, qui praesere translato signifiealia usurpat vim ribu0ns capilli

compli. Somo Asran. p. Paul. Diae. Sod ha0 hactenus. Jam transeundum rei ad numeranda nomina adiectiva, quorum primum locum oblinebunt secundae do linationis pqeimina condignus I. 1. 23. 27 vox haud la raro Plauto si lata sest praeterea legitur ap. p. mel. Q i. p. 244. moli Culo Is V. 28. i. q. pavore motuque referius praeterea exstat bis apud Plaulum, semel p. p. flor. 3. p. 344. Orbilus II. IS. additur 'pitheton notioni motus, volui oliam Varr. ap. Non. p. 48. 16 ut sidera caesi livum ii eum serram atque Xem, quae OlVUntur molia Orbilo. 0donlulus III. 14. i. p. donlibus arsens. Plautus habet volem et proprio Signifieali 0 translato, diei lur nim in vino Poen. 3. 3. 87. 01 l. all. 5. Prud. πεγὶ zΞΥ. 10 305. aquilus III. 14. Lue ilius p. Gloss. St0ph: .. Aquiliam ii λαν. et Λουκλιος. Varr.ap. On. Plaul. Suol. elurinus III. 3. VOX dueenda est a clura quae Graecorum nomine χολουγα nominatur semel apud Plautum reperimuS. inserius IV. 16. VII. l. ab uno Calon praeterea VOX Semel OSila. sellulus V. . oesem habent Plautus et Apuleius. penitu VII. 24. 25. i. q. 0n praeditus. aev ap. Fest. p. 242. Plaut ruit. 3. l. 165.