장음표시 사용
201쪽
His versibus varis canora barbitos Felicitatem Salomonis concinit Regni, atque rectu plurima inserit tamen, Quae ad filium tantum patris summi attinent, Tam quaedam imago huius suit regnum illius. PSAL. LXXII. SPINAULAE.
Impertio regem tuo, Eiusque natum, tori Gg recte omnia, Sapienter . iuilegerat, Vt destitutosse reside mortalium, Et constitit cuique optimo.
AE topa lablarida ceu maxima Frugum,m, ,evia Montei cossct affluunt septena erum Et pacis, in recti omnia, Cum caeperissederesapient ima
oppressi, re afflicti iraemia miri
Neruo si iniquitatis incidet, pios
Manu sua tu istos teget. Rex magne Iamdiu colat numen tuum Imrinnista orbis,quandiu Sol aureus ororq pulchra amabili Terram irrigabunt lumiue.
Imbri polo ea leutieris simillimus, uui reddat agros fersites. concors duce illo iustitia pax,gratia
202쪽
Horebit oris omnibus, , Dum Luna rursum inibit errans mentuum,mums lustrabissolum missi latuin principis regnum a mari
EG ad undas ultimo Britanni, σ 2 Septentrionis aequore Ad pontum erit mastum ustici Et nationes eunditi ei deseruient, Atque AEthiops eorum illa humi Procumbet.bo lesipsius terra oscula Dabunt aperta rincipes Thas Minfulas colentes munera Tanta ferent Dei eret
Et inda istumans aequoris. μNam deprecantem findicabit IusAfflictum, eum cui nemo opem Terebat:oppressi misertus eruet Hunefraude, iique liberans: Magnopiorumi aestimabusanguinem.
Vivet,beatus assuum Aurum dieabunt a mortales ei,
Cuisupplicabuntiugiter. Elprobequentur optimi misi omine Quotidie hunci austissimo. ceresque rautum faenoris paucissima In montibus summis dabis,
203쪽
IN Ps Ata LXXIII. Vt editura flante sis Caurosovum, sitiem Libasii arbores solent.
si uis civium prouentus ingens, in mirum Sandiorum. Ur integrorum erit. Cunctis mirabuntur imperium ipsius, Et gloriam increbrescere, Nomens maximum,quod i Soligneus Durabit omni tempore. Vitam salutem totus orbis per ducem Hune assequetur optimum:
nsi committentJe e praes omnibus Hune esse febrem eaneκt. Agam- ergo gratias s-mo Deo uni mirasolus es icit. Diui huius Hebraeorum σ ingens, alis, pers maenam ab omnibus Nomen eanatur vli tantisit ducis Regnum perenne, e gloria Terras ter omnes Orbis ita iri M. Quosancte,cir auguste patris Omnes eanant laudum i μου puxcoma lissempitem ecula.
Solatur illuin,qui soIet saepe angier a Felicitate,&impii potentia. Bonos egestate,& videns incommodis Variis premi. Videtur in Saulem invehi Regem improbum iptius v consiliarios.
P. AEL. LXXIII. SPINULAE. A beis quamquamsuis,qui mentemt
204쪽
Pura,benignus est pater, Commotus inesum tamen rector Deum, Deprojeris mortaliam, Me visere a iusii mirisententia Sancta, graui decesserim, Peccauerimque in te pater Hestium.
uod tu, qui agunt per crimina alat suum,
Vigentibus,ylen imis,valentibus, Ultra modum florentibus, Eis onus nullum esse, cuisuccumberent, Mortalium laboribus
Illis carere, nulla ferre merbera, uueis Ῥulnerantur cateri.
Quare hos tenet superbiainis iniquitas, Iniuri unt omnibuF, Et hunc, re illam negligunt euram in hane Solummodo incumbunt die, Noting teriis numine, vingui mi Ventriguus indulgeant. Et commoda haec feliciter plus,quam aucta
Sperare,contingunt eis. Iniquitate occaltaere,atrocia
Facta, σ loquuntur impia: Audent Deorum principem contemnere, Lege aeram rescindere, Audentsua texare lingua caelitum Jedemit domo; mortalium.
205쪽
IN Ps A L. LXXIII. Quae euncta mirantes boni storum v aes, Et impiorum crimina Laetantur,re mitam, σ voluptate equin. Vthmpham anhela ardenssiti Olimbibitfessus viator ontem NHAduenit optat imum, Casti miri horum opiniones hauriunt: Studenti Nulgo dicere,
Putatis haec euret Deus mortalia, Aut numen haecintelligat' me cum malus mita affluat tot commodis,muo sit beatior, Potentia, omnibusi rebus floreat' Et ipse mente talia Voluens in hanc insaniam iuxta incidi,
Ut dicerem innocentiae Inaniter maca se me, quando dies Est nullus, in quo maxime Non angar,atque multa supplicia feram: Stulte locutus haec fui. delude diligentius rem cogitans, se Ῥoce rettul; mihi, di sentis sic in loquor de numine, Vitam boni nonne improbo' Pro miribus couabar ipse hac ardus, minamsprovide uiam Cognoscere, in rectum, quibus Deum sator
206쪽
PARA PHR. Perterrito notissimum Fuit mihi per me nequire ad illius Iutelligentiam rei
Venire iisummus pater rerum omnium Hanc mentis aciem Ataminet, uno cernam eorum, fluxa que is dantur bona Pericula, σ vita exitum,
Et qum breui paruas luant a gaudio. In numen ingrati pium Delentur extemplos ulterroribusi risi repentinis ea sint D tartara: cir sic fama gloria ac opes, Fortuna forentissima,
Permagna elaritas eorum nominis,
uua instantur,euanscit aurata in leues, Ut dormientis siomnium. Eicbestia dementior parens Deum,
Angebar imprudens malartim inanibus Pirsm bonis,quem tu tamen Hefoues:num dextera meipsum tua Semper tegissemper tuo Vbi, consilio regis Diae comes: Mox rundemeasserte lium Felicitatem transferes,ubi ea bona I ....
Mihi parauisti,quibus O comparem haec caduca,me qui Ulultime Sed quando luce,gurtia,
207쪽
IN PIAL LXXIII LSplendore, eg aura recreastimetua, Siste cupit meus,pater, Avimus, ii tabestat Viduo tri premi amore numinis, Et corpin boo,quo lautea rebesse erat, Menti reconciliauerit, Vnaque nummi tuo nunc ferviant.
Tu evia, tu lar, tu opes, tu haereditas, Tu gaudium, coro que. A te potens qui deficit rex,bἱesuom arbitratu vitam agat, Excludis,atque euertis illum funditus. Nam perdis omnes qui impie, σAudent superbe aliud tibipraeponere. Non improbos ergosequar Diti mos, ierum tibi omnis spes mea Nitetur, in fidem meam Tantum locabo in te Deus numen meum, Et facta concinam tua.
ARGUM. PSAL. LXXIIII. Iudaea gens deplorat incendia sacri Fant,vi bis & vastationem,deprecans Summum patrem Deum, ut aliquando opem se PSAL. LXXIIII. SPINULAE.
D Quid sibi muli caelitum rex,hac tua Tam iugis indignatis' Cur neglis passor pie, iratus gregem Tuum,coactum quem locis
208쪽
P A R A P Η αVberrimis alias olebas pascerer Iam riuitatis obsecro,cuum comparasti olim tibi inpreulii
. Gam vindicauisti, in Sionis illius, uuem solum babebas, sis memor. Ades rogo,euerta fundituI malos Hostes, manu illud qui impia Tanum tuum eruere qua auctissimum Esis diebus in sacris
MIenuibus iocem improbam eur barbari Siseu an trophoque Pouant, in importuna curia in tua Signa erigant mictoriae
Nos vidimus fano in tuo Eros impios. Lignator it bipennibus Θlua in profunda caedere arboressolet, Armis ferire limina, Gulptums demoliri opus acraria
flammis σψμ incendere, Ae adis ornamenta turbare aurea, imulloquentes talia, ' Haec omnia euertamus, e festudies Tollamus horum numinis.
uuare Deus vo tegi destrisnua Clementiam nos vidimus Non illam adhuesignum:turbaudiatespiis Genti futura praecinit.
209쪽
Gentes erunt iniuriae'impias quoadi Harum feres calumnias, Tu ei maiestatis,atque numinis Contemptum adhue reflorporem,
Vtrans contrabes tibi m sinus manum 'An que rex fortissime,
A n usque numen o meum euuctaberiae Victoriam totius Ingentis Orbis autor muti simus . . . .
Semperfuisti alme o pater. Non tu adsecistipatribus, non per mare Latam ipse stravi A liam' 2 sin tu, quasi immanis eaput ceti luem σFregisti is unda HS gyptios' u tu feris dedisti eorum corpora Tetra lanianda immitibus' Non flumina eliciens putres diιr ima E caute potasii improbos' Non maximum exiccasti eis Iordanem,uuPes siccus Usatransiens' Non tu diem, rogeml,luce me sidem,
Non ip s telluris i fila terminos, Caelum is, mastimanu' Νοu denique se Iidiem igneam,σ hyemem ta Mollem creisi dextera' Sis ergo contumelis Des improbi,
210쪽
PARA PHR. Tantae arrogantia Deus non immemore a non modo i te nos premit, Numen verendum, sed etiam tuum impis
Ausu studetproscindere. A. turturem tuum oro, Hebraeum scilicet, Huic dede crudelisimmo. Afflictionem quaeso nostram restice, Memento miti foederis: uandoquidem redacti eo sumus loci, Cogamur ut miserrime
Insequalidis per esserum hostem esse domibus
De rebus 2 eunctis inops gens turpibus Euadatabsque iurgiu. Iniurius fac quaeso ne aduersarius Sit coetui pauperrimo, Qui laudibus caelo speret nomen tuum Surge ergo rectoreuelitum, Surge, ac tuam causam se agas:opprobrinu te ferit quotidie Hostis, memento:baibarorum iocula Hortim tibi non excidant, Nou excidat tumultus hostium in dies si pergit merebrescere.
ARGVΜ. PSAL. LXXV. Graeci,& Latini ut sentiunt interpretes, Inducitur Christus loquens,& impios, gomeas deterrens ab arrogantia.