Reineri NeuhusI IC. Thalia Alcmariana. Et poematum juvenilim libri 2. Opua absolutissimum. Tomus 1

발행: 1669년

분량: 501페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

191쪽

Resque meas istic anchora fir a tenet. Invenies alios, quibus haec est debita Sparta, Per tot lustra vocat quosque petitus Honor Non ego praereptum veniam sua Sceptra merenti, Qui nunquam in partes ambitione feror. Nee me, si vellem, sinat hinc migrarς Thalia, Currentique viam nemo manumque daret. Et licet invitus Patriae prohiberer arena, Sic tamen adversum cuncta Elementa forent. Sideribus quoniam toti consuevimus istis, Et nos hic pleno nectare Musa rigat. Aonidasque meas ubi nunc bis septimus Annus Respicit, civis per totidem Astra vocor. Quo quoque sub coelo Decundi Pignora Lecti, Jamque meae coram CONJu Gaa ossa lego. Et forsan nobis, tandem vergentibus annis, Promittunt alias Fata Venusque faces. Desine velle meos transferre huc, DOMA, Penates: Quo nec me Batavus, nec sinit ire Eua. I al. ΤύχII. Iae L. Iai

ALCMARI AN BATAVO,

RDANIELE COLONIO G

ωProfessiore ordinario. m. cII. I c. LIV. XXvI. Octob. Sciterum nobis, post ferrea tempora Belli, Aurea de coelo nata Minerva redit.

MI Aurui Decunda seges, sub Pallade nostra,

192쪽

ΥΗ ALIA ALO MARIANA ira In medio Batavum gliscit ubique sero. Doctorum jam turba frequens, di messis opima,

Ilias ut saeclo non satis una siet Et, cer id credam, nasci compendia rerum, Et brevior Musis inde reperta via. Hanc in Te nuper, CAE AR, radiare Coronam Vidimus, Ingenio digna trophaea tuo. Qui nostro patiens te fingi pollice, pulchre Nominis ad famam praescia signa dabas. Plus satis est Legum Batavis, sed Legibus aequam In Batavis vitam ducere, Rostra volunti Grande animi pretium est, Virtutem extendere facta S,

Et ser vare suam sic sine Iabereoram. Exemploque suis praeferre Nepotibus arma, Qui tibi tranquillum dent sine labe Forum.

Nec tibi perluces, dicatur, cretice, nec te, Nec mores animi vita probata probat. CIEsAREAs semper Leges&Jura tueri Con venit a reciis moribus orta Themis. Singula quae nostros jubeam retinere Quirites, Haec, pero, exemplis singula, CAESAR, ages.

Pergite sic, t acti Iuvenes, spes inclyta nostri Temporis, ac serae Posteritatis honos Sub Quorum Auspiciis&Ductu ALCMARI ma; orΛudit,&Invidiam nostraque Pallas habet. S. P.

Reverendo Moctissimo Viro,

Nunc . D. M. in Eccles Narsensi. .

ccire tui refert, pars o fidissima nostri, WI, CKELI, valeam qu9diendoquodque mei sic tibi conveniat bene si cum Pallade sacra,

Gratia, pro meritisi libus, est Deo.

Nos agimus vestra memores in Apollinis AEde,

Raque meo naum pectore Nomen ta es.

193쪽

Frisia sed Fratri per nova vulnera

Cujus nunc turbat mors inopina lares. .

ARGARI s ad manes concessit Mos rarentum. βρ ectam de pedibus morte Iesignat humum, mittibi charammmat valla εἰ rem Angelicorimeria recepta ebo Sic mecum primos terri&mandavitantior . Et gemitum vidui turturis instar a t. Pangite, Pierides, nobis lacrymabile carmen: Bis videt exstinvis jamia nosti alaces. Bis spolium ti Wisiva se inque Olore sis pariter resa - ite sues mi Hoc inde exemplis moniti, ut meliora sequamur, observetqucisuos praefiis nosm/MI Vi vix nam nostrum nihil est,mi mira certo, Nanu Pima Massis iisti Mo I. Ex tempore Idib. Fest

D. NICOLA JUNGIO. V. D.

Ad Mianae, tertia Prole Patri ITNperiit ad tristes dum Frater Coriiugi 'am --.3 u Thalami, Assinis, gaudia laetus agis, Et pro funereis epulis, atraque CupreM, Tu, Pateriri erculea tempora fronde esis, Dimare sierito miseris mortalibus Vmum meitur, 3e mutat λrs malefida fide- Nullaque tam praebet faciem ni . - mpana,

Cu1 non mille notas imprimat una dies. Hunc oriens spectatiatum seliethusinris,.

194쪽

ALE MARIANA. TRINaseimur,&morimur, sic mundi lege receptum. Felix si vivas, ut na irreptus. Daunum, quo Christiadae nos tollere in astra Potamus,&nostri noni meminisse mali. ei Iaaac. LII DIG. Mart Nobtilissimo Vrro,

vertass

Et precer, hic coram, prospera multa Tibi ZQ it nunc, disitspatiis, per rura, per undas, Ignotis toties scribimus usque viis Lenta mora est, SOLEM hunc nostra quae avertit ab

urbe,

Et Phoebo spargit nubila, letu mora est. Mensque eformidat, rebus mioque lentis factis, Ne res tini lenia corruat ista mora. Triptolemi posses, utinam conscendere currus, Cumque tuis totidem ungere Martis equos. Ut Te venturo, Vates felicius Astrum Exoerum hinc Musis viderit esse suis. Ne fortam veteris veniani fastidia Daphnes, Aut placeat vinus sic minus ipsa sibi. I in g, tuum supplex precibus nunc Numen adoro, Ut bene sic vortat Uatibus iste dies. Et, cum Sideribus coeli solennibus, una

Pulchri iis attollat PALLAs in astra caput. DICT TORque meus tandem NEO BuRGIus adsit,

Qui levet Auspieiis otia nostra suis. Ibi Ian. cIa Ioc LVI M

195쪽

consuli deholarehaias . m. . cI Fato exemptis Nobis, dimi ne mortis, Auspicio Phoebus candidiore redit. Iamque dies, alterque dies succedet de orbiIpsa suo tacite tarda senecta venit Felici qui toties Annos felicibus actis Terminat, iuras tollit in astra manus -Conscius ipse sibi de vitae haud turpiter acta, Et non neglecta Lege Amore Dei. Seu Cavete in medio sublimes tractet honores, Ut Populo leges scribat,& arma foro Seu, commissaibi privata negotia curans, In tacito secum vivere solus amet. Felices illi' quorum sic vita peracta est, Nullius ut vultum tinxerit inde pudor 'Sed: per Virtutum gradiens vestigia, turbae Sacri legae nunquam turpe sequutus iter. Omnibus his major, tantoque beatior, ille est, Qui, cum Sole novo, fortius ire volet. Atque operi coepto persectum inducere honorem, omnibus ut maculis mens animusque Vacet. Quod fieri ut possit, Mecaenas, Numine dextro

Pro solito nobia faxit amore Deus l

196쪽

Reverendo Clarissimoque Viro,

VIta hominis tenuem facile evanescit in avram, Ocyus ut forti missa sagitta manu. Nec quicquam sub solem: net, tibicine firmo, Quod non falce sua espera sera metat. Exemplo satis usque docet quae proximus Annus, . Qui tot Terrigenum busta necesque dedit. Et nostrum pleni iam circum tempora cani, mi aeque suos vultus ruga senilis arat. Unica Fatorum spes est, si lampade vitae Exstincta, hinc medius tollar in astra Poli. Semper ubi vivam cura securus ab omni, Et mundi bis nebulis, invidiaeque minis. Da rectos nobis animos, Deus stri heris alti,

Ut cum Sole novo, spes ea certa siet.

Nec male defunctis nobis, sub Apolline, penso, Detur inoffenso sic pede posse Mori. Quandocunque pIacet. Sive hic sit terminus Arvi, Seu plures hyeme jus erit ire Deus. Eemper ad excubias, & Clastica sacra, parati, Et non dissiciles carnis inire viam. Kal. Ian. cIO, Iaz LVI Tia MAR

197쪽

Ad Clarissim Parentem,

CIc pridem pietas Bnu NoNu prisca revertit In terram. Et cineres ultra, saeclique senectar Una Domus toties videt incrementa morum. Semper prole nova seliκ, si deficit una :Unde iterum novus alterius de funere Phoenix, Et virtus siriollat Avum. Cunabula laeta Quod tua nunc coram testantur, IANE . Parentem Fleverunt omnes nuper super aethera Nymphae , Et communis erat luctus gemitusque Batavum,

Hac in morte viri. Rursum, felicibus Astris Ecce, Parens nunc alter adest Redivivus ad auras MARTINus redit,ac rursum se gaudia promunt Aethera per purum. Salve, Pater inclyte, Salve Tali prole Pater Patrem qui in sceptra reponi νAlternis iterum imperils Fatoque Sionis. Aurea lux Mater qua MARI A talia carpit Poma sibi, donatque viro. Marcescere nunquam' Digna Arbor seris factura Nepotibus umbram, Quam non tristis hyems, rapido non Sirius aestu Exurei; sed quae Deeunda in margine ripae Protrudet plures isto de stipite foetus Tu MARTINE, tuum numera meliore lapilIo Natalem, & felix hanc vitae ordire Palaestram, Exemplo magnorum Alavum, clarique Parentiti Isacidumque secro thyrso percussu si cestro, Hinc in divinas laudes adolesce Tonantis Ut tibi commissum possis perferre laborem, Ac firmis superesse oneri cervicibus Atlas. Ex tempore post paroxymum febrilem.

Ga. c. LII. III. Non. Octob.

198쪽

Nomine, mantiquostemmate dignetum M pro te supplo,redeurite ad limina Phoebo. . Dinsuperos omnes oro, Deumque preciam

In qua penobas punc protesttente Nepotes Vi me, malustres nim mmoribus astris, Adiu nin1-iri metae Adolestentem

199쪽

I Une alia in Batavis Rerum se pandit imago, Et meliore manu Sceptra tenere licet Quam tunc, Albani Imperiis cum templa Laresque

Amictum tori es subdere Visa caput. Et nulli in tuta pacem conValle tenere, Fasque fuit Vero Thure litare Deo. Nunc Patriae invictas Belgae praetendimus aras, Moeniaque in coelum tollere&astra licet. Quaque Duces ierant rabidi, saevaeque secures, Illi unc rigidi se posuere duces. Almeriae dudum Musae quod testo probarunt; Pallade non una clara Potensque domus.

Quae super Hispani tumulis, super ossibus albis, Marmore nunc ipso splendidiore locat:

Haec si Abavo NEOBURGE, tuo fas cernere coram,

Dic, age, nunc illi haec gaudia quanta forent Teque sibi nasci, post tot jam saecla Nepotem, i sibi de lania moenia in Urbe struata

Ille exul puriis, cum Trincipe, sedibus errat, Fottunae latitur plurima damna suae. Maluit&duris, pro tempore, cedere Fatis, Ac Spolium fieri dire PH ILIPPE, tibi; quam Libertatis, quam Relligionis avitae, Non etiam pariter jure 8 amore frui. Majorum exempui, qui pro virtutibus ipsi, Proque bona causa stantque cadu tuque simul. Et cupiant, dulces animas deponere Letho, Ante, Fides, quam te sit Violare datum. At tu pro fractis opibus, Pu ER .eΣilioque Tuorum, Portarum illustri in Limine ponis opus. Nomendi ipse tuum seris annalibus addis, Unde etiam invidiam Barbarus hostis alat. Nec vicisse volet circum sese oppida tanta, Quae post se victum, pulchrius arte nitent. Grata Deo est Pietas, titulo quae gaudet Honesti,

Et stat pro M ia pulverulenta suta

200쪽

6 cxa uva ore Ana A, A asi Nec metuit media per 'r' 'Marte phalanges, Devovet. ac Stygii no e merget aquis. ruique Abavua quondam Auynco cum P ineri Illius enudet nomen uni r -- Ereptaeque domus gaetae, tot ps aequa iterum, Duntin maius pondere pressa suo.

Ac totidem in natos, Patriae bene gesta salutis, Gloriaque aeternos durat ad usque dies Tu nunc, Ninunox, nunquam obliviscere tant ,

Cujus ad imperium dis effudere paludes; Quas laxus haud potuit ferre patiaue agus. Tartessi sie arma Dueis, Jovis irageprevit, Et gens hi Batavis Liberasami sumus .cio. Iae LM. Did octob.

Inritriam,ae propriissedibu Hospes V , NecTe subducas Mus Is Helicone relicto, Aut nos destituas Consiliisque tuis. Prin P ,

SEARCH

MENU NAVIGATION