Reineri NeuhusI IC. Thalia Alcmariana. Et poematum juvenilim libri 2. Opua absolutissimum. Tomus 1

발행: 1669년

분량: 501페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

21쪽

- Rar Nun et Rusus I, C. Omina majoris sint quoque vera mali. Paulatimque suos Superum Clementia rivos Claudat, & ingratis fons minus ille fluat.

Avertat tamen ista m- per viscera, perque Hane Dextram α Lauros Alcmaria ipsa roro. 1amym Bergenses, ru

D. ANTONII STUD LER, Equitis.

NUper Ego, in Batavis, Studieri Numine, Clara 6 Terga steti, mediisque Caput sublimius Astris xtuleram: nulli jam tunc emamine Laudum Inferior Gelatenus, exspatiata per ipsa Templa Deum, superumque domos. Ubi candidus AEther Perpetuis fulget radiis, duce serenat. Hoc pulchro Auspicio Dioin H mouebam Finitimos inter cunctos, pollensquea tensque, Invidiam supra, & dentem Livorisiniqui. At nunc Fatorem, heu' Furiis&Fulmine tacta De mea, Berga,jacet jacet, heu Spes nostra Decus

ques

spes, heu nostra jacet quando dedit ampla res

22쪽

Nunc Fauni, Dryadesque dolent; nunc Maenala celsa Ingeminant duros planctus tristesque Napaeae Ilicibus tacito suspendunt petane chordas, Et Pan Arcadico queritur se judice victum. Ruri nullus honos nullus, qui gramine laeto

Pascit oves, cogisque feros in retia Cervos. Flent Agri circum, mussant ad aratra Coloni, Stat mutum Pecus in stabulis; Vox ipsa remittit, inque tuas fas est irasci, Iane, Calendas. Ipsos Quadrupedes, stare ad praesepia moestos Crediderim, Dominumque suum jam poscere tergo Sesibrem, ac frustra suetos sibi scandere Currus Porticibus vacuis: Longe proscribitur unde Et Venus, & Charites,4 quae Convallibus istis, Nobiscum toties Diva, cecinistis ad auras. Proque meo Phoebo, nunc ipsa Silentia terrent, Ipsa suas damnat sacras Sapientia voces: Taenarias tanquam fauces, atque ostia Ditis,

His etiam nasei in terris miretur spolio.

Hoc iterum Chaos, spissa caligine nubem

Stuor Mors atra tulit. Quo Sidere nobis

Erepto passim in tenebris, Nocte profund1

Erramus, totidemque novas offendimus Umbras Hos tamen haud solum patitur nunc Funeris ictur Terga suos. Etiam Vestro de Vulnere Sanguis, is meriae Proceres, fuit hic, Batavumque Senatus

Muste. In Quorum Rostris Suada ista potentia Eloquii toties pro Libertate loquuta est, Quando aliquid Magni Patrum Consulta serebantis Az plures Dolor iste venit, cum summa Virorum Sternuntur Capita, Majestas occidit una, Imperii, ac vitiis hominum vindicta paratur. Hoc unum miseros rebus solatur in arctis, Quod Phoenis isto Purris de Funere Nobis . . Restet adhuc. Cujus sub Tegmine .mbit Asti

Auisiciisque piis, i ita insigniter acta Floleat illusti Periarum in Gente Potestas.

23쪽

Incomparabilis Viri,

,Erarii Tribuni. cataractar- , , Mors- .cim Frisam, Pro Anxiaricle Consulis senatoris. scholambae. Ah triani. Ste etiam Alaniariam magno in maerore relinquis, Hoburgi, o Animae portio chara meae. Destituisque Tissomnari, sinere acerbo, Hine, inde Auxiliis, Consiliisque tuis. Et triam, Patriaque Patres, Fatriaque salutem, Eheu in mediis deseris usque malis. Non seseangustis stratus Dolor iste coercet, Aut brevibus claudi finibus ille potest. Plus ultra tendunt Lacrymae et tramator a Luget, & in planctus non satis una Domus. omnes in Fletum Musae solvuntur Atheniori Latio superest nil nisi triste queri. einia Consiliis jam nunc vacat, Exule tanto, Atlantemque suum Prasidiumq-dolet. 'modo jam Sextum Respublica cin kis Pompas Duxerat, ac fido sub Duce Troia stetit. Invidiam contra, de dentem Livoris iniqui, Ipsossemideos quae solet umbra sequi. Quantum est, o Proceres, quod non in nibus istis Perdimus exstincta est Lampas ut illa Iovis. uod Patria induxit tristi caligine noctem: Unde suum, est, quaesti x, ora, diem

24쪽

ΥΠ ALIA ALCMARIANA aQuid loquar, aut sileam' stupet hoc in vulnere Vates, Et tota exanimis nostia Thalia jacet: Egeria in sacris, sanctiqtie in Apollinis AEdeTam sibi propitio nunquam habitura Deos. Abneria Cives, Tiique o pia turba, Senatus, Prosequere Hunc lacryriis nocte dieque Virum Sub Cuius toties, quando gravis ingruit imber, Palladio Pietas sartaque tecta fuit. Praecedunt nostrae fatali in pulvere Musae, Et quos in Patriam nobilis ardor agit. occubtiit Veteris Recti Coelestis Imago, Constans in Rebus, Tertius ipse Cato. Occubuit, nunc Phoebo apso sua damna loqueate, Occubuit Batavae Simplicitatis Honos. Et vere, ut pridem Cognato in funere dixi, Alamariam nimi uis Fata Simpra manent. Iasi Non. Ian. cIa 1 e LXIV. In cinctulatum mimam. et Ic, savium, VH ibi Respubliea Fasces Credit,&Imperium vult nisi tale pati. Hoc quod fallacis quaesitum haud artibus aevi, Sed oties ultro, Civis amore, datum. Felices illi populi quos, talibus Astris, Consilio in Batavum, respicit aequa Themis. Tuque mea lamaria inprimis: Cui, luce serena Et pulchro hoc iterum Sidere, natus Honor. Magne Potensque Desu, pro tanto hoc munere iobis

Concessis, par est Gratia nulla Tibi. si tabilis clarisiana

3irma Ultima. v Iximus, & vitae nobis pars magna peracta est,

ecaenas. Sed, laus Superis, non futilis aevi viximus ad morem. Putas, cultusque Deorum sis Primum,

25쪽

Frimum, quod placuit nobis Sola Anchora rebus In dubiis Quivus, ut pennis nitatur in altum e semper Mens serpat Mimi, Reverentia Musis

Addita, Aonidum sumus ausi intrare Penates, Eecessus &, conse, tuos. His usque Trophaeis Stamus adhuc; fortemque Animum, Livore subacto, Invictasque manus etiam ipsa in Morte tenemus.

μηνυ - , y pudor est dare vela retrorsum

oceano quo sacra Deum, quo maximus ardor, Et famae nos aura vocat, pergamus eodem, puppi spirante Noto Spolia ampla supersunt Infractis hoc Marte Viris Spes ima Nepotum In Bataras, trito rerum molimine crescet an maius Nunquam caruit successibusaudax tapeti Genus, ut Coeli se in parte locaret Iam medium, Superumque domos ac regna teneret. Haec placuit coram Phoebo, Vir Magnetjocari,

raninisque Deo. Quis e consule Nobis Propitii redeant, faxis,pia ratibus agna, madidulique et dant divina tomacula porci. I si Di Ian. cIo Iac. LXI.

D. ANTONIU STUD LEM

cum stiri ad me mitteret Versus Laureatos, 'si Fugat ue Britanno.

Ias mittis nobis Las res ex hoste Britanno, Haec Latirus toto pectore grata fulta cum qua non mutem Pactoli divitis aurum;

26쪽

THALIA ALCMARIANA. ΣὸIgita Libertas isto sub tegmine Lauri . Iam pridem visa est Fronde virere nova. Et rursum in patulas auras attollere frontem Lartior: cunctas ire per orbis aquas. carotiιs has nobis, quas prendimus, invidet Arces, Nec poterit stomacho concoquere ista suo.

mi supra caelos ipsos, supra iverat Apra, Nec scelerum Ultorem credidit esse Deum. Qui non naturae contentus finibus ipsis,

Se penes Imperisim judicat esse Maris. Haud aliterquam si, veterum de more Gigantum, Turbaret magnum, pro pudor axe Iovem. Discite plus ultra non unquam tendere, Reees, Non Regum patitur sceptra superba Deus. Terrarum in Dominos nutu Deus Imperat unus, Cui soli Terrae, cui famulantur Aquae..Hηκο fonte fluit, quod de ramone Britanno, Stratus humi ut palmes, carolus ipse cadat. ue, quod possis e carcere scrib et egi, Et, daret e, tua morte docere tuos.

Ut videant, quam sit frustra se opponere Fatis, Et legem Omniscit ludificare Dei.

salve, Ancile novum, delapsum ex there summon Praesidium Patavis dulce, Rutere, meis. salve, o Belgarum Decus insuperabale, Trompi, rois Amis, Marte fideque pares.

Vos vere, in terris, currus equuserte Dei. Vobis debemus partos hosjure Triumphos, Vobis aeternum haec debita Laurus erit. Et superis placuit per vos haec edere facta, Orbis quae geminus cum ratione stupet. Forsitan, in tales servati protinus usus, caesa e m ut Pacem & Rerira Porta serat. ristiadaeque omnes, conjunctis viribus in se, Fortius auspiciis in Bahlona ruant. Et cunctos doceant Exemplis Talibus Hostes,

27쪽

RE INERI NEurius Ita itaphium

In Tristem Exeessum,

callegii Mariti per Frisiam

A LMERIAE nuper NATI ploravimus Umbras, Cum mea tota Domus, moestaque Pallas erat. Nobiliumque Cohors FR I soRubs, in syrmate longo, Hos tales fleret, non sin ejure rogos. Ascanium sequitur, fatali ex lege Tonantis, Nunc, Patriae& Patrum, Gloria, FE Yo Pater. Quam cuncti lugent, quos ardor tangit Honesti; Quos Veri consans urget urit amor. Felices Animae quibus haec est scena peracta, AE ternique patet janua celsa Poli. In Terris nihil est, quam turbida Mortis imago Quam rabidae Febre, Pestis ara Deu m. Ε Furiae, quibus inde Forum, quibus Ambitus illine Accendit variis pectora nostra malis. In Coelo FRAN cI KCus agit, meliore Magistro, Et discit quanti nostra sit empta Salus. Et Tu, Magne virum, SCHELT MANO a sanguine Splendor, Hic cernes, Magnum quam sit in orbe Nihil Despiciens omnes fumosa in stirpe Coronas, Et fluxas vanae Nobilitatis opes. Firsa contulerat meritas ex ordine Lauros; Sed nondum Meritis haec tulit aequa tuis. Nunc Coelum majora dedit. Quando inclyta Virtus Ingenii pretio Te super Astra tulit.

28쪽

D. THEODORI NYENBUR CH,

SI Mors Augustos ausa est intrare Penates Et turi ne iterum tectaLaremque Dei.

De medio ri minu eum non pud admonetinam aeristia NYHucorrumpere Fata Domus. Virtutemque ipsam, nec non Decora alta Paet u Mittere decretis subiuga ahena suis. o nimium nobis Batavis Sors aspera maruta

quihus wmplummetasOMesulta Relligioque suum scenoret ipsa decus. Et quorum uspiciis, corrupti his moriburaevi, Saepius auxilium Publica causa ferat. In vulgo facile invenia capitaimproba: quorum non sitis in poenam funeresanguis alat. Ut non tam sono vitiisgrassentibus, Unum Hunc saltem ἡ vivis aggrediare Virum. Debuerat Fati non legibus ille teneri, Quam supra cunctos usqueri inaris amor. Et non praesentis saecli seduxerat errori

Aut inconstanti, moverat auratori. Debuerat Pylios& Nestora vincere,qiu uis Hac tali in terris vixerat ante Fide.

Id metuo, nequid nobis latalibus Astris Inrit vis iterum destinet alta dies. xi. ΑΝ. -mb. Gaan. LX II.

29쪽

Musae Plarantes, Invistissimum obitum

NRed etiam in Fatis, ut, pulla investe, Camoenae ' Extremum hun GEsTRANE, tibi solvamus hom

Perpetuisque tuas decoremus floribusumbras, Euppliciter tristes. Quae vix hineampliusauso De nobis, Medicoque aliquamsperarentutem Corporibus. Tuus ille animi tam dexter Apollo Curandique Homines, divina potentia, terras Destit rat tandem Veteresque uno ordine Ainis Henadaque, de totam rapuisti Phocida tecum tu tenebras.Pauci ut superent,quibusenthea mentis Vis vigeat, magnique aliquid praecordia spirent Tristior unde suas febres solabitur aeger. Iure ire in lacrymas, fletus ire iubebor Infelix. Nam tota domus Phoebea fatiscie

Mola sua, α cunctiscasum excidiumque minatur Illa dies, qui nos Divsim delubri subimus

Atrati pariter Proceres, pariterque Juventus: Aonidum. Iuxta essigies, clarotique virorum Attoniti stantes tumulos Mentemque manumque

Dejecti, vix ossietis solennibus istic, quod satis, o Thymbraee Pater, deiungimur Olim

Ecilicet, haec nobis dederat coelo omina Titan, Majoris praesaga mali Tamen hactenus ipsos Non tetigit Mors saeva Deos, Sociosque eorum.

Ingenuos Phoebi Vates: mibus illa pepercie Numinibus. Donec tandem, cuinfoenore multo,

30쪽

THALIA ALcMAser ANA GEsTR ANuM, sacrae turbae, sanctique Senatus Prosternit Caput Et cunctas,cum Pallade Lauros

Inde Mou AONi is languescere fecit in Hesiis. In obitum

Mecanas, tristis nostraque Musa fuit. bras, Cum pitis quam geminos Manes Domus una doleret, Iamque minor tantae Gloria stirpis erat Erepto Alamariae Magno tunc Consule mire Praecipua Tecum Nobilitare Viro. Continuant sortes istas adversa Deorum Numina, in poenas incubuεrenovas. Quando fatadi nunc rursum concidit ictu Ille, meo quondam in pulvere, primus ques Ascanius tuus ille, olim spes gloria Gentis muruInclyta, de Lo-Noae lausque decusqueD Evasit tuus, en mundi ludibriatili

stilus,&Coeli celsa Theatra tenet.

Aligerum raptus sacris super ardua pennis, Nubila, in adspectum contuitumque Dei. Animis ii maculis monstrisque ren intus Longius optatae saudia Pacis agens. Non cernens oculis, hic quid multitia peccent, Perque malas artes, Ambitio ipsa pares. Iim mera rubertat. Haec ipsata morte Trophaea; Hoc

SEARCH

MENU NAVIGATION