Reineri NeuhusI IC. Thalia Alcmariana. Et poematum juvenilim libri 2. Opua absolutissimum. Tomus 1

발행: 1669년

분량: 501페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

231쪽

BOIIRICI, in terras ninnes tua maior imago Jam di dum magni se tulit ore Patris. Q Iem Phoebus, quem sacra Themis mens tota πω gata In Rostris toties obsita puere Virum. Auspiciis istis, non insem ora sequutus, Tua ivum Thalamos in tua sacra voca . Ipsius& Coeli celebras Connubia Vates, Dum aerat SPONSIS CHRISTUS amore suae. Uscula tot blandis defigens chara labellis, Nusque docens illo vivere more Tori. Tu Magnum SALOMON A tuis sudoribus addis Scribentem Inacidum regia jussa choris. Et firmas probitate animos motusque rebelles

Hoc tua sic etiam Gloria major agit, and praeter Fasces, legum vincla, Secures, Carmine nunc Superos nobiliore canas. cII. Iyc. LX Ol.

Ampsissimo confustissimoque

Praetori summo, in Gmebroec . Nnua se nostris redeunt nunc sacra BataVis, Atque iterum, optato Sidere, Janu3 adest.

232쪽

Tu AL et ALe MARIANA. 23 Quod cuncti, quos Phoebus amari laetantur OVanteῖ Talem si fas est saepius ire diem. Tempore quo nobis populus suffragia donat, Inque suas partes Ambitus ipse ruit. Curia cum clavi distinguit ab ordine Patres,

Liberaque in causis Uerba Senatus habet Et cuncti lautiim sese in certamina mittunt,

Servitiique sui praemi quisque refert. Tu, cognate, tuis meritii nomine nondum Quod teneas Circi in pulvere rit locum, Id na iror magis arge rei as u i Rebus agendis, Et Patriae studiis utilis est eptues. Alea sed nondum acta est feliciter

Selegit Mysiam Quem THEM is ipsa sibi. Ac voluit pridem pennis sublimius ire,

Quando agere proprium, Maxime Praetor, Opuri Altera restat Hyems quando Virtutibus istis 'Ex merito tribuet munia largus HONOS.

Tu gravibus noli tunc te subducere nimbis, Impositumque tibi erre molestus onus l. Ian. cIa, lac. Doctusnio Praestantissimoquδ

in Galliis commoranti. inando jam sacra redimitus tempora Lauro, Rufo, iam factus pars quoque magna Fori e , VRYBURGI, Batavae nonooliviscere terrae, Nec nimias illo sub Jove necte moras ' 'Ista domi Virtus debet se fomite vivo Prodere, cin Patrios ferre alimenta Lares sape malum dederat, vitiumque absentia longa, Paulatimque animis Gens peregrina nocet. Ergo Pegaseas Tu nunc inscende quadrigas, Abmigioque celer Belgica rura pete.

233쪽

Promeritam qu e tuis dudum virtutio aram Pierides sacrae, nomaque Musa struit, Ergo redi, major Juvenum, tot Dotibus aucte, Et nunc in pura conspiciende Toga.

Neve illic Loton, Circaeaque poculagustes, Quo minus in proprios sit tibi cura LarisIncorruptus ades nobis LGentibus istis,

Acitulos solatae Sedulitatis ama.

CORNELIUM EO STADIUM,

Adinem. I. U. D. Advoci Post bene visa foris diversi climata Mundi, Nuic iterum Batavo sub Iove sospes ades. Et, quae pollicitusquondam Patriaeque Patrique ut decet Ingenuos, solvere fidus amas, Jamque animo versas, tira quae sint fata Iuventae,

Et de te quantum postulet Aula Patrum. Nohitinaqueis debes, sequeris sileXempla Tuorum,

Nomin exprimae Nobilitatis Avi. Quem paribus deceat enimc aequaremmoenis, ultus ingenio nec magis esse rudem. Hic Rhodus, hic saltus Rcstant FLUD ALIA nobis Alicra fac lucem viderit illa THEMIS. Ne male depascant tineat tam nobilis agri Depositum, Patria hinc tristia damna ferat. Excute, quas olim nidasti in Pallade, noctes, Quaeque tibi subdit pectora magnus AVUS. Nocte dieque patent nobis Capitolia. Nulli Clausa domus Plicetu; nocte dieque patet. m. Iaco LX, DINO

234쪽

inani lacile in flammas abeat vis illa Juventae, Tu mecum , haere dudum doctus, Homerde, vides. Ipsa Venus stimulos, sementa atqueis tibi addit, Ac tales ipsi Di voluere jocos. Et frustra est, ludos istos abolere vetustos: Quos Mars exemplis compi obat ipla suin Ethtiti plena certatim voce probabuist, Turbaque Majorim i testibususque docet. Nos istis, HONERDE, Toris thura addimus ultrii, Auspiciisque piis plaudimus ore pio. Q P c. LX. Idib. Octob. vGene fur se nanimum Virmm,

suballust D D. ordinuinc orieratoris filiorum. Post ductam uxorem LANS CHOTIAM '- extemporanos. Post tot sudores, vigilatae& taedia noes 1s, I xjugenae exemplo, tua nunc LAVINI A virm est, optime B:ittavum, KIENI. Venatio pulchrδSuccessit Divae Veneris tibi. Et, Hercule dextro, Ilion in Patavis expugnas Pergama Vobis

Altera Nec Thalamos istos audacia Turni Disturbare potest. Facilis Rex ipse Latinus Rcternum adventare virum praesensit, Munum

Te signari oculis; a solum Numine, dc si

235쪽

τeposca Fatis. Nihil his Iunonem,& Amatam obstare inceptis. tua nunc LANS CHOTIA Uirgo viti Et Superat Mars iste tuus, Flos prim Juventae Almeriae, nostraeque olim Lux alma Camoenae. Id Superosprecor exanimo, vos, Nobile pignus Coelicolam, interris longum,4 feliciter Ambo Ducite Nestoreos annos ac semine sacro Foecundi, multos pariter sudate Nepotes. cla Iac. LX. 0Msti

In Acad. Batti

Qui solitu uici toties me melle rigare, Pulpitaque loquiis docta ferire tuis pFare, age, divinumque anelos de pectore prome, Parcentes spargat nec tuaJ extra Rosas. Nec sic te Themidos dilectae emolliat usus, Nulla ut VHUsu sit tibi Cura tui. Rumpe moras omnes, cognate, vincula rumpe. Nec quicquam fuerit tam tibi diulce tuum, Ut nostri possis etiam obliviscier unquam, Et Phoebi haud tangat tegenerosi amori Altius in nostrifanimi penetralibus haeres, Hinoquam te Fati tollat ut ulla dies. Rumpe ni oras, CELSOQUE tuo pro NOMINE, parge ς

R'ino mecum sepi ore loqui

236쪽

Scabini lcmariani. ΜΕns celsa Andreae Schageni ad Sidera tandem. Unde suos ortus duxerat, ivit OVans. Aterris procul& curis subducta Tonantem Cernit ubi Regni sceptra tenere sui. τhymbraeus non arte Pater, non Orpheus ipsis Infandum potuit sistere mortis Opus Non totidem Nyinphae, totidemque Heliconis alanninae,

Ipsa nec E Latio turba novena Deum. Ivit ovans niveis Capitolia ad altaqύadrigis, Frivolaque haec mundi sub pede cuncta videt Nunc alios audit modulos ubi pectine sacro, Et meliora suae plectra movere lyr*Cbncentusquς novos, docto modulaminelino

Aligerum toties ingeminan e choros. Non Druid tim voces Italosve ex arte lepores, Verbaque tot numeris di sociata suis.

Altius hic ultra Coelestum Spiritus urget Ingemem fidibus concelaorare Deum. Ingeniiqtre sui penna super aethera vectus C a CHRLST in Coelis, Id Yriumphe, canit Nos desideriis iratur PARADISI DOS acti,

Discainus simili claudere morte diem.

Et non velle diu tri si in convalle morari, Erurina'ite inimi nocte dieque pati. sed cineri, ic propriis Jam sponto occurrere fatis, Authoremque suum non sine laude seqrii. xt cum SCHAGENIO, jus men. incolit arces latear, mundi spernere rite vices clo iaci a vi. . Dum

237쪽

Saerarium Minervae

Iurisconsulti O mi Ophns tib G posteritas, redivivae empla Minervae,

Et sacrtim Augustae sedulitatis opus. Qiro nunc, post totidem illustres hac arte Magistros, Hic meus in Latio jam FREDERICUS ovat. Ausus in Oceanum Themidos sua pandere vela, Et plusqtram nostram sollicitare chelyn- Talia promittens nobis, meliore lapillo Q la digna, &cedris usque notanda suis. E Veterum pulchre scriptis Monumenta recludens, Lectorem assciant quae novitate sui. In Iticem, FREDERICE , tuus, fac, prodeat Infans, Notior ut Batavis Ipse sit inde Pater.

Illustris A MEI, AN DIAE DOMINI,

Tollite de tabula, Pictores atque Poetae, Artificem cuncti tollite ab aere manum. Non aes, non tabulae Patriae comprendere Patrem, Nec poterit tantum charta referre Virunt. claeonius Pater ipse suas huc adferat artes, Maeonio haec Virtus alite major erit. Hoc unum in Batavis liceat modo dicere vati: Hic primus Frisiae Nobilitatio apeX..citu

238쪽

Πsee Regum Frisiuae est laeses, incente vetusta Et proavum gestis clara, potensque Domus. o nunc Arctous meritb se jactitat orbis, Et Mater nomen Frhiriani rus habem

Reverendo Doctissimoque Viro,

c Ptima quae donem, gratantes inter amicos, Munera, sunt animi vota precesque mei. Sunt pietas, sunt alma fides, sunt sacra Minerva. Et toties in Te rito probatus amor Non haee, quae blando circumfert nomine vulsu , Aut aliquis medio de grege lippus amat. Sed soli devota Deo, devota CamCenis,

Ad Te nunc, O , munera serre velinti Ipse sibi vates quaenon dare, tempore dum,

Inter tot lacrymas, & sua damna, potest. Scilicet, ut fausto currant tibi sidera motu, Ernon e thalamo sit tibi rapta Venus.

Virtutum tot dote potens, totque nurlyta Mater Natorum ac felix temporis Eva so Dissimilem nostris vitam tibi casibus opto, Stetque sua solita prosperitate domus. Nec pridem tristes mecum experieti re Cupressos, Injiciatque tibi mora inopina manus. Auspiciis trinas sed nuneislicibus Annum, Cumque tua longiim Conjugem peraggs. Sitque domi, sit fama foris virtutis honestae, NEunuarique ubi sat bene junctuca:nor.

239쪽

o D ILIAE NEO STADIAE

GI IIc tivi a vit. Id 2- λcIepetis aethereae Lucis, chari lima coniux, ' Atria,&ad CH Ras risis latus ire comeS Coi poris exuviasjam dudum exosa, eumquidola respiciens mente animoque tuum. Exspectans placida vitam componere morte, Atque animam mitriae reddere rite sua . Ru dicam, M.ttrona potens, Uirtutibus illud Sic plentim pectus, plusque virile decus pinae, bene sic rebus mundi in statione peractis, Sic poteras benἡ tunc dicere: Munde Vale. Mun tale, quicquid pari mundi immini Di it Mimn mundities amplius istatimat. Coelicolas aequas conjux, haec talia fando, Nec voihaec Hominem, sed sonat illa Deum.

Et ub non linguae plectro satis itur de ore, Ilib remigiis mens avet ipsa sequi. Quid non Atidico hic vates accendar ab oestio,

Et cupim comes huc vir litus esse tibi λAd loca Coelastum, mea nunc OOLLI A, migras,

Plus ubi quam mundi Tartara nigraFides. εub pedibus calcas Fortunae ubi frivola cuncta, Et tantb humano corpore major agis, Haec ego dum tristi sic dissero voce Maritus, Desiit in vivi sese Marita mihi. Nec posth ic oculis inquam spectanda meorum, . Nec solitum thalamis voce vocand mihi.

spiritus in roseium Abi mi felicibus alis

; ligerum, fragili carne solutus, abit. ONI EI A una meos omnes exstinxit amores,

240쪽

Solus, sine conjrge,

celebratumn

HIc ego nunc solus Magni Conviva Tonanti,

Mellifluo coeli nectare ore fruor. solus in Ede sacra moestum: miserabile carmen, Eheu nunc vidui turturis Instar, ago. Sacrificans istas toties non solus ad Aras, Plenius ut fruere Corpore, CHRI TR, tu Nee pars illa mei mensa meliore recumbit,

Et pura cernit mente animoque Deum. Ne Tu, ne nimium a nobis, Pater abne, recede,

Ut non sit tecum haec ultima Coena mihi. Tu potis rasupplere vices' tempora rerum, Praesentemque tuo Flamine serre manum, Et, cum sit fatis mihi sors haec una negata, Ut chara hic liceat nunc mihi parte frui; Hoc tamen in solido solamine sp Que repono, Me quoque cum solo vivere potie Deo. ILLAEque meae Virtutem extendere fictis, Donec nos Supersim junxerit aequus amor. Nec solus magni tunc sim conviva Tonantis.

Sed mecum hic Con uae utraque dulcis agata HUdem argume πιι

uid dapibus ventrem obscoenus, vinoque saburras. Inque gulae partes ingeniosus abis Ista Lycaonias deceant spectacula mensa , Et pudor est, tali vivere more pios. Nos alio fruimur Pane& Circentibusillic: Iride premet nunquam eo ora nostra fames, Hic vita cibus aeternae, spesque una futuri: Et Fati, in coelis, sacra tabella mei. Hic vera Ambrosia, ac coena coelestis imago.

Hoc tali cupiam pellere pane famem. Item focul Bacchi latices, vosque optima pleni Pocula

SEARCH

MENU NAVIGATION