장음표시 사용
421쪽
a Ilius in Veris flores' gavdia sperat,
Nos Veneris Drsm sera senecta manet. sed mihi ver poterit laetum, crudamiue seRe um, Et donare animirobor Mina Deus. 1. 1 u D. Ixe meae Veneres, Paphiae commercia turbae; Me nunc, post Venerem, pulchrior urixam in odigia una meos nuper succenderat ignes,
Nunc etiam Pul s* iri ipsa mea, Post Hymenaee, tuas nebulas Helicone petito, Nunc postlimini seria Palla get. Amitusque Deo, de motu propiore calestens, Mecum agito solarum fide id is opus. Deque Iove dc superis melior quid sentiat orbis, Hoc unum nostram pallada scire volo.
PRaelia Palladia mox eommittenturin aede,
Et ror nostro in pulvere pulvis exit. Ascanio quareiam non vacat esse Poedae, Bella movens animo fervidiora suo. Tunc Tibi, Me caeses, Musis submitterelasces
Fas erat,4 meritis praemia serre sui,
TU donas nobis, inscriptos nomina Regum . . t Mec--, flores; Nos Tibi verba damus: Qualia non toto p mutem verba Tonante Vespere sub sero nec dabis, Inde, mihi. Plus nobis Licinis plus est Pallante, supellex Atria quae Phoebi splendidiora facit. Sic sumus ergo pares. Tu pascere sedulus adro. Pieridum tum M. NMea reve Tita 1 ALIUD.
422쪽
UNius ex Astri subita caligine Vulgus
Totius ac urbis pen quievit opus. Degeneresque animi passim incerare Deorum jam genua, et visi thura parare focis. Teius Ipse Pater tantas praesenserat umbras, Extremus mundo ceu foret iste dies. Vixq ue suo eloquio Lucis satis esse locique Cimmeriaque polum, Templaque nube tegi. Non stupet ista animus, verum qui prendere causas, Et didicit coeli scandere mente Vias. Foisitan hoc aliquid, Mecorna optime, damni, Deliquium Musis, Ascamoque dedit. Qui 'ora suis posthac conatibus addat; I: Ioc velit, dia patrius jusserit ipse labor.
IS cc etiam Nemesi furtim subducitur Annus, In aes e novos iterum pe/giis tres ire dies. Q iis scit, an adjiciat plures his Juppiter annos,
Et non hic nobis ustimus annus eat Incertum est, qualis nostri sit Terminus aevi: Hic etiam vitae Terminus esse potest. Ergh, animos fortes Fatum sumamus in ipsum, Ac nobis fassari non sine laude Mori. Corpori sexu vias ubi no absumpserit una, In coelis iterum vita perennis erit.
VNYνvrus hos animi testes modb deseret Hagas, Et volet hoc nobis ossicio esse pius.
Collegaeque tuo, magni NEOBMRGaio aulae, NEurius II Tecum vota legenda dabit. Ino rpres sic fidus eat, pars magna Sororum, Et nostri causam rite Patronus agat. Tu Clavum in Pelata medio, Palinure, tenebis,
Et contra fluctus remige doctus age.. Noa
423쪽
Nos animi semper meritis, tibicine firmo, , Nitii iuri&Phoebo sub Duce Vela damus, , D. inamvis saeva tuos infestent tela PenateS,-- Et verras tristi Syrmate rursus humum , Absit, nostra tamen postponi luctibus istis Numina,&Aonias inde dolve Deas. Consuetum est,nunc posse mori iuvenemesenesque: Qua non in vita certior ulla via est. Felices Domnes si mors haec terminet urnas,
Tisiphoneque suum,m grave sistat opus
TRYBunci a thalamis longe absint pocularathra Et nulla hos turbet vis inimica LaFes. Plenus amor, supersimque lavor, selicibus Astris, Assidud hanc intrent, inhabitentque Domum. Et Natos natorum, ista de stirpe renatos Usque, suis meritis ritE Batavus amet
NILausoceani scopulosemensus Se undi securusque suo navigat Ille mari. Te, Palinure, tamen, cuius non una Carina Commissa est Curae, Carbasa plura vocant. Quae quoque decurrant Pelagi feliciter undas, Et, tam propitio Numine, vel levent. Adde manum clavo, Palinure,& in aequore Teucrum Dirigat errantes ars tuadomi rates. Sic quoque, post viridi partas Parnassde Lauros, Riniata est Musis parta Corona meis I. I P Urius it nobis, pulsa cali ne, coelum, Et tandem Batavis solvitur acris hyems. Inque vicem redeunt blandi, postfrigora, soles . Naturae facies redditur ipsa sibi.
424쪽
16 in niunx Nau Husi, IC. AE terni im, nostro in pulvere Phoebusamat. Eud, si fas est Tmlchri sub imagineVeris, Cras etiam nostrae Te quoque sine domi.
Ras Te Musa citat sto ae ad Delubra Minervae, Qua Divum fuimus pars modb magna sacris. Totius ut Phoeb44riteatTityri reces usi Et quid agant Muta, Curia tota sciat. Lege tamen vestra, placidus si affulserit aether, Martia tempestas & sinat ire foras.
JAm Soti Nemei transcendit terga Leopis, Et cun Et fiam nais incaluere suis. Aret ager, plenaeque sitim patiuntur aristae, Aepenesin nimiuin vertitur iste labor Nec satis hoc. Furit aetnaeis crudelis ab undis Tisiphone; occultum terraque virus alit. Et tacite incipiunt violentae serpere ebres, Nec Mortis simplex protenus ire genus. Funera praeludunt plebeia Forth, Potentum
Vis etiam major Funera inagna dabit. Dii meliora Piis Noster, sine labe Cytherare
Explicat audaces Astra sub ipsa manus. naetvit mortisque minas Mens enthea vatum. mis nec pudor est in statione mori. Sic iacit intrepidos Superum prae sentia. Nunquam
Est animi sortii, quem subit inde timor. Laelioraugusto patet hie sub sidere porta, Et cras hic Tecum vellet Apollo loqui.
425쪽
Erimiae Lectissimaeque virginis,
Nec possum gemitus non dare esse meos. Dum video lacrymas pleno torrente meares Tuque tua nimium Conjuge moestus ages. Et mox ad plures tristi Catharma feretro Exportanda tua, Filia prima, domo. Fiba, quae irinio sexu, de virtutimus arinos Praeveniens, rara dote fideque fuit. Filia, quae tantos animo complexa Penates, Una Patri& Matri spesque decusque fuit. Filia, quae multa' 'ietate dc Moribus aequis, Et cina exemplum Virginitate ruit Quam non una Venustanis chelestibus ornans Artifici in laudem sculpserat ipsa manu. Quam toties volui Lauro decorare poet Materiem laeti carminis, atque tori. Ast aliter visum est superis Tr ns aetheris alti qui spatiabanc propriam nunc voluere sibi, Neepassi in terris pulchrum hoc decus esse pereme, Unde procul mundi debuit esse manu; Magne Vird m, magnae Natae Tihi gratulor ua nam, . Solinuae CHRisaeo nubere digna fuit. Tales nos erimus, qualiuacet illa cupreta:
Haec est viventum gloria, ritε Mori.
426쪽
A et E LT Eliciat quondam nostrae, CATHARINA, fuisti; Nunc in Deliciis es, CHM ARAE NA, DRO, Permutat sic scena vices Terrestria nuper fuimus, coeli pars modb magna sumus im T E R. Prima mihi nomen Matri Patrique dedisti, o tam dilesta spes, CAYRAR IN A, tori. Ubera sed frustra pressabas, Filia, Matris, Atque ipsum hoc nocuit nunc mihi ventris onus,
vulnus grande mihi nuper, Germana, dedisti. Nec satis in lacrymas tunc erat una 2ror. Tota domus pullojam tunc squallebat amictu, Et solitae in coelo vix micuere face ominor in terris cum nox sic ingruit atra, Purior in coelis pax, CinnoiNA , tua est.
Quid mihi vobiseum est, infelix gloria mundi In coelis mea nunc gloria sola DEus. Quae nu's a terris pennis sublimor acta, virtutum fama celsasub astruseror. A. Πι , CAYm AR IN A tui mane in pace quiescunt In CHRI sae tandem laeta recepta sinum. Hic procul ex alto rides ludibria Mundi, Et sibi quod fallarsisperet amantisamor. Jλ que potes vero, VRYBuRO A nomine dici: Qua nunc eum superis gaudi 'eIa tenta.
427쪽
Proque Viro Sponsum se dedit ipse Dεus ima Virum,
obitum uxoRia charis ae depAraret Isi Uper in excessum venerandi patris, acerbum
Tam mihi, maturus quam fuit ille patri, Patris in exequias cthus mihi semper oberrad Funus adhuc oculis, lanus adhuc animo, Sp*tasti lacrymas praeclare Poetetis canoras, si insisti lassiis voce minuque tuos. Carminibus meritas retulissem carmine grates, officio, vates ossiciose, meo; . Sed silui, fateor, luctu obluctante, laborque, Quicquid tentabam .scribere, anus erat. Perdiderat mea dextra chelyn , mea lingua loquelam, Mens animum, gemitus verba doloris erant. Tu tenui veniam vati nequiisse diserth, Tu veniam incesto da, nequiisset aqui. Q rin veniam, memini, veniam, REi NE RE, dedisti: Scis, non neglectu me siluisse tui.
Nunc miser exstincta dum Conjux Conjuge ploras,
Quae tuus unusamor,quae tuus ignis erat, Dum germ HoPTi I. LM Cineres, tumuloque sepultos Amploxus, risus oscula, verba gemis,rbum tua, pars animar, praeclara BOETHIA, dumque
Semianimi rapta est altera vita Tibi, Dum tua ferali mutatur tota cupresib, omnis& in taxum squallida laurus abit,
Brunonis Musam deposcis, amice, Vicissim, Solamen poscis, dulcis Amice, meum . .
Da veniam, o iterum precor, o iterumque tectimque Musa mihi nunc, Optime, muta mihi est. 6 condo-.
428쪽
et RE1NERI NEuriusΙ, IC. Condoluisse foris potero tune carmine deauri cum primum p Merodedoluisse domi.
Uid, Fraterani Ny RE, doles crudelia Fata p vimque Desim adum sem, dei ontrariaNumi
Votis Incusas Dum chara Tibi sejungitur Uxor, Et rursum inseritur nova per connubia CHR I To.
Non est, crede mihi, mors haec, aut Funus acerbumν Quod pateris: CONIux tua, pro m malla auris, Iovisambrosia vescatur, de aetheris aura. Corpus humo, magnae matri debemus, Olympum Aliera pars melior scandit. Qua protinus acti an sublime, humilem mox frustra desuper orbem Quaerimus undejuvat nequicquam ad tarda reverti, Corpora. Nos hic in mediiseonvallibus orci, Heu quoties gemimus sub iniquosasEfflaborum,
Et patimur sine fine malum. Mors optima rerum, Quas homini novisse datum est. Nam transitus iste Hinc nos a poenis peccati,4 crimine multo
Eripit, lynisque iubet consistere campis. ΕΘ minor tuus est luctus,Charissime Frater. . Qui propiore Deum nexu jam tangis amorum. Cujus, nostra soror, divina Boethia, CARLset Vivit in amplexu, vitae dc statione peracta Mia iterum nolitβp sum mutare latebris. HENR reus NE uisu rus, J C.
429쪽
f TZuΗus , quam chara Tibi, quam lectaemedullis, Et nuper pleni Numinis Uxorerata Nobiscum tacitae toties stuputae Camoenae , Quandoetiam vestri pars ego magna Larir: Digna Iovis Thalamio Conjuκ si Iuppiter orbem
Incolere, atque hominum vivere more cie . Hanc Pietas longo nostri secreveratae ut
Moribus, magna parte levarat huma. Candoris pulclui exemplani, vii veridis . Et fax semineos inter Mnam choros. omni dote potens Seu pulchri corporis artu Si ve animi expendas munera rara boni. quid de tot gemmis, de tot virtuti ser NRureusa,aitant perdere dote Muas Nil perdis. Nihil istorum morsatra sepulchris Clitudit, is hoc Orcus nil quoque juris diabet. Corpus humum, matremque petit Vis enthea mentis Exitium nunquam ferre morἱque potest. Haec oculis animi spectas Haec lance beata AEstini in insaligerumquechorus. Sicqui nutus obit, vitae statione peracta, Coram oculis haurit contuituque Deum. . Illo sese infert, Divina BOETHLA, Conju Excii rixque suum, libera carne, jusum.
N ne, o Calliope, moestis singultibus ora Faspulsare tibi Ceciditdignissima Phoebo
Altera Iuno patiens Cujus temone sub aequo, Heu ritandam nostia sudarunt rite labores, Dote pudicitiae moniti Clarissime Vatum, NEunt usi, quantos sensisti iure dolores l
430쪽
4.22 REI NEκ πε urius I, c. . . Haec lacies, haec scena tua est, o magne Virorum, murius i. ecte mihi. Dispendia sortis Consiliismoderare piis. Qui saecula prisca Si tecum in trutina pendas ac lancibus aequis, Nil Tibi flere novum eveniti Mors omnia versat: omnia nata semel paribus damnanda tenebris. Flere tamen nimium, sinit haud prudentia, Vatem, Et Pietas: quaesbia Dao sejactat alumn , Exemplisque Virumte pulvere poscit initis
Chara Tibi CONJux nunc vescitur Etheris aura Aligerum in media turba, Divumque corona. Nunc immortali coelestis munere mellis
Pascitur, Taturo nectar destillat i ore, Ambrosasque dapes carpit, tandem inclyta coeli
Musarum, malavis clarior extat honos' Pone modum lacrymis, saevo cempone lores, 4 .
Qui Te sollicitum nocte dieque tenent. Nequerereseternum , qui sint Tibi saeva Tonantis Numina linuae Thalami sit tibi rapta comesi Aut pete in amplexu , Quam nunc amplectitur.
eam .ult esse loco iam meliore Deus.
Frinita est, NEuiausi, lacrymas opponere Farix; Quam luges, tua non, sed fuit illa Dei.
si Lachesis pulchros placidosque incidit amores, Detratores Repetit, qu .im dedit ante Deus. Felicem nunc astratenent ubi Numine coram, Ange-