장음표시 사용
321쪽
severat . Doluit etiam de fidelissimo Domicello . Tamen res,
Piran , omnibus postpositis, curavit de recuperatione olim suae Bononiae , multoque magis e suorum officialium vindicta . t tunc ordinat magno exercitu milit Dominum Ioannem de Besocero Capitaneum Generalem a carceribus Mantuae, ut supra, relaxatum, ad populationem Status
dicti Domini Ioannis e legio . Qui Capitaneus sagaciter
Procedens cepit territorium Bononia invadere cum D.
barbutis, infinitis peditibus , ii Crespolano castrametatus est , cibi ait tum ipsum reaedificari fecit in Casalegio exilienti prope Bononiam fecit Baitidam ita fortem , quod assidue Civitatem Bononiae vexabat , rupto Canale Reni decurrentis et Bononiam apud altitam . Et 1iCprocedendo didius Capitaneus Domini Mediolani coepit
montanas partes Comitatus Bononiensi invadere G dc tunc
ipsa loca Dominis Mediolani adhaeserunt, quibus in locis Officiales posuit. Deinde apud Civitatem versus Renum locavit exercitum in Villis Argentin Arcellatae , super navigio castrametando , ubi tamdiu stetit , quod maxima inopia habebatur in Bononia propter de vallatione d incendia in planitie propter occupationem montanarum partium , in quibus Dominus Ioannes de legio solummodo duas Arces habebat, videlicet avignanum montem-vegiumri nec alia in aliquo respondebant Bononiae. In illis montanis partibus Praeturam pro Domino M diolani agebat Maschiolus de Perego , qui stans in Scar galasimo gubernabat Mongonum , Petram malam , Capre- num 'oncaltaldum , Planomum , ceteras illas Vallis fortes. Habebat Dominus Mediolani Potellates in erravalle
cum aliis illis , in Stagno, Bargio . tibi datis per illos de a Moscalia in capite Reni , qui universias illas Voca Vallis Reni gubernabat in respolano , qui partes suas corrigebat. Et sic gente Domini Mediolani custodientemontem Sanet mariae supra Civitatem Bononiae a parte
322쪽
ὐersus Meridiem . nultu audebat Bononiam , nisi furtive mirare vel exire , prout neque a parte versus sero propter
Bastiam Casalegit , dc exercitum in Arcellata locatum , a quibus ipsa Civitas assidue versus sero molestabatur, quamvis Dominus Franciscus de Ordelam de mola CapitaneusFolliviij Fortim populi in Romaniliola vicinarum Bon ni in ad VeΓsu alio in Lug CXitientes Bononiam infestantes reii fieret , favendo Bononiae . Nam etiam Dominu&Joannes de legio totis viribus se tueb itur. Tenebat autem ipse continuo uchinum avium de Novaria suum fidum Cancellarium in Curia Romana insinuantem Papae mares inalibus , quod quidquid praefatus Joannes de O egio fecerat' faciebat de Bononia , cedebatin tendebat in servitium Romanae Ecclesiae. Et sic evenit, quamvis tunc temporis dictus Luchinus mentiretur, quum dicat Philosophus: Prima Caritas incipit a Je ipse . Videns autem praefatus Dominus Joannes , se hujusmodi in laitationes, expensas non posse amplius sustinere, quum magna itipendia erogaret in custodiam etiam Bagani , Plumaci , altri franchi , Non antulae , Crepacori , Sanctae Agathar, Sancti Joannis in Persicet , spectantium versus Mutinam in distri et Bon niae, nec non Terrarum Centi Plebis , quamvis jurisdictionis essent Episcopatus Bononiae, ne non aliarum versus Romandiolam , scilicet Castri Sancti et ri demi, plurimum dubitabat, quum aliun te e Perdito non haberet Rocchae de a Massa ombardorum, in Castri Donges 1333, ad quas praesidio firmatas custodiendum infinitas expensas patiebatur , nec quidquam haberet de ei tratis , quum extra muros nihilo gauderet , nec in Bononia poste , sive auderet tu rapereri raptaque jam consumsita et cum a chione in sociali bello urgeretur alipendia pers luere pro
323쪽
pro sex mensibus vel ultra tamquam probus cogitavit dore medio Opportuno , eligens potius in dominatu Bononiarmori , quam misere eam eserere fugiendo X traneas Parte adire , quum senem se reputaretra ad alterum quorum duorum videbat se necessario devenire in ad unum Citius declinavit praecipue quia fortior erat , quum quotidie videat gentes suas lacerari tam in ipsa Civitate quam extra . Brevi igitur undique contractis viribus
necipue a Florentinis , quibus dabat intelligere, qu0 quando plus nequiret amplius perstitere non valeret , Civitatem ipsis potius quam Domino Mediolani daret eamdem peduibus .equitibus, ut potuit implere Iocuravit , multasque gentes tam de suis, quam de Florentinis in partibus montani Bononiae Collegis , ac armavit balistis, aliis artificiis , eisque dedit signum . scilicet quod quum viderent fumum super Turri sinellorum ., ad partes Casa legi totis viribus ovato gresIu accelerarent . Hoc dato ordine, exspectato , quod Capitaneus eXercitus Doin in Mediolani misisset scortam versus Panasium pro victualibus in quantitate infinita ducendis tute a d exercitum, pro qua Corta verant CCC. arbutar ex melioribus quum scivisset eas gentes in scorta secesti Te, tunc
apertis duabus portis Civitatis facto dicto fumo , Bononienses armati onconibus, auxiliarii, amici ac itii siti in stipendiarii sui ad astram Casia legi veloci reisu per regerunt cum infinitis alis , lopos , uncinos ferreos , alistas, mantellos deferentes , ipsamque Battiam circuna Circa coeperunt oppugnaro debellare , Ortem postponente ia Et ante succursum gentis equestris Domini Mediolani in campo supra scripto permanentis , antrarunt in ana Battiam , tamen non sine aede quoniam WBononiensibus
iplis multi fuerunt lapidibus obruti,' aliis armis defens se
Vi correpti. At praedictis non obitantibuS, quotquot in Bastia reperierunt , occiderunt . Quibus peractis, Dominus
324쪽
Ioannes de Besocero cum universo exercitu ibidem eos cinvasit . Et quia equitatu praevalebat , brevis horae spatio ter- Centum interemit , non levem tamen passiis resistentiam a Bononiensii bus, qui Onconibu ut eorum moris est equos ei incitebant, aut perforabant, quare multi ex suis equitibu defecerunt. Iam pro eo inclinabat victori , i confictui adfuissent hi , quos pro scorta ipse miserat , aliter evenisi et Bononiae , quod perpetuo de ipsa factae fuissient cantilenae Etenim durante conflictu a Bononienses 4uberant ad montes . Sed supervenit illa magna Florentinorum Maliorum , ut supra diximus, multitudo coadunata, quae cum Bononiensibus profugis irruit viribus rea Tuintis in gentem Domini Mediolani persequentem Bononienses seque in montana , eamque non valentem sustinere impetum illorum recentium & multitudinem aliorum cum vantagio descendentium , in fugam coegit maxima edita strage, Campo obtento , fractis totaliter hostibus Capto inter tot alios ipso Domino Ioanne de Besocero, qui in Marchia Anconitana extitit marceratus. Cui tantam redemtionem posuerunt, quod redimi non potuit. Imo de praesenti audivi, quod ibidem dies clausit extremoS. Gentes ero suae, quae fugerant, partim Parmam , partim Lugum se recepe
Campum itaque obtinuit Dominus Ioannes de legio,
qui gentem equestrem habuerat a Marchione Marchiae Anconitanae pro Ecclesia, sed non in tanta quantitate , quod ipse ab ea posset in Bononia opprimi. Hac Victoria obten- et , universum Comitatum recuperavit , excepta Terra Serra vallis, quam hodie cum aliis Dominus Barnabos possidet. Qui Dominus Barnabos auditis praedictis rumoribus, doluit immodice , d pluribus diebus Vacavit , quod nullus ipsum vidit , nec ausus fuit loqui eidem . Sed respirans,in ab incoepto nolens desistere , cimo in eis perseverans, maximas gentes equestres undequaque acquintas collegit , cogi
325쪽
tans erras saltem Bononiae cum ipsa Civitate invadere , non permissiurus , ut praefatus Dominus Joannes districtum possideret . Quare discedens personaliter a Parma cum immenso exercitu potissimum Nobilium potentium Mediolani, quos ad praedi sta requisierat cum infinitis peditibus δε praecipue annitis a Civitatibus suis , quo ad Partes illas jussit convenire , invasit Comitatum Bononiae , vi occupavit Terram Crepacorii, cujus homine videntes Drtem , sibi adhaeserunt. Et cautius custodire coepit ipsam Terram. Universum deinde Comitatum rursus adeo vastavit , quod Bononia iterum nec intus ne eXtra intratam habebat, uti nec habuerat tempore praeterit . Proptere Dominus Ioannes de legio dubitans des stipendiariis suis, scilicet ne ipse ab eis propter stipendia restantia proderetur aut venderetur remedio cini praedietis peragendis cogitavit summo studi adhibuit cogitans ex toto sine maximis dispendiis se utare non posse . . Dubitabat de Bononiensibus , quibus tot, tanta enormia intulerat, tamquam publicus homicidari multoque magiS. dubitabat de Domino Mediolans, quem videbat induratum in prosequutione incoeptorum . Cogitabat enim , quod si contingeret, aliana Terram ultra illas duas, nimirum Serr
vallem repacorium , reincidere in Dominum Mediolani , sicuti iugum manetum Joannem in Persicet , ipse remansurus erat totaliter Carceratus in Bononia . Et dato quod Dominus Mediolani alias Terras non haberet , attamen cum praedictis bene custoditis vasta perpetuo inferre poterat Bononiae . Propter quae idem Dominus JoanneS , tamquam no in valens diu subsistere, ut supra , necessario habebat aut vendi, aut prodi , aut ad rumorem Populi mactari . Et ita praedietis duobus malis nequibat dare remedium , quin asse sidue timularetur. Et quia praefatus Dominu Ioannes de Olegio bonus fuit scholaris , & valde intelligera , Regulam Plisciani coepit praticare sic dicentem: tiescumque sunt duoeΚ a regu
326쪽
regulae repugnante , aut una cedit alteri , aut tertia introducitur . Et ii per consequens praecedentibus multis . cum insidiis tertiam curavit introducere, introdusit, Quam ta- mera saniori consilio voluit experiri . Et pro eo nolens clare quae frotinus labebat sublicare , juxta di ium Boetii :Q mniin si operam medicantis exspestas , oportet ut vulnus detegas , sic detello vulnere suo consilium habere voluit primo a suis , eosdem separatim interrogans , praecipue quo credidit habere intellectum . A quibus tamen suadebatur Ἀο- minium Civitatis Bononia re itituere potius Domino Barna- bovi quam alteri , pluribusin veridicis assignatis rationibus , de quibus propter Iastidiurn operis nunc taceo. MOX ab aliis, de quibus primum confidebat, consilium sibi impertiri voluit . Habebat enim Vicarium suum generalem Dominum Ioannem de Senis , qui tamquam , publicus Guelphus Oti fuit , quod orninium clietae Civitatis restituendurn erat Potius Ecclesiae Romanae, ad quam de iure spectabat. Quod dietus Dominus Ioannes de Olegio deinceps non poterat sperare de Domino Barnabove , nec de Alio Domino Mediolani quia tanta gesserat Contra ipsos , quod perpetuo amicus ipsorum non poterat remanere . Spopondit ite Vicarius se curaturum facturum , ut eidem Domino Joanni tanta di talia beneficia fierent per Ecclesiam , quod ei me , fuisseque nihil perpetuo defuturum foret . Has Domini Vicarii ratiocinationes muli approbaverunt praecipue Dominus Nicolaus de Neapoli, qui dicto tempore in Bononia exstiterat do toratus in assumtus fuerat cum dic o Vicario morum ergo contilia sequutus iit Dominus Ioannes de Olegio , spreto parentum suorum consilio . Et tunc de praesenti
Luchinus Savius antedietus coepit ambascivas pro praedictis exsequendis ferreo referre in Bononia invenionem , ω e converso . Et sic praedicta in brevi firmata fuerunt tali post , quod Dominus Ioannes de legio in vita sua debeat Civitate Firmana in Marchia Anconitati cum universi ejus
327쪽
districtu uti gaudere in quod Ecclesia Romana ultra praedicta habeat satisfacere tipendiariis existentibus in Bononia cTerris suis pro servitio praruit , nec non satisfacere ossicialibus ejusdem Dornini Joannis de legio . Haec ultra praedicti Vicarius, avius magnam Florenorum quantitatem habuerunt pro maloiso Is ). Et si1 Ecclesia Romana a Florentinis, recusantibus is ullo modo volentibus habere DCC comites pro consortibus & vicinis propter praemissa , calibi jam diet , mutuo accepit quantitatem Florenorum , quae Codica non fuit . Solutiones promissas fecit. Terras districtus Bononiens is pro se firmavit praesidio Mornivit Dum praedicta tractarentur ritabat pro Castellano Arcis Castri ranchi Ardicionus de Momo Novariensis , diu amicus Domini Ioannis de legio , de quo Ardicione ipse Dominus Ioannes multum confidebat, quum auro francum in planitie alias fortalitias praecellat. Sed Ardicionus cogitavit de statu suo , maxime quia illi de Dona sua sunt muli Nobiles Capita ne divites stive dii trictu Novariensii. Et ne ipse esIet causta , ut illi per Dominum e-diolani in partibus Novari se perderentur, non curavit de Ecclesia Romana, quoniam Gihellinus erat. Sed aliam viam
elegit' talem , quod praefato Domino Barnabovi sub quihusdam pactis inter ipsos initis altro rancum cum universa fortalitia tradisit, licentiatis gentibus Ecclesilae , a BO-nonia mimis pro muniendo illud oppidum nomine ipsitus Ecclesiae . Quibus Bononiam reversis praefatus Dominus Joannes doluit immense de tali perditione, timens , ne pacta inita cum Ecclesia , deficiente Castro franco , deficerent Postquam igitur Terra fulmen per Ecclesiam firmatae Gesidio , stipendiarii jam satisfactis , dc Civitate ipsa ornonias
aes arariam , aut Proxeneti rem h
328쪽
io talita te etenim Omnia praestiterat is 1 Ecclesiae,
qui ad praedi Sta venerat personaliter timuit de vita dubitavit , suplicans ne Occasione sui Populus Bononiae
traheret ad rumorem sicut traXit , quia non ob tantibus
minis precibus dicti .irchionis curabat ipsum Dominum Joannem ejusque familiam finaliter devastare . Nam idem Ρopulus jam sumserat audaciam, in dum adhuc esset in domo tua, scilicet ubi habitare solebri , ipse Populus super
platea eo audiente clamabat oviatur, moriatur proditor
Poannes V oecomes de legio Viperam magnam pietam in variete dicta habitationis Populus malleavit stercoravit
cum tanto rumore, quod tota Bononia personabat . Tunc vehementiu ς timuit Sed rumore sedato superveniente
nostis umbraculo, e Bononia clam fugit i 16 sic reliquae
1ss Hie supple marebio Marobis Anconitanae Dux Exercitias . 136 Joannem Uicecomitem. de legio Bononix clam fugisse die Martis et . Martii , hebdomadae praece dei.tis Paschalem solennitatem, profundo jam provectae noctis silentio , Civibus somno sopitis , ac mille Cataphractorum stipatum Cohorte , fe lici terrimolam pervenisse , atque inde Cesenam ad Pontificium Legatum processisse , anno 136o. tradit Matthaeus Villani Histor. lib. u. cap. s. R. I. T. XIV. col. 93. D. Q a Corius, ad annum 36o Chronico vero. Μutinense Jo: de Sagano R. I. . U. eo l. 6ῖI . . refert Marchiae Anconitanae Marchionem ingressum fuisses Bononiam , Λ ipsius possemonem Pontificis nomine accepisse die . Martii anno 36o. die ultimo eiusdem mensis , Joannem Nicecomitem de Olegio noctis aempore clam discessisse . Haec confirmat etiam Chronicon Estense R I. T. V. col. 484. D. Ipsum postea diem clausisse extremum, a Civitate Firmi , die . Ochab rix anno II 66. asserit Chronicon stens , R. I. T. U. col. 488. A. Dictum Ioannem Uicecomitem de legio filium naturalem fuisse Joannis Uicecomitis Archiepiscopi Mediolani non desunt Scriptores , qui dicant , quod tamen falsum esse credo , quia Azarius R. I. T. VI col. a. o. A. dicit quod Dominus Nanfredus agnomento Botta de G a tego de No Vari . . . . . . . . iis legi Castro parυVsimi valoris , patre Domini Ioannis de Iezio i cum n mania ferro , quam inre portabo a
329쪽
qua familia contrafacta personat . Et si aliquis ex ea. remansit, fuit taliter pilatus, quod capillum extra Bononiam non portavit, excepto Luchino Savio antedidi , qui
verbo & opere studuit complacere ipsis Bononiensibus icclesiae, praecipue in dicto fine . Ea nocte dictus Dominus Ioannes se recepit ad domum Roberti de Imola in in ipsa Civitate cum universa familia sua taliter qualiter fugata se reduxit. Deinde Civitatem Firmanam adiit, ubi
fuit receptus. Et promissis gaudet , portatis secum etiam suis universis bonis . Attamen pluries dubitavit plurieς maluisset consortium Domini Barnabovis elegi Te . Profecto autem praedicto Domino Barnabove cum proceribus isobilibus tam Mediolani quam aliunde secum sociatis , prae
dietae Terra Seravalium , Crepacorium is CastroisancUmper eum bene munitar provisae , guerram pro eo faciebant contra Bononiam, ejus Comitatum , quantum poterant L faciunt de praesenti . Sed elapso tempore propter infestationem Castri Plumacii , quod situm est inter altro-francum, erravalium , curavit dictus Barnabos totis viribus praedictam Terram Plumaci cum eius Arce habere. Et tunc dato Nobilibus Mediolani, aliis mandato , ut cum ipso Domino Barnabove personaliter equitarent, per venit cum infinitis gentibus super campis lurnacii , ubi talia facta fuerunt , quod Caesar Iulius majora non fecit Pro expellendo Pompejum fugientem de loco Brunduxit. Impletis fossatis circum circa licet amplis, profundis, S CCC nosiis , dato ordine , quod foTa rusticis solis, equis re-Pleretur , nec non promissis duabus paghis duplicibus, mensibus completis publice vulgatis , Nobiles mapstaneide
330쪽
de uecade ferro intus existentes , prout etiam alii , tinati xunt. Et sic celebratis pacti S ipsam Terram laicem dederunt Domino Barnabo vi , quam ipse bene munivit , cfornitam tenet de praesenti . De taedicti autem valde timuit Marchio existens in Bononia , verebaturque , ne idenIDominiis Bainabos On Oniam infeltaret, sicut consueverat, a proinde tam iva Voce, quam per literas sanctam Apostolicam Sedem appellavit , scribendo protestando, quod nisi tantas haberet etate , quae planitiem Omb.irdiae O- operirent , Ecclesia Romana non poterat se tueri a Mediolano . Quare Ecclesii subito iteras ad filium suum destina-Vit , nempe Regem Hungariae , qui nunc alios Reges Christianos potentiain personis dicitur antecellere , quique filius Ecclesiide vocatur , quamvis alia tali nomine nuncuparetur Rex Franciae , qui nunc parum potens est propter immensos labores , quos passus est , ideoque Ecclesia a tali filio declinavit. Quo circa Re Hungariae subito tantos Hunga- ros incluxit , quod quam fuerunt a Bononia , omnia co-
Sed quia praedici a brevi tempore expediri non poterant , sine maXima mora Topter longilissimum iter quamquam omnia sub brevitate procederent, praefatus D rninus Barnata; interea factis altis super Ononiensi, dimissisque dictis Terris fornitis mediolanum rediit cum proceribus suis secum ductis Quum ergo Hungari venientes fugientes tamqaam leones, pardi attinxissent Bononiam, eam , se sis reCreante , VacuaVerunt victualibus.
Quibus visis praedictus archio ipsos hortatus est, ut Lombardiam δε potius Terras Dominorum Mediolani invaderent , prout ita celerrime in Domini Mediolani non perpendentibus , districtum Parmae invaserunt lacerando eas
Terras. Et subito ad Civitatem Parmae accesserunt numero decem milli amungarorum ultrari eam obsederunt , ita eam musti intrarunt , quia Parmense nondum erant