장음표시 사용
291쪽
authoritate ipsis alioquin Abbatibus longe Minentiori, ut observatum est.
Tertium est : Quod ipsas constitutiones has Celeberrimae Congregationis in particulari concernit, harum seriem clim penes nos habeamus eo quidem accurato reis nore exarata, prout ipsa ad unum iota propria manu Vener : Servi
Dei Petri Forerii conscripta Mussi- pontani Canonici velut pretiosum
testamentum cautissime conservant simul, ac observant, jam dudum deliberavimus huic praesentilabori inserere , sed retinuit iterum praemissi operis brevitas , illud solum notare voluimus, Consistere easdem in quinquaginta octo statutis seu punctis; collimant autem ea potissimum ad salutem proximi proCurandam per doctrinam parvulis, & rudioribus e populo administratam, eamque tam in ministeriis fidei . quam in
ludo, ut vocant, litterario : deinde ad impensam curam eviton dirumoris. & conversationis cum cicularibus , de qua sigillatim punctum I 2. 28. 32. 36. 37. 38. &quidem cum energia tractant: neque flustra, novimus enim, quantum disciplinae regulari nocere soleant tractatus cum secularibus,& praxipue eorum frequentes inis vitationes, & admissiones ad religiosorum cubicula , inibique instituta colloquia &c. Uere, qui tangit picem, inquinabitur ab eae &si juxta S. Leonem , dum per v rias actiones vitae hujus sellicitiab ἀ- senditur, necesse est de mundano pulvere etiam religiosa corda ser desiere, quanto magis id fiet inutili mundanorum hominum confabulatione. Praeterea Commendantur exercitia praestantissimarum virtutum, praecipue : Exacta Charitas , pro funda humilitas . paupertas omnimoda , ct carea obedientia. Uerbo: digito Dei scriptas has constitutiois nes dicet , quisquis perspexerit. Atque haec de congregationis alia
Monasteria sub hac Congregatione subsistentia quod attinet ,
observamus, eorum quorundam acta nos ob defectum documentorum praeterire , quorum tamen
in futuro Opere haud dubie inte, rim obtinendorum notitiam communicato modo dabimus , Pra mittentes nunc Henchum brevem Reverendissimorum D ta Praepositorum hujus Congregationis. Attamen sine adjecta expositione gestorum, utpote quod in brevitate
Primus itaque Generalis Pra positus fuit P. Nicolaus Guinet Mussipolanus . electus 1629. dieas.Jan. oblitan. I 632. die I 2. Apr. Secundus : Beatus Petrus Fore-rius, electus anno I 632. die a . Augusti, Sanctissime obiit an. 64 .die 9. Decembr.
Burgundus gente , Patria Lencuriensis, electus Circa annum I 64 I. obiit anno I 6 2. Quartus : Pater Ioannes Terei Nancejanus, electus anno I 642.
obiit I 667. die 4. Apr. Quintus : Uenerabilis P. Ioannes Etlenne, quem B. Petrus ipso suae professionis die perfectissimum fore religiosum praesagiit, electus est anno I 667. obiit anno 168s. in spe sanctitaris. Sextus : P. Philippus Georges
Marevillanus, electus anno 1686. obiit anno 1692. vir tantae pietatis simul, & eloquentiae, ut cui palmam conccdas , definiri non possit. i Septimus: Franciscus Achilleus Massu de Blament Lotharingus . electus anno I 692. obiit Irop. die 4. Oct. octavus : Ven. P. Ioannes le Gagneur Lotharingus e pago Rou-verois Surmense , electus anno I O . die et r. vel 23. Oct. obiit vir
292쪽
rae Forerianae humilitatis aemulator, anno III 4. die 26. Aug. Nonus: P. Nicolaus Uerlet Nan. Ceianus, electus anno III . Obiit anno I 26. die I. Apr.
Clim haec aeque, ac S. Benigni, S. Jsephi, se se rienses Prioratus nostrae Germaniae terminos in Mappa expressos non attingant, de iis alia data occasione , vita sospite, discurrere dabitur.
Alteriacense S. Hum-berti Abbatia. Fundata est an
Metentem Episcopum . & Calisti
secundi Papae Nepotem, virum in gentis virtutis, & pro Ecclesia sua tuenda inexpugnabilem , velut acta illius manifeste testantur ; de quibus alibi. Confirmavit exinde hanc nobilem fundationem De
Arietis Stephani successor an. II 6.
Ecclesia hujus Abbatiae egregia structura protenditur , artificii etiam splendore inclyta . praecipue, si fab th contectae fenestrae plurium jam in se oculos rapuerunt; dum una earum Genealogiam Christi a Iesse usque ad Salvatorem deductam omnium Heroum imagines adpictas encaustica arte repraesentat: altera Annuntiationis myst rium exhibet, tertia Christum Cruci affixum, quarta Natbitatem ejusdem, quinta demum Virginis intemerata: assumptionem &c. inter
reliqua, quibus abundat. cimelia, contervat haec Abbatia articulum digiti S. Humserti Patroni sui Episcopi quondam Tungrensis: hunc a Fundatore suo Stephano se obtinuille gloriatur , miraculis quidem insignem , & adeo apud exteras quoque nationes veneratiOni habitum, ut ad sacram aemulationem, & ne dicam Zelotypiam aliquando fuerit Arduensibus M nachis . hujus I ruberti reliquo corpore locupletatisvetenim v -
statae a Burgundo Principe Carolo Alteriacensi Abbatiae, ut , quis
possent, certiori mςdici succurre
rent Canonici, sacri sui pignoria
circumlatione ab exteris quoque brevi tempore amplam summam optata liberalitate adepti sunt, sed ut monuimus, non sine livente fortuna, provocati enim a lauda tis monachis Alteriacenses sunt ad causam coram Episcopo Tullensi dicendam tarico de Albo-monte: iterata actio est coram Lotharin-giae geminis Ducibus Renato, O Amtonio, eo maxime, qu5d suffur tores, & reliquiarum supposititi rum jactatores arguerentur: lis dia
vehementerque agitata , tandem
in transactionem devoluta est, nempe : nE Alteriacenses amplius reliquias suas per provincias, aliaque Ioca, nisi solam vallem S. De
dati. deportarent; at tanquami gitimas. ut hactenus, impertur bate publico cultuI exponerent. Oblationes quoque ab adventantihus iuxta antiquum morem reciperent. Montra Monachis Α
duennensibus delegatum est , ut in compensationem subventionis quaesitae , quotannis Alteriacensibus quadraginta supra centum FrancosBarrenses penderent:Estque sententiae huic ab utroque Abb te . Alteriacensi quidem Nicolao Marcier. Arduennensi vero Nicolao de Malarae subscriptum, & up a posteris observetur, utrisque firma
Erat olim Alteriacum Aroasienia sis Congregationis membrum, illa vero posthinc exspirante, anno I 636. per Nicolaum Seraville ejusdem Abbatem Congregationi S. Salvatoris nostri unita est. sub qua usque hodie laudatissime floret. Abbates hujus celeberrimi Colli gii gaudent iure. ac usu Pontificalium; habuitque illud viros ad clavum vigilantes celeberrimos; pr ter primum . nomine Anselmum, praecipue in appensis ad eorum tu .
293쪽
mulos Epitaphiis laudantur Roaetaphus Praesul quintus , qui invicta patientia , incendia sui monast rii, hostiumque incursus exCipiens haeredes Fundatoris ad liberalem
donationem permovit. Mutthaeus
Abbas decimus in desendendis privilegiis sui monasterii alter Achyles t cui accensendus Joannes misnand , ct Nicolaus Marcire verita
tem reliquiarum S. Hambreti indefesso Zelo tuentes. Denique Cram dius Suvmo , cui ob ingentia in suam Abbatiam merita successor elegans Epitaphium Gallicis metris concinnatum appendit, quod nos in ipso opere dabimus. Ab anno I 66o. dum Nicolaus Seranuille Carolo Midotio homini extero, 3e Tullensi tum Canonico , suam Praelaturam resignasset sub hac formali clausula bullae Pontificiae inserta, ut amplius non commendetur haec Abbatia . sed in pristinam tituli naturam reve latur, eique de persona regulari, de idonea provideatur : hoc non obstante, hodie solum praeest
adjutor regularis, ex Sancti Luridovici Argeminensis pastoratu Foreriano aisumptus Claudius duUal, electus anno I a I. quem diu sospitem Deus conservare dignetur,
Existit haec Abbatia proxime ad
amnem Mottaniam vulgo Moristagne. Hugo Stivag. tom. I. MO-num. sic. Antiq. Documqnta Communicata.
S. Bodonis, nunc S. Salvatoris Abbatia. Primordia
hujus ad S. Monem saeculo I. si rentem, & Episcopum Tullensem
referuntur . qui Dei Zelo distis iuquodam praedio suo adranato non miati
eo Conventu Sanctimoniatium ei a
s νam ibidem saluit. Inquit C, n graphus Senonensis saeculi 33. scriptor. Cujus vero hae sanctimoniales instituti fuerine , non satis constat, neque, quo LemPO re iis amotis successerint viri retiagiosi. Saeculo decimo dicuntur jam cum Canonicis Monachi comis mixti vixisse. Sie in privilegio huic coenobio a Rege Carsio dato legimus eundem iussisse , ut Hes, quo regni adeptur est sesium , in re
sectione Fratriam Canonicorum pariter, ac monachorum scilicet s. Kal. Feb. honorifice celebretur M. Datum inis dict. I a. ania I 6. regnante Rege Cainrolo. Hoc est anno 'Ia. perstitit hoc modo Badonis monasterium ad annum usque Io Io. at non eo
in flore, ac munimine, quo illud
Boia firmavit: unde eodem assi tente Chroni sta : HIM anno Artholisias monaserium S. GAatoris in V δεν M Ctivo montis prope Badonis monasterium . ubi Fnctimoniales Eriximus a Fundatore suo Bodone insi istas, a fundamentis adi alit, e sit monachos Instituit. Monachis vera pos aliquod tempus inde expulsis.
Canonici ibidem institu tur. An haec ita sint, vehementer ambigo. renuunt non solum huic immut tioni verum & toti Richerii mi nistae Senonensis de hoc coenobio relationi fidem adstruere Canoniis ei Domepurenses , ajumque , S. Salvatoris initia penitus a Bodonis monasterio distincta. unsque Ber thuri in acceptis esse ferenda, uinpote qui id a fundamentis erexerit: quod nε Richerius quidem n gat. Addunt alia, quae non expedit referte , interea fidem huic notacorum Domepurensium ansertioni ex sola eaque sui apparer sit levi traditione desumptae prae stare haud nos juvat, dum conjecturae documentis antiquis innixae suppetunt aliae. Certε quam. vis in eo non adhaeream Richerio. Et dicam monachis expulsis su cessisse Canoniecis, se indubitaia concessa utpote pro qua fragmen
tum adduximus eam comprobans eohabitatione monachorum cum
Canonicis, multo veritati propius accedemus dicentes: Berctolia eo
294쪽
natu separationem factam Can nicorum a monachis, illisque monasterium S. Salvatoris prope B donis exstructum fuisse. & concreditum. Atque in hoc hallucinari facile crediderim Richerium asse
rentem , a Breuotio in S Misat ris monasterium noviter conditum inductos monachos, quippe quod monachis nimium favere per totum suae hi storiae conteratum satis reperiatur. Nunquid enim deis monachos potius, quam Canonicos a Beruolia in novo mOnasterici cocistitutos probaveris, quod , cum eidem a iacularibus nimium divexato providendum de conservatore esset, in Conven tionum litteris identidem Asbaris nomen recurrat; quasi non aeque nonicis, ac monachis Abbates praefuerint; aliud, quod pro m nachis a Berthoido primitus constitutis proferas , argumen rum , non assequeris. Igitur certi sumus
Canonicos Regulares S. Augusini ab antiquissimo tempore illuc inductos, quod vel ex ipso Richerio discimus; cum dicat, profiteaturque suo tempore hos inibi jam perstitille, ut ex ipso Richerii conis textu conficitur jam tum diu fuisse; eo quod alias Ricberius certo allegasset immutationis Epocham,
si sibi eadem tanquam recentius facta occurrisset. Cuin vero in ductorum Canonicorum tempus non suppetat ex monumentis antiquis , standum tam diu est pro illis a Bertialia fundatis quorum
alias initium assignari non potest,& quos certo scimus dudum atque adhuc , non interrupta serie ibidem perdurasse donec a contra rium sentientibus documenta . quae conveniant, proferantur. Ceriste anno II 34. ibidem exstitisse Canonicos . adeoque post exstructam S. Salvataris Abbatiam saec lo uno elapso, docet charta Agnetis
Comitiuae de Solmis. qua eodem inrita maiaetatem Ecclesia, O nua ia
Ravom ad aquas Canomcis pro an ma God ridi Comitis Mariti seri comtulis. Ex quo iterum patet Rich rii versutia , dum cap. II. ad an num non minus IIs 3. quam II 6 o. de hoc coenobio S. Salvas ris , quasi nulla adhuc interlapsa immutatione monachorum loquutur , ut legenti patebit, cum Lamen evidenter mox relata charta evincat transmissa etiam mon
chis prima inductione) laudatis
mox annis neutiquam amplius pro eorum existentia a Richerio potuisse pugnari , hinc oportebat dissimulare. Non defuero hujus Eeclesiae Canonicis ingentia meri. ta, quibus sibi animos Tullensium Episcoporum adeo reconciliarunt, ut multis ab his gratiarum donis
ornarentur . Petrus namque ann5I38 1 . M Odo ann A ris . Abbates S. Salvatoris iurisdictione ordina ria, ac quasi Episcopali condecorati leguntur in octo Ecclesias paro ehiales his subjectas: Cumque prae rogativa isthaec postmodum a Gerardo Archidiacono Tullensi irreverenter impeteretur , delegati Pontificii Iudices ejus audaciam
strenuE anno Ia s. represserunt δipse quoque aggreor facti sui poenitens ultronea scriptura extradita contestatus es privilegiis, Chrens. ac monumentis I cr possessione paci in quinquagenaria , ct amplius intellectis se inspectis aeuerelam remisisse, in confiteri tam coram usis Dd,
bus, qu- coram merabili Patre talia
repraesentatione se institutione in talia
bus habere , ct j quid etiam juris se facti ha isset, illud pie se deseu se
He conditione qualibet in perpetuum contulisse. Quo tempore Luthis haresis Lotharingiam quoque pervasit.
monasterium S. Salvatoris ferrum, flamamque sustinuit. Reparavit succisiam aedem annia Ma . Gerar diuus Iacob Abhas optimust v rum rursus reviviscens Calvinia
295쪽
statum furor anno Is 63. huic eidem Abbatiae extremam ruinam inflixit: ergo Meotias Maliari tunc
loci Praesul alio & quidem ad locum securiorem constituere parat
novi molem aedificii. Erat Dom- aptum villa hute Abbatiae dudum subjecta , situ amaeno . & Albi- montis nobilis Castri munimento
securum, huc ergo profugos hactenus Canonicos pius Pater COnducit , impetrata prius per Bullam Hi κ. de anno Is 69. licentia n vi in loco isto monasterii exstruen di. Uixdum omnia suam in hoc aedifieio perfectionem obtinuere, tertia infernalis furia Lotharingiam irrumpit anno II 87. Dux ille notissimus, omniumque impietatum Coriphaeus Bullionius, vastantur iterum quaequeAbbatiam attingen-cla, solam Ecclesiam cum claustro protegente ab invasoribus Numine I Verum. Cum aere alieno gravati nimium religiosi ingemiscerent,
illata damna liberum non erat nia vo emolumento dispellere, donec reformationem bonorum suppeditaret reformatio morum; cum nempe Canonici S. Salmatoris anno Isis. se Congregationi S. GAvatoris nostri submiterunt. Mox enim, quasi e ruinis resurgentem suspiciebant omnes amictissimam antea Abbatiam . monasterium omnimode reparatum , nec dissiditur factam, ut si non majori, certe pristino eadem splendori ita integrum restituta sit , maxime citertia prudentissimi Abbatis Reverentissimi Domini Joannis Ba Asa nisi toti orbi ob doctrinam,
ac virtutem notissimi, constituti dum processus Beatificationis B. Petri Forerii agebatur Procuracoris, ac Postulatoris Generalis, postmodum vero ejusdem quoque Canonirationis. Hic amem vir praeclarissimus cum aliquamdiu cla- um quoque totius congregatiΟ-nis S. Salvatoris Abbas Generalis geraret, nuper, ut magno cum dolora percepimus, fatis cessit, cujus pios
manes Deus aeterna requie munire dignetur.
Sita est haec Abbatia ab Albo- monte seu Blankenburg alias Bl mont duobus penε milliaribus distans. Chron. Senoniens. spicit. Dacherii l. a. cap. Ib. bc I 6. & II. Annal. Bened. L. 3I. n. 82. & L. 3. n. 47. acta Epic Tullens. in Berthol. Documenta communi
dos Pius Authenor nomine saeculo undecimo apud Castellum Romarico-m nti contiguum Deo in sanctae solitudinis servitute vacaret , paucis colligatis in societatem fratribus alius quoque se se adjungere statuit Seherus dictus, creicente dein numero fratrum Authenore vero obeunte, Seherus in Caput hujus sanctae congrega tionis elisi r. Porro eodem penε tempore L dulphus Decanus Tullensis extra maenia civitatis in honorem S. D nis monasterium constituens dictum Seherum adiit, supplicans, hujus quoque neoinrecti Asceterii
curam sulciperet , seque ipsuin Ludulphum subditum posthac ita via Domini ambulaturum dirigeret: assensit justis precibus vir Deo plenus, & quibusdam E luis Fratribus Tulli constitutis , ipse utriusque caenobii regImen summa prudentia per aliquot annos curavit. Demum cum locus ab rithenis primum excultus a Sehera inhabitatus usque ad annum to93. misiist, at commoditati religiosae minus idoneus ; 2heodoricus Vit n bilis, atque praeclarus ejus eonjug Ha Piside matrona piissima deprecante sylvam magnam cum tOL allodio de Chamous seu de Calmu siaco Sebres contulit, pleno cum jure ora Orium, aedemque erigendi
296쪽
Fratribus ibidem commoraturis, Deo que servituris congruam quod munus Seherus animo gratissimo suscepit, errastque monasterium
ad hanc diem Deo auspice florens. Dicitur a quibusdam scriptoribus suppresso deodorici atque Harimi. dis nomine Sebous huius loci Fundator : sic Ruerus haec verba eX quodam Epitaphio se eruisse docet , nempe : Anno ab inearnatione Domini Ita 8. 8. M. MAE' obiit piae memoriae Dominus Sureus Abbas primus , ct Fundator hujus e nobis, otionis KLi. Verum ex hoc Epitaphio non plus probari potest Se- herus Fundator Calmusiaci, quam probetur Leonis Tulli; sicut autem certum est , & nos infra ostende. mus, hujus Fundatorem fuisse Lώ-Δlphum. Decanum Tullensem, sic id ipsum dicendum erit de Iruod
rico quoad Calmus acum. Interea notamus, Fundatorem non solum
nuncupari posse eum. qui temporalia ad aliquod monasterium construendum hona suppeditat. sed eum quoque, qui spiritualem structuram in tali loco erigit; atque hoc modo jure S reus, &I eonis Tulli, & Calmusiaci Fundator dicitur. Huic opinioni lumen adfert Chronographus Senoniensis. qui de hac ipsa Ecclesia
Calmusiicensi, praemissa S. Nicolai ex urbe Myrensi Barrim Lotharingiae oppidum translatarum reliquiarum historia sic scribit: Fodem fere tempore sid est anno Io93. Ecclesia Calmusiaci a qui Fam viris Hibus inchoata fleri crepit, quae posea Miar multis augmentata, o tu honore perpetua Arginis Mariae dedicata, a Canonicis ordinis S. Augusini dignanter incolitur : Loquitur Chronographus hic aperte, non
de illis , qui fundum, ac media contulerunt. sed Qui spirituali aedi-fieio instituendo dederunt operam, non enim latere potuit eundem, dictos viros Religiosos non nisi henefactorum, atque ideo tunc
fundatorum liberalitate attractos a manus apposituros fuisse. Uerum quantum a dictis neodorico,a Hadriυilde liberalitatis; tantum a Goscelinis
Fratre, achaerede livoris, asperit iisque Seherus cum suis expertus est, iste enim monasterium impugnavit, & impiE plane devastare aggressus est, quem etiam vir integerrimus tam diu hostein suntinuit, donec Episcopus Tullensis eum minis, demum, his Parum aut nihil operantibus, anathemate ad paeni tentiam male acto rum urgeret, &resipiscentem duodecim librarum Monasterio prae standarum damnaret. Quiete hoc modo Religiosis reis ducta di herias duos Ex suis ad S. Rusi Canonicos tum Optima vivendi norma laudatos destinavit, quam edoctam secum Calmusiacum inducerent, quo facto Piso Tullensis Episcopus Seherinis Abinhatiali honore insignivit anno ro94. per privilegii Chartam ; cae nobiumque S. Leonis deinceps quoque moderaturo contradidit. Haec dum legerem, pene ab Opinione illa deflexissem Riteri, adductoque per ipsum Epitaphio. alligante Calmusiacensis Originem
Fundationis anno IO93. utpote,
quod urneo anno interlabenti vix tot vic nitudines evenire potuerint, quibus & Monasterium Cal-musiacense a Theodorico traderetur.& ab hujus Successore Fratre Ua- staretur, rursumque restitueretur
priori integritati, demum &.dis.ciplinae causa addiscendae apud S. RU Calmus acenses diverterent
certε non una,aut duabus diebus erudirenturque. Uerum ubi cauistius Pisonis Chartam anno dicto Io 94. signatam perlegeram, deprehendi in ea solius collati Abbatialis tituli, S. Leonis caenobium assicientis , mentionem haberi. non vero separationis utriusque Lanquam per hanc Chartam insti-
297쪽
tutae ἔ praeterea neque in ista notatam reversionem Calmosiacensium ex S. Rusi, denique vastationem illam a Goscelino & restitutionem unacum prima erectione Calmusiaci fieri potuille, inter anni 1o93. initium, & Io 94. finem. facilὶ apprehendet, qui monasteriorum his temporibus erectorum humilem quandoque structuram ex solo ligno confectam attendet. Seheras igitur Abbas creatus est non Calmusiacensis, sed S. Leonis: sic litterae Psionis manifeste ostendunt, in quibus ait: Notum esse
volumus, quIa Seherum Fratrem con
cordi Fratrum serarum voto electum in Abbatem promovimus, se in sede AEdissi ad timium S. Leonis, sanct que Nicolai ordinatum S. Spiritus cooperantegratia, quantum in nobis fuit, consecravimus. Solum itaque TuLIensis Abbas a Pibone inauguratus herias est : Calmusiacum sic erat annexum S. Leonis Tullensi, ut
tunc unum corpus emceret. Religiosi praeterea Calmusiacenses profitebantur in S. Leonis ι sic enim iterum Piso in praefata Charta : accepta, inquit: ab eo id est Sehero in secundum B. Atigustini re
gulam 'fessione, omnium tam cie iricorum quam Laicorum, quicunque
de proce so seculi tumiatia sita re in
unum confiaxerunt, vel risba confluerent, curam ei commentativimus. Asremo, ne quorundam clericalis propositi Fratrum ordinatio, qui ius de Calmosiaco quietem selituiunis pre elegerant , secundum Canonica decretaeas aretur, ut praedicto Abbati stib eo-Am titulo S. Leonis, sanctique Ni-eolai quisque profiteretur, necessarium duximus. Patet igitur Calmusiacum nil nisi oratorium quoddam tum fuisse, & jus profitendi s Ilim restrictum ad titulum Abbatiae S. Leonis Tullens s : quamvis enim Calmusiaci existerent Religiosi Canonici, ij tamen devendebant a Tullensibus, sed ordinari poterant ad titulum Calmusiacensem.
Non diu tamen fuit, quod Cal-musiacum ab Abhatia Tullensi s
paratum proprium Abbatem, titulumque assequeretur, exstat enim Paschalis secundi Bulla confirmationis Sehera Calmusiacensis caenobii Abbati inscripta an. IIO'. quo Calmusiacum tanquam separatum Monasterium, & absolutum expe litis Privilegiis a Paschati communitur. Sicut autem in sepe fatis litteris sitis Pibo cavit, ut si Calmo flacum quandoque plenariam liberi rem, ut per si essit titulus, per Dei misericordam obtineret e nussa promisi
fae obedientia Arecessitas, nulla scepti
tituli auctoritas, ut in S. Leonis, famctique Nicolai Ecclesia perpetuo remanerent, jam dictos Fratres adpring iret, sed dae toto Fratrum Collegio, quos Abbas Ddicaret idoneos, sic, M volumias eorum spontὸ ad hoc accederet, comis muni totius Capituti Consilio, in E A sia is Catinosiaco legaliter titulanis
dos desinareto Sic facta divisione,&dedicata in titulum Calmusiacensi Ecclesia a Pibone Episcopo in honorem S. Samatoris, & B. Mariae, pariter divisi sunt Canonici, ac concessum, quem vellent ex alte rutro , locum eligerent, in quo deinceps perpetuo manerent. M nasterium autem consecratum est anno i Iop. in titulum a Richardo
Albonensi Episcopo I. Cal. Octob. cum vero pariter habeamus Pisonem dicto anno transi ille ad superos septimo Cal. Dec. adeoque S 4. die post monasterii dedicationem haud dubie Psione per aegritudinem impedito, id munus Rishardo fuerit demandatum. At dubitari tamen posset, an Calmusiacum a Pibone in Abbatiam non antea erectum fuerit, factaque dicta divisio, quam in titulum a Richisia consecraretur λ pr fecto cum lis inter Calmusiacum,& Romaricensem Parthenonem da Parochiali Ecclesia, & eerto fundo a Psione Calmusiacensibus collato cieretur, ipseque Vir sanctus Pibo
298쪽
Pasichalem Imploraret arbitruml Se heriar nuncupatur . non Alias Leo-
anno consecrationem dictae fices si ae praecedente, nempe t II 6.
sint editae, imo priores fortE cItius . . duro desiderato anni calculo, subscriptus legitur di I3. Cal. Dee.; at in aliis, quae Lingonis submisit Pontifex annus IIo 6. diesque s. Cal. Martii. ,
Sed hoc dubium se ultrδ nequia
extendere, quam ad ipsum mb-nasterii Calmusiacensis caput, cum igitur Seherus Abias Gonis I, iconstitutus dudum fuerit, dicitur Abbas Calmusiacensis non jure Ii tuli a Calmusiaco sibi vindicati, sed jure regiminis, quo, qui A bas erat in Tullensi Abbatia, idem Abbas, ut Rector praesidere agnos ceretur Calmusaeensi i hine in s cunda Bulla Paphati data Lingonis ixos. s. Cal. Marti; , nunquam Calmusiacum Abbatis, semper Ca nonica tantum appellatur : igἰtue indubium videtur, Calmus acum ante annum Iro . Abbatiali titulo, ac jure decoratum non fulsse. praefuit porro. dum vixerat, D - herus utrique caenobio Abbas, vI-xit autem ad annum usque I I 28.
ut ex inscriptione Epitaphii a Ru ro producti constat : susique vir vitae integerrimae, neque vulgaris virtutis, quem Ferrarius Beatum. Sausi jus in Supplemento Martyrologii tum appellant. De cujus actis peculiaribus, sibique propriis utinam nobis idonea documenta aliquando in opere nostro edenda
solita viros alere magnae vἰrtuti,,& nominis, donee sensim labesicere in Disciplinae languorem inciperet, quem nunquam magis contraxisse, quam saeculo 36t5videtur, ita quidem, ut circa annum ισε s. diFormitatem sui a pristina vIetendi forma penE ipsa
mirari cogeretur. Sed succurrithule tam gravi morbo enervatae observantiae regularis Clemens Dei providentia i sicut enim tu spinas solent nonnunquam incidere seu sum pretiosarum semina, quae exincrescentes suppeditant causiam adsimul evellenda LIZania, agrum e excolendum solertia cautiore,
an09 1 s 8 s. Actia i id ipsum huic Abbatiae elaret; cum scilicet
inter effraenes, tunc. conviventes
inibi Canmhos, stegulifey quidem , sed hescio, an quidquam
resaearitatiς praeferentes; admira-hili plane Dei ordinatione magnum illud sanctitatis lumen, & Canonici ordini, nostri nobisi simum decus suscipi peteret. beatus Petrus Forerius : hujus enim dexteritate, utque industria Cata laeum in omnem veteris Disciplinae, ae es, goris Canonici .eramitem reduce batur pauco post tempore, &solidissime continuabatur, maximὸ dum ccidi simul concurrente favore, de optimis semper exinde prae. ficiendis Praesulibus eidem provisum est; qui sanὰ supernae pieta tis Favor inter praecipuas e se vando alicui Monasterio condu centes divinas gratias est habendus. Hinc usque hodie haec Abba-fia in spiritualibus non minus, quam temporalibus phaeclarissimi
florere dignoscitur. Et, ut ex recentissimo exemplo reliqua dime tiamur, praesertim quam egregios, atque ad omnem seu scientIam seu virtutem excultos uiros haec lauα datissima Abbatia enutriat, novimus ann3 3 i i elictum in Goneralem totius florentissimae Salvivatoris nostii Congregationis ipsius eaenobii Calmosiacensis dignissi mum Praesulem Reverendissimum D. Nicolaum Uerlet, qui ad annum usque I 26. praesidens, quantum se gelatorem vita Carionicae ininviolate servandae praestiterit, quanatis doctrinae ae exemplaris convera sationis tadiis velut mutuato , a
299쪽
Foreriano Sole, lumine toti Conis gregationi praefulserit, nos aliquando pluribus enarra uros sp n
Sita est haee Ahhatia inter EspLnallum, & Dompatraeum in Diceiaeest Tullensi. Chron. Sennon. Edit. Αcherii l. a. L. a. c. 2 s. acta SS. ad 8. May in praetermissis. Uita B. Petri For. L. r. cap. 4. Martene Thesauro Anecdo t. 3.
sedes religiosia est, & Seminarium Congregationis Foreriaciae, quod. Domino cooperante indubie suci tempore in integrum, ac perfectum monasterium excrescare posse spe
Existit tribus milliaribsis Germ. Infra Verducium Docum. Comis
Ipsa urbe hujus Nominis, de qualaliis nihil, quod referamus inno tuit, nisi quod anno i 64 .a qu dam Canonico Cathedrali Tullen si fundata sit. ItaDocum. Communis
Habuit hic Sanctus Pontifex sibi praecipuo affectu devinctum E elesiae Tullensis Canonicum L. ettifum , dein ejusdem Decanum. Igitur cum paucis post obitum
suum annis Leo in sanctorum numero haberetur , mox animum
effulses , seu ut alii Ludulfus hujus sui integerrimi Patroni amisplius propagandae gloriae applicuit. Omnεmque operam impendit exstruendo in ejus honorem monasterio, quod ideo S. Leonis Tulli nuncupationem obtinuit. Conduxit autem huic coenobio quemadmodum ici Calmosiace ss deseriptione obiter tetigimus providendo virum tunc Sanctita. ris opinione celebrem Seberiam Casis leti commorantem, in id invect Tum ejus normae viros religiosos,
quales in dicto Casleto instituisse dudum noscebatur: Id est, Clericos communis vitae sub S. AKFisi regula militantes. Quod utintimum nos ex Berthoidi Constantiensis historia Bromerus docet adan. Io 96. NAne, inquit, tunejuxista Dacorum urbem monasterium Caeracorum, quod nonicam Roman α'
stant , a Lutulpho Sancti mi Le nis ripae io, 'cta in Melisse Tu sis Deiana constrinum , is aer eos i isses praeposito aggregatos, qui
regulam B. Augustini sequerentur Be thotius memoria prodiau , additque Luttilphum me anno in Longobardia degentem , as Urbano Pontissee re tu
isse privilegium , quo carnobilis usi
regulam B. Augustini , ceu vitae futura normam , sene iist, ct Abbatia eligendi jus concessit d quandoquidem ttine 2Mensis Ecelsae moribus recem tum , ut Praepositi Congregationumhfusmodi Abbates se dicerentur, se consecrarentur, uno dempto Bacuti se, quem iis portare nefas. Porro G Lμtim hune is Munone sic Leo ante Pontificatum dicebatur qui uis ἡpueris continentiam in Chro, in pia citiam ad rime coluit, ct vindie vis , non ex thoro fisi tum , sed, quod non insolens huic aetati, pro filio posmodum in Italia a Leone adopta tum s loquitur usius Leonis summa
vitae integritas. Hactenns ex Ber- thoido Bron erus.
S herus igitur piamus S. Leonis Tullensis Abbas renuntiatus id priamo eurae sibi habuit, ut Omnis re Iigiosae disciplinae, & Canonicae Observantiae regulam firmam constitueret, cui nὸ quid virium deesset. Glulphus non solum operam suam, sed&se ipsum per professionem Canonicam Sebero submia sit; Vocatus is erat ex Castelleto Coenobio, sto prope Romaricensem parthenonem, .c antea, dum de Calmusiaco Iocuti sumus , notavimus. Id opinor, negari non potest ab illo, cui obituarium S. Movis Tulleusis petipectum, ita quis Di iti
300쪽
quo disertε legitur: Quod hanc EGelesiam sub S. Leonis invocatione comstruxit eidem ante Pontificatum cha-νigritis Liaettifus Canonicus, ac dein
de Decantis 2Mensis Ecclesia , praeficiens ei primum Abbatem Seherum, evocatum e Castario, antiqua ad Romarici montis rassices domo regularium, vi obiit anno II 3o. lege II 18. 8.id Ma'. haec ex dicto obituario Papebrochius, cui testimonio plus deferendum judico, quam Mabillonio scribenti: me tempore id est Io97. quidam Clerici recesserunt, qui in Casiareo interposita inter Monaserium Mustella , residebant, se ad
Calmostaeensem Ecclesiam, qua ab amno Io I 3. conae capit, se receperunt.
Non multo pose Seherus , qui eorum Dux erat, Praepositus fuit S. Leonis G lensi Abbatiae , quam Henerabilis tuistis Decanus Fub finem hujus foculi aedificavit: Quo modo enim Seherus ex Calmosiacensi ad S. Le nis Abbas postulatus transierit lcum Obituarium Clare asserat ex Castelleio fuiste adscitum. Insuper Calmusiacum accessisse Tullensi Ahbatiae , cum certis de causis Seherus Fratres suos relicto Casteuleio Calmusiacum transferret, Patet pene manifeste ex litteris Pib nis; sicut enim in iis talis Calmusiacensis monasterii mentio , ut solius cujusdam oratorii qualit tem adaequaret, sic sui initium sistis probat per se se post Tullensis
coenobii jam ad titulum Abbat a- Iem erectionem , obtigisse. Deinde si Calmusiacense initium ad annum IOI3. refert Mabillonius, cum S erus hactenus unacum Iheodorico indubitatus Fundator semper habitus sit Calmusiacensis coenobii, prout idem testantur citatum a nobis Riteri Epitaphium. Chronicon Senoniense , ipsaque monumenta domestica : aut ista necesse est falsitatis arguere , aut dicendum, Seherum annos diu ultra centum vixisse, utpote, quem
tuarium Leonis Tulli II 3 o. scribie decessisse , quod propὲ ultra fidem & gratis adstruitur. Hinc nobis & securius erit & prude tius non assertionibus Mabillonii
sed Authoritatibus veterum monum mentorum mentem, animumque accommodasse.
Floruerunt quoque in hoc pr. claro coenobio viri ingentium m ritorum, non miniis qui Abbati lis honoris culmen obtinuere,
servierunt vitae Canonicae religi
si prose res, illos inter ne hic
saltem Hugonem Metellum prael ream, movet idem, quem paulo ante citavimus Annalium Benedicti norum Author Mabillonius, qui in Analectis a se collectis, a editis pag. 476. hujus eximii viri,
non eximia laude qua ex multorum gravium virorum Iudicio alias dignus censebatur meminit, Causam habes, quod Gerhardum, vel Gerardum ind. ut videtur, S. B nedicti Monachum aliquanto durius arguat, dum eundem de Fu- charistiae secramento non rectδlentientem Epistola peculiari interpellat , monetque cavendum
sibi ne scientia, qua pollet, Pol luatur . & crimen laudi suae admisceat. CertE Epistola , quam in Analectis Mabillo publicae luci dedit, Hugonis non solum praeclarum judicium , sed & eorrigendi
moderamen ostendit adeo, ut ex
hac, si liceat aequalem de reliquis quoque scriptis ejus sensum ferre, colligi merito possit , Hugonem sibi quod Gerhardum delinqueniscem corripuerit) severum nimis Censorem in Mabillonio meruisse. Nos. ut eruditum mundum hujus opinionis nostrae arbitrum statuamus, non sollim hanc ipsam, sed Deo auspice, ac eorum , quorum interest, favore, plures operi nostro ejusdem Epistolas ad demonstrandam liquidius veritatem imseremus.