장음표시 사용
11쪽
hirtute, quam eruditione clarum, mihique sancte, velim, credas, nominisci honoris tui studiosissimo, amicitia tua nihil esse antiquius. Ex Sciagraphia THEOLOGOR PM EVANGELICORUM VNiVERSALIS HISTORIAE ad Per-illa. strem ae Generosissimum Dn. VITUM LUDOVICVM A SLΚENDORFF , Potentissimo Electori Dn. JOHANNI GEORGIO II. & Serenissimo Duci Sax
niae D n. MAUMTIO a Consiliis Intumis, hujusque Cancestarium Eminen-xissimum, Heroa incomparabilem, qui literatae nobilitatis decus & dignitatem, vel solus, vel certe cum paucissimis sustinet, meritὸ cui doctior Orbis submisis defert se cibia Imperium &c. benivole mihi communicata. non sine ingenti animi voluptate percepi, quibus occuperis studiis, dum Herculeo sane labore snihil tribuo auribus tuis, quod a candore meo alienum) meditaris opus, quod tibi nominis aeternitatem pariet. Quid de VITIS magnorum virorum sentiat, quaque ratione in iis concinnandis seculi hujus torporem castiget seculi & gentis suae decus, ornator de ornamentum literarum. Franciscus Baconus Bato de verulamio, Vice-Comes S. Albani, summus Angliae quondam Cancellarius, indicat ipsemet lib. D. de Augmentis scientiarum Cap. vir P. m. a 3 c. seqq. edit. Lugd. Bat. an. issa. scribens: De VITIS cogitantem, subit quadam Admiratio, tempora ista nostra, haud nosse bona sua; cum tam rara si commemoratio, o conscriptio VITARUM, eorum, qui muro saeculo claruerunt. Etsi enim Reges, o qui absolutum Principarum obtineant, pauci esse ρossint ε, Principes etiam in Republica libera tot Rebust. in Monarchiam conpersis haud multi ; utcunq, tamen non d fuerunt riri egregii luet sub Regibus J qui meliora merentur, quam incertam O rum memoria sua famam , aut elogia arida ct jequna. Eicium hac ex parte, inpe
rum cujusdam ex Poetis recentioribus, quo antiqκam sabulam locupletaret, non meligans est. Fingit illa, in extremitate fili Parcarum, num ma quoddam, seu Monile pe dere, in quo defuncti nrmen impresumst: Tempus autem cultrum Atropi praestolari, Osatim absti se fila, num 'ara eripere, eas asto lata, pauo post in furtum Lethes ex
gremio suo progicere: Circa fluvium autem, magnam avium pim volitare. qua numisemata arripiunt, ac postquam in rostris ipsarum paulisper em circumtulerint, paulὸ pol per incuriam in fluvium decidere permittunt: Intereas vero CUnos reperiri nonnuros,
quis num ma aliquod cum nomine prehenderint, issico ad Templum quoddam illud do ferre solebant, immortalitari consecratum. Huiusmodi itas Cuni nostris temporibus f ised fecerunt. Quamvis autem plurimi hominum, curis o studiis suis nimio plusquam corporibus mortales, nominis sui memoriam, veluti fumum aut auram desticiant, ANIMI NIL MAGNAE L ZI DIS EGENTES; Quorum scilicet Philosophia ct fereritas ab Esi radice purulat, NON PRIVS LARDES CONTEMPSIMUS , QUAM LII DA DA FACERE DESIVIMUS Id tamen apud nos Salomonu Judicia non aiudicabis. NMNORIA IUSTICUM LAUDIBUS, AT IMPIORUM NOMEN PUTRESCET: altera
12쪽
' . ., per tia floruia alterum aut in P sirionem protinia abit, aut in odorem tetrum - -rrsit. Ac propterea in eo ipso stylo, vel loquendi formula, qua recte admodum recepta es, ut d Iun.Iu tribuatur, c FELICIS MEMORIAE, PIAE MEMORIAE, BONAE MMMORIAE agnoscere vid mur illud, quod Cicero mutuatus idipsum a Dιmosthera a
protulit, BONaM FAΜAM PROPRIAM ESSE POSSESSIONEM DEFUNCTORVM. Quam quidem possesitionem non possiim non notare , nostro ero incultam uν
plurimum. O neglectam iacere. De VITIS THEOLOGORUM votum Dn. D. Johannis Micraelii adducit Vir Cl. M. Henningus Witten, in Praefat. ad Lectorem MEMORIIS THEOLOGORUM NOSTRI SECULI CLARISSIMORUM RENOTATIS , edit. Francos. Anno MDCLXXIV. praemissa p. m. 27. Vtinamidia opus Ecclesiae utilissimum tandem aggrederetur, qui absolverat. Quam mira enim roridentia dirina exempla in Histor his Theologorum nostri ferali occurrant, cῖιm ex aliis. tum ex libris, quos Melchior Adamus, O si marcus de Viti Theologorum scripsere,
manifestum est. salivam multis movisti, AMICORUM INTEGER RiME,
α Publicam de te excitasti Famam, cujus testis esse poterit vir Excellentissimus Georgius Matthias Κonigius, Graecae Linguae de Poeseos in Academia Alidothna Professor Publicus, nec non Bibliothecatius, in Nupeta sua Bibliotheca Veteri & Nova edit. Altdoifcb. be. Lxxvi a. p. m. 18 . scribens: ID. FRlDERICUS HELLLIVS HOC TEMPORE CLAREr. TRACTATUM DE C RONIS POETARUM : ET ALIUM DE OSCVIIs ELABORARIT. PROMlTTIT ETIAM VITAS THEOLOGORUM. Hi ne verba viri elegantis ingenii Dominici. Baudii, haud incelebris Academiae Lugdun Batavae quondam Professistis, ECent. I. Epist. I v. p.m. r. ad Adrianum a Blyeriburgh J C. cum hic Parentalium suorum librum editioni pararet, mea facio : Quod cum ita fit, quampis ipse
maloiu non , tamen Ni haec una ratis abs te postulat. postulat autem imὸ flagitat, ut tandem cum Musis volentibin expedias quod Re pubi te literaria debere te sentis. o debere non disti diutius. Historiam Ecclesiae calamo consignare, ejus D ctores aliosque praeclare meritos Viros, Vitam eorum , res gestas. per
secutiones, martyria recensere, Memoriam illorum, ne una cum cineribus
sepulta laceret, ab oblivione vindicare, multorum quidem jam olim fuit conatus & industria, de quibus tamen varii sunt variorum sensus, imo dissensus. Inter primos hanc Spartam adornare tentavit EVSEBIVS PAMPHILI juxta Hieronymum de Illustribus Ecclesiae Scriptoribus Cap. Lxxxi. p. m. 88. HO-norium Augustodunensem Presbyterum de Luminativus Ecclesiae n. 8 i. p. m. as . ob amicitiam Pamphili Maryris ab eo cognomentum sortitus, licer Nicephorus
Callistus lib. vi. Histor. Eccles. cap. xxxvii. p. m. 29 o. aliam rationem sae peditet, quod nempe fuerit sororis ejus filius, eidems adeo charus, ut nomen illi suum
imp utris urea Palastinae Episcopus, & chtonographorum Ecclesiastico-
13쪽
irum facilὸ Punceps, cuius, ut loquitur Abrahamus Bucholcerus In Chro. nologia ad Annum Christi p. imississo studia , incredibili diligentia, o νix satis olimandis laboribus posteritati consecrata est bona Historia Rclesiasica pars, qua hodie fruimur. De cujus laboribus ita censet Abrahamus Scultetus Medullae Theologiae Patrum Patr. III. p. m. 8 . Quae igitur Christiana Ecclesia jam tam. post Christi in caelos αγοδον, reluti nascentis, primordia suerint i quorum opera oministerio sonus ioctrina frangelica in totum terrinum orbem exierit, se ut Erangelio unirersa prope orbis climata replitasnt O resonarent: qua sanctorum Apostolorum certamina, qui successoris, O praec rarum Fuclesiarum visi i fuerint: qui PrincipuNutricii, qui hostes ct persecutores exstiterint 2 qui rite eorum exitus fierint' Ea omnia sibius noster decem libris complexus, historiaberiem Us ad Tempora Constantii Aug. an num Christi CCCXXVI. deduxit M. Quam curam adhibuerit Eusebius , ipse testat ut in Prooemio libri I. Vol ango Musculo Interprete scribens: Verum res ipsi hoc iam in ipso exordio expetit, ut mihi ignoscatur. Consteor navis majus esseriribus nostris, absolutums ct incomprebensibile, quia pollicemur as prostemur. Nam O PRIMI nos argumentum boc jam aggressa relat desertum quandam ct inresitatam
viam ingredi conamur, O quampis Deum nobis vis Ducem, o Coveratricem Christintentiam adesse oramus, nussaam tamen nobis nuda eorum hominum restigia deprehendere licet, qui eandem hanc sint ante nos viam ingressi, nisi exiguas duntaxat occasi nes, quibus alius aliter sus qui j, temporibux, particulares nobis narratiunculas, quasi
Iaculas quodam reliq erunt. dum voces suas e longinquo emiseerunt. O desupernis. resut . specula vociferantes, qua eundum, O quomodo sermonis iter ari errore o pe. riculo dirigendam fit, praecipiunt Luscunqb igitur ad propositum argument m profutura putabimus, qua ab illis sparsim sunt commemorata , colligotos, ct relaterat: alibis
pratis accommolad eorum, qMe olim scripsierant. voces, quasi Iosculos decerpentes, hi rica narratione tu unum corpus re ire conab:mur, hoc in votis habentes, ut si non
omnium, potissimi ni tamen crustri norum Serratoris nostri Apostolorum succesiones
secundum insignes adhuc, ais etiamnum memorabiles Ecclesas ab oblivione vindicemus. Arbitror ratem, argumentum me summoperὶ necessarium ad elaborandum suscepi se, o quod neminem uspiam Ecclesii icorum Scriptorum ad hoc νί, temporis circa hanc Commentariarum partem aliquid diligentia impendisse cognoperim. Spero autem, O uti-I imum sore Opis his, qui studiosὸ erga cognoscendam historiae hujus utilitatem fune
animati. Ian: quidem O antea cum Chronicos Canones componerem, Epitamen istorum Congial: Ve m plenissimam illorum narrationem in praesenti adornare cogitari. Laudat quidem illius studium. sed non sine gravi cen siua, Cardinalis Batonius Tom. III. Annglium Ecclesiasticorum ad Ann. Christi 3 o. n. 4 r. p. 662. ed Mogunt. MDCI. Vtinam vel exiguus saltem ejus excusanssi reliquus lacus 6 et r
14쪽
gentiἰ pro temur rei ea exparte plurimum Ecilesia Catholica d leta, quia rerum
elisi horum quam multa antiqza monumenta magno labore collecta . scribendo Iliastoriam uis ad sua Tempora, FIDELiTER POSTERIS TRADIDERIT, ters quater j, felix.
ut peregretis lucubrationibus editis, nisi eum impietas Ariara rei tanti . sordi turpiter aspersisset, o ante, persecutionis tempore, lapsius a me eundem tantope δε labefac asset. Qui & n. 4o. antecedente scribit, quod appellari ipse Eusebius Casuriensium rucrit a S. Hieronymo ct aliis, Ariana factionis Agnser, propugnator apertistimiu. O intre Arianos facile Prisceps: cujus o memoriam adeὸ execrata sit Nicana Synodus socunda, ut plane eum jam defendere rella, Ubil aliud existimandum sit . quam Ecclesiam Catholicam impugnare. Consentiunt Baronio ejus Epitomatores Gabriel Bi- sciola p. m. 2 3. Ludovicus Aurelius Perusinus p. m. at . Cardinalis Beliarm Nnus de Scriptoribus Ecclesiasticis p. m. o. I. Arianis illum annumerat hac ἐπικρίσει : uare mirum est, cur actiqui moderni Eusebi m hane tanto ardore defendere velint. Nee dissentit Carolus Molinaeus apud Johannem Wolfium Tom. II. Lect. Memorabit. p. m. cio. D. Mattinus Chemnitius in Oratione de lecti ne Patrum . sive Doctorum Ecclesiasticorum , praemissa Locis Theologicis
edit. Francos. MDXCI. p. m, si de illo: Quia reis apertissimus fuit propugnator
Arrii ut refert Hieronymusὶ ct in laudibus ais excusatione Origenis rerum consumpsit librum , Gelasius in cap. Sancta Romana, rcfert Hi floriam eiuι inter Apocrypha: quanquam legi illum velit. Sed Hieronymin dicit: Ecclesiasticam pulcre E ebius Ni floruimi aeuit. Et Passim vocat eum *5οπιμν. Et res ipsa sendit scriptum esse necessarium
cum illi Autores, unde ipsi siumsit, interciderinta Jacobus Gothostediis ad lib.r cap. 8. Historiae Ecclesiasticae Philost orgi Cappadocis Cuius omnia scripta ex Bibliotheca quadam Hispanica. magnis sumptibus Regina sueciae sibi compar vit, ut refert Autor Bibliographiae Histolico-Politico- Philole deae Curio medit. Cosmopol. MDCLXXVlIὶ multis locis & ex Eusebio ipso & aliis veterum scriptorum probare conatur , cum fuisse. o post Syrio sum Numam quoquamans se Arianum. Richardus Montacutius, qui primus libros Eusebii contra Marcellum Ancyranum, ut & de Theologia Ecclesiastica, Θ tenebris eruisto . & in linguam Latinam translatos divulgavit, Notisque illustravit, non dubitat sane illum adhuc post Conciliam postulare propensionis ad, Arianismum Abrahamus Scultetus in Meduli. Theol. Patrum Parta I u. p. m. q. statuit, quod contra Atium Hemitatem Christi ubique proscssus sit, Coaequalitatem autem cum tre nunquam serio crediderit : atque ea de causa ab Eustathio & aliis pro Atiano sit habitus. Et in Syntheu Theologiae Eusebianae p. m. icr. eum neque orthodoxum simpliciter, neque purum putum Arianum, sed Sem Ariamini fu .sse censet. Verum B. Athanasius non dissitetur quidem Eus
bium Atianae haeresi ptio addictum, sed eundem in Synodo Nicena re
15쪽
puisse ait. Cui sententiae subscribunt Soerates lib. s. Histor. Ecclec cap. V.ubi agit de synodo in Bithynia apud Nicaeam habita, ac si de quae ibidem edita erat
p. m. aio. edit Gryn. Basit cla lac Ix. inter alia selibens : Per idem tempus Eust- viis cognomeuto Pamphilus, Episcopus Caesarea Palastina, in icto Concilio , cum pausister basitari et, sciums attenta cogitai expendisset, num illam δε μι decisionem deberet admittere, sic tandem una cum reliquis universis eam ct approbarit, is subscript e ratam scis: O populo, cui ipse praeerat. eandem scriptis proditam misit, vocem A consubsantiale issi interpretatus est, ne cuiusquam animo de ipso muceretur fuisticis, quia in re aliquantum hastarisset. Qui& libro II. Cap. XVII. p. m. 23ς. 237. Apologiam pro Eusebio Pamphilo exhibet. Sic Sozomenus lib. t. Hist. Ec. Eles. Cap. XX. p. m. ai. edit. cit. At Eusebius cognomento Pamphilus , prim pan- latum haesitarit: postea tamen, cum Formulam accuratius expendisset, eam siua quoque approbarit sententia. Quorum opinioni csculum suum adiiciunt Joh. Trithemius, Abbas Spanhemensis, de Sctiptoribus Ecclesiasticis p. m. 2o2. Centuriatores Magde burgenses Cent. IV. Cap. X. p.m. 'o 6. D. Lucas Osiander Epitom. Hist. Eccles. Cent. IV. lib. r. Cap, XXXIV. p. m. 68. 69. D. Get hardus in Patrologia, sive de Plimitivae Ecclesiae Christianae Doctorum vita ac Lucubrationibus opusculo Posthumo p. m. i94. Contra Baronium illum defendit D. Joh. Georgius Dorstheus in Tunica Clitisti Inconsutili ex Psalm. XXII, I . & Joh. XIX. 23. explanata, cum confutatione Fabulae de ejus asse vatione apud Treviros I. 6 i. seqq. edit.Rostocli. MDCLVIII. Contra Sculte- tum D. Abrahamus Calovius Tom. II. in August. Confessi. in Theologia Naturali & Revelata, de Decreto Synodi Nicenae p. m. 19. seqq. Et in Conseiasione Martyrum p. m. yc. ' .. Noncivulgare illius Elogium legitur apud Sixtum Senensem, ordinis Praedicatorum, in Bibliotheca s. lib. IV. p. m. a 4 .a s. edit Francos ore. MDLXXV. Causam, cur Cardinalis Baronius ilium ubique perstringat, fuisse, quod Donatianis Constantini,cum tamen alias donationes O laudes recenseat, non modo mentionem faciat nullam, sed etiam Mum esse isenuat , dum Constantinum non a Papa Romano, sed Nicomedia baptietatum esse bron
agnoscunt Abrahamus Scultetus i. c. p. m. a. Andreas Rivetus Cratic. Sacri
Iib. III. cap. l I. p. m. 2 8. Degoreus Whear, in Academia Oxoniensi Praelector sive Professor Historiarum Cam lenianus , in Relectionibus Historicis p. m. ar'. 22o. Joh. Christophorus Meelfibrerus in Cotona Centum Patrum M Doctorum Ecclesiae p. m. sy. Reperitur Eusebii Historia inter Oxoniensis Anglicanae Bibliothecae MSS. Theologica,quorum mentionem facit Thomas Iamesius in Catalogo Universali Bibliothecae Bodleianae seu Oxon. anno 16ao ibid. evulgato. Inter MSS. Theologica Trajectinae Bibliothecae, quorum
Catalogus anno currentis seculi octavo cum univςrsali Bibliothecae ultrale-
16쪽
ctinae descriptione in lacem prodiit. Ut&in Indice Mss. Theologicorum C
dinalis Bessarionis. Vide Virum de re literatia optime metitum Theo philum Spize tum in sacris Bibliothecarum Illustiium Arcanis Retectis p. m Eoa. 296. 333. 3 s. ed. August. Vindelicorum anno ess lac xxviii. Venetiis etiam apud D. Hurta dum . iuxta Gesnerum in Biblioth. p. m. 226. Prodierunt ejus opera' vitiis sublatis correctiora de Novis Annotationibus illustrata, opera & studio Io. Dadraei. Parisiensis Scholae Doctoris Theologi in sole Parisiis anno is 8 i. Graece cum interpretatione Jo. Christophor soni Coloniae Allobrogum apud Petrum de la ROviere ann. i cra. cum M Ss. collata, versa& Notis illustrata cura Henrici valesii, Graece & Latine impressa Patisiis in fol. ann. Ic69. quae optima est editio, recusa Francoserti ad Moenum in fol. 1ς 1. Alias editiones recenset D. Ger hardus in Patrologia p. m. ips. De Censura Gelasiti scribunt Centuriatores Magdeburgenses Cent. IV. Cap. X. p. m. sos. II Oriam Eoi usticam Fusibii decreto seuo propter rerum cognitiones necessari Gelasius ejus nominis Papa primus lectione dignam censiuit ac probarit. Num quod
paulla ρs in eiusdem Censura librorum se autorum sequitur , Historiam Eusebii Pamphili soc pham es. sine dubio ab Amo aliquo insertum est. Quomodo enim sita
interiacta, quasi fui oblitu , librum ρομο ante a se probatum, mox rusus improbaret i Quod iudicium non fuit saltem Centuriatorum, sed ante ipsos Beati Rhenani apud Rivetum l. ci p. m. 1so. Quamvis Me litori Cano, Hispano, Ptimatiae Cathedrae in Academia Salmai uicensi Prosessori primum , post Episcopo Fortunatarum Insularum, ordinis Ptaedicatorum, in Locis The logicis non videantur contrariae hae duae sententiae, sed sic intelligendae, ut
Nistoria Eusebii fit Apoc pha, in eo quod Fabulas quasdam Apoc phas, qualis est de
Epistola Iesu a bagarum, reιitat, quam Gelasius explodit, in eo quod Origenem laudaro Arianis saret. Alioquin his demptis, esse Historiam dignam, cui Mes haberetur. Vide Rivetum l. c. Scripsit idem EUSEBIVS libros IV. de vita Constamini Magni, sive, ut habet insciiptio in Bibliotheca Veneta S. Antonii inter MSS. Theologica, iuxta Jacobum Philippum Thomasinum, Patavinum, S S. Th. D. Episcopum Emoniensem in Istria, libro de Bibliothecis Venetis 11SS. publicis & privatis squibus diversi scriptores hactenus incogniti recensentur j edit. Utini MDCta apud Spiaelium l. c. p. m 3 2 o. de vita Constantini Regis. Quorum
equidem nec Hieronymus, nec Honorius inter Eusebiana mentionem faciunt, Iacobus Gothofredus Dissert. in Philostorgum alterius alicujus Eusebii, non autem Caesariensis esse diserte scribit. Nicephorus tamen lib. VI. Histor. Eccles. Cap. XXXVII. p m. 29o. nostro Eusebio tribuit, qui quidem quinque libros esse dicit, sed absq; contradictione, cum dubio procul illis quatuor ceu quintum annumeret Constantini Imperatoris orationem, quam ad sanctorum
17쪽
nerem metum perstapsit. Idem cum Nicephoro sensit photius PatiIarcha
Constantinopolitanus in Bibliotheca, apud D. Dorscheum in Exercit. ad Concit. Nicaeni a. λατυπωσιν de Coena Dominica a Gelasio Cyziceno commemora- tam p. m. Inter scripta Eusebii recenset Gerhardus in Patrologia p. m, iss. Autorem indubitatum censet Gerhardus Melerus in Bibliotheca Theologica contracta lib. I. Cap. 4. p. m. 3s. Vita Constantini M. iligentisimum Scriptorem vocat GeoCius Hornius in Histor. Eccles. p. m. 8 P. Hos quoque libros perstrin. sit Baronius Praefat. in Annales Ecclesiasticos ad Lectorem, quod nempe Eusebius in rebus gestis Constantini Augusti, cuivi vitam in gratiam Constantii Augusti Ar mrum Patroni conscripsit, musta mentitus sit. Verum mitius censet Johannes Jacobus Glynaeus Praefat. in Histoliam Ecclesiasticam, ubi inter alia r Scri t sebius de Constantini vita libros quatuor, non tam Historiam de illius vita ct gestis,
quam de laudibus Constantini scui se familiarem suisse o gratam . Eusebius tactu
soriatur ct ejusdem praeclaris facinoribas Pan Tricum,continentes. Xenophontis enim s qui ori παιδέιαν απι ἐγκωμψοῦν verius, quam Historiam descripsit, ut boni principis imaginem contemptauedam propoWret exemplum secutus Eusebius, quaecunq, fortiter, prudenter, pie cum in rcclesia tum in Republica Co tintinus Magnus gessit, ea literis Omemoriae mandarit. Etsi autem in ea narratione multa tragica Con antini facinora , ut Cristi sui ct Farestina conjugis caedem, non refert Eusebius .ct multa Da erga Impera-ior in obsierrantiae, illiu erga se benevolentia tribuit: ramen optimi Principis virum paradigma oculis subjecit, quod cum Iructu Reges etiam Is qui bis potius attendere mallent, quam aliis Principes Potentissimi contemplari pusunt. In istis libris Multeto l. c. p. m. 6. non Historisum, sed Oratorem agere videtur. Unde Photius εγκού- μιαςικην τετραβιβλον illud opus nuncupat. Vide Degoream Wheat l. e p.m. x ic. Facit idem Eusebius lib. V. Plist. Eccles Cap. XIX. mentionem Ommentariorum , quos de prisiis Martyri in congestit. Verum iste liber ad manus recentiorum seculorum non pervenit. Hinc cum Commentarium hunc a Pontifice Gregotio sibi Roma transmitti peteret Eulogius Episcopus Alexandis nus , Gregorius lib. VII. Epist. XXIX. non repertum Romae in Archivo, neq; in Bibliothecis, resciipsit. Vide Baronium Tom. VIII. ad Annum Christ. ν 8. n. . Edidit quoque Eusebius Chronicon, de quo Melchior Canus ait apud
Rivetum l. c. p. m. 21 i. Magnum fuisse omnino laborem, variam pene ct incredibilem lectumem, ac grave prorsus in tectionis rarietate judicium. Nec scire se, an quisequam alius inter Ecclesia sire Latinos sire Gracos auiores, qIamris summa vi, ope, ars opera eniteretur, praestantiora posci nobis temporum monumenta remqnere. De quo etiam Batonius Tom. V. ad Annum Christi 3's. n. 4r. Cui operi, quod de .seribentium incutia multis locis vitiatum e ster, felici sit me de magna cum cuta
medicam adhibuit manum Illustris Josephus Justus Scaliger, Julii caesam a Bu
18쪽
Batavorum excudit Thomas Basson sumptibus Cometinorum cla lacui. in quo lectu digna sunt Protegomena ad Nobilissimum& AmplissimumVirum Iacobum Augustum Thuanum. Regium in Sanctiore Consistotio Consiliarium, & in Amplissima Curia Parisiensi Praesidem. Quo nihil excellentius, aut simile etiam habere interiores literas, ingenue fassus est Gethardus Joannes Vossitis. Quod Opus secunda cura emendatum &auctum Autor morti vicinus Franci sco Gomaro commisit, ut Editionem secundam procuraret, teste Riveto t. c. id que juxta Joh. Henticum Hottingerum in Bibliothecatio Quadripartito lib. I l. Cap. V. p. m. 3 is.Genevae prodiisse videtur Anno Christi rsa . Au ctius vero Amstelodami Anno i ς18. aecurante Alexandro Moro, Ecclesiaste Parisiensi. De quo Opete Bibliographia Historico-Politico. Philologica Curiosa duobus abhinc annis edita: Eusebii Chronicon cum pretiosi iniis Notis edidit Scaliger, hocqM Opus inter
reliqua eminet. Post eum Amaldus Pontanus rusum edidit. veram, ut obiter moneam, errorem committit, quisquis sit illius Bibliographiae A utor. Arnoldus enim non Pontanus, sed) Pontaeus e Nobili Pontactorum familia. Vaetatensium Antistes, antequam Eusebium suum ederet Soliger, mortalitatem exuit, quod ex ipso patet scaligero. Sic enim in illis, quae addenda Animadversionibus in Chionicum Latinum p. m. 273. Quum ha nota iam prope ad exitum perducta essent, Chronican Eusebianum τοῦ μακα μου Dn. Arnoldi Distopi Pastens viridias mi, o humanisiimi, missu ipsius accepimus, quod licet ea animi alactitate a nobis exceptum est, quam ct Auctoris virtus, o operis meritum exigebat, tamen hoc nostrum gaudium proprium esse repentinis de ejus viri morta Nuncius non paljus est . Contrarium testatui maximi nominis Philologus Isaacus Casaubonus Epiliola cccxci tr. p. m. 4 8. edit. Glaevian. Brunsvig. MDCLVI. Et Epistol. ccccxcvt. p. m. ss . Coatrarium etiam docent ipsae editiones, dum Arnoldi Pontaci Burdigalae Anno ico . Scaligeri vero primum Lugduni Batavorum Anno et co in lucem prodierunt. RU FFINUS,qui fixto senensi lib. . Bi blioth.S. p. m.3 7o .dic tui Toranui, D. Iohanni Andreae Quen stedi in Dialogo de Palliis Illustrium doctrina & scriptis viror u p. m. 27 o. praenomine Tyrannitu vel Torannitu, Gestero in Bibliothec. p. m. 7 D. Tarinus, Aquilejensis Presbyter, Eusebii Historiae, quam Graeco in Latinum Sermonem transtulit, duos addidit libros, ab initio He
si, Atianae de Concilio Niceno ad Theodosii usque Imperatoris morte &Annum Christi co. Qui juxta sit. Joannem Halletvordium de Historio Latinis Spici legio p. m. 16r. Mss. reperiuntur Patavii in Bibliotheo S. Iustinat. Gennadio de viris Illustribus p. m. i i. Honorio de -uminariabus Ecclesiue p. m. 373. dicitur non minima pars Doctorum Ecclesia. hieronymus
Epistola v. ad Florentium eum Fratrem suum in dua germaniatis charisau
19쪽
ω meaeum salutat. Sed haec amicitia quoties deposita, quoties&quo triodo iIterum ireconciliata,tandem in acerbissimum odium mutata fuerit,ex Hieronymi ipsiusq; Russini Epistolis, Invectivis & Apologiis videre licet. Hinc Hieronymi amulus audit Bellarmino de Scriptotibus Ecclesiasticis p. m. ris. Hottingero in Bibli
thecario lib. tr. Cap. 4. p. m. rys. Baronius rom. IV. ad Annum Christi 3 3. n. 24. scribit, secutum alienos um terga vertisse amico, nulla prorsus alia causa compulsum, quam ut adversantes Catholica Perstati Origenis errores salνω serraretati propugnaret. Ad Annum Christi 39 . n. i. statuit haereses Origenis sub pietatis inrolucro per Rus num . Palaestina cum Melania Romam redeuntem illatas in urbem. propinat aureo calice Babylonis, antequam inebriarentar il lis fideles, detecta. at ii emplo M. Ad Ann. Chiist. 4oo. n. a . notat, quia trium annorum statis tres adversius eundem S Hieronymum libros elucubrant, sed ct quod sciret cum potenti sis ino di erfuriosibi csse certamen, eodem tres libros a see consiriptossu edidisse, ut tamen magna cautela curarit, ne in manus ejusdem S. Hieronymi pervenirent, sed tantummon. amicis illi cressiti, A per amicorum manus per Italiam rararentur , ut non quidem scripti, sed sermone multorum ferrentur. Et n. ι i. dicit fuisse Ruma tunc temporis in duas paseres bisu Christiani Populi studia , aliorum scilicet D m furentium. sanioris vero partis
S Hieronymo inhaerentium. Ad Ann. Christi ψo a. n. 36. Rul num Hieronymussiumma eloquentia vi exagitat, deprimit, deridet interdum, scibsannat, sommatibu urget. dicteriis delu tit, accommodatist ad mores hominis nominibus appellat, nominam eum
saepe Grunniam, alludens nimirum ad illam Grunnium Caracottam, cujus Testamentum percelli solerent cachinnantes pueri in Scholis ludibris riseri yrosequi: idcirco id ipsi. quod Rivinus scriberet 1 es nultius pretii : scut o cum Alecto nominat o furorem, Luciam, Larinium aliquando , o Asinium Pollionem, is aemulationem, quod alter ipsorum Terentium, Ciceronem alter fuerit emulatis: itidem: cum aliquando Calptimium si dolos ct fracides m. Bellarminus de Scriptoribus Ecclesiasticis p. m. Hs. de illor Rressinus meritὸ notatur erroris a Gelasio papa Cap. Sancta Romana, di ina. is. Sed hoc factum, ut recte observat Meelfutire rus i. c. p. m. Ia s. quia Camtum Concilii Niceni explicat, ut primatia Papae labefactetur. Non aliam enim potestatem attribuit Romam Episcopo, quam Alaxandrino, in suburbanas O vicinad Ecclesias Italicat. Quod etiam liquet ex ipso Batonio Tom. III. ad Aran. Christ. n. 333. 13 cennadius de I lustribus Ecclesiae Scriptoribus Cap. XVII. p. m. 1 r. rq 3. Stact 'btrectatori Opusulorum siuorum s Hieronymo respondit duobus voluminibus, arguens convincens se Dei intuitu, o Ecclesia utilitate auxiliante Domino ingenium agi rase ,istim preo emutationis sim is incitatum, ad illoquium stylum reatis '. arithe mius dercriptoribus Ecclesiasticis p. m. at . 1iue. Ejustis. Russima fripta licit multa sint, tamen inter Apoc pia computantur is. dist. Sancta Romana, propterea
quod in Sane sitimum Virum Huton tam scripserit Inremrai vi ut 6 suu to earum
20쪽
isione intilis potest. Sed postea in concordiam dilictionis fraterna redemtia, salsa suis
opuscula Ru i authentica in quantum Hieronymi dictis non Dorint contraria. Judicium de illius Historia vide apud Batonium Tom. V. ad Ann. Chiisti ψI. An recte ipsi imputatit Origeni sinum Hieronymus, multi dubitant. Centuriat res Magdeburgenses Cent. lv. Cap X. p. m. Ii 3. putant hoc factum nimis tin' ruida, ut videtur, ratione: n nimirum, quod Origenis libroι in Latinum sermonem transulerit: cum tamen nec defensorem nec asserte em Origenis, nes prunum se ejus inur- pretem esse liquii asimet in Mologia pro me sua ad Anam m. nes arbitrio βο eam' Versionem sese institui se, sed ad Fratrum preces, induet. In praefatione rero in librοι Origemi signi celsi. qua erro ea ala inter se contraria ct discrepantia in Origene suerint, non proiisset. Confer D. Gerhard. in Patrologia p. m. 331. D. Lucam Osiandrum Cent. IV Epit. Hist. Eccles. lib. IV. Cap. XX. p. m. 46s. RUFFINUM excipit SOCRATES SCHOLASTICUS , Byzantinus, Trithemio de Scriptoribus Ecclesiasticis p. m. 1is. Vir doctus o eloquens, Historiographiu insignis Omaximarum rerum experientiantilarus. Vixit sub Arcadio Imperatore, ejusque filio Theodosio II. Scripsitque Historiae Ecclesiasticae libros vII. a Constantino M. usque ad Theodosii Junioris aevum, qui juxta Gesne in m in Biblioth. p. m. 76o. MS L extant Venetiis. Scopum suum explicat ipsemet lib. II. Cap. l. scribens. Quanquam is, qui Historiam laclesiae Latinis literis mandabat, in temporum propterea aberrari r ordine, quod discrimina, in qua derenerat Albanasius, pomorum Imperatoris Constantini accidisse arbitratur: ignarus nimirum cum aliarum rorum complurium quaι pertulisset, tum exilii, quod in Garia perpessus esset : tamen nos ediuvinion ct sententiam, quod ad rerum gestarum azinet narrationem, antea secuti, primum G secundum Historia nostra librum conscripsimus. A tertio autem ad peptimum usi, nonnulla ex Qusdem Rufini libris petendo, alia ex aliis dipersis Scriptoribis excerpendo, quadam denis ex ipsis hominibus, quibus adhuc vita suppetit, audiendo, Historiam omnibus suis partibis explipimus. Postea tamen cum sorte fortuna incideremus in eos Albanasi labros, in quibus tum de suis irae miseriis conqueritur, tum qua ratione tale Mana sectionis Calumnia in exilium missu fuisset, exponit, nobis pro certo persuasum riderbatur, ei qui istis a etatus suisset, abist qui rei gestas ipsi coram ast exissent, multa potius dem adhibendam, quam his qui nitebantur conjectura, ct ob eam causam in emrorem incurrebant. Quin etiam varias non rorum Epistolas, qui id temporis vixerunt.
sedat. perlegendo, veritatim quantum feri potest inre gamus. Quapropter o rcis si in primo is secundo nostra Historia libro commemoratas, altius coacti sumus reperere ro eas in quibus Risnus neutiquam a raritate deflexit, adjecimus. Quotaque Historiam suam produxerit, lib. VII. Cap. XLVII. circa is .em indicat : Huseptimus liber spatium triginta duorum Annorum continet: tota autem Historia in siptem uisos partita, annos Centum quadraginta complictitur. Lue orditur a primo anno Du-