장음표시 사용
221쪽
tam multorum hominum convenientium in unum consi ctum acies belli ex parte Regis Angliae Com iii Henrico cui Holietatis tanquam viro Juveni fin ii & belli cos fuerant com 'mendata. Ex alia parte belli cuneus Regis Franciae fuer Regi Bohemorum etiam victorioso viro cum Bohemis con missus. Aggredientibus exercitibus Deus omnipotens in ac helli Comiti Henrico dedit triumphum , & ex conseque nutoti exercitui Regis Angliae. Et Comes Henricus Recem Bi hemiae catenatum duabus catenis aureis, duobus suis milit hus in bello cepit. Sed a sequentibus in bello fuit propter invidiam , ne dictus Henricus nimiam gloriam consequii tus fuisset , interfectus. Et hoc glorioso opere, quod De Comiti Henrico hoc die concesserat, dictus fuit & cognomia natus serreus, Rex autem Angliae ultra omnes suos Pris cipes sui regni Comitem Henricum exaltavit, & Capitan uin exercitus sui voluit esse, propter quam causam Anglica: sibi tanquam advenae dc ignoto principi invidebant multum. .
Nam una dierum obtenta civitate Caloyes, ex ea equita
tes pro pabulo equorum dictus Henricus dc sui subditi A glici amuli sui fecerunt sibi insidias subito in via in eum i lruentes tanquam inimicus contra inimicum. Ipse autem l Henricus noscenS eos esse Anglicos , ipsi autem vice ver
nolebant eum agnoscere , & nc mutuo extractis gladiis lanceis appositis convenientes, Balistarii autem Henrici Molietatis optimi praecedentes , Jacientes hcula obtinuerun . campum. Et plures de Anglicis intersecti dc vulnerati, q. lrelam de Henrico Comite facientes. . . Sed Rex novit suorum callidi atem, ac quod propi'
invidiam haec secissent praesumptive non cura it verba e
222쪽
tem non esse Principem natum, sed ob sortianam nomen Trincipis usurpasset. Et ad probandam hujus dicti verit, tem dixerunt Regi & Reginae, quam attraxerant in partem suam. Est natura leonum, quod nobiles principes non laedant, ct si Henricus est talis videamus experientiam facti. Rex autem huic dicto non consensi, sed in absentia ejus regina inductione aemulorum volebat factum eXperiri. Nam dictus Henricus Comes habuit in usu, ubicunque in castris esse consueverat semper omni mane in diluculo & ante duluculum de lecto suo surgere solebat, dc aspicere portas dc
inuros & audire vigilum diligentiam , etiam propter naturae suae commodum superfluum rejiciendo. Propter hanc consuetudinem una nocte leonem, qui stabat in medio castri in cancello transire exire ad Castrum permittebant, stan- tes cum Regina volentes videre spectaculum, HenricusCo-:rnes ex more in diluculo de strato suo assurgens , lndutus longa tunica super nudo & assumto cultello, cum corrigia
pendente in collo, init interius ad castrum. Statim Leo horribilis sentiens se liberum usus natura sua seroci in Co- mitem Henricum insiliit. Comes imperterritus dato sibi a Deo spiritu sortitudi- - is cultello evaginato dixit ad Leonem. Tu Canis quiesce jaceas, & ita factum fuit miro modo: statim Leo audito verbo ejus obmutuit & quievit. Nam legitur in naturis animalium, quod Leo talis est naturae, qVod nullius anima- lis adventum timet, sed solum audacioris se natura. Et ita arguitur, quod non solum divina virtute Leo pedibus ejus se substravit, sed etiam naturae instinctu. cum dictus Co-
. mes suerat Valde audax a naturR. Henricus Comes percipi. ens hoc vice versa transens ad stratum Commodum Hi- .um fuit male contentus & quam cito habuit Regis praesen-
223쪽
multas sum perpessus in Curia vestra insidias, sed istae εχ
tremae sunt mihi intolerabiles, alia fuisset via expellendi me, uvam per canes vestros, rogo licentiam vestram. Et si plocet pro servitiis vobis impensis me elargi, stabit in arbitrio , vestro, habeo patrimonium & terram in qua vivere valeri hie diutius manere nolo. Rex autem super facto multum
contristatus, 3c quod tam bono & virili Principe carere de beret, promisit sibi multa dare castra & civitates si apud eum manere vellet, sed nectere eum non poterat. Quare pro meritis ejus assignavit sibi multam promtam pecuniam.& ultra illam annuam dedit pensionem de Regno Anglis scilicet centum nobiliones quolibet anno ac suis heredibo soluendam & literis & sigillo regio roboravit. Quam pensionem ipse Comes Henricus3c sui heredes sublevabant, pra sertim eius filius Dux Gerardus per mercatores sibi degno Angliae apportari fecit.
Comes Henricus rediens in patriam suam duxit uxoreiis filiam supradicti Henrici Ducis Magnipotensis, cujus so- lrorem Comes Adolphus sibi etiam copulavit. Haec auteni lsilia Ducis Magnipotensis prius nupta imit Marchioni Bran denburgensi nobili viro Romano, a quo Domina haec laro . ad tempus vitae suae mit dotata cum Castris Arndesburg α opido Perleberghe. Ab ista uxore, quae fuit speciosissima mulierum genuit Henricus Comes tres filios, Gerardum D cem Albertum & Henricum Comites, ct unam filiam quae ltradita fuit nuptui Duci Pomeraniae, quae ibidem genuitum & filias a suo Domino. illis diebus contingobar, quoi
Carolus quartus Romanorum Rex & Imperator visitavit ei
vitatem Lubae, illae etiam conveniebant multi Almani,
224쪽
principes, ibidem etiam Hamburgenses Consules aderant postulantes civitatis sive libertatem, dc inscribi per amplius
immediate sub imperio esse sicut Lia censes, ad quod concludendum Henricus Comes cum adiutorio Henrici Ducis Megapolensis qui suerat Imperatori multum carus', contraducebant hoc fieri non debere. Allegans quod essent sui subdi- ti , & in territorio suo stuati. E converso Hamburgenses dicebant, quod dudum essent de manibus Principum Holietatensium libertati dediti, dc quod ad nullum servitium tenerentur, vellent literis Ac sigillis Comitum Holigatorum clare docere. Imperator autem interlocutus pro ferenda sententia dictavit, Hamburgenses sub Dominio permanere Principum a ligatiar. Nam Mamburgenses in signum liberitatis ini ginem Rotandi iii Civitate suae dudum elevabant, sed hac sententia reportata Rotandi imaginem projecc runt. Et in hodiernum diem dicitur in memoriam huius facti Rotandi potas. Contingebat illis diebus, quod summus Pontifex Papa cessit ab urbe Romana in Bononiam non valens sustinere Regis iram. Hic Papa audita Henrici Comitis Holletaliae in regno Franciae victoria, quia ejus nomen erat gloriosum, ob inde in diversis mundi partibus praedicatum, iecit ipsum ad se suis literis bullatis accersiri, ut Capitaneus suorum stipendiariorum & in campo dc sui exercitus esset,
multis donativis & beneficus promissis evocari. Cujus tanquam summi Principis literis Ec verbis confidens, & ut et am pecca minum suorum veniam consequi mereretur, caput ecclesiae & sancti Petri vicarium,H intentione ut patrimonium S. Petri defendere valeret, Italiam intrando vistavit,
ct ad Papam Bononiae devenit, ubi a Papa benigne fuit re ceptus, & sicut prius literis ita & tunc propriis verbis Papae multa fuerunt dicto Henrico Comiti promissa dc stipendia larga ea conditione, quod capitaneus Ecclesiae in bonis S. P
225쪽
tri apud urbem Romanam contra Regem Apuliae existere ct bona Ecclesiae defensaret. Consensu per Comitem Hen cum adhibito , Papa Urbanus Sextus ipsum ad urbem Ria manam Solemniter emisit, dc capitaneo suo quem superexercitum in campo habuit scriptis suis praecepit, ut ab officio adesisteret dc Comiti Henrico traderet Principatus nomen, a etiam mandavit exercitui toto, quod in ipsum tanquam in caput Ecclesiae attenderent & ejus mandatis obedientes e sent sine mora. Cum autem Comes Henricus existeret ali
quandiu in urbe Romana habuit hospitium in ea publicuos prout moris est italiae. In cujus hospitio hospes& procurat in sdictus ex signo ante ianuam, Ad gladium Theutonicus . tus vir prudens intelligens mores Romanorum fraudibus dolis plenos, existens secum in via, quando Comes Heni cus, super exercitum sibi per Papam commissum volebat acceptare praeessendi onus. Capitaneus autem cum esse cum suis in campo praesciens adventum Comitis Henrici ras tui Capit ne iam de suis aliquibus emissis armigeris per devii& extra com munem viam, tanquam si essent vigiles dc cui se . des viarum, d longinquo apparentibus in cacumine morituum, ita ut remote possent appareri. Hospes Comitis Hen; irici dixit, Domine mi videtis illos in montibus Uparentes aviso vos quod isti sunt capitanei exercitus emini tumuli, neminem quaerunt nisi vos, nam per illam viam oporte nos transire , ingrate vult officium dimittere. Ipse est Ro manus plenus omni dolo, suadeo, si placet consilium me in quod revertamini ad urbem Romanam ct prius plenius a probatis ejus voluntatem, antequam ad eum accedatis. Re spondit Comes Henricus habeo summi Pontificis volunt tem & assensum , qui sibi scripserat. Nihil habeo secum gere, si placet sibi mihi praesentare ossicium capitaneatu do contentus . sin autem noluerit revertar in viam mearis
226쪽
rinde veni. Non habeo aliquam inimicitiam, quod eum&Dos fugere debeo. Neque mihi asscriberetur in laudem .
quod fugerem nemine terrente, neque etiam aliquando di- ebus vitae meae fugam de campo cepi, visitemus in nomi ne Domini facies illorum , & videamus quid velint, dum- modo scis me certificare quod apparentes sint de exercitu. Papae. . Respondit hospes; Domine, certifico vos quod ita. Quia nullius alterius hominis saltem de regno Apuliae est hic aditus propter arctitudinem viarum, sed timeo videbitis mortem vestram, quia Romani sunt dolosi. Attamen si non vultis retrocedere mutetis habitum vestrum , ut si quaerant vitam vestram , quod non ita cito extinguimini. Comes autem faciens iuxta consilium hospitis mutavit vestem, qua cognitus Sc .indutus erat, dc tradidit uni de suis famulis , de illius vestes reinduebat, consimiliter de arm . Convenientibus hinc inde simul, apparitores subito in Comitem Henricum dc in suos tanquam in hostes irruehant, econverso Comite dc seis clamantibus , Amici sumus, nihil prose inerunt. Sed interfecto in conflictu, qui erat ut Comes vestitus, cessaverunt a plagis, audientes et mores ac verba quiessent, ipsi autem respondebant: De urbe Romana venirent.& missi essent a Papa, dc quod ille interfectus e set , quem Papa Capitaneum constituisset supra exercitum ad que transire volebant. Audito hoc verbo quod talis Princeps niisset intersectus, apparentor multum dolebant, dicentes quod nescientes hoc fecerant, Sc de hoc multum tristaret, tur. Attamen dixerunt, missi sumus a Capitaneo, dc quoscunque invenientes, sibi debemus praesentare, oportet vos ire nobiscum. Illis euntibus ad Lincipem exercitus, audito vecto quod factum fuerat , Capitaneus ut xidebat ir , tristis fuit dicens : O utinam viveret Princeps vester s .
em multum gavisus, qualo diffortunimn quod ipse prae-
227쪽
sens in congressu est occisus, si viveret benigne eum recipe Arem. Alii e converso dicebant, mortuus est Dominus noster nihil habemus agere nisi reverti per viam nostram,non audem res confidere verbis capitanei. Tandem Capitaneus periura mentum confirmavit, si viveret Dominus illorum , quod secure revelarent, nollet eum offendere. Tandem inito consi io, quia captivi fuerant, estgerunt rei veritatem ma nifestare sibi. Et ita secerunt dc dixerunt, Dominum C mitem vivere, ostendentes personam eius. . Quem Capita neus ut Principem decuit, cum honore magno acceptavit
Et inter multa verba dixerat Comiti, quod Papa defrauda set eum. Quia ossicium capitaneatus erat sibi ad certuri, tempus commissum irrevocabiliter. Et quare ipsum de re motioribus partibus advocasset ad officium tale, antequam tempus suum exspirasset, Sc si tempus residuum expectare vellet, ipsum ad hujusmodi ossicium admittere non cura
ret. Unde Comes Henricus liber dimissus & honoratus a Capitaneo Bononiam ad loquendum super hoc facto cum Urbano Papa reversus est. Ubi per aliquot dies fuerat, α Papae praesentiam ad loquendum sibi omni die expectaret. videns se delusum in sumtibus deficere, & a Papa nudum habere solatium, etiam vix sibi loquendi semel annuit ad
tum, praemisit nuncium ad Comitem Aureolanum, nune
a lucem dictum Mediolanensem , quia Carolus quartus eum prius Comitem creavit Duceni. Ad hunc Ducem mil cujus notitiam habuit, quia solebat illi de Holtratia aliquan do mittere Staviones & venit ad eum Mediolanum , ubi lim norifice acceptus dictus Dux ulterius misit eum in Colonia am. Ubi Mercatores sibi usque in Lubeck pecuniam sub fi de praestuerunt, tali conditione quod Lubeck antequam pro
priam terram intraret, maneret, quousque pecuniam mu
tuatam solveret in toto A ita fecit.
228쪽
Chronicon Hossatis. CAP. XXVI.
le Henricus Comes dictus, ob magnifica opera eius
ferreus nuncupatus est, obiit Anno Dontini milli si mo trecentesimo octia esimo primo sepultus in sepulchro . patrum suorum in Itete hoe honorifice, ut decu i Principem, praesente fratre eius Comite Nicolao dc Nobilibus terrae cum largis muneribus Ic oblationibus terrae commendatus. Go-
Nicolaus Princeps benignus & humilis erga suos sub- ditos & fideles , hic fratre Henrico existente in remotioribusa artibus supermansit in patria, defendens eam clipeo dc gl dio contra Da nos , Dilli articos , & alios invasores, qua ,
Dropter militum collaudandus. Nam ut supra narratur, Rex Woldemariis extra terram pro tempore existens, tamen re- gnum suum anhelavit gubernare. Et dicunt aliqui, quod na causa fuit, 'uare extra regnum esse voluit, ut magnam
olligeret pecuniam ad redimendum Castra in Fune d Got- torpe cum attinentiis suis , quamvis sine pecuniis ea liben- suscepssset, prout saepius probavit. Nam castrum Ita chen schoir, quod Benedictus de Alvel e tenuit, cum m lano exercitu oppugnando circumdedit. Ante quod Ca- . sirum Rex in propria persona filii, dc una die belli tempsi statem prope diormen attemptavit, primo cum scutiteris servitoribus, loricis Dominorum s lorum indutis, quibus occisis cum rusticis ident fecit. I i id n*biles curiale, ejus dixerunt , quare gratis suos exponere vellet, quia dia xerunt,no' videtis,quod non p*texunt illis resistere in ca- ro , nec eos expugnare qum rusticis , respondis eis, video
vos nolle adire, id o hos quos potero, volo anteferre. Nam mater scutiserorum θρ ruuicorum non est mortua. plures sunt tales. Tamen coram castro pradicto , pluribus inter
229쪽
'sems de suis frustratus voluntate sua recessit ab eo. Iteis, in eadem Insula Fune ante Vobarcii , ubi Nicolaus Como castrum struxit in monte Maiabarghe Rex oldemarus C mitem Nicolaum adiuvit. Ubi Nicolaus Comes cum scoecontra expectavit Regem omni die. Et una die cum uxor a d Eii Benedicti mortua est, dc sepultprae traderetur, quas omnes Holietatici ad exequias properabant, Rex percipien 'haec venit cum exercitu ad Nicolaum Comitem & bellunt sibi Maovit in monte praedicto Manberglie, vincens campum multis occisis & captis de Holigatis. Comes Nicolaus ea tincto in bello sibi uno oculo , etiam per quendam militiarem de parte Daciae captivatus est. Extracta lorica & a sumpta promissione ad redeundum capiens dc victor mitem Nicolaum licentavit ire quo vellet. Qui reper . ens notum sibi, sic vulneratus de campo recessit ad sit a. De vespere vel altera die cum Rex facta & obtenta vetoria vellet scire qualiter res in bello se habuit, & qucaptum qui captivi essent, venit unus cum armis, cli reo & lorica Comitis Nicolai. Rex autem videns haec in ier signa iisquisivit ubi mansiss*t illς, ius haec fuerat lorica dc qualiter se nominasset. Respondit edis, Nicolaum Eo - . tratum de Rendes tin se nominavit. Ad quod Rex re spondit, verum nomen suum imposuit sibi, sed si retinui ses eundem, securior de ipso suisses. Nam dicitur sodiadisii, quod Princip cum in bellis capiantur, nisi dili' genter custodiantur, redire non senentur, etiam si promiserint reiterare. litem etiam Rex Woldemarus obsedit civi.
tarem Flensboreti multis vicibus. Et semel una dierum ii sam incendio combussit. Prope hanς civitatem est mons altus & longus extendens se super totam civitatem. Hunc montem Nicolaus ad defendendam Civitatem Flensborch propter Regis insultum fecit sispius custodiri. Nam rustici
230쪽
d e Parochiis, Stri evelde, Hademersch, Westiae, Norior, re, Bornelio, ede, Bramstede Koldenkerken de Icellinghuten cum inhabitantibus paludem Nilstriae, hi dicuntur Vmri Holigati. Et horum auxilio seniores Comites Hottaatiar obtinuere triumphos. Ex his elegit certos viros de magnis villis unum villanum , de parvis duabus villis unum. H quando indiguit, habuit secum in armis. Nam dictus Comes Nicolaus sic ordinavit, quod dicti rustici non ostendebantur ab advocatis, 3c quod equos valentes tenerent, & arma ii herent, praesertim pileiam ferreum, scutum & trogam sive diploidem ferrea brachialia & chirothecas ferreas circumamicti baltheis latis & amplis. Rustici autem . remanentes domi stabant, expensasque illorum qui fuerant cum Domino terrae in campis usque ad reditum ipsorum in domos suas. illis diebus haec civitas non fuit murata, dc qui civitatem voluerit retinere, oportebat quod montem custodiret. Hic Gomes Nicolaus concessit civibus dictae civitatis, ut eam in pro cingerent pro tutela. Hic etiam Comes ad retiner dam civitatem. prope eam castrum secit novam domum, Nigelius construi, ut rege v niente per terram posset pro . . re esse. Hic Rex oldemarus Castrum Dorninglie, super quo Henne e Lembecke vi patrimonii possesor, duobus eXercitibus circumdedit. Cum autem diu ante Castrum Ja- cuissent, dc Dominus castri in victualibus defeciret, ad subveniendum sibi emisit clam de castro aliquos de suis ad amicos suos Holiraticos, ut intrarent ad eum clari in tempo 're noctis & ita factum est. Habuit etiani familium Raspei omine, quem omni nocte de cast ad exercitus intromisit
l erscrutando quae tu illis ageremur, & quam haberent diisentiam in vigiliis & custodiis suis. Et cum cibaria peni-
tus defecissent, & diutius observare non posset, nocte cum trecentis armigeris electis ex omni Holtratia, committens