Compendium juris regularium

401쪽

Vel personas congregalionis. Hetur ae defendit Co gregationem istin, et si quas controversia ipsam inter et Episcopum oriatur, sam dirimit. Porro patet quae bio jub l M dicta sunt relares ad sodalitia non dioe ama. Nam instituis dioe sana, quorum leges Apostolica Sodis neo reo novit neo ipsum institutum commondavit aut approbavit cf. du- γ, subeam omnimodae iurisdictioni, o rectioni, visitationi et voluntati ordinariorum, qui hao in re consuluilonem Leonis XIII conditas V consulere possunt, omnino est oertum.

ARTICULUs n. De s eam e Congrestations a. 1. Facilius con ditiar mansitus ex congregationibus ad proprium regularium statum, condi nibus et eausis rationabilibus suppositis. 2. Dimissio non potest fieri ex infirmitate contracta post Professionem, quia QVersatur charitati, et etiam iustitias si agatur de sororibus, quae Votis Per tua emiserunt; S. C. d. 10. Harui 1860. 3. Sorores Votis temporaneis Vel perpetuis obstrictae, quamvis a conciliis generalitiis Insuli dimisscte, indismi dis malims aposistica ut a votis solvantur; S.C. 22. Sept. 1896. Non idem dicendum est de Institutis

vas; S. c. ibid.

402쪽

DE EGRESSU E CONGREGATIONIBUS.

397 ab Episeopis dumtaxat approbatis, quoad quorum Vota Episcopus gaudet potestate ab illis dispensandi. Ergo quoad instituta dioeomana. 4. Dimisaeis vel ejectis) non missi fieri a que ciam

gravi et eaeterna, cum incorrigibilitate omnem, ut constat ex decreto Auctis admodum. V Et quoad professos in sacris constitutos requiritur insuper Princessus formalis, uti constat ex decreto citato. 5. Quid de dote allata egredientis ' Ex quadam decisione S. C. E. E. et R. R. an. 1772 sequentia concludi

vi Dependet imprimis a Constitutionum elaea dotem statutis. η Si silent hae de re, S. C. decidet, quando dispens iis Notorum in Instituto ab Apost. Sede approbato petitur. H Demum si nihil quoad perseverantiam dicitur in

Constitutionibus, dependet a commotu. Tenendum t men est, sustentationis e emas esse re mutas,

etiamsi dos refundatur a Congregatione religi a. 6. Quoad alia bona. Ante professionem indere debent bonorum administrationem et usum non Vero domi tum minoiae, quod nec possunt , quibus eis placuerit,ac etiam suo Instituto, in ita pro earum libito misi,mmerint. Haec Vero cessio vim amplius non habebit in casu egressus ab Instituto; S. c. d. 12. Julii 1861. Unde ex hoo concludi licet omnia bona, MVe ex intestatos e a testato Vel quoquo modo advenientia membris

403쪽

DE CONGREGATIONIBUS RELIGIOSIS.

talium Congregationum, in egressu ab ipsis repeti posse et Institutem obligari ad refundenda ipsa. At si legislatio civilis intervenerit, quid in 7 Dependet a natura instrumeno Vel documenu, quod juxta norinas legum civilium coniecerunt. Unde potest fieri ut Insu- tutum iuxta leges civiles bona illa possit munere; sed consulant pinus tmes ecclesiasticas. Haec fere sunt quae juxin Jus Regularium commune essentialia et scitu digna nobis videntur. Observa legum ecclesiainoarum fuit semper i erit pumis regularis disciplinae procuratrix, fulcimen Superiorum auctoritatis, Vitae religiosae ligamin

404쪽

APPENDIM

406쪽

Ex mulscis a Caes. Mazurri, P. MI N. DECRET ROMNI PONTIFICES VS. s. sup r statu Rem auctoritate Pii P. P. IX. Mirum de testimonialibus ordinariorum Euctris requirendis inrooemione alarum, qui ad habutum religiosum admitti pos iam Romani di Mes pro eorum pastorali eum, quis semper Regularium familiarum bono et splendori Prospicere non omiserunt, illud Superioribus pro viribus commendarunt, ut antequam ad religiosum habitum stulantes reciperent, de illorum Vita, moribus, oet risque do us si qualita us sedulo inquirerent, ne indignis ad mligiosas familias, non sine maximo illarum detrimento, ostium adaperirent. Verum quamlibet Moderatores Ordinum diligentiam adhibeant in i formationibus exquirendis, in Mari tamen ut plurimum Versantur pericula deceptionis, nisi ab locorum Anti

407쪽

litibus testimonium exquirint circa eorum qualitates, qui ad habitum religiosum admitti postulant: ordinarii enim vi pastoralis ossicii oves suas prae Veteris agnos mP sunt, et Sisepe saepius ea manifestare impedimenta, quae alius latent. Haec animadvertens minus. D. N. Pius P. P. IX., audito voto S. R. E. in inalium huius Sacrae Congregationis super statu Regularium, ab tentisque postulationibus nonnullorum Disco rum, praesenti decreto ubique locorum perpetuis futuris temporibus servando, haec, quae sequuntur, Apostolion auctoritate statuit, atque decernit: I. In quocumque ordine, Congregatione, Societate, Instituto, Mnasterio, Domo, sive in iis emittactur Votis solemnia, sive simplicia, et licet agatur de Ordin, bus, Congregationibus, Societatibus, Institutis, Mnasteriis, ac Domibus, quae ex peculiari privilegio etiam in corpore iuris clauso, Vel alis quovis utulo in decretis generalibus non comprehenduntur, nisi de ipsis specialis, indi Vidua, et expressa mentio fiat, nemo ad habitum admittatur absque testimonialibus tum ordinarii Orbonis, tum etiam Ordinarii loci, in quo Postulans post

expletum decimum quintum annum aetatis suas ultra innum moratus fuerit.

II. Ordinarii in praefatis litteris testimonialibus

postquam diligenter exquisissrint etiam per secretas informationes de Postulantis qualitatibus, referro dω aut de eius natalibus, aetate, moribus, Vitis, lam condi ne, educatione, scientia; an sit inquisitus, reliqua censura, irregularitate, aut alio canonico impedimento irretitus, aere alieno grmatus, Vel reddendae

408쪽

DBCRETUM ROMANI PONTIFICES.

alicuius administrationis rationi obnoxius. Et sciant Ordinarii eorum conscientiam super Veritate e os, torum oneristam remanere; nec ipsis umquam liberum

eam huiusmodi testimoniales litteras denegare; in eisdem tamen super praemissis singulis arumlis ea tantum testari debere, quas ipsi ex consolanua affirmare posse in Domino iudicaverint. III. Omnibus et singulis Superioribus regularibus, aliisque Religiosis, ad quos spmist, oui cumque gradus sint, et insututi licet exempli, et privilegiali ac de necessitate exprimendi, etiam in Virtute sanctae obedientias huius deorsu observantia districte praecipitur: et qui contra huius decreti tenorem aliquem ad habitum religiosum receperit, poenam prio nisomnium ossiciorum, moisque nolime, et perpetuae inhabilitatis ad alia imposterum obtinenda eo ipso incurrist, a qua nonnisi ab Apostolica Sede poterit dispensari. IV. Vi cuiuscumque privilegii, lacultatis, indum, dispensavonis, approbationis regularum, et constitutionum etiam in forma specifica, quam ab Apostolica Sede aliquis ordo, Institutum, Superior, Religiosus consequeretur, numquam huic decreto derogatum esse censeatur, nisi ei expresse et nominaum derogetur, licet in concessione derogatoriae generales quamininis amplae apponantur. Quod si alicui I lituto expresse, et nominatim dispensatio super eodem decreto aliquando concedi contigerit, aliis minime extendi poterit vicuiuscumque pririlegii, et communicationisi privit

giorum.

409쪽

APPENDIT.

V. Q libet anno die prima Ianuarii in publiea

mensa hoc decretum lagretur sub poena privationisomon, ac vocis ac as et passivae, a Superioribus ipso facto incurre MM aulam huius Morsu observanua aliqua rauone, Mulla, praetextu impediatur, Saninias Sua qui Moumque in contrarium facisnubus eo Mutionibus, regulis, et sistis ociusvis ordinis, congregationis, distatis, Insutis, Monasterii, Domus etiam informa specifica in Apostolisa Sede approbretis, neo non euilibet privilegio liost in oorpore iuris clauso, et Mo tolidis Constitutionibus ac decretis confirmato, ad expressa, individua, speciali, et specialissima mentione digno, aliisque oontrariis quibuscumque Prorsus derogis et derogatum esse declarist. Datum Romae ex Sacra Congregatione super Statu Regularium die 25. Januarii 1848.

ANDREAS CAN. BIMARRI A SE RETIS.

410쪽

s S. C. E. E. ει R. R. de votis simplicibus, vina solam με a monialibus ' emulandis. Perpensis temporum adiunctis, attentisque peculiambus casibus, qui ad S. Sedem haud raro deseruntur, nec non Postulatis sacrorum A sutum, visum est huio S. Congregationi Eminentissimorum ac Reverendi simorum ritrum S. R. E. Cardinalium negociis et consultationibus Episcoporum et Regularium pra Positae non esse ulterius cunctandum super quam ne iampridem proposita: an scilicet et quomodo expediat praescribere, ut in sanctimonialium monasteriis, in quibus solemnia VMR nuncupantur, praemittantur solemnibus vota simplicia ad certum tempus duratura. Re itaque mature perpensa ne discussa, in comentuplenario habito in aedibus Vineanis dis 14. Martii Isae, praesin mi ac mi Patres S. R. Ε. Cardinales