Prodromus locubrationum criticarum in Auli Gellii Noctes Atticas

발행: 1647년

분량: 151페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

31쪽

is Dissertam optima nota fragmentum Giseelini , appetiant et Age v Noctium Atticarum liber a. explicit. Incipii X L feliciter. C. Mure*

Romuli. Cecropias noctes doctorum exem-

Fa virorum . .

Donat habere mihi nobilis Eu-'chius. Vivat oe aternum latus bonaci tempora ducat,

cui sic dilecto tanta docenda

dedit.

me in fine libri Noni, ut vulgata di nctio est n membranis istis

leguntur. P Hases etiam nomina propria de rit a Seruo Sem msius, Agesto Agellius. Haec Lipsius, quae an tanti sint ut Gelliano nomini immutando

32쪽

demita re nomine A.Gellis.

sufficiant , paulo nunc accuratius pensitemus. Ad primam igitur obiectationem , quae ali quot manuscriptorum Codi cum auctoritate nititur, quos

Agellium habere affirmat, quid dignius respondeam quam S phoclis illud: Πολιο μεοθνθοι εNemri Certe si secundum testium multitudinem lis dabis tur, Aulus noster iam pridem vicit. Stant ab eius parte omnes scripti libri , ad quorum fidem primae editiones impressae sunt. Absit enim ut Aldum Romanum,qui primus hunc auctorem dedit,&Theodoru GaZam, quo adminiculatore Aldus se. usum esse fatetur, tantae con demnemus perfidiae, ut contra

33쪽

xo . Dissertatio

veritatem Veterum codicum, Aulum Gellium nobis pro Α- gellio obtruserint. Apud me sa-nὸ eorum auctoritas,& specta- 'ta fides merito est potior,quam obscura isthaec & nulli rei ar gumentis innixa nouitas. Fidem

hic appello Viri docti Petri Ser vij Romani, qui in Miscellaneis .

suis ingenue assirmat,in sex Co- dicibus Vaticanis Constanter

Auli Gellij nomen scriptum inueniri, aut expressim, aut praenomine ex antiquo more Contracto in unicam litteram A. puncto terminatam. Ipse quinetiam Priscianus n5 aliter hunc auctorem citat, quam Aulum Gellium lib. 6. vii videre est in . antiquis libris excusis opti-

34쪽

de vita re nomine A. Gellij. Mmae notae Manu*ripto CL. fratrum taleanorum. Adde Augustinum de Ciuitate Dei lib. 2. C. 4. &lib. I. quaestionum supra Genesin, Lupum Abbatem Ferrariensem Epist. I. dc 1. Papiam in V. Bidens,lc complures alios , quos hiC enumerare tae- dissum esset. Quod licet inquihusdam Manuscriptis nomen Α. Gelli, continua voce scriptum inueniatur, non magis id nos Commouere debet, quam

si in luto inquinemur. Τestis sit ipse Lipsius, quam leue hoc sit

erratum, prae infinitis aliis, quς aut longinquitate temporis &librariorum imperitia tam in hoc quam quolibet alio scriptor e corrupta & Cotaminata sun

35쪽

Erroris ansam praebuit ignoratio antiquae scripturae, qua prae- nomina compendis ergo primis literis notari solebant,ut A. Persius, A. Trebonius, A. Posthumius, A. Licinius ,&c.Vbi literam A. praenomen Auli signis care nemo dubitat. Hoc quoque modo Aulus Gellius c-- tracto praenomine fit A. G ELLIVS,&demto puncto AGELLI VS, & puncto restituto recuperat pristinum suum valorem.

Quapropter istis quidem Co

dicibus maiori cum venia err r

ille ignosti potest. ob saeculi e ius barbariem, quo descripti

sint: Nostro autem aeuo omnis etiam antiquitatis paltissimos viros errorem istum renouare,

36쪽

de vita re nomine A. Gelli f. M& agnitam solidisque argumentis firmatam veritatem sola sua auctoritate lacescere,id demum manifesta φιλαυκα &- est. Porro versus, quos Lipsius v lut e nouo quodam orbe translatos ad firmandam auctorita tem Giseliniani fragmenti a fert, reperies in Aldina editione , quae Romae prodiit anno CI P. CCCC. LXIX. MIen

niana impressa Venetiis C ID. C C C C. LX XII. Vnde facile liquet , quantum isti fragmento in scribendo A. Gellij nomine fidendum sit. Venio ad secudam obiectionem,quae si Lipsium audiamus,siatis speciosa est,sin vero ipsum Priscianum , non minuS frigida. quam inanis. Lipsij ver-

R iiij

37쪽

α Di stertatio

ba haec sumta.Prisianus etiam n

mina propria dedueit a Seruo Sem uilius,ab Agesto Agellius. Prisciani ille locus est lib. . Inius , inquit, desinentiasiue a nominibur, siue a verbis derivata , fruantante ius primitivorum suorumco- sonantes , ex quibus incipiunt vltima oe penultima I staba deri-uattuorum , sed tum penultima, oe cum ipsa penultima in vocalem desivit , oe mltima a oocali incipit, ut semus serui sier mus , seruilis seruilius, agellus agelli a- gestius Ilva flatus, virgula vidi

gilius, mars martis manius, nun

cio nuncius , saucio saucius , sis scius. Quis quaeso Vlla ratione ex Prisciani hisce verbis eliciet, quod Lipsius nobis persuadere

38쪽

de Uta re nomine A. Gellij. 21

conatur praetereo enim , quod nec de nominibus expressim hic agatur, nec a seruo, sed a seruili derivetur seruilius ; id saltem interrogo ubinam Priscianus dicat , aut Agelliam esse gentem Romanam, aut noctium hunc Atticarum scriptore Agellium vocari Ego profecto nil aliud ex hoc loco colligere possum , quam simpliciter tantum Priscianum docere , quomodo ab . agello agellius derivetur, uti paulo superius monstrarat, qua ratione ab ager fieret agrestis. Sed age concedamus sine praeiudicio tamen nostrae causar) dc Agellium nomen esse gentilitium , & quem hactenus falso Aulum Gellium credidimus A-

39쪽

26 Dissertatio sellium dicendum esse et quod

nam ergo nouo isti Agellio prς- nomen dabunt λ Nam absque praenomine eum esse libertas eius non patitur : quippe apud

Romanos seruorum nota erat Vnum habere nomen, in l. quum precum C. de liber. Causa. Et ipse Priscianus lib.α. Ex isto, inquit , consuetudo tenuit, ut nemo Romanus sit absque praenomine, oe notatur tet singulis titeras, mel binis, tel ternis , tum singulis quando a vocali incipit pra-

nomen, ut A., Aulus,mel ab una consenante ut T. Publius,T. τι- tus. At enim vero Agellij praenomen reuera est, quod ait Iu- 'uenalis, rara avis in terris nigr6--que simillima Cygno. Nam

40쪽

de mira 9 nomine A. iiij. 1 quaere quousque Velis , terra, marique non inuenies. Ne L. sario ergo sequitur cvt, quod a maioribus nobis per manus trajditum est, Aulus sit praenomen, Gellius nomen gentiliti g. Gelliae autem gentis, quam frequens mentio in veterum monumentis extet, nemo paulum ς modo humanior ignorat. Circa annum V. C. DC. LXXX in.

Consulatum gessit L. Gellius L.F.Poplicola,Collega Coei Cornelij Lentuli , qnicum idem

Gellius annis paulo minus tribus post hunc Consulatum censor factus est. Vide Ciceronem pro Balbo, & in Verrem, Valerium Max. lib. s. Cap. 9. Plutarchum in Grasso, Eutropium Sc

SEARCH

MENU NAVIGATION