Miscellanea philologica [microform]

12쪽

ααι muti την op se muμενος θια - habemus scholion iam νυν- α τὴν τ νιμιγῶν Πανα -ων meris ἐν γα - γάλα κοντωτα πιν - εἰς ἄστου 'H-----οιυννος τοί ν --ος ἐν οἷς πέπλος τις αν θετο DX M κα o MMκ-- ε κατα τῶν rπάντων ταυτης τε παν των ' νμπίων νίπιν θεων τε δ ιυκρὰ Παναθήνωα κατὰ - πε ι eois Mno s. ἐν Min αδε ς revaro τῆ G, - ον εν ἰδεῖν --ο Ἀμ- εμ- μους ναῶντας τον 147ὸς ' τλαντειον πολεμ- α δ τοῖς Βενδιμις καλωνμένως Braro 3. Si hoo Golion extat in Schnoideriana Civitatis edition minore a IMI ex optimis codicibus restitutum. - Videamus, quae it Vis ac veritas earum, quae hoc in scholiotracimtur, rerum Mamaur enim Platonem illo loco sina care voluisse anathenaeuminora celebrata ver intam esse anathenaea, Ora sub finem ennam atom Bonia, in quibus vestis Minervae circumserretur, cui certiumina deorum contra gigantas atque inomni vietoria onspicerentur intexta minora autem anathenaea acta esse proximo a Bendidiis die in Ur ineo atquo in iis circumgestatam stragulam, in qua depicta fuerint res ab Atheniensi s contris Auantinos gestae. Haec quae a scholiusta de peplo illa Minerarae mem riae prodita sunt, permultis viris doctis argumento esse videntur sabulam illam Aininti eam esse antiquissimam. Velnti Nexander HumbOIduus in libro , amen erit que do rinfinire

13쪽

do is siographio u nouvem continent inscripto, ab Heloro in emaculam linguam translato, res ab isto scholiasta memoriae prodita non solum pro exploratis habendas et sine ulla dubitatione excipiendas, sed etiam cum Marcelli quodam stamento, apud Proetum nobis servato, insigne documentum esse censuit ad fabulae Atlanticae ariatono in Tima et Critia enarratae vetustatem demonstrandam. Haud secus Nicolaus achius de Solono poeta, Bonnae 825, p. 3 colligit, illum sabulam post Solonis euam Rotatem, qui eum

civibus eam communicaverit, servatam et ab Atheniensibus praecipuo honore habitam osso, quin etiam faustu fortuna servatum censet monumentum, quod rem istam a scholiastu deseriptam sub aspectu nobis ponat, Ilinervae quoddam simulacrum iu Au gusteo De donat,

figurae inter se pugnantes conspiciliritur, Avienish.1um' 'Auantisti Hessa inbitratur. Hoe quidem loco demonstrare non δε--ιεὶ sitimis de causis potius . O. Be ori, O Miseri, aliorum amplectenda sit sentenua, qui quidem censent, haud dubie hoc signum pugna deorum et g autum depictas exhibere '; sed pro explorato atatuimus hos viros recto judicasse. Audiamus igitur nunc ea, quae O. Ger eum flumbqiduani operis cen

suram ageret duinger gele in Anaeimn 1836 p. 382 , de auctori H illius ac lii pr0- tutori sicit quidem hic vir Boocinii et Humboldin .ententiam Platonia ipsius testimonio

oonfisus, qui, si Avienienses illo tempore i Panatheminis Atlanticam fabulam sic celebras.sent, cum ei qum marmam vile vindicare fidem atque auctoritatem, non aula Aegyptiorum saeurdotum et Solonis murratione ui. esset; sed non duliitat O. Mulier, quin

14쪽

i Misteriore demum aempore, cumsurbs Avieniensium t philosophorum . qu- - eadamia sina esset, Pla---mquam priscumbe me popular celebratus ait, res fiuinin m

Si quidem verum esset, quodlachesiasta dieit in anathenaeis minoribus victoriam leniennum do Ailantinia ita elebratam esse, Plato hoc die, quo ipsi illi Iudi edebantur,

sane eommodissime huc re usu esset, ut optimam ivitatem in motu positam depingeret. Sed, ut O Hviter jam recto sensit, laeto ipse satis diserte M. dilucide nos Meet suo leuis poro civibus Atheniensibus res illas nondum cognitas fuisse. Narrat enim in Timaei introitu, Solonem quidem istam sabulam, postquam ex Aegypto Athenis transtulerit, carmine vico celebrare Toluisse, sed cum propinquis tantum is familiaribus eam eommuniensae, per quoatanquam hereditate usque ad Criuam minorem perirenerit. Nihil vero nisque apud Hatimnem, ne a apud alium antiquum scriptorem omnemoratum invenimus, quo stragula ista aut uia re Athenienses vel ante Platonem vel inisu postea vivi de Atlantinis victoriam illustrasso intelligantur, Si vero Sol illos de Ailantide sermones cum popularibus condidi isse cogitaudus esset, haud dubium ost, quin et artifices et poetae et seriptore ad eam respecturi eamque multis modis adornaturi fuerint . At Criuas eam apud Platonem . inauditam,quandam narrauonem a summopere mirum refert His utque aliis sir minus ex Platon ipso haustis demonstraro possumus, perperam ista ab scholistia prolatis esse, at aut Platonis tempus pertinerent. Sed ne i alio quidem ulla tem re ille solemnis in Miami, naeis minoribus mos obtinuisse nobis videtur. Nam scholiasta, ut jam indicavimus omnino erravit, salsaque nobis retulit. Nostrum vero nune erit, ut sontem exploremus, undis magnus

: Derivatum est illud scholium haud dubio ex mel commentario ad Unuinunc Minnis scripto, ubi haec leguntur p.ram. δῆλον δ ἐκ -των εἰσι κῶ ι αρόν- των λαλκω

λον ἄποδίδοται τῆυθεψ ὁ καιος κω ἄ- . Hunc Procli Ioeum si contendimu cum scholis .illo, in iisdem retin verba aene eadem positis intelligimus . Quis igitur in vi nego

viaeta quandam intercedere rationem inter Scholi tum et Proclum is inlem quidem, diut

15쪽

tionem a pati de actolii ad Pluinnis Civitarem pertinEntihus neque inde in aera

Tatiqua stim ad vetustisalmos actoliorum auctores indagando satia semis argumentia domo atrat, en vetustissima esse scholia Platonis. quam meoplutonicorum eommentarios redeant;

sed qua supra horum aetatem amendant, nulla esse. u

si ne recte quidem hiematonia scholiastis Proeli verba pereepit, Exoerpsit, e seripiat, ita ut indoctissimus et ineonsideratissimus sa rideatur. Erruvit primum, quod aetat, hoe Civitatis loeo την - νωπων Παναθηναιων Me se parva Panathenae signifieari, erim ex 'rasymaehi verbis, quae iv. p. 354- Ieguntur, de Bendidiis sermo em ase tenti Tum perperam quin eommemoraverit eholiasta: σα δ μαμ να--αια πωτω - σειροι μελ- ne ii quidem dubitant, qui ho scholio ut gravi argumento utuntur mo nem error ex priore in prometus es Nam cum scholiasta matonia verba ad ano lenaea referret, in civitate autem ipsis ineunte legeret: πατέω χθις in ποιέ - ν oem --εως si ερ statuere nee sitate quadam eoaetus est, Miathenaea in Piraeo fieri solare . eum n limntissime e incuriosissime in Proeso Meerpendo versaretur, miseest, Due uis menssima et qua de Panathenaeis ommentatus es Adjecit vero praeterea ex arbitriona voeem - μον illa ἀπ πως - ντι-ους verba, quae apud Proesum desiderantur. Quis eum satis appareat Proeti adnotutiones apud scholiastam in deterius mutata esse, mirum non est, quod idem omnino non pereepit, quid Proeliis sibi voluerit, eum ma de episI eone eis. nurere Non enim intellexit, lini Ioeo illo ne dubio, ut solet, symboliae M allegor oramin, id quod non minus virili doetis Mentioribus accidisse videt F. -

Leguntur illa Procli verba in ampliore quadam disputatione, qua Timaei Ioeum intem pretatur p. 2La, ubi Crisias divi, sibi reliquisque amicis aptum videriet Socrati gratiam rem

ferre, et simul deam in sesto coetu juste ac vere tanquam harinno eo eaeebrare copiose primum --tra Proclus quas partes in universi natura sustineat illa dea Mentia tanquam eteogitationis inevita eontiner mundum dicit inervam, in quo etiamsi diversissimae rerum. Bene conspieiantur et contrariae inter se vires pugnent, tamen omni Meundum ex a me ordinata et instructa esse, quae eonjunctae simplex quoddin et unum emerint vineurit en repraesentare et mnervam et festos illos oetus hine deae conserent , in quis eundae eonsensum atque ordinem animadvertamus. His propositis comparat Timaeum dialogum eum Parmenide, qui quidem in magnis anathenaeis habitus sit, eum Timaeus in minora adat. Duptieem enim esse deae actionem ne potestatem ὁλι- τε - μπιπρο ut Graecis utar verbis , - ἄσμων τε καὶ νεοσμον, νοητήν τε καὶ ἀσθητην, uerum representarii oribus iateram minoribus Panathenaeis Aeeurate autem disjungi utrumque aviemne a Bendistis, quibus vis quaedam extrinsecus in mundum invadens exprimatur; eontra Panastenue ordinatam et metam rerum naturae compositionem vienterque comati tam virium distimetionem tanquam in onspeein nobis ponere Minervam enim essea Mntiae simul et M studiosam, qualis QPIMone ipso dieitur. Tum vero sequunturiain, quaedam protulimus, verba de deae peplo. Alia igitur, inquit, stragula ireumfertur inium illud in se depietum exhilaens, quo Minervae ammi ineunt, ut illud Panathenae mana vlum habet Gigantas ab Olympiis diis istos atquε hymnus antatur deae luatua neveres speetant hae verba Nonne ad Platonis ipsius ista τὴν σων ἄμα ἐν τῆ -

16쪽

Euaepit Proe 3 ema tum imariis , hoe Pephun in minia in Mimire ob rem tria. Opim sunt Estne dei ero quodam Peplo comminum, an imagino ruauium uti ramisaeus et dicendi quodvi si e poetico Non aliis p-cis haec verba aecipienda,e ante prelanda n Peplum enim illud, quod I olus medit, ferino es in Critia a reliquorum

mnieonim , eertamina autem Atheniensium, quae illi intexta sunt, de rhant res, qua imissi, sermone enarrantur ah Atheniensibus quondam ouis. Misnuno matam neque ulla emaea est, cur illo ἄλλος -- πέπλος simineam eredatur vestem inam in Panathenaeo aerminorum pompa gestatam. Ad e enim, quis miscedunt, Pronomen Mos vectae nompotest neque ad se mutis, nisi sorte M p.rticipium θεον, -- - ν- qua laeutionis Meuratius quodammodo dinnitur via pronominis. Apparet Rutem, hoc pertinere ad Iam ipsius verba, ita ut a- πέπλος si illud peplum, quod inmunm in sermonibu eiren--tur. mo igitur sermonum Peplum οντος renuo comparatu cum illo, quod re rem in Panathenaeorum Pompis gest i solet, quod ἐκεσι- λ- --ν ἀων -- a Malis quis appellaticine et oppositione. Ma declaratur, vitisaeum esse verum Panathenaeo septi Mallem vero tale quod Deum Prei tanquium allegorie semione fingitur atque ut illuctoontinet victoriam Moriuntaries o laudes Athraa---. Prochra vera n rationem Atimis uirum vestem variis colaribu es imaginibus depictain eodem jure peplum dioere muta quo Plato ipse de sermonum epulis loquitur. Iud enim mandae et figuranda orationis studium tantum abest, ut a rocli ratione dicendi abhorreat, ut nihil potius sectetur hio Neoplatonicorum scriptorum dux, quorum ratio tropis et figuris bundat. Sed ne novitas quidem et insolantia qjus figurae practexenda est; nam et ista sunt hidus metaphoractexeunda Commmorandum sti m Primviri est Sinistis exemplum hi, Qua inter opera numeraui camen vel potius vigrammatum ollentio, vino Mnas tappellata est ab eodem in sella, quo in anathenaeis circumserebatur, cui praeter ipsius linem ae Minota heroum rea estae in cine erant. Miuta vero alia xemit inveniuntvi apud Ilo in Aglaoph. p. 379' , ubi de Orphico quo ri armina sermo est, quod inseribitur m ως ina e moν Sio apud omnium omnis memoriae gentium scriptores oratio cum tela eompa

ratur ora visque componenda Retio eum texendo.

beckius, cum dicat de carminibus, quae Orpheo adseribi Ment, te ι α loquitur uinio ια --πων Suida veI Zopyro uel Brontino adseribi refert, clemens vero Peplum et Pissica luneum Brontis I - a οὐ utrum pars Hiemstolio. Ru Ariat teli Peplo nultu sterit tu Ver Coamogenia quandam -- sinam rediderit dijndicare strope inmeritatis videtur tam variu est et tam muripim hau in nominis naua. --vius p. 1213 3: Aia ν κρεως ἐρα--ο - πη -ῖον ram via meo τ -- ἐρ-- alii me uni minae varias tollarum pieturus vel universum mundurn em .ssimulant. - Sequuntur apud Loboctium alia in

17쪽

minem quorum mnum re era zontexatur et circumla tur M Minero laudes inebrandas, viterum latoni gemonibus conlineatur, tertium vero in Minerrae ipsius capite existat. -- Minime verum usquam pro eris dicit Proesus, Athenienses ita illo die eoneelebrarae vicis . Irim de Atlanticia populis reportatam, sed solos in Misse amicos illos, ut is monibus Socratem exeiperent et oblectarenti, Itaque cum dubitari nequeat, quin scholium istud, quod nihil novi praeter apertos complures errores contineat, ex melo exseriptum sit ab indoctissimo homine, vel Eliam ex alio geholio nuxerit, cujus fons mel commentari merit, neque ullum aliud antiquitatis testimonium inveniatur, quo confirmetur illis de pepti Minervae in anathenaeis minoribus circumlato sentencia, omnis huie fides atque auctoritas deneganda est, ita ut omnia in irritum cadant, quae etiam posteriores de illo peplo eo Drubulati sint ). Infitiari quidem vix quispiam ausit, Minervae peplo res ab heresbus gestaseeleberrimorumque posterioris aetacis hominum imagines interdum inlotas esse' sed haeo omnia ad anathenaea magna eorumque pepla pertinenti Neque vero redibile videtur, philosophos Platonicos Athenis unquam tantum valuisse, ut oram magistri quaedRm nam

se τε η - - τουτων ἡ ἄντων ὁ ἐν ται παραδειγμα-ῶς ἐτμι - - νω si Mid μέν- - ἐν τῆ μθ -- - Ἀθηνα περιπει--ς 'Dδε γαρ α να--προφερεστατη ἐστὶν σπασων amo ἐποινσθαι, ναρον Devem.' quid vero tum, si ne eo quidem die, quo hi sermones habentur, Panathenaea minor evi rata sunt C. O. duer erte, quo anni temporct anathenaea minora acta sint, quaerens suus philol. Cantabrig. OI. II. p. 227 ostendit, Proesum non erit dommentis de tempore illorum ludorum edoctum suime, sed a quae Pr tulerit, sola ex ratiocinatione et interpretatione Timaei hausisse, illas vero πιρὶ πιν Ἀθηναν Di ας revisere

ad Callynteria ae lynteria. vitori vestigia sequitur Carolus Sisi artus, vir de Platonis operibus optimo, Hinc Haton's inmutehe Wecto, liberaedit vo H. Militer, mi Einteitunge buleitet on . Sisinhari, voLVI. p. 43 , qui hae praeterea adnotavit: Prohlos ullo Rerdies de fessiehen UmEu mi dem asses Iahre emheuerten, hellige Poplos, aus .elehem die Thais de Gottinis gesteut Waren, o de grossen PanathensionNMHie an die Heine ister, an denon in solehe Proeession iehi statuand. alia igitur indieavit quamvistaeite, quid de scholio isto ogitaverit, sed nusquam, quo modo illum Proeli Ioeum intellexerit, unde eholi inustam notam hausi C. O. Mulier vero nis sorte secum pugnasse eogitandus sit, Postea suam sententiam Otia peplo posteriore demum tempore, eum Platonis diseiplina Athenis maxime vigeret, in Panathenanis eao dimis, et de hujus rei testimonio mutasse videtur. Nam ipse dicit in Muse Cantabrigiensis ommentatione, in olli liiiii se a doctioribus disputata traneasse et Iane pervertisse, Proeli vero ommentationes sola ex re talion et interpretatione minam prius originem duxisse. D CD. Aristophan. D. 366: ἄξιοι του πεπasu et ommentarios ad hune locum adjectos.

18쪽

a imperfecta Ioeo e minis pauli a popularis oleretur Atheniensibus. In similem Eratorem incidisse vidini vir quidam doctus Francogallus, Th. H. Marsinus ' seinde sis

Io Timo de Platon, Par. 4l , qui putat, in illo pula depictas fuisse res ab Atheniensibus eontra Persas gestas. Non liquet, quo jure ista Procli verba ad Persicum bellum retularit,saque si h .m Vellerita concae , re ut in Panathmaeis, haud dubie in Horibus Me innisputandum est, ut istis, quae modo omnemonuimus mulo tamen secius ille vira eunder' disyutationis finem per nit atque nos. Nam illam de peplo, quod rinyraesenta erit istoriam Ammiensiae de Atlan is, actae memoriam omni privat fide. Utinam longius progressus esset atque Procli allegorica dicendi ratione perspecta, omnino iter aes h in Panathenaeis Mopribist ye Non tale cimini tiam ac deae dedicatum esse. In

'inae sunt Martini verba Meoia de Ia ehqlla, o inuoque Ie simoimage de Proesus malari ost dent quo se Easto do Iaruis lique a cυέ Ie eommistate reta ' --ommeri est ais de 'Ea eon--nero En inmν-- Ies deo PMaages. . in que ditin eius Nae ora portia dans Iea grandes anathsin- peplum re is antant laurietolae de die ax sur Ista Manis, et dans es petuos anathenem v auu peplum xenisentant 1 vietoli e des Athgniens, Ilves de dieis. Proesus a m sola δ' insister in Ia essemblanee de eis deo vietoires, et de dire quo 1 Men ansurant reporassi me invasio de barbares, βαρβαρα- Q. - Malaea done Iea --- qua ron nast in Iea mum dies petite Panathέn-, et doni o eQεbraula Miadis par lacri mines rellineo pendant,etis sitamonte Proclus ne te di pas en et endroit, pare quetout I mondera saviat de so temps: 'Malent Ies Perses, et non les Atlantes, Omme I geholiaste a Mouia par forme de commen re Plus Ioin, Proesus 'explique si noua di que dans te petites Panathensim o ne eessest de inanis des loges misso sola rebatius docia vicinis in Ies Perses, et des intres victolae historiques des Athέniens, nec Ia proteetio de Minerva Maia quo Platon, voviant honore Asthnes et Iarasi se 'uno maniar moin vulgalae, a celsibes expulsionis, mire e te notissm venu de oecidenti e peplum destin his peterrae fouveni de eo demier με ment doli doni tre mi fur a meme ligne que I statue auestre dea Atlantes de corvo, et que Iea traditiona de me, inace aible. -

19쪽

pervulgatur: qu non inconstantiae vitio parum I Eva sntii 'a it in Hia. Optimi quidem libri practent constantia pro inconstansiae noviriam Line. mihi genuinam esse mihi persuasunt si , loco diligentor pertractato scribendum ess existimo qui non constantia vitae parum' oves uni, a 6 Inertia. Virum a re la eum saep imo fias intes Mur, do a breviter dispu o. Quodsi eontietatis vultis p- graphi initium, evitatem hoc loco intelligimus tin eandem hia' sitque indotista hilaia, Maltera ex altera exoriatur. Qui leves sunt, iidem a praebent laeonstantes; in parum via minus leves sunt, minus sunt inconstantes i. e. accedunt ad vitae constantiam. Neque tamen quisquis parum levem se Praestat, Putandus est necedere' constantiam vitae, quoniam multa alia sunt imprimis inertia, qua qui laborat minus levis apparet. Vides, quid Seneca isti verbia volvari Prohibuum einm erat legentes, quominus minorem levitatem ex eodem lante remper derivarent ex ita constantis. qum prosere omnia Iovitas, rix. nuitur,que tonitur. De inconstantiae linur vitio nostro loco non est eortantum, quam acribendum esse arbitror qui non eo natantia viιae parum Ieves sunt sed inertia, meaertim eum tonatanti vocabaeum vita ' auctoritatis optimorum et velare,

dem dialogi c. . p. 7 scriptum est in Ierisque codd. pendentibus. Ad vota sua omni vi pendunt, quae quidem scriptum nullo modo sanam praebet sententiam, cum verbum pendunt non possit sine nocustativo dici, qui . l. neque legitur neque intelligi potest aut aliunde suppleri. Quaro librarii quidam, cum pendunt vocem ex pendent esse exortam putarent, Faesessim cinae paulo tante scriptum esset pondentibus, pendent salso restituisse videntur. Quae scriptura quamvis multis sit probata, mutata quidem voco via in vita, ut QR kopno et Ficherio quem miror non recepisse in contextum operis conjecturam, quam sibi placere in annoti criti virmavit tamen non est eis quae plane respondeat et satisfaciat enunciatorum connexui. Apparet enim his ipsis verbis quae in dubitationem venerunt indicare voluisse Senecam, quomodo se gererent isti mobiles instabilesque, qui penderent ad votis sua . His pruemissis non est consentaneum, pergere auctorem omni via vel vitis pondent, quippe quis sententia dum satis superquoenu lata sit in superioribus. Neque magis ita ut verba illa ad inferiora reseramus, pos

sunt teneri. Nam qui pendet, de agendo cogitat, sed nondum agit, quare de iis qui pendent diei nequit inhonesta se et dissicilia docent coguntque Summum momentum

20쪽

rum est ponendum in oee pendent, eati omni via, ut totum praebeat muneiatum hane lare aenis in omne qualescunque g-di vias ingrediuntur. Quod quidem eonfirmatur auctoritate Haasii V. C. qui seripsit pergunt pro pendunt, quae coniectum quamquam mihi

pisaeet, praeser tamen aliam, quae minus inam quam issa recedat, vera eodd. seriptura. Nam una prautem mutata in tuam legitur quod i e ut sibi displiceano nee so est accidere pendentibus. Ad vota sua omni via tendunti Nee Uridquam hia vocibus inest quo offendamus nam pendentibus quod dictum est nuda voee adposita, non est mirum, eum et Seneca idem vocabulum saepius iis usurpet et Epp. II 8, 3. 5, 8 nostri dialogi 10, 6 et taeero seripserit ne diutius pendeas te. Votum vero Oe Ioeo dictum pro re quam homines e iunt, ut maia I. VI, II, 3 voti compos de benes VI, 26 I. p. 72, 7. Praeterea aliquot Ioel eonferri possunt, qui hcie sunt simillimi Epp. 2, 3I: non aliena via ad summa nititur. Epp. 2, 30 illo tendit memor man. IX, 17 6 ad hoe tenderet eupiditas hominum. Diu aeripsit tendere ad sua eo illa. Rusdem libri . 2, p. I scribendum est rapi d. rum Getarum. Quem Ioeum qui emendare voluerunt, removerunt suo profecto duro formam aleesivi maseusinam, quam retinuit Ruhkopsius neque tamen placet quod plerique eritie receperunt ex optimi quidem codd. rabidarum pro rapidarum, quam Mem, quamquis recentiores tantummodo codd. praebent, tamen alteri scripturae praefero. Toto enim apite Senee agit non

de iis qui rabie quadam sunt impleti, sed de a qui summa eum eleritate ex alia in aliam voluptatem transeunt, id quod est proprium rapidorum, non rabidorum.