De sacris electionibus et ordinationibus ex antiquo, et novo ecclesiae usu. Authore M. Francisco Hallier, sacrae theologiae parisiensi doctore, et professore, socio sorbonico ..

121쪽

II o Pars III. Sect. V. Cap. IV .

motum Pontificum auctoritate vel Aretentos , vel restitutoa suisse praetermittimus P obiter quoque praeterimus Synodi eam a Cone illi Constantinopolitani primi epistolam, qua de Nectario Constantinopoli tano, Flaviano Antiocheno , & Cytillo H erosolymitano,. Concilio te-ceptis , Damasum & alios Oeeiis dentales Episcopos monet, & proiia communionis gratiam expetit, obsecratque , ut mutua charitate devinciente, remota omni huma- Bna assectione , praedictis electionibus

congratulentur 3 Iantum autem abfuisse , ut his literia cum nodo Oeeidentalium acquieverit Romanus Pontifex, quin potius , SOM-

meno ) teste , iratus fuerit idem

Romanus Pontifex , caeterique cum eo occidentales, oc Paulino comis

municatorias literas scripseriat, ad Flavianum silentium agentes, Dio dorum quoque Thars , di Aeaeium

Beroeae ordinatores teos egerint, & Cpro excommunicatis habuerint, atque, ut de ilice rebus cognoscereis ture tum ipsi, tum Gratianus Imperator in occidentem Episcopos convocarint ; ad quod Concilium Paulinus Romam venit : diffsus autem causae Flavianus, eb pergere renuit ; quem Concilii sententia tutum non fuisse, nec successores

ejus, docent Evagrii post obi

tum Paulini ordinatio, Capuanum Conei lium in ista causa habitum, DTheophilo Alexandrino controversia illa demandata , legationes ad Summum Pontificem ad obtinendam ejus communionem pro Flaviano ab orientalibus susceptae ssopita tandem ab Innocentio I. haedissentio, impositis Alexandro Flaviani successori iis conditionibus, quae nonnisi v judiee dari potue

runt.

LXVIII. Quae omnia , Otho lieis Doctoribus passim petractat: breviter percurrimus , Ambrosii &Hieronymi in hoc dissidio verba sollitu , matutius discussisti , quae

hujus controversiae Summorum Pon

liseem judicem suisse, nec ullum , nisi ejus sententia , indubitatum Antistitem agnosci potuisse manifeste demonstrant, gravioresque viros ei communicare elegisse , qui I Rotna-n1 Sede probatus esset: Ita squidem Ambrosus : ) Non babet, quod i i Am M. mist. urgeat Evagrius, oe habeat quod προ metuat Flavianus, ideoque refugit examen . Et infra, Extra solus Fla-

oianus ut illi Didetur non venit,

quando omnes co venimus ; fenerator , S debitor invicem sibi occurrunt , si sibi non possunt occurrere : bolus exors Flaυianus ut ipse ouit , sac/rdotalis consortii , qui

nee Imperiatibus decretis, nec Sacerdotum conυentui praesentiam finciat sui . Nee tamen etiam Me moti dolore , fratri Evagrio donamus

speciem bona causa, qui eo defensabilior sibi videtur, quod eum refugis Flaυianus , aut quod babere

se alterum arbitratur aqualem, uti quo alienae magis ordinationis vitiis quam suis fretus. Nescio , an evidentius conventus istius, cui Summus Pontifex praeerat . in confirmandis Patriarchis orientalibus p testas ostendi potuerit . Quid enim vereretur Flavianus omnium sui Patriarchatus Episcoporum consensione receptus, Concilii Oecumenici sententii probatus , nisi superiorem Romanum Pontificem agnosceret, qui suam ordinationem irritare & infirmare posset P Nee minus evident et hanc potestatem ostendit Hieronymus . ea nempe epistola qua ex tribus , qui se Patriarchas Antiochenos eum Apostolicae Sedis communione jactabant, eui sibi adhaerendum esset Damasum Papam iis verbis consulit: Hinc

122쪽

Quis consecr. Episc. oc Archie p. &c. III

cborum circa manentium antiqua in

me furit auctoratas . Ego interi melamito , si quis Calbedra Petri Jumgitur, meus es . Meletius, Paulinus.

Vitalis tibi barere se dicunt: possem

credere .sboc unus assereret; nunc

aut duo mentiuntur , aut Omner.

Idvirco obtestor beatitudinem tuam, per crucem Domini. e c. ut m biliteris tuis, apud quem in Dria debeam communicare . significet, d

. Ex quibus verbis obtervare polin ris tres illos de Patriarchali sede comtendentes , omnes Romanae Sed is communionem habere te glotiatos fuisse, scientes non esse firmam suam dignitatem, nisi ejus communione munita seret. Hieronymo quoque sanctissimo & sapientissimo vito, nullum ex iis verum Patriarchamis vi tum fuisse, nec eorum ulli communicandum . nisi qui eidem Sedicommunicatoriis literis ju nctus esset, csne quibus proinde perfectam & lla.

bilem ordinationis potestatem apud neminem , quantumvis electum ac consecratum, es,e censebat. Adhaeis sise autem postea Hieronymum Paulino, cui communicabat summus Pontifex ex eo patet, quod se ab eo Presbyterum creatum asseveret. Cui

rei non praejudicat, quod Baslius

C. item . . letio communicarent : Nam climita approbaretur Paulinus, ut tamen Inon rejiceretur Meletius , liberum erat Otientalibus, qui privato erga Meletium affectu serebantur . ei adhaerere 2 valuit tamen Romani Pontifeis auctoritas, ut nec ips Orientales Paulinum omnino rejicere auderent, in quem Sedem Apostoli. eam propensiorem esse cognosce

rent.

LXlX. Statim atque verb Ecelesiae Constintinopolitanae Antistes est ordinatus Nestorius , epistolas encyesicas, tum ad ripam Romanum , tum ad reliquos Pattiarchas dedit, ab iisque communicatorias obtinuit. Ut autem videas, quantum prae reliquis ponderis essent Romani Pontificis litetae , ex eo colliges, quod Cyi illus Alexandi inus, incomsulto Romano Pontifice, Nestorii ab eo probati , quem plurimis argu mentis de haeres suspectum imo Nconvictum habere puterat, communionem aulus non si deserere, ideoque haee ad Caelestinum iis, qaae i , Ephelma Synodo habentur, literis reser ipse tit. ) ου πρωτερον προς aeta Epist. Cyril.

Non prius illius commuκionem des rere aus fuimus , quam bac ipsa pietati tuae indicaremus . Deneris proinde, quid Desentias , declarare, quo liquido nobis constet, communi.

care ne nos cum illo oporteat, an

Gerὸ Γbeia ei denuntiare , neminem cum eo communicare debere , qui ta- , jusmodi erroneam doctrinam fovet, ae praedicat . Subjungit, ut non

solum Macedoniae Episcopis ad

quos utpote sui Patriarchatus stequentius scribebat Romanus Ponti-Lκ verum etiam teliquis Orientalibus literas ipse dirigeret, quae eis occasionem praebeant virilitet Cath

lieam fidem propugnandi ,& impu-inationibus ejus resistendi. Nestorio verti, auctolitate Synodi uni.etialis deposito, Maximianus successit, qui illico ad Romanum Pontificem lite

ras dedit , ad quas Caelestinus q)

respondens, ossiciique sui Maximia- num admonens, non aequalis, sed su- a iacperiori partes agiis ejusque, qui ordi ς' nationem alterius , si a canonibus desse-

123쪽

Pars III. Sech. V. Cap. IV.

de xisset, pro suo jure infirmar Aposset. LXX. ' Coelestinum Papam prius de Pioeli Episcopi Cyeticenorutata promotione consultum, imo& ro ratum a Theodoso Imperatore, ut eum eo dispensaret, quatenus ab ea Eeelesa ad Constantinopolitanania

transferretur, argumento sunt ea ,

quae sere ad verbum ex ) Socrate

refert Nicephorus , tuin vero post Bnarratam Maximiani mortem inquit hy Imperator Theodosius Pulcheria Augusta maxime cu. ram us rei suscepere , ne enim rursus negotium eis exbiberetur de

electione Episcopi , inde misceri E clesia res , θ' confundi potuissent; nulla interposita mora, quum a thuc Maximiani corpus insepultum esset, Epistopos quoscumque inυenire po-ruerunt , coactos , intbroninare, atque in vacuam Ecclesiae possessonem Cinducere Proclum jussere : Cum namque deliberatum amea de eo

esset, Crisinus quoque Roma Episcopus suffragium ei per epsolas tu. ferat , ad magnum illum rillum,

fum Tbessalonicensem scribens . oemodis omnibus docens nibit obstare, quominus , qui alterius urbis aut fit,

aut saltem designatus sit Episcopus,

in aliam transferatur iarbem I Pro

elus igitur in sede sua coltieatur, Dem. Cur quaeso cum Caelestino primum contulere Theodosius & Puutheria , quem in locum Maximia. ni essent suffectuti, di de Proclo dubitationem istam potulerunt, quod Cyeticorum Episeopus suisset designatus , nisi Summam in Caele .stino potellatem dispensandi in canonibus Ecclesiasticis esse scivissent, di ratam suturam illius ordinationem , quam ipse comprobasset λLitetae ergo istae Caelestini dispensatoriae suere & relaxatoriae rigoris canonum circa unum P. oclum, non autem declaratoriae & assertoriae

illius sententiae, quod palli in ta absque urgenti necessitate liceret unicuique a minori Ecelesa ad m,

jorem contra canones transferri:

lellinum enim ea nonum studiosissimum hoe declarasse vel decrevisse probabile non est; sed lotum Proclo , instante Ecesesae Constantinopolitanae necessitate, cui necduin, Nestorii tyrannide, malaque ad ministratione respirandi spatium obbrevitatem Pontificatus Maximiani eoneetam suerat, indulsisse, ut Comstantinopolim transferretur , veris

mile est. LXXI. Anatolius post Flaviani necem in praedatoria Synodo )Ephesna , Dioseoro di aliis ejusdem satinae constitutus atque ordinatus, suae ordinationi diffidens nisi Summi Pontificis consensus accederet , per Theodosium rogari curavit S. Leonem Romae tune sedentem , ut ejus electionem ordinationemque comprobaret , ut videre est ex literis Leonis Papae ad

Theodosum , quarum istud initium est : omnibus quidem vestrae pie satis epistolis inter eas sollicitudines, quas pro fide patimur , spem

nobis securitatis maximam praesitistis, Nicanum commendana Concilium : ademi ab illo, sicut Jam scribitis , non patiamini Sacerdo res Domini deviare . Sed ne alia quid in praejudisium Catholica de- .finia iis .fensionis viderra egisse, de ordinatione ejus. qui Constantinopositan caepit Eccle ae praesidere, nibu inimrim in alterutram idi partem ιe. mere rescribendum putavi, uon ἀ- lectionem negans , sed mani sationem Catholicae veritatis eve- Rans . Quod aequani ter ferat, obsecro , vestra clementia , ut cum

talem se erga fidem Cat bolicam

quaa

124쪽

Quis consecr. Episc. Archie p. &c. I 13

qualem cupimus , approbaris I de A istam ac dilectionem seu comitis. sinceritate ipsius copiosius ει ρ- nionem , quam ei impendere distu. curius gaudeamus, oec. Ex quibus lit S. Leo, verae confirmationis vim verbis primum quidem conjicio, habuisse, & absque ea Anatolii or- Theodosum putasse Nieaeno Conei - dinationem irritandam sore. haec de-lio approbationem Romani Ponti- monstrant, quae idem sanctus Pon. scis necessariam judicatam , quod tifex habet aliis ad diversos missis multi ex Summis Pontificibus cau- epillo lis. Primo enim ex epistola tum in Nicaeno dixerunt, ipsiusque ejus ad Anatolium , nonnisi certis Theodosi & valentiniani cita- eonditionibus eum receptum esseta superius Novella satis indicat, B conjicimus , ut quod Dioscor