장음표시 사용
511쪽
latione insignito jam inde a Regiis temporibus quorum aeta annum nondum XLVI. severgressa ; neque alia ratione uvenem quoque Tibullum a Marso perhibitum videri Odam Horatianam Albiano nomini inscriptam ad alium neminem, quam ad Elegiographum nostrum pertinere neque eos audiendos, qui nescio quem Tibulli avum nobis consomniarunt multo minus Crinitum, qui Poetae hujus familiarem Propertium faciat , quo argumento inductus, nescio. Alia quaedam monetae haud vulgariae.
ut de Tibulli, deque primorum ac signiferum aliquot felicissimi
illius Octaviani saeculi Poetarum aetatibus unum insuper etiamnum Caput coacervemus, quod Praecidaneis in Tibullum nostris colophonem imponat denique. Sciendum igitur Seviris illis, quos in Syntagmatis hujusce frontispicio nominatim recensui singulos, omnibus aetate superiorem fuissse Cornelium Gallum, quippe cujus Poetae Natales in C. Cassu Vari ac M. Licini Luculli Confulatum incidissse tum de Servio, tum ex Eusebianis Chronicis docemur, anno Urbis conditae Dcxxc1. eo ipso scilicet, quo a Germanis duce Ariovisto occupatas Gallias, si Italia vero bellum Serviale a Spartaco constatum, fidem Romani nobis faciunt Annales. Quem intra non totius quadriennii vertentis spatium Heroicus ille divinissimi Maronis Genius
Consequutus, anno DCXXCIV. ipso
quam Iduum Octobrium die M. Licinio Crasso Cn. Pompe) Magno Cos . Nec plus singulari lustro interposito exortus nobis Horatius, advi. Idus Decembr. L. Aurelio Cotta L. Manlio Torquato supremum illum Magistratum gerentibus, anno nimirum DCXXCIX.
biennio autem ante Augusti Caesaris Natalem, iamosissimam illam L. Sergii Catilinae conjurationem a M. Tullio Cicerone, M. Antonio anni sexcentesimi nonagesimi primi Consulibus detectam pariter oppresssamque Atque ut haecce omnia in confessis, ita diem annumque, quo Sex. Propertio lucis hujus tuendae copia data, usque ampliare porro, velut in suspenso habere cogimur suspicari tamen os tumus haud inani utique aut languidae fidei conjectura, eumpse anno post plus minus
octavo, Onone, an decimo λι itales haut iis auras ac lumina prima. Argumentum , quod dico , nullum sane aliud, quam Poetae ipsius indicium habemus; postrophen istam scilicet, quae persona Hori illius Babylonii idem semet ipsus astatur postremo demum Elegiarum suarum volumine: aque legisti, non illa aetate legenda,
Patris '. in tenues cogeris in Lares. Nam tua quum multi Persarent rara juvenci,
Abstulit excultas pertica risis opes. Mox , ubi bulla rudi demissa est aurea
Matris , ante Deos libera sumta toga Tum tibi pauca suo de carmine dicta Apollo,
Et vetat infano Verba tonare foro. Ecce ut statim, aut non multo certe post acerbissimam illam Octavianae Perticae metationem, municipaliumque agrorum quos subinde a Philippensi bello veteranis in Italiam reductis assignandos dispartiendosque de communis Triumviratus sententia ad se receperat Augustus Caesiar patratam iniquissime divisionem, Praetextam depositam sibi vicemque ejus Virilem Togam assumtam,
aureaeque Bullae ornamenta Dis Penatibus ex more majorum suspensa ac religiose consecrata, disertis de semet verbis profiteatur Propertius noster uno
post Nasonem editum anno scilicet qui jam inde ab Urbe primum condita septingentesimus porro ac duodecimus numeratur eo ipso inquam , quo Tiberium Imperatorem natum prodidit Suetonius. Quam quidem Togam, hari lari
512쪽
lari licet Umbrum illum vΠ demum aetatis anno accepisse Secti nempe sui morem atque exempla δε-quutum
Vergilii inprimis, Donat ut tes probare est.
Tametsi de Lipsio meo didicerim nuper , legitimum Tyrocinii diem apud
Romanos annum XV. musse atque exinde praetextatos de ritu prisco in viros ex ephebis referri Occoepisse primitus ne
que quenquam ante XIV annum verten
tem jus porro habuisse liberae acturae vestis sumendae A qua mente non nimium diversia eius Horatii Commentator, qui puero nobiles praetexta veste sub disciplina ad annum usque decimum quintum usos apertissime agnoscit. Cujus instituti rationem quamobrem migrasse Callimachum illum Romanum planissime persuaserim mihi,faciunt ipsius verba supra a nobis posita hoc exemplo Tum tibi pauca suo de carmine dicta A pollo,
Et erat insano verba tonare foro. Probabilius enim, ut Propertium septemdecennem Genii atque ingenii maturitatem ad Elegiae scriptitandae studium contulisse opinemur, quam ut vix pene etiam tum puberem, necdum pennis plane natis scilicet , praecoci nimium ac temerario conatu Pegaseiam illam volaturam auspicatum comminisse
Icari ritu, vitreo daturum Nomina pontor
atque ut cum Petronio dicam cruda adhuc studia non in Forum , sed vero in penitissima illa Callimachi ac Philetae nemora, praecipiti sane, ne puerili dicam, impetu potius, quam judicio aut ratione sustultum propuli e . Quid enim Aliter Heroes illi, seu Graeci, set e Latini e- tusiores atque nos hodie vix trioboli , imo vix semissi versificatores , quibu totum istud, quod Poetari vocamus, Scholasticum nescio quid, ac modo non puerorum naenia meque pol aliud sane, quam nugarum atque ineptiarum exoletus quidam ludus videtur. Praeposteri homunciones nam quo potius nomine honeste istos appellem, dubito qui secretissima sacratissimaque illa Musarum penetralia unis puerulis modo , vel nescio quibus de trivio Magistellis patere, credi postulant sibi: in quorum aditu
pertentando gravissimos quondam maturrimaeque tum aetatis, tum prudentiae viros seque ac spes suas corrupisse, irrito saepe eventu comprobatum idemUS. Propertius ergo non Ovidi modo, verum ipso etiam si Dis placet Tibullo
antiquior quorum utrumque Hirtio ac Pansa Coss. natum , uno ante Ciceronem denatum anno scilicet , Urbis vcro conditae DCCXI. ipsis de se scribentibus fides communiter, quasi praejudicio quodam habita usque adhuc. Ac de Ovidio verum fateor, eumpse nimirum altero Quinquatruum die, qui quidem sextus post Idus Martias numeratur uti primitus a Lipsi nostro ratio ist- haec putata examussim rectissime Dias productam in luminis auras De Tibullo ne inducar, temporum observatio repugnat planissime. Nam quid amabo absurdius , quam eundem cum Sulmonensi illo annum Natalitium Quirit assignare huic nostro quem utique ex relatu Elegiae ipsius uri apertisse sim constet jam tum in re praesenti oculatum potius, quam auritum testem fuisse, qua tempestate M. Valerius esse falla cognomento Corvinus Aquitanas gentes Proconsulari potestate praeditus subjugarat unde Triumphus eidem merito de victis Gallis ab Augusto quoque Caesare citra invidiam concessus. Ait enim Poeta ipsus de se , nec mentitUr in gloriando: Non e me es tibi partus honos Tarbella 'rene Gnsis , Oceani littora Sanctonici. Quo etiam pertinebit vetus illa quidem Italica Inscriptio, Tibullo ac nobis haud injuria sane a principe illo caliger commendata in Catalectis suis
M. VALERIUS M. F. M. N. ESSALA A DCCXXVI. CORVINUS PROCOSS.
513쪽
Nisi si forte Equitem nostrum adhuc
praetextatum, necdum etiam ex ephebis plane, id est, statos puerilis Tyrocinii annos egressum Lipsianam computationem sequi me scito haud quidem castra, sed vero Tabernaculum Messallae sui pro culcitella ossicii caussa comitatum cavillemur ut esset, quo Proconsul ut fit conquiniscens incubitare posset scilicet. Atqui haud stipendia modo sequae quidem ex prisco Romanae militiae more non nisi decimum septimum annum supergressis legitime primum ac sollenniter procedebant Tibullum ipsum fecisse , verum hercule donis etiam militaribus hoc ipso bello Aquitanico ob rem gnave, haud ductarie gestam, ab Imperatore suo donatum, ornatumque insuper, fidem porro abunde fecerit nobis vetus illa Vitae Albianae commemorati , calam exaratae,
non typis inquio cujus inibi gustum
quoque aliquantum nobis praebuit idem ille, quem dico, inperator noster MusicuS Nunc etiam Corvina ingens destirpe propages, Scaligeris condignus avis , Caesare pa
Ecce nunc alterum quoque non minus utique persuasibile ab Horatio argumentum, Oetam hunc nostrum ita 1. Carminum lib. Oda xxxm de Glyceres Mus in olentia ac fastu amiciter sane Consolante Albi, ne doleas plus nimio memor Immitis Gl cerae neu miserabiles Decantes Elegos, cur tibi junior
Laesa praeuiteat sis. Nam qui pote obsecro ut Tibullus id aetatis Elego istos miserabiles decantare potuerit, quem si bene calculum ponimus hoc temporis vix tri lustrem ad summum, id est, quindecim annorum Poetastrum fuisse comperiemur pDoceo ab aetate ipsius Horatii, qui proximo ab hoc volumine, tot tantisque interiectis darum struicibus , quadragenarium sese professurus primulum hacce ad suspiciosissimum Sodalem suum clementi sane deprecatione:
Cujus oritatum properavit aetas Claudere lustrum. Ut enim biennii unius vertentis spatium intercessisse demus modo , inter prioris illius, atque hujus, quem postremum laridavimus, Horatiani Carminum libri compositionem, sic tamen nullis argumentorum probationibus potest, ut grandaevitatem istiusmodi Poetae huic nostro Arithmeticorum exculcet quispiam, quae vel Glycerae malacis andae pro tenellae adeo aetatulae captu opportuna satis nedum ut Elegiae apte scribendae tempestiva esse aut haberi potuerit. Huc quartae ab hac des in luper auctoritas si accedit, vidioriam illam
nobilem vereque Augustam, qua apud Actium cum collega Antonio, Cleopatra Aegypti Regibus de summa Imperii adium, ac debellatum denique, Caesari congratulantis 'vix erit, ut vel duodecim annos modo argutulo isti Glyceres amatorculi, adde Elegiarum
cantori, Unde unde,aut ullis rationibus extricemus.
si quidem superiorem illam in vulgus receptam de Albianis Natalibus opinionem, ne haeresin dicam , alere porro obstinate ac fovere pertendimUS.
Atqui diversum Ange sonat Appula Pitho. Quo enim clausula illabam laudata a nobis modo pCti tibi junior Laesa praeniteat fis.
nisi, ut vel hinc saltem sic tanquam in speculo Tibulli amatoribus diluceat Poetam eum alia re magis nulla aemulo ac rivali suo ab amica postpositum, quam quod alter iste plenus adhuc succi ac sanguinis, viridiorque haud paulo ac nervosior , id est, Veneriam ad palaestram valentior robustiorque noster contra maturioris aevi indidemque languentior fortasse, quam virosae illi con- temnificaeque ac fastidii plenae expedie bat , haud obscure oppido videretur. tantum abest, ut vel adolescentulus, Vladhuc forente aventa Fervidus inaciam Dominae suaque arma
514쪽
P4set Eques genuumque hac tempestate
Satin Certum , ac tot testimoniis in unum constipatis illustre adium denique Tibullum nihil minus, quam Pansa Hirtioque Cossi nasci potuisset lentametrum illum, Cum cecidit fato Consul uterque pari. ex Peligni vestiarii synthesibus Romano huic Elegiographo perperam ac praeter Omnem Chronologiae fidem assutum pCertissimum utique, confirmat hariolationem nostram idem Triumvir iste, quem dico Sulmonensis suffragio perpeti, uno Cornelio Gallo tantum cujus diem Genitalem in annum Urbis
DCXXCI. incurrisse, demonstravimus arnantea, sex minimum ante Nasonem
editum Lustris, id est, totis annis XXX.)Tibullum inter legiographos Latinos natu faciens posteriorem haud quidem sibi modo, sed vero ipsi Properti quoque hac aetatis praerogativa diserte praelatum non semel nusquam tamen evidentius, quam libri Tristium . Elegia
X. quem locum, huicce proposito meo haud sane disconducere videtur, totum porro integrumque lecturis proponere, ad conjecturae nostrae stabilimentum: Temporis illitis colui, foetiique Poetas e Puotque aderant vates , rebar adesse
Saepe suas volucres legit mihi grandior
quaeque nocet serpens, quae judat her
Saepesuo olitus recitarePropertius ignes, Ptire sodaliti qui mihi junctus erat. Ponticus Heroo , Battus quoque clarus
Dulcia convictus membra fuere mei. Et tenuit nostras numerosus Horatius
Dum ferit Ausonia carmina culta lyra. Vergilium idi tantum nec avara Tibullo Temptis amicitiae Fata dedere meae.
Successorfuit hic tibi Galle,Propertius illi, Puartus ab his serie temporis ipse fui. Utque ego majores sic me coluere minores; ἹMotaque non tarde facta Thalia mea est. Ubi rite ordineque ordinem ab Ovi-ldio conservatum videmus , in eorum
praesertim Poetarum commemoratione,
quos typo ipsius atque adulescentior Musarum candidatus modo, Spectatos satis , donatos jam rude pria
l quasi veteranos emeritis stipendiis, Ro- mae cognitos olim habuisset sibi egre- giis ingenii facinoribus potius , quam ei et senii canitudine, vel casvitii nota
venerabiles quorum adultae ac matu- rae gloriae novellus ipse veluti surculus succresceret. Quo in numero Erotico
rum illum Poetarum principem Cor- nelium Gallum dico desiderari , quid mirum vero, aut graves quando is octa- vo supra quadragesimum aetatis anno quoniam in conjurationis suspicioue apud Augustum positus fuerat sua sibi me manu condemnatum eliserit spiri tum quo quidem tempore ex ephebis primum excesserat Naso Quae compu- tatio eo pressius a nobis exiliusque an ales ad calculos revocata, quod in hac ipsa & vitaein praefecturae Cornelianae terminatione Crinitum , Lilium, Cru-quium , caeterosque quantum est calculatores Longius a Uera Sideam ratione vagatos.
nemine non istorum sic quasi pro con- si adseverante, Gallum nostrum matura jam inde aetate, anno nempe tertio
quadragesimo , gladio jus dixisse jactantiae , ambitioni, atque insolentiae suae, hoc est, manufacta morte decretam advorsum se Senatus damnationem in tempore praevenisse, vel potius ante
tempus Perperam uti dictum est prius)im vero contra comperti 1 Iimam Romanae historiae fidem quippe quem ex Fastorum Consularium subductione certo certius constet, anno post Aegyptiis denique, tum primum Provincialibus factis, cum Caesariano imperi praefuisse, non quidem ab Urbis conditae ut Horatiano interpreti placet anno DCCXxI usque ad I ccxxiv. intra quod annorum patium Regni emphitici summa adhuc penes Antonium&Cleopatram, vel ipsi quoque Augusto formidolosos tantum abest, ut vel Cor-
515쪽
nelianae Praefecturae , vel Octavianis
decretis per eam tempestatem locus aliquis in Aegypto esse potuerit, superstite
etiam tunc, imo dominante triumviralis Imperii collega verum hercule sub
ejusdem, quem postremum nominavimus, anni exordium , vel potius anni
DCCXXV. sequentis exordium in vacuam
scilicet Regiam impetum faciente Octavio quam solitis praesidiis destitutam, sine vindice , vidioris impotentis libidini, hoc est, praedae ac poenae Xpositam obitu suo reliquerat Antonius mandandam porro exinde suspectis ac praeteritis Senatoribus Equestris ordinis homini, novo huicce Forojuliensi Procuratori, qui eampse nomine Caesaris in Provinciae formam redactam per quadriennium unum modo, nec id tamen totum , tractasse princeps atque
administrasse creditur. Cujus quoniam aetatis, Mannorum quibus apud Ni liacas gentes cum publico imperio fuit, plus satis superque ratio a nobis expensa ac disputata, quid prohibet eundem una
quoque Opera a manifestae calumniae ignominia, qua praeter Omne meritum
suum a Lilio nescio quo Gyraldo indigniss1 me affectus , quantum quidem in
me est, vindicare porro atque defendere Nec enim aequum esse arbitror, ut Poeta tantus , tamque omnibus modis lepidus alienae improbitati atque malitiae piaculari ritu succidaneus fiat utque in insontem expetant , quae ab altero maligne , imo vero injuriose patrata nobis commemorat Dio lib. Rom. Hist. Liu. ubi postquam Cornelianum nomen
a Valerio Largo, qui socius eiin convictor fuerat, ad Caesarem per summam perfidiam, atque injustitiam delatum posteris prodidisset, subdit exempla nonnulla denique , quae ad ingenium mores ingratissimi criminatoris propius
penitiusque percognoscendos facere cum primis visa.e quibus illud nimis me hercule prae caeteris festivum ac memorabile de Proculeio qui cum aliquando accusatori isti quem dico, Poetae nostri eversori, fortuito obviam factus esset, obiecta manu sin nares ipse compresserit sibi iis qui secum erant hoc quasi
signo innuere volens scilicet, parum tutum esse Largo praesente vel loqui, vel respirare. Item alterum de nescio quo testiculante, ac responsum Largi, quo
palam ignorabilem se illi objectum professus fuerat antea, superstitibus arbitris in Tabellas publicas referente. Quae certissima utraque malignantis,' quadruplatoris animi indicia, tanquam de ipso Cornelio Gallo, non autem de criminatore ejus Valerio Largo narrata, ex Dione porro nobis obtrudit Lilius. Os hominis at quid simile quasi vero inter Accusatoris & Rei vocabula discri- men nullum At ego duo ista non minus diffidere inter se, Frigida quam calidis duco, atque humentia siccis. Qua quidem in re utrumne incuriam Lilianam magis, an inscitiam, an Veromadidam memoriam potius demirer nescio. Sed nos, si licernit hujus affari iis
valere jussis, ad Galli praefecturam de-nu convortamur , qui id quod memorare occoeperam modo in hac provincia sua multorum millium intervallis di sipretUS,
Ac procul Urbe Remi , fallacis ad oseia Nili,
quasi extra terminos sepositus, quid mirum inquam, si Ovidio Romae per ea tempora degenti, praesto esse non potuit; nedum familiariter uti puero etiam tum investi quadragenarius ξ At vero de Horatio , item Propertio , quibus per
aetatem uti potuit, quorumque adeo Musicis recitationibus Romae aliquamdiu sese haud sane indelectatum significat, diversa prorsus ac dispar ratio equibus alterius senecta Horatii puta)quinquagesimum septimumne , an nonum annum supergressi quando alii J lo Antonio Fabio Africano os . alii autem C. Marcio Censorino, C. Asinio C. F. Gallo denatum ipsum videri volunt ad tricesimum usque sextum,
vel quartum saltem Ovidianae juventae Autumnum pertinuit Enim Horatiano interpreti auscultes cave, vitam Poetae ejus haud paulo longius, imo supra
516쪽
annum etiam quartum ac sexagesimum producenti. Quod an refutatu dissicile sit, vel ipsum Maecenatem ataois Regibus editum interroga, condignum illum Horatiani Epicedit conditorem cujus adeo Fragmentum nos nuper in nostro ad Venusinum illum Commentariolo ex
Isidor Centonibus productum pristino
nitori restituimus tandem unde perspicue, ac quasi de plano dilucet, Flacco alumno &convictori suo Cilnium Equitem supervixisse verumque ac fatale nimis evenum vaticinium illud, quo eundem patronum suum lamentantem Uates iste biformis consio latus fuerat amantea, da vis libri secundi scribens scilicet Cur me querelis exanimas tuisqNe Diis amicam es, nec mihi, te prius
obire, Maecenas, mearum Grande decus columenque rerum.
Superstes ergo, sumusque Tuscus Eques Calabro Poetae. Neque id tamen longum quippe qui annis duobus modo post C. Marii Censorini ac C. Asinii Galli emortualem Horatio Consulatum qui annus conditae Urbis supra septingentesimum sextus ac quadragesimus cluit Ti. Nerone Cn. Pisone Cos L in Libitinae censum relatus denique, si quid Cassianae fidei fidendum. De Propertiani vero obitus tempore parum liquido nobis explorataveritas: nisi quod credibiliter augurari possumus juvenem ipsum , posteaquam Tibullo & Virgilio Poetis paene aequa- Iibus, ac Cynthiae deliciis suis quae amanti ratio est maxima aliquantisper modo superstes viximet, Orcivo porro
thesauro traditum, etiam Horatii ac communis Maecenatis mortem quamvis haud paulo sane minore natu, quam
illi immiti atque ante diem properato funere anticipa Te Indicio fuerint totque ac tanta Properti ipsius testimonia, quibus ut viridissimo flore ephebus passim ac velut in primis adhuc illis adolescentiae fretis Euripi in morem aestuabundus scilicet ab semetipso depingitur:
nusquam non a juvenilitatis gratia Veneri suae commendabilem facere studens ac satagens sese quam&Martialis insuper auctoritate comprobare facultas est nobis, ita lib. xiv de hoc ipso testantis CFnthia, facundi carmen jutenile Properti, Accepi amam, nec minus ipsa dedit. Ut ut est, omnium, quos supra recensuimus scilicet Odtaviani temporis Poetarum funera For uliensis Equitis caedes antevertit quippe quam A. V. C.
DCCXXIIX. non autem proinde ut Criticis placet Dccxxiv. evenisse, satis antea
jam nobis ex Cassianae Historiae fide declaratum ejus inquam Forojuliensis, cui successi, in scribunda Elegia Romanus hic noster , paulo post Virgilii excessiim ipse funeratus Clarum id ex Epigrammatio , quod ars Domitio
adscribitur Te quoque Virgilio comitem non aequa, Tibulle,
Mors ju Oenem campos misi ad Elinos.
Quod postremum de Tibulli ipsius
sententia adumbratum apte in ejusdem funeris laudationem convertit Epigrammatarius iste quem dico, Martiali utique non illaudatus. Sic enim Marso antea praeiverat Poeta noster quasi praedivinanS
A me , quod facilis tenero sum semper
Ipsa Venus campos ducet ad Et sos. Atqui Virgilium C. Senti Saturnino, Sp. Lucretio Vespillone Cos . pausam
vitet fecisse cognitum nobis ex Chronicorum scriptoribus: anno Urbis nimirum ccxxxv intra quod spatium, funestumque illum Hirtii cum Pansa Consulatum quatuor modes viginti annos intercessisse reperiemus quibus oris
libus si in oras luminis editus primum Tibullus noster, Non est quod multa loquamur, Nil intra es oleam, nil extra es in nuce
Quid enim aliud quaeso relinquitur
nobis, quam ut Ocellum illum Triumviratus Erotici ante annum aetatis suae xxv. ad plures sese penetrasse fateamur pcontra tot tantasque rationes positas a
517쪽
nobis supra, in quo arx hujus caupiae locupletissimum illud Ovidii testimonium, quo Horatium, Propertium,
Virgilium ipsum ac Tibullum denique,
non quidem inter ἡλικιωτας Vel συγχρο- νους, hoc est, coaevos sibi, verum hercule inter veterano senioreSque ac praeteritae quasi aetatis Poetas recensitosvidemus. Undein Virgilium de facie modo cognitum habuisse testatur Tibullum vero Fatorum avaritiam invidisse sibi, quo minus in familiaritatem ejus,
communiasacra colentis, insinuare potuerit in tempore credo, quandoquidem Ovidio herbescente primulum, eodem
quo Virgilius uti dictum est)anno, aut
certe non nimio post Intempestiva consumtus morte Tibullus,
Atque Equiti praereptus Eques collega
Neque ita intempestive tamen, Ut non vel ad legitimam usque mediae aetatis plenitudinem eundem processisse persuaserim mihi. eo quidem fidentius, quod praeter argumenta illa superiora, partim ab Inscriptione Veteri, Fastisque Consularibus' partim ab Horatio , Ovidio nobis adeo usque Largiter , ac plena suppeditata manu ; etiam hic ipse Sulmonensis noster in Elegia illa vere Elegiaca, ne dicam, lachrymis Simonideis moestiore, qua Collegae eidem suo tantum non lemum lamentando facere visus, quidem ex professo Albianae vitae summam colligens, de hac tanta obitus ipsius cruditate illud, immaturitate, dicere Volui ne verbum quidem quam profecto tacitam ut haberet, Deum opinor haud meruisset ditialia Abi haud magis utique, quam praematuram illam Catulliani funeris praecocitatem, in eapse legi obiter quidem, sed tamen significantissime nota, tam his verbis Obίius huic s. Tibullo Oenies hedera juvenilia cinctus
2Gmpora, cum Callo docte Catulle tuo.
Quibus subjicit deinceps e vestigio Tu quoque s falsum es temerati crimen
Sanguinis atque animae prodige Galle
ubi Gallum falso Majestatis crimine a
Valerio Largo ut diximus circumventum Ovidiano quoque patrocinio de sensitari videmus. Gallus proinde Tibulli ac Virgilii exsequias morte sua septennii unius vertentis paci anticipavit quem quidem postremum Maronem dico haud dubie quoque hoc loco nominaturus fuerat Naso , tanquam Tibulliani fati praecursorem, nisi is ex tra Eroticorum Poetarum numerum in quibus nomen suum Catullus, Calvus, Gallus, ac post hunc Tibullus noster legitime ampriden professi experientissimo huic Amoris consulto habitus judicatusque , ad Heroicos potius Epi-cosqne Poetas ablegandus. Addatur hisce omnibus vel mantissae loco insuper , honestissimum illud ipsius Flaccide Tibullo Elogium, quo eumpse haud
indignum habuit, quem Candidum Se monum suorum judicem palam ac publicitus depraedicaret. Quae judicii maturitas a Thalete illo Venusino Poetae huic nostro caute ac circumspecte tributa, an in rudem istam vicenarii adolescentis juvenilitatem, ut is ad judicium de tam elucubratis omnique ex parte politis Poetae quadragenarii scriptis serio faciundum, sententiamque libere pronuntiandam, pro arbitro, vel quasi Censore adhibeatur scilicet, convenire aut locum ullum habere possit, illi viderint porro, quibus inter Tibulli atque Ovidii Natales nullum hactenus discrimen factum.
A quo tempore usque ad M. Lollii, Q. Lepidi Consulatum quo haec ipsa ad Tibullum scripta sub ejusdem Epistolarum libri exodium diserte Flaccus ipse agniturus est postea Fastorum enumerationem rite instituere qui volet, illum quidem Horatium inquio) Temporis id quater undenos implesse De
Tibullum vero vix majorem duobus ac viginti annis fuisse planissime est deprensurus. Huc biennium praeterea si accedit, intra quod comitem quoque Maronianae Libitinae Tibullum additum commonstravimus , quies an non
idem ille, ut dictum est modo ante quinti
518쪽
quinti lustri vorsoriam ad Campos suos illos Elysios sine viatico commigrasse
invenietur Illuc, unde negant redire quenquam 'Quod si quis, non dico verum , at saltem verisimile essies, fidem unquam fecerit nobis, eadem Opera mero meridie tenebras esse, ipsi credo Lynceo est persuasurus. Sed quid si ipsius Tibulli
confessionem ad partes advocemus insuper ac ne ipsum-quidem et aevi ut granditatem quam eidem aflignavimus supra clam aut dissimulanter habere voluisse, distincte ac dilucide doceamus, nonne caussa ista perorata Panegyricum ejus, si vacat vel lubet, consule, quo loco haud fortunas suas accisas modo ; sed vero & juvenilem quoque illum vernae aetatulae florem penitus marcuisses, serio hercule ac dolenter apud patronum suum conqueritur his verbis
Cum memor accisos semper dolor admonet
Sed Adulterinus ille ut diximus atque a mala manu Tibullo assutus Pen tameter omne istud turbamentorum
Chaos peperit Scholiastis. Neque vero est, quod Marsicum Epigramma nobis
objectet quispiam , juvenem Tibullum
decessisse confirmans, haud magis utique, quam antiquum illud ac Sallustio quoque frequentatum dicendi genus, quo C. Caesarem in animosia illa, ne ambitiosa dicam Pontificatus Maximi petitione Catulo competitori suo haud obscure praelatum , Adolescentulum vocat, qui se ac triginta annorum Candidatus cluebat neque id sine rivali tamen scin' cujusmodi ipso inquam M. Tullio, qui Curionem , qui Crassum,
qui Ser. Sulpicium denique annum item tricesimum is quod excurrit, supergressos, nunc moenes, nunc Adolescentes
appellitet. Compertum enim habeo quam indolescentiae, Juvenilitatis istius terminandae liberi ne dicam exleges fuerint Romani illi veteres, sollennem illam Servitulliani, ut Opinor Lustri rationem sequuti, qua lib. X. cap.
xxiax ex Tuberone docet Gellius, primitus ab Rege illo institutum, ut Puniores ad annum usque Lur supraque eum annum Seniores appellarentur. Ti-
bullus igitur , tametsi ut ego judico)
circiter quadragenarius vita defunctus, tamen ex Serviani instituti ratione Pu- venis Marso perhiberi potuit: neque in eo Latinitatis leges migratae. Quinimo ut ipsium quoque Horatianis propemodum Natalibus supparem faciamus, hoc est annis quinis, priusquam moreretur, aut quaternis saltem etiam quadragenario najorem Romanus Callimachus subigit nos quem duobus minimum Lustris, vel certe sesqui lustro juniorem fuisse oportuit; siquidem sategiographo nostro Romano servata temporum serie successor qui ordo ipsi, in hoc sane Poematis genere in Ovidii hactenus, Momnium saeculorum suffragiis concessus. Ex quibus tum universis tum singulis illorum pariter errorem est denudare, qui Epistolam illam Horatianam Albiano nomini inscriptam non ad hunc, qui in manibus nobis est, verum potius ad nescio quem avum ejus pertinere somniant, cujus Hic fuerit porro nomine reque Nepos. atque ego nunc me una quoque ibidem traho, qui in exempli illius Satyrici e
Nonne ides, Albi ut male OitatiliusqScholiastarum priorum sententiis suffragatus nuper, censuerim id ipsum in Poetam hunc nostrum a Satyrographo illo maligne nimis ac criminose detortum, qua in re quam nauci non fuerim, nunc sentio denique , posteaquam ad veri investigationem conversus sero quidem, sed tamen serio animum advo ter institi tandem Horatium de sese id temporis puero familiarem crere sermonem cui parens suus exemplum istud Albianum, quo filium alieno opprobramento maxime a luxuriae ac prodigalitatis vitio deterreret inante posuerit scilicet. Qua quidem tempestate, tantum abest, ut paternis maternisque bonis
abliguritis ad inopiam istam redactus fuerit Tibullus noster, ut aetatula ipsius Oo a id
519쪽
id temporis non magis, quam Horatiamna huic vitio opportuna , aut ulli luxuriae probro obnoxia per puerilitatis captum esse potuerit nisi si tamen ea ratione prodigum fortasse dicamuS,
Ptia talos Aulam correptum a patre --
Ferre snu laxo, donare., ludere, Vates Idem alibi in Sabra ridentis imagine
Ut ut est, de certe illa libri Carminum prioris XXXm se non ad avum
Tibulli, quem quidem ego nullius sane Coloris novi verum hercule ad ipsi Dsimum legiographum hunc nostrum peculiariter pertinere ipsamet clamitat. quippe in qua Pholoes etiam mentio occurrat tibi ejus inquam Pholoes, a qua Marathum delicias suas torqueri Elegia 1x libri 1 idem gravissime lamentatur quasi expostulans, eandemque, ne puerrum usque adeo formosulum ac delicatulum nimia asperioris repulsae indignitate pervicaciaque ac fastidiis suis perditum ea porro, deprecatur sedulo. Non igitur Hirtiani anni foetus Albius noster, neque ea ut cum Catullo dicam genuum viriditate, quae eidem illi a Crinito, Lilio, caeterisque Poeticarum aetatum Finitoribus assignata hactenus Quorum subidissimas frustrationes flagellare non est metuim Criniti praesertim, qui inter Poetae nostri familiares, quidem intimos nominatim etiam Propertium inculcet nobis; quum neque hic Tibulli, neque ille item Propertii, in tanta tamque benigna mutui faciundi Opportunitate, aliquam vel tralaticiam fallem inscriptis suis mentionem uspiam fecissi inveniantur aemulatione , Opinor, studii communis, vel nescio qua
ingeniorum dissimilitudine potius qua
factum , ut alter alterum contemtum
prae se fortash minore, quam decebat, in pretio atque honore habuerit scilicet Scitum enim Martialis est illud:
sivi volet ingenio cedere rarus erit. Quam item Horatio causism fuisse suspicor , cur Propertiani nominis memoriam invidioso carminum suorum silentio, vel dissimulatione certe praepostera suppresserit callidus quem tamen
propter Augustam illam Principis sui, quae ratio maxima est ipsius adeo Maecenatis faventiam, frequentemque, imo domesticam cum communi illo doctrinarum ac leporum omnium patrono consuetudinem, invisum sane,
Ignotumo sibi non est habuisse putandi
520쪽
Ex numeris , Romani De majores notant librosci ex minoribus illi qui
comma , post se habent, Elegiam sive Carmen reliqui pundim ., Zipati ejm Elegiae vel Carminis, Versum. Ita utri 2 3. Is ZO. 22. C.
signiscet illud erbum extare libro primo, elegia secunda, versibus tertio, decimo quinto, vigesimoin vigesimo secundo, c.
si II. I, 2. 7. ,3 Q. , 88. 7, 29. III. 6, 2 s. 2. IV. I, 2I.
abde II. I, 82. abdere I. 2,22 Π. 3, 38- abdidit II. 7, 6. abdita I. 3, 68. II. 1, I 6. abducis II. 3, 33 abducit IV. 3, s. abducta IV. 8, 7. abesse II. I, II. abesset I 2 63. abestes s 2. abibit IV. 3, 17. abiere II. I, q3. abiret I. 7,I3. abluit II. s,62. abnuit IV. I, s. absconditur IV. I, I sq. absentia. 7, 2 9, s 3. absentis I. 7, 4I. II. I, 32.
abstineas I. 2, 7. 3, 4, abundet I. 8, 22. ac I. 3, 87. 7, 34. IV. 2, 2. accendet II. ,9O. accendit IV 2, 6. accessit IV. I, 64. accingere IV. I, 179. accipe III 6, 49- accipias III. I, 2 q. accubuit I. IO, 7S. acer II S, II 3. IV. 2, 6. acerba I. s. 6. 7, 9O- acerbe IV Iq, q. acerbi II. 7, 23. acervo I. I, T. acervos I. I, s. IV. I, I 3 acies I. 3, 47. II 6, 9. IV. I, 9'. acrem I 3, 77. 7, I. actis IV. I, 6. 38. acuisse IV. 3, 3, acuit II 6, 9. ad I. I, O 2, 32 62. , 64. 6, 9-χ9. 7, 23. , 38.46IO, 3 O. 46. II, s. I 3.38. II.
addat II. , a. adde I et, i. III. 6, 62. addidit II. 4, 36- additus IV. I, I 33
adfixa I. 3, 87. ,σ7. adflictis 1 8,qI. adfuit ΙU. I, 13 I. adhibere III q,7s. adibit I. 6, 23. adiisse I. ,39- adiit IV. I, s9- adirem I 6, 3. aditus II. , I9. IV. I, 87. adjungere I 8. 33. adjungit I. IO, 7.