장음표시 사용
75쪽
repressisse. 41id quod Baronius a de eodem refert Sub
Petro Aragonum Rege cum Gerunda per Carolum Si- -- .v cilice & Philippum Franciae Reges caperetur, ex sepulchro S. Narcissi, quod milites ausi violare, musicarum examen egressum In exercitum infesto agmine irruisse,
ingentem cladem intulisse& in fugam etiam egisse,adeoq; ab incaepto desistere coegisse, ex quo Muscae S. Narcissi apud eos in Prouerbium abierint. Factum hoc Anno M. CC L XX XVI. VIII. Septemb. Altera L matrici Ara versus Austrum sita est, quae &sacra eius ossa continet. Mira quae Diuus iste tam vivens quam post obitum gessit,plura sunt quam ut hac pagina stringi queant. Virtutueius elogium satis amplum breuisententia Martyrologium Romanu . Non. Iulij com
plexu est, cum eum mirae abstinentiae, largitatis in vigilantiae ae
miraculoru gratia illustre Virum appellat. Natus est ex Patre Hualdo nobilissimo Κyburgenu ac Dilingensi Comite, Matre Thielburga Burchardi Sueuiae Ducis Filia , Anno DCCCXC. Mirantur aute merito aliqui cur Sigebertus in Boica natu scribat. Puer in S.Galli Caenobio enutritus& eruditus est, sed prius qua Sacrae Religioni voto se adstringere posset, inde euocatus Adalberam Episcopo Augustano consanguineo suo traditus, eiusae breuiCarne- rarius essectus est. Roma Religionis causa ter adij t. Anuo CMXXIILHillino Episcopo defuncto in Augustana sede successit & U. Calend. Iaduar. ordinatus est. Praelio adfuit & Victoriae magna pars fuit quam Otho Magnus J erator de Hungaris ad internecionem caesis Anno C MLU. I U. Calend. Augusti reportauit. Cum praefuisset annis L. Obijt IV. Non.Iulij Anno CMLXXIII. aetatissiuae LXXXIII.S. in Ratisbonesiis Antistes V datricii fataliter decubente inuisurus Augusta opportune venit, & cu mortuu ja reperisset, sacris operat runebria justaEpiscopus ipse Amico&Episcopo a quo presbyter ordinat' fuerat multis cu lachrymis persoluit,ac terrae corpus suauissimo odore fragras manda-ia it. Locusepulturae juxta tumuluS. Afrae vivus sibi elegit, in eoque cryptam siubterraneam fieri curauit, in qua
76쪽
CCX. annis c5ditus jacuit. Anno post CMXCIII. LuisoLso Angustesii Epistopo petete a Ioanne XU. P. M. solenni ritu inter Diuos relatus fuit. Et quamuis in Ecclesia mos semper fuerit viris sanctitate,q1rtutibus& miraculis claris c testes decernere honores Zc in sacros codices referre, ritus tamen ille Elennis quo hodie utitur Ecclesita rς
3.nem. centior est,& primo legitur b)usurpa tus a Leone H . Font. Mix. qui S. Suilbertum V Uerdensem Episcopum Carolo M.
Dp. petente Anno DCCCIII in Sanctorum numerum retulit. Fuit igitur ista S. Vdatrici Canonigatio,vi vocat, inter primas, &Ordine secunda quae inueniri potuit st)d. Guum Cum deinde Anno MCLXXXIlI. Templum S. V datrici incendio absumeretur, tecti culmen, trabes & Saxa collabentia sepulchrum S. Vdatrici adeo oppressere, ut vix spes tunc stuperesset sacri eius corporis ampliusaecuperandi. Verum Deus qui custodit ossa suorum saneto-c V rum ne conterantur, sd) etiam haec inter ruinas seruauit
illas L Nam HartvvlgoEpiscopo jubente coducti ad hoc
viri per aliquot Septimanas quaerunt&fodiui, nec aliud refodiut, nisi duas specus easq; vacuas, unde suspicio noleuis Corp'S. Udatrici non adesse, desperat etia inuenire. Iteru tamen quaerere incipiunt& fodere spe non irritam fouentes donec ad tertia sipecum reliquis inferiore ventu. Advocantur itaq; viri Religiosi, Episcopus ipse in fossam demittitur & ossa S. Udatrici pontificali vestitu necdum vetustate consumpto circudata cum varijs alioruSanctoru reliquijs invenit,&mox capto cosilio Anathema dicit in eos qui furto de Sancti Viri ossibus aliquid
surripere ausi fuissent. Ergo sacrum Corpus cetera illaesium & integrum eligneo loculo sublatu, neoq; capulo inclusu ex humiliori in altiore locum translatu&pone altare positu v , ad annu MDC VI. ita fuit, ubi demum nouo huic altari commodius erigendo tumba parum mota dc in obliquum versa, vil& altera D Afrae, ipsa Arae loco succecsit. Memini porro me ex literis R. P. Semardini Caris- - Societatis IES V Presbyteri legisse paucos ante annos particulam de Ossibus S. Viatrici Ratisbona Ro
77쪽
mam ad Collegium S. . Odinam missam & donatam. veneranterque ibi susceptam esse, & exinde diem festum esus quotannis nouo statuto solenne haberi. Nos vero etsi nescimus quado &quo casu particula illaRatisbona aliquando delata fuerit, Diuo tamen nostro hanc gloriam minime inuidemus, imo potius Nomini & cultui eius augendo&propagando facile inducimur ut credamus eas de S. V latrico veras &genuinas reliquias esse. Dignum hic memoratu beneficiu,quod per meritu
S. Vialtiei huic loco ac toti Diaecesi Diuino munere ac cessit. Siquidem Glires, genus animaliu non tam molestu quam nocivu, quidquid terraru Augustanae Diaece-seos ambitu continetur,inhabitare nequeut, sed nec vi-nere illis hid concessum. Profecto curiosi aliqui leguturaliunde vivos aliquando intulit se, qui mOX ut terra attigerui, uiuere desierint. Augetur hoc miru alio miraculo Nam & pulueres ex veteri lepulchro, in quo Caro D. V-datrici, ut fert hominu conditio, corrupta in terra abijt,
desiumpti, dc in loca ubi id genus animaliu familiare est
delati, ab omni statim eorundem infestatione reddunt libera. O vim certe diuinam i Eam Europa paene uniuersa testari potest ex cuius etia remotissimis Prouincijs indies aduenitit qui hoc munus petui & magna cti Religione domu ferunt. Libet hic referre testimoniu recens ex Tyrolensi Comitatu Oendorsio, loco prope Suvagium sito, ubi celebres illς Aurifodinae ad nos missu. Erat pellendis eiusmodi animalibus Terra S. Vdatrici, ut vocat,
pridem illuc perlata, & religiose in principio asseruata,
cuius vi rtute pestifera illa progenies mox eliminata. Incolae, liberi jam & securi a molestia, ab honore etiam, ut fit, Diuo eiusq; reliquijs exhibendo cessant. Sed ecce rursius apparent glires non minori quam prius numero, nec sciunt unde ; Tandem incidit cogitatio D. Vdatrici
cuius nuper tam potentem experti opem fuerant; Re- currunt ergo ad illam, vota nuncupant, fidem & fiducia
habent; Mirudictu. Glires statim Diuo fauente aufugiti e& locum sponte velut ingrati hospites nemine alio pellente penitus deserunt. Caeci sunt & plus quam caeci qui G a haec
78쪽
haec non vident,&manum DEI non agnoscunt i Nihil hic addo de Errore quo nonnulli persuasi nostrum V-datricum Mediolani patrum memoria Inuentum crύ-dunt, ibique miraculis etiam clarescentem venerantur; Ex his iam dictis certe facile euertitur, neque est ratio quae illum defendat,quisquis tandem ille inuentus fuerit.
l. f. s. M a Tertia ad Aquilonem Ara est D. Afrae fac ro Cor---' pore nobilitata. Afram Cypriam genere fuisse,Veneri ab ineunte ςtate a parentibus sacerdotem consecratam, turpi cultu Cyprio more eam veneratam priusquam Christi numeris adscriberetur, constat ex verbis Hilariae s. c.,res. i. se Matris adNarcissum Episcopui quae ab antiquo striptore in actis eius fideliter referuntur in hunc modum.
arentes mei Cur=fuerunt.inde Nenerunt cum sacris Veneris. Et
Ventu coli nonpotest nisi ab his feminis quouerintfornicatae : Ideo ego denique Filiam meam sacris Veneris consteraui quasi Deae Veneri struituram &c Quae autem praeterea in praefatione,
quam vulgares libri communiter praefixam habent, in medium adferuntur, Nataleslum C prumsuio, Patrem
Insulae illius Regem cum alia Rege infeliciter pugnas, atque m p booccubuisse,Hilariam Reginam cum Filia Afra in tota cognatione fuga dilapsiam Romam men ste; oram seommo ter monitam inde rusul excessisse es' Augustam urbem ibi L3co amne Bauari a Sueuis diuisi
re iussam, . migra esse noui regni adipistendi, quaedam alia, thri να-- incςrta sunt,&meo quidem luciicio a Doctissimo Viro .n G--6. s. Marco Velsero sfo Optimis rationibus ducto merito in-- ter fabulas reiecta. Quis enim tunc Rex Cypri, quae multos ante annos in prouinciam redacta Romanis ueruierat 3 aut qui Bavari a Sueuis Lyco amne tunc diuisiquorum distinctio his locis multos post annos introduecta, cum prius unam prouinciam sub Raetiae Nomenclatura constituerenti necSueui Danubium tunc transgres. si fuissent 3 Fam igitur ex Cypro Instula originem traxississe non abnuimus quo casu vero parentes eius siue maiores inde digressi Augustam venerint, nemini constare hactenus potuit Lego tamen apud Matthiam uadum Compenaio Vniuersi lib. a. c. 6 ante ConstatiniMagni